“शांततेची जागा” आज मी कुठेच पोहोचलो नाही, आणि तेच योग्य वाटलं. मनाने धावणं थांबवलं, श्वास स्वतःच्या गतीने आला. आज काही सिद्ध करायचं नव्हतं, काही जिंकायचंही नव्हतं. फक्त बसलो, आणि आतल्या हालचाली पाहिल्या. शांतता भेट नव्हती, ती निवड होती. त्या निवडीत मी पहिल्यांदा स्वतःसोबत होतो. #📝कविता / शायरी/ चारोळी #मराठी कविता #कविता #मराठी कविता चारोळ्या, शेर शायरी

“थोडं थांबणं” मी थांबलो, कारण पुढे जायची घाई नव्हती. पायाखाली मऊ माती, डोक्यावर उघडं आकाश. मनात प्रश्न होते, पण आज उत्तरांची गरज नव्हती. थोडं थांबणं काही हरवत नाही, ते फक्त आतल्या आवाजाला ऐकायला वेळ देतं. #📝कविता / शायरी/ चारोळी #मराठी कविता चारोळ्या, शेर शायरी #कविता #मराठी कविता आणि तो आवाज नेहमीच खूप शांत असतो.

“मौनाचा करार” मी मौनाशी करार केला, आज शब्द वापरणार नाही. मन बोलत राहिलं, पण ओठ थांबले. प्रत्येक न बोललेली ओळ आत खोलवर कोरली गेली. लोकांना शांतता दिसली, मला संघर्ष. मी जिंकलो की हरलो, #📝कविता / शायरी/ चारोळी #मराठी कविता #कविता #मराठी कविता चारोळ्या, शेर शायरी हे कळलंच नाही. फक्त एवढं समजलं कधी कधी मौन शब्दांपेक्षा जास्त प्रामाणिक असतं.

#📝कविता / शायरी/ चारोळी #मराठी कविता चारोळ्या, शेर शायरी #कविता #मराठी कविता “ती येईल कधीतरी” ती येईल कधीतरी, पावसाच्या सरींसारखी, ओल्या आठवणी जाग्या करत. माझ्या थांबलेल्या वेळेला, हलकेच पुढे ढकलत. डोळ्यांत साठलेले मौन, ती न बोलताही वाचेल. माझ्या अपूर्ण वाक्यांना, ती स्वतः अर्थ देईल. पण तिच्या पावलांचा आवाज, माझ्या भीतीत मिसळलेला असेल. तरीही मन म्हणेल हळूच ती येईल आणि विरह थोडा कमी होईल.

नवीन वर्ष कॅलेंडर बदललं, पण मन अजूनही कालच्याच ओझ्याशी बोलत होतं. रात्रीच्या शेवटच्या क्षणी जुन्या वेदनांनी हळूच निरोप घेतला, सगळ्या नाही… काही आठवणी आजही सोबत चालतात. नवीन वर्ष म्हणजे चमत्कार नाही, ते फक्त पुन्हा प्रयत्न करण्याची परवानगी असते. आज स्वतःशी थोडं प्रामाणिक राहायचं, कमी वचन द्यायची आणि जास्त जगायची. जे हरवलं त्याचं शोकगीत संपवून, जे उरलं त्याला अर्थ द्यायचा. #📝कविता / शायरी/ चारोळी #मराठी कविता चारोळ्या, शेर शायरी #कविता #मराठी कविता नवीन वर्ष दारात उभं आहे, हातात फुल नाहीत पण वेळ आहे.

मी रडलो नाही, कारण शिकवलं होतं — पुरुषाला आवाज नसतो, फक्त जबाबदाऱ्या असतात. आईसमोर हसलो, मित्रांत मजबूत दिसलो, पण रात्री छातीत साचलेलं दुःख श्वास घ्यायला देत नव्हतं. तुझं नाव मी कुणासमोर घेतलं नाही, कारण नाव घेतलं की स्मृती जाग्या होतात आणि पुरुष तिथेही एकटा पडतो. दार बंद करताना हात थरथरला, ते कुणी पाहिलं नाही, कारण थरथरणं ही पुरुषाची भाषा नाही. मी आजही उभा आहे, कोसळलो नाही याचाच मला अभिमान आहे, पण कुणी विचारलं तर #📝कविता / शायरी/ चारोळी #मराठी कविता चारोळ्या, शेर शायरी #कविता #मराठी कविता मी सांगेन — उभं राहणंही खूप वेदनादायक असतं.

“न बोललेला निर्णय” मी काही ठरवलं नाही, तरीही एक वळण घेतलं. ते वळण शब्दात नव्हतं, ते आतल्या शांततेत होतं. लोक विचारत राहिले— “का?” मी उत्तर दिलं नाही. कारण काही निर्णय स्पष्टीकरण मागत नाहीत. ते फक्त बदल घडवतात. मागे काही राहिलं, #📝कविता / शायरी/ चारोळी #मराठी कविता चारोळ्या, शेर शायरी #कविता #मराठी कविता पुढे काही मिळालं. आणि मध्ये मी थोडासा बदललो.

“विरही प्रेमवीर” तो प्रेमात हरला, पण प्रेम सोडून गेला नाही. विरहानं तलवार दिली, #📝कविता / शायरी/ चारोळी #मराठी कविता #मराठी कविता चारोळ्या, शेर शायरी पण त्यानं जखमेचं फूल केलं. डोळ्यांत वेदना होती, हृदयात तिच्याच आठवणी. जगानं सांगितलं—“विसर!” आणि त्यानं हसून उत्तर दिलं, “नाही.” प्रेम हरलं नव्हतं, फक्त दूर उभं होतं. खरा वीर तोच— जो विरहातही प्रेम जपतो.