Follow
Rani Chavan
@ranichavan03
1,493
Posts
1,299
Followers
Rani Chavan
1.6K views
12 hours ago
★ *प्रतिलिपि प्रीमियम कथामालिका* ★ *सनई चौघड्यांचा नाद सर्वत्र घुमला होता ,लग्नाचा हॉल तर  पाहुण्यांनी गजबजुन  गेला होता ,पार्किंग लॉट पण गाड्यांनी भरुन गेला होता..." नावाजलेले उद्योगपती श्रीधर सरदेशमुकांच्या एकुलत्या एका मुलाचं अर्णव ......* प्रतिलिपि अ‍ॅपवर कथा वाचा *_गोष्ट लग्ना नंतरची.._* 21488481 वाचकांना ही कथा आवडली आहे https://pratilipi.app.link/ws15wtktd2b ☝ ☝ ☝ *कथा वाचण्यासाठी क्लिक करावे* #✍मराठी साहित्य #📚मराठी रोमांचक कथा🧐 #✍🏽 माझ्या लेखणीतून #☺️प्रेरक विचार #🌹प्रेमरंग
Rani Chavan
539 views
21 hours ago
ग्लॅमरचं वलय, अफाट स्टारझम आणि चाहत्यांची अलोट गर्दी..✨ पण या झगमगाटामागे दडलाय त्याचा खरा संघर्ष!🌪️ नियतीच्या या खेळात त्याला त्याचं हक्काचं प्रेम मिळेल का?❤️ ​रिअल लाईफ स्ट्रगल... अँड अ क्वेस्ट फॉर लव्ह! 🎬 तो एक सुपर स्टार.. वाचा प्रतिलिपी अँपवर.. https://pratilipi.app.link/n2Qzjh7bc1b #🌹प्रेमरंग #☺️प्रेरक विचार #✍🏽 माझ्या लेखणीतून #📚मराठी रोमांचक कथा🧐 #✍मराठी साहित्य Rani chavan...✍️
Rani Chavan
1.6K views
1 days ago
"हॅल्लो मिस्स...??" त्याने कारची काच खाली केली अन् तिला आवाज दिला... "विदिशा.....!!" त्याच्या नजरेत रोखून बघत बोलली.. "या... येस्स मिस विदिशा... मी वरती पुढे बोलत होतो तोपर्यंत तुम्ही घाईत निघुन आलात.... तुम्हांला काही प्रॉब्लेम नसेल तर मी सोडतो तुम्हांला...!!" त्याच्या चेहऱ्यावर आत्ता प्रश्नचिन्न होत आणि हिला हर्षच्या कार मध्ये बसून आल्यानंतर दिवस भर जे टोमणे ऐकले ते आठवत होत आणि मायराने दिलेलं काम... "हॅल्लो..... काही प्रॉब्लेम आहे का...? विचार करून झाला असेल तर चला पटकन...!" त्याचा आवाज कानात घुमला तसे तिच्या मनातले विचार थांबले... तशी ती डोअर ओपन करून आत बसली.. "ऍक्च्युली प्रॉब्लेम मला नाही पण बाकीच्यांना होतो...!" ती तिच्या बाजूचा डोअर बंद करत म्हणाली... तस  कार स्टार्ट करायला वळलेल्या त्याने भुवया जुळऊन तिच्याकडे पाहील.. आणि आत्ता कुठे तिने डोअर बंद करून त्याच्याकडे नजर वळवली... "काय झाल.....??" तिने गोंधळून त्याच्या नजरेत बघत विचारल... "नथिंग बट, तुम्ही आत्ता जे बोलला त्याचा अर्थ नाही लागला....??" त्याने प्रश्नार्थक नजरेन तिच्या नजरेत बघत विचारल... "सॉरी ते मी तुम्हांला नव्हते बोलत.... असच इनजनरल...!" ती स्वतःच्याच विचारात काय बोलली त्याची जाणीव झाली तशी ती त्याला सॉरी बोलली.. "इट्स ओके बट, इनजनरल बोलला असलात तरी त्याला काहीतरी कारण असेल ना...??" दिवसभर जे काही घडल त्यामुळे स्वतःवरच चिडली होती... आणि त्यामुळे लाल झालेला चेहरा अन् तो नाकाचा शेंडा रागात तर खुपच क्युट वाटत होती... आत्ता तिचे पाणीदार डोळे अधिकच पाणीदार वाटतं होते... पण तिची चिडचिड झालेली पाहून याला हसु येत होत का ते त्याला माहित नव्हत...पण ती न बोलता ही तिच्या चेहऱ्यावर जे एक्सप्रेशन उमटत होते ते पाहून त्याला हसु येत होत.. "विदिशा मॅडम मी तुम्हांला काहीतरी विचारल...?" तिला बोलत करण्यासाठी तो ओठातच हसत म्हणाला... "सर प्लिज तुम्ही मला मॅडम नका बोलू.... माझ नाव विदिशा आहे...!" ती उगीच इकडे तिकडे बघत बोलली.. "ओह्ह अच्छा, सो विदिशा, इनजनरल का होईना पण तु काहीतरी बोलत होतीस..... खरच तुला काही प्रॉब्लेम असेल तर तु माझ्याशी शेर करु शकतेस... आफ्टर ऑल मी तुझा बॉस आहे शक्य असेल तर हेल्प करेन..!" तो समोर रोडवर बघत बोलत होता... "नो नो.... ही बॉस लोकांची हेल्पच अंगाशी येते...!" ती रागाच्या भरात अचानक बोलून गेली... "व्हॉट??" त्याने शॉक होऊन तिच्याकडे पाहील... आणि परत आपण रागाच्या भरात माती खाल्ली याची तिला जाणीव झाली... "स स्स सॉरी सर.... म माझ ना हे असच होत, राग आल्यावर समोर कोण आहे तेच लक्षात येत नाही... बट वन्स अगेन सॉरी.....!" ती पटकन आपली चुक मान्य करत म्हणाली... "इट्स ओके बट या अँगरच रिझन विचारतोय मी तुला...??" तो शांतपणे म्हणाला... "सर.... आत्ता तुम्ही मला लिप्ट दिली यात माझी काय चुक आहे का...??" तिने प्रश्न केला अन् त्याने थोडस गोंधळून तिच्याकडे नजर वळवली... आत्ता पुन्हा तिच्या चेहऱ्यावर अँगर होता... "सॉरी..... मी मी समजलो नाही.... प्लिज थोड मला समजेल अशा भाषेत बोलशील का??" तो आता वैतागून तिच्याकडे बघत बोलला... "ते ते सकाळी आणि परवा... मला रिक्षा मिळत नव्हती... आणि त्याच वेळी हे अशीच हर्ष सरांची कार माझ्या समोर थांबली.... त्यांनी मला लिप्ट ऑफर केली तुम्हीच सांगा मी नाही बोलले असते तर ते बर दिसलं असत का...? म्हणुन मग परवा सकाळी मी त्यांच्या कार मधुन आले... आणि आज पण तेच झाल.... बट ऑफिस मधल्या काही एम्प्लॉयीना हे नाही आवडलं... इट्स ओके असेल त्यांना काही प्रॉब्लेम पण म्हणुन मला टोमणे मारायचे.... आणि... आणि माझ्या मनात तर कोणताच वाईट हेतू नाही... तरीही बॉस...ला... पटवतेय...एन्ड ऑल... हे असं सर्व...!" बोलता बोलता एकाकी तिला हुंदका फुटला.. "हे लिसन विदिशा..... री रील्याक्स.... रील्याक्स....!" तिला समजावत ईशानने कार रोड साईडला घेतली.... "विदिशा.....प्लिज....... प्लिज डोन्ट क्राय....!" एखादी मुलगी रडत असेल तर तिला कस शांत कराव हे त्याला समजतं नव्हत... इशिताची गोष्ट वेगळी होती ती त्याची बहीण होती... तिला एक झप्पी दिली कीं ती शांत व्हायची पण इथे या अनोळखी मुलीला कस समजवावं त्याला कळत नव्हत... इकडे तिने पटकन स्वतःला सावरल... ती पण अशी मुळू मुळू रडणारी नव्हती... पण काल पासून खुप जास्त झालेल.. ऑफिस मधील सर्वच आपल्या पाटी आपल्या विषयी कुजबुजत आहेत असच वाटतं होत तिला... आणि आज अनेक अनोळखी नजरा तिला वळून वळून पाहत होत्या.... पहिल्यांदाच असा वेगळा अनुभव आला होता तिला त्यामुळे थोडी दुःखी झालेली... "हम्म हे घे पाणी पी...!" त्याने बॉटलच झाकण काढलं अन् तिच्याकडे देत म्हणाला... "सॉरी.... सर.... ते ते थोड....!" ती अकवर्ड होत म्हणाली... "इट्स ओके पाणी पी...!" तो बोलला तस मग तिने पाणी पिलं अन् मग त्याच्याकडे बॉटल दिली... त्यानंतर थोडा वेळ कार मध्ये शांतता होती... "विदिशा आर यू ओके.... निघुयात ना आता....?" त्याने विचारल तशी तिने खाली पाहूनच हो मध्ये मान हालवली... "हे असं काय.....??" तिच्या सारखीच मुंडी हालवत तो पुढे म्हणाला... "अग तुझा ऍड्रेस सांगशील कीं नाही...?" तो हलक हसत म्हणाला... तस तिने पटकन नजर वर करून त्याच्याकडे पाहील आणि आत्ता सुद्धा अचानकच दोघांची नजरा नजर झाली.... आणि पुन्हा तो आतून अस्वस्थ...... ते डोळे ते खुप ओळखीचे वाटत होते पण कसे ते माहित नव्हत... पण जेव्हा केव्हा तिच्या नजरेला नजर भिडत होती तेव्हा एक क्षण का होईना स्वतःला हरऊन जात होता तो... तिने त्याला ऍड्रेस सांगितला तशी मग त्याने पुन्हा कार स्टार्ट केली.... 'शीsssss.... यार विदिशा मूर्ख आहेस तु... ते ते सर्व ईशान सरांसमोर बोलण्याची गरज होती का... वरून रडलीस पण.... आता त्यांना काय वाटेल.... मी मी रडून त्यांची सिम्पत्ती मिळवतेय.... शी स्टुपिड गर्ल....' आत्ता ती मनातल्या मनात स्वतःला कोसत होती... 'ईशान यार बाकीच्या एम्प्लॉयी प्रमाणे तुझ्या मनात देखील हिच्या बद्दल चुकीचा विचार आलाच होता... चार दिवसा पूर्वी तर तिने ऑफिस जॉईन केलय आणि लगेच हे सर्व या सगळ्यामुळे किती हर्ट झालीय ती.. आत्ता नाही पण नंतर तिला समजवावं लागेल कॉर्पोरेट क्षेत्रात हे नवीन नाही... पण ही मुलगी खुप साधी सरळ वाटतेय या अशा गोष्टींचा अनुभव नसलेली.... तिला शांतपणे समजावावं लागेल...!' तो पण मनात विचार करत होता... https://pratilipi.app.link/6MVkwtGaI1b या👆 लिंकवर क्लिक करून पूर्ण कथा प्रतिलिपी अँपवर वाचा.. #✍मराठी साहित्य #📚मराठी रोमांचक कथा🧐 #✍🏽 माझ्या लेखणीतून #☺️प्रेरक विचार #🌹प्रेमरंग
Rani Chavan
586 views
2 days ago
"ईशान, म म मला घरी जायला लेट होईल.. तू मला कशासाठी इथे भेटायला बोलावलं आहेस?" गळ्याशी दाटून आलेला आवंढा गिळत ती खाली बघत म्हणाली.. शरीराची थरथर मात्र प्रचंड वाढलेली भीती पेक्षा तो समोर असताना स्वतःला त्याच्या जवळ जाण्यापासून रोखण्याच्या प्रयत्नात तीच शरीर थरथर कापत होत.. इकडे त्याने डोळे गच्च मिटून घेत स्वतःला शांत केल आणि एक सुस्कारा सोडला.. "खुशीsssss..... का असा स्वतःला आणि मला ही त्रास देतेयस तू...?" "ईशान तुला सर्वच माहित आहे तरी ही...?" भरल्या डोळ्यांनी त्याच्या नजरेत बघत अर्धवटच बोलली.. "आय नो खुशी... बट आय प्रॉमिस मी सर्व ठीक करेन मला एक संधी दे...! मी मी हर्षला सर्व व्यवस्थित समजावेल.." तो एक पाऊल पुढे येत व्याकुळतेने बोलत होता.. त्याची ती अवस्था पाहून तीच मन भरून आलं.. एक तर ती मोठया मुश्किलीने अशा एकांताच्या क्षणी भावनांना आवर घालत होती... त्यात त्याची ती व्याकुळ नजर पाहून तीच काळीज तुटतं होत... त्याच्या मिठीत शिरण्यासाठी मन तडफडत होत.. "ईशान... प्लिज तू हर्ष सरांना काहीच नाही सांगणार..!! आपण आपल्या मनासारखं केल तर बाबा आयुष्यात कधीच माझं तोंड बघणार नाहीत.. खुप त्रास होईल रे त्यांना.. आधीच माझ्या मुळे त्यांनी खुप अपमान सोसलेत... म म मला प्रॉमिस कर तू तू हर्ष सरांना... नाही सांगणार..!" तिचा कंठ दाटून आला अन् पुढच्या क्षणी गालावर अश्रूधार ओघळली... यावर त्याने एक आवंढा गिळला..थोडा वेळ शांततेत गेला अन् तो हतबल होत म्हणाला.. "खुशी.. माझं काय ग.... तू कधीच माझं मन भावनांचा विचार नाही करणार का...? मी आयुष्यभर या दुःखाच्या अग्नित जळत राहिलेलं तुला चालणार आहे का...? माझ्या मनाला होणाऱ्या यातना त्याच तुला काहीच वाटतं नाही का?" "ईशान.... प्लिज तू तरी...... म... म....मला स स समजून.!" पुढे तिच्या मुखातून शब्दा ऐवजी हुंदका बाहेर पडला.. https://pratilipi.app.link/6MVkwtGaI1b या 👆 लिंक वरून पूर्ण कथा प्रतिलिपी अँपवर वाचा. #🌹प्रेमरंग #☺️प्रेरक विचार #✍🏽 माझ्या लेखणीतून #📚मराठी रोमांचक कथा🧐 #✍मराठी साहित्य
Rani Chavan
1.2K views
2 days ago
​"बहिणीच्या डोळ्यांतील अश्रूंचा आणि पिढ्यानपिढ्यांच्या अपमानाचा हिशोब चुकता करण्यासाठी त्याने थेट वैऱ्याच्या काळजावर घाव घातला!जेव्हा त्याने भर मंडपात शत्रूच्या मुलीचं लग्न उधळलं आणि तिच्या गळ्यात सूडाचं मंगळसूत्र बांधलं. ​दोन घराण्यांतील हाडवैर विझण्या ऐवजी त्याने अधिक पेटवलं, जिथे रक्ताची नाती सत्तेसाठी रक्ताची तहानलेली असतात, तिथे प्रेमाचे अंकुर फुटतील का? ​सूड, सत्ता आणि राजकारणाच्या पार्श्वभूमीवर रंगलेली एक भव्य प्रेमकथा. "सुडाग्नी 🔥 एक रक्तातरंजित प्रेम कथा. https://pratilipi.app.link/WwitgvgCD1b स्टोरी लिंक 👆 पूर्ण कथा प्रतिलिपी अँपवर वाचा.. #✍मराठी साहित्य #📚मराठी रोमांचक कथा🧐 #✍🏽 माझ्या लेखणीतून #☺️प्रेरक विचार #🌹प्रेमरंग
Rani Chavan
602 views
3 days ago
​'पुढच्या सुट्टीत नक्की येईन' असं एक वचन देऊन दहा वर्षांपूर्वी ईशान आपल्या 'खुशी'पासून दूर गेला, तो कायमचाच. लहानपणीच्या त्या निखळ मैत्रीत कधी 'चंद्र-चांदण्यांच्या' प्रेमाचे रंग भरले गेले, हे त्या चिमुरड्या जीवांनाही कळलं नाही. खुशीने दिलेला तो बाप्पा आणि ईशानकडे राहिलेलं तिचं ते पैंजण... या दोनच गोष्टी आता त्यांच्या आठवणींचा दुवा उरल्या आहेत. ​दहा वर्षांनंतर, ईशान आता एक यशस्वी आणि जबाबदार तरुण झाला आहे. पण आजही त्याच्या स्वप्नात तीच लहानगी खुशी आणि तिचे 'चॉकलेटी' डोळे येतात. दुसरीकडे, नियतीने खुशीच्या आयुष्यात मात्र वादळं आणली आहेत. काळ बदलला, चेहरे बदलले आणि परिस्थितीही! ​आज ईशान आणि खुशी एकमेकांच्या समोर असूनही अनोळखी आहेत. ईशानला तिच्या अस्तित्वाचा भास होतोय, पण खुशी मात्र एका अशा संकटात अडकली आहे जिथे तिला आपल्या प्रेमाचा बळी देऊन दुसऱ्या कोणाशी तरी लग्नाचा निर्णय घ्यावा लागतोय. ​ईशान आपलं वचन पाळू शकेल का? ​दहा वर्षांपूर्वी अर्धवट राहिलेली ती भेट या जन्मी पूर्ण होईल का? ​जेव्हा दोघांना सत्याची जाणीव होईल, तेव्हा वेळ निघून गेलेली असेल की बाप्पा पुन्हा एकदा त्यांचा निरोप एकमेकांपर्यंत पोहोचवेल? https://pratilipi.app.link/6MVkwtGaI1b या 👆 लिंक वर क्लिक करून ही पूर्ण कथा प्रतिलिपी अँपवर वाचा #🌹प्रेमरंग #☺️प्रेरक विचार #✍🏽 माझ्या लेखणीतून #📚मराठी रोमांचक कथा🧐 #✍मराठी साहित्य
Rani Chavan
639 views
5 days ago
​"तिने चांदण्या होऊन वाट पाहिली, पण तो चंद्र कधी परतलाच नाही... प्रॉमिस तर होतं पुन्हा येण्याचं, पण वचनाची ती पूर्तता झालीच नाही! दहा वर्षांनंतर आज पुन्हा दोघे , समोरासमोर आले होते.. पण तो ओळखीचा धागा कुठेतरी हरवलाय.. काळजात प्रेम आजही जिवंत आहे.. मुख भावनांना मिळेल का शब्दांचा आधार... खऱ्या प्रेमाला पूर्णत्व मिळेल की होईल भावनांचा बाजार...? उलझन ❤️ ही हृदयस्पर्शी कथा अजून वाचायला घेतली नसेल तर नक्की एकदा वाचा.. https://pratilipi.app.link/6MVkwtGaI1b स्टोरी लिंक 👆 #✍मराठी साहित्य #📚मराठी रोमांचक कथा🧐 #✍🏽 माझ्या लेखणीतून #☺️प्रेरक विचार #🌹प्रेमरंग
Rani Chavan
678 views
6 days ago
सनई चौघड्यांचा नाद सर्वत्र घुमला होता... मोठा आलिशान लग्नाचा हॉल पाहुण्यांनी गजबजून गेला होता... पार्किंग लॉट पण गाड्यांनी भरुन गेला होता... नावाजलेले उद्योगपती श्रीधर सरदेशमुकांच्या एकुलत्या एका मुलाचं अर्णव चं लग्न होतं... आणि तेही त्यांचे खास मित्र विजय सरपोतदार याच्या मुलीशी.. अंकिताशी अंकिता विजय सरपोतरांची एकुलती एक लाडकी लेक होती.. बरेच नामांकित मंडळी लग्न सोहळ्यात सामील व्हायला आले होते... श्रीधर राव पाहुण्यांच्या आणि मित्रांच्या गाटी भेटी घेण्यात व्यस्त होते.. इकडे विजय राव पण त्यांच्या पाहुण्यात गुरफटुन गेले होते... आज दोघे खास मित्र व्याही होणार होते.. या गोष्टीचा आनंद दोघांच्या पण चेहऱ्यावर स्पष्ट दिसतं होता.. पाहुणे आणि मित्र मंडळी लग्न सोहळ्याचं भर भरुन कौतुक करत होते.. नवरदेव अर्णव त्याच्या रुम मध्ये शेरवानी घालुन त्याची तयारी करत होता.. मुळातच देखणा असणारा अर्णव आज नवरदेवाच्या पोशाखात राजबिंडा दिसतं होता.. तो तयार होऊन मित्रानं सोबत लग्न मंडपात यायला निघाला.... लग्न घटिका समीप आली होती... गुरुजींनी मायिक हातात घेऊन पुकारलं मुलीचे मामा वधुला घेऊन मंडपात यावे.... थोड्याच वेळातचं नवरदेव अर्णव पाटावर येऊन उभा राहिला.... गुरुजींनी पुन्हा एकदा माईक हातात घेऊन पुकारलं पण अजुन वधु आली नव्हती.. तितक्यात नवरी मुलीचे काका श्रीधर रावांच्या कानात काही तरी सांगुन त्यांना वधु पक्षाच्या खोलीकडे घेऊन गेले... श्रीधर राव अंकिताच्या काकांच्या मागे भर भर पाऊल टाकत चालले होते... ते दोघे पण एका मागे एक वधु पक्षाच्या खोलीत शिरले.. विजय सरपोतदार डोक्याला हात लाऊन एका कोपऱ्यात खुर्चीत बसले होते... "अरे विजय काय झालं तु असा का बसला आहेस.." श्रीधर देशमुखांनी काळजीने विचारलं विजयरावांच्या तोंडातुन शब्द फुटत नव्हते... त्यांनी शरमेनं आपली मान खाली घातली होती.. "अरे विजय बोल ना असा का बसला आहेस.. "श्रीधर रावांनी पुन्हा विजय कडे पाहुण विचारलं तितक्यात बाजुला उभा असलेल्या त्यांचा धाकटा भाऊ श्रीधर रावांकडे पाहत म्हणाला "अंकिता नाही आहे.." "नाही.... म्हणजे?? श्रीधर रावांनी न समजुन विचारलं "म्हणजे अंकिता तिच्या खोलीत नाही तिला आम्ही खुप शोधलं पण ती कुठेचं दिसतं नाही... आणि ती कुठे गेली आहे ते कोणाला काहीचं माहित नाही.." अंकिताची मैत्रीण आरोही पुढे होऊन श्रीधर रावांना सांगत होती श्रीधर राव हे ऐकुन मटकन बाजुच्या खुर्चीत बसले... विजय तर आधीच डोक्याला हात लाऊन शुन्यात नजर लाऊन पाहत बसला होता.. "अरे विजय पण अंकिता कुठे गेली असेलं हे तुला पण माहित नाही का.. वहिनी तुम्हाला तरी काही माहित आहे का..? "वहिनी आहो तुम्हाला काही ठाऊक असेल तर बोला पटकन... तिकडे गुरुजी माईक वर पुकारा करतायत..." श्रीधर राव वेड्या सारखं त्या दोघनकडे पाहुण प्रश्न विचारत होते पण आई वडिलांना कोणालाच माहित नव्हतं अंकिता कुठे गेली आहे ते... आरोही तु पाहिलंस का.. ग.. माझी अंकिता जाताना ती तुला तरी काही सांगुन गेली का..ती.." अंकिताची आई आरोही च्या जवळ जात तिला विचारत होती 'काकु मी पण पाहिलं नाही पण मी जेव्हा रुम मध्ये गेले तेव्हा अंकिता कुठेच दिसतं नाही... म्हणुन मी तिला शोधतच होते की एवढ्यात माझा फोन वाजला पाहतेय तर अंकिताचा होता मी पटकन फोन रिसिव्ह केला आणि तिला कुठे आहेस म्हणुन विचारलं.." "ती पलीकडून म्हणाली की आई बाबांना सांग मी ठीक आहे माझी काळजी करु नका... आणि माझा शोध घेऊ नका.." एवढंचं बोलुन तिनं फोन कट केला मी तिला पुन्हा पुन्हा फोन लावण्याचा प्रयत्न केला पण आता तिचा फोन लागतं नाही... " आरोहीनं घाबरतच सर्व सांगुन बाहेर जायला निघाली " थांब पोरी... " श्रीधर रावांनी तिला थांबवलं दोन्ही कडच्या मंडळींना आता टेन्शन आलं होतं... एवढी सगळी मात्तबर मंडळी लग्न समारंभाला आली होती.. आणि अशात त्यांना समजलं की नवरी मुलगीचं गायब आहे तर दोन्ही घराण्यांची खुप नाचक्की होणार या भीतीने त्या दोघांना काहीचं सुचत नव्हतं.. आणि या खोलीच्या बाहेर ही बातमी जाऊ नये म्हणुन त्यांनी आरोहीला पण बाहेर जाऊ दिलं नाही.. अजुन तर त्या खोलीच्या बाहेर ही बातमी गेली नव्हती.. पण अजुन थोडा वेळ गेला तर ही बातमी सगळीकडे वाऱ्या सारखी पसरेल आणि बाहेर जर सर्वांना ही गोष्ट समजली तर दोघांनाही जगात तोंड दाखवायला जागा राहणार नाही.... या विचारानेच श्रीधर रावांच्या काळजाचा थरकाप झाला एवढे वर्ष मेहनत करुन नाव कमावलं आहे ते एका झटक्यात धुळीला मिळेल.... "अरे विजय असा डोक्याला हात लाऊन काय बसला आहेस पुढे काय करायचं आता तुचं सांग.. "श्रीधर राव आता विजय वर आपल्या दोस्तावर आवाज चढवत म्हणाले "मित्रा माझं डोकंच चालायचं बंद झालंय रे मला माफ कर माझ्या मुळे आज तुझ्यावर ही वाईट वेळ आली.." विजय श्रीधर रावांची त्याच्या पुढे हात जोडुन माफी मागत म्हणाला "अरे बाबा माफी वगैरे ते बाजुला राहूदे यावर पटकन काही तरी मार्ग काढ जेणे करुन आपल्या दोघांची पण इज्जत शाबूत राहिलं... बाहेर आलेल्या लोकांना जर ही गोष्ट समजली ना तर आपल्या दोघांची पण नाचक्की होईल... आपल्या विरोधकांच्या हातात तर आयत कोलीतच सापडेल... तु यावर लवकरात लवकर काही तरी मार्ग काढ...." श्रीधर राव विजय कडे पाहुण बोलत होते बाहेर गुरुजी नवरी मुलीला मंडपात घेऊन या म्हणुन अजुनही वारंवार पुकरत होते... अर्णव पण केव्हा पासुन पाटावर ताटकळत उभा होता.. तो पण बराच वेळ उभा राहून वैतागुन गेला होता.. गुरुजींचे शब्द श्रीधर रावांच्या कानात घुमत होते... विचार करता करता त्यांची नजर आरोही वर पडली... ते कसला तरी विचार करत तिच्या कडे पाहत होते.. आरोही पण दिसायला खुप सुंदर होती रंगाने गोरी नाकी डोळी नीटसं चार चौघीत ऊठुन दिसण्या जोगी होती.. आरोहीच्या लक्षात आलं की काका तिच्या कडे पाहताय... ती मध्येच अंकिताच्या आईला म्हणाली "काकु मी जाते बाहेर मी नाही कोणाला काय सांगणार.." तितक्यात दरवाजा वर टक टक आवाज झाला.. विजरावांच्या धाकट्या भावाने पुढे होऊन दरवाजा उघडला.. "आरु केव्हाचा शोधतोय तुला आणि तु इथं काय करतेयस.." आरोहीचे बाबा आत येत तिला म्हणाले "अहो बाबा तुम्ही कशाला मला शोधत आहात.. "आरोही जरा दबकतच बोलली "अग ते गुरुजी नवरी मुलीला बाहेर घेऊन या म्हणुन पुकारत आहेत कोण बाहेर येत नाही म्हणुन मी इकडे आलो... तु पण मला बराच वेळ दिसली नाहीस म्हणुन मी तुला शोधत इकडे आलो.." आरोहीचे बाबा सर्वांच्या चेहऱ्यावरून एकवार नजर फिरवत म्हणाले "अहो बाबा..." आरोही पुढे काय बोलणार एवढ्यात अंकिताच्या आईने तिला मध्येचं थांबवलं "काय झालं.." तिचे बाबा प्रश्नार्थक नजरेनं सर्वांच्या चेहऱ्या कडे पाहुण विचारत होते "अहो इथे अंकिता कुठे गायब झाली आहे ते कोणालाच माहित नाही.. आणि तिनं तुमच्या मुलीला फोन केला होता.. आणि तिनं तिला पण नीटसं काहीचं सांगितलं नाही.." श्रीधर राव आता वैतागुन बोलत होते आरोहीचे बाबा पण हे सर्व ऐकुन स्तब्द झाले.. श्रीधर राव बसल्या जागेवरुन ऊठत आरोहीच्या बाबांच्या दिशेने जात त्यांना म्हणाले.. "हे पहा मिस्टर काय नाव तुमचं.." म्हणुन त्यांनी आरोहीच्या बाबांकडे प्रश्नार्थक नजरेनं पाहत विचारलं "माझं नाव जयवंत शिवलकर.. "तिच्या बाबांनी आपलं नाव सांगुन श्रीधर रावांना स्वतःची ओळख करुन दिली "जयवंत साहेब इथे आमच्यावर काय परिस्थिती ओढवली आहे ती तर तुम्ही पाहतचं आहात... तुम्ही आमच्यावर एक उपकार करा.." श्रीधर राव बोलता बोलता मध्येच थांबले आरोहीच्या बाबांच्या चेहऱ्यावर मोठं प्रश्नचिन्न उभं राहिलं हे माझ्याशी असे का बोलत आहेत या विचारात ते पडले होते.. एक दीर्घ सुस्कारा टाकत ते पुढे म्हणाले "जयवंत साहेब आता आमची इभ्रत तुम्हीच वाचवु शकता.." म्हणजे? "साहेब तुम्ही हे.. हे असं काय बोलत आहात..." आरोहीचे बाबा अडखळत म्हणाले "हो.. म्हणजे.. मला असं म्हणायचं आहे की तुमच्या या गोड मुलीच आमच्या मुलाशी अर्णवशी लग्न लाऊन द्याल का.?" https://pratilipi.app.link/ws15wtktd2b स्टोरी लिंक 👆 #🌹प्रेमरंग #☺️प्रेरक विचार #✍🏽 माझ्या लेखणीतून #📚मराठी रोमांचक कथा🧐 #✍मराठी साहित्य
Rani Chavan
651 views
7 days ago
​"वहिनी... अरे वा! काय सुंदर पेंटिंग काढलंयस गं!" ​अचानक मागून आलेल्या सेजलच्या आवाजाने एक मोठा झटका बसल्यासारखी रश्मी भानावर आली. तस तिने दचकून समोर पाहिलं, तिचे हात हवेतच होते... समोर देव नव्हता, फक्त ती रिकामी जागा होती. ​तो फक्त एक भास होता... तिच्या मनाची वाढलेली अस्वस्थता आणि प्रेमाची ओढ यांनी दाखवलेलं एक सोनेरी स्वप्न! ​'म म म्हणजे मी.. मी स्वप्नात देव सरांना इतकी घट्ट मिठी मारली आणि थेट प्रेमाची कबुली दिली..' थोडया वेळा पूर्वीचे ते क्षण आठवून तिच्या अंगावर शहारा आला तसा पोटात खोल खड्डा पडला.. ​"वहिनी अग कुठे हरवलीस? चल खाली, भाईचा कॉल आलाय..! तो म्हणाला रश्मीला कॉल लावतोय ती घेत नाही.. कुठेय तुझा मोबाईल..?" अजून ही आपल्याच धुंदीत असलेल्या रश्मीच्या कानात सेजलचा मोठा आवाज घुमला तशी आत्ता कुठे ती भानावर आली.. ​"अ...अ... अग म म मला वाटतंय मी माझा मोबाईल रूम मध्येच विसरले...!" सेजलच्या मोठया आवाजाने दचकून रश्मीने भानावर येत आजूबाजूला पाहिलं.. "बर ठीक आहे, चल खाली आईच्या मोबाईल वर कॉल सूरू आहे..!" हे बोलत सेजलने तिचा हात पकडला आणि तिला घाई गडबडीत खाली घेऊन आली.. इकडे रश्मीच मन अजून ही थाऱ्यावर नव्हतं.. आत्ता तिचे पाय जमिनीवर टेकटच नव्हते.. थोडया वेळा पूर्वी उघड्या डोळ्यांनी पाहिलेलं ते स्वप्न आणि आत्ता त्याचा आलेला कॉल.. आता त्याच्याशी बोलण्याच्या विचारानेच तिचे हार्ट बिट्स फास्ट झालेले.. हाताला लागलेला रंगाचा डाग पुसत ती सेजलच्या मागोमाग खाली येऊन पोहचली पण तिचं मन मात्र अजूनही टेरेसवर देवच्या त्या आभासी मिठीत आणि त्याला दिलेल्या प्रेमाच्या कबुलीत अडकलं होतं.. ग्लॅमरचं वलय, अफाट स्टारझम आणि चाहत्यांची अलोट गर्दी..✨ पण या झगमगाटामागे दडलाय त्याचा खरा संघर्ष!🌪️ नियतीच्या या खेळात त्याला त्याचं हक्काचं प्रेम मिळेल का?❤️ ​रिअल लाईफ स्ट्रगल... अँड अ क्वेस्ट फॉर लव्ह! 🎬 तो एक सुपर स्टार.. वाचा प्रतिलिपी अँपवर.. https://pratilipi.app.link/n2Qzjh7bc1b स्टोरी लिंक 👆 Rani chavan...✍️ #✍मराठी साहित्य #📚मराठी रोमांचक कथा🧐 #✍🏽 माझ्या लेखणीतून #☺️प्रेरक विचार #🌹प्रेमरंग
Rani Chavan
748 views
11 days ago
​"तिने चांदण्या होऊन वाट पाहिली, पण तो चंद्र कधी परतलाच नाही... प्रॉमिस तर होतं पुन्हा येण्याचं, पण वचनाची ती पूर्तता झालीच नाही! दहा वर्षांनंतर आज पुन्हा दोघे , समोरासमोर आले होते.. पण तो ओळखीचा धागा कुठेतरी हरवलाय.. काळजात प्रेम आजही जिवंत आहे.. मुख भावनांना मिळेल का शब्दांचा आधार... खऱ्या प्रेमाला पूर्णत्व मिळेल की होईल भावनांचा बाजार...? उलझन ❤️ ही हृदयस्पर्शी कथा अजून वाचायला घेतली नसेल तर नक्की एकदा वाचा.. https://pratilipi.app.link/6MVkwtGaI1b #🌹प्रेमरंग #☺️प्रेरक विचार #✍🏽 माझ्या लेखणीतून #📚मराठी रोमांचक कथा🧐 #✍मराठी साहित्य