Part 58
അല്ലെങ്കിൽ തന്നെ ഒരു പെണ്ണിനെ അവളുടെ സമ്മതം കൂടാതെ വീട്ടുകാർക്ക് പണം കൊടുത്ത് കെട്ടിയതിന് എന്ത് ന്യായീകരണം ആണ് നൽകാൻ കഴിയുക.
ജീവിത കാലം മുഴുവൻ അതോർത്ത് താൻ വിഷമിക്കും എന്നും തന്നെ അത് വേട്ടയാടും എന്നും അവന് മനസ്സിലായ കാര്യമാണ്.
" ഞാൻ... ഞാൻ അങ്ങനെ ആവിശ്യം ഒന്നും മുന്നിൽ കണ്ടിട്ട് അല്ല അന്ന് അങ്ങനെ ഒരു കാര്യം ചെയ്തത് ചെയ്തത്. അന്ന് എനിക്ക് മുന്നിൽ അതെ വഴി ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു. ഞാൻ സ്വയം ന്യായീകരിക്കുവല്ല, ന്യായീകരിക്കാൻ കഴിയുന്നൊരു കാര്യവും അല്ല ഞാൻ ചെയ്തത് എന്നും എനിക്ക് പൂർണ ബോധം ഉണ്ട്. പക്ഷെ ഒരിക്കലും... ഒരിക്കലും ഒരു ആവിശ്യവും മുന്നിൽ കണ്ടല്ല കൂടെ കൂട്ടിയത് ആഗ്രഹിച്ചിട്ട് തന്നെയാ.
ഒരു കാര്യം ഉറപ്പ് തരാം അറിഞ്ഞ് കൊണ്ടോ കാര്യം ഇല്ലാതെയോ വേദനിപ്പിക്കില്ല ഞാൻ. ജീവിത അവസാനം വരെ താൻ കൂടെ വേണം എന്ന് തോന്നി അത്രേ ഉള്ളു. പിന്നെ എന്തെങ്കിലും ആവിശ്യം കണ്ടിട്ട് ആയിരുന്നു എങ്കിൽ അതിന് എനിക്ക് തന്നെ കെട്ടേണ്ട കാര്യം ഇല്ലായിരുന്നു, അല്ലാതെ തന്നെ അത് നിറവേറ്റാൻ എന്നെ കൊണ്ട് കഴിയുന്നതെ ഉള്ളു.
ഇനി കല്യാണം കഴിഞ്ഞിട്ട് ആണെങ്കിൽ പോലും അതിനൊക്കെ ഉള്ള സമയം കഴിഞ്ഞല്ലോ ഇതുവരെ ഒന്നും ഞാൻ ചോദിച്ചിട്ടോ പ്രദീക്ഷിച്ചിട്ടോ ഇല്ല. ഇനിയും അങ്ങോട്ട് അങ്ങനെ തന്നെ ആയിരിക്കും " : ഉള്ളിൽ കുമിഞ്ഞ് കൂടുന്ന വേദന പുറത്ത് കാട്ടാത്ത വിധം അത്രയും പറഞ്ഞ് കൊണ്ട് അവന് അവിടുന്ന് തിരിഞ്ഞ് നടന്നു.
എന്നാൽ ഗൗരി ആകെ സ്തംഭിച്ച് നിൽക്കുവാണ്. ഇങ്ങനെ ഒരു പ്രതികരണം ആയിരുന്നില്ല അവൾ അവനിൽ നിന്ന് പ്രദീക്ഷിച്ചത്, അതിന്റെ എല്ലാ പകപ്പും അവളിൽ പ്രകടമാണ്. അവളുടെ മനസ്സ് ആകെ കലങ്ങി മറിയാൻ തുടങ്ങി.
' അറിയാം ഒരിക്കലും കണ്ണനെ മാത്രം പഴി പറയാൻ കഴിയില്ല എന്ന്, കാരണം ഇവിടെ കണ്ണനെക്കാളും തെറ്റ് ചെയ്തത് തന്റെ അച്ഛൻ തന്നെ ആണ്, പൈസക്ക് ആർത്തി വന്നപ്പോൾ മകളെ വിറ്റത് അയാളും ഭാര്യയും ചേർന്ന് ആണെന്ന്. എങ്കിലും കണ്ണനെ പോലെ ചോദിക്കാനും പറയാനും ആരും ഇല്ലാത്ത എപ്പോഴും തല്ലും വഴക്കും കള്ള് കുടിയും ഒകെ ആയി നടക്കുന്നവൻ കാശ് കൊടുത്ത് തന്നെ വാങ്ങിയതിന് പിന്നിൽ എന്തെങ്കിലും ആവിശ്യം കാണും എന്ന് താൻ അടി ഉറപ്പിച്ച് വിശ്വസിച്ച കാര്യം ആണ്.
അതെ സമയം കല്യാണം കഴിഞ്ഞ് ഈ നിമിഷം വരെ തന്നോട് എന്തെങ്കിലും ആവിശ്യമോ എന്തെങ്കിലും ചെയ്യനോ പറഞ്ഞട്ടില്ല, എന്തിന് ഒരു ഭർത്താവിന്റെ അധികാരം പോലും തന്നോട് ഇതുവരെ കാണിച്ചിട്ടില്ല.
ശെരിയാ തന്നെ കൊണ്ട് എന്തെങ്കിലും ആവിശ്യത്തിന് ആയിരുന്നു എങ്കിൽ അത് നിറവേറ്റാൻ കല്യാണം കഴിഞ്ഞിട്ട് എത്ര സമയം ഉണ്ടായിരുന്നു അതെ പോലെ അവസരവും. താനും അയാളും മാത്രമല്ലേ ഇവിടെ ഉള്ളു പോരാത്തതിന് അടുത്ത് എങ്ങും വീട് പോലും ഇല്ല ഇനി എന്തെങ്കിലും ചെയ്താൽ പോലും ആരും ചോദിച്ച് വരുകയും ഇല്ല. എന്നിട്ടും ഇതുവരെ അങ്ങനെ ഒരു പ്രവർത്തി അവിടുന്ന് ഉണ്ടായിട്ടുണ്ടോ....?
എന്തിനെങ്കിലും തന്നെ നിർബന്ധിച്ചിട്ടുണ്ടോ....? '
ഇല്ല എന്ന് തന്നെ ആയിരുന്നു അവളുടെ മനസ്സാക്ഷി നൽകിയ ഉത്തരം. തന്നെ ആഗ്രഹിച്ചിട്ടാണ് കെട്ടിയത് എന്ന് അവൻ പറഞ്ഞത് കൂടി ഉള്ളിൽ തികട്ടി വന്നതും അവൾക്ക് ഉള്ളം ആകെ സങ്കടവും വിഷമവും നിറഞ്ഞു. പതിയെ അത് കണ്ണീരോടെ പുറത്ത് വന്നു. എങ്കിലും കണ്ണനെ ഭർത്താവായി ഉൾകൊള്ളാൻ അവളുടെ മനസ്സ് പാകപ്പെട്ടിരുന്നില്ല.
ഇപ്പുറം കണ്ണന്റെ അവസ്ഥയും മറിച്ച് അല്ലായിരുന്നു. ഉള്ളം ആകെ പുകഞ്ഞ് തുടങ്ങി ഇരുന്നു അവന്റെ. ചെയ്ത തെറ്റിനെ അവൾക്ക് എന്ത് ന്യായീകരണം നൽകും എന്നോ അവളോട് എങ്ങനെ പൊറുക്കാൻ പറയുമെന്നോ ഒന്നും അവൻ അറിയില്ല.
എല്ലാം കൂടി ഓർത്ത് നെഞ്ച് കലങ്ങി മറിയുന്നത് പോലെ അവന്റെ കണ്ണും കലങ്ങി ചുമന്നിരുന്നു. ഒന്ന് കിടക്കണം എന്ന് അവന് തോന്നിയെങ്കിലും അവളെയും കാത്ത് ഇടത് കൈ കൊണ്ട് കണ്ണിനെ മറച്ച് പിടിച്ച് കൊണ്ട് സെറ്റിയിലേക്ക് ചാഞ്ഞ് ഇരുന്നു.
ഏറെ നേരം കഴിഞ്ഞതും കുഷിലാമായ മനസ്സോടെ തന്നെ ഗൗരി അടുക്കള ഒതുക്കാനായി തിരിഞ്ഞു. എത്രയും പെട്ടന്ന് ഒതുക്കി തീർത്തിട്ട് അവൾക്കും മുറിയിൽ പോയാൽ മതിയെന്നായി അത് കൊണ്ട് പതിവിലും വേഗത ഉണ്ടായിരുന്നു അവളുടെ പ്രവർത്തിയിൽ.
സാധാരണ അടുക്കള ഒതുക്കി കഴിഞ്ഞ് നേരെ മുറിയിൽ പോകുന്നവൾ ഇന്ന് പതിവിന് വിപരീതമായി ഒരു മഗ്ഗ് ചൂട് വെള്ളം, മരുന്നും കണ്ണന്റെ മുറിയിലേക്ക് വെച്ചതിന് ശേഷമാണ് മുറിയിലേക്ക് പോകാൻ ഒരുങ്ങിയത്.
ഹാളിൽ കണ്ണും മറച്ച് ഇരിക്കുന്നവനെ കണ്ടതും അവൾ അൽപ സമയം അവനിൽ തന്നെ നോട്ടം പതിപ്പിച്ച് നിന്ന് പോയി. ഗൗരി തന്നെ നോക്കുന്നുണ്ട് എന്ന് മനസ്സിലായതും കണ്ണൻ പതിയെ കൈ മാറ്റി അവളെ നോക്കി.
അവന്റെ നോട്ടം കണ്ടതും അവൾ പെട്ടന്ന് തന്നെ മുഖം കുനിച്ച് കളഞ്ഞു. പിന്നെ പതിയെ മുറിയിലേക്ക് നടക്കാൻ ആഞ്ഞു. പെട്ടെന്ന് എന്തോ ഓർത്ത പോലെ വീണ്ടും അവന് നേരെ തിരിഞ്ഞു.
" അത് മരുന്ന് മുറിയിൽ ടേബിളിന്റെ മുകളിൽ വെച്ചിട്ടുണ്ട് പനി വല്ലതും വരുവാണെങ്കിൽ.... " : വളരെ നേർത്ത സ്വരത്തിൽ പറയാൻ വന്നത് പൂർത്തിയാക്കാതെ അത്രയും പറഞ്ഞ് നിർത്തി കൊണ്ട് അവൾ കണ്ണനെ നോക്കി.
അവൾ പറഞ്ഞതിന്റെ അർത്ഥം മനസ്സിലായത് പോലെ അവൻ അവൾക്ക് തലയാട്ടി കാണിച്ചു. അതും കൂടി കണ്ടിട്ടാണ് ഗൗരി മുറിയിൽ കയറി വാതിലടച്ചത്.
അത് കണ്ടതും കണ്ണനും കിടക്കാനായി പോയി. അന്ന് പതിവിന് വിപരീതമായി അവൻ വാതിൽ ലോക്ക് ചെയ്തില്ല, അല്ല മറന്ന് പോയി. എങ്ങനെ എങ്കിലും ഒന്ന് കിടന്നാൽ മതി എന്നായി അവനിക്ക്. അത് കൊണ്ട് തന്നെ ഭാരിച്ച ചിന്തകൾ മനസ്സിലെക്ക് കൈ കടത്തും മുന്നേ അവൻ ഉറക്കത്തിലേക്ക് വഴുതി വീണു.
എന്നാൽ ഗൗരി ആകെ കുഷിലമായ മനസ്സോടെ ഉറക്കം വരാത്ത വിധം ചിന്തയിൽ ആഴ്ന്ന് പോയി.
____________________________________________
" കണ്ണേട്ടാ.... എണീക്ക് കണ്ണേട്ടാ എന്നെ പേടിപ്പിക്കല്ലേ " : അവൾ കരഞ്ഞ് കൊണ്ട് മടിയിൽ കിടക്കുന്നവനെ തട്ടി വിളിച്ച് കൊണ്ട് ഇരുന്നു.
" കണ്ണേട്ടാ പ്ലീസ് എണീക്ക്, ക... കണ്ണേട്ടന്റെ നന്ദു കരയുന്നത് കണ്ണേട്ടന് ഇഷ്ടമല്ലല്ലോ എന്നിട്ടാണോ എ... എന്നെ ഇങ്ങനെ കരയിപ്പിക്കുന്നെ. ഒന്ന് എണീക്ക് കണ്ണേട്ടാ, എന്നിട്ട് കര... കരയുന്ന എ... എന്നെ നോക്കി കണ്ണുരുട്ടുക എ... എങ്കിലും ചെയ്യ് എണീ.... എണീക്ക് കണ്ണേട്ടാ. " : അവൾ എങ്ങി കരഞ്ഞ് കൊണ്ട് മടിയിൽ രക്തത്തിൽ കുളിച്ച് കിടക്കുന്നവനെ നെഞ്ചോട് ചേർത്ത് പിടിച്ചു പൊട്ടി കരഞ്ഞു.
" മ്മ്മ്മ്മ് " : അവനൊരു മൂളലോടെ ഞെരങ്ങി.
" കണ്ണേട്ടാ.... കണ്ണേട്ടാ എണീക്ക് നമ്മുക്ക് പോകാം. കണ്ണേട്ടന് ഒന്നും ഇല്ല. നമ്മുക്ക് എത്രയും വേഗം ഇവിടുന്ന് പോകാം എണീക്ക് " : കണ്ണൻ തന്നെ കേൾക്കുന്നുണ്ട് എന്ന് മനസ്സിലായതും ഗൗരി ഒരു വെപ്രാളത്തോടെ അവനെ നെഞ്ചിൽ നിന്ന് അടർത്തി മാറ്റി തട്ടി വിളിച്ച് കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
" ന... ന.... നന്ദു " : കണ്ണൻ വളരെ ആയാസപ്പെട്ട് കണ്ണ് തുറക്കാൻ ശ്രെമിച്ച് കൊണ്ട് അവളെ വിളിച്ചു.
" ക.... കണ്ണേട്ടാ ഒന്നും ഒന്നും പറയണ്ട നമ്മൾക്ക് ഇവിടുന്ന് എത്രയും പെട്ടന്ന് പോകാം എണീക്ക് " : അവന്റെ ബുദ്ധിമുട്ട് മനസ്സിലാക്കി അവനെ കൂടുതൽ പറയാൻ അനുവദിക്കാതെ അവന്റെ മുഖം മറച്ചിരുന്ന രക്തം അവൾ ഉടുത്തിരുന്ന സാരീ തലപ്പ് കൊണ്ട് തുടച്ച് കരച്ചിൽ ഉള്ളിലൊതുക്കി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
" നോ... നോക്ക് നന്ദു, എ.. എനിക്ക് ഇനി... ഇനി അധിക സ... സമയം ഇല്ല നീ... നീ ഇവിടുന്ന് എ... എത്രയും പെ.. പെ.. പെട്ടെന്ന് പോകാൻ നോക്ക്. " : കണ്ണൻ അവളെ കയ്യിൽ പിടിച്ച് കൊണ്ട് നേർത്ത സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു.
" എ.. എന്തൊക്കെയാ കണ്ണേട്ടാ പറ... പറയുന്നേ. കണ്ണേട്ടൻ എവിടെ പോകാന എവിടെയും... എവിടെയും പോകുല എന്റെ... എന്റെ കൂടെ തന്നെ കാണും എന്നും എപ്പോഴും. എണീക്ക് കണ്ണേട്ടാ ഒന്നും സംഭവിക്കില്ല നമ്മുക്ക്.... നമ്മുക്ക് ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോകാം " : കണ്ണന്റെ സംസാരം കേട്ട് അവളുടെ നെഞ്ച് ഒന്ന് കലങ്ങി പോയെങ്കിലും അവൾ ധൈര്യം വീണ്ടെടുത്ത് അവനും ധൈര്യം പകരുന്ന പോലെ പറഞ്ഞു.
" ന... നന്ദ്.... നന്ദുവേ, ഞാൻ ഞാൻ പറയുന്നത് ഒ... ഒന്ന് കേൾക്കട ചെല്ല് പൊ... പോകാൻ നോക്ക്. അവ... അവർ നമ്മളെ.... നമ്മളെ തേടി എത്തു.... എത്തുന്നതിനു മുൻപ് എങ്ങോട്ടേലും പൊ... പോയി രക്ഷപെട് " : കണ്ണൻ അവളോട് കെഞ്ചും പോലെ പറഞ്ഞു.
" ഇല്ല... എനിക്ക് പറ്റില്ല അങ്ങനെ. കണ്ണേട്ടനെ ഒറ്റക്ക് വിട്ടിട്ട് എനിക്ക് രക്ഷപെടണ്ട, ഞാൻ രക്ഷപ്പെടുന്നുണ്ട് എങ്കിൽ കൂടെ കണ്ണേട്ടനും ഉണ്ടാവും. അല്ലാതെ എനിക്ക് ഒറ്റക്ക് എവിടെയും പോകണ്ട, ഒറ്റക്ക് എനിക്ക് ജീവിക്കണ്ട. സംസാരിച്ച് നിൽക്കാതെ എണീക്ക് കണ്ണേട്ടാ നമ്മക്ക് പോകാൻ എണീക്ക് " : കരഞ്ഞോണ്ട് വാശിയോടെ കണ്ണനെ എണീപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ച് കൊണ്ട് ഗൗരി പറഞ്ഞു.
" എന്റെ... എന്റെ നന്ദ്... നന്ദുവല്ലേ ഞാൻ... ഞാൻ പറയുന്നത് കേൾക്ക് ചെല്ല് ഇവി... ഇവിടുന്ന് പോകാൻ നോക്ക്, എനി... എനിക്ക് വേണ്ടി നീ നീ എങ്കിലും ഉണ്ടാകണം അവ.. അവർക്ക് ചെല്ല്. " കണ്ണൻ അവളുടെ ശ്രമം തടഞ്ഞ് കൊണ്ട് അവന്റെ ചോര പുരണ്ട കൈ കൊണ്ട് അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് ചേർത്ത് വെച്ച് കൊണ്ട് അവൻ നന്നേ നേർത്ത സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു.
" ഇല്ല.... ഇല്ല ഇല്ലാ ഞാൻ ഞാൻ എങ്ങോട്ടും പോകില്ല, എന്നെ അങ്ങനെ പറഞ്ഞ് വിടാന്ന് കണ്ണേട്ടൻ വിചാരിക്കണ്ട കണ്ണേട്ടൻ ഇല്ലാതെ ഞാൻ എങ്ങോട്ടും പോകില്ല. ആരും ആർക്കും പകരമാകില്ല. ഇനി അവർക്ക് ഞാൻ ഉണ്ട് എന്ന് ആണെങ്കിൽ എനിക്ക് ആരാ ഉള്ളെ. എനിക്ക്..... എനിക്ക് പേടിയാ. എന്നെ എന്നെ ഒറ്റക്ക് ആകല്ലേ, എവിടെ പോയാലും എന്നെയും കൊണ്ട്... കൊണ്ട് പോകുവോ. പിന്നില്ലേ കണ്ണേട്ടാ....... ആാാാാ..... " : പറഞ്ഞ് വന്നത് പൂർത്തിയാക്കുന്നതിന് മുന്നേ തലക്ക് പിന്നിൽ ശക്തമായയൊരു അടി കിട്ടിയതും അവൾ അലറി വിളിച്ചു.
" ആാാാാ " : ഒരു അലർച്ചയോടെ ഗൗരി കട്ടിലിൽ നിന്ന് ചാടി എണീറ്റ്.
അവൾ നന്നായി കിതക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഒപ്പം ശരീരം ആകെ വിയർപ്പിൽ കുതിർന്നു. കണ്ട സ്വപ്നം അത്രയും അവളെ ഭയപ്പെടുത്തുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
പിന്നെ ഒരു നിമിഷം പോലും കളയാതെ അവൾ കണ്ണന്റെ മുറിയിലേക്ക് ഓടി. ആ നിമിഷം അവളുടെ മനസ്സിൽ മറ്റൊന്നും ഇല്ലായിരുന്നു ആകെ കണ്ണൻ മാത്രം!!!!
തുടരും.......
#കഥ #തുടർകഥ #mallu stories #പ്രണയം #പ്രണയ കഥ #നോവൽ #തുടർകഥ #പ്രണയം #love #🙋♀️ എൻ്റെ സ്റ്റാറ്റസുകൾ