#𝗔𝗗𝗩𝗢𝗖𝗔𝗧𝗘𝗠𝗔𝗡𝗢𝗝𝗚𝗨𝗥𝗨𝗩𝗔𝗬𝗨𝗥

. #Government_of_UP

BG (ISKCON) 8 ശ്ലോകം 21 ᴜɴᴅᴇʀꜱᴛᴀɴᴅ ᵗʰⁱˢ ɪʀʀᴇꜱᴩᴇᴄᴛɪᴠᴇ ᴏꜰ ʀᴇʟɪɢɪᴏɴ ᴄᴏᴜɴᴛʀy 𝚎𝚝𝚌 ᵗʰᵉ ᵐⁱⁿⁱᵐᵘᵐ ʳᵉˢᵘˡᵗ ˢʰᵒᵘˡᵈ ᵇᵉ ᴇʟᴇᴠᴀᴛɪᴏɴ ᴛᴏ ℍ𝕖𝕒𝕧𝕖𝕟𝕝𝕪 𝕻𝖑𝖆𝖓𝖊𝖙𝖘👍. വൈദികസാഹിത്യം പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു, ഭഗവദ്ധാമത്തേക്കാൾ ശ്രേഷ്ഠമായി മറ്റൊന്നുമില്ലെന്നും ആത്യന്തികമായ പ്രാപ്യസ്ഥാനം അതാണെന്നും പുരുഷാൻ ന പരം കിഞ്ചിത് സാ കാഷ്ഠാ പരമാഗതി (കഠോപനിഷത്ത് 1-3-11), ആ പരമപദം പൂകിയവന് ഭൗതിക ലോകത്തിലേയ്ക്ക് തിരിച്ചുവരവില്ല. അവ്യക്തോ ഽക്ഷര ഇത്യുക്തസ്തമാഹുഃ പരമാം ഗതി യം പ്രാപ്യ ന നിവർതന്തേ തദ്ധാമ പരമം മമ (സഃ) അവ്യക്തഃ - (ആ) അവ്യക്തം; അക്ഷര ഇതി - അക്ഷരമെന്ന്; ഉക്തഃ -പറയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; തം - അതിനെ; പരമാം – പരമമായ; ഗതിം – ഗതിയെന്ന്; ആഹു - പറയുന്നു; യം - യാതൊന്നിനെ; പ്രാപ്യ – പ്രാപിച്ചിട്ട്; ന നിവർത്തന്തേ - നിവർത്തിക്കുന്നില്ല. (മടങ്ങി വരുന്നില്ല); തത് – അത്; മമ - എന്റെ; പരമം – പരമമായ; ധാമ - ധാമമാകുന്നു. വേദാന്തികൾ അവ്യക്തമെന്നും അക്ഷയമെന്നും വിശേഷി പ്പിക്കുന്നതും പരമമായ പ്രാപ്യസ്ഥാനമെന്നറിയപ്പെടുന്നതും, ഒരിക്കൽ എത്തിച്ചേർന്നാൽ പിന്നെ മടങ്ങിവരേണ്ടതില്ലാത്തതുമാണ് എന്റെ പരമ ധാമം. ചിന്താമണിധാമം - സർവ്വാഭിലാഷങ്ങളേയും നിറവേറ്റുന്നത്- എന്നാണ് ഭഗവാൻ കൃഷ്ണന്റെ പരമധാമത്തെ ബ്രഹ്മസംഹിത പറയുന്നത്. ഗോലോകവൃന്ദാവനമെന്ന്, ഭഗവാൻ കൃഷ്ണന്റെ ആ മഹോത്കൃഷ്ട വാസസ്ഥാനം നികഷോപലങ്ങളാൽ നിർമ്മിച്ച മണിമന്ദിരങ്ങൾ നിറഞ്ഞതത്രേ. ഓരോരുത്തർക്കും തങ്ങൾക്കിഷ്ടപ്പെട്ട ഭക്ഷ്യസാധനങ്ങൾ നല്കുന്ന കല്പവൃക്ഷങ്ങൾ ഉണ്ടിവിടെ, ഒരിക്കലും പാൽ വറ്റാത്ത സുരഭികളെന്ന പശുക്കളുണ്ട്, ഈ ധാമത്തിലാണ് അനേകായിരം ലക്ഷ്മീദേവിമാരുടെ പരിചരണമേറ്റു കൊണ്ട് ശ്രീഭഗവാൻ വാഴുന്നത്. അവിടുന്ന് കാരണങ്ങൾക്കും കാരണ ഭൂതനായ ആദി പുരുഷൻ ഗോവിന്ദനെന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നു. ഓടക്കുഴലൂതി (വേണും ക്വണന്തം)ക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഭഗവാന്റെ ഈ അതീന്ദ്രിയാകാരത്തേക്കാൾ ആകർഷകങ്ങളായി ലോകാലോകങ്ങളിൽ യാതൊന്നും തന്നെയില്ല. അവിടുത്തെ കണ്ണുകൾ താമരയിതളുകൾപോലെയാണ്. ശരീര വർണ്ണം കാർമേഘത്തിന്റേയും. ആയിരം കാമദേവന്മാരുടെ സൗന്ദര്യത്തെ അതിശയിക്കുന്നു. കൃഷ്ണന്റെ അംഗലാവണ്യം. അരയിൽ മഞ്ഞളാടയും, കഴുത്തിൽ പൂമാലയും, ശിരസ്സിൽ മയിൽപ്പീലിയു മാണവിടുത്തെ അലങ്കാരങ്ങൾ. ആദ്ധ്യാത്മിക പ്രപഞ്ചത്തിലെ അത്യുത്കൃഷ്ട ഗ്രഹവും സ്വധാമവുമായ ഗോലോക വൃന്ദാവനത്തെപ്പറ്റി ഭഗവാൻ ഭഗവദ്ഗീതയിൽ ചെറിയൊരു സൂചനയേ തരുന്നുള്ള വിശദവി വരണം ബ്രഹ്മസംഹിതയിലാണുള്ളത്. വൈദികസാഹിത്യം പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു, ഭഗവദ്ധാമത്തേക്കാൾ ശ്രേഷ്ഠമായി മറ്റൊന്നുമില്ലെന്നും ആത്യന്തികമായ പ്രാപ്യസ്ഥാനം അതാണെന്നും പുരുഷാൻ ന പരം കിഞ്ചിത് സാ കാഷ്ഠാ പരമാഗതി (കഠോപനിഷത്ത് 1-3-11), ആ പരമപദം പൂകിയവന് ഭൗതിക ലോകത്തിലേയ്ക്ക് തിരിച്ചുവരവില്ല. കൃഷ്ണനും കൃഷ്ണന്റെ പരമധാമത്തിനും ഒരേ ഗുണമാകയാൽ ഭിന്നഭാവമില്ല. ഭൂമിയിൽ ഡൽഹിക്ക് തൊണ്ണൂറ് നാഴിക തെക്കുകിഴക്കായി ആദ്ധ്യാത്മികാന്തരീക്ഷത്തിലുള്ള ഗോലോകവൃന്ദാവനത്തിന്റെ ഒരു ഭൗതികപ്രതിരൂപ മുണ്ട്. മഥുര ജില്ലയിൽ എൺപത്തിനാല് ചതുരശ്ര നാഴികയോളം വിസ്തൃതിയിലുള്ള വൃന്ദാവനമെന്ന ആ പ്രദേശത്തായിരുന്നു. കൃഷ്ണൻ ഭൂമിയിലവതരിച്ചകാലത്ത് കളിച്ചു നടന്നത്. ##𝗔𝗗𝗩𝗢𝗖𝗔𝗧𝗘𝗠𝗔𝗡𝗢𝗝𝗚𝗨𝗥𝗨𝗩𝗔𝗬𝗨𝗥 #💭 Best Quotes #🆕 ലേറ്റസ്റ്റ് അപ്ഡേറ്റ് #Devotional #🙏 ശ്രീകൃഷ്ണ ഭജനകൾ

BG (ISKCON) 13 ശ്ലോകം 3 ᴜɴᴅᴇʀꜱᴛᴀɴᴅ ᵗʰⁱˢ ɪʀʀᴇꜱᴩᴇᴄᴛɪᴠᴇ ᴏꜰ ʀᴇʟɪɢɪᴏɴ ᴄᴏᴜɴᴛʀy 𝚎𝚝𝚌 ᵗʰᵉ ᵐⁱⁿⁱᵐᵘᵐ ʳᵉˢᵘˡᵗ ˢʰᵒᵘˡᵈ ᵇᵉ ᴇʟᴇᴠᴀᴛɪᴏɴ ᴛᴏ ℍ𝕖𝕒𝕧𝕖𝕟𝕝𝕪 𝕻𝖑𝖆𝖓𝖊𝖙𝖘👍. 𝑻𝒉𝒆𝒔𝒆 𝒔𝒆𝒍𝒆𝒄𝒕𝒆𝒅 𝐁𝐇𝐀𝐆𝐀𝐕𝐀𝐓𝐇𝐆𝐈𝐓𝐀 𝒗𝒆𝒓𝒔𝒆𝒔 𝒂𝒓𝒆 𝒂𝒄𝒕𝒖𝒂𝒍𝒍𝒚 𝒘𝒂𝒚 𝒕𝒐 𝒓𝒆𝒂𝒍 𝒔𝒂𝒍𝒗𝒂𝒕𝒊𝒐𝒏 𝒂𝒌𝒂 𝒈𝒆𝒕𝒕𝒊𝒏𝒈 𝒐𝒖𝒕𝒔𝒊𝒅𝒆 𝒖𝒏𝒊𝒗𝒆𝒓𝒔𝒆𝒔 𝒕𝒐 𝒔𝒑𝒊𝒓𝒊𝒕𝒖𝒂𝒍 𝒑𝒍𝒂𝒏𝒆𝒕𝒔 𝒘𝒉𝒆𝒓𝒆 𝒘𝒆 𝒃𝒆𝒍𝒐𝒏𝒈 𝒊𝒓𝒓𝒆𝒔𝒑𝒆𝒄𝒕𝒊𝒗𝒆 𝒐𝒇 𝒓𝒆𝒍𝒊𝒈𝒊𝒐𝒏 𝒄𝒐𝒖𝒏𝒕𝒓𝒚 𝒆𝒕𝒄. 𝑼 𝒕𝒂𝒌𝒆 𝒊𝒕 𝒐𝒓 𝒍𝒆𝒂𝒗𝒆 𝒊𝒕.. 𝐈𝐭'𝐬 𝐥𝐞𝐟𝐭 𝐭𝐨 𝐲𝐨𝐮👍 ശരീരത്തിന്റേയും വ്യക്തിഗതാത്മാവിന്റേയും പരമാത്മാവിന്റേയും ഘടനയെക്കുറിച്ചുള്ള അറിവിനെയാണ് വൈദികസാഹിത്യം ജ്ഞാനമെന്ന് നിർവ്വചിക്കുന്നത്. കൃഷ്ണന്റെ അഭിപ്രായം അതാണ്. ജീവാത്മാവിനേയും പരമാത്മാവിനേയും ഒരേസമയം ഒന്നായും വിഭിന്നമായും മനസ്സിലാക്കുകയാണ് അറിവ്. ക്ഷേത്രത്തേയും ക്ഷേത്രജ്ഞനേയും അറിയാത്തവരുടെ ജ്ഞാനം വികലമാണ്. ക്ഷേത്രജ്ഞം ചാപി മാം വിദ്ധി സർവക്ഷേത്രേഷു ഭാരത ക്ഷേത്രക്ഷേത്രജ്ഞയോർജ്ഞാനം യത്തജ്ജ്ഞാനം മതം മമ ഭാരത - ഹേ ഭാരതാ; സർവക്ഷേത്രേഷു ച അപി - എല്ലാ ക്ഷേത്രങ്ങളിലും (എല്ലാ ശരീരങ്ങളിലും); മാം - എന്നെ; ക്ഷേത്രജ്ഞം - ക്ഷേത്രജ്ഞനെന്ന്; വിദ്ധി - അറിയുക; ക്ഷേത്ര ക്ഷേത്രജ്ഞയോഃ - ക്ഷേത്ര ക്ഷേത്രജ്ഞന്മാരുടെ; യത്ജ്ഞാനം - യാതൊരു ജ്ഞാനമുണ്ടോ; തത് – അത്; ജ്ഞാനം - ജ്ഞാനമെന്നത്രേ; മമ മതം - എന്റെ അഭിപ്രായം. ഹേ ഭാരതവംശജാ, സർവ്വശരീരങ്ങളിലും കുടികൊള്ളുന്ന ഞാനും ഭക്ഷത്രജ്ഞനാണെന്ന് നീ അറിയണം. ഈ ശരീരമാകുന്ന ക്ഷേത്രത്തേയും ക്ഷേത്രജ്ഞനേയുംകുറിച്ചുള്ള അറിവാണ് ജ്ഞാനം. ഇതാണ് എന്റെ അഭിപ്രായം. ശരീരം, അതിന്റെ ജ്ഞാതാവ്, ജീവാത്മാവ്, പരമാത്മാവ് ഇവയെപ്പറ്റി ചർച്ചചെയ്യുമ്പോൾ മൂന്ന് വ്യത്യസ്ത വിഷയ ങ്ങളെക്കുറിച്ചാണ് നമുക്ക് ചിന്തിക്കേണ്ടത് - ഈശ്വരൻ, ജീവസത്ത, ജഡ്പദാർത്ഥം. ഓരോ ക്ഷേത്രത്തിലും അഥവാ ഓരോ ശരീരത്തിലും രണ്ടു തരത്തിലുള്ള ആത്മാക്കളുണ്ട്, വ്യക്തിഗതാത്മാവും പരമാത്മാവും. ഭഗവാൻ കൃഷ്ണന്റെ സമഗ്രരൂപ വിസ്തരണമത്രേ പരമാത്മാവ്. 'ഞാനും ക്ഷേത്രജ്ഞനാണ്. എന്നാൽ വ്യക്തിഗതനായ ശരീരജ്ഞാതാവല്ല ഞാൻ; പരമജ്ഞാതാവാണ്. പരമാത്മരൂപേണ എല്ലാ ശരീരങ്ങളിലും ഞാൻ വാഴുന്നു' എന്ന് ഭഗവാൻ പറയുന്നുണ്ട്. ക്ഷേത്രം, ക്ഷേത്രജ്ഞൻ എന്നീ വിഷയങ്ങളെക്കുറിച്ച് ഭഗവദ് ഗീതയിൽ പറയുന്നതനുസരിച്ച സൂക്ഷ്മമായി പഠിക്കുന്നവർക്ക് ജ്ഞാനം നേടാൻ കഴിയും. ഓരോ ശരീരത്തിലും കുടികൊള്ളുന്ന ക്ഷേത്രജ്ഞൻ ഞാനാണ് എന്ന് ഭഗവാൻ അരുളിചെയ്യുന്നു. ഒരു വ്യക്തിക്ക് സ്വശരീരത്തെക്കുറിച്ച് മാത്രമേ അറിയൂ. മറ്റുള്ളവരുടെ ശരീരത്തെക്കുറിച്ച് അറിഞ്ഞു കൂടാ. സർവ്വശരീരങ്ങളിലും പരമാത്മാവായി വാഴുന്ന ഭഗവാനാകട്ടെ, എല്ലാ ശരീരങ്ങളെക്കുറിച്ചും തികച്ചും അറിയാം. എല്ലാവിധ ജീവജാലങ്ങളുടേയും നാനാവിധ ശരീരങ്ങളെക്കുറിച്ചും അദ്ദേഹത്തിന് പൂർണ്ണമായ അറിവുണ്ട്. ഒരു പൗരന് തന്റേതായ ഭൂമിയെക്കുറിച്ച് മാത്രമറിയാം. ഒരു രാജാവിനാകട്ടെ, സ്വന്തം അരമനയെപ്പറ്റി മാത്രമല്ല, ഓരോ പൗരന്മാരുടേയും വസ്തുവകകളെപ്പറ്റിയും അറിവുണ്ട്. ഒരാൾക്ക് തന്റേതായ ശരീരത്തിൽ ഉടമാവകാശമുണ്ട്. എന്നാൽ സർവ്വശരീരങ്ങ ളുടേയും ഉടമസ്ഥൻ ഭഗവാൻ മാത്രമാണ്. മൗലികമായി രാജ്യാവകാശം രാജാവിന്റേതാണ്; പ്രജകൾ രണ്ടാമതായേ ഉടമകളാകുന്നുള്ളൂ. അതുപോലെ ഭഗവാനാണ് സർവ്വശരീരങ്ങൾക്കും സർവ്വാധികാരി. ഇന്ദ്രിയങ്ങളുൾക്കൊള്ളുന്നതാണ് ശരീരം. ഭഗവാൻ ഹൃഷീകേശൻ,അഥവാ ഇന്ദ്രിയങ്ങളുടെ നിയന്താവാണ്. രാജ്യത്തെ സർവ്വ പ്രവർത്തനങ്ങളും മൗലികമായി രാജാവിന്റെ നിയന്ത്രണത്തിൽ നടക്കു ന്നതുപോലെ ഭഗവാന്റെ നിയന്ത്രണത്തിലാണ് സർവ്വശരീരങ്ങളിലും ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ പ്രവർത്തിക്കുന്നത്. പൗരന്മാർ രണ്ടാമത്തേ നിയന്താക്കളാകുന്നുള്ളൂ. ഞാനും ക്ഷേത്രജ്ഞനാണ് എന്ന് ഭഗവാൻ പറയുന്നു. സർവ്വജ്ഞാതാവെന്നാണ് ഇതുകൊണ്ട് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്. വ്യക്തിഗതനായ ആത്മാവിന്, തന്റേതായ ശരീരത്തെ മാത്രമേ അറിയാൻ കഴിയൂ. വേദങ്ങളിൽ ഇപ്രകാരം പറയുന്നു. ക്ഷേത്രാണി ഹി ശരീരാണി ബീജം ചാപി ശുഭാശുഭേ താനി വേത്തി സയോഗാത്മാ തത്ഃ ക്ഷേതജ്ഞ ഉച്യതേ ക്ഷേത്രമെന്ന് പറയപ്പെടുന്ന ഈ ശരീരത്തിൽ അതിന്റെ ഉടമയായ ജീവാത്മാവും, ശരീരത്തേയും അതിന്റെ ഉടമയേയും അറിയുന്ന ഭഗവാനും വാഴുന്നു. അതുകൊണ്ട് ഭഗവാൻ സർവ്വക്ഷേത്രങ്ങളുടേയും ക്ഷേത്രജ്ഞൻ എന്നറിയപ്പെടുന്നു. കർമ്മങ്ങളുടെ മണ്ഡലം, കർമ്മജ്ഞാതാവ്, സകല കർമ്മങ്ങളുടേയും പരമജ്ഞാതാവ് - ഇവയ്ക്കുള്ള വ്യത്യാസങ്ങളെക്കുറിച്ച് ഇനി വിവരിക്കാം. ശരീരത്തിന്റേയും വ്യക്തിഗതാത്മാവിന്റേയും പരമാത്മാവിന്റേയും ഘടനയെക്കുറിച്ചുള്ള അറിവിനെയാണ് വൈദികസാഹിത്യം ജ്ഞാനമെന്ന് നിർവ്വചിക്കുന്നത്. കൃഷ്ണന്റെ അഭിപ്രായം അതാണ്. ജീവാത്മാവിനേയും പരമാത്മാവിനേയും ഒരേസമയം ഒന്നായും വിഭിന്നമായും മനസ്സിലാക്കുകയാണ് അറിവ്. ക്ഷേത്രത്തേയും ക്ഷേത്രജ്ഞനേയും അറിയാത്തവരുടെ ജ്ഞാനം വികലമാണ്. പ്രകൃതിയെക്കുറിച്ചും ആ പ്രകൃതിയെ ആസ്വദിക്കുന്ന പുരുഷനെക്കുറിച്ചും പ്രകൃതിയേയും വ്യക്തിഗതാത്മാവിനേയും ഭരിക്കുന്ന അഥവാ നിയന്ത്രിക്കുന്ന സർവ്വ ജ്ഞാതാവായ ഈശ്വരനെക്കുറിച്ചും ഒരാൾ മനസ്സിലാക്കേണ്ടതുണ്ട്. അവയുടെ വ്യത്യസ്ത ധർമ്മങ്ങളെ തെറ്റിദ്ധരിച്ചു കൂടാ. ചിത്രകാരൻ, ചിത്രഫലകം, ചിത്രം എന്നിവയെ അതാതു നിലയിൽത്തന്നെ കാണാൻ കഴിയണം. പ്രകൃതിയെന്നാൽ കർമ്മക്ഷേത്രമായ ഭൗതികലോകവും, ആ പ്രകൃതിയെ അനുഭവിക്കുന്ന വ്യക്തി ജീവാത്മാവും, രണ്ടിന്റേയും പരമനിയന്താവ് ഭഗവാനുമാണ്. ശ്വേതാശ്വതരോപനിഷത്ത് (1,12) വൈദികശൈലിയിൽ പറയുന്നു. ‘ഭോക്താഭോഗ്യം പ്രേരിതാരം ച മത്വ സർവം പ്രോക്തം (തിവിധം ബഹ്മമേതദ്’. ബ്രഹ്മത്തെക്കുറിച്ച് പൊതുവേ മൂന്ന് ധാരണകളുണ്ട്, കർമ്മക്ഷേത്രമെന്ന നിലയിൽ പ്രകൃതി ബ്രഹ്മനാണ്, ജീവനും (വ്യക്തിഗതനായ ജീവാത്മാവ്) ബഹ്മൻ തന്നെ, അത് ഭൗതികപ്രകൃതിയെ കീഴടക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നു. ഇവ രണ്ടിന്റെയും നിയന്താവും ബഹ്മൻ തന്നെ. എന്നാൽ അദ്ദേഹമത്രേ യഥാർത്ഥ നിയന്താവ്. ഈ രണ്ട് ജ്ഞാതാക്കളിൽ ഒരാൾക്ക് പിഴപറ്റാവുന്നതാണ്. മറ്റേയാൾക്ക് ഒരിക്കലും പിഴപറ്റുന്നതല്ല. ഈ അദ്ധ്യായത്തിൽ ഇതും വിവരിക്കുന്നതായിരിക്കും, ഒരാൾ ആശ്രിതനാണെങ്കിൽ മറ്റേയാൾ മേധാവിയാണ്, ഈ ക്ഷേത്രജ്ഞന്മാർ രണ്ടല്ല, ഒന്നുതന്നെയാണെന്ന് കരുതുന്നവർ ഞാനും കർമ്മക്ഷേത്രത്തിന്റെ ജ്ഞാതാവുതന്നെ എന്ന ഭഗവദ്വചനത്തിനു വിരുദ്ധമായാണ് മനസ്സിലാക്കുന്നത്. കയറു കണ്ട് പാമ്പാണെന്ന് തെറ്റിദ്ധരിക്കുന്നവർ അജ്ഞാനികൾ തന്നെ. വ്യത്യസ്ത രീതിയിലുള്ള ശരീരങ്ങളുണ്ട്, അവയ്ക്ക് വ്യത്യസ്തരായ ഉടമസ്ഥ ന്മാരുമുണ്ട്. വെവ്വേറെ ശരീരങ്ങളുള്ള ഒാരോ ജീവനും ഭൗതിക പ്രകൃതിയെ നിയന്ത്രിക്കാൻ തനതായ തോതിൽ കഴിവുണ്ട്. സർവ്വനിയന്താവെന്ന നിലയിൽ ഭഗവാനും ആ ശരീരങ്ങളിൽ കുടികൊള്ളുന്നുണ്ട്. ശരീരങ്ങളുടെ എണ്ണത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്ന 'ച' എന്ന വാക്ക് ഇവിടെ പ്രാധാന്യമുള്ളതാണെന്നാണ് ശ്രീ ബലദേവവിദ്യാഭൂഷണന്റെ അഭി പ്രായം. വ്യക്തിഗതജീവാത്മാവിനു പുറമേ എല്ലാ ശരീരങ്ങളിലും വാഴുന്ന ആ പരമാത്മാവാണ് ഭഗവാൻ ശ്രീകൃഷ്ണൻ. കർമ്മക്ഷേത്രങ്ങളുടേയും അണുമാത്രനായ ആസ്വാദകന്റേയും നിയന്താവ് പരമാത്മാവാണെന്നും കൃഷ്ണൻ ഇവിടെ വ്യക്തമായി പറയുന്നുണ്ട്. #🙏 ശ്രീകൃഷ്ണ ഭജനകൾ #Devotional ##𝗔𝗗𝗩𝗢𝗖𝗔𝗧𝗘𝗠𝗔𝗡𝗢𝗝𝗚𝗨𝗥𝗨𝗩𝗔𝗬𝗨𝗥 #🆕 ലേറ്റസ്റ്റ് അപ്ഡേറ്റ് #💭 Best Quotes

Bg. (ISKCON) 15.12 Without His mercy (without spiritual effulgence BRAHMAJYOTHI) there cannot be sun, without His mercy there cannot be moon, and without His mercy there cannot be fire, and without the help of sun, moon and fire, no one can live. These are some thoughts to provoke Kṛṣṇa consciousness in the conditioned soul. यदादित्यगतं तेजो जगद्भ‍ासयतेऽखिलम् । यच्च‍न्द्रमसि यच्च‍ाग्न‍ौ तत्तेजो विद्धि मामकम् ॥ १२ ॥ yad āditya-gataṁ tejo jagad bhāsayate ’khilam yac candramasi yac cāgnau tat tejo viddhi māmakam Synonyms yat — that which; āditya-gatam — in the sunshine; tejaḥ — splendor; jagat — the whole world; bhāsayate — illuminates; akhilam — entirely; yat — that which; candramasi — in the moon; yat — that which; ca — also; agnau — in fire; tat — that; tejaḥ — splendor; viddhi — understand; māmakam — from Me. Translation The splendor of the sun, which dissipates the darkness of this whole world, comes from Me. And the splendor of the moon and the splendor of fire are also from Me. Purport The unintelligent cannot understand how things are taking place. But one can begin to be established in knowledge by understanding what the Lord explains here. Everyone sees the sun, moon, fire and electricity. One should simply try to understand that the splendor of the sun, the splendor of the moon, and the splendor of electricity or fire are coming from the Supreme Personality of Godhead. In such a conception of life, the beginning of Kṛṣṇa consciousness, lies a great deal of advancement for the conditioned soul in this material world. The living entities are essentially the parts and parcels of the Supreme Lord, and He is giving herewith the hint how they can come back to Godhead, back to home. From this verse we can understand that the sun is illuminating the whole solar system. There are different universes and solar systems, and there are different suns, moons and planets also, but in each universe there is only one sun. As stated in Bhagavad-gītā (10.21), the moon is one of the stars (nakṣatrāṇām ahaṁ śaśī). Sunlight is due to the spiritual effulgence (brahmajyothi) in the spiritual sky of the Supreme Lord. With the rise of the sun, the activities of human beings are set up. They set fire to prepare their foodstuff, they set fire to start the factories, etc. So many things are done with the help of fire. Therefore sunrise, fire and moonlight are so pleasing to the living entities. Without their help no living entity can live. So if one can understand that the light and splendor of the sun, moon and fire are emanating from the Supreme Personality of Godhead, Kṛṣṇa, then one’s Kṛṣṇa consciousness will begin. By the moonshine, all the vegetables are nourished. The moonshine is so pleasing that people can easily understand that they are living by the mercy of the Supreme Personality of Godhead, Kṛṣṇa. Without His mercy (without spiritual effulgence BRAHMAJYOTHI) there cannot be sun, without His mercy there cannot be moon, and without His mercy there cannot be fire, and without the help of sun, moon and fire, no one can live. These are some thoughts to provoke Kṛṣṇa consciousness in the conditioned soul. ##𝗔𝗗𝗩𝗢𝗖𝗔𝗧𝗘𝗠𝗔𝗡𝗢𝗝𝗚𝗨𝗥𝗨𝗩𝗔𝗬𝗨𝗥 #🆕 ലേറ്റസ്റ്റ് അപ്ഡേറ്റ് #💭 Best Quotes #Devotional #🙏 ശ്രീകൃഷ്ണ ഭജനകൾ