BG (ISKCON) 2 ശ്ലോകം 17 ᴜɴᴅᴇʀꜱᴛᴀɴᴅ ᵗʰⁱˢ ɪʀʀᴇꜱᴩᴇᴄᴛɪᴠᴇ ᴏꜰ ʀᴇʟɪɢɪᴏɴ ᴄᴏᴜɴᴛʀy 𝚎𝚝𝚌 ᵗʰᵉ ᵐⁱⁿⁱᵐᵘᵐ ʳᵉˢᵘˡᵗ ˢʰᵒᵘˡᵈ ᵇᵉ ᴇʟᴇᴠᴀᴛɪᴏɴ ᴛᴏ ℍ𝕖𝕒𝕧𝕖𝕟𝕝𝕪 𝕻𝖑𝖆𝖓𝖊𝖙𝖘👍. 𝑻𝒉𝒆𝒔𝒆 𝒔𝒆𝒍𝒆𝒄𝒕𝒆𝒅 𝐁𝐇𝐀𝐆𝐀𝐕𝐀𝐓𝐇𝐆𝐈𝐓𝐀 𝒗𝒆𝒓𝒔𝒆𝒔 𝒂𝒓𝒆 𝒂𝒄𝒕𝒖𝒂𝒍𝒍𝒚 𝒘𝒂𝒚 𝒕𝒐 𝒓𝒆𝒂𝒍 𝒔𝒂𝒍𝒗𝒂𝒕𝒊𝒐𝒏 𝒂𝒌𝒂 𝒈𝒆𝒕𝒕𝒊𝒏𝒈 𝒐𝒖𝒕𝒔𝒊𝒅𝒆 𝒖𝒏𝒊𝒗𝒆𝒓𝒔𝒆𝒔 𝒕𝒐 𝒔𝒑𝒊𝒓𝒊𝒕𝒖𝒂𝒍 𝒑𝒍𝒂𝒏𝒆𝒕𝒔 𝒘𝒉𝒆𝒓𝒆 𝒘𝒆 𝒃𝒆𝒍𝒐𝒏𝒈 𝒊𝒓𝒓𝒆𝒔𝒑𝒆𝒄𝒕𝒊𝒗𝒆 𝒐𝒇 𝒓𝒆𝒍𝒊𝒈𝒊𝒐𝒏 𝒄𝒐𝒖𝒏𝒕𝒓𝒚 𝒆𝒕𝒄. 𝑼 𝒕𝒂𝒌𝒆 𝒊𝒕 𝒐𝒓 𝒍𝒆𝒂𝒗𝒆 𝒊𝒕.. 𝐈𝐭'𝐬 𝐥𝐞𝐟𝐭 𝐭𝐨 𝐲𝐨𝐮👍 (𝚂𝚒𝚣𝚎 𝚘𝚏 𝚜𝚘𝚞𝚕 𝚒𝚛𝚛𝚎𝚜𝚙𝚎𝚌𝚝𝚒𝚟𝚎 𝚘𝚏 𝚛𝚎𝚕𝚒𝚐𝚒𝚘𝚗 𝚌𝚘𝚞𝚗𝚝𝚛𝚢 𝚎𝚝𝚌) ഒരു മുടിനാരിഴയുടെ തുമ്പിന്റെ പതിനായിരത്തിലൊരംശം മാത്രമേ ജീവാത്മാവിന് വലിപ്പമുള്ളൂ എന്ന് പറയപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ശ്വേതാശ്വതരോപനിഷത്ത് (5.9) ഇത് വ്യക്തമാക്കുന്നു. ബാലാഗ്രശതഭാഗസ്യശതഥാ കല്പിതസ്യ ച ഭാഗോ ജീവഃ സ വിഞ്ജേയഃ സ ചാനന്ത്യായ കല്പതേ തലനാരിന്റെ അറ്റം പതിനായിരമായി വിഭജിച്ചാൽ എത്ര വലിപ്പം വരുമോ അത്രമാത്രമാണ് ജീവാത്മാവിന്റെ വലിപ്പം. അതുപോലെ, കേശാഗ്രശതഭാഗസ്യ ശതാംശസ്സാദ്യശാത്മകഃ ജീവഃ സൂക്ഷ്മസ്വരൂപോ ഽയം സംഖ്യാതീതോ ഹി ചിത്കണഃ മുടിയിഴത്തുമ്പിന്റെ പതിനായിരത്തിലൊരംശം മാത്രം വലിപ്പ മുള്ള കണക്കറ്റ ജീവാത്മാകണങ്ങളുണ്ട്. ഭൗതിക കണങ്ങളേക്കാൾ ചെറുതായ ജീവാത്മാവ് ആത്മീയകണമാണ്, അവ നിരവധിയുണ്ടു താനും. അവിനാശി തു തദ്വിദ്ധി യേന സർവമിദം തതം വിനാശമവ്യയസ്യാസ്യ ന കശ്ചിത് കർതുമർഹതി യേന - യാതൊന്നിനാൽ; ഇദം സർവം - ഈ ശരീരം മുഴുവനും; തതം - വ്യാപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നുവോ; തത്തു - അതാകട്ടെ; അവിനാശി – നാശമില്ലാത്തതെന്ന്; വിദ്ധി - അറിഞ്ഞാലും; അവ്യയസ്യ - അവ്യയമായ (നാശരഹിതമായ); അസ്യ - അതിന് (ആത്മാവിന്); വിനാശം - വിനാശത്തെ; കർത്തും - ചെയ്യുവാൻ; കശ്ചിത് - ആർക്കും; ന അർഹതി - അർഹിക്കുന്നില്ല (ശക്തനാകുന്നില്ല). ശരീരത്തിലെങ്ങും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്ന ആ സത്തയ്ക്ക് നാശമില്ലെന്നു നീ അറിയുക. ആ അനശ്വരനായ ആത്മാവിനെ നശിപ്പിക്കാൻ ആർക്കും സാധിക്കുകയുമില്ല. ഭാവാർത്ഥം: ശരീരത്തിലെങ്ങും വ്യാപ്യതനായിട്ടുള്ള ആത്മാവിന്റെ യഥാർത്ഥ സ്വഭാവത്തെ വർണിക്കുന്നതാണ് ഈ ശ്ലോകം. ശരീരത്തിലെങ്ങും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നതെന്തെന്ന് ഏതൊരാൾക്കുമറിയാം, ബോധം അഥവാ പ്രജ്ഞയാണത്. ദേഹത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗത്തോ എല്ലായിടത്തുമോ ഉള്ള വേദനകളെയോ സുഖാനുഭൂതികളേയോപ്പറ്റി എല്ലാവരും ബോധവാന്മാരാണ്. ബോധത്തിന്റെ വ്യാപ്തി ഒരാളുടെ ശരീരത്തിൽ ഒതുങ്ങി നിൽക്കുന്നു. ഒരാളുടെ ശരീരത്തിൽ ഏശുന്ന വേദനയോ സുഖമോ മറ്റൊരാൾക്കനുഭവപ്പെടുന്നില്ല. അതുകൊണ്ട് ഓരോ ശരീരവും ഓരോ ജീവാത്മാവിന്റെ മൂർത്തിമദ്ഭാവമാണ്. ആ ആത്മാവിന്റെ സാന്നിദ്ധ്യത്തിന് തെളിവാണ് ദേഹത്തിൽ കുടികൊള്ളുന്ന വ്യക്തിപരമായ അവബോധം. ഒരു മുടിനാരിഴയുടെ തുമ്പിന്റെ പതിനായിരത്തിലൊരംശം മാത്രമേ ജീവാത്മാവിന് വലിപ്പമുള്ളൂ എന്ന് പറയപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ശ്വേതാശ്വതരോപനിഷത്ത് (5.9) ഇത് വ്യക്തമാക്കുന്നു. ബാലാഗ്രശതഭാഗസ്യശതഥാ കല്പിതസ്യ ച ഭാഗോ ജീവഃ സ വിഞ്ജേയഃ സ ചാനന്ത്യായ കല്പതേ തലനാരിന്റെ അറ്റം പതിനായിരമായി വിഭജിച്ചാൽ എത്ര വലിപ്പം വരുമോ അത്രമാത്രമാണ് ജീവാത്മാവിന്റെ വലിപ്പം. അതുപോലെ, കേശാഗ്രശതഭാഗസ്യ ശതാംശസ്സാദ്യശാത്മകഃ ജീവഃ സൂക്ഷ്മസ്വരൂപോ ഽയം സംഖ്യാതീതോ ഹി ചിത്കണഃ മുടിയിഴത്തുമ്പിന്റെ പതിനായിരത്തിലൊരംശം മാത്രം വലിപ്പ മുള്ള കണക്കറ്റ ജീവാത്മാകണങ്ങളുണ്ട്. ഭൗതിക കണങ്ങളേക്കാൾ ചെറുതായ ജീവാത്മാവ് ആത്മീയകണമാണ്, അവ നിരവധിയുണ്ടു താനും. ഭൗതിക ശരീരത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന തത്ത്വമാണ് ഈ ചെറിയ ആത്മീയസ്ഫുലിംഗം. ഔഷധത്തിന്റെ വീര്യം ശരീരത്തിൽ വ്യാപിക്കുന്നതുപോലെ ഈ ആത്മീയ സ്ഫുലിംഗത്തിന്റെ പ്രഭാവം ശരീരത്തിലെല്ലായിടത്തും എത്തിച്ചേരുന്നു. ആത്മാവിന്റെ ഈ പ്രഭാവം അവബോധമായി ശരീരത്തിലെങ്ങും അനുഭവപ്പെടുന്നു. ഇത് ആത്മാവിന്റെ സാന്നിദ്ധ്യത്തെ കുറിക്കുന്നു. ബോധം നഷ്ടപ്പെട്ട ശരീരം ശവമാണെന്നും ഭൗതികമായ ഏതു പരിചരണത്തിനും അതിൽ ബോധം ഉണർത്താനാവില്ലെന്നും ഏതൊരു പാമരനുമറിയാം. അതുകൊണ്ട് ഭൗതിക പദാർത്ഥങ്ങളുടെ ഏതെങ്കിലുമളവിലുള്ള സമ്മിശ്രണത്തിൽനിന്നല്ല, പ്രജ്ഞയുടെ ഉദ്ഭവം. അത് ആത്മാവിന്റെ സമ്പർക്കത്തിൽ നിന്നാണ് വരുന്നത്. (3.19) അണുമാത്രനായ ആത്മാവിന്റെ പരിമാണം മുണ്ഡ കോപനിഷത്തിൽ കുറച്ചുകൂടി വ്യക്തമാക്കുന്നു, ഏഷോഽണുരാത്മാ ചേതസാ വേദിതവ്യോ യസ്മിൻ പ്രാണഃ പഞ്ചധാ സംവിവേശ പ്രാണൈശ്ചിത്തം സർവമോതം പ്രജാനാം യസ്മിൻ വിശുദ്ധേ വിഭവത്യേഷ ആത്മാ പരമാണുപ്രായനായ ആത്മാവിനെ തികഞ്ഞ ബുദ്ധിശക്തി കൊണ്ട് അറിയാവുന്നതാണ്. ഇത് പ്രാണൻ, അപാനൻ, വ്യാനൻ, സമാനൻ, ഉദാനൻ എന്നീ അഞ്ചുവിധം വായുഭേദങ്ങളിൽ പൊങ്ങിക്കിടക്കുന്നു. ജീവനുള്ളവയുടെയെല്ലാം ഹൃദയത്തിൽ കുടിയിരുന്നു കൊണ്ട് ശരീരത്തിലെങ്ങും അതിന്റെ പ്രഭാവം ചെലുത്തുന്നു. അഞ്ചു വിധം ഭൗതിക വായുക്കളുടെ മാലിന്യത്തിൽ നിന്ന് വിമുക്തനാകുമ്പോഴാണ് അതിന്റെ ആത്മീയപ്രഭാവം വെളിപ്പെടുന്നത്. വിശുദ്ധമായ ജീവാത്മാവിനെ ആവരണംചെയ്ത് ചലിക്കുന്ന ഈ വായുപഞ്ചകത്തെ വ്യത്യസ്തങ്ങളായ ആസനമുറകളുടെ സഹായത്താൽ നിയന്ത്രിക്കലാണ് ഹഠയോഗത്തിന്റെ ലക്ഷ്യം. ഭൗതികമായ ഒരു നേട്ടത്തിനും വേണ്ടിയുള്ളതല്ല ഈ യോഗം; ഭൗതികാന്തരീക്ഷത്തിലെ കുരുക്കുകളിൽ നിന്ന് അണുമാത്രനായ ആത്മാവിനെ മോചിപ്പിക്കുക എന്നതാണ്. അണുരൂപനായ ജീവാത്മാവിന്റെ ഘടന ഇങ്ങനെയെന്ന് എല്ലാ വൈദികഗ്രന്ഥങ്ങളും പറയുന്നു. ബുദ്ധിയുള്ള ഏതൊരാൾക്കും അനുഭവം മുൻനിർത്തി അത് സത്യമാണെന്ന് ബോദ്ധ്യപ്പെടുകയും ചെയ്യും. ഈ അണ്വാകാരനായ ജീവാത്മാവിനെ സർവ്വവ്യാപിയായ വിഷ്ണുതത്ത്വമെന്ന് (supersoul) കരുതാൻ മൂഢന്മാർക്കു മാത്രമേ കഴിയൂ. ജീവാത്മപ്രഭാവം ഒരു പ്രത്യേക ശരീരത്തിൽ മാത്രം വ്യാപ്തമാണ്. അണുമാത്രനായ ഈ ആത്മാവ് എല്ലാ ജീവികളുടേയും ഹൃദയത്തിൽ വാഴുന്നു എന്ന് മുണ്ഡകോപനിഷത്ത് സിദ്ധാന്തിക്കുന്നു. ഈ സൂക്ഷ്മാണുവിനെ അളന്നു തിട്ടപ്പെടുത്തൽ ഭൗതികശാസ്ത്രജ്ഞന്മാരുടെ കഴിവിനതീതമാണ്. അതുകൊണ്ട് അവരിൽ ചിലർ അങ്ങനെ ഒരാത്മാവില്ലെന്ന വിഡ്ഢിത്തം കലർന്ന വാദം ഉന്നയിക്കുന്നു. തീർച്ചയായും അണു മാത്രനായ ജീവാത്മാവ് പരമാത്മാവോടുകൂടി ഹൃദയത്തിലുണ്ട്. അതുകൊണ്ട് ശാരീരിക പ്രവർത്തനങ്ങൾക്കാവശ്യമായ ഊർജ്ജമത്രയും അവിടെ നിന്നുദ്ഭവിക്കുകയുംചെയ്യുന്നു. ശ്വാസകോശങ്ങളിൽ നിന്ന് പ്രാണവായു ഉൾക്കൊണ്ട് നീങ്ങുന്ന രക്താണുക്കൾക്ക് ഊർജ്ജം പകർന്നുകൊടുക്കുന്നത് ആ ജീവാത്മാ വാണ്. ജീവാത്മാവ് ഈ സ്ഥാനത്തു നിന്ന് മാറിയാൽ രക്ഷേതാത്പാദനത്തിനുള്ള ശരീരത്തിന്റെ ശക്തി നഷ്ടമാകുന്നു. വൈദ്യശാസ്ത്രം ചുവന്ന രക്താണുക്കളുടെ പ്രാധാന്യത്തെ അംഗീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്, എങ്കിലും ഊർജ്ജത്തിന്റെ ഉറവിടം ആത്മാവാണെന്ന് തീർത്തുപറയാൻ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല; പക്ഷേ ശാരീരിക ശക്തികൾക്കെല്ലാം ആസ്ഥാനം ഹൃദയ മാണെന്ന് ആധുനിക വൈദ്യശാസ്ത്രം സമ്മതിക്കുന്നുണ്ട്. പരമപുരുഷന്റെ ഈ അംശങ്ങളെ സൂര്യപ്രകാശത്തിന്റെ തന്മാ ത്രകളോട് ഉപമിക്കാം. എണ്ണമറ്റു ദീപ്തതാണുക്കളുണ്ട് സൂര്യപ്രകാശത്തിൽ. അതുപോലെ പരമപുരുഷന്റെ പ്രകാശരശ്മികളിലെ ആണവസ്ഫുലിംഗങ്ങളാണ് ഭഗവദംശങ്ങൾ. പ്രഭ അഥവാ ഉത്തമശക്തിയെന്ന പേരിൽ ഇതറിയപ്പെടുന്നു. അതുകൊണ്ട് വൈദികവിജ്ഞാനം, ആധുനികശാസ്ത്രം ഇവയിലേത് അംഗീകരിച്ചാലും ആത്മാവിന്റെ സാന്നിദ്ധ്യം ശരീരത്തിലില്ലായെന്നു പറയാൻ സാദ്ധ്യമല്ല. പരമദിവ്യോത്തമ പുരുഷൻ സ്വയം തന്നെ ഭഗവദ്ഗീതയിലൂടെ ആത്മാവിന്റെ ശാസ്ത്രം വ്യക്തമായി വിവരിച്ചിട്ടുണ്ട്. #💭 Best Quotes ##𝗔𝗗𝗩𝗢𝗖𝗔𝗧𝗘𝗠𝗔𝗡𝗢𝗝𝗚𝗨𝗥𝗨𝗩𝗔𝗬𝗨𝗥 #🆕 ലേറ്റസ്റ്റ് അപ്ഡേറ്റ് #Devotional #🙏 ശ്രീകൃഷ്ണ ഭജനകൾ