❤️ജീവന്റെ പാതി 💞 ഞങ്ങൾക് ഇതിന്റെ സത്യാവസ്ഥ അറിയണം..... എന്ന് റാസിക്കയെ നോക്കിയാണ് പറഞ്ഞതെങ്കിലും നദയുടെ നോട്ടം മുഴുവൻ എന്നെ ആയിരുന്നു... പറയാം എന്നാ മട്ടിൽ അവര് അവിടെ ഇരുന്നതും ഞങ്ങൾ അവര്ക് കേൾവിക്കാരായി...... ഞങ്ങൾക് പത്തു വയസ്സ് പ്രായം. വെക്കേഷൻ ടൈമിൽ അവന്റെ എന്റെ വീട്ടിൽ ഒരാഴ്ച്ച നിക്കാൻ വന്ന സമയം.. ഞങ്ങളെ രണ്ടാളേം ഉപ്പമാര് നല്ല കൂട്ടായത്കൊണ്ട് തന്നെ അവനെ വിടുന്നതിൽ അവര്ക് എതിർപ്പൊന്നും ഇല്ലായിരുന്നു... അങ്ങനെ അവന് വീട്ടിൽ വന്ന സന്തോഷം കൊണ്ട് ഞാൻ അവനെ എന്റെ വീടിന്റെ അടുത്തുള്ള കായൽ കാണിക്കാൻ കൊണ്ടുപോയി... സൈക്കിളിൽ കൊണ്ടോയത് കൊണ്ട് തന്നെ തിരിച്ച് വരുമ്പോ ബാലൻസ് തെറ്റി ഞങ്ങൾ രണ്ടാളും വീണു... അവന് കാര്യമായ പരിക്കില്ലെങ്കിലും എനിക്ക് നല്ല രീതിയിൽ കിട്ടിയിരുന്നു.... അവിടുന്ന് ആരൊക്കെ എടുത്ത് ഹോസ്പിറ്റലിൽ കൊണ്ടോയി.. വലത്തേ കൈക്ക് പ്ലാസ്റ്റർ ഇടേണ്ടി വന്നു...അവിടുന്ന് തുടങ്ങി എന്റെ കണ്ടകശനി... ഒരു ദീർഘ ശ്വാസം എടുത്ത് പറഞ്ഞു നിർത്തിയപ്പോ എല്ലാം റാസിയെ തന്നെ ഉറ്റുനോക്കാണ്... കാക്കുമാരാണെങ്കിൽ ഇതൊക്കെ എത്ര കേട്ടതാ എന്ന മട്ടിലാ ഇരുത്തം... ന്നിട്ട്... നദ ചോയ്ച്ചു... പറയാടി കുരിപ്പേ.... ഛെ.... ആ..ഫ്ലോ അങ്ങ് പോയി. അത് കൊഴ്പ്പല്യ ചുരുക്കി പറഞ്ഞാ മതി.... അഫു ഇളിച്ചു കാട്ടി പറഞ്ഞു. ഹ്മ്മ്.. അതോണ്ട് തന്നെ അവന് കളിക്കാൻ കൂട്ടിന് ആരും ഇല്ലാ... ഇവിടെ തന്നെ നിക്കുള്ളുന്ന് വാശിപിടിച്ചു.. എന്റെ ഉമ്മാ അടുത്ത വീട്ടിലെ ഒരു കുട്ടിയെ വിളിച്ചു വീട്ടിലേക്കു കൊണ്ടൊന്നു. പിന്നെ അവര് തമ്മിൽ നല്ല കൂട്ടായി.. കാര്യം ഞങ്ങളെ നാലു വയസ് ഇളയതാണ്.... പക്ഷേ അവരങ്ങ് കൂട്ടായി... കൈ മാറിയപ്പോൾ പോലും അവൻ എന്റെ കൂടെ കളിക്കാൻ പിന്നെ വന്നിട്ടില്ല...... അവൻ അവളോടുള്ള പോലെ തന്നെ അവൾക്കും അവനെ ഭയങ്കര കൂട്ടായിരുന്നു..... ഇന്നും വീട്ടിലേക്ക് വരുമ്പോൾ ചാമ്പക്കയും കൊണ്ട് വരിക.... അവൻ അത്രയും ഇഷ്ടമായിരുന്നു അത്..... ആ കുഞ്ഞി പെണ്ണും ഇവനും.... നല്ല രസമായിരുന്നു അവരെ കാണാൻ...... അങ്ങനെ ഒരാഴ്ചത്തെ ലീവും കഴിഞ്ഞ് അവനെ വീട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചു പോയി..... പോയതല്ല കൊണ്ടുപോയതാണ്....... പിന്നെ കാണുന്നത് അവന്റെ വീട്ടിൽ എന്തോ പരിപാടിക്ക് ഞങ്ങൾ പോയ സമയത്താണ്.. അന്ന് അവൻ എന്നോട് ചോദിച്ചു അവളെ പറ്റി.. റിനു എന്ന പേര് മാത്രമല്ലാതെ വേറൊന്നും അവൻ അറിയില്ലായിരുന്നു. ഞാൻ പറഞ്ഞു അവര് വീട് മാറിപ്പോയെന്ന്.... അന്നവൻ തെറ്റിയത് എന്നോട്...... അതെന്തിനാ കാക്കുനോട് തെറ്റിയെ....!? ഹസു ചോയിച്ചു...ഞങ്ങളും അത് ശരിവച്ചു.. അവൾ വീട്മാറിപ്പോയത് ഞാൻ അവനോട് അപ്പോൾ പറഞ്ഞില്ലെന്നു.. അപ്പൊ അമിക്കാന്റെ മനസ്സിൽ ആ കുട്ടിയാണല്ലേ... ഷാനു നിരാശയോടെ ചോദിച്ചു. അതെ എന്നാ ഭാവത്തിൽ റാസിക്ക തലയാട്ടി.. ഷാനു അവിടുന്ന് എഴുന്നേറ്റ് ക്ലാസ്സിലേക്ക് പോയി.... പിന്നെ അവൾക് അവിടെ നിൽക്കാൻ തോന്നുന്നുണ്ടായില്ല.... 🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁 "ഷാനു... ഡീ.. "എന്താ.... "നമുക്കെ കാക്കുനെ വീഴ്ത്താം.... അനു സൈറ്റ് അടിച്ചു പറഞ്ഞു. "എന്നിട്ട് വേണം ഞാൻ പരിചരിക്കാൻ.... പോയി വല്ല പണിയും എടുക്ക് പെണ്ണെ.. ഷാനു പുച്ഛിച്ചു. "ഈ.. ഇത് അതല്ലെടിയെ.. "പിന്നേതാ... "മറ്റേത്... ആ റിനുവിനെ മനസ്സിൽ നിന്ന് കളഞ്ഞിട്ട് അന്നെ അവിടെ കേറ്റുന്ന കാര്യം... "ഓ.... ഇപ്പൊ നടന്നത് തന്നെ..... വേം ചെല്ല് അങ്ങോട്ട്.. "ഞാൻ നടത്തും നീ കണ്ടോ... ക്ലാസ്സ്‌ കഴിഞ്ഞ് വീട്ടിലേക്ക് നടക്കുന്നതിനിടക്ക് അനു ഷാനുനോട് പറഞ്ഞു. 🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁 വീട്ടിൽ വന്ന് കേറിയപ്പോ തന്നെ ഉമ്മാ എന്നോട് പറഞ്ഞത് അവളെ വീട്ടിൽ നിൽക്കാൻ പോവാൻ ആയിരുന്നു.. അത് കേട്ടപ്പോ എവിടെ നിന്നൊക്കെയോ ദേഷ്യം വന്നെങ്കിലും ഞാൻ സമീപനം പാലിച്ചു.... പോവാം എന്ന് വാക്കും കൊടുത്തു... 🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁 കിച്ചണിൽ ഉണ്ണിയപ്പവും നെയ്യപ്പവും ഒക്കെ ഉണ്ടാക്കുന്ന തിരക്കിലാണ് ആമിന. ഹലോ..... എന്താ ഇത്ര തിരക്കിട്ട പണി.. അത്.... അതൊക്കെ ഉണ്ട്... എന്ത് ഉണ്ടെന്ന്....? ഷാനു ആമിനന്റെ നേരെ തിരിഞ്ഞു. അനക് അന്റെ പോരേലൊന്നും പോണ്ടേ കുട്ട്യേ.,.. കല്യാണം കൈഞ്ഞിട്ട് 3 ദിവസേ ആയുള്ളൂ....എന്നാലും വീട്ടിൽ ഒന്ന് പോയി പോരണ്ടേ...... ആമിന പുരികം ഉയർത്തി ചോദിച്ചു.. അങ്ങനെ ഒക്കെ ഉണ്ടല്ലേ..... അനു ഇടയിൽ കയറി.... അതെ... അങ്ങനെ ഒക്കെ ഉണ്ട്.... അതോണ്ട് ഷാനുമോൾ പോയി വേഗം റെഡി ആയി വാ..... ഇപ്പൊ പോയാൽ നാളെ വരുള്ളൂ.... ഇതൊക്കെ അങ്ങോട്ട്‌ കൊണ്ടാവാൻ ഉള്ളതാ... ഉണ്ണിയപ്പം തിന്നുന്ന എന്നെ നോക്കി പറഞ്ഞു... ഓഹോ.... അനു എന്നെ നോക്കി ആക്കി ചിരിച്ചു. അതിന്റെ പൊരുൾ എനിക്ക് മനസ്സിലായി.. ഷാനു പോയി അവനോട് റെഡി ആവാൻ പറ.... നീയും റെഡി ആയിക്കോ.... കുറച്ച് ദൂരം യാത്ര ഇല്ലേ... ശെരിയുമ്മ... എന്നും പറഞ്ഞു ഷാനു സ്റ്റെയർ കയറി.. 🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁 "എന്നാലും അത് എവിടെപ്പോയി....." വേഡ്രോബ് തുറന്ന് എന്തോ കാര്യമായിട്ട് തിരയുന്ന ഷാനുനെ കണ്ടാണ് അമി വന്നത്. "എന്താണാവോ ഇത്രക്ക് തപ്പാൻ അവിടെ ഉള്ളത്.... (അമി) "എല്ലാം തന്നോട് പറയണം എന്നുണ്ടോ.... (ഷാനു) "പറയണം... കാരണം ഇവിടെ ഞാനും കൂടി കിടക്കുന്നുണ്ട്. എന്റെ തിങ്സ് വലതും പോയാൽ അതിന് കാരണം നീ ആയിരിക്കും. (അമി ) "ഓഹോ.. അങ്ങനെ ആണോ" അവനെ നോക്കി പുരികം പൊന്തിച്ചും താഴ്ത്തിയും കളിച്ചു. "അതെ... എന്തേ..." അവനും വിട്ടുകൊടുത്തില്ല. "അപ്പൊ എന്റെ തിങ്സ് പോയാൽ അതിന് കാരണം നീ ആയിരിക്കും.. അല്ലേ...!?" ഷാനു ഒരു ബോംബ് പൊട്ടിച്ചതും അത് കൊള്ളേണ്ടിടത് തന്നെ കൊണ്ട്.. "എന്ന് നിന്നോടാരാ പറഞ്ഞത്.. എനിക്ക് അങ്ങനെ നിന്റെ തിങ്സ് എടുക്കേണ്ട ആവശ്യം ഇല്ലാ.." ഞെട്ടൽ മറച്ചുകൊണ്ട് അമി പറഞ്ഞു. ആയ്ക്കോട്ടെ.. ശെരി.. എന്നും പറഞ്ഞു പുച്ഛിച്ച് ഷാനു പിന്നേം തപ്പാൻ തുടങ്ങി.. എന്നാലും.... ഞാൻ അത് ഇവിടെ തന്നെ ആണല്ലോ വെച്ചത്.. പിന്നെ അതെവിടെ പോയി... ഇനി ഞാൻ കൊണ്ടുവന്നില്ലേ... എന്നൊക്കെ ചിന്തിച്ചു ആകെ മൂഡ് ഓഫ്‌ ആയിരുന്നു ഇരിക്കുമ്പഴാ അമി ഡ്രസ്സ്‌ ചെയ്ത് വന്നത്. അതെ... ഇങ്ങനെ ഇരിക്കാനാണോ പരിപാടി..... നിന്റെ വീട്ടിൽ പോയി വന്നിട്ട് വേണം എനിക്ക് എന്റേതായ ജോലിയിലേക് പോവാൻ.... ഒന്ന് വേഗം നോക്കുന്നുണ്ടോ.... അമി പറഞ്ഞു നിർത്തിയതും അവൾ അവനെ തന്നെ നോക്കി.... ഹലോ.... മുഖത് വിരൽ ഞൊടിച്ചതും, ഇതുവരെഅവനെ വായിനോക്കിയിരുന്ന ഞാൻ ഒന്ന് ഇളിച്ചു കൊടുത്തു.. ഹാ ഇപ്പൊ റെഡി ആയി വരാം എന്നും പറഞ്ഞു ഒറ്റപ്പൊക്കെനി ഫ്രഷ് ആവാൻ.. 🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁 കാറിൽ പോവുമ്പോൾ രണ്ട് പേരും സൈലന്റ്ആയിരുന്നു.... ഷാനുന്റെ മനസ്സിൽ പലതും കടന്നുപോയി.... "അതെ.... ഇന്നലെ  ആ ദിയാന വന്ന് എന്തൊക്കെയോപറഞ്ഞിരുന്നല്ലോ... അപ്പൊ എന്തേ മാരേജ് കഴിഞ്ഞ വിവരം പറയാഞ്ഞത്......" അതും ചോയ്ച്ച് ഷാനു അവനെ തന്നെ കണ്ണെടുക്കാതെ നോക്കി... അവന് അവൾക് നേരെ പുരികം ചുളിച് സംശയരൂപേന നോക്കി "ഞാൻ എന്തിന് പറയണം.... അല്ലെങ്കിൽ തന്നെ എനിക്ക് വല്യ താല്പര്യം ഒന്നും ഇല്ലാത്ത മാരേജ്.. അപ്പൊ ഞാൻ എന്തിന് അതും പറഞ്ഞോണ്ട് നടക്കണം..." എന്ന് പറഞ്ഞു അവന് അവളെ നോക്കി. "പിന്നെ... ഒരുകാര്യം..." ഇനി എന്ത് എന്ന നിലക്ക് അവനെ നോക്കിയപ്പോ അവൻ തന്നെ എന്നെ നോക്കിയിരിക്കാ.. വയറൊക്കെ കാളുന്നുണ്ടല്ലോ.... ഞാൻ ഫുഡ്‌ കൈച്ചിട്ടാണല്ലോ വന്നേ... ഈ നോട്ടം ഈസ്‌ അൻസഹിക്കേബിൾ.. ആ കാപ്പിക്കണ്ണിലേക്ക് തന്നെ നോക്കിയിരുന്ന് പോവാണ്... "ഡീ..... പോത്തേ... ഞാൻ പറഞ്ഞത് വല്ലോം കേട്ടോ... "ഹേ... ഇല്ലാ എന്നും ഉണ്ട് എന്നും തലയാട്ടി കാണിച്ചു.. "ഞാൻ ഡിവോഴ്സ് പേപ്പർ ഷെൽഫിലെ ഡ്രോയറിൽ വെച്ചിട്ടുണ്ട്.. വക്കീൽ പറഞ്ഞത് ആറ് മാസമെങ്കിലും വേണം ഡിവോഴ്സ് കിട്ടാൻ എന്നാണ്.. അതിനിടെ നീ എനിക്ക് ഡിവോഴ്സ് തന്നാൽ മ്യുച്ചൽ ഡിവോഴ്സ് കിട്ടും എന്നും..... അതുകൊണ്ട് മോൾ വേഗം ഒന്ന് അതിൽ സൈൻ ചെയ്ത് തരണം....." ഇത്രേം നേരം ഡ്രൈവ് ചെയ്തു പറഞ്ഞു അവസാനം എന്നോണം ഷാനുനെ നോക്കിയപ്പോ അവൾ തലയും താഴ്ത്തിയിരിപ്പാണ്..... "ഞാൻ പറഞ്ഞത് വല്ലോം കേട്ടോ... മഹതി.." ഷാനുനോട് ചോദിച്ചതും അതൊരു തലയാട്ടലിൽ ഒതുങ്ങിയിരുന്നു. 🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁 ഇങ്ങൾ കേട്ടില്ലേ ചങ്ങായിമാരെ... അപ്പൊ അവന്ക് എന്നോട് ഇത്തിരി പോലും ഇഷ്ടം വന്നില്ലാ... എന്നല്ലേ അർത്ഥം... അല്ലെങ്കിലും അവൻ ഒഴിവാവൻ പറഞ്ഞതാണ് എന്നോട് എന്നിട്ടും ഞാൻ ആണ് ഇതിന് മുതിർന്നത്... ആ റിനു ആയിരിക്കലോ ഇയാളെ മനസ്സിൽ.. സാരല്യ... എന്നൊക്കെ സ്വന്തം മനസ്സിനോട് തന്നെ പറഞ്ഞു അവൾ ചിലതൊക്കെ നിശ്ചയിച് ഉറപ്പിച്ചു.. വീട്ടിൽ എത്തിയപ്പോ തന്നെ ഉമ്മ തന്ന് വിട്ട പലഹാരങ്ങളും ആയി അവൾ വേഗം കാറിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങിയിരുന്നു.... ഉപ്പാനെ കണ്ടു കെട്ടിപിടിച് സലാം ഒക്കെ പറഞ്ഞു വിശേഷം ഒക്കെ ചോയ്ച്ചു.... അമിയെ കൂട്ടാതെ ഇറങ്ങിയതിന് വഴക്കും പറഞ്ഞു.. അതിന് ഞാൻ ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു കൊടുത്തു.. അപ്പോഴേക്കും അവൻ കാറിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി വന്നിരുന്നു.. ഞാൻ നേരെ അടുക്കളയിലെ പോയി ഉമ്മാനെ ബാക്കിലൂടെ പുണർന്നു... വിശേഷം ചോദിക്കലായി തിരക്കിലായി.... ഇതിനിടക്ക് ഉമ്മാന്റെ തോളിൽ പറ്റിയ നനവ് ശ്രദ്ധിച്ചു ഉമ്മ എന്നെ പിടിച്ചു തിരിച്ചു നിർത്തി.... "ഉമ്മാന്റെ കുട്ടി കരയണോ..... അയ്യേ.. ഞാൻ ഉമ്മാന്റെ അടുത്തിന്ന് മുഖം തിരിച്ചു... എന്തുപറ്റി ഞങ്ങളെ ഒക്കെ മിസ്സ്‌ ചെയ്തോ...? അതിനവൾ ഒന്ന് തലയാട്ടി മൂളിക്കൊടുത്തു... "അതൊക്കെ ശരിയായിക്കോളും...പിന്നെ മോൾക് ഞങ്ങളെ പറ്റി ആലോയ്ക്കാൻ തന്നെ നേരം ഉണ്ടാവില്ല.... അത്രേം സന്തോഷം ആയിരിക്കും നിനക്കവിടെ..." അതിന് അവൾ ഒന്ന് പുഞ്ചിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു... ശേഷം ഫുഡ്‌ കൈക്കലും ഒക്കെ കൈഞ്ഞെങ്കിലും..നേരം ഇരുട്ടിയത് കൊണ്ട് തന്നെ ഇന്ന് ഇവിടെ നിൽക്കാം എന്ന് ഇവരൊക്കെ പറഞ്ഞപ്പോ അമി അതിന് സമ്മതിച്ചു.. ഷാനു അവന്ക് ഫ്രഷ് ആയി ഇടാൻ ഒരു ടീഷർട്ടും പാന്റും എടുത്ത് വെച്ച് അവൾ ഫ്രഷ് ആവാൻ കയറി. 🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁 അമി റൂമിലെത്തിയപ്പോ കണ്ടത് അവ്ൻക് വേണ്ടി എടുത്തുവെച്ച ഡ്രസ്സ്‌ ആണ്.. അത് നോക്കി ഒന്ന് ദീർഘശ്വാസം വിട്ട് അവൻ വിൻഡോക്ക് നേരെ പോയി നിന്നു... നല്ല തണുത്ത കാറ്റും നിലാവും മുല്ല പൂത്ത മണവും അവന്റെ മനസിനെ ഉണർത്തി... അപ്പോഴാണ് ബാത്രൂം ഡോർ തുറക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടത്... അങ്ങോട്ട് നോക്കിയപ്പോ കണ്ടത് കുളിച് ഫ്രഷ് ആയി നനഞ്ഞ മുടി തൂവർത്തുന്ന ഷാനു നെ ആണ്... അവളെ ആ നീല കണ്ണുകളും കുഞ്ഞി മൂക്കും ചെറി പോലത്തെ ചുണ്ടും ചെവിയിലൂടെ ഒലിച്ചിറങ്ങുന്ന വെള്ളത്തുള്ളികളും അവനെ മറ്റേതോ ലോകത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോയി.. അവൻ അവൾക്കടുത്തേക്ക് നടന്നു അവളെ അരയിൽ പിടിച്ചു തിരിച്ച് നിർത്തി.. ഞട്ടി തരിച്ചു നിക്കുന്ന അവളുടെ ആ നീലകണ്ണിലേക്ക് തന്നെ നോക്കി നിന്നു... ശേഷം അവളുടെ ചാമ്പക്ക ചുണ്ടും അവനെ അവളിലേക്കു അടുപ്പിച്ചു.... അവന്റെ ഒരു കൈ അവളെ തലയുടെ പിന്നിലും മറ്റേകൈ അവളെ അരയിലും മുറുകി.. അവൻ അവളെ ചുണ്ടിന് നേരെ അടുത്ത് ആ ചുണ്ടുകളെ നുണഞ്ഞു... ഏറെ നേരത്തെ ചുംബനത്തിന് ശേഷം അവൾ അവനെ പിന്നിലേക്ക് തള്ളി കൊണ്ട് കരഞ്ഞു കലങ്ങിയ കണ്ണുകളുമായി അവനെ തുറിച്ചു നോക്കി... തുടരും.... #💌 പ്രണയം #സ്പെഷ്യൽ സ്റ്റോറീസ് ✍ #😍 ആദ്യ പ്രണയം #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ

❤️ജീവന്റെ പാതി 💞 പാർട്ട്‌ 09 ഫുഡ്‌ ഒക്കെ കഴിച്ച് കിടക്കാൻ വേണ്ടി വന്നപ്പോഴുണ്ട് അമി പൂര ഉറക്കം ഓ... ഇവനെ ഞാൻ എങ്ങനെ വളയ്ക്കും ന്റെ പടച്ചോനെ... എന്ന് ബെഡിന്റെ താഴെ ഇരുന്ന് അവന്റെ മുഖത്തേക് നോക്കി കൊണ്ട് മൊഴിഞ്ഞു....നെറ്റിയിലേക് ഊർന്നു വീണുകിടക്കുന്ന മുടി വകഞ്ഞു മാറ്റി തലയിലൊന്ന് തലോടിക്കൊണ്ട് അവള് അവന്റെ നെറ്റിയിലായ് ചുണ്ട് ചേർത്തു.. അടർന്നു മാറി അവന്റെ കവിളിയായ് അവളെ കൈ പതിഞ്ഞതും താടി രോമങ്ങൾ അവളെ ഇക്കിളിപ്പെടുത്തി. കൈ പെട്ടെന്ന് തന്നെ  തവലിച്ചെടുത്തപ്പോഴുണ്ട് ന്നെ തന്നെ കണ്ണും മിഴിച്ചു നോക്കുന്നു അമി.. പടച്ചോനെ പെട്ട്... മനസ്സിൽ മൊഴിഞ്ഞുകൊണ്ട് അവന് നേരെ സൈക്കിൾന്ന് വീണ ചിരിച്ചു പാസാക്കി.. "എന്താടി അനക് ഇവിടെ പണി.... അമി അലറിയതും "അത്... അത് ഞാൻ ഇ... ഇവിടെ ഒരു കൊതുക്... എന്നൊക്കെ വിക്കി വിക്കി പറഞ്ഞതും "നിനക്ക് വിക്കും ഉണ്ടോ..... അവന്റെ അലറലിൽ തന്നെ എന്റെ പാതി ജീവൻ പോയി... ഞാൻ ഉണ്ടെന്നും ഇല്ലെന്നും തലയാട്ടി                           "പോയി കിടന്നുറങ്ങെടി പോത്തേ..... അവന്റെ ഒച്ചവെച്ചതും ഞാൻ സോഫയിൽ പോയി വീണീരുന്നു... എന്തിനാ വെറുതെ തടി കേടാക്കണേ... അല്ലെ.... 🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁 "ഇതുകൂടി കഴിക്ക് ഷാനുമോളെ..... "മതിഉമ്മാ... വയറു നിറഞ്ഞു.... "അത് പറഞ്ഞാൽ പറ്റില്ല ഈ ഒരെണ്ണം കൂടി.... ക്ലാസ്സിന് പോവാൻ ഉള്ളതല്ലേ... എന്ന് പറഞ്ഞു ആമിന ഷാനുന്റെ പ്ലേറ്റിലേക് ഒരു അപ്പം കൂടി ഇട്ട് കൊടുത്ത് അനു ഇതൊക്കെ കണ്ട് ഒരു അപ്പം വായിലേക്ക് വെച്ച് അവരെ തന്നെ സൂക്ഷിച്ച് നോക്കി.... "ഇത് ശരിയാവില്ല..... "എന്ത് ശരിയാവില്ലാന്ന്...... ആമിന അനുനെ കണ്ണ് കൂർപ്പിച്ചു നോക്കി "ഈ അമ്മായിമ്മ മരുമോൾ ഇങ്ങനല്ല വേണ്ടത്.... അടിയും ഇടിയും വഴക്കും പോരും ഒക്കെ ആണ്.... ഇങ്ങൾക്ക് അതൊന്നും അറിയൂലെ........ ഇത് ഒരുമാതിരി സ്നേഹം ഒലിക്കുന്നു..... അനക് അസൂയ ആണ്... അനുനെ നോക്കി ആമിന പറഞ്ഞു. എങ്കിൽ നന്നായി പോയി...കുറേ മാസത്തിനു ശേഷം വന്നതല്ലേ ഞാൻ.... എന്നിട്ട് എന്നെ ഒന്ന് തിരിഞ്ഞ് നോക്കുന്നുണ്ടോ ആരെങ്കിലും.... അനു മൂക്ക് ചീറ്റി പറഞ്ഞു. അത് കണ്ട് ഉപ്പയും ഉമ്മയും ഷാനും പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു..... "കുശുമ്പത്തി.... ഷാനു അനുന്റെ കവിളിൽ പിച്ചിക്കൊണ്ട് ഇറങ്ങി ഓടി..... അമി ഇവിടുന്ന് ഫുഡ്‌ ഒന്നും കഴിക്കാറില്ല... എല്ലാം കാക്കുമാരെ കൂടെ പുറത്തിന്ന.... എന്തെങ്കിലും സ്പെഷ്യൽ ഡേയ്‌സിൽ മാത്രം ഇവിടുന്ന് കഴിക്കും പോലും.... അങ്ങനെ ഓരോന്ന് പറഞ്ഞ ഞങ്ങൾ കോളേജിലേക് ഇറങ്ങി.... ഞാനും അനുവും ഒരേ ക്ലാസ്സിലേക്ക് ആയതോണ്ട് തന്നെ ഞങ്ങൾ ഡബിൾ ഹാപ്പി ആയിരുന്നു.... ഇന്നലത്തെ കോളേജിലെ സംഭവങ്ങൾ ഒക്കെ വിടാതെ തന്നെ രാത്രി അവൾക് തട്ടികൊടുത്തത് കൊണ്ട് തന്നെ അവൾക് ചെറിയ രീതിയിൽ പേടിയും ഉണ്ട്... ഉമ്മച്ചിയ്‌ ഞങ്ങൾ ഇറങ്ങിട്ടോ.... എന്ന് വിളിച്ചു പറഞ്ഞു ഞങ്ങൾ നടന്നു.... അപ്പോഴേക്കും കാക്കുമാരും അമിയും കൂടി അവിടുന്ന് പോയിരുന്നു. 🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁 ക്ലാസ്സിലേക്ക് കേറിയപ്പോ തന്നെ കണ്ടത് ഞമ്മളെ വാലുകളെ ആണ്. കൂടെ നദയും ഉണ്ട് ബഡായിക്ക്... ഹെലോ ഗയ്സ്......... ഞാൻ എത്തി...... ആയിന്....... കണ്ടോ ഗയ്‌സ്.. ഞമ്മളെ ഇപ്പൊ ആർക്കും ഒരു വിലയും ഇല്ല....... ബെസമംണ്ട്... ട്ടോ.. എന്നെ കളിയാക്കി എല്ലൊം അടക്കിപിടിച്ചു ചിരിക്കുമ്പഴാ നദ അനുനെ ശ്രദ്ധിച്ചത്... പിന്നെ കാണണോ പൂരം... കെട്ടിപ്പിക്കലായി.. പരാതി പറയലായി... വിശേഷം ചോദിക്കലായി എന്തിന് വേറെ പറയുന്നു ഞാൻ വരെ പുറത്തായി... അവര് നാലും ഇപ്പൊ കൂട്ട്... ഞാൻ അവരേം പുച്ഛിച്ച് അപ്പുറത്തെ സൈഡിലെ ബെഞ്ചിൽ പോയിരുന്നു.. അവിടെ ഇരുന്നാൽ നന്നായി പുറത്തേക്ക് കാണാം വിൻഡോ സൈഡ് കൂടിയാണ്... അതോണ്ട് ഞാൻ നല്ല അന്തസായി വായിനോട്ടം തുടരുമ്പോഴാ ഇന്നലെ ആ ഫൈസലിന്റെ കൂടെ ഉള്ള ഒരുത്തി ദിയാന അവളെ വാലിന്റെ കൂടെ മരത്തറയിൽ ഇരുന്ന് സംസാരിക്കുന്നത് കണ്ടത്.. ഇതിന് വേറെ പണിയൊന്നും ഇല്ലെങ്കിൽ ചിന്തിച്ചതെ ഓർമയുള്ളു.... അവരെ നോട്ടം ഇപ്പൊ നേർക്കാ..... തുറിച്ചു നോക്കി പേടിപ്പിക്കാണ് ഉണ്ടക്കണ്ണി.... അപ്പൊ തന്നെ ലോങ്ങ്‌ ബെൽ അടിച്ചതും ഞാൻ വേഗം അവിടുന്ന് എണീറ്റ് എന്റെ സീറ്റിൽ തന്നെ പോയിരുന്നു.. പിന്നെയുള്ള രണ്ട് പിരീഡും പരമ ബോർ ആയതോണ്ട് തന്നെ ക്ലാസ്സിൽ ശ്രദ്ധിക്കാനൊന്നും മൂഡില്ലെനി.... എന്ന് വെച്ച് ഉഴപ്പിനടക്കലൊന്നും ഇല്ല..... അങ്ങനെ ബ്രേക്കിന് പുറത്തിറങ്ങിയാപ്പോ ഹസു പറഞ്ഞു നമുക്ക് കാന്റീനിൽ പോവാം.. വിശക്കുന്നു ന്ന്... ന്നാ... ബാ...മക്കളെ ബാ... ഇന്നത്തെ ചിലവ് എന്റെ വക എന്നൊക്കെ തള്ളി കൊണ്ട് അനു മുന്നിൽ പോവുന്നുണ്ട്..... ബാ... പോയിനോക്കാം എന്ത് കിട്ടും ന്ന്..... എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു അഫു ഞങ്ങളേം കൂട്ടി അവളെ പിന്നാലെ പോയി..... കാന്റീനിൽ കയറി ഒരു മൂലയ്ക്കുള്ള ടേബിളിൽ പോയി ഞങ്ങൾ സ്ഥാനം ഉറപ്പിച്ചു..... ആർക്കൊക്കെ പഴംപൊരി... ആർക്കൊക്കെ ഉഴുന്നുവട.... വേം പറഞ്ഞോളി എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു കൈ ഒക്കെ മേലോട്ട് കേറ്റി വെച്ച് അനു മെയിൻ ആവാണ്.... നീയാണോ ബെറർ.., അനക് എപ്പളാ ഇവിടെ പണി കിട്ടിയേ.... നദ ആക്കി പറഞ്ഞപ്പോ അനു പുച്ഛിച്ച് നോക്കി..... ഇങ്ങൾക്ക് വേണേ വേം പറഞ്ഞോളി എനിക്ക് ടൈമ് ഇല്ല..... എനിക്ക് പഴം പൊരി..... എനിക്കും... ഞാൻ പറഞ്ഞതിന് ഒപ്പം തന്നെ അഫുവും അങ്ങനെ പറഞ് എന്നാ ഞങ്ങള്ക്ക് ഉഴുന്നുവടേം... ബാക്കി രണ്ടും അങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോ... ഇനി എന്താ എന്നാ നിലക്ക് ഞങ്ങൾ അനുനെ നോക്കി..... അവൾ ഒരു സൈറ്റ് അടിച്ചു തന്ന് അങ്ങോട്ട് പോയി. അപ്പഴാ ഞങ്ങളെ കാക്കൂസ്‌..... അല്ല കാക്കുമാര് വന്നത്..... ഞങ്ങളെ കണ്ടപ്പോ തന്നെ അവര് അഞ്ചുപേരും ഇന്ക്ലൂഡിങ് അമി.. ട്ടോ വന്ന് ഞങ്ങൾക്കടുത്ത  ചെയർ ഇട്ട് ഇരുന്ന്...... ഹായ്... എന്താ ഇബിടെ പരിപാടി..... റാസിക്ക അങ്ങനെ ചോദിച്ചതും ഡപ്പാൻക്കൂത് കളിക്കാണ്... എന്തെ ഇങ്ങൾ കാണുന്നില്ലേ... നദ അതും പറഞ്ഞു ഗോൾ അടിച്ചു. യ്യാണോ കളിക്കണേ... ന്നാൽ ആരും ഇബിടെ ഇരിക്കേണ്ട... എല്ലൊം ക്ലാസ്സിൽക്ക് വിട്ടോളി.... ഇത് കാണുന്നതിലും നല്ലത് അതാ.... എന്നൊക്കെ അവളെ കളിയാക്കി പറഞ്ഞു. അതിന് നദ കൊഞ്ഞനം കുത്തി കാണിച്ചപ്പോൾ അവിടെന്നും വേറെ ഏതൊക്കൊ  ആഗ്യഭാഷ കാണിക്കായിരുന്നു.... അപ്പഴാ അങ്ങോട്ട് അനു സ്നാക്സും കൊണ്ട് വന്നത്... വന്ന് പ്ലേറ്റ് ടേബിളിൽ വച്ചപ്പഴേക്കും ഏതൊക്കെ ഭാഗത്തുനിന്നാ കൈകൾ വന്നതെന്ന് മനസ്സിലായില്ല.... പിന്നാ പിടികിട്ടിയത് ഞങ്ങൾ ഓർഡർ ചെയ്തതൊക്കെ അവരെ വായിലായെന്ന്..... ഞങ്ങൾ അവരെ നേരെ നോക്കി പേടിപ്പിച്ചപ്പോ അവര് നാലും ഞങ്ങൾക് ഇളിച്ചു തന്നു. ഇങ്ങൾ പേടിക്കണ്ട ക്യാഷ് ഞങ്ങൾ കൊടുത്തോളം എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോ ഞങ്ങളെ മുഖം ഒക്കെ ഹൈ വോൾറ്റേജിൽ ആയിനി.... അതോണ്ട് തന്നെ എല്ലാം ഞങ്ങൾ ഈരണ്ടെണ്ണം വീതം ഓർഡർ ആക്കി.. അപ്പോഴും ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചത് അമിയെ ആണ് . അവൻ അവിടെ ഇരിക്കുന്നുണ്ട് എന്നെ ഉള്ളു.... കണ്ണ് മുഴുവൻ ഫോണില... പോരാത്തതിന് എന്റെ പഴംപൊരിയും കഴിക്കുന്നുണ്ട്....ഇതിന് മാത്രം എന്താണാവോ അതിൽ പെറ്റ് കിടക്കാൻ ഉള്ളെ..... ഞാൻ എന്നോട് തന്നെ പറഞ്ഞതാ.... ഞങ്ങൾ ഓരോ കാര്യങ്ങൾ സംസാരിച്ച ഇരിക്കുമ്പഴാ അമിന്റെ തോളിൽ വന്ന് ആരോ തട്ടിയെ... നോക്കുമ്പോ ദിയ... "ഹായ് ബേബ്സ്.... ഹൌ ആർ യു.... അവള് എന്നെ തട്ടിക്കൊണ്ടു എന്റെ അടുത്ത ഒരു ചെയർ വലിച്ചിട്ടു ഇരുന്നു... "എന്താ അമി....നീ എന്തിനാ ഇനിയും എന്നെ അവോയ്ഡ് ചെയ്യുന്നേ.... എത്ര നാളായി ഞാൻ നിന്റെ പിറകെ കൂടിട്ട്.... നീ എന്താ എന്നോട് ഒന്നും പറയാത്തത്... "ഞാൻ എപ്പഴും പറയുന്നത് തന്നെ എനിക്ക് ഇപ്പഴും പറയാൻ ഉള്ളു... എനിക്ക് നിന്നെ ഒരിക്കലും സ്വീകരിക്കാൻ കഴിയില്ല....... "വൈ ബേബ്സ്...... അതിന്റെ കാരണം എന്താ... ഐ റിയലി ലവ് യു ബേബ്സ് എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു ദിയാനാ അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് കൈ കൊണ്ടുപോയി അവൾക് നേരെ തിരിച്ചു നിർത്തി.. അമി അവളുടെ കൈ തട്ടി മാറ്റി ചെയറും കാലുകൊണ്ട് തട്ടി ഇട്ട് അവിടുന്ന് ഇറങ്ങി പോയി... ഇതുവരെ അവരെ നോക്കി നിന്നവരൊക്കെ കണ്ണ് എന്റെ നേരെ നീണ്ടപ്പോ എന്റെ തല താനേ താണു പോയി..... "ഹേയ് റാസി, സിനു, സാദ്, നിസു.... അവന്റെ ശരിക്കുള്ള പ്രോബ്ലം എന്താ.... നിങ്ങൾക്കൊന്ന് അവനോട് എന്നെസ്നേഹിക്കാൻ പറഞ്ഞു കൊടുത്തൂടെ..... എന്ത് കുറവാ എനിക്കുള്ളത്...... അങ്ങനെ നീയും ഞങ്ങളും ഒന്നും പറഞ്ഞാൽ അവന്റെ ആരേം സ്നേഹിക്കാൻ പോണില്ല.... റാസിക്ക ആ പറഞ്ഞ അവസാന വാജകം എന്റെ നെഞ്ചിൽ തന്നെ കൊണ്ട്.. അവന്റെ ഒരു കുട്ടിയെ സ്നേഹിക്കുന്നുണ്ട്.... അവളെ മാത്രമേ അവന്റെ നികാഹ് കഴിക്കുള്ളു എന്ന് പറഞ്ഞു  റാസിക്ക എന്നെ നോക്കിയത് എന്റെ നേർക്കണ്.. അതിന്റെ പൊരുൾ എനിക്ക് മനസിലാവേം ചെയ്തു... ഇതൊക്കെ കേട്ട് ചാടിത്തുള്ളി ഒരുത്തി പോയിട്ടുണ്ട്.... നിങ്ങൾക് മനസിലായി കാണാല്ലോ ലെ..... അതെ പോവാൻ വരട്ടെ..... പോവാൻ വേണ്ടി എണീറ്റ റാസിക്കയെ പിന്നീന്ന് വിളിച്ചു നദ ചോയ്ച്ചു... ഞങ്ങൾക് ഇതിന്റെ സത്യാവസ്ഥ അറിയണം..... എന്ന് റാസിക്കയെ നോക്കിയാണ് പറഞ്ഞതെങ്കിലും നദയുടെ നോട്ടം മുഴുവൻ എന്നെ ആയിരുന്നു... പറയാം എന്നാ മട്ടിൽ അവര് അവിടെ ഇരുന്നതും ഞങ്ങൾ അവര്ക് കേൾവിക്കാരായി...... 🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁 കാന്റീനിലേക് വന്നപ്പോ തന്നെ കണ്ടത് അവറ്റകളെ ആണ്... അവരെ കൂടെ പോയി അവിടെ ഇരുന്നെങ്കിൽം ഞാൻ എന്റെ ശ്രദ്ധ ഫോണിലേക്കു കൊടുത്തു...... അവർക്ക് കൊണ്ടുവന്നു വെച്ച പഴംപൊരി എടുത്തു കഴിച്ചപ്പഴും എന്റെ ഒരു നോട്ടം പോലും അവളിൽ പോകാതിരിക്കാൻ ഞാൻ നോക്കി...... അപ്പഴും അത് എടുത്തുകഴിച്ചതിന്റെ അരിശം ഞാൻ അവളുടെ മുഖത്തു കണ്ടു.... എന്റെ ചുണ്ടിലെ ചിരിച്ചു ഒളിപ്പിക്കാനായി ഗൗരവം നടിച്ചെങ്കിലും ആ നാശം പിടിച്ച ദിയ വന്ന് എന്റെ അടുത്തിരുന്നപ്പോ ആകെ ഉറഞ്ഞുതുള്ളി വന്നതാണ്. അതും അടക്കിപിടിച്ചു ഇരിക്കുമ്പഴാ അവളുടെ മറ്റേടത്തെ ചോദ്യവും ഒരു ബേബ്സും..... ഇതൊക്കെ കണ്ടിട്ടാണോ എന്തോ എനിക്കറിയില്ല അവളിൽ ആണ് എന്റെ നോട്ടം പോയി പതിഞ്ഞത്..... ഇതൊക്കെ ശരിക്കും കൊണ്ട മട്ടുണ്ട്. അത് ഒന്നുകൂടി കൂട്ടുവാൻ വേണ്ടി തന്നെയാ ഞാൻ അങ്ങനൊക്കെ പറഞ്ഞത്..... അതും ഏകദേശം ഏറ്റിട്ടുണ്ട്.,.. മുഖം ബലൂൺ പോലെ വീർത്തുവന്നിട്ടുണ്ട് ഇപ്പൊ കുത്തിയാൽ പൊട്ടും എന്നാ നിലക്കാണ്.... അത് മറച്ചുപിടിക്കാൻ എന്നവണ്ണം തല താഴ്ത്തിയാണ് ഇരിപ്പ്. ആ കണ്ണുകളിൽ ഞാൻ അപ്പോൾ കണ്ടത് എന്റെ റിനുവിനെ ആണ്.... എല്ലാം കൂടെ തലക്ക് പ്രാന്തു പിടിക്കും എന്നായപ്പോ എഴുന്നേറ്റു പോന്നതാ.,..... വന്നിരുന്നത് ചെമ്പകമരത്തിനടിയിലും... ആ കാറ്റിൽ എന്റെ മനസ്സിൽ തെളിഞ്ഞു വന്ന കുഞ്ഞു മുഖം... നീല കണ്ണുകളും നീണ്ട മൂക്കും മുത്തുപോലിരിക്കുന്ന കുഞ്ഞി പല്ലുകളും... അവളുടെ പൊട്ടിച്ചിരിയും എല്ലാം അവന്റെ മനസ്സിനെ ഉലയ്ക്കാൻ പാകത്തിനുള്ളതായിരുന്നു....... തുടരും............ #സ്പെഷ്യൽ സ്റ്റോറീസ് ✍ #📙 നോവൽ #😍 ആദ്യ പ്രണയം #💔 നീയില്ലാതെ #💌 പ്രണയം

☠️THE HAUNTED HOUSE ☠️ Last part സ്റ്റെല്ലയുടെ ഉള്ളിലൂടെ ഒരു മിന്നൽപ്പിണർ പാഞ്ഞുപോയി. പുറത്ത് താമരയുടെ ശബ്ദം, ജനലിൽ കനിയുടെ കൊലുസ്സിന്റെ കിലുക്കം. അകത്തും പുറത്തും ശത്രുക്കൾ വളഞ്ഞതുപോലെ അവൾക്ക് തോന്നി. ​വാതിലിന്റെ പിടി പതുക്കെ തിരിയുന്നത് സ്റ്റെല്ല ഭീതിയോടെ നോക്കിനിന്നു. താൻ വാതിൽ കുത്തിയിട്ടിരുന്നില്ലേ എന്ന് അവൾക്ക് ഓർമ്മ വന്നില്ല. ​"സ്റ്റെല്ല... വാതിൽ തുറക്കണ്ട!" ഡെവിസ് ദയനീയമായി നിലവിളിച്ചു. പക്ഷേ വൈകിപ്പോയിരുന്നു. ​വാതിൽ പതുക്കെ തുറന്നു. വെളിച്ചത്തിലേക്ക് താമര കടന്നുവന്നു. അവളുടെ കയ്യിൽ ഒരു ട്രേയിൽ രണ്ട് കപ്പ് കാപ്പിയുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷേ താമരയുടെ മുഖത്ത് പതിവുള്ള ആ ഭാവമായിരുന്നില്ല. ശൂന്യമായ കണ്ണുകളോടെ അവൾ സ്റ്റെല്ലയെ നോക്കി നിഗൂഢമായി ചിരിച്ചു. ​"രാത്രിയിൽ കാപ്പി കുടിക്കുന്നത് നല്ലതല്ല അക്കാ... ഉറക്കം വരില്ല. പക്ഷെ ഇന്ന് നിങ്ങൾക്ക് ഉറങ്ങാൻ കഴിയില്ലല്ലോ," താമരയുടെ ശബ്ദം വല്ലാതെ താഴ്ന്നതായിരുന്നു. ​"താമര... കനി എവിടെ?" സ്റ്റെല്ല പതറുന്ന ശബ്ദത്തിൽ ചോദിച്ചു. ​താമര മറുപടി പറയാതെ ഡെവിസിന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു. ഡെവിസ് ഭയന്ന് കട്ടിലിന്റെ മൂലയിലേക്ക് ഒതുങ്ങി. താമര ട്രേ ടീപ്പോയിയിൽ വെച്ചു. എന്നിട്ട് ഡെവിസിന്റെ ചോരയൊലിക്കുന്ന കൈകളിലേക്ക് നോക്കി. ​"മുറിവ് വലുതാണല്ലോ സാർ... അവൾക്ക് നിങ്ങളെ ഒരുപാട് ഇഷ്ടപ്പെട്ടെന്ന് തോന്നുന്നു," താമര ഒരു ഭ്രാന്തിയെപ്പോലെ ചിരിച്ചു. ​പെട്ടെന്ന്, വീടിന്റെ മുകൾ നിലയിൽ നിന്ന് ആരോ ഓടുന്ന ശബ്ദം കേട്ടു. ചെറിയ പാദങ്ങളുടെ ശബ്ദം. അത് താഴേക്ക് വരികയാണ്. സ്റ്റെല്ല റയാന്റെ മുറിയെക്കുറിച്ച് ഓർത്തു. "റയാൻ!" അവൾ അലറിക്കൊണ്ട് ഹാളിലേക്ക് ഓടി. ​ഹാളിൽ എത്തിയ സ്റ്റെല്ല കണ്ടത് റയാനെ ആയിരുന്നില്ല. ഗോവണിയുടെ പടികളിൽ കനി ഇരിക്കുന്നു. അവളുടെ കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന പാവയുടെ തല അറ്റുപോയിരുന്നു. അവൾ ആ പാവയുടെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് ഓരോ നൂലുകളായി പിച്ചിച്ചീന്തുകയായിരുന്നു. ​"കനി മോൾക്ക് എന്താ പറ്റിയത്?" സ്റ്റെല്ല അടുത്തേക്ക് ചെല്ലാൻ നോക്കിയതും കനി തലയുയർത്തി. ​ഡെവിസ് പറഞ്ഞത് സത്യമായിരുന്നു. അവളുടെ കണ്ണുകൾക്ക് കൃഷ്ണമണി ഇല്ലായിരുന്നു. വെളുത്ത നിറം മാത്രം! അവൾ സ്റ്റെല്ലയെ നോക്കി പല്ലുകൾ കാട്ടി ഒരുമാതിരി ശബ്ദത്തിൽ ചിരിച്ചു. ​"അവൾ ഒറ്റയ്ക്കല്ല അക്കാ... ഞങ്ങൾ വന്നത് അവൾക്ക് വേണ്ടിയാണ്," പിന്നിൽ നിന്ന് താമരയുടെ ശബ്ദം കേട്ടു. ​സ്റ്റെല്ല തിരിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോൾ താമരയുടെ കയ്യിൽ കിച്ചണിലെ വലിയ കത്തി ഇരിക്കുന്നത് അവൾ കണ്ടു. പെട്ടെന്ന് വീടിന്റെ പ്രധാന വാതിൽ കാറ്റിൽ ആഞ്ഞടിച്ചു തുറന്നു. പുറത്തെ തണുത്ത കാറ്റിനോടൊപ്പം ആയിരക്കണക്കിന് മഞ്ചാടിക്കല്ലുകൾ വീടിനുള്ളിലേക്ക് ഒഴുകി വരാൻ തുടങ്ങി. ​നിലത്ത് വീണ മഞ്ചാടിക്കല്ലുകൾക്ക് മുകളിലൂടെ കനി പതുക്കെ സ്റ്റെല്ലയുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു വന്നു. ഓരോ ചുവടിലും അവളുടെ കൊലുസ്സുകൾ ഭയാനകമായി കിലുങ്ങി. ​മുകൾ നിലയിൽ നിന്ന് റയാന്റെ നിലവിളി കേട്ടു. അവൻ തന്റെ മുറിയുടെ വാതിൽ തുറക്കാൻ കഴിയാതെ അകത്ത് കുടുങ്ങിക്കിടക്കുകയായിരുന്നു. ​സ്റ്റെല്ലയ്ക്ക് എങ്ങോട്ട് ഓടണം എന്നറിയാത്ത അവസ്ഥയായി. ഒരു വശത്ത് കത്തിയും പിടിച്ചു നിൽക്കുന്ന താമര, മറുവശത്ത് ഭീകരരൂപം പൂണ്ട കനി, മുറിയിൽ ചോരയൊലിപ്പിച്ചു കിടക്കുന്ന ഡെവിസ്. ​പെട്ടെന്ന് കനി തന്റെ കുഞ്ഞു കൈ ഉയർത്തി സ്റ്റെല്ലയെ ചൂണ്ടി. അവളുടെ തൊണ്ടയിൽ നിന്ന് മുതിർന്ന ഒരാളുടെ ശബ്ദം പുറത്തുവന്നു: ​"ഈ വീട് ഇനി ഞങ്ങളുടേതാണ്... നിങ്ങളെ ആരെയും ഇവിടുന്ന് പോകാൻ ഞങ്ങൾ അനുവദിക്കില്ല!" ​ആ നിമിഷം, വീടിനുള്ളിലെ എല്ലാ വിളക്കുകളും ഒരേസമയം പൊട്ടിത്തെറിച്ചു. കൂരിരുട്ടിൽ സ്റ്റെല്ലയ്ക്ക് കേൾക്കാൻ കഴിഞ്ഞത് ഡെവിസിന്റെ അലർച്ചയും താമരയുടെ ക്രൂരമായ ചിരിയും മാത്രമായിരുന്നു. ഇരുട്ടിൽ സ്റ്റെല്ലയുടെ ശ്വാസം നിലച്ചു. കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന മൊബൈലിന്റെ ടോർച്ച് ഓണാക്കാൻ അവൾ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും വിറയൽ കാരണം ഫോൺ തറയിലേക്ക് വീണുപോയി. നിലത്ത് ചിതറിക്കിടക്കുന്ന മഞ്ചാടിക്കല്ലുകൾക്കിടയിൽ ആ ഫോൺ എവിടെയോ മറഞ്ഞു. ​"ഡേവി... റയാൻ..." സ്റ്റെല്ല നിലവിളിച്ചുകൊണ്ട് ഇരുട്ടിൽ കൈകൾ വീശി. ​പെട്ടെന്ന് ഒരു തീപ്പെട്ടി ഉരസുന്ന ശബ്ദം കേട്ടു. അടുക്കളയുടെ ഭാഗത്ത് നിന്ന് ഒരു ചെറിയ വെളിച്ചം പടർന്നു. താമര ഒരു മെഴുകുതിരിയുമായി നിൽക്കുന്നു. അവളുടെ നിഴൽ ചുമരിൽ ഒരു ഭീമാകാരമായ രൂപമായി തെളിഞ്ഞു. ​"ഭയപ്പെടണ്ട അക്കാ... സത്യം അറിയാനുള്ള സമയമായി," താമര ശാന്തമായി പറഞ്ഞു. അവൾ മഞ്ചാടിക്കല്ലുകൾ വൃത്തത്തിൽ അടുക്കിയിരുന്ന ഗാർഡനിലേക്ക് വിരൽ ചൂണ്ടി. "ആ മഞ്ചാടി മരത്തിന് താഴെയാണ് എന്റെ ചേച്ചി കമലയെ അവർ കുഴിച്ചിട്ടത്. ഈ വീടിന്റെ പഴയ ഉടമസ്ഥർ." ​സ്റ്റെല്ല സ്തംഭിച്ചുപോയി. "നീ... നീ എന്താണ് പറയുന്നത്?" ​താമര പതുക്കെ സ്റ്റെല്ലയുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു വന്നു. കനി അപ്പോഴും ഗോവണിയുടെ പടികളിൽ അനങ്ങാതെ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. ​"പത്തു വർഷം മുമ്പ് ഈ വീട്ടിൽ ഹോം നഴ്സായി വന്നതായിരുന്നു എന്റെ ചേച്ചി. പക്ഷേ അവർ അവളെ കൊന്നു... ആ മഞ്ചാടി മരത്തിന്റെ ചുവട്ടിൽ മൂടി. അന്ന് അവൾ ഗർഭിണിയായിരുന്നു. അവളുടെ ആത്മാവ് അന്ന് മുതൽ ഈ മഞ്ചാടിക്കല്ലുകളിൽ കുടുങ്ങിക്കിടക്കുകയാണ്. കനി ജനിച്ചപ്പോൾ അവൾക്ക് ആ പഴയ ഓർമ്മകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവൾ സാധാരണ കുട്ടിയല്ല  അക്കാ... അവൾ കമലയുടെ മകളാണ്." ​"അപ്പോൾ ഡെവിസ്? അവനെന്തിന് നീ ഉപദ്രവിക്കുന്നു?" സ്റ്റെല്ല ചോദിച്ചു. ​"ഡെവിസ് സാർ അല്ല അവൾക്ക് വേണ്ടത്. ഈ വീട് വാങ്ങുന്ന ഓരോരുത്തരെയും അവൾ പുറത്താക്കും. പക്ഷേ ഡെവിസ് സാർ ആ മരത്തിന് താഴെ മഞ്ചാടിക്കല്ലുകൾ വെച്ച് കളിച്ചപ്പോൾ കമലയുടെ ആത്മാവിനെ ഉണർത്തി. അവൾക്ക് ഇപ്പോൾ ചോര വേണം. പ്രതികാരം തീർക്കാൻ ഒരു ബലി!" ​പെട്ടെന്ന് മുകൾ നിലയിൽ നിന്ന് ഒരു ഭീകരമായ ശബ്ദം കേട്ടു. റയാൻ തളർന്നു വീഴുന്ന ശബ്ദം! സ്റ്റെല്ല മുകളിലേക്ക് ഓടാൻ നോക്കിയെങ്കിലും താമര അവളുടെ കൈയ്യിൽ ബലമായി പിടിച്ചു. ​"പോകണ്ട... കനി അവിടെ എത്തിക്കഴിഞ്ഞു. കനിയുടെ കൂടെ ഇപ്പോഴുള്ളത് കമലയാണ്." ​ജനൽ ചില്ലുകൾ വല്ലാതെ വിറയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി. ഗാർഡനിലെ ആ വലിയ മഞ്ചാടി മരം കാറ്റില്ലാതെ തന്നെ ആടിയുലഞ്ഞു. പെട്ടെന്ന് സ്റ്റെല്ല ഒരു കാര്യം ശ്രദ്ധിച്ചു. തറയിൽ വീണുകിടക്കുന്ന മഞ്ചാടിക്കല്ലുകൾ തനിയെ നീങ്ങുന്നു. അവയെല്ലാം ചേർന്ന് ഡെവിസ് കിടക്കുന്ന മുറിയിലേക്ക് ഒരു വഴി പോലെ നീളുന്നു. ​മുറിക്കുള്ളിൽ നിന്ന് ഡെവിസിന്റെ ദീനമായ കരച്ചിൽ ഉയർന്നു. ​"സ്റ്റെല്ലേ... നോക്ക്! അവളുടെ കണ്ണുകൾ... കനി എന്റെ അടുത്തുണ്ട്!" ​സ്റ്റെല്ല സർവ്വ ശക്തിയുമെടുത്ത് താമരയെ തള്ളിമാറ്റി ഡെവിസിന്റെ മുറിയിലേക്ക് ഓടിക്കയറി. അവിടെ കണ്ട കാഴ്ച അവളെ തളർത്തിക്കളഞ്ഞു. കനി അന്തരീക്ഷത്തിൽ ഉയർന്നു നിൽക്കുന്നു. അവളുടെ ചുറ്റും ആയിരക്കണക്കിന് മഞ്ചാടിക്കല്ലുകൾ കറങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു. അവ ഓരോന്നായി ഡെവിസിന്റെ ശരീരത്തിൽ പറ്റിപ്പിടിക്കുന്നു. ​"നിർത്തൂ!" സ്റ്റെല്ല നിലവിളിച്ചു. ​കനി പതുക്കെ തിരിഞ്ഞു നോക്കി. അവളുടെ മുഖം ഇപ്പോൾ ഒരു കൊച്ചു കുട്ടിയുടേതല്ല, വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് മരിച്ചുപോയ കമലയുടേതായിരുന്നു. ​"സ്റ്റെല്ല അക്കാ... നിങ്ങൾ നല്ലവളാണ്. നിങ്ങൾ പൊയ്ക്കോളൂ. പക്ഷേ ഇവൻ... ഇവൻ ആ മണ്ണ് മാന്തി അവളെ വേദനിപ്പിച്ചു. ഇവനെ ഞങ്ങൾ കൊണ്ടുപോകും." ​കനി കൈകൾ വായുവിൽ വീശിയതും മുറിയിലെ അലമാരകൾ തനിയെ തുറന്നു. അതിനുള്ളിൽ നിന്ന് പഴയ കുറേ തുണികൾ പുറത്തേക്ക് വന്നു. ആ തുണികൾക്ക് കമലയുടെ മണം (പഴയ മരുന്നുകളുടെയും മരണത്തിന്റെയും ഗന്ധം) ഉണ്ടായിരുന്നു. ​പെട്ടെന്ന് സ്റ്റെല്ലയ്ക്ക് ഒരു കാര്യം ഓർമ്മ വന്നു. മുറ്റത്തെ ആ മഞ്ചാടി വൃത്തം! അത് തകർത്താൽ ഒരുപക്ഷേ ഈ ബാധ ഒഴിപ്പിക്കാൻ കഴിഞ്ഞേക്കും. അവൾ ജീവനും കൊണ്ട് പുറത്തെ ഗാർഡനിലേക്ക് ഓടി. ​പിന്നിൽ താമര കത്തിയും കൊണ്ട് അവളെ പിന്തുടരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ​സ്റ്റെല്ല ഗാർഡനിലെത്തി. ആ മഞ്ചാടി വൃത്തത്തിന് നടുവിൽ റയാൻ ബോധരഹിതനായി കിടക്കുന്നത് അവൾ കണ്ടു. അവൾ ആ വൃത്തത്തിലെ കല്ലുകൾ ചവിട്ടി തെറിപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങിയതും ആകാശം ഇടിവെട്ടി പിളർന്നു. ​ഒരു വശത്ത് ഡെവിസിന്റെ കരച്ചിൽ, മറുവശത്ത് താമരയുടെ ആക്രമണം. സ്റ്റെല്ലയ്ക്ക് മുന്നിൽ സെക്കന്റുകൾ മാത്രമാണ് ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്നത് സ്റ്റെല്ല ആ മഞ്ചാടി വൃത്തത്തിലെ കല്ലുകൾ ചവിട്ടിത്തെറിപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ, താമര അവളുടെ കൈകളിൽ ബലമായി പിടിച്ചു. "നിർത്തൂ! നീയിത് ചെയ്താൽ അവൾ ഒരിക്കലും ശാന്തയാകില്ല!" താമര അലറി. ​പക്ഷേ സ്റ്റെല്ല പിൻമാറിയില്ല. അവസാനത്തെ കല്ലും മാറ്റിയപ്പോൾ, ആ മണ്ണിൽ നിന്ന് പണ്ടെപ്പോഴോ ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ട ഒരു ചെറിയ ലോക്കറ്റ് മുകളിലേക്ക് തെറിച്ചു വീണു. സ്റ്റെല്ല ആ ലോക്കറ്റ് കയ്യിലെടുത്തു. അതിനുള്ളിൽ മങ്ങിക്കിടന്ന ഒരു ഫോട്ടോ ഉണ്ടായിരുന്നു. ​ആ ചിത്രം കണ്ട സ്റ്റെല്ലയുടെ ശ്വാസം നിലച്ചു. അതിൽ കമലയുടെ കൂടെ ചിരിച്ചുനിൽക്കുന്നത് ഡെവിസ് ആയിരുന്നു! ​"ഡേവി...?" സ്റ്റെല്ലയുടെ ശബ്ദം ഇടറി. ​താമര തളർന്നു നിലത്തിരുന്നു. "അതെ സ്റ്റെല്ല അക്കാ... പത്തു വർഷം മുമ്പ് ഈ വീടിന്റെ കാവൽക്കാരനായിരുന്ന ഡെവിസ് തന്നെയാണ് കമലയെ സ്നേഹിച്ചതും, പിന്നീട് ഗർഭിണിയായ അവളെ ചതിച്ചു കൊന്ന് ആ മരച്ചുവട്ടിൽ കുഴിച്ചിട്ടതും. ഡെവിസ് ഇത്രയും കാലം അഭിനയിക്കുകയായിരുന്നു. ഈ വീട് അവൻ സ്വന്തമാക്കിയത് അവളുടെ ശവത്തിനു മുകളിലാണ്." ​സ്റ്റെല്ല ഞെട്ടലോടെ മുറിയിലേക്ക് നോക്കി. ഡെവിസ് ഇപ്പോൾ കട്ടിലിൽ കിടന്നു പിടയുന്നത് വേദന കൊണ്ടല്ല, മറിച്ച് ഭയം കൊണ്ടാണ്. കനി (അഥവാ കമലയുടെ ആത്മാവ്) ഡെവിസിനെ ചൂണ്ടി ഉറക്കെ ചിരിച്ചു. ​"നീ എന്നെ മറന്നു അല്ലേ ഡേവി?" കനിയുടെ ശബ്ദം ആ വീടിന്റെ ഭിത്തികളിൽ പ്രതിധ്വനിച്ചു. "ഈ വീട് നമ്മുടേതാണെന്ന് നീ അന്ന് പറഞ്ഞില്ലേ? ദാ, നമുക്ക് ഒരുമിച്ചു ഇവിടെ താമസിക്കാം... എന്നെന്നേക്കുമായി!" ​പെട്ടെന്ന് ഡെവിസിന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് ചോര വാർന്നൊഴുകാൻ തുടങ്ങി. അവന്റെ ശരീരമാകെ മഞ്ചാടിക്കല്ലുകൾ കൊണ്ട് പൊതിയപ്പെട്ടു. ഒരു വലിയ മഞ്ചാടിക്കൂമ്പാരമായി ഡെവിസ് മാറി. അവന്റെ അവസാനത്തെ ദീനരോദനം ആ രാത്രിയിൽ അലിഞ്ഞുപോയി. ​ 💞💞💞💞💞💞💞💞💞💞💞💞💞💞 ​പ്രഭാതം പൊട്ടിവിടർന്നപ്പോൾ ഗാർഡനിലെ ആ മഞ്ചാടി മരം ഉണങ്ങി കരിഞ്ഞു പോയിരുന്നു. ഡെവിസിനെ അവിടെങ്ങും കാണാനില്ലായിരുന്നു. പോലീസുകാർ വന്നപ്പോൾ അവർക്ക് വീടിനുള്ളിൽ നിന്ന് ഒന്നും കണ്ടെത്താൻ കഴിഞ്ഞില്ല; ആകെ കണ്ടത് നിലത്ത് ചിതറിക്കിടക്കുന്ന കുറേ മഞ്ചാടിക്കല്ലുകൾ മാത്രം. ​സ്റ്റെല്ലയും റയാനും ആ വീട് വിട്ടു പോകുമ്പോൾ, ഗേറ്റിൽ താമരയും കനിയും നിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു. കനി ഇപ്പോൾ ഒരു സാധാരണ കുട്ടിയെപ്പോലെ സ്റ്റെല്ലയെ നോക്കി കൈവീശി. അവളുടെ കണ്ണുകൾ പഴയതുപോലെ ശാന്തമായിരുന്നു. ​പക്ഷേ, കാറിൽ കയറി ദൂരേക്ക് പോകുമ്പോൾ സ്റ്റെല്ല പുറകിലേക്ക് നോക്കി. ആ മഞ്ചാടി മരത്തിന്റെ ചുവട്ടിൽ ഡെവിസിന്റെ രൂപമുള്ള ഒരു നിഴൽ അനങ്ങാതെ നിൽക്കുന്നത് അവൾ കണ്ടു. ഒരു പുതിയ കാവൽക്കാരനെപ്പോലെ, ശാശ്വതമായ തടവുകാരനെപ്പോലെ... അവസാനിച്ചു.... #📙 നോവൽ #സ്പെഷ്യൽ സ്റ്റോറീസ് ✍ #കഥ,ത്രില്ലെർ,ഹൊറർ