मैत्री, प्रेम, मिशन आणि देशप्रेमाची एक मिसाल देणारी ही कथा. "🅷🅴🅰🆁🆃🅻🅴🆂🆂...❤️❤️❤️ पर्व 1 व पर्व 2 https://pratilipi.app.link/dwKSBV5WZ2b #💝 शायराना इश्क़ #✍मेरे पसंदीदा लेखक #📗प्रेरक पुस्तकें📘 #deshbhakti #deshbhakti "फ्लाय हाय ✈️: मेरी हीर आसमानी💓", वाचा प्रतिलिपि वर :, https://pratilipi.app.link/aOeYMbiTh4b

ही कहाणी आहे एका सिक्रेट मिशन वर असलेल्या सैनिकाची, एका भल्यामोठ्या गुन्ह्याचा तपास करत असताना त्याला भेटली श्लोका, जिला मोहरा बनवून त्याने पूर्ण केलं त्याचं मिशन... अशक्य वाटणारं मिशन जरी तो जिंकला पण श्लोकाच्या प्रेमा समोर मात्र हरला. वाचा, मैत्री, प्रेम, मिशन आणि देशप्रेमाची एक मिसाल देणारी ही कथा. "🅷🅴🅰🆁🆃🅻🅴🆂🆂...❤️❤️❤️ पर्व 1 व पर्व 2 https://pratilipi.app.link/dwKSBV5WZ2b https://pratilipi.app.link/hHwe6zQFW2b #pratilipimarathi #💝 शायराना इश्क़ #revenge #💔दर्द भरी कहानियां #✍मेरे पसंदीदा लेखक #💔 हार्ट ब्रेक स्टेटस

"राजबिंडा👑💓 2.0", वाचा प्रतिलिपि वर :, https://pratilipi.app.link/IFp4ak9zh5b #✍मेरे पसंदीदा लेखक #revenge #💝 शायराना इश्क़ #💔दर्द भरी कहानियां भारतीय भाषेतील अमर्याद साहित्य वाचा, लिहा आणि ऐका अगदी विनाशुल्क!

💖 दोन कथा... दोन प्रवास... पण एकच भावना – निस्वार्थ प्रेम! 🇮🇳 एका बाजूला एआय जगतातला उभरता सितारा, ज्याच्या पाषाण हृदयाला प्रेमाची नवी ओळख करून देण्यासाठी दोन मुलींची अनोखी कहाणी... तर दुसऱ्या बाजूला देशासाठी जीवाची बाजी लावणारा एक सैनिक, जो मिशन जिंकतो... पण प्रेमासमोर हरतो. त्याग, मैत्री, प्रेम, देशप्रेम आणि भावनांचा हृदयस्पर्शी प्रवास अनुभवण्यासाठी... 📖 "Kiss of Life" ❤️ https://pratilipi.app.link/d6RZAy1uT2b #✍मेरे पसंदीदा लेखक #💝 शायराना इश्क़ #revenge #friendship #💔दर्द भरी कहानियां 📖 "Heartless ❤️ https://pratilipi.app.link/hHwe6zQFW2b आता एकाच ठिकाणी वाचा! ✨

त्याच वेळी शहराच्या दुसऱ्या टोकाला विराट चा  असिस्टंट जीत आपल्या लॅपटॉपसमोर बसला होता. त्याच्या स्क्रीनवर अनेक डॉक्युमेंट्स उघडलेले होते. फोटो… रिपोर्ट्स… बँक डिटेल्स… तो सगळं एका फोल्डरमध्ये जमा करत होता. फोल्डरचं नाव होतं... Dhwani Maheshwari – Complete File(जन्म कुंडली) "विराट सरांना हे बघून नक्कीच धक्का बसेल." विचार करतच त्याने मेल टाइप केला. To : Virat Aryavanshi Subject : Information you asked for.( जन्मकुंडली) त्याने पटापट attachments जोडल्या आणि काही सेकंदातच  मेल पाठवला गेला. रात्री पॅलेस पूर्ण शांत होतं... सगळे आपल्या आपल्या खोल्यांत झोपले होते... स्टाफ आणि ध्वनी सुद्धा. वीर  आपल्या खोलीत विचार करत येरझारा घालत होता. त्याची नजरे समोर त्याच्या फोनवर एक notification चमकलं. न्यू ईमेल - जीत Subject : Information you asked for.( जन्मकुंडली) मेलचे नोटिफिकेशन पाहूनच त्याचा चेहरा गंभीर झाला... कारण  या मेलमधून काही शॉकिंग माहिती नक्की मिळेल , याचा त्याला अंदाज होता, त्यामुळे त्याने लॅपटॉप उचलून आरामात बेड वर बसून घेतलं.. " लेट्स सी... या खुनी बाई विषयी आज काय नवीन कळतंय." तो स्वतःशीच पुटपुटला.. आणि खालचा ओठ दाताच्या कैचीत घट्ट करत शेवटी त्याने तो मेल उघडला. मेल उघडताच स्क्रीनवर ध्वनी चा फोटो दिसला, जो  पाच  सहा वर्षा पूर्वीचा असावा बहुधा, कारण त्यात ती खूपच लहान वाटत होती, जीन्स टॉप आणि स्टेप कट केलेले मोकळे केस... तो चेहरा पाहून त्याच्या भुवया जुळल्या, राग नाही पण वेगळेच भाव, कारण निरागस भासली त्याला त्यातली ती ध्वनी. खाली तिच्या विषयी माहिती लिहिली होती. नाव: Dhwani Maheshwari. वडिलांचे नाव: शेखर महेश्वरी ( उद्योजक) आईचे नाव: स्व. मिथिला महेश्वरी ध्वनी पाच वर्षांची असताना त्यांचा मृत्यू झाला. त्याच्या भुवया उंचावल्या, आणि क्षणभर वाईट ही वाटलं. " हिने वयाच्या पाचव्या वर्षी आईला गमावलं?" अंगावर शहारा उठला हलकासा... आणि काही तरी आठवल्या सारखं वाटलं... पण त्याने आपले विचार झटकत पुढची माहिती वाचायला घेतली. सावत्र आई: नीलम महेश्वरी ( फॅमिली बिसनेस बघतात.) सावत्र बहीण: स्व. अवनी महेश्वरी ( नीलम महेश्वरी यांची मुलगी.) सावत्र बहीण शब्द वाचून वीरचे डोळे बाहेर येतील इतके मोठे झाले... " सावत्र बहीण? " त्याने स्वतःलाच कन्फर्म करत विचारलं. " Now I got it... अवनी तिची सावत्र बहीण होती, आणि तिच्या विषयी ध्वनी च्या मनात प्रचंड राग होता, म्हणून तिने अवनीचा जीव घेतला... येस... हेच खरं आहे." पण जशी जशी पुढची  माहिती समोर येत होती… त्याच्या चेहऱ्यावरचे भाव बदलत होते. आणि एके ठिकाणी अचानक त्याचे डोळे आणखी मोठे झाले. "व्हॉट…?? रिअली??" ते वाचून त्याच्या तोंडून शब्द बाहेर पडले. कारण त्याने " शिक्षण : एम बी बी एस. ॲट Bangalore  Medical College & Research Institute (BMCRI)"  हे  वाचलं होतं. " ही डॉक्टर आहे? नाही नाही... शक्यच नाही,  ही डॉक्टर असती तर इथे काय करत असती? आणि काल काय बोलली होती ती?  हा... ऑफिस  ला जाऊन तिथले प्रॉब्लेम्स निस्तारायचे आहेत. येस... जर ती MBBS झाली असती, तर ऑफिस ला कशासाठी गेली असती? मुळात स्वराज सोबत लग्न च का केलं असतं? Because ही हॅड नथिंग टू डू विथ मेडिकल सायन्स अँड मेडिकल स्टुडंट्स. पण मग ही स्वराज पर्यंत पोचली कशी?  की newspaper, मॅगझिन वगैरे बघून  तिने आर्यवंशी घराण्याच्या वारसाला फसवण्याची प्लॅनिंग केली? हो, हे होऊ शकतं... आणि मग जेव्हा तिचा हव्यास शिगेला पोचला तिने योग्य वेळ साधून  स्वराज आणि अवनी दोघांना एकत्र संपवण्याचा  प्लॅन बनवला, आणि तो अपघात घडवून आणला. येस... ती हे करूच शकते, आय नो, शी इज ए कोल्ड ब्लडेड  पर्सन. कुणाचा जीव घेणे तिच्या साठी सहज शक्य आहे...  या पॅलेस मधे ऐशो आरामाची लाईफ जगण्यासाठी तिने माझ्या आयुष्यातले सर्वात महत्वाचे दोन जीव घेतलेत. आणि आता ही खोटी माहिती माझ्या पर्यंत पोचवून ती मलाच मिस गाईड करण्याचा प्रयत्न करतेय." " हट्ट!! मला नाही जाणून  घ्यायची तिची ही खोटी माहिती... आय नो ही सगळी माहिती खोटी आहे, जशी मी तिच्या पर्यंत माझी खोटी माहिती पोचवली, तशीच  तिला ही कदाचित कल्पना आलीच असेल, की इतकं मोठं काम करायला मी तयार होतोय, म्हणजे असाच नाही होणार, तिची सगळी माहिती काढून मगच  मी या कामासाठी होकार दिलाय, म्हणून मग तिने पूर्ण तयारी निशी ही खोटी माहिती माझ्या पर्यंत पोचवली. जाम राक्षसी डोकं आहे या बाई चं... पण  ध्वनी ss हा विराट ही तूला कुठेच कमी पडणार नाही. तू विचारच करत राहशील आणि मी तुला चेक मेट देऊन मोकळा होईल." तो तिरकस हसत स्वतःशीच बडबडत होता. शेवटी त्याने रागातच तो मेलबॉक्स बंद केला, आणि लॅपटॉप बंद करून टेबल च्या ड्रॉवर मध्ये ठेऊन ड्रॉवर ला लॉक केलं, आणि बेड वर आडवा होऊन पुन्हा विचारात गढला, विचार करता करताच कधी तरी त्याला  झोप लागली. . . . . "चल…स्वराज सारखं चालून दाखव." ती order देत म्हणाली आणि त्याने दोन सेकंद चिडूनच तिच्या कडे बघितलं. "काय?" वीरने भुवया उंचावल्या. "राजघराण्यातल्या माणसासारखं चालून दाखव.... गेले दोन तीन दिवस त्याचीच प्रॅक्टिस करतो आहेस ना तू? मग ती प्रॅक्टिस कुठवर आली, ते बघायला नको?" ती  आपल्याच तोऱ्यात बोलत होती, आणि त्याचा राग राग होत होता... या बाईने आपल्याला मूर्ख बनवण्या साठी तिची खोटी माहिती आपल्या पर्यंत पोचवली. या गोष्टीचा राग काही केल्या डोक्यातून जात नव्हता. त्याने मोठ्या कष्टाने दोन तीन पावलं टाकली... आणि ध्वनीने लगेच हात वर केला. "स्टॉपss!!" "तू अजूनही वीर आहेस… स्वराज बनला नाहीस." ती त्याच्या समोर येऊन उभी राहत म्हणाली. "फरक काय आहे?" वीर राग आवरत शांतपणे म्हणाला. "फरक attitude चा आहे मिस्टर वीर." ती त्याच्या भोवती फिरत म्हणाली. "स्वराज कधीच चालत येत नाही… तो प्रवेश करतो... आणि त्याचा बाज तुझ्या चालण्यात दिसत नाहीये." ती त्याचा खांदा सरळ करत म्हणाली "डोळ्यात गर्व… चालण्यात attitude… आणि आवाजात आदेश... दिसू द्यावा लागेल." ती बोलली आणि वीर काही सेकंद तिच्याकडे पाहतच राहिला. " लेट्स ट्राय अगेन...." तो यावेळी स्वतःच पुढाकार घेत म्हणाला, आणि चालायला लागला, या वेळी त्याच्या चालण्यात खरोखरच  बदल होता... क्षणभर तिलाच आश्चर्य वाटलं. "हम्म…" ती पुटपुटली... आणि तो ओठांचा कोपरा मुडपत स्वतःशीच हसला. . . . . चालण्याच्या प्रॅक्टिस नंतर त्याला आता तीन चार तास स्वराज चे व्हिडिओज बघून त्याची बॉडी language शिकायची होती. पण रात्री पडलेलं स्वप्न त्याचा फोकस डळमळीत करून जात होतं.. ते फक्त एक स्वप्न नव्हतं, तर एक घटना होती, एक प्रसंग होता.... त्याच्या बालपणीचा... जेव्हा त्याचे वडील कर्करोगाशी झुंज देत बँगलोर च्या एका नामांकित हॉस्पिटल मध्ये ऍडमिट होते. . . . . इकडे ध्वनी तिच्या स्टडी मधे बसून स्वराज चा एक फोटो अल्बम बघत होती. पानं पलटवता पलटवता एके ठिकाणी ती थांबली, कारण तो स्वराज चा बालपणीचा फोटो होता... " मी तुला ओळखण्यात चुकले स्वराज...  वीस वर्षांपूर्वी  त्या हॉस्पिटल मध्ये  बघितलेला तू, मला पुन्हा कधी भेटलाच नाहीस.. किती सेन्सेटिव्ह वाटला होतास त्या क्षणी तू मला. पण तो छोटा स्वराज नेमका तूच होतास, की आणखी कुणी?, मला  खरच प्रश्न पडतो. असो... कारण आता ना तू आहेस, ना तो छोटा सेन्सेटिव्ह स्वराज... आता आहेत फक्त आठवणी... ज्या नागा सारखे फनं काढून मलाच डसत असतात."  ती खिन्न हसत त्या नऊ दहा वर्षाच्या मुला कडे बघत म्हणाली... आणि झटक्यात तिने तो अल्बम  बंद करुन टेबल वर आपटला. . . . क्रमशः दोन मृत्यूंच्या सावलीत असलेलं आर्यवंशी राजघराणं, आणि अचानक काळाच्या पडद्या आड हरवलेला त्याचा वारस 'स्वराज' पण "तो जिवंत आहे" या ठाम विश्वासाने सांगणारी त्याची ती ,एका मोठ्या रहस्यावर पांघरूण घालण्यासाठी त्याचाच हुबेहूब चेहरा असणाऱ्या तरुणाला स्वराज बनवण्याचा जीवघेणा खेळ खेळते, पण तो कुणी मोहरा नसून, सूडाच्या भावनेने पेटलेला स्वराजचाच जुळा भाऊ 'विराट'आहे! वाचा, एकाच चेहऱ्याच्या दोन भावांची आणि एका महत्त्वाकांक्षी स्त्रीची ही रहस्यमयी कथा. "राजबिंडा 👑❤ " https://pratilipi.app.link/58FAhMhsW3b #💝 शायराना इश्क़ #✍मेरे पसंदीदा लेखक #revenge #best #💔दर्द भरी कहानियां

"द किस ऑफ लाईफ 🛟"व्हेन यू स्पेल द मॅजिक ऑफ लव्ह❤️"", वाचा प्रतिलिपि वर :, https://pratilipi.app.link/xImgWzTzJ4b #✍मेरे पसंदीदा लेखक #💝 शायराना इश्क़ #best #friendship #💔दर्द भरी कहानियां भारतीय भाषेतील अमर्याद साहित्य वाचा, लिहा आणि ऐका अगदी विनाशुल्क!

💖 दोन कथा... दोन प्रवास... पण एकच भावना – निस्वार्थ प्रेम! 🇮🇳 एका बाजूला एआय जगतातला उभरता सितारा, ज्याच्या पाषाण हृदयाला प्रेमाची नवी ओळख करून देण्यासाठी दोन मुलींची अनोखी कहाणी... तर दुसऱ्या बाजूला देशासाठी जीवाची बाजी लावणारा एक सैनिक, जो मिशन जिंकतो... पण प्रेमासमोर हरतो. त्याग, मैत्री, प्रेम, देशप्रेम आणि भावनांचा हृदयस्पर्शी प्रवास अनुभवण्यासाठी... 📖 "Kiss of Life" ❤️ https://pratilipi.app.link/d6RZAy1uT2b #friendship #revenge #best #💝 शायराना इश्क़ #✍मेरे पसंदीदा लेखक 📖 "Heartless ❤️ https://pratilipi.app.link/hHwe6zQFW2b आता एकाच ठिकाणी वाचा! ✨

"जाना समझो ना ❤️‍🔥भाग 1", वाचा प्रतिलिपि वर :, https://pratilipi.app.link/6ZiaJo2Mi4b #💝 शायराना इश्क़ #💔दर्द भरी कहानियां #revenge #friendship #best भारतीय भाषेतील अमर्याद साहित्य वाचा, लिहा आणि ऐका अगदी विनाशुल्क!

पण समोर लक्ष गेलं आणि ते दोघे शॉक झाले... कारण स्टेजच्या बाजूला असलेल्या वर कक्षातून नवऱ्या मुलाची एन्ट्री झाली होती. मोती रंगाची महागडी शेरवानी, त्यावर मरून ओढणी सावरत नवरदेव भाव्या समोर धरलेल्या अंतरपटाच्या मागे येऊन उभा राहिला. हे बघून प्राजक्त आता मात्र थांबणार नव्हता. " मी हे नाही होऊ देऊ शकत... मी जाऊन बोलतो तिच्या वडिलांशी." म्हणत तो पुन्हा जागचा उठला, आणि त्याच वेळी त्याचा फोन वाजला. त्याने वैतागून फोन पहिला तर आज्जीचा कॉल होता... आणि त्याला तो कॉल इग्नोर करताच येणार नव्हता. कपाळावर आठया आणत तो तिथून बाहेर गेला, त्याने फोन उचलून कानाला लावला. आज्जी समोरून काही तरी महत्वाचं बोलत होती, पण त्याचं मन आत अडकून होतं. कारण आत मंगलाष्टकं सुरू झाली होती.. स्वस्ति श्री गणनायकं गजमुखम, मोरेश्वरम सिद्धीधम । बल्लाळो मुरुडम विनायकमहम चिन्तामणि स्थेवरम। लेण्याद्री गिरीजात्मकम सुरवरदम विघ्नेश्वरम् ओझरम । ग्रामो रांजण संस्थीतम गणपति। कुर्या सदा मंगलम शुभ मंगल सावधान।।१।। अंतरपाटाच्या अलीकडच्या बाजूला उभ्या असलेल्या भाव्या च्या मनात भयंकर कालवाकालव सुरू होती, कारण तिची मदत करण्यासाठी प्राजक्त इथवर येऊन पोचला होता तरीही तिचं लग्न भुजंग सोबत होत होतं. अजूनपर्यंत त्याने कुठलीही हालचाल केली नव्हती. " प्लीज प्राजक्त sss फक्त एकदा माझी मदत कर.. मला या जबरदस्तीच्या नात्यात बंधण्यापासून वाचव, मी आयुष्यभर तुझी ऋणी राहील... पण असा नुसतं प्रेक्षक बनून माझ्या बरबादीचा साक्षीदार होऊ नकोस प्लीज.." विचार करतच तिने सभागृहात बसलेल्या पाहुण्यां वरून नजर फिरवली... तिला पुरुष मंडळीत बसलेला अवि दिसला पण त्याच्या बाजूची खुर्ची मात्र रिकामीच होती... तिथे प्राजक्त नव्हताच, आणि निभिश सुध्धा कुठेही दिसत नव्हता. गंगा सिंधु सरस्वतीच यमुना,गोदावरी नर्मदा । कावेरी शरयू महेंद्रतनया शर्मण्वति वेदीका । शिप्रा वेञवती महासूर नदी,ख्याता गया गंडकी। पुर्णा पुर्ण जलै, समुद्र सरीता। कुर्या सदा मंगलम शुभ मंगल सावधान।।२।। " देवा sss कुठे गेला असेल हा? ते ही ऐन मंगलाष्टके सुरू झालेली असताना... प्राजक्त sss प्लीज तू जिथे असशील तिथून परत ये आणि माझी इथून सुटका कर... नाहीतर मी मरून जाईल रे.. मी खरंच मरून जाईल. साई नाथा sss कृपा करून माझ्या हृदयाची आर्त हाक त्याच्या पर्यंत पोचू द्या... " अंतरपाटाच्या आड बिचारी देवाचा धावा करत मनातुन रडत होती... कारण प्राजक्त आल्या पासून तिच्या मनाला या सापळ्यातून सुटका होण्याची जी आस लागली होती ती आता तुटताना दिसत होती. लक्ष्मी कैस्तुभ परिजातक सुरा धन्वंतरीश्वचंद्रमा। गाव कामदुधा सरेश्वर गजो, रंभादिदेवांगना । अश्क सप्त मखो विषम हरिधनु शंखो मृतम चांबुधे । रत्नानीह चतुर्दश प्रतिदिनम,कुर्वतु वो मंगलम। कुर्या सदा मंगलम शुभ मंगल सावधान।।३।। तीन मंगलाष्टकं झाली होती पण अजूनही कुणीच काही हालचाल केली नव्हती. इकडे सभागृहात बसलेल्या काही स्त्रिया आणि पुरुष आपापसात कुजबुज करत होते. " अग बाई... हे काय? भुजंग राव तर या शेरवनित लईच फिट दिसायला लागलेत... असं वाटतंय की पन्नाशीचे नसून तिशीचे आहेत." एक स्त्री तिच्या बाजूला बसलेल्या स्त्री ला हळूच म्हणाली. " हो ना बाई, पण भुजंग रावांनी हे काय बरं घातलंय ? मुंडावळ्या आणि बाशिंग सोडून हे भलतच हिंदी लोकांसारखं तोंडावर टांगून घेतलय." दुसरी स्त्री पहिल्या स्त्री ला म्हणाली. त्यांच्या सारखेच बाकीचे सुध्दा असलंच काही बोलत होते, कुणी नवरी मुलीची खूप स्तुती करत होतं तर कुणी तिच्या घरच्यांना लोभी म्हणून बीचारीच्या नशिबाला दोष देत होतं. रामो राजमणी सदा विजयते रामम्। रमेशम भजे रामेणाभिहता निशाचरचमु। रामाय तस्मै नमः। रामान्नस्ति परायणम् परतम् रामस्य दासोराम्यहम् । रामे चित्तलय सद भवतु मे भी राम मामुघ्दर। कुर्या सदा मंगलम शुभ मंगल सावधान।।४।। चौथे मंगलाष्टक झाले आणि भाव्याने समजून घेतलं, की कुणीही आपली मदत करायला येणार नाहिये, आपण कायम दुर्दैवी च होतो, आणि मारेस्तोवर हेच दुर्दैव आपला पाठपुरावा करणार आहे. " सोड भाव्या कुणा कडून अपेक्षा करणं... नाही येणारे कुणी तुझ्या मदतीला, तो फक्त एक पाहुणा म्हणून तुझं लग्न अटेंड करायला आलाय, जो तुला या भुजंग सोबत लग्न करताना बघून तुझ्या आयुष्याची राखरांगोळी होतांना बघून तुझ्या फुटक्या नशिबावर हसून निघून जाईल... पण त्याला तुझं दुःख काही दिसणार नाही... मुळात त्याला फरकच पडत नाही, कारण त्याला पाच वर्षापूर्वी तुझ्या विषयी काही वाटत होतं, आता नाही काही वाटत... तू नाहीये महत्वाची त्याच्या साठी... आणि कशी असशील ग? एक हसता खेळता परिवार असेल की त्याचा, त्याची बायको, त्याची लेकरं आणि तो... सोड ... नको विचार करुस आता त्याचा, आता फक्त एकच गोष्ट लक्षात ठेव, आज पासून भुजंग च तुझा नवरा आहे... तुझा वर्तमान आणि तुझं भविष्य ही तोच." डोळ्यात आलेले अश्रू मोठ्या काठीनाईने डोळ्यातच अडवून ठेवण्याचा प्रयत्न करत तिने एक मोठा आवंढा गिळला. . . . " हे बघ बाळा, एक तर तू बारा तेरा दिवसांनंतर घरी परतलास, आणि दुसऱ्याच दिवशी पुन्हा सकाळी दिवस उगविण्याची वाट ही न बघता पुन्हा कुठे निघून गेलास काहीच माहीत नाही, माझा नाही निदान त्या तान्ह्या जीवाचा तरी विचार करायचास रे... विना आईचं पोर ते, कित्ती कित्ती दिवस आपल्या डॅडा ला पण बघू शकत नाहीये म्हंटल्यावर काय अवस्था होत असेल त्याची... तूच विचार कर बाळा." " आज्जी sss अग मी.... जवळच आहे पुण्याच्या, जरा इंपॉर्टन्ट काम आलं म्हणून अन्विता ला सांगून घाईतच निघालो, प्लीज तू आणि अन्विता घ्या ना काही वेळ सांभाळून... मी निघतोच काही वेळात." " तुला काय वाटतं, आम्हाला कंटाळा येतो त्याला सांभाळायचा? नाही रे बाळा, पण हल्ली बरं नसतं त्याला... तुला सांगते प्राजक्त एक तर शनायाला डिव्होर्स देऊन दुसरं लग्न कर आणि त्या लेकरासाठी एक आई घेऊन ये, नाही तर त्याच्या आईला तरी परत आण... निदान त्याच्या साठी तरी." आज्जीचं बोलणं ऐकून तो गंभीर झाला... पण दुसऱ्याच क्षणी पाचवं मंगलाष्टक पडलं.... तसा तो दचकला..... राणा भिमक रुक्मीणीस नयनी, देखोनी चिंता करी । हि कन्या सगुणा वरा नृपवरा, कवणासी म्या दिईजे। आता एक विचार कृष्ण नवरा ,त्यासी समर्पु म्हणे। रुख्मी पुञ वडील त्यासी पुसणे । कुर्या सदा मंगलम शुभ मंगल सावधान।।५।। आता भाव्याच्या सगळ्या आशा धुळीला मिळाल्या होत्या... " आता आपल्या आयुष्याचा करता धरता समोर अंतर पाटाच्या पलीकडे असलेला भुजंग च आहे" हा विचार करत तिने एक नजर समोर टाकली... पण भुजंग आज नेहमी पेक्षा दोन तीन इंच उंच वाटत होता. कदाचित लग्ना साठी उंच बुट घातले असावे... असं काही तिला वाटलं. पण अचानक समोर उभ्या असलेल्या नवऱ्या मुलाने हळूच तिला आवाज दिला. " भाव्या sss " आपलं नाव ऐकून तिने समोर पाहिलं... " इट्स मी निभिश.... सॉरी यार एअरपोर्ट वर बसून थ्री इडियट मूव्ही बघून एवढाच काय तो होमवर्क केलाय मी... " आणि आतापर्यंत अंतर पाटाच्या पलीकडे चेहरा झाकण्यासाठी डोक्यावर पांढऱ्या फुलांचा सेहरा बांधलेल्या नवऱ्या मुलाने एका झटक्यात समोरचा अंतरपाट हटवला.... तसं समोर उभ्या असलेल्या नवरदेवाने चेहऱ्यावरचा सेहरा दोन हातांनी बाजूला केला... तशी ती भूत बघितल्या गत समोर बघू लागली.... कारण समोर खरंच निभिश होता... ती त्याला बघून इतकी जबरदस्त शॉक मधे होती, की शब्दही तिच्या तोंडून निघाला नाही, ती फक्त आ वासून त्याला बघत होती, निदान त्याच्या जागी प्राजक्त असता तर तीला आनंद झाला असता.... पण हे काय भलतंच? समोर चाललेला प्रकार सभागृहात बसलेल्या पाहुण्यांच्या हळू हळू लक्षात येऊ लागला, तसे सगळे शॉक् होऊन बघू लागले, मुख्य म्हणजे अवि....एक तर ऐन वेळी प्राजक्त बाहेर निघून गेल्याने तो आधीच टेन्शन मध्ये आला होता, आणि आता हा प्रकार बघून त्याचे डोळे अक्षरशः बाहेर येतील एवढे विस्फारले होते. " Listen... मला तुझी हेल्प करायची होती, पण हे लग्न... आय मीन आय कान्ट डू धिस यार.... नेक्स्ट मंथ लग्न आहे माझं, सो मी नाहीच करू शकत हे लग्न... आणि चुकून असं काही झालं ना, तर प्राजक्त जीव घेईल यार माझा... अँड आय कान्ट डीच माय बेस्ट फ्रेंड." एव्हाना भूषण आणि त्याचे वडील समोरचं दृश्य बघून घाई घाईत स्टेज वर यायला निघाले होते. " हे बघ, आपल्या कडे अजिबात वेळ नाहीये, पुढची तीन मंगलाष्टकं झाली तर सगळं होत्याचं नव्हतं होऊन जाईल... सो त्या आधीच तुझा तो घागरा वर पकडून माझ्या सोबत इथून बाहेर पड.... पुढच्या पाच मिनिटात आपण गावाच्या बाहेर असु... तू रेडी आहेस ना भाव्या??" तिच्या घाबरलेल्या डोळ्यात बघत त्याने तिला प्रश्न केला... आणि क्षणाचा ही विलंब न लावता तिने वरून खाली मान हलवली. तसा एक विनिंग स्माईल देत त्याने तिच्या समोर हात केला, आणि " चल पळ भाव्या sss" निभिष जोरात ओरडला... आणि तिचे वडील व भाऊ तिथे पोचण्या आधीच दोघांनी थेट बाहेर पळ काढला. तिथून बाहेर निघत निभिष ने अवि कडे बघत आवाज दिला. " अव्या, प्राजक्त..... गाईज लेट्स गो sss" तसा अवि पण पळतच बाहेर त्याच्या सोबत बाहेर निघाला. " आज्जी ... मी सगळं sort करेन, प्लीज मला थोडा वेळ दे.... मी ठेवतो फोन... बोलतो नंतर प्लीज..." तो गेट जवळ फोन वर बोलत होता... तसे कुणी पळत येत असल्याचं जाणवलं. " लेट्स गो मित्रा... चल इथून फास्ट." अवि ने त्याच्या जवळ येत त्याचा हात धरला आणि पळतच त्याला कार कडे घेऊन गेला. " अरे पण... असा का पळतोय तू? व्हॉट हॅपेंड गाईज?" प्राजक्त ला प्रश्न पडला. " तू चल लवकर, बाकी नंतर बोलू." कार पर्यंत त्याला घेऊन जात अवि बोलला. " अरे पण आपण , यार भाव्याचं लग्न, आय हॅव टू गो यार...." प्राजक्त बोलतच होता, तोवर आविने कार चं मागचं दार उघडून त्याला आत ढकललं आणि स्वतः ड्रायव्हर च्या शेजारी जाऊन बसला. " ड्रायव्हर लवकर गावाच्या बाहेर गाडी घे... फास्ट." अवि बोलला, आणि ड्रायव्हर ने कार स्टार्ट करून सुसाट वेगाने गाडी पळवली. " यार अवि sss अरे ती भाव्या...." प्राजक्त आत बसून सीट वर ऍडजस्ट होत हळहळ व्यक्त करत म्हणाला... पण दुसऱ्याच क्षणी त्याचं लक्ष त्याच्या शेजारी गेलं तसा त्याला चारशे चाळीस होल्ट चा धक्का बसला... कारण त्याच्या शेजारी शेरवानीतला निभिश आणि निभिशच्या शेजारी नवरीच्या वेशातली भाव्या बसून होती. तिकडे वर कक्षाचे दार ठोकून ठोकून दमलेला, शेवटी दार उघडलं गेल्या वर बनियान आणि हाफ बरमुडा घातलेला भुजंग पळतच बाहेर आला. त्याला अश्या अवतारात बाहेर आलेलं बघून संपूर्ण सभागृहात जोरदार गोंधळ सुरू झाला. निभिश सोबत भाव्याला समोर बघून प्राजक्त च्या हळू हळू सर्व लक्षात आलं, आणि फायनली तिचं लग्न त्या भुजंग सोबत होण्या पासून रोकलं गेलं, हे बघून त्याच्या जीवात जीव आला.... पण निभिश ने त्या साठी काय काय केलं हे जेव्हा त्याच्या तोंडून त्याने ऐकलं, त्याने मोठा श्वास घेत नकारार्थी मान हलवली... अविने पण मागे वाकून त्याची जोरदार पाठ थोपटली. " वाह मित्रा, अगदी फिल्मी स्टाईल मधे भर लग्नातून नवरी पळवून आणलीस." अवि हसत म्हणाला. " हो मग? मित्रा साठी आपण काही पण करू शकतो." " ग्रेट, मग आता काय इथून सरळ लेह लडाख ला जायचं आहे? की थेट पँगॉन्ग लेक ला? " प्राजक्त ने सार्कास्टिकली विचारलं... एक नजर तिच्या वर टिकलेली, आणि एक कटाक्ष निभिश वर... " खरंच यार... इथून थेट पँगॉन्ग लेक ला जायला हवं... आफ्टरऑल मूव्ही मधला तो शेवटचा किस तिथेच होतो ना." अवि प्राजक्त कडे मिश्किलपणे बघून डोळा मारत म्हणाला... तसं प्राजक्त आणि भव्याने चमकून एकमेकांकडे बघितलं.... आणि मग लाजून खाली बघून घेतलं. . . . क्रमशः संपूर्ण कथा प्रतिलिपी ॲपवर अवेलेबल आहे तर खालील दिलेल्या लिंक वर क्लिक करा आणि संपूर्ण कथा एक साथ वाचा. डॅशिंग डायनामिक बिझनेस मॅन, परंतु प्रेमा वरचा विश्वास उडालेला तो प्राजक्त इनामदार, आणि हळवी नाजूक पण नशिबा पुढे हरलेली भाव्या पटवर्धन, मित्रांची गंमत म्हणून केलेल्या त्या फोन कॉल मुळे तब्बल पाच वर्षांनी येतील एकमेकांच्या समोरासमोर, आणि त्या एका गमतीमुळे दोघांचेही आयुष्य 360 डिग्री ने बदलून जातील... वाचायला विसरू नका प्राजक्त आणि भाव्या यांना नियतीने दिलेल्या त्या सेकंड चान्सची ही अनोखी कथा. "टू बी विथ यू ❤️❤️: इट्स ऑल अबाऊट सेकंड चान्स.", वाचा प्रतिलिपि वर :, https://pratilipi.app.link/PMGkferCk2b #✍मेरे पसंदीदा लेखक #best #friendship #💔दर्द भरी कहानियां #💝 शायराना इश्क़

मला प्रतिलिपि वर फॉलो करा, https://pratilipi.app.link/wrjKgYY373b #💔दर्द भरी कहानियां #revenge #best #💝 शायराना इश्क़ #✍मेरे पसंदीदा लेखक भारतीय भाषेतील अमर्याद साहित्य वाचा, लिहा आणि ऐका अगदी विनाशुल्क!