"चलो पिहू, तुम्हे खेलना है ना यहा..?" पीछे बैठी पिहूकीं तरफ देखते हुये शौर्य बोला.. "वॉव.... इतना बड्डा गार्डन....!!" तुरंत बाहर देखकर पिहू खुशी के मारे चिल्ला उठी.. "येस्स... चलो इस बडेसे गार्डन कीं सैर करेंगे हम..!!" शौर्यने डोअर ओपन किया और बाहर आया.. अदितीने बेबस होकर एकबार बाहर देखा और वो भी दरवाजा खोलकर कार से उतरी.. पिहू खुशी के मारे चेहतेहुये शौर्यकीं तरफ बढी, उन दोन्हो कीं ये बढती नजदिकीया देखकर अदिती कीं घुटन और ही बढती जा रही थी.. पर वो ना पिहू को रोक पा रही थी ना ही शौर्य को.. "मम्मा... जल्दी आवो...!" पिहू खुश होकर चिल्लाई.. शौर्य वहा पिहू कीं हर मांग पुरी कर रहा था.. और उन दोन्हो से दूर बैठी अदिती फिरसे सोच में डुबी.. 'शौर्य, तुम एक बहोत अच्छे दोस्त हो, बहोत अच्छे इन्सान और आगे बहोत अच्छे पिता बनोगे तुम... पर मेरी ही किसम्त फुटी है.. मै तुम्हारे लायक नहीं.. मै पिहू को खुद से कभी भी दूर नहीं कर पाऊंगी..' शौर्य पिहू को झुले पे झुला रहा था और उन दोन्हो को देखकर अदिती के दिल में खयाल आ रहे थे.. और थोडी देर शौर्य और पिहूने वहा खेलकुद मस्ती कीं और वहा से निकलने ही वाले थे कीं तभी वहा आईस्क्रीम वाला आया. "शौर्य अंकल.... आईस्क्रीम...!!" पिहू खुशी के मारे चिल्लाई.. पिहू तो अभी अदितीके आपे से बाहर जा रही थी,पता नहीं क्यू शौर्यकीं मौजुदगी में पिहू ज्यादा शैतानी करने लगी थी.. वहा शौर्यने पिहू को उसकी पसंदीदा आईस्क्रीम लेकरं दी.. "भैया दो रोज फ्लेवर कुल्फी देना..!" दूर खडी अदिती कीं तरफ देखकर उसने कुल्फी वाले को कहा.. क्यू कीं ये अदिती कीं फेव्हरेट कुल्फी थी.. सामने वाले भैयाने तुरंत दो रोज फ्लेवर कुल्फीया शौर्यकीं होतो में थामा दी.. मन ही मन में खुश होते हुये शौर्य अदिती कीं तरफ आया.. वो तो अभी भी अपने खयालो में खोई हुई बेंच पर बैठी थी.. धीरेसे शौर्य उसके पास बैठा... "आदू ये लो...!" उसके मुहसे आदू सुनते ही, अदिती के दिल कीं धडकन मानो रुक सी गई, और झट से उसने बाजू में बैठे शौर्य को देखा.. फिरसे कुछ पल के लिये दोन्हो कीं नजरे एकदुजे में खो गई.."आदू ये लो!" उसके मुहसे आदू सुनते ही, अदिती के दिल कीं धडकन मानो रुक सी गई, और झट से उसने बाजू में बैठे शौर्य को देखा.. फिरसे कुछ पल के लिये दोन्हो कीं नजरे एकदुजे में खो गई.. "म म मुझे नहीं चाहिये.!" थोडी देर बाद खुदको सभालते हुये कापती हुई आवाज में अदिती बोली.. "अदिती, क्यू तुम खुदको और मुझे तखलीफ दे रही हो? क्या है सच्चाई मुझे बतावो तो सही?" https://pratilipi.app.link/ZS30mZXoz3b इस 👆 लिंक पर क्लिक करके पुरी कहाणी प्रतिलिपी अँपपर पढीये.. #📚मराठी रोमांचक कथा🧐 #🌹प्रेमरंग #💫माझी कला #✍मराठी साहित्य #✍🏽 माझ्या लेखणीतून

'विराज निदान एकदा मनातल बोलायला हवं होतंस ना रे... काहीच न बोलता अचानक निघुन गेलास...' आर्वीचे पण डोळे काटोकाट भरले होते... त्याच वेळी दरवाजातून आत आलेल्या अवनीवर तिची नजर पडली तशी आर्वी पटकन उठून उभी राहिली... "झाल ना तुझ समाधान.....!!" अवनीच्या नजरेतला राग आणि ते वाक्य कानात शिरलं तस आर्वीच्या काळजात चर्रर्र झाल... "मॉमssssss.......!" ती पुढे काही बोलणार त्या आधीच अवनीने हात दाखऊन तिला थांबवत तिच्यावर जळजळीत कटाक्ष टाकला... "आर्वी मला मान्य आहे हे लग्न तुझ्या मनाविरुद्ध झाल... पण माझा कान्हा तुझ मन जिंकण्याचा किती प्रयत्न करत होता ग... जे आम्हाला सर्वांना दिसत होत ते तुला कधीच दिसल नाही का ग...." अवनी आतून खुप दुःखी झाली होती.. आणि त्यामुळेच ती हे बोलतेय आर्वीला पण कळत होत... "तुझ्या साठी त्याने स्वतःला बदलवल... पण तु... तु नेहमीच त्याचा तिरस्कार करत राहिलीस... हो ना हो आत्ता पण तुच त्याला असं काहीतरी बोलली असशील म्हणुन तो सर्वांपासून दूर निघुन गेला..!" दाटून आलेला हुंदका अडवत पुढे म्हणाली... "तु तु राहशील.... प प पण मी मी नाही राहू शकत माझ्या कान्हा शिवाय... जन्मल्या पासून तो माझ्या पासून कधीच इतका दूर राहिला नाही.... पण पहिल्यांदा तुझ्या मुळे माझ लेकरू माझ्या पासून दूर गेलं...!" अवनीला आता जास्तच रडू कोसळल.. "मॉम प्लिज तु तुम्ही... त्रास....!" आर्वी पुढे काही बोलण्या आधीच अवनी हुंदका अडवत तिच्या रुम मधुन निघुन पण गेली... इकडे आर्वीला पण रडू कोसळल... 'हे हे सर्व म म माझ्यामुळेच झाल.... पाठीमागे पण तो तो ऍक्सीडेन्ट आणि आत्ता तो त्याच्या फॅमेली पासून दुरावला... म मॉम... मॉम एम.... स सॉरी...!" तिला पुन्हा रडू कोसळल तशी ती हमसून हमसून रडू लागली... "आर्वी ऑपरेटरने फुटेज...!" आर्यन आत येत बोलत होता कीं तितक्यात हुंदके देऊन रडणाऱ्या आर्वीकडे त्याची नजर वळली... "आर्वी काय झाल... प्लिज तु तु शांत हो.." अस्वस्थ होऊन तो पटकन पुढे आला.. त्याच वेळी तिने पटकन डोळे कोरडे केले अन् पटकन उठून पुढे आली... "मी... मी मिळाल का फुटेज..." तिने एक आवंढा गिळला अन् पुढे येऊन त्याच्या मोबाईल मध्ये पाहू लागली... तो व्हिडीओ प्ले होऊ लागला आणि काही क्षणातच तिच्या मनातली शंका खरी ठरताना दिसली... विराज आर्यनच्या केबिनच्या डोअर मध्ये आला होता.... अगदी काहीच क्षण तो तिथे थांबला अन् परत तिथून वळून गेलेला दिसला... जाताना त्याच्या चेहऱ्यावर जे भाव होते ते पाहून आर्वीच्या काळजात चर्रर्र झाल... अन् पुढच्या क्षणी पुन्हा डोळे भरून आले.... "अ आर्यन...... म म म्हणजे त्याने नक्कीच काहीतरी अर्धवट ऐकलं असणार..... त्याशिवाय.... त्याशिवाय विराज इतका टोकाचा निर्णय नाही घेणार.......!!" आर्वी दाटून आलेला हुंदका अडवत बोलली... "आर्वी तु तु टेन्शन नको घेऊ मी मी आत्ता लगेच निघतो जर्मनी साठी...... त त्याला समजाऊन घेऊन येतो....!!" "नो आर्यन...... तु कुठेच जाणार नाहीस.....!!" आर्वी पुढे बोलतच होती कीं तितक्यात दरवाजात उभ्या राजवर तिची नजर पडली... https://pratilipi.app.link/M06finzwE1b लिंक ओपन करून पूर्ण कथा प्रतिलिपी अँपवर वाचा.. #✍🏽 माझ्या लेखणीतून #✍मराठी साहित्य #💫माझी कला #🌹प्रेमरंग #📚मराठी रोमांचक कथा🧐

"धडकने अनकही..", वाचा प्रतिलिपि वर :, https://pratilipi.app.link/DAPYDF0vM3b भारतीय भाषेतील अमर्याद साहित्य वाचा, लिहा आणि ऐका अगदी विनाशुल्क! #📚मराठी रोमांचक कथा🧐 #🌹प्रेमरंग #💫माझी कला #✍मराठी साहित्य #✍🏽 माझ्या लेखणीतून

धडकने अनकही पार्ट 20 जैसे ही दोपहर के 1:30 बजे अदिती अपना टिफिन लेके कॅन्टीन में आई.. एक खाली टेबल था उसके पास वाली कुर्सी खिची और उसमे बैठी.. अदिति ने लंच बॉक्स खोला. घर के बने आलू-गोभी और रोटी. सिंपल खाना था उसके टिफिन में.. टिफिन खोलते ही पिहू कीं याद आई.. 'पिहू ने टिफिन खाया होगा ना..' मन में ही सोचने लगी.. और अब वो मिस को कॉल मिलाने ही वाली थी तभी.. कॅन्टीन का माहौल बदल गया... हँसी की आवाज़ें अदिती के कान में गुंजी... तभी उसने नजर उठाके सामने देखा.. तो सामनेसे ऊँची हील की टक-टक... बजाते हुये.. चार-पाँच लड़कियाँ कॅन्टीन के अंदर घुसीं. ब्रांडेड ड्रेस, मेकअप, परफ्यूम की खुशबू. शनाया, नैना, रिया... सब हाई क्लास.. उनके महंगे कपड़ों के सामने अदिति की साधा ड्रेस और पुराने सैंडल बहुत फीके लग रहे थे. बाल भी बिना सेट किये चोटी बनाई थी.. शनाया ने अदिति को देखा और धीरे से बोली, "ए हाय नैना, देखा? ये है शौर्य सर की नई सेक्रेटरी." नैना ने ऊपर से नीचे तक अदिति को स्कैन किया... और अगले ही पल उसके होंठों पर तिरछी हँसी आई... "ओह्ह... तो यही है वो?" नैना ने ज़ोर से कहा, ताकि अदिति सुन ले. "इसकी क्लास देखी? कपड़े देख कितने पुराने हैं... और बाल देख, कभी पार्लर भी गई होगी या नहीं?" दूसरी लड़की खिलखिला कर हँस पड़ी. "लगता है डिस्काउंट सेल से उठाकर लाई है खुद को." अदिति ने सिर झुका लिया डर के मारे उसके हाथ पैर काँपने लगे. 'यही सब सच है... मैं गरीब हूँ... मेरे पास कुछ नहीं है..' डर के मारे वो सिकुड़कर दूसरी टेबल, कोने वाली कुर्सी पर बैठ गई... लेकीनं उन लडकियोंकी बाते सुनकर उसका गला भर आया टिफिन खोलकर भी रोटी तोड़ नहीं पा रही थी वो... नैना फिर बोली, "पता नहीं शौर्य सर ने इसमें ऐसा क्या देखा जो इसे अपनी पर्सनल सेक्रेटरी बना लिया... शनाया तुम्हे पता इसका तो इंटरव्यू भी नहीं हुआ.." "अरे नैना, ज्यादा सोच मत." शनाया ने वाइन का घूँट लिया. "आजकल के मर्दों को क्या चाहिए होता है पता है ना तुझे? जिस चीज़ की ज़रूरत है, वो मिलने के बाद खूबसूरती और टैलेंट कोई नहीं देखता... समझी?" शनायाने अदिती कीं तरफ तुच्छता से देखते हुये कहा और फिर जोर से हंस पडी.. https://pratilipi.app.link/ZS30mZXoz3b स्टोरी लिंक 👆 #✍🏽 माझ्या लेखणीतून #✍मराठी साहित्य #💫माझी कला #🌹प्रेमरंग #📚मराठी रोमांचक कथा🧐

https://pratilipi.app.link/WwitgvgCD1b #✍🏽 माझ्या लेखणीतून #✍️सुविचार #☺️प्रेरक विचार #🙏भक्तीमय सकाळ🎬 #🙏प्रेरणादायक / सुविचार

"सुडाग्नी🔥 एक रक्तरंजित प्रेम कथा.", वाचा प्रतिलिपि वर :, https://pratilipi.app.link/w8Ak0el9E3b भारतीय भाषेतील अमर्याद साहित्य वाचा, लिहा आणि ऐका अगदी विनाशुल्क! #🌹प्रेमरंग #✍🏽 माझ्या लेखणीतून #💫माझी कला #📚मराठी रोमांचक कथा🧐 #✍मराठी साहित्य

"धडकने अनकही..", को प्रतिलिपि पर पढ़ें :, https://pratilipi.app.link/9l6WoUDL03b भारतीय भाषाओमें अनगिनत रचनाएं पढ़ें, लिखें और सुनें, बिलकुल निःशुल्क! #✍मराठी साहित्य #📚मराठी रोमांचक कथा🧐 #💫माझी कला #✍🏽 माझ्या लेखणीतून #🌹प्रेमरंग

आर्यनने ज्या पद्धतीने ओवीच्या प्रश्नाचं उत्तर दिल ते ऐकून आत्ता विराज सुद्धा थोडा वेळ विचारात पडला... आणि मग तो आर्वीच्या समोर येऊन उभा राहिला... त्याच्या चेहऱ्यावर तीच जुनी खट्याळ मस्करी होती.... ​ "आरु तू ना या दोन्ही फॅमिलीची जान आहेस...! पण मला एक भीती नेहमीच वाटते...!" विराजच हे वाक्य ऐकून आर्वीने भुवया जुळऊन त्याच्या नजरेत पाहिलं... "अशी बघतेयस काय....? चुकून म्हणजे गलतीसे... बाय मिस्टेक मध्ये सुद्धा मला तुला विसरायचं नाही.... म्हणुन मी डेअर केलंय....!!" "काय.....!!!!?" बाकी सगळे आणि त्यांच्या सोबत आर्वी सुद्धा कन्फयुज होऊन उदगारली... "अग म्हणजे मी जर कधी तुला विसरलोच तर? किंवा तू मला विसरलीस तर?" ​ "विराज... शिवाय बचपने के मै तुमसे और कुछ एक्सेप्ट नहीं करती...!! सो आता हा बालिशपणा सोड आणि गप गुमान सांग काय करणार आहेस...??" आर्वी वैतागून म्हणाली... "अग करणार नाही केल आहे...!" विराज दात काढत म्हणाला... "काय केलंस....!!"आर्वी पुन्हा वैतागून म्हणाली आणि बाकी सगळे आत्ता फक्त त्या दोघांची गम्मत बघत होते... ​"तुला वाटतं ना की मी तुला घाबरत नाही? तर हे बघ...!" ​विराजने मिश्किल हसत उजव्या हाताच्या मनगटावरची स्लीव्ह थोडी मागे घेतली आणि हात तिच्या समोर धरला.... तस आर्वीने पटकन थोडं पुढे होऊन पाहिलं... तिथे त्याने नुकताच एक छोटासा सुंदर टॅटू काढला होता... त्यात एक छोटं हार्ट होतं आणि त्या हार्टच्या वरच्या बाजूला अतिशय स्टायलिश फॉन्टमध्ये लिहिलं होतं... "Property of Hitler Wife" म्हणजेच हिटलर वाईफची मालमत्ता...!!"​ ते पाहून आर्वीचे डोळे विस्फारले आणि पुढच्या क्षणी आश्चर्याने तिने स्वतःच्या तोंडावर हात ठेवला.... अर्णव, राज आणि बाकी सगळेच जोरात हसायला लागले.. तर ओवी आणि आर्यनही स्वतःचं हसू आवरू शकले नाहीत. ​ "सो स्वीट.... आरु विराज किती क्युट आहे ग.... आपल्या आर्वीसाठी एकदम परफेक्ट लाईफ पाटणर...!!" दुर्वा त्याला लांबूनच फ्लाईंग किस देत म्हणाली... आणि आरोहीने तिच्या चेहऱ्यावरचे ते नॉटी एक्सप्रेशन पाहून कपाळावर हात मारून घेतला... आता सगळेच पुढे होऊन त्याच्या हातावरचा टॅटू बघत होते... "कान्हा अरे हा काय वेडेपणा केलास तू...??" त्याचा लाल झालेला हात पाहून अवनीच्या जणू काळजात सुई टोचली.. तस टचकन तिच्या डोळ्यात पाणी भरलं... "बघु.. बघु.... विराज बाळा अरे असं कोण करत रे... किती दुखलं असेल ती सुई टोचली तेव्हा..!!" रेणूच्या ही डोळ्यात पाणी भरलं... "मॉम.... आत्तू रील्याक्स.... इतकं काही झालं नाही मला... चिल करो यार...!!" विराज अवनी आणि रेणूच्या डोळ्यातली काळजी पाहून मिश्किल हसत पुढे म्हणाला.... "आता सांग.... आहे का कोणाचं धाडस माझ्याकडे बघायचं? मी अधिकृतपणे हिटलर वाईफच्या ताब्यात गेलोय! हे माझं तुझ्या वरच्या प्रेमाचं डेअर होतं आरु!! तू कितीही ओरडलीस, तरी या हिटलरचं रक्षण करणारा हा तिचा सैनिक नेहमी तुझाच राहील...!" विराज आधी मिश्किल पणे आणि शेवटचं वाक्य रोमँटिक अंदाजात बोलला... तस आता ​आर्वीच्या डोळ्यांत पाणी भरलं.. "तू खरंच वेडा आहेस विराज...!" भावनेच्या भरात तिने पुढे होऊन त्याला घट्ट मिठी मारली... "आरु कंट्रोल योअर सेल्फ सगळे आहेत इकडे...!" तो खोडकर हसून तिच्या कानात कुजबुजला तशी ती अकवर्ड होऊन पटकन त्याच्या पासून बाजूला झाली... "इतकं मोठ धाडस तर आजवर आपल्यात कोणीच केल नव्हतं बाबा...!!" तेजस हसत म्हणाला... "विराज बेटा तू तर आज एका झटक्यात आम्हाला सर्वांना फैल केलंस... खरच हिम्मत वाला आहेस तू...!" निल एक तिरपा कटाक्ष तन्वी कडे टाकत हसून म्हणाला... "हो म्हणजे नॉर्मली दुर्वा सारख्या मुली टॅटू बनवतात.... पण हिटलर वाइफची प्रॉपर्टी एवढी मोठी रिस्क कोण घेणारेय..!" रोहितची ही रियाक्शन ऐकून दुर्वाने डोळे विस्फारुन त्याच्याकडे पाहिलं... "आणि ती ही इतक्या लवकर.... विराज फक्त सहाच महिने झालेत रे बाळा तुझ्या लग्नाला.. ही अशी रिस्क घेऊन तू स्वतःच्या हाताने स्वतःच्या पायावर धोंडा मारून घेतलास.....!" त्याचा फादर इनलॉ अर्णव हे बोलतोय ते पाहून सर्व महिला मंडळाचे डोळे विस्फारले... "डॅडू.....!!" आर्वी केविलवानी होत म्हणाली... "विराज आय एम सो इम्प्रेस.... धिस इज अ स्वीट सरप्राईज फॉर मी....!!" राज त्याची पाट थोपटत म्हणाला... "Property of Hitler Wife" तो टॅटू पाहून सगळेच हसून लोटपोट झाले होते... पण आर्यनने मात्र कपाळावर हात मारून घेतला... तो खुर्चीतून उठला आणि विराज जवळ आला.. त्याचा हात हातात घेऊन त्या टॅटूकडे बघत म्हणाला... "कान्हा... सीरिअसली? दिस इज टू मच... अरे, कोणी आपल्या पत्नीच्या नावाचा टॅटू काढतं.. किंवा मग आय लव्ह यू लिहितं... पण तू? 'हिटलर वाईफ'? लाईफ टाइम तू हा शिक्का घेऊन फिरणार आहेस?" आर्यन वैतागून म्हणाला.. तसा ​विराजने अगदी आरामात आर्यनच्या खांद्यावर हात ठेवला आणि एक कॉन्फिडंट स्माईल दिली.... ​ "भाई, तू ब्रँडेड गोष्टी वापरतोस ना...? मग तुझा हा छोटा भाऊ तरी लोकल कसा राहील? आय एम द विराज मराठे ब्रँडेड पती..!! आणि हा माझा ब्रँड आहे...! एकदा शिक्का लागला की विषय क्लोज! आणि तुला माहितीये का, हिटलरच्या राज्यात राहण्याचे खूप फायदे आहेत..." हे वाक्य तो हसून डोळा मारत बोलला... ​ "ओह्ह अच्छा.. कोणते फायदे?" आर्यन भुवया जुळऊन त्याच्या नजरेत बघत बोलला... ​तसा विराजने आर्वीकडे बघत डोळा मारला.. "एकतर आपल्याला स्वतःचं डोकं चालवावं लागत नाही, जे आहे ते ती चालवतेच... आणि दुसरं म्हणजे एकदा प्रॉपर्टी म्हणून घोषित झालो की बाहेरच्या कोणाची हिंमत पण होत नाही आपल्याकडे वाकड्या नजरेने बघायची! सेफ्टी फर्स्ट, भाई..!" ​विराजचं हे लॉजिक ऐकून आर्यन खळखळून हसायला लागला.... त्याने तसच पुढे होऊन विराजला घट्ट मिठी दिली... ​ "मानलं तुला! तुझ्या या वेडेपणाला तोड नाही... पण आर्वी... सांभाळून घे याला, हा आता अधिकृतपणे तुझा झालाय!" "आर्यन तो आधी पासून माझाच होता, आता फक्त त्याने त्यावर शिक्कामोर्तब केलंय..!" ती थोडीशी लाजून हसत म्हणाली.... श्रीधरराव आणि सुमित्रा पुढे आले... आणि मग त्यांनी विराजचा हात हातात घेऊन बारीक डोळे करून तो टॅटू पाहू लागले... तसे आता सगळे शांत झाले आणि श्रीधरराव यावर काय बोलतायत याची सर्वांना उत्सुकता लागली... "सुमित्रा खर सांगु का...? तरुण पणात हे असच तुझं नाव मला माझ्या हातावर काढायचं होत.... पण ती सुई टोचून घ्यायची तेव्हा जाम भीती वाटायची...!! विराज तुला भीती वाटली नाही का??" त्यांनी आश्चर्याने त्याच्याकडे बघत विचारलं... "वाटली ना... पण हिटलर बायकोची वाटते त्या पेक्षा थोडीशी कमी...!!" विराज मिश्किल हसून डोळा मारत म्हणाला.... तशी हास्याची एकत्रच कारंजी उडाली.... विराजचा टॅटू आणि त्यातले ते शब्द या सगळ्याने तिथला मोहोलंच बनला होता... ​रात्रीच्या त्या शीतल चांदण्यात... आणि हवेत विरघळलेला तो हसण्याचा खळखळाट.... पूर्ण लॉन वर दुमदूमत होता... https://pratilipi.app.link/M06finzwE1b या 👆 लिंक वर क्लिक करून पूर्ण कथा प्रतिलिपी अँपवर वाचा.. #🌹प्रेमरंग #✍🏽 माझ्या लेखणीतून #💫माझी कला #📚मराठी रोमांचक कथा🧐 #✍मराठी साहित्य

https://pratilipi.app.link/6MVkwtGaI1b #💔अधूर प्रेम #🥰प्रेम कविता📝 #💫माझी कला #✍🏽 माझ्या लेखणीतून #🌹प्रेमरंग

https://pratilipi.app.link/ws15wtktd2b #🌹प्रेमरंग #✍🏽 माझ्या लेखणीतून #💫माझी कला #🥰प्रेम कविता📝 #💔अधूर प्रेम