😛😛ମୋ ଭାବନା 🙅🤱

#ମୋ ଭାବନା #ମୋ ଭାବନା #💜ଲାଇଫ କୋଟସ 😔😔

ଶୀର୍ଷକ _ତୁମେ କେବେ ଭାବିଛ କି..? ତୁମେ କେବେ ଭାବିଛ କି..? କେଉଁଠି ଅଛି ମୁଁ ..? କିପରି ଅଛି ..? ମୋତେ ମୋର ରାସ୍ତା ମିଳୁନାହିଁ ପ୍ରିୟେ ...! ତୁମକୁ ଯଦି ସେ ରାସ୍ତା ଟା ଦୃଶ୍ୟମାନ ହେଉଛି ତେବେ ମୋତେ ନିଶ୍ଚିନ୍ତ କହିବ ..! କାହିଁକି ନାଁ... , ବୋଧହୁଏ ମୁଁ ଏଇଠି ରାସ୍ତା ଭୁଲି ଯାଇଛି ...! ଏଇ , ତୁମେ ଜାଣିଛ ନା ...ମୋତେ ଅନେକ ପଥ ଅତିକ୍ରମ କରି ତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଯିବାକୁ ଅଛି .। କିନ୍ତୁ କାହିଁକି କେଜାଣି ଏଇ ପାଦ ଦୁଇଟି ଆଗକୁ ବଢ଼ିବାକୁ ଇଛା କରୁନି ..! କଣ ହେଇଛି ..? କାହିଁକି ଏମିତି ହେଉଛି ପ୍ରିୟେ ...? ତୁମ ବିନା ମୁଁ କିପରି ବଞ୍ଚିବି? ଆଛା ଟିକେ ଦେଖିଲ ଭଲା , ମୋ ପାଦରେ କଣ୍ଟା ଫୋଡ଼ି ହେଇ ନାହିଁ ତ...! ନଚେତ୍ ଏମିତି କାହିଁକି ହେଉଛି ? କଣ ପାଇଁ ମୁଁ ତୁମକୁ ଭୁଲିପାରୁନି । କଣ ପାଇଁ ତୁମର ସେହି କଇଁ ଫୁଲିଆ ହସ ଟା ମୋ ହୃଦୟକୁ ଆଘାତ କରୁଛି ? ସେହି ହସ ଯାହା ଦିନେ ମୋ ଓଠକୁ ସଜାଉଥିଲା କିନ୍ତୁ ... ଏବେ ଉଧାର ଆଣିଥିବା ଜୀବନ ପରି ମନେହେଉଛି। ତୁମ ସହିତ ଦେଖିଥିବା ସୁନ୍ଦର ଦୁନିଆ ଟା, ଏବେ ଧ୍ୱଂସ ବିଧ୍ୱଂଶ ପରି ମନେହୁଏ। ଏ ଶୁଣ... ତୁମେ କେବେ ଭାବିଛ କି..? ଏଇ ବଦମାସ୍ କହୁଡ଼ି ଗୁଡାକ କେଉଁଠୁ କିପରି ଆସିଲେ କେଜାଣି ପୁରା ଆକାଶ ଟା ମେଘାଚ୍ଛନ୍ନ ଲାଗୁଛି । ବୈଶାଖ ମାସର ଝାଞ୍ଜି ଖରା ବଦଳରେ ,ଏଇ କୋହଲା ପାଗ ଟା କିପରି ନୀରବ ନିଶ୍ଚଳ ହେଇ ବସି ରହିଛି ଦେଖୁନ ... ସକାଳେ ପ୍ରଥମ କପ୍ ଚା ଟା କିପରି ସ୍ୱାଦହୀନ ହୋଇଗଲାଣି...! ନାଁ... କଣ ପାଇଁ ତୁମେ ଭାବିବ..? ମୁଁ ତୁମର କିଏ କି ..? ପ୍ରତ୍ୟେକ ଶବ୍ଦ ତୁମକୁ ମନେ ପକାଇବା ପାଇଁ ଥିଲା କିନ୍ତୁ.... ଏବେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଶବ୍ଦ କେବଳ ନିରବତା ର ଏକ ଚିହ୍ନ ପରି ମନେହୁଏ। ଏ , ଶୁଣ ପ୍ରିୟେ ...! ଥରେ କୁହନା , କଣ ମୁଁ ତୁମର ମନ ପଡୁଛି ...? ନାଁ ମୋତେ ଏମିତି ଭ୍ରମ ହେଉଛି...! ଶୁଣ...ନା ..! ତୁମକୁ ଗୁଣି ମନ୍ତ୍ର ଆସୁଛି କି ? ନାଁ ତୁମେ ମୋତେ ଲୋନ ଦେଇଛ ..? କଣ ପାଇଁ କେଜାଣି ଏଇ ମନ୍ ଓ ହୃଦୟ ଟା ତୁମ ଆଡକୁ ଟାଣି ହେଇ ହେଇ ଯାଉଛି । ସତରେ କଣ ତୁମେ ମୋତେ ମିସ୍ କରୁଛ କି ?? ତୁମେ କେବେ ଭାବିଛ କି..? ମୁଁ ମଧ୍ୟ ତୁମକୁ ଏମିତି ରାତି ରାତି ଧରି ମିସ୍ କରୁଥିବି ବୋଲି ..! ଯଦି ଭାବୁଛ , ତେବେ ଥରେ ତୁମେ , ତୁମର ଗୁଣି ମନ୍ତ୍ର କରିଦିଅ ନା...! ନିଶ୍ଚିନ୍ତ ଯିବି ତୁମ ପାଖକୁ । କଥା ଦେଇଥିଲି ନାଁ...! ବିଳମ୍ବ ଅବଶ୍ୟ ହେବ କିନ୍ତୁ ନିଶ୍ଚିନ୍ତ ପହଞ୍ଚି ଯିବି ..! ଏ ଶୁଣ ନା... ତୁମେ କେବେ ଭାବିଛ କି..? ଏଇ ସ୍ବପ୍ନ ଟା ଆମର ଏମିତି ରଙ୍ଗ ନେବ ବୋଲି ..! ତେବେ ଆସ ପ୍ରିୟେ...! ହୃଦୟରୁ ଥରେ ଡାକ ନା...! ମୋତେ ଥରେ ତୁମ ସହିତ ବଞ୍ଚିବାକୁ ଦିଅ..! ✍️ପ୍ରଶାନ୍ତ କୁମାର ବିଦ୍ୟାଧର #ମୋକାହାଣୀPk #💔ପ୍ରେମ ବିରହ #ଭାବନାମନର #🎞️ମହିଳା ସ୍ପେଶାଲ ଫିଲ୍ମ ଏବଂ ଗୀତ📽️ #ପ୍ରଶାନ୍ତକୁମାରpk

ଶୀର୍ଷକ _ଦ୍ବିତୀୟ ସ୍ବାମୀ ଆଇଡିଆ ବକ୍ସ ଥିମ୍ _ପୃଷ୍ଠା ପତ୍ର କଟକ ସହର...! କୋଳାହଳ ମଧ୍ୟ ରେ ଶୂନ୍ୟତା ର ଆଭାସ। ରାତି ୧୦ ଟା ବାଜି ୧୫ ମିନିଟ । ସହର ଟା ଶୋଇ ଯିବା ପରେ ହଠାତ କାହାର କରୁଣ କ୍ରନ୍ଦନର ପ୍ରତିଧ୍ଵନି ସାରା ଅଶ୍ଵିନୀ ହସ୍ପିଟାଲ କୁ କମ୍ପିତ କରିଦେଇଥିଲା ..! ଆଇ ଲଭ୍ ୟୁ ....! I love you... ଆଇ ଲଭ ୟୁ... ଆଦର୍ଶ ଭାଇ ତୁମେ ମୋ ସହିତ ଏମିତି କରିପାରିବ ନାହିଁ। ତୁମେ ମୋତେ ଏମିତି ଏକାକୀ କରି ଛାଡ଼ି ଯାଇପାରିବ ନାହିଁ। ମୁଁ ତୁମକୁ ଅନନ୍ୟ ପ୍ରେମ କରେ ଆଦର୍ଶ ଭାଇ। ତମେ ଥରେ ଉଠି ଆସନା। ମୋ କଥା ଥରେ ରଖ । Please... ଆଦର୍ଶ ଭାଇ । ତୁମ କଥା ମୁଁ ଶୁଣି ନଥିଲି ବୋଲି ତୁମେ ମୋ ଉପରେ ଏମିତି ଅଭିମାନ କରି ଚାଲି ଯାଆନି ମୋତେ ଏକାକୀ କରି । ତୁମେ ଏମିତି ସ୍ୱାର୍ଥପର ହେଇପାରିବ ନାହିଁ ଆଦର୍ଶ ଭାଇ । ଦେଖ , ତୁମେ ଯଦି ମୋ ସହିତ କଥା ହେବନି । ବେଡ଼ ରୁ ଉଠିବନି ତେବେ ମୁଁ କାନ୍ଦିବି ଆଦର୍ଶ ଭାଇ। ଭାଉଜଙ୍କୁ ସବୁ ସତ କଥା କହିଦେବି। ଦେଖ , ଆଦର୍ଶ ଭାଇ । ମୋ ସୁନା ଟା ପରା। ତମେ ଥରେ ଉଠି ବସି ମୋ ସହିତ କଥା ହୁଅ। ତୁମ ଗେଲ୍ଲି ଆସିଛି। ତୁମ ପ୍ରୀତି ଆସିଛି ତୁମ ପାଖକୁ । ଥରେ ଉଠି , ତୁମ ବାହୁ ବନ୍ଧନରେ ମୋତେ ବାନ୍ଧି ନିଅ ନାଁ ...! ଏ ତୁମେ କେବେ ମେଘ ଝଙ୍କାର ଦେଖିଛ ..! ଶୁଣିଛ ସେ ପ୍ରୀୟା ର କରୁଣ କ୍ରନ୍ଦନର ପ୍ରତିଧ୍ଵନି...! ଶୁଣ ଆଦର୍ଶ ଭାଇ ... ମେଘ ଦୂତ ପୁସ୍ତକରେ "ପୂର୍ବ ମେଘ" ରେ କବି କଣ ଲେଖିଥିଲେ .... ଦକ୍ଷିଣଦେଶେ ରାମଗିରି ଶୋଭନ, ବିମଳ ଶୁଭ୍ର ଯହିଁ ନ‌ଦୀ ଜୀବନ ଜନ‌କ‌କନ୍ୟା ସ୍ନାନେ ପବିତ୍ର ଅତି, ପର୍ଣ୍ଣ‌ଗ‌ହଳ ଯହିଁ ତରୁ-ବ୍ରତ‌ତୀ । ତ‌ହିଁଁ କୁବେର ଶାପେ ହୋଇ ପ୍ରେରିତ, ରହିଲା ଯକ୍ଷ ଦୁଃଖେ ଆତୁର ଚିତ୍ତ । ବତ୍ସର ଅନ୍ତେ ହେବ ଶାପ ମୋଚନ, ବତ୍ସର ଅନ୍ତେ ହେବ କାନ୍ତା ମିଳନ । ଗମିଲା କେତେ କାଳ ସେ ଧରାଧରେ, ବାଳାବିରହୀ କାମୀ ଯକ୍ଷ କାତରେ । କ୍ରମେ ଶରୀର କାନ୍ତି ହେଲା ବିଲୟ, ଖସିଲା ଶୀର୍ଣ୍ଣ କରୁ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣ ବଳୟ । ଆଷାଢ଼ ଆଦ୍ୟ ଦିନେ ଶିଖରି ଶିର, ଘୋଟିଲା ଆସି ଘନନୀଳମୁଦିର, କ୍ରିଡ଼ା ନିମନ୍ତେ ବପ୍ରେ କରୀ ଯେସନ, ତେସନେ ମନୋରମ ଦିଶଇ ଘନ । କେତକୀ ପ୍ରକାଶକ ଘନ ଦର୍ଶନେ, ଅଧୀର ଯକ୍ଷ ପୂର୍ବସୁଖ ସ୍ମରଣେ । ବେଗେ ବୋହିଲା ଶୋକ ଅଶୃ ନୟନେ, କ‌ହି ନୁହଇ କେତେ ପାଞ୍ଚିଲା ମନେ । ଅଙ୍ଗନା ସଙ୍ଗେ ମଧ୍ୟ ଥିଲା ଲୋକର, ଘନାଗମେ ଆକୁଳ ହୁଏ ଅନ୍ତର । ପ୍ରାଣସଙ୍ଗିନୀ-ସଙ୍ଗମୁଖ ହଜାଇ, ଆତୁର ଯକ୍ଷ ତାର କଥା ତ ନାହିଁଁ । ନିଜ କୁଶଳ ବାର୍ତ୍ତା ମେଘ ହସ୍ତରେ, ପ୍ରେରିବ ପ୍ରିୟା ପାଶେ ନିଜ ନ‌ଗରେ । ପାଇ ବାରତା କାନ୍ତା ହୋଇବ ସ୍ଥିର, ଆଶାପ୍ରଭା ଶୋଷିବ ତା ନେତ୍ରନୀର । ଏ ଭାବେ ପ୍ରାଣ-କାନ୍ତା-ଦୁଃଖେ ବିକଳ, ଅର୍ଘ୍ୟ ସ୍ୱରୂପେ ଦେଲା ନିର୍ଝର ଜଳ । ତୁମେ ଥରେ ମୋତେ କଥା କୁହ ଆଦର୍ଶ ଭାଇ। ମୁଁ କଥା ଦେଉଛି । ତୁମେ ମୋର ହେବ " ଦ୍ଵିତୀୟ ସ୍ବାମୀ " ...!   ଆଦର୍ଶ ର ଶବ ପାଖରେ ବସି ଭୋ... ଭୋ.. ହେଇ କାନ୍ଦୁଛି ପ୍ରୀତି। ଦୁଆର ମୁହଁରେ ଭାଉଜ ରତ୍ନା କଇଁ କଇଁ ହେଇ କାନ୍ଦି କହୁଛନ୍ତି , ପ୍ରୀତି ..! ଏ ପ୍ରୀତି । ତୋ ଆଦର୍ଶ ଭାଇଟା ତୋ ମୁଁହ ଦେଖି ବ ବୋଲି ଅନେଇ ରହିଥିଲା। ତୋ ଆସିବା ଖବର ଶୁଣି ସେ ତାର ପ୍ୟାକେଟ ରୁ ସିନ୍ଦୁର ଫରୁଆ ଆଉ ଦୁଇ ପଟ ଶଙ୍ଖା ବାହାର କରି ଦେଇ କହିଲା ଦିଦି , ଦିଦି ଲୋ ...! ମୋ ପ୍ରୀତି କୁ ଥରେ ଦେଖିବାକୁ ଡାକେ। ଦିଦି ... ଆଲୋ ମୁଁ ପରା ତାର " ଦ୍ଵିତୀୟ ସ୍ବାମୀ" ।ତୁ ଆଉ କାହିଁ କୁଆଡେ ତା ପାଇଁ ବର ଖୋଜୁଛୁ। ତୋ ଭାଇ ଆଦର୍ଶ ଟା ନିଶ୍ଚିନ୍ତ ତାକୁ ବିବାହ କରିବ ।ଏଇ ଦେଖ ଲୋ ଦିଦି, ଆଜି ତା ପାଇଁ ମୁଁ ଶଙ୍ଖା ଓ ସିନ୍ଦୂର ଆଣି ଆସିଛି। ତାକୁ ନଦେଖିଲା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏଇ ପ୍ରାଣ ଟା କଣ ପିଣ୍ଡରୁ ଛାଡ଼ି ଯିବ କି ?    ଆଦର୍ଶ ଶବ , ବେଡ଼ ଉପରେ ଶୋଇ ରହିଛି। ଭଉଣୀ ରତ୍ନା ଆଖିରେ ମେଞ୍ଚା ମେଞ୍ଚା ହୋଇ ଲୁହ ଗୁଡାକ ଲହୁ ହେଇ ବହିଯାଉଛି। ବଡ ଭଉଣୀ , ବାପା ଓ ମାଆଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ସାନ ଭାଇ ଆଦର୍ଶ ଚିର ନିଦ୍ରାରେ ଶୋଇ ଯାଇଛି। ଓଃ କି ଅନନ୍ୟ ଶାନ୍ତିରେ ପିଲାଟା ଶୋଇଛି। କିନ୍ତୁ କଣ ହେଲା ରତ୍ନା ମାମ ଏମିତି ? ଆପଣଙ୍କ ଭାଇ ଆଦର୍ଶ ର ଏଭଳି ଅବସ୍ଥା କିପରି ହେଲା ବୋଲି ପଚାରିଲେ ଅମିତ୍ ବାବୁ । : ଆଜି ପରା ଫ୍ରେବୃୟାରି ମାସ ୧୪ ତାରିଖ। ସକାଳୁ ସକାଳୁ ଆଦର୍ଶ ବିରଜା ମନ୍ଦିର ଏବଂ ସିଦ୍ଧି ବିନାୟକ ମନ୍ଦିର ଯାଇ ଠାକୁର ଦର୍ଶନ କରି ମନ୍ଦିର ରେ ପୂଜା କରି ଆଣି ଆସୁଥିଲା, ଧରି ଏଇ ଶଙ୍ଖା ଓ ସିନ୍ଦୂର। ରାସ୍ତାରେ ଆସିବା ସମୟରେ ତାର ପଛ ପାଖରୁ ଗୋଟିଏ କୋଇଲା ବୋଝେଇ ଟ୍ରକ ଏକ୍ସିଡେଣ୍ଟ କରି ଚାଲିଗଲା। ତାପରେ... : କିନ୍ତୁ ସେ ପଛରୁ ଆସୁଥିବା ଟ୍ରକ କୁ କଣ ଜାଣି ପାରିଲା ନାହିଁ। : ନାଇଁ , କାରଣ ତାକୁ ଆଜି ମିଳିଥିଲା ସରଗ ର ପରୀ। ସେ ପରା ତାକୁ କହିଥିଲା ଯେ ପ୍ରୀତି, ମୁଁ ତୋର ସ୍ବାମୀ ନାହେଇପରିଲେ ନାହିଁ କିନ୍ତୁ ମୁଁ ଅବଶ୍ୟ ତୋର ଦ୍ଵିତୀୟ ସ୍ବାମୀ ହେବି। ତୁ ସିନା ମୋତେ ପ୍ରେମ କରୁନୁ କିନ୍ତୁ ମୁଁ ପରା ତୋତେ ମୋ ଘର ଇଶାଣ ଓ ବଡ଼ ବଡୁଆ ଙ୍କୁ ପାଣି ଦେବାକୁ ମୋ ଘରକୁ ବୋହୂ କରି ନେବି। : ତାପରେ...? : ତାପରେ କଣ ହେବ। ପ୍ରେମିକା ପାଖରୁ ପଦେ ଅଧେ କଥା ଶୁଣିବ ଓ କିଛି ସମୟ ତା ସହିତ ବିତାଇ ଖୁସି ହେବାକୁ ଆସିଥିଲା ମୋ ଭାଇ। କିନ୍ତୁ ତାର ସବୁ ଖୁସି ରେ କାହାର ନଜର ଲାଗିଗଲା। ସେ ଦୁର୍ଘଟଣା ରେ ପ୍ରାଣ ହରାଇଲା । : ତେବେ , ଏହି " ଦ୍ଵିତୀୟ ସ୍ବାମୀ " ର ପତ୍ନୀ କିଏ ରତ୍ନା ଦେବୀ ? : ଏଇ ହତଭାଗିନି ପ୍ରୀତି। ସେ ତାକୁ ଖୁବ୍ ପସନ୍ଦ କରୁଥିଲା କିନ୍ତୁ ମିଛରେ କହୁଥିଲା ମୋର ସ୍ବାମୀ ଅଛି । ମୋର ପ୍ରେମିକ ଅଛି । ମୋ ଭଳି ଜଣେ ନଖରା ବାଲି ଝିଅକୁ ବିବାହ କରି କଣ ତୁମେ ମୋର " ଦ୍ଵିତୀୟ ସ୍ବାମୀ" ହେବାକୁ ପସନ୍ଦ କରିବ ଆଦର୍ଶ ଭାଇ । ତାପରେ ସେ ଖୁସିରେ କହିଲା , ପାଗଳି ମୁଁ ଜାଣିଛି ତୁ ମୋତେ ମେଘ ଝଙ୍କାର ଭଳି ପ୍ରେମ କରୁଛୁ ଆଉ କହୁଛୁ କଣ ତୁମେ କଣ ମୋର " ଦ୍ଵିତୀୟ ସ୍ବାମୀ " ହେବାକୁ ପସନ୍ଦ କରିବ ? ଏଇ ପଦିଏ କଥା ତା ମୁହଁରୁ ଶୁଣିବା ପାଇଁ ସେ ଦୌଡ଼ି ଆସିଥିଲା ଆମ ଘରକୁ କିନ୍ତୁ ... ପ୍ରୀତି ମୁହଁରୁ ସେ ଶୁଣିବା ପୂର୍ବରୁ ମେଘ ଝଙ୍କାର ସହିତ ମିଶିଗଲା ସବୁଦିନ ପାଇଁ । ଏବଂ ଏଇ ପୃଥିବୀ ର ପୃଷ୍ଠା ପତ୍ରରୁ ଲିଭିଗଲା ତାର ନାମ...! ସମାପ୍ତ । ✍️ପ୍ରଶାନ୍ତ କୁମାର ବିଦ୍ୟାଧର ଉଦୟଗିରି , ଖୋର୍ଦ୍ଧା, ଓଡ଼ିଶା।। #ପ୍ରଶାନ୍ତକୁମାରpk #ଭାବନାମନର #💔ପ୍ରେମ ବିରହ #ମୋକାହାଣୀPk #🎞️ମହିଳା ସ୍ପେଶାଲ ଫିଲ୍ମ ଏବଂ ଗୀତ📽️

ଶୀର୍ଷକ _ଗେରସ୍ତ ସୁଖ ଆଇଡିଆ ବକ୍ସ ଥିମ୍ _ ସବୁ ଶୋଇଗଲା ପରେ   ଜୀବନରେ ଦୁଇଟି ଜିନିଷ Counting କରିବା ଛାଡି ଦିଅ ପ୍ରିୟା । ଗୋଟିଏ...ନିଜର ଦୁଃଖ ଆଉ ଅନ୍ୟର ସୁଖ,ତା'ପରେ ଦେଖିବ Life ଟା' କେତେ ସରଳ ସୁନ୍ଦର ହୋଇଯିବ । :ଚୁପ୍ କର ଅତନୁ..! ତୁମେ କଣ ଭାବୁଛ ଲାଇଫ ଟା' ଏତେ ସହଜ ..! ମୁଁ ତୁମ ପ୍ରସ୍ତାବରେ ରାଜି ନୁହେଁ । :ପ୍ରିୟା ,ତମେ ଥରେ ବୁଝିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କର। ଜୀବନରେ କିଛି ସ୍ଥାୟୀତ୍ବ ନୁହେଁ। ଏଭଳିକି ମୁଁ କି ତୁମେ ନିଜେ ମଧ୍ୟ। : ମୁଁ ଜାଣିଛି ଅତନୁ। କିନ୍ତୁ ମୁଁ କେବେ ତ' ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ଭଳି ଚାହିଁ ନାହିଁ "ଗେରସ୍ତ ସୁଖ"। "ଛୁରୀରେ ଦେଇଥିବା ଆଘାତ ମିଳେଇ ଯାଇଥାଏ କିନ୍ତୁ କଥା ଦ୍ଵାରା ହୋଇଥିବା ଆଘାତ ସବୁଦିନ ପାଇଁ ରହି ଯାଇଥାଏ।"ଏତିକି ମନେରଖ ଅତନୁ ! : ଠିକ୍ ଅଛି ତେବେ ତୁମେ ...? ମୁହଁକୁ ଛିଞ୍ଚାଡି ଶୟନ କକ୍ଷରୁ ବାହାରକୁ ଚାଲିଗଲେ ଅତନୁ ବାବୁ। ପତ୍ନୀ ପ୍ରିୟାଙ୍କ ଆଖିରୁ ଝରୁଛି ଅନବର୍ତ୍ତ ଗ୍ଲାନି ର ଅଶ୍ରୁ। ବାପା-ମା' ବିବାହ କରାଇବା ସମୟରେ କହିଥିଲେ ଯେ ମାଆ ରେ ତୁ ଯେମିତି ଝିଅ, ଅତନୁ ସେମିତି ଆମ ପୁଅ। ଆଉ ପୁଅଙ୍କ ଆଖିରେ କେବେ ଲୁହ ଦବୁନି।ମନକୁ କଷ୍ଟ ହେଲାଭଳି କଥା ପଦିଏ କହିବୁ ନାହିଁ। କିନ୍ତୁ ଆଜି ପ୍ରିୟା ଜୀବନ ଜଞ୍ଜାଳରେ ପଡ଼ି ଛଟପଟ ହେଉଛନ୍ତି। ଆଗକୁ ବଢ଼ିବାକୁ ହେଲେ ଅଛି ଦୁଇଟା ରାସ୍ତା। କିନ୍ତୁ ଗୋଟିଏ କଣ୍ଟା ପୂର୍ଣ୍ଣ ତ' ଅନ୍ୟଟି ଅଗ୍ନି ସମ ଖାଇ,ଯେଉଁଠି ଥରେ ପଡିଲେ ସେହି ଦଲ ଦଲ ପଙ୍କିଳ ରାସ୍ତାରୁ ବାହାରି ବାହାରକୁ ଯିବା କଠିନ ହୋଇପଡେ। ତେବେ ସେହି ପରିସ୍ଥିତି ରେ ପ୍ରିୟା କରିବେ ତ' କରିବେ କ'ଣ ? ଯେପରି ବୁଣିବ, ସେହିପରି ଅମଳ କରିବ। ସଂସ୍କୃତ ଭାଷାରେ କୁହା ଯାଏ.. "ଯଥା ୱାପସି ତଥା ଲପ୍ସିଶ୍ୟସି "। କର୍ମଫଳ ତୁମ ମିଳେ ନିରନ୍ତର   ବାଛ ବିଚାର ଯେ ନାହିଁ। ଅପକର୍ମ କରି କିପରି ଲଭିବ    ଲାଭ ଆଶା କର ନାହିଁ । ଅତନୁ ଓ ସିତୁନ ଦୁଇ ସାଙ୍ଗ। ବାଲ୍ୟ କାଳରୁ ନେଇ ଆଜୀବନ ଦୁହେଁ ଦୁହିଁଙ୍କୁ କେବେ ନିଜଠାରୁ ଅଲଗା କରି ରଖିବେ ନାହିଁ ବୋଲି ମଇନ୍ଦିପୁର ର ଶ୍ରୀଜିଉ ଠାକୁରଙ୍କ ପାଖରେ ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ଦେଇଥିଲେ। କିନ୍ତୁ ତାହା ଏକ ଭୀଷଣ ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ଯାହାକୁ ସେ ନିଜେ ଭୋଗ କରିବା ସହିତ, ନିଜ ପରିବାରକୁ ମଧ୍ୟ ଭୋଗିବାକୁ ପଡ଼ିବ ବୋଲି ସେ କେବେ ଅନୁମାନ କରିନଥିଲେ। ସମୟ ଗଡି ଚାଲିଲା। ମଇନ୍ଦିପୁର ହାଇସ୍କୁଲ ପାସ କରିବାପରେ ଅତନୁ ଏବଂ ସିତୁନ ଦୁହେଁ କଟକରେ ଆସି ନିଜର ଅଧ୍ୟୟନ କରିଲେ।ଧିରେ ଧିରେ ଦୁହେଁ ଦୁହିଁଙ୍କୁ ଦେଇଥିବା ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ଫିକା ପଡ଼ିବାକୁ ଲାଗିଲା। ପାଠପଢା ସରିବାପରେ ଅତନୁ ମୁମ୍ବାଇ ଚାଲିଗଲା ଚାକିରୀ କରିବାକୁ ଏବଂ ସୀତୁନ ଗାଁରେ ରହି ବ୍ୟବସାୟ କରିଲା। ଦୁହେଁ ଦୁହିଁଙ୍କ ପରିବାର ଓ ପରିସ୍ଥିତିକୁ ନେଇ ଆଗକୁ ବଢ଼ିଚାଲିଲେ।ଏହା ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଥମେ ଅତନୁର ବିବାହ ପ୍ରସ୍ତାବ ଆସିଲା, ପାଖ ଗାଁ ହରିହରପୂର ରୁ। ଝିଅ ଦେଖା ସରିଲା। ପ୍ରିୟା ସହିତ ଅତନୁ ର ବିବାହ ସମୟ ନିର୍ଘଣ୍ଟ ହେଲା ଏବଂ ଖୁବ୍ ଆଡମ୍ବର ସହକାରେ ବିବାହ ମଧ୍ୟ ସମ୍ପନ୍ନ ହେଲା।   ଏହା ମଧ୍ୟରେ ସିତୁନ ମଧ୍ୟ ବ୍ୟବସାୟ ରେ ଖୁବ୍ ଲାଭ ଅର୍ଜ୍ଜନ କରି ଲାଭବାନ ହେଲା। ମଇନ୍ଦିପୁର ଗାଁରେ ସମସ୍ତେ ଜାଣିଲେ ଯେ ସିତୁନ ଜଣେ ସଫଳ ବ୍ୟବସାୟୀ।ଏଣେ ସମୟର ଘୋର ଅଭାବ । ବନ୍ଧୁ ଅତନୁ ସହିତ ସମ୍ପର୍କ ଠିକ୍ ରେ ସ୍ଥାପନ ହୋଇପାରୁନି।ବ୍ୟବସାୟ ଖୁବ୍ ଜୋର ସୋର ରେ ଚାଲିଲା।ଯାହାଦ୍ଵାରା ସିତୁନକୁ ଅନେକ ସମୟ ବାହାରେ ରହିବାକୁ ପଡ଼ିଲା। ତାରି ମଧ୍ୟରେ ଅତନୁ ମଧ୍ୟ ଶିତୁନ ଠାରୁ ଢେର ଦୂରତା ବଜାୟ ରଖିଲା କାରଣ ପିଲାବେଳେ ଠାକୁରଙ୍କ ପାଖରେଦେଇଥିବା ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ପାଇଁ ସେ ବ୍ୟସ୍ତ ହୋଇପଡ଼ିଲା। ମନର ଥିବା ଅକୁହା କଥା କହିବ କିପରି! କଥାରେ ଅଛି ନାଁ "ଅ-ଜାଗା ଘାଆ ଦେଖି ହୁଏନି କି ଦେଖେଇ ହୁଏନି।" ତେଣୁ ସେ ଅନେକ ସମୟରେ ବ୍ୟସ୍ତ ହୋଇପଡେ ସେହି ପୁରୁଣା ଅନୁଭୂତିକୁ ନେଇ ଯାହା ସେ ବାଳୁତ ବୟସରେ ଭୁଲ କରିବସିଛି।କିନ୍ତୁ ବାଳୁତ ବୟସର କଥାକୁ ନେଇ ସିତୁନ ବେଳେ ବେଳେ କୁହେ ସାଙ୍ଗ ଆଉ ଅଳ୍ପ ସମୟ ଅଛି। କିନ୍ତୁ ତୁମେ କିଛି ଭୁଲି ଯାଇଛ..। ସିତୁନ କଥା ଶୁଣି କଟା ଘାଆରେ ଚୁନ ଦେବାଭଳି କଥା ହେଲା। ଏମିତି କିଛିଦିନ କଟିଯାଏ ତାପରେ କଟକରେ ସିତୁନ ସହିତ କାମିନୀର ବିବାହହେଲା। କାମିନୀ ଜଣେ ସମ୍ଭ୍ରାନ୍ତ ପରିବାରର ଏକମାତ୍ର ଅଲିଅଳି ଝିଅ। ଲାବଣ୍ୟମୟୀ ଏବଂ ଆକର୍ଷଣୀୟ ଚେହେରା। ଶଙ୍ଖ-ଗ୍ରୀବା, ମୃଗକ୍ଷୀ, ନୀଳ ନୟନା। ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟର ମୁଖ୍ୟ ଆଧାର ହେଲା ବୃହତ ଚକ୍ରବାକ ବା ଉଦିତ ବକ୍ଷଜ୍।'ସିଂହ କଟି'।ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟର ଏକ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ କେନ୍ଦ୍ର ଯାହାକୁ 'ନାଭି-ସରୋବର' ବୋଲି ମଧ୍ୟ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଏ ତାହା ମଧ୍ୟ ଖୁବ୍ ଗଭୀର ଥିଲା କାମିନୀଙ୍କର। ଆଖିର ତେଜ କୁହେ ଅନେକ କିଛି କଥା। ଓଠ ସାଧାରଣତଃ 'ବିମ୍ବଫଳ' ବା ଗୋଲାପ ପାଖୁଡ଼ା ସହିତ ତୁଳନା କରାଗଲେ ମଧ୍ୟ ତାହା କମ୍ ପଡ଼ିଯିବ, ଯାହା କାମିନୀଙ୍କ ଲାଲିମା ଏବଂ କୋମଳତାର ପ୍ରତୀକ। ଠିକ୍ ସେହିଭଳି ଏକ ଲାବଣ୍ୟମୟ ଏବଂ ଆକର୍ଷଣୀୟ ନାରୀ କାମିନୀ।ଓଠ କହୁଥାଏ ପ୍ରେମର ଭାଷା। ତେଣୁ ତାଙ୍କୁ ଦେଖୁ ଦେଖୁ ସିତୁନ ବିବାହ ପାଇଁ ଆଗ୍ରହ କରିଲେ। ତେଣୁ ବିବାହ ଯଥା ଶୀଘ୍ର ସମ୍ପନ୍ନ ହେଇଥିଲ। ଏବଂ ଦୁଇ ସାଙ୍ଗ ତାପରେ ଖୁବ୍ ନିବିଡ଼ ହେଇଗଲେ।   ପରିବର୍ତନ ର ନାମ ସମୟ। ଦେଖୁ ଦେଖୁ ସିତୁନ-କାମିନୀଙ୍କ ବିବାହ ଏକବର୍ଷ ହେବାକୁ ବସିଛି। ଏହା ମଧ୍ୟରେ ସିତୁନର ସ୍ଵଭାବରେ ଘୋର ପରିବର୍ତ୍ତନ ଆସିଛି। ବ୍ୟବସାୟ ପାଇଁ ଅନେକ ସମୟରେ ସେ ବାହାରେ ରୁହେ। ଯାହା ଦ୍ଵାରା ରୂପବତୀ ନାରୀ କାମିନୀ " ଗେରସ୍ତ ସୁଖ" ରୁ  ବଞ୍ଚିତ ରୁହେ। ତାପରେ ଯଦି କେବେ ସିତୁନକୁ ସମୟ ମିଳେ ସେ ସେହି ସମୟକୁ ବନ୍ଧୁ ଅତୁନ ଘରେ ବିତାଇବାକୁ ପସନ୍ଦ କରେ। ପ୍ରିୟା ଭାଉଜଙ୍କ ହାତର ଚାହା ପିଇ ଏବଂ ଉତ୍ତମ ବ୍ୟବହାର ରେ ସିତୁନ ମନ୍ତ୍ରମୁଗ୍ଧ ହେଇ କାମପୀପାସୁ ସିତୁନ ବେଳେ ବେଳେ ପ୍ରିୟା ଭାଉଜଙ୍କ ଶରୀରକୁ ଛୁଇଁବାକୁ ପ୍ରୟାସ କରେ ଯାହା ପ୍ରୀୟାଙ୍କୁ ପସନ୍ଦ ନୁହେଁ । ତଥାପି ସ୍ଵାମୀଙ୍କ ବନ୍ଧୁ ହିସାବରେ ପ୍ରିୟା କିଛି କଥାକୁ ନିଜ ବକ୍ଷେ ଅସମାହିତ ପ୍ରଶ୍ନ ଭାବେ ଲୁକାଇତ କରି ରଖନ୍ତି।ଏବଂ " ସମସ୍ତେ ଶୋଇଗଲା ପରେ " ଆଖି ନୀର ରେ ତକିଆ ଭିଯାଇ ଭାଗ୍ୟକୁ ନିନ୍ଦା କରି ଚୁପ୍ ଚାପ ରୁହନ୍ତି।   ଏବେ ସିତୁନ ଆଖିରେ ଗୋଟିଏ ଲକ୍ଷ୍ୟ ଯେ କିପରି ପ୍ରିୟା ଭାଉଜଙ୍କ ସାନିଧ୍ୟ ଲାଭ କରି ତାଙ୍କର ଭରା ଯୌବନ କୁ ଉନ୍ମଦିତ ହୋଇ ଶୋଷଣ କରିବେ।ସିତୁନ ର ଆଖିରେ ଏବେ ଲହ ଲହ ହୁଏ କେବଳ ଗୋଟିଏ ଚିତ୍ର ,କେବଳ ଅତୁନୁ ଙ୍କ ପତ୍ନୀ ପ୍ରିୟା। ତାଙ୍କ କଥା ଭାବି ଭାବି ଅନେକ ସମୟରେ ସିତୁନ - କାମିନୀଙ୍କୁ କୁହେ .. କାମିନୀ , ତୁମକୁ ମୋର ବନ୍ଧୁ କିପରି ଲାଗନ୍ତି ? ଭାଗ୍ୟରେ ଥିଲେ ତାଙ୍କ ଭଳି ବନ୍ଧୁ ମିଳେ। ମୋ ବନ୍ଧୁ ଅତନୁ, କେତେ ଖିୟାଲ ରଖନ୍ତି ପ୍ରିୟା ଭାଉଜଙ୍କ କିନ୍ତୁ ମୁଁ ପାଗଳ ତୁମକୁ ସମୟ ଦେଇ ପାରୁନି। ମୁଁ ବୁଝିଛି କାମିନୀ, ଯେ ତୁମ ଦୁଃଖ। କିନ୍ତୁ ବ୍ୟବସାୟ ପାଇଁ ମୁଁ ତୁମର ଦୋଷୀ।   ସିତୁନ ର ମିଠା ମିଠା କଥାରେ କାମିନୀ ନିଜ ଦୁଃଖକୁ ଲୁଚାଇ ରଖେ ସତ କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କ ମନରେ ଭାସି ଆସେ କେବଳ ସିତୁନଙ୍କ କଥା ଯେ ବନ୍ଧୁ ଅତନୁ, କେତେ ଖିୟାଲ ରଖନ୍ତି ପ୍ରିୟା ଭାଉଜଙ୍କ କିନ୍ତୁ ମୁଁ ପାଗଳ ତୁମକୁ ସମୟ ଦେଇ ପାରୁନି। ଏହି ପଦକ କଥାରେ କାମିନୀ ଏକ ରକମ୍ ଅତନୁ ଙ୍କ ପ୍ରତି ଆକର୍ଷିତ ହେଇଛନ୍ତି କିନ୍ତୁ କଣ ବା କରିବେ? ବନ୍ଧୁଙ୍କ ସହିତ ପ୍ରୀତି ହାସ୍ୟାସ୍ପଦ। ତାପରେ ଓଡ଼ିଆ ଘରର ବୋହୂ। ସମୟ ଓ ସୀମା ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ। ହେଲେ କେତେଦିନ ସେ ଏମିତି ନିଜ ଭରା ଯୌବନ କୁ କାମଯନ୍ତ୍ରଣା ର ଜୁଇରେ ଜାଳି ପୋଡ଼ି ପାଉଁଶ କରିବେ? ଏପଟେ ଦିନକୁ ଦିନ ସିତୁନ ମଧ୍ୟ ପ୍ରୀୟାଙ୍କ ଉତ୍ତପ୍ତ ଶରୀର ର ଭରା ଯୌବନକୁ ଉପଭୋଗ କରିବାକୁ କାମାତୁର ନୟନରେ ଯୋଜନା ପରେ ଯୋଜନା କରୁଛନ୍ତି। ସେପଟେ "ଗେରସ୍ତ ସୁଖ" ରୁ ବଞ୍ଚିତ ପ୍ରିୟା ଓ କାମିନୀ ଦୁହେଁ ଜଳୁଛନ୍ତି। ଏପଟେ ସିତୁନ ଙ୍କ ବାରମ୍ବାର ପ୍ରେମ ନିବେଦନ ଓ କ୍ରୁରତା କାମପୂର୍ଣ୍ଣ ନୟନରେ ଚାହିଁବାକୁ ପ୍ରିୟା ଘୃଣା କରନ୍ତି। ଠିକ୍ ଏହି ସମୟରେ ଦିନେ ଅଟନୁକୁ ଘରକୁ ଡାକିଲେ ବନ୍ଧୁ ସିତୁନ। ତାପରେ ଦୁଇ ବନ୍ଧୁ କିଛି ସମୟ ବାର୍ତ୍ତାଳାପ ପରେ ସିତୁନ କହିଲେ ସାଙ୍ଗ , ଆଗକୁ ଆମର ବିବାହ ବାର୍ଷିକ ଅଛି। ଆମେ ଦୁହେଁ ଏବେ ବିବାହିତ।କିନ୍ତୁ ଆମେ ଭଗବାନ ଙ୍କ ପାଖରେ କରିଥିବା ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ଏବେ ଫିକା ପଡ଼ି ଯାଉଛି। ମୁଁ ଠାକୁରଙ୍କୁ ସ୍ବପ୍ନ ଦେଖୁଛି। ଅସହ୍ୟ ଯନ୍ତ୍ରଣା ମିଳୁଛି। ତୁମେ ଯଦି ଅନୁମତି ଦିଅ ତେବେ ଆମେ ଦୁହେଁ ମିଶି ଆମ ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ରକ୍ଷା କରିବା। ଏହି ବିଷୟରେ କାହାରିକୁ ଜଣା ପଡ଼ିବ ନାହିଁ ତେଣୁ ଆମେ ସଭିଏଁ ମିଶି ଗୋଟେ ଫେମିଲି ଟୁର ରେ ଗୋଆ ଯିବା ତଥା ଆମର ବଚନ ରକ୍ଷା କରିବା।    ସିତୁନ କଥା ଶୁଣି ଅତୁନ୍ କହିଲେ ବନ୍ଧୁ ଏହା ଠିକ୍ ନୁହେଁ। ପ୍ରତିଶୃତି ରେ କୋପ ଆମେ ନଜାଣି ଏସବୁ ପିଲାଦିନେ ନେଇଥିଲେ କିନ୍ତୁ ଆମେ ଆମ ଘରଣୀଙ୍କୁ ବୁଝାଇବା କିପରି ? ଏହା ଏକ ଅସଙ୍ଗତ କଥା। ସେମାନେ ଦୁହେଁ ନାରୀ। ସେ କଦାପି ଆମ କଥାକୁ ସ୍ୱୀକାର କରିବାକୁ ପସନ୍ଦ କରିବେ ନାହିଁ। : ବନ୍ଧୁ..! ତୁମେ ବ୍ୟସ୍ତ ହୁଏନି। ଆମେ ସେଭଳି କିଛି ଭୁଲ କରିବା ନାହିଁ। ଆମର କଥା ଥିଲା କେବଳ ଯେ ବିବାହ ପରେ ଗୋଟେ ଦିନ ପାଇଁ ପତ୍ନୀ ଅଦଳ ବଦଳୀ କରିବା। ତେଣୁ କଥା ଅନୁସାରେ ତୁମେ ଗୋଟେ ରାତ୍ରୀ ମୋ ସ୍ତ୍ରୀ ସହିତ ଦୁଃଖ ସୁଖ ବାଣ୍ଟିବ ଏବଂ ମୁଁ ଭାଉଜଙ୍କ ସହିତ ଗୋଟେ ରାତି ଦୁଃଖ ସୁଖ ବାଣ୍ଟିବି। ଏଥିରେ ଅସୁବିଧା କଣ ଅଛି ? ବନ୍ଧୁ ହେଇ ବନ୍ଧୁ ଦ୍ରୋହୀ କଣ ଆମେ ହେଇପାରିବା କି ? ତେଣୁ ବୃଥା ଚିନ୍ତା ଛାଡ଼ । ଚାଲ ଆମେ ଯିବା ପାଇଁ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବା। : ଠିକ୍ କହିଛ ବନ୍ଧୁ । କିନ୍ତୁ ମୋ ମନକୁ ପାପ ଛୁଁଉଁ ଥିଲା। ଏବେ ମୁଁ ଠିକ୍ ଅଛି। ଏହି ବିଷୟରେ ମୁଁ ତୁମ ଭାଉଜଙ୍କ ସହିତ କଥା ହେବି ଏବଂ ତୁମେ ମଧ୍ୟ କଥା ହୁଅ। ଗୋଟେ ରାତି ଦୁଃଖ କଷ୍ଟ, ସୁଖଦ ଅନୁଭୂତି ବାଣ୍ଟି ଆମେ ରାତ୍ରୀ ଟା ସହଜ କରିଦେବା ଏବଂ ଏଇଭଳି ଭାବେ ଆମ ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ପୁରା ହେଇଯିବ। ନିଜର ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ପୁରା କରିବା ପାଇଁ ଦୁହେଁ ରାଜି ହେଇ ନିଜ ନିଜ ଘରକୁ ଗଲେ।ଏପଟେ ସିତୁନର ପ୍ଲାନ୍ ସଫଳ ହେଇଗଲା। ଚୋର ଯେଉଁଠି ରାତି ପାହୁଛି ସେଇଠି। ଇପ୍ସିତ ନାରୀ ପ୍ରିୟା ଗୋଟେ ରାତି ପାଇଁ ହେବେ ସିତୁନର। ସେ ମନ୍ ଭରି ତାଙ୍କ ଯୌବନ କୁ ଉପଭୋଗ କରିବେ। "ଗେରସ୍ତ ସୁଖ" ବଦଳ ରେ ପ୍ରିୟାଙ୍କୁ ମିଳିବ ଅଦ୍ଭୁତ ଓ ନୂତନ ପୁରୁଷର ଉନ୍ମାଦନା ପୂର୍ଣ୍ଣ ଦୈହିକ ସ୍ପର୍ଶ।ଏପଟେ କାମିନୀଙ୍କ ଛାତି ତଳେ ଜଳୁଛି କାମନାର ଅଗ୍ନି। ବିବାହର ଗୋଟେ ବର୍ଷ ପୁରା ହେଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ ସେ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ରୂପେ " ଗେରସ୍ତ ସୁଖ"ରୁ କିଞ୍ଚିତେ ମାତ୍ର ପାଇଛନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ଉପାୟ ବା କଣ ..! ସିତୁନ ଓ ଅତୁନ ଦୁହେଁ ନିଜ ଘରକୁ ଚାଲିଗଲେ। କଥାବାର୍ତ୍ତା ଅନୁସାରେ ଦୁଇ ବନ୍ଧୁ ଏବଂ ଦୁହିଁଙ୍କ ପତ୍ନୀ ପ୍ରିୟା ଓ କାମିନୀଙ୍କ ସହିତ ଯାତ୍ରା ହେଲା ପାଶ୍ଚାତ୍ୟ ସହର ମତ୍ସ୍ୟ ନଗର ଗୋଆ। ଯୋଜନା ବିଧି ମୁତାବକ ଚାଲିଥାଏ ହୋଟେଲ ଗ୍ରେଟ ନାଇଟି କୁଇନ ରେ। ବିରାଟ ବଡ଼ ବଡ ପ୍ରକୋଷ୍ଠ। ପାଶ୍ଚାତ୍ୟ ଶୈଳୀ ରେ ନିର୍ମିତ ହୋଟେଲ। ଅନେକ ସାଜ ସଜ୍ଜା ରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ କୋଠରୀ ଦେଖି ପ୍ରିୟା ଟିକେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେଇଗଲେ। ମନରେ ଥିବା ସିତୁନ ଙ୍କ ପ୍ରତି ଖରାପ ଭାବନା ଆସ୍ତେ ଆସ୍ତେ ଦୁରେଇଗଲା। ଠିକ୍ ଏହି ସମୟରେ ଅତନୁ କହିଲେ ପ୍ରିୟା...ତୁମକୁ ଗୋଟେ କଥା କହିବି ତୁମେ ଖରାପ ଭାବିବ ନାହିଁ ତ? : ନାଁ..! ଖରାପ କଣ ପାଇଁ ଭାବିବି ଅତନୁ। ମୋତେ ଗର୍ବ ଅନୁଭବ ହେଉଛି ଯେ ଆଜିର ଦୁନିଆରେ ମଧ୍ୟ ଏମିତି ବନ୍ଧୁ ଅଛନ୍ତି ! : ନାଇଁ , ମୁଁ କଣ କହୁଥିଲି କି ! ପିଲା ଦିନେ ଆମ ଦୁହିଙ୍କ ଦ୍ଵାରା ଗୋଟିଏ ଭୁଲ ହେଇଯାଇଛି। ଆମେ ଭଗବାନଙ୍କ ପାଖରେ ଶପଥ କରିଥିଲୁ ଯେ ଆମେ ଦୁହେଁ ବିବାହ ପରେ ନିଜେ ନିଜର ପତ୍ନୀଙ୍କୁ ଗୋଟେ ରାତି ପାଇଁ ଅଦଳା ବଦଳୀ କରିବୁ। ତେଣୁ ତୁମେ ମୋତେ ଏହି କଠିନ ସ୍ଥିତି ରୁ ଉଦ୍ଧାର କର । : ଅତନୁ ..! ତୁମେ କଣ କହୁଚ୍ଛ ଜାଣି ପାରୁଛ ତ। ପ୍ରେମ ଏପରି ଏକ ପ୍ରବୃତ୍ତି, ଯାହା ମଣିଷକୁ, ମଣିଷ ଭିତରେ ଥିବା ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଅନୁଭବ କରିବାର ସାମର୍ଥ୍ୟ ଆଣିଦିଏ। ନାରୀ ପ୍ରେମରେ ପୁରୁଷକୁ ଈଶ୍ୱର ସ୍ଥାନରେ ବସାଏ ।ନାରୀର ପ୍ରେମିକା-ମନର ତୁଳନା ନାହିଁ । ନାରୀ ମନରେ ପ୍ରେମ ଏପରି ଏକ ପ୍ରବୃତ୍ତି, ଯାହାକୁ ଅନୁସରଣ କରି ତା’ର କାୟ-ମନୋ-ବାକ୍ୟ ଏକ ପୂର୍ଣ୍ଣ ବିକାଶ ପଥରେ ଅଗ୍ରସର ହୋଇଥାଏ । କିନ୍ତୁ ତୁମେ ...? ଛି...ଛି ଅତନୁ । ତୁମକୁ ସ୍ବାମୀ କହିବାକୁ ମୋତେ ଘୃଣା ଲାଗୁଛି । : ଥରେ ବୁଝିବାକୁ ଚେଷ୍ଟାକର ପ୍ରିୟା। ଏହି ଚିନ୍ତାରେ ମୁଁ ସବୁଦିନ ଜଳି ପୋଡ଼ି ଛଟପଟ ହେଉଛି। ତଥାପି ମଧ୍ୟ ମୋତେ ମୁକ୍ତି ମିଳୁନି। ଠିକ୍ ମୋ ଭଳି ମୋ ବନ୍ଧୁ ମଧ୍ୟ ଏହି ଚିନ୍ତାରେ ଦଗ୍ଧ । : ମୋତେ , କ୍ଷମା କର ଅତନୁ । ନାରୀ ପ୍ରେମରେ ଉତ୍ତରଣ।ଚନ୍ଦ୍ରକିତ ନିଶିଥରେ ପ୍ରିୟତମାଙ୍କର ଜହ୍ନଧୁଆ ମୁକୁଳା ମୁହଁଟିକୁ ଛାତିରେ ଜାବୁଡ଼ି ଧରି ପ୍ରୀତିଭରା ଚୁମ୍ୱନ ଆଙ୍କି ଦେଉଥିବେ। ରାତ୍ରି ଗଭୀର ହେଲେ ପ୍ରିୟତମଙ୍କ ଅଭୟବାହୁକୁ ଉପାଧାନ କରି ଅଙ୍କପଲଙ୍କରେ ନିଦ୍ରା।ଦାୟିତ୍ୱ ଓ କର୍ତ୍ତବ୍ୟର ଭାରାକ୍ରାନ୍ତ କୋଳାହଳଠାରୁ ବହୁଦୂରରେ ଦୁଇଟି ମୁକ୍ତ ନିଷ୍ପାପ କପୋତ-କପୋତୀ ପରି ପ୍ରକୃତି ହିଁ ତାଙ୍କର କେଳିସଦନ ହୋଇଉଠିଥିବ। ଏହି ହେଉଛି ଅସଲୀ " ଗେରସ୍ତ ସୁଖ" ଅତନୁ। କେଉଁ ନାରୀ ବା ଏପରି ସୁଖକୁ ମୂର୍ଚ୍ଛି ପାରିବ ! ଆଉ ତୁମେ କଣ କହୁଚ୍ଛ , ମୁଁ ଜଣେ ଇତର ପୁରୁଷ ର ବାହୁ ବନ୍ଧନରେ ରାତ୍ରୀ ଜାପନ କରିବି ! ତୁମର ସାହାସ କିଛି ମନ୍ଦ ନୁହେଁ। ପ୍ରତିଜ୍ଞା ତୁମର , ମୋର ନୁହେଁ ଅତନୁ। : କ୍ଷମା କର ପ୍ରିୟା। ମୋର ତୁମ ଉପରେ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ବିଶ୍ୱାସ ଅଛି। ଏକଥା ପ୍ରଘଟ ହେବ ନାହିଁ। ତାପରେ କିଏ କହିଲା ଗୋଟିଏ ପ୍ରକୋଷ୍ଠ ରେ ଜଣେ ଅନ୍ୟ ପୁରୁଷ ସହିତ ରହିଲେ ଜଣେ ନଷ୍ଟ ଚରିତ୍ରା ହେଇଯିବ ବୋଲି। ସିତୁନ ମୋର ବନ୍ଧୁ। ସେ ମୋର ଭାଇ। ଅତାନୁଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ପ୍ରିୟା କ୍ରୋଧିତ ହେଇ ଆଖିରୁ ଲୁହ ଗଡ଼େଇ କାନ୍ଦୁଛନ୍ତି।ସେ ଉପାୟ ହିନା କଣ କରିବେ ଏହି ପରିସ୍ଥିତି ରେ। ଏପଟେ ସିତୁନ ମଧ୍ୟ ଅତୁନ ଭଳି ସମ ପ୍ରଶ୍ନ କାମିନୀ ଙ୍କ ପାଖରେ ରଖି ତାଙ୍କୁ ମିଛ ଅଭିନୟ କରି ନେହୁରା ହେଇ କହୁଛନ୍ତି ଯେ , କାମିନୀ ମୋତେ କ୍ଷମା କର। ଆମକୁ ଏହି କଷ୍ଟରୁ ମୁକ୍ତି ଦିଅ। ମୁଁ ଆଉ ଜଳି ଜଳି ବଞ୍ଚି ପାରିବି ନାହିଁ। ତୁମେ ଜାଣିଛ କାମିନୀ ତୁମକୁ " ଗେରସ୍ତ ସୁଖ" ନଦେବାର କାରଣ ମୋର ମାନସିକ ଚାପ। ମୋତେ ବିଶ୍ୱାସ କର । ଅନେକ ହଁ, ଏବଂ ନାହିଁ ମଧ୍ୟରେ କାମିନୀ କହିଲେ ଠିକ ଅଛି ଅତନୁ। ମୁଁ ତୁମ କଥାରେ ରାଜି କିନ୍ତୁ ତୁମେ ପ୍ରିୟା ଭାଉଜଙ୍କୁ ଛୁଇଁବ ନାହିଁ। ତୁମ ଦୁହିଁଙ୍କ ସମ୍ପର୍କ କେବଳ ଭାଇ ଓ ଭଉଣୀ ର। ତୁମେ ମୋତେ କଥା ଦିଅ। : ମୁଁ କଥା ଦେଉଛି କାମିନୀ। ମୁଁ ଖରାପ ନଜର ରେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିବି ନାହିଁ। ରାତ୍ରୀ ପ୍ରାୟ ନଅଟା ହେଲାଣି। ଖାଇବା ସହିତ ପିଇବା ମଧ୍ୟ ଅଛି। ସିତୁନ ଓଲ୍ଡମଙ୍କ ର ପେଗ ବନାଇ ଅତନୁଙ୍କୁ ଦେଇଛନ୍ତି କିନ୍ତୁ ଅତନୁ ତାକୁ ପିଇବା ବାହାନା କରି ତଳେ ଢାଲୁଛନ୍ତି ଯାହା ସିତୁନଙ୍କୁ ଜଣା ନାହିଁ। ଠିକ୍ ଏହି ସମୟରେ ଦୁହେଁ କହିଲେ ନିଜ ନିଜର ପତ୍ନୀଙ୍କୁ ଯେ ଆଜି ରାତିକ ପାଇଁ ସ୍ତ୍ରୀ ଅଦଲା ବାଦଳୀ ହେବ। କିନ୍ତୁ ସାରା ରାତି ସୁଖ ଦୁଃଖ ବାଣ୍ଟି ରାତି କଟେଇବା। ଦୁଇ ବନ୍ଧୁଙ୍କ କଥା ଶୁଣି କାମିନୀ ଓ ପ୍ରିୟା ଦୁହେଁ ନିଜ ନିଜର ରୁମ୍ ମଧ୍ୟକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଲେ। ପ୍ରିୟା ଚିନ୍ତିତ ଥିବା ବେଳେ କାମିନୀଙ୍କ ମନରେ ଉଲ୍ଲାସତା ଅଛି କାରଣ ସେ ତାଙ୍କର ଇପ୍ସିତ ପୁଋଷ ଙ୍କ ବାହୁ ବନ୍ଧନରେ ରହି ବୈବାହିକ ଜୀବନରେ ପାଇନଥିବା "ଗେରସ୍ତ ସୁଖ" ର ସୁଖଦ ଅନୁଭୂତି କୁ ସ୍ପର୍ଶ କରିବେ। ଏବଂ ନିଜ ପ୍ଲାନ୍ ଅନୁସାରେ ସିତୁନକୁ ବେହୋସ୍ କରି ରଖିବେ ଯାହାଦ୍ଵାରା ସେ କୌଣସି ପ୍ରକାର ଶାରୀରିକ ମିଳନ କରିବାକୁ ଅସମର୍ଥ ହେବେ। ଠିକ୍ ଏପଟେ ସିତୁନ ମନରେ ଫୁଟିଛି ଦୁଇ ଦୁଇଟା ଲଡୁ। ଅନିନ୍ଦ୍ୟ ରୂପବତୀ ସୁନ୍ଦରୀ ପ୍ରିୟାଙ୍କ ଉନ୍ମୁକ୍ତ ଶରୀର କୁ ସେ ଆଜି ତିଳ ତିଳ କରି ଉପଭୋଗ କରିବେ। "ଗେରସ୍ତ ସୁଖ"ରୁ ବଞ୍ଚିତ ପ୍ରିୟାଙ୍କୁ ପାଇ ସେ ହେବେ ପ୍ରେମ ନଗରୀ ର ବାଦଶାହା। ଛୋଟ ବେଳର ଅବାଞ୍ଛିତ ତୃଷ୍ଣା ଆଜି ପ୍ରିୟାଙ୍କ ଦେହ କୁ ସ୍ପର୍ଶ କରି ପୁରା କରିବେ। ଲାବଣ୍ୟମୟୀ ଏବଂ ଆକର୍ଷଣୀୟ ଚେହେରା ର ଅଧିକାରିଣୀ। ଶଙ୍ଖ-ଗ୍ରୀବା, ମୃଗକ୍ଷୀ, ନୀଳ ନୟନା। ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟର ଗନ୍ତା ଘର ପ୍ରିୟା ଭାଉଜଙ୍କ ବୃହତ ଚକ୍ରବାକ , ସ୍ତନ ଓ ନାଭିଗୟାକୁ ଧିମା ଧିମା ଚୁମ୍ବନ ଦେଇ , ପ୍ରେମର ଚରମ ସୁଖ ପ୍ରାପ୍ତି କରାଇ ମିଳନର ବୀଜ ବପନ୍ କରିବେ ସିତୁନ। ଠିକ୍ ଅପର ପକ୍ଷରେ କାମିନୀ ମଧ୍ୟ କାମ ଜ୍ଵାଳା ରେ ଛଟପଟ ହେଇ ଭାବୁଛନ୍ତି ଯେ ଆଜି ସବୁ ବାସ୍ନା କୁ ,ସବୁ ବାଧା ବିଘ୍ନକୁ ପାର କରି ପ୍ରେମର ପ୍ରୀତି ପୁଷ୍ପ ଲୋଟାଇ ଦେବେ ବନ୍ଧୁ ଅତନୁଙ୍କ ବଳିଷ୍ଠ ବାହୁ ବନ୍ଧନରେ। ସମୟ ରାତି ପ୍ରାୟ ୧୧ ଟା ବାଜିଲାଣି। ଅତନୁ ଓ ପ୍ରିୟା ଚିନ୍ତିତ ଥିବା ବେଳେ କାମିନୀ ଓ ସିତୁନ୍ ଭାବନାର ଇନ୍ଦ୍ରଜାଲ ରେ ଭାସୁଛନ୍ତି। ସମୟ ହେଲା ଦୁଇଟି କାଚ ଗ୍ଲାସରେ କ୍ଷୀର ନେଇ ଆସିଲେ କାମିନୀ। ଗୋଟିଏ ଗ୍ଲାସ ରେ ଚରମ ସୁଖ ପ୍ରାପ୍ତି ପାଇଁ କିଛି ଔଷଧି ପକାଇବା ସହ ଦ୍ଵିତୀୟ ଗ୍ଲାସ ରେ ନିଦ୍ରା ପ୍ରଖର ପାଇଁ ଔଷଧ ପକାଇଛନ୍ତି। ଏବଂ ଯେଉଁ ଗ୍ଲାସ ରେ ସେ ନିଦ୍ରା ଔଷଧି ପକାଇଛନ୍ତି ତାକୁ ପ୍ରିୟାଙ୍କ ହାତକୁ ବଢାଇ ଦେଇ କହିଲେ ସଖୀ ତୁମେ ଏହି ଦୁଗ୍ଧ ଟା ସିତୁନଙ୍କୁ ଦେଇଦେବେ। ପ୍ରିୟା ଦୁଗ୍ଧ ଗ୍ଲାସ ନେଇ ସିତୁନଙ୍କ ପାଖକୁ ଚାଲିଗଲେ। ଏପଟେ କାମିନୀ ଅନ୍ୟ ଗ୍ଲାସ ଦୁଗ୍ଧ ନେଇ ଅତନୁଙ୍କୁ ପିଇବାକୁ ଦେଲେ। : କ୍ଷମା କରିବେ ଭାଉଜ । : ଉଁ..ହୁଁ..! ଭାଉଜ ନୁହେଁ । Only କାମିନୀ। ଆଜି ପାଇଁ ମୁଁ ତୁମର ସ୍ତ୍ରୀ ଏବଂ ତୁମେ ମୋର ସ୍ବାମୀ : ଭାଉଜ ..! ଏ କଣ କହୁଛନ୍ତି ? ମୁଁ ଆପଣକୁ ସେହି ଦୃଷ୍ଟିରେ ଦେଖେ ନାହିଁ। ଆପଣ ମୋ ପାଇଁ ଦେବୀ ତୁଲ୍ୟ ତାପରେ ମୁଁ ମୋର ପତ୍ନୀ ର ଅଧିକାର କୁ କାହାରିକୁ ବାଣ୍ଟି ପାରିବି ନାହିଁ ! : ଆବଶ୍ୟକ, ଅତନୁ ବାବୁ । କିନ୍ତୁ ବିବାହର ଗୋଟେ ବର୍ଷ ପୂରିବା ସହିତ ମୁଁ " ଗେରସ୍ତ ସୁଖ" କେବେ ଅନୁଭବ କରିନି। ମୁଁ ତୁମକୁ ଅନନ୍ୟ ପ୍ରେମ କରେ ଅତନୁ। ଆସ .. ଅତନୁ .ଆସ ମୋ ଦେହର ଜ୍ଵାଳା କୁ ତୁମ ଶୀତଳ ସ୍ପର୍ଶରେ ଶାନ୍ତ କରିଦିଅ। ମୋ ଉନ୍ମୁକ୍ତ ତନୁ କୁ ଶାନ୍ତ କର ସ୍ବାମୀ । ଦାୟିତ୍ୱ ଓ କର୍ତ୍ତବ୍ୟର ଭାରାକ୍ରାନ୍ତ କୋଳାହଳଠାରୁ ବହୁଦୂରରେ ଦୁଇଟି ମୁକ୍ତ ନିଷ୍ପାପକପୋତ-କପୋତୀ ପରି ତୁମ ପ୍ରେମରେ ମୋତେ ଭିଜେଇ ଦିଅ। ଚୁମ୍ବନ କର ମୋର ଏହି ବକ୍ଷଜ କୁ ଅତନୁ। : ଚୁପ୍ କର ନିର୍ଲ୍ଲଜି ନାରୀ। : ଉଁ...ହୁଁ। ମୁଁ ନୁହେଁ, Mr. ଅତନୁ ସାମନ୍ତ। ତୁମେ ନିର୍ଲଜ। ନିଜ ସ୍ତ୍ରୀ କୁ ଜଣେ ପର ପୁରୁଷ ର ବାହୁ ବନ୍ଧନରେ ଛନ୍ଦି ନିଜକୁ ଜଣେ ଉତ୍ତମ ପୁରୁଷ ବୋଲି ଭାବୁଛ ? ତୁମ ସ୍ତ୍ରୀ ର ଇଜ୍ଜତ ବଞ୍ଚାଇବାକୁ ଚାହୁଁଛ ଯଦି ତୁମେ ମୋତେ ସମ୍ଭୋଗ କର। ମୋର ଉତ୍ତେଜିତ ଶରୀର କୁ ତୁମ ସ୍ପର୍ଶ ଦେଇ ଶାନ୍ତ କର Mr ଅତନୁ। ମୋତେ ଚରମ ସୁଖ ପ୍ରଦାନ କର । ହଁ ... ହଁ ମୁଁ ଚାହେଁ "ଗେରସ୍ତ ସୁଖ" । : ମୋତେ କ୍ଷମା କର କାମିନୀ । ମୁଁ ପାରିବିନି। : କ୍ଷମା ...! ଅବଶ୍ୟ କରିବି Mr ଅତନୁ କିନ୍ତୁ ତୁମେ ମୋ ସ୍ତନକୁ ଚୁମ୍ବନ ଦେଇ ମୋ ଦେହର କ୍ଷିଧା ଶାନ୍ତ କର। ବିଶ୍ୱାସ କର ଆଜୀବନ ମୁଁ ତୁମକୁ ମୋର ଭଗବାନ ରୂପରେ ପୂଜା କରିବା ସହିତ ତୁମ ପତ୍ନୀ ପ୍ରିୟାଙ୍କୁ ଚରିତ୍ରହିନା ହେବାରୁ ବଞ୍ଚାଇ ପାରିବି ! କିନ୍ତୁ.... ମୋର ଆବଶ୍ୟକ କେବଳ ତୁମ ପ୍ରେମ " ଗେରସ୍ତ ସୁଖ" । : କିନ୍ତୁ କିପରି ? : ବିଶ୍ୱାସ ହେଉନି ଯଦି ଯାଆ। ଦେଖି ଆସ ସେଠାର ଖବର କଣ ? କିନ୍ତୁ ସେଠାରୁ ଫେରିବା ପରେ ତୁମେ କେବଳ ମୋର। : ଠିକ୍ ଅଛି । ମୁଁ ତୁମ କଥା କୁ ବିଶ୍ୱାସ କରି ଯାଉଛି । ତୁମ କଥା ଯଦି ସତ୍ୟ ହୁଏ ତେବେ ମୁଁ ଅବଶ୍ୟ ବନ୍ଧୁ ଦ୍ରୋହୀ ହେବି ପଛେ କିନ୍ତୁ ତୁମକୁ ନିଶ୍ଚିନ୍ତ " ଗେରସ୍ତ ସୁଖ" ପ୍ରଦାନ କରିବି । : Thats Like a good Darling। Love you Sweetheart ଅତନୁ। ମୁଁ ତୁମର ଅପେକ୍ଷାରେ ଅଛି । କାମିନୀଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ଅତନୁ ଚାଲିଗଲେ , ସିତୁନଙ୍କ ରୁମ୍ ମଧ୍ୟକୁ। ସେଠାରେ ସିତୁନୁ ତଳେ ନିଦ୍ରିତ ଅବସ୍ଥାରେ ଥିବା ସମୟରେ ପ୍ରିୟା ପଲଙ୍କ ଉପରେ ବସି ଆଖିରୁ ଝରାଉଛନ୍ତି ତତଲା ତତଲା ଲୁହ ଏବଂ କାମିନୀ ଙ୍କୁ ଧନ୍ୟବାଦ ଦେଇ କହିଛନ୍ତି କାମିନୀ ତୁମ ପାଇଁ ଆଜି ମୋ ଇଜ୍ଜତ ବଞ୍ଚିଗଲା। ଏପଟେ ଏସବୁ ଶୁଣି ଅତନୁ ନିଜ ରୁମ ଭିତରକୁ ଆସି , ସବୁ ଶୋଇଗଲା ପରେ କାମିନୀ ଙ୍କୁ ଦେଇଛନ୍ତି ଚରମ "ଗେରସ୍ତ ସୁଖ"...! କାମିନୀ "ଗେରସ୍ତ ସୁଖ"...!ପାଇ ଅତନୁ ଙ୍କ ଉନ୍ମୁକ୍ତ ଉଲଗ୍ନ ପ୍ରସସ୍ଥ ଛାତିରେ ଲୋଟାଇ ଦେଇଛନ୍ତି ନିଜର ଉଲଗ୍ନ ଶରୀର କୁ ....! ।।ସମାପ୍ତ ।। ✍️ପ୍ରଶାନ୍ତ କୁମାର ବିଦ୍ୟାଧର ଉଦୟଗିରି, ଖୋର୍ଦ୍ଧା, ଓଡ଼ିଶା।। #ମୋକାହାଣୀPk #💔ପ୍ରେମ ବିରହ #ଭାବନାମନର #ପ୍ରଶାନ୍ତକୁମାରpk #🎞️ମହିଳା ସ୍ପେଶାଲ ଫିଲ୍ମ ଏବଂ ଗୀତ📽️

✍️ ପ୍ରଶାନ୍ତ କୁମାର ବିଦ୍ୟାଧର ଉଦୟଗିରି , ଖୋର୍ଦ୍ଧା ଓଡ଼ିଶା ।। ଆଇଡିଆ ବକ୍ସ ଥିମ୍ _ ହାତରେ ସମୟ ଶୀର୍ଷକ_Sorry ସାହିବା Sorry ସାହିବା , କ୍ଷମା କରିବେ । ପରିବର୍ତ୍ତଶୀଳ ଦୁନିଆଁ ।  ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସମୟ ମିଳିଥାଏ ଜୀବନ ବଦଳାଇବାକୁ , ହେଲେ କାହାକୁ ଆଉଥରେ ଜୀବନ ମିଳେନାହିଁ ସମୟ ବଦଳେଇବାକୁ , ତେଣୁ ଯାହା ବି କରିବାର ଅଛି ଏହି ସ୍ବଳ୍ପ ସମୟ ଭିତରେ କରନ୍ତୁ ... କ୍ଷମା .... ନା .... ଅବରୋଧ (ବ୍ଲକ) କ୍ଷମା .... ନା .... ଅବରୋଧ (ବ୍ଲକ) କ୍ଷମା .... ନା .... ଅବରୋଧ (ବ୍ଲକ) କୁହନ୍ତୁ ... କୁହନ୍ତୁ ଟିକି ମୋ ଜୀବନ ପଥେ             ଆସିଲ ତୁମେ କାହିଁ ସନ୍ଧ୍ୟାର ସେଇ ଅନ୍ଧାର ମଧ୍ୟେ              ତୁମେ ଲୁଚିଲ ଯାଇ ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ବହୁତ କଷ୍ଟରେ ଥିଲି , ବହୁତ ଖୋଜୁଥିଲି ଆପଣକୁ ସେତେବେଳେ କିନ୍ତୁ ଆପଣ ନା ମେସେଜ କରିଲେ,  ନା କଲ କରିଲେ । ଅପେକ୍ଷା କଣ ଏତେ କଷ୍ଟ ଦିଏ । ଅନେକ ଥର ସମୟକୁ ଅପେକ୍ଷା କରି ରହିଲି । ମନକୁ ଓତପୃତ ଭାବେ ବୁଝାଇ ନେଲି ହେ ମଣିଷ " ସମୟକୁ ଅପେକ୍ଷା କର ,ଦେଖିବୁ ସବୁ ଠିକ୍ ହେଇଯିବ " ଶେଷରେ ସେଇୟା ହିଁ କରିଲି । ତା' ପରେ , ଆପଣ ଆପଣଙ୍କ ଜିଦ୍ଦୀ  ରେ ଜିତିଲେ ଆଉ , ମୁଁ ଜାଣି ଶୁଣି ହାରିଗଲି ଆପଣଙ୍କ ସେଇ ଭଲପାଇବା ଆଗରେ । ଏବେ ଆଉ ରାଗ ନରଖି ଫେରି ଆସନ୍ତୁ ନା । ହଁ ଏଇଟା ବି ଆପଣ ଜାଣିଛନ୍ତି ଯେ ମୋ ରାଗ ବେଶୀ ସମୟ ନୁହେଁ ତଥାପି ଆପଣ ଟିକେ ମନ ବି ପକେଇଲେ ନାହିଁ । ମୋ ଡ଼ାଇରୀ ରେ ଏମିତି ଅନେକ ଗୁଡ଼ିଏ ପ୍ରଶ୍ନର ଗୁଚ୍ଛି ଅଛି  ..!! ବେଳେ ବେଳେ ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ମିଶି ମୋତେ ପ୍ରଶ୍ନର ବାଣ ରେ ଆହତ କରି ପକାନ୍ତି କିନ୍ତୁ ମୁଁ ସେଇ ମୁଗୁନି ପଥର ର ଚଟ୍ଟାଣ । ପ୍ରତକ୍ଷ୍ୟ  ରେ ନହେଲେ ନାହିଁ କିନ୍ତୁ ରହିଛି ଆପଣଂକ ସହିତ ସାହିବା ।  ପୁଣି ଯଦି ରାଗିବେ ରlଗନ୍ତୁ କିନ୍ତୁ ୨/ ୪ ମିନିଟ୍ ପାଇଁ । " ହାତରେ ସମୟ " ଅଛି ନେଡି ଗୁଡ କହୁଣୀକୁ ବୋହିବା ପୂର୍ବରୁ ତାକୁ ଚାଟି ନେବା ବୁଦ୍ଧିମାନ ର କାମ କିଏ ଜାଣେ କାଲି ମୁଁ ଥିବି କି ନଥିବି ।     "ରାସ୍ତାରେ ଚାଲୁଥିବା ସମୟରେ ଦୁଇ ପାଦ ଭିତରେ ତଫାତ୍ ଅନେକ ଥାଏ , ଗୋଟିଏ ପାଦ ଆଗକୁ ଥାଏ ତ ଅନ୍ୟଟି ପଛରେ ରହିଯାଏ କେବେ ବି ଆଗରେ ଥିବା ପାଦ ଅଭିମାନକରେନି କି ପଛରେ ଥିବା ପାଦ ଅପମାନ ଭାବେ ନାହିଁ ସେମାନେ ଜାଣନ୍ତି କିଛିକ୍ଷଣ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ଥିତି ବଦଳି ଯିବ ଏହାକୁ ତ ଜୀବନ କହନ୍ତି !! "ମିଠା କଥାଟିଏ - ଅମୃତର କଳସ !! "ଛୋଟ ଉପକାରଟିଏ-  ବନ୍ଧୁତାର ବିଶ୍ବାସ !! "ମନ୍ଦ ଚିନ୍ତାଟିଏ - ପତନର ଆଭାସ !! "ଭଲ ଭାବନାଟିଏ - ସଫଳତାର ପାହାଚ !। "ଟଙ୍କା ହେଉଛି ଛୋଟ ମୁଦ୍ରା ।। "ସ୍ବାସ୍ଥ୍ୟ ହେଉଛି ବଡ ମୁଦ୍ରା !! "ପ୍ରେମ ହେଉଛି ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ମୁଦ୍ରା !! "ବନ୍ଧୁତା ହେଉଛି ମିଠା ମୁଦ୍ରା !!    କିନ୍ତୁ "ସମ୍ପର୍କ ହେଉଛି ଏକ ' ସୁବର୍ଣ୍ଣ ' ମୁଦ୍ରା | ଏହାକୁ ସୁରକ୍ଷିତ ରଖନ୍ତୁ !! ସବୁ ପରେ ମଧ୍ୟ ହlରିବାରେ ମଧ୍ୟ ମୋର ଜିତ ଅଛି ଓ ଆପଣଂକ ଜିତ ରେ ମଧ୍ୟ ମୋର ଜିତ । ଯଦି ତୁମେ ମୋତେ ଅନନ୍ୟ ପ୍ରେମ କରୁଛ ତାହାଲେ ନିଶ୍ଚିନ୍ତ ମୁଁ ତୁମ ହୃଦୟରେ ଅଛି ଯଦି ତୁମେ ମୋତେ ଘୃଣା କରୁଛ କର କେବେ ତୁମକୁ ମନା କରିବି ନାହିଁ "ହଁ ଏଇଟା ସତ୍ ଯେ ଘୃଣା କରିଲେ ରହିବି ତୁମ ମସ୍ତିସ୍କ ରେ । ଏବେ କୁହ ଏଇ ହାର ଜିତ ର ବାଜିରେ କିଏ ଜିତିଲା ଆଉ କିଏ ହାରିଲା । ଦୁଇ ପକ୍ଷରୁ ଲାଭ ମୋର କିନ୍ତୁ ନିଷ୍ପତି ତୁମର ସାହିବା । "ଜୀବନରେ ନେଉଥିବା ସମସ୍ତ ନିଷ୍ପତ୍ତି ଆମ ନିଜସ୍ବ ହୋଇଥାଇପାରେ କିନ୍ତୁ କିଛି ନିଷ୍ପତ୍ତି ସମୟ ବି ନେଇଥାଏ , ଆଉ ସମୟ ନେଇଥିବା ନିଷ୍ପତ୍ତି ଜୀବନର ମୋଡ଼କୁ ସମ୍ପୁର୍ଣ୍ଣ ବଦଳେଇ ଦେଇଥାଏ !! "ହାତରେ ସମୟ" ଥିବା ପର୍ୟ୍ୟନ୍ତ ଟିକେ ଭାବି ଦେଖ ଏଇ ଜୀବନ କେତେ ସୁନ୍ଦର ଓ ସମୟ କେତେ ମୂଲ୍ୟବାନ । ବହୁତ ମନ୍ ପଡୁଛ ସାହିବା ଅନନ୍ୟ ପ୍ରେମ କରୁଛି ସାହିବା .... ଅନନ୍ୟ ପ୍ରେମ କରୁଛି ସାହିବା .... ।।ସମାପ୍ତ ।। #ପ୍ରଶାନ୍ତକୁମାରpk #ମୋକାହାଣୀPk #💔ପ୍ରେମ ବିରହ #ଭାବନାମନର #🌛ଶୁଭରାତ୍ରି🌃

ଇସ୍ଆଇଡିଆ ବକ୍ସ ଥିମ୍ _ ସହର ର ପ୍ରତି ଗଳି ଗଳ୍ପ ଶୀର୍ଷକ _ତୁମେ ଲୋକ ଜମା ଭଲ ନୁହଁ ରାତି ୨ଟା ବାଜିଛି.... ଘରର ସମସ୍ତେ ଶୋଇଛନ୍ତି, କହିବାକୁ ଗଲେ ସାରା ସହର ଟା ଶୋଇ ଯାଇଛି...! "ସହର ର ପ୍ରତି ଗଳି" କନ୍ଦିରେ କେବଳ ଶୁଭୁଛି ଗୋଟିଏ ଶଦ୍ଦ...! ତୁ ଗରିବ । ତୁ ଖଟିଖିଆ ..! ତୁ ଜଣେ ଦିନ ମଜୁରିଆ ର ଅନାବଶ୍ୟକ ମଣିଷ , ତୁ ସେହି ଅଳିଆ ଆବର୍ଜ୍ଜନା ପୂର୍ଣ୍ଣ ନାଳି ର ଘୃନ୍ୟ ପୋକ...। ଯାହାକୁ ଏଇ ମଣିଷ ସମାଜ କୀଟନାଶକ ଦେଇ ଡେଷ୍ଟ୍ରଏ କରନ୍ତି..। କିନ୍ତୁ ଜଣେ ଛାତ୍ର ଏବେ ବି ଜାଗ୍ରତ ଅଛନ୍ତି। ପୁସ୍ତକ ଖୋଲା ଅଛି, କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କ ମନରେ ପ୍ରଶ୍ନ ଘୂରି ବୁଲୁଛି— "ଏସବୁ ପରେ, ଯଦି ମୁଁ ସଫଳ ନହୁଏ ତେବେ କଣ ହେବ?" ତାଙ୍କ ଆଖି କ୍ଳାନ୍ତ ହେଇଯାଇଛି, ମନ୍ ଅଶାନ୍ତ..! ହୃଦୟରେ ଖେଳୁଛି ଜୁଆର ଭଟ୍ଟାର ଅସୁମାରୀ ଲହଡ଼ି...! ଦୋଳାୟମାନ ହେଉଛି କ୍ଳାନ୍ତ ମନଟା। ସେ କାନ୍ଦିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଛି,କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କ ହାତ ଏବେ ବି ପୃଷ୍ଠା ଓଲଟାଇ ଦେଉଛି।କାରଣ ସେ ଜାଣେ ଯଦି ସେ ଆଜି ହାର ମାନିଯାଏ,ଆସନ୍ତାକାଲି ସମ୍ଭାବନା ଆହୁରି କଷ୍ଟକର ହୋଇଯିବ। ସେ ପଢ଼େ, କିନ୍ତୁ କେବଳ ମାର୍କ ପାଇଁ ନୁହେଁ..! ସେ ପଢ଼େ, କାରଣ ତାଙ୍କ ପିତାମାତାଙ୍କ ନୀରବ ଆଶା ପାଇଁ । ତାଙ୍କର ଭାଙ୍ଗିଯାଇଥିବା ଆତ୍ମବିଶ୍ୱାସ ପାଇଁ, ଏବଂ ସେହି ଦିନ ପାଇଁ ଯେତେବେଳେ କେହି ଜଣେ କହିବେ—"ମୁଁ ତୁମ ଉପରେ ଗର୍ବିତ।" ହଁ , ସେତେବେଳ ପାଇଁ - ଯେତେବେଳେ ଏହି ସମାଜ କହିବ "ତୁମେ ଲୋକ ଜମା ଭଲ ନୁହଁ " ପରିବର୍ତ୍ତେ You Are the best. ଏହି ଯାତ୍ରା ସହଜ ନୁହେଁ, କିନ୍ତୁ ସମସ୍ତଙ୍କର ମନରଖିବା ଆବଶ୍ୟକ ଯେ — କେବଳ ଯେଉଁମାନେ ନିଶାର୍ଦ୍ଧ ରାତି ସହିତ ଲଢ଼ିଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ସକାଳର ସୁନେଲି କିରଣ ପାଇବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ। କେବଳ ଗୋଟିଏ କଥା... ହାର ମାନି ନିଅନ୍ତୁ ନାହିଁ, କାରଣ ଆପଣଙ୍କ କଠିନ ପରିଶ୍ରମ ଆପଣଙ୍କୁ ନେଇଯିବ ଦିନେ ସେହି ଲକ୍ଷ୍ୟ ସ୍ଥଳକୁ , ଯେଉଁଠି ଏହି ସମାଜ ପ୍ରଶ୍ନ କରିବା ଅପେକ୍ଷା କରିବେ ସଲାମୀ ହଜୁର୍..!    ଦୀର୍ଘ....୫ ବର୍ଷ ପରେ...!   ସୁଲୁ ସୁଲିଆ ଦକ୍ଷିଣୀ-ପଶ୍ଚିମ ମୌସୁମୀ ବାୟୁ ଟା' ଭାରି ବେଇମାନୀ କାରଣ ଦେହ ଓ ମନକୁ ଚଗଲାମି କରିବା ସହିତ ,ଭାରି ଉଚ୍ଛନ୍ନ କରିପକାଇ ମନ ପକାଇଦିଏ କିଛି ସ୍ମୃତି ଏବଂ ଅନୁଭୂତି। କିଚିରି ମିଚିରି ଶବ୍ଦରେ ମୁଖରିତ ନିଳାମ୍ବୁ ଚିଲିକା। ଶୀତର ଆଗମନ ପୂର୍ବରୁ ଚିଲିକାରେ ପାଦଥାପିଲେଣି ବିଦେଶୀ ବିହଙ୍ଗ। ଚିଲିକାରେ ଲାଗିଲାଣି ରଙ୍ଗବେରଙ୍ଗର ଦେଶୀ ଓ ବିଦେଶୀ ପକ୍ଷୀଙ୍କ ଭିଡ। ଚିଲିକା ସୈାନ୍ଦର୍ଯ୍ୟର ସମ୍ଭାର, ମରାଳ ମାଳିନି ନିଳାମ୍ବୁ ଚିଲିକାର ସୈାନ୍ଦର୍ଯ୍ୟକୁ ଅଧିକ ବଢାଉଛନ୍ତି ବିଦେଶୀ ପକ୍ଷୀ କିନ୍ତୁ ନଳ ବଣ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରେମ ରସରେ ମଗ୍ନ ହଂସ-ହଂସରାଳି ଥଣ୍ଟ କୁ ଥଣ୍ଟ ଲଗାଇ ନିଜ ଭାଷାରେ କରୁଛନ୍ତି ପ୍ରେମର ନିବେଦନ ସହିତ ଜଳ କ୍ରୀଡା। ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି ପ୍ରୀୟଂଶୁଙ୍କ ଆଖି ଭିଜିଗଲା। ଆଜିକୁ ପୁରା ହେଇଛି ଦୀର୍ଘ ପାଞ୍ଚବର୍ଷ। ଏହା ମଧ୍ୟରେ ବଦଳି ଯାଇଛି ଅନେକ କିଛି । ପଦ୍ମ କୁମୁଦ ବିଦ୍ୟା ନିକେତନ ର ମାଟି ଝାଟି ଚାଳ ଛପର ଶ୍ରେଣୀ ଗୃହ ଗୁଡ଼ିକ ପକ୍କା ଘରରେ ପରିଣତ ହେଇଛି। କିନ୍ତୁ ମୁକ୍ତେଶ୍ଵର ପାସେଞ୍ଜର ହଲ୍ଟ ଆଜି ମଧ୍ୟ ସେମିତି ଅଛି କିନ୍ତୁ ପରିବର୍ତ୍ତନ ହେଇଛି ଯଦି କେବଳ ଗୋଟିଏ ସିଡି ଏବଂ ଯାତ୍ରୀଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା କମି ଯାଇଛି । ଦୈନିକ ଭୁବନେଶ୍ୱରକୁ ଯିବା ଆସିବା କରୁଥିବା ଚାକିରିଆ ଗୁଡ଼ିକ ଘରଦ୍ୱାର କରି ଭୁବନେଶ୍ୱର, କଟକ ରେ ରହି ଗଲେଣି ସେଠାର ରହବାସୀ ହେଇ । କିନ୍ତୁ ଦୀର୍ଘ ପାଞ୍ଚ ବର୍ଷ ପରେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରୀୟଂଶୁ ଆସି ବସିଛନ୍ତି ଠିକ୍ ସେହି ସିମେଣ୍ଟ ତିଆରି ଚୌକି ଉପରେ । ମନରେ ଅନେକ ଆଶା ଓ ଆକାଂକ୍ଷା କିନ୍ତୁ ନାହିଁ କେବଳ ଜୀବନରେ ଶାନ୍ତି ...! ହାଲକା ଫୁଲୁକା ଝିପି ଝିପି ବର୍ଷା ହେଇଛି। ସଞ୍ଜ ନଇଁ ଦୁଇ ଘଡ଼ି ବିତି ଗଲାଣି। ସେଦିନ ଭଳି ଆଜି ମଧ୍ୟ ପ୍ରୀୟଂଶୁ ଅପେକ୍ଷା କରି ବସିଛନ୍ତି ଷ୍ଟେସନ ର ସିମେଣ୍ଟ ତିଆରି ଚୌକି ଉପରେ। ଭୁବନେଶ୍ୱର ପଲାଶା ୬୮୪୪୫ ନମ୍ବର ଡ଼ି.ଏମ.ୟୁ ଠିକ୍ ସମୟରେ ଆସି  ପହଁଚିଗଲା।କିଛି ଯାତ୍ରୀ ଓହ୍ଲାଇଲେ ମୁକ୍ତେଶ୍ଵର ଷ୍ଟେସନ ରେ। ଝିପି ଝିପି ବର୍ଷା ସହିତ କୁହୁଳା ପାଇଁ, କିଛି ଦୃଶ୍ୟମାନ ହେଉନାହିଁ ତଥାପି ରେଲୱେ ଷ୍ଟେସନର ସେହି ସହେ ୱାଟ୍ ବଲ୍ବ ର ମିଞ୍ଜି ମିଞ୍ଜି ଆଲୋକରେ ସିମେଣ୍ଟ ଚଉକି ପାଖକୁ ଚାଲି ଆସିଲେ ସୌମ୍ୟା ସ୍ୱାଗତିକା ମିଶ୍ର। ସାଙ୍ଗରେ ୩୦ ରୁ ୩୫ ବର୍ଷର ଜଣେ ଯୁବକ ଅଛନ୍ତି। ମନରେ ରାଗ ଖୁବ୍। ଏଭଳି ଅବ୍ୟବସ୍ଥା ଦେଖି ତାଙ୍କ ମୁହଁରୁ ଅନଳ ବର୍ଷା ହେଇଛି ସେ କହୁଛନ୍ତି- ଛି... ଛି..! ଏହି ସବୁ ଦେଖିବାକୁ ମୋତେ ଘରକୁ ଡାକିଛ ? କେତେ କଦର୍ଯ୍ୟ ଏହି ପରିବେଶ। ଆଉ ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ କଦର୍ଯ୍ୟ କଣ ଜାଣିଛ ସୌମ୍ୟା ? _ କଣ..? _ ତୁମେ ..! ସୌମ୍ୟା ସ୍ୱାଗତିକା ମିଶ୍ର। ତୁମକୁ ବିବାହ କରି ମୋ ଜୀବନ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ନଷ୍ଟ ହେଇଗଲା। I am completely destroyed. ତୁମ ପରିବାର ମୋ ଜୀବନ କୁ ନଷ୍ଟ କରିଦେଲା । ତୁମେ କଣ ପାଇଁ ବଞ୍ଚିଚ୍ଛ..? ଆର୍ଟଲିଷ୍ଟ ତୁମେ ଏହି ଟ୍ରେନ ରେ ଯଦି କଟି ମରି ଯାଆନ୍ତ ଭଲ ହୁଅନ୍ତା । ମୁଁ ଅନ୍ୟତ୍ର ବିବାହ କରି ଟିକେ ଶାନ୍ତିରେ ବଞ୍ଚନ୍ତି । ତୁମେ ମୋତେ ଡିଭୋର୍ଷ୍ କାହିଁ ଦେଇ ଦଉନ ? ମୋତେ ଛାଡ଼ ..! ମୂର୍ଖ , ଫେମିଲି ର ଅସଭ୍ୟ ନାରୀ ତୁମେ ..! _ ଅରୂପ , ତୁମେ ଏମିତି କଣ କହୁଚ୍ଛ ? ମୁଁ ତୁମର ସ୍ତ୍ରୀ...! ତୁମର ଯଦି ମୋ ପ୍ରତି ଏତେ ଘୃଣା ଭାବ ଅଛି , ତେବେ ବିବାହ କରୁଥିଲ କଣ ପାଇଁ ? ମୁଁ ତ ତୁମକୁ ବାଧ୍ୟ କରିନଥିଲି । ତେବେ ତୁମେ କଣ ମୋତେ ଟିକିଏ ଭଲପାଇବା ଦେଇ ପାରିବ ନାହିଁ । _ ଚୁପ୍ କର ..! ତୁମ ଭଳି ସ୍ତ୍ରୀ ଥିଲେ ଯାହା ନଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଅସୁବିଧା ନାହିଁ । _ ଠିକ୍ ଅଛି , ତୁମ ଇଚ୍ଛା ଯାହା ତୁମେ କର । କିନ୍ତୁ ମନ ରଖିବ ଅରୂପ , ସହିବା ଶକ୍ତି କ୍ଷଣି ହେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆଉ ତାପରେ ମୁଁ ନିଶ୍ଚିନ୍ତ...!     ଅରୂପ , ସୌମ୍ୟାଙ୍କୁ ଧକା ଦେଇ ଚାଲିଗଲେ ଏବଂ ସୌମ୍ୟା ସ୍ୱାଗତିକା ତଳେ ପଡି ଛଟ ପଟ ହେଉଛନ୍ତି ।ଠିକ୍ ରେ ମୁହଁକୁ ମୁହଁ ଦେଖା ଯାଉନି ତଥାପି ଠିକ୍ ଏହି ସମୟରେ ପ୍ରୀୟଂଶୁ ଚୌକି ଉପରୁ ଉଠି ଆସି କହିଲେ ,ଉଠନ୍ତୁ ମାମ । ଆପଣଙ୍କର କିଛି ହେଇ ନାହିଁ ତ..? କେଉଁଠି କୁ ଯିବେ ଆପଣ ? ସେ , ମହାଶୟ ତ୍ ଚାଲିଗଲେ କିନ୍ତୁ ଆପଣ ??    ସୌମ୍ୟା ସ୍ୱାଗତିକା , ନିଜ ଆଖିରୁ ଲୁହ ପୋଛି କହିଲେ ଆରେ ପ୍ରୀୟଂଶୁ ଆପଣ ଏଠାରେ ! _ ହଁ , ମୁଁ ଏଠାରେ । କିନ୍ତୁ ମୁଁ ପ୍ରୀୟଂଶୁ ନୁହେଁ ଯାହାକୁ ଆପଣ ଦିନେ ଜାଣିଥିଲେ। ମୁଁ ଜଣେ ଇତର ମଣିଷ। ଅନେକ ସମୟରେ ଏଠାକୁ ଆସେ ଏବଂ ନିରୋଳା ରେ କିଛି ସମୟ ଅତିବାହିତ କରି ଚାଲିଯାଏ । _ କିନ୍ତୁ , କାହିଁକି ..? ଆଛା , ହଉ ଛାଡ଼..! ଏବେ ଆପଣ କେଉଁଠି ରୁହନ୍ତି ? କଣ କରନ୍ତି ..? ଆପଣଙ୍କ ଛୁଆ ପିଲା , ପରିବାର କିପରି ଅଛନ୍ତି ? _ ବହୁତ୍ ଭଲ । _ ତେବେ , ଏଠାରେ ଏଭଳି ନିରୋଳା ରେ ସମୟ ଅତିବାହିତ କରିବାର ଆବଶ୍ୟକତା କଣ ? _ କିଛି ସ୍ମୃତିକୁ ଜାବୁଡ଼ି ଧରିବାପାଇଁ ସୌମ୍ୟା ମ୍ୟାଡ଼ାମ _ ହଁ ..! ଏହି ମିଛ ସ୍ମୃତି ଗୁଡାକ ଭାରି ଦୁଃଖ ଦିଏ ସତ କିନ୍ତୁ ଖୁବ୍ ନିଜର ହେଇ ସାଥିରେ ଥାଏ । ଧୋକା ଦିଏ ନାହିଁ ପ୍ରୀୟଂଶୁ..! _ କଣ କହିବାକୁ ଚାହୁଁଛନ୍ତି ଆପଣ ? _ ଆପଣ ନୁହେଁ , ପ୍ରୀୟଂଶୁ। ମୁଁ ଆଜି ମଧ୍ୟ ସେହି ସୌମ୍ୟା । _ କିନ୍ତୁ ଆପଣ ଆଉ କାହାର ବାଗ୍ ଦାତା। ତେବେ ଆପଣକୁ ମୁଁ କିପରି ନାମରେ ଡାକିବି ଆଉ । ପାଞ୍ଚବର୍ଷ ପୂର୍ବର ସୌମ୍ୟା ସ୍ୱାଗତିକା ମିଶ୍ର ଙ୍କୁ ମୁଁ ଚିହ୍ନିଚି କିନ୍ତୁ ଆପଣକୁ ନୁହେଁ .! _ ଓଃ... ! ସେଥିପାଇଁ ଏଇ ନିରୋଳା ଜାଗାକୁ ତୁମେ ଆପଣେଇ ନେଇଚ୍ଛ। ହୁଁ , ଶୁଣି ନିଅ ତୁମେ -ବିବାହ କରିଛି ସତ କିନ୍ତୁ ଏହି ବିବାହର କିଛି ମୂଲ୍ୟ ନାହିଁ । ମୁଁ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଗୋଟେ ଅଭିଶପ୍ତ ସୃଷ୍ଟି। ଜଣେ କାଳୀ ଝିଅ । ନାଁ ମୁଁ କିଛି ସଂସ୍କାର ଜାଣିଛି ନାଁ ଭଦ୍ରାମୀ। ବିବାହ କରିଛି ସତ କିନ୍ତୁ ଏଇଟା କେବଳ ସମ୍ପର୍କର ଗୋଟେ ବିନ୍ଦୁ ମାତ୍ର ..! _ ସୌମ୍ୟା , ଆଇ ଆମ୍ ସରି । ତୁମ ପାଇଁ ମୋତେ ସେଦିନ ଯିବାକୁ ପଡ଼ିଥିଲା କାରଣ ତୁମକୁ ନପଚାରି ମୁଁ ସେଦିନ ତୁମ ବାପାଙ୍କୁ ଆମ ବିବାହ ପ୍ରସ୍ତାବ ଦେଇଥିଲି କିନ୍ତୁ...! _ କଣ କିନ୍ତୁ ପ୍ରୀୟଂଶୁ ..! ପଚାରି ନଥିଲ ଯଦି ଏବେ ମୋତେ ପଚାରି ନିଅ ..! _ କିନ୍ତୁ ସେଦିନର ସମୟ ଠିକ୍ ନଥିଲା ,ସୌମ୍ୟା ଆଉ ଆଜି ..! ତୁମେ _ କିନ୍ତୁ ଆଜି କଣ ଅଛି , ତୁମ ହୃଦୟରେ ପ୍ରୀୟଂଶୁ..? _ ସୌମ୍ୟା , ଆଇ ଲଭ୍ ୟୁ.. _  ଆଇ ଲଭ୍ ୟୁ ଠୁ ,ପ୍ରୀୟଂଶୁ..! _ ସୌମ୍ୟା , ୱିଲ ୟୁ ମ୍ୟାରୀ ମୀ..! _ କିନ୍ତୁ ମୋର କିଛି କଣ୍ଡିସନ୍ ଅଛି , ପ୍ରୀୟଂଶୁ, _ କୁହ , ସୌମ୍ୟା ..! _ ବିବାହ ହେଲେ , ତୁମର ସବୁ ଆଜାଦି ଚାଲିଯିବ । ତୁମେ କୌଣସି ଝିଅକୁ ଚାହିଁବ ନାହିଁ ! ତୁମର ସବୁ ସମୟ କେବଳ ମୋର । _କିନ୍ତୁ , Beauty should be admired , Right ସୌମ୍ୟା _ପ୍ରୀୟଂଶୁ,ତୁମେ କାହିଁକି ମୋତେ ଏତେ ଭଲ ପାଉଛ ? "ତୁମେ ଲୋକ ଜମା ଭଲ ନୁହଁ"... ✍️ ପ୍ରଶାନ୍ତ କୁମାର ବିଦ୍ୟାଧର ଉଦୟଗିରି, ଖୋର୍ଦ୍ଧା, ଓଡ଼ିଶା ।। #💔ପ୍ରେମ ବିରହ #ଭାବନାମନର #ମୋକାହାଣୀPk #ପ୍ରଶାନ୍ତକୁମାରpk #🌛ଶୁଭରାତ୍ରି🌃

#ମୋ ଭାବନା #😍ହୃଦୟସ୍ପର୍ଶୀ ଶାୟରୀ ଭିଡିଓ📹 #emotion status #feelings #emotion

#ମୋ ଭାବନା #emotion status #emotion #feelings

#ମୋ ଭାବନା #emotion #emotion status #🥰Love... Dil se ! 💞