*ଶୀର୍ଷକ _ବେଷ୍ଟି ଆଇଡ଼ିଆ ବକ୍ସ ଥିମ୍_ ଖୋଲା ଗଳି ରୂପା....! ରୂପା...! ହେ...। ରହି ଯା... ରୂପା ! ଦେଖ ଏମିତି ଖୋଲା ଗଳିରେ ତୁମେ ଦୌଡ଼ି ଯାଆନି।ଏଇଟା ତୁମ ସହର ନୁହେଁ। ଏଇଟା ଆମ ଗାଁ ଉଦୟଗିରି। :- ଆଃ...! କେତେ ସୁନ୍ଦର ଏଇ ଗାଁ। ......*
କାହାଣୀ ପ୍ରତିଲିପି ଆପ୍ ରେ ପଢ଼ନ୍ତୁ
*_ବେଷ୍ଟି_*
https://pratilipi.app.link/ZLhK3bfM51
☝ ☝ ☝
*କାହାଣୀ ପଢ଼ିବା ପାଇଁ ଏହା ଉପରେ କ୍ଲିକ୍ କରନ୍ତୁ*
ଶୀର୍ଷକ _ବେଷ୍ଟି
ଆଇଡ଼ିଆ ବକ୍ସ ଥିମ୍_ ଖୋଲା ଗଳି
ରୂପା....!
ରୂପା...!
ହେ...। ରହି ଯା... ରୂପା !
ଦେଖ ଏମିତି ଖୋଲା ଗଳିରେ ତୁମେ ଦୌଡ଼ି ଯାଆନି।ଏଇଟା ତୁମ ସହର ନୁହେଁ। ଏଇଟା ଆମ ଗାଁ ଉଦୟଗିରି।
:- ଆଃ...!
କେତେ ସୁନ୍ଦର ଏଇ ଗାଁ। ମୁଁ ଏଇ ସୁନ୍ଦରପୁର କେନ୍ଦ୍ର ଉ.ପ୍ରା ବିଦ୍ୟାଳୟରେ ପଢିବି ।
He is my Besti (ବେଷ୍ଟୀ)
ତାପରେ...
ସବୁଦିନ ପ୍ରେମ୍ ସହିତ ମୁଁ ପ୍ରେୟାର କରିବି...
ଆହେ ଦୟାମୟ ବିଶ୍ୱ ବିହାରୀ,
ଘେନ ଦୟା ବହି ମୋର ଗୁହାରି |୧|
ଜଳ ସ୍ଥଳ ବନ ଗିରି ଆକାଶ,
ତୁମ ଲୀଳା ସବୁଠାରେ ପ୍ରକାଶ |୨|
ଆହେ ଦୟାମୟ ବିଶ୍ୱ ବିହାରୀ,
ଘେନ ଦୟା ବହି ମୋର ଗୁହାରି |
ତୁମେ ଶୁଭ ବୁଦ୍ଧି ପରା ସିଖାଅ,
ତୁମେ ଭଲ ବାଟ ପରା ଦେଖାଅ |୩|
ମୋର କାମକୁ କରାଅ ସରସ,
ମୋର ମୁଖେ ଦିଅ ଚିର ହରଷ |୪|
ଆହେ ଦୟାମୟ ବିଶ୍ୱ ବିହାରୀ,
ଘେନ ଦୟା ବହି ମୋର ଗୁହାରି |
ତୁମ ଚରଣରେ ମୋର ଭକତି,
ଦିଅ ବିପଦେ ସାହସ ଶକତି |୫|
କୂଟ କପଟ ସ୍ୱଭାବ ଯାହାର,
ତାଙ୍କୁ ଦୂରୁ ମୁଁ କରଇ ଜୁହାର |୬|
ଆହେ ଦୟାମୟ ବିଶ୍ୱ ବିହାରୀ,
ଘେନ ଦୟା ବହି ମୋର ଗୁହାରି |
ମୋତେ ନମିଶାଅ ତାଙ୍କ ସାଥିରେ,
ସଦା ରଖ ସାଧୁଜନ କତିରେ |୭|
ଦୟା ବିନୟ ହେଉ ମୋ ଭୂଷଣ,
କାହା ମନେ ମୁଁ ନଦିଏ କଷଣ |୮|
ଆହେ ଦୟାମୟ ବିଶ୍ୱ ବିହାରୀ,
ଘେନ ଦୟା ବହି ମୋର ଗୁହାରି |
ଦୁଃଖୀ ଅରକ୍ଷିତ ସେବା କାରଣେ,
ବଳ ଦିଅ ମୋର କର ଚରଣେ |୯|
ସତ କହିବାକୁ କିଆଁ ଡରିବି,
ସତ କହି ପଛେ ମଲେ ମରିବି |୧୦|
ଆହେ ଦୟାମୟ ବିଶ୍ୱ ବିହାରୀ,
ଘେନ ଦୟା ବହି ମୋର ଗୁହାରି |
ମୋତେ ଏତିକି ସିଖାଅ ସାଇଁ ହେ,
ମୋର ଧନଜନ ଲୋଡା ନାହିଁ ହେ |୧୧|
ତୁମେ ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ଠାକୁର,
ସଦା ରହିବି ମୁଁ ତୁମ ପୟର |୧୨|
(ରୂପା ଦୌଡ଼ି ଯାଉ ଯାଉ, ଗାଉଁଲି ମୋରମ ରାସ୍ତାରେ ଗୋଡ଼ ଖସାଡ଼ିହେଇ ପଡ଼ିଗଲା। ହାତଟା ଖୁବ୍ ଜୋରରେ ଖଣ୍ଡିଆ ଖାବରା ହେଇଛି, ତାକୁ ବଞ୍ଚାଇବାକୁ ଯାଇ ପ୍ରେମ୍ ମଧ୍ୟ ଗୋଟିଏ ସିଜୁ କଣ୍ଟା ଗଛରେ ପଡ଼ିଯାଇଛି ଏବଂ ଦେହ,ମୁଣ୍ଡ ସହିତ ଆଖିରେ ମଧ୍ୟ କଣ୍ଟା ଫୋଡି ହେଇଯାଇଛି।)
: ତୁମେ ଠିକ୍ ଅଛ ରୂପା..!
: ହଁ ,ମୁଁ ଠିକ୍ ଅଛି। କିନ୍ତୁ ଏ ତୁମର କଣ ହେଲା ପ୍ରେମ୍। ମୋ ପାଇଁ ତୁମେ ନିଜକୁ ଏମିତି ଖଣ୍ଡିଆ ଖାବରା କରିଦେଲ। କିନ୍ତୁ କଣ ପାଇଁ ?
: କାହିଁକି ନାଁ, ତୁମେ ପରା କହୁଥିଲ ଯେ ମୁଁ ତୁମର "ଵେଷ୍ଟି" ବୋଲି। ତେବେ ତୁମକୁ ଏମିତି କେମିତି ଖଣ୍ଡିଆ ଖାବରା ହେବାକୁ ଦେଇଥାନ୍ତି।
: ନାଇଁ, ପ୍ରେମ୍। ତୁମେ ଏହା ଠିକ୍ କରିନ। ମୋ ପାଇଁ ତୁମେ ନିଜକୁ ଏମିତି...!
: ଚୁପ୍..!
ପୂରା ଚୁପ୍..!
: ତୁମେ ବ୍ୟାଡ୍ ବଏ। ମୋ "ଵେଷ୍ଟି" ଏମିତି କ୍ରୋଧୀ ସ୍ୱଭାବର କେବେ ହେଇ ନ-ପାରେ ।
: ଆସ କହୁଛି ପରା, ମୋ ସହିତ । ତୁମ ହାତ ଦେଖା, ତୁମ ଖଣ୍ଡିଆ ଜାଗାରେ ଏଇ ଅଚିନା କ୍ଷୀର ଟିକେ ମାରିଦେଲେ ତୁମର କଷ୍ଟ ଟିକେ କମିଯିବ ଏବଂ ଘା... ଶୀଘ୍ର ସୁଖିଯିବ ।
: ନାଇଁ ଥାଉ ପ୍ରେମ୍, ମୋର ବେଶୀ କିଛି ହେଇନି କିନ୍ତୁ ତୁମର ଆଖିରେ କଣ୍ଟା ଫୋଡି ହେଇ ରକ୍ତ ବାହାରୁଛି।ତୁମ ଗୋଡ଼ ହାତ ଖଣ୍ଡିଆ ହେଇଯାଇଛି।
ହଠାତ ଡାକ୍ତର ବାବୁଙ୍କ ପାଖରେ ଖବର ପହଁଚିଗଲା ଯେ ତାଙ୍କ ଝିଅ ରୂପା ତଳେପଡି ଖଣ୍ଡିଆ ଖାବରା ହେଇ ରକ୍ତାକ୍ତ ହେଇଯାଇଛି।ଘରେ ହଲଚଲ ହେଇଗଲା କାରଣ ରୂପା ତାଙ୍କର ଏକମାତ୍ର ଅଲିଅଳି ସୁନା କଣ୍ଢେଇ। ଝିଅର ଏଭଳି ଦଶା ଦେଖି ସମସ୍ତେ ସ୍ତବ୍ଧ ରହିଗଲେ।କିଏ କହିଲା ରୁପାକୁ ପ୍ରେମ୍ ଧକ୍କା ଦେଇ ଏମିତି ଅବସ୍ଥା କରିଛି ତ ପୁଣି କିଏ କହିଲା ବଦମାସ୍ ଟୋକା ଟା ଏମିତି ଦୁଷ୍ଟାମୀ କରୁଚି ଯେ ସମସ୍ତେ ପୁରା ଯମ ଦଣ୍ଡ ଭୋଗୁଛନ୍ତି।
ଡାକ୍ତର ରତିକାନ୍ତ ମିଶ୍ର,ଝିଅକୁ ମରମପଟି କରିବାପରେ କହିଲେ ବେଟା ରୂପା, ତୁମେ ଏମିତି ଏଇ ଗାଉଁଲି ଗରିବଗୁରୁବା ପିଲାଙ୍କ ଠାରୁ ଦୂରେଇ ରହିବା ଆବଶ୍ୟକ। ତାପରେ ସମସ୍ତେ କହୁଛନ୍ତି ସେ ପ୍ରେମ୍ ଟା' ଭାରି ଦୁଷ୍ଟ ପିଲାଟା। ତା' ସହିତ ସାଙ୍ଗହେବା ଠିକ୍ ନୁହେଁ।
:କିନ୍ତୁ ବାବା,
ପ୍ରେମ୍ ମୋର ବେଷ୍ଟ ଫ୍ରେଣ୍ଡ୍।
ସେ ମୋତେ ଧକ୍କା ଦେଇନି।ବରଂ ମୋ ପାଇଁ ସେ ଖଣ୍ଡିଆ ଖାବରା ହେଇ ଲହୁ ଲୁହାଣ ହେଇଛି।
ମୋତେ ବିଶ୍ୱାସ କର ବାବା। ସେ ଜଣେ ବ୍ରିଲିଆଣ୍ଟ ଷ୍ଟୁଡେଣ୍ଟ୍।
: ମୋର କିଛି ଶୁଣିବାର ନାହିଁ। କାଲିଠାରୁ ଆମେ ଭୁବନେଶ୍ୱର ଯାଉଛେ। ଭାବିଥିଲି ତୁମେ ଗାଁ'ରେ ରହି ପାଠପଢ଼ିବ କିନ୍ତୁ ଏଠାର ପରିବେଶ ତୁମ ପାଇଁ ଅନୁକୂଳ ନୁହେଁ ।
: ପ୍ଲିଜ୍ ବାବା, ମୋତେ ଏଇଠି ପଢିବାକୁ ଦିଅନା..!
: No Never at all..!
ଏମିତିରେ ମୋର ବଦଳି କଟକ ବଡ଼ ମେଡ଼ିକାଲ ହେଇ ଯାଇଛି।କଟକ ରେ କ୍ୱାଟର ମିଳିଲେ ସେଠାରେ ରହି ପାଠପଢ଼ିବ। ଏବେ ତୁମେ ନିଜର ଡ୍ରେସ୍ ଓ ବହି ପ୍ୟାକକର। କାଲି ସକାଳ ହେଲେ ଆମେ ଭୁବନେଶ୍ୱର ଯିବା। ତୁମ ଜୀବନ ସହିତ ମୁଁ ଖେଳ ଖେଳି ପାରିବି ନାହିଁ ବେଟା।
: ବୁଝିବାକୁ ଚେଷ୍ଟାକର ବାବା। ମୁଁ ଏଇ ଗାଁ ସ୍କୁଲରେ ପାଠ ପଢିବି। ମୁଁ ପ୍ରେମ୍ କୁ ଛାଡ଼ି ଯିବିନି ସହର।
: ଶୁଣ ମୋ ସୁନା ଝିଅ। ସହରରେ ମୁଁ ରହିବି ଆଉ ମୋର ଗୋଟିଏ ବୋଲି ଗେଲ୍ଖି ଝିଅ ଏଇଠି ଗାଁ'ରେ ରହିଲେ ମୁଁ ବଞ୍ଚିବି କିପରି ?
Really , I will miss you my baby.
: ବାବା..!
ତେବେ,ଗୋଟେ କଣ୍ଡିସନ। ଆମେ ସବୁ ସପ୍ତାହରେ ଗାଁକୁ ବୁଲିବାକୁ ଆସିବା ।
: ଓକେ..!
ବାବାଙ୍କ ଆଦେଶରେ କଠୋରତା ଥିଲା ସତ କିନ୍ତୁ ରୂପାଙ୍କ ପାଇଁ ଥିଲା ଢେର ସାରା ଭଲପାଇବା କିନ୍ତୁ ଏପଟେ ଯନ୍ତ୍ରଣାରେ ଛଟପଟ ପ୍ରେମ୍ ଗାଁ ଗୋଷ୍ଠି ସ୍ବାସ୍ଥ୍ୟ କେନ୍ଦ୍ରରେ ନିଜର ଉପଚାର କରି ଆଖିରେ ପଟି ବାନ୍ଧି ଘରକୁ ଫେରିଛି। ଆଖିରେ ଆଖିଏ ନିଶା। ହୃଦୟରେ ମେଞ୍ଚା ମେଞ୍ଚା ହେଇ ଭାସୁଅଛି ଆଶାର ସୁନେଲି ସ୍ବପ୍ନ।କିନ୍ତୁ ଅଜଣା ଭୟରେ ଛଟପଟ ହେଇଛି ପ୍ରେମ୍ କାରଣ ଡାକ୍ତରଙ୍କ କହିବା ଅନୁସାରେ ଯଦି ଆଖିକୁ ଠିକ୍ ରେ ଦେଖା ଯିବନି ତେବେ ସାରା ଜୀବନ ଅନ୍ଧଭଳି ରହିବାକୁ ପଡ଼ିବ ନଚେତ ଚଷମାର ଉପଯୋଗ କରିବାକୁ ପଡ଼ିବ କିନ୍ତୁ ଏତେ ଗୁଡା ଟଙ୍କା ଆସିବ କୁଆଡୁ ଭଲା ?
ପ୍ରେମ୍, ଭାବନା ରାଜ୍ୟରେ ବୁଲିବା ଭିତରେ , ପାଖକୁ ଆସିଛନ୍ତି ପ୍ରିୟ ସଖୀ ରୂପା। ଅପୂର୍ବ ଅପରୂପା ସୁନ୍ଦରୀ। ରୂପା ଆଖିରେ ଲୁହ। ସେ ଆଖିର ଲୁହକୁ ଲୁଚାଇ ଆସି, ପ୍ରେମ୍ କୁ କହିଲେ ପ୍ରେମ୍ !
ମୁଁ କାଲି ସହର ଚାଲିଯିବି।
ବାବାଙ୍କର ବଦଳି ହେଇଗଲା।କିନ୍ତୁ ସବୁ ସପ୍ତାହରେ ଆମେ ଆସିବୁ ଗାଁକୁ। ଆଛା ଫେରିବା ସମୟରେ କଣ ଆଣିବି ତୁମ ପାଇଁ ?
ଆଛା ତୁମେ ମନ୍ ଦୁଃଖ କରିବ ନାହିଁ ତ ..?
ମୁଁ, ସହର ଯିବାପରେ ତୁମେ ମୋତେ ଭୁଲି ଯିବନି ତ?
କୁହ ପ୍ରେମ୍। ସତରେ କଣ ମୁଁ ତୁମର ବେ଼ଷ୍ଟି ନୁହଁ।
: ଆରେ ରୂପା। ଏମିତି କଣ କହୁଚ୍ଛ? ତୁମେ ମୋର ପରା ଗାର୍ଲ୍ ଫ୍ରେଣ୍ଡ୍ ଆଉ ମୁଁ ତୁମ ବଏ ଫ୍ରେଣ୍ଡ୍।
: ଚୁପ୍..! I reject you..
: ହୁଁ, ଜାଣିଛି। ତୁମେ ମୋତେ ମିଛରେ ରିଜେକ୍ଟ କରୁଛ କିନ୍ତୁ ଏଇ ପ୍ରେମ୍ କୁ ତୁମେ ପ୍ରେମ କରୁଛ, ଭଲ ପାଉଛ ଏବଂ ମିସ୍ ମଧ୍ୟ କରୁଛ !
: You are my best friend only . "Bad boy."
ଶୀଘ୍ର ଠିକ୍ ହେଇ ଯା...! ବେଶୀ ଦୁଷ୍ଟାମୀ ଭଲ ନୁହେଁ।
ଆଛା , ମୁଁ କାଲି ଭୁବନେଶ୍ୱର ଚାଲିଯିବି କିନ୍ତୁ ତୁମେ ମୋତେ କିଛି କହିବନି ..!
: Sure, Why not..? I am telling you something something...
: You are Rejected, Bad Boy
: ହୁଁ, ତୁମେ ମୋତେ ରିଜେକ୍ଟ୍ କରିପାର ରୂପା କିନ୍ତୁ ମୁଁ ତୁମକୁ ଭଲ ପାଇପାରିବି ନାହିଁ ଏହା କେଉଁ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ଲେଖା ଅଛି ?
ଆଛା ଠିକ୍ ଅଛି । ତୁମେ ଘରକୁ ଯାଆ ନଚେତ କିଏ ଦେଖିବ ଯଦି ପୁଣି ଅସୁବିଧା ହେବ। ଏମିତିରେ ମୋ ନାମରେ ଅନେକ ମଣିଷ ଅନେକ କିଛି କହୁଛନ୍ତି। ତାପରେ ମୁଁ ଜଣେ ଗରିବ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ପରିବାରର ପୁଅ ଆଉ ତୁମେ ସହର ର ଜଣେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ଡାକ୍ତରଙ୍କ ଝିଅ।ଏଠାରେ ଷୋରିଷ ଫୁଟିଲେ ଗାଁ ଲୋକଙ୍କ ନାକରେ ଗନ୍ଧ ବାଜିବ। ଦୁନିଆରେ ସବୁ ଜିନିଷ ଟଙ୍କାରେ କିଣାଯାଇ ପାରେ ରୂପା,କିନ୍ତୁ ସମ୍ପର୍କ କେବଳ ଦୁଇପଦ ମିଠା କଥା ଓ ଭଲପାଇବା ଦେଇ କିଣିହୁଏ...!
ତୁମେ ଚାଲି ଯା...! ମୁଁ ତୁମକୁ ମିସ୍ କରିବିନି-ବେଷ୍ଟି
: ଠିକ୍ ଅଛି ,ମୁଁ ଯାଉଛି। କାଲି ସକାଳେ ଭୁବନେଶ୍ୱର ଯିବି ତାପରେ ...!
: ମୁଁ ତୁମକୁ ଚିଠି ଲେଖିବି ରୂପା...
Dear GF
I am not your "heart" but I am miss you.
I am not your "family" but I am care for U
I am not your "blood" but I am ready to share your pain.
Because I am your "Stupid" BF , who always there for You
Your'S Bad Boy
Pk.
ରୂପା ଚାଲିଯାଇଛି ଭୁବନେଶ୍ୱର। ଥରୁଟିଏ ମଧ୍ୟ ଫେରିନାହିଁ ଉଦୟଗିରି ଗାଁ ମାଟିକୁ। ଏହା ମଧ୍ୟରେ ବିତି ଯାଇଛି ଦୀର୍ଘ ୧୦ ବର୍ଷ। ଏପଟେ ପ୍ରେମ୍ ର ଆଖିକୁ ଠିକରେ ଦେଖା ଯାଉନି।ଚଷମା ଲଗାଇବା ପରେ ଟିକେ ଜୀବନ ସରଳ ହେଇଛି ସତ କିନ୍ତୁ ଜୀବନରେ ରହି ଯାଇଛି ଅନେକ ଅବଶୋଷ। ନାଁ ଅଛି ଭଲ ଚାକିରୀ ଖଣ୍ଡେ କି,ଘର ର ଭଲ ପରିସ୍ଥିତି। ଗାଁ ଲୋକ ତ ଆଗରୁ କହୁଥିଲେ ଦୁଷ୍ଟ ପିଲାଟା ଏବେ ଘରେ ମଧ୍ୟ କହିଲେଣି ଯେ ଭେଣ୍ଡିଆ ପୁଅ ଟେ' ହେଇ ବାପାଙ୍କ ଉପରେ ବୋଝ ହେଇଛି। ରୋଜଗାର କରିବାକୁ ଯାଉନି କି କିଛି କାମ ଧନ୍ଦା କରୁନି। କିନ୍ତୁ କିଏ ଜାଣେ ଭାଗ୍ୟ ଓ ଭବିଷ୍ୟତ କଥା। ଦୀର୍ଘ ଦଶ ବର୍ଷ ମଧ୍ୟରେ ରୂପାର ଖଣ୍ଡେ ଚିଠି ଆସିନାହିଁ କି ଫୋନ୍। କାହା ଭରସା ରେ ପ୍ରେମ୍ ଚାକିରିକାରିବାକୁ ଯିବ ଭୁବନେଶ୍ୱର ସହର। କିଏ ? ବା ସେଠାରେ ଅଛନ୍ତି ଚିହ୍ନା ପରିଚିତ ମଣିଷ ! ଯେଉଁ ଗୋଟିଏ ସାହାରା ଥିଲା ସେ ମଧ୍ୟ ଛିଡି ଯାଇଛି। ପିଲା ଦିନର ସେହି ରେଜେକ୍ଟ୍ ଶବ୍ଦଟା ସତ ଭଳି ମନ୍ ହେଉଛି।ଏମିତି ଅନେକ କଥା ଭାବି ଭାବି DMU ଟ୍ରେନ ରେ ଚଢିଗଲା ପ୍ରେମ୍। କିଛି ଘଣ୍ଟାର ଦୁରତ୍ଵ ଅତିକ୍ରମ ପରେ ଆସିଗଲା ମନ୍ଦିର ମାଳିନୀ ସହର ଭୁବନେଶ୍ୱର।
ବାଃ...! ଖୁବ୍ ସୁନ୍ଦର ସହର। ସହର ନୁହେଁ ତ ଯାଦୁ ମନ୍ତର। ଏଇ ସହର ଛଡେଇ ନେଇଛି ପ୍ରେମ୍ ର ବେଷ୍ଟିକୁ। ଏବେ ରାସ୍ତା ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଅଚିହ୍ନା। "ଖୋଲା ଗଳି" ରେ ଯୁଆଡେ ଗଲେ, ବୁଲି ବୁଲି ଆସି ସେଇ ଗୋଟିଏ ସ୍ଥାନରେ ପୁଣି ମଣିଷ ପହଞ୍ଚିଯାଏ। ସତରେ ସେହି ସହର ଏଇଟା ନାଁ ଯନ୍ତ୍ରର ମନ୍ତର୍ ,ଯେଉଁଠି ମଣିଷ ରାସ୍ତା ଭୁଲି ଯାଉଛି।କିନ୍ତୁ ପ୍ରେମ୍ କରିବ ବା କଣ। ଚାକିରୀ କରିବାକୁ ପଡ଼ିବ କାରଣ ଘରେ ରୋଗଣି ମାଆ ପଡ଼ି ରହିଛି। ଘରେ ଘୋର ଅର୍ଥାଭାବ କାରଣ ମାଆ ସେବା କରୁ କରୁ ବାପା ମନୋଜ ପଟ୍ଟନାୟକଙ୍କ ଅବସ୍ଥା ବା'ର ବାଜି ଯାଉଛି। ସମୟ ମିଳିଲେ କିଛି ରୋଜଗାର ହୁଏ ନଚେତ ଏମିତି ଭୋକ ଉପାସରେ ପଡ଼ି ଛଟପଟ ହେବାକୁ ପଡେ।
ଏମିତି ଅନାବନା ଭାବନା ଭିତରେ ପ୍ରେମ୍, ଛିଡାହେଇଛନ୍ତି ଆଚାର୍ଯ୍ୟବିହାର ର ଓଭର ବ୍ରିଜ ତଳେ। ମନ୍ ପକାଉଛନ୍ତି ସ୍କୁଲ ସମୟର ବାନ୍ଧବୀ ରୁପାଙ୍କୁ। ଏହା ମଧ୍ୟରେ ବିତିଯାଇଛି ଅନେକ ବର୍ଷ ଏବେ ରୂପାଙ୍କୁ ବାଇଶି ପୁରି ତେଇଶି ରେ ପାଦ ଥାପିଛନ୍ତି। ପାଠପଢା ପଢ଼ି ସରିଯାଇଛି। ଏପଟେ ନବ ଯୌବନା ରୂପା, ହେଇଛନ୍ତି ରୁପଶ୍ରୀ ମିଶ୍ର। ସହର ର ଅନେକ ନାମୀ ଦାମୀ ଡାକ୍ତରଙ୍କ ଠାରୁ ଅନେକ ଉଚ୍ଚ ପଦବୀ ଅଫିସରଙ୍କ ଭିଡ଼ ବିବାହ କରିବାକୁ। କିନ୍ତୁ ଡାକ୍ତର ରତିକାନ୍ତ ମିଶ୍ର , ଜୋଇଁ ଭାବେ ପସନ୍ଦ କରିଛନ୍ତି ଜଣେ ଡାକ୍ତରଙ୍କୁ।ତାଙ୍କ ସହିତ ଭେଟ କରିବାକୁ ଯାଇଛନ୍ତି ରୂପଶ୍ରୀ।
ଆଚାର୍ଯ୍ୟବିହାର ଓଭର ବ୍ରିଜ ତଳେ ପାଖା ପାଖି ଛିଡ଼ାହେଇଛନ୍ତି ପ୍ରେମ୍ ଓ ରୂପା।କିନ୍ତୁ ଦୁହେଁ ଦୁହିଁଙ୍କୁ ଚିହ୍ନି ପାରୁନାହାଁନ୍ତି।ଠିକ୍ ସେହି ସମୟରେ ପ୍ରେମ୍ ଙ୍କ ନଜର ପଡ଼ିଲା ରୁପାଙ୍କ ହାତ ଉପରେ। ଡାହାଣ ହାତରେ ଥିବା ସେ ଛୋଟ ଦାଗ ଉପରେ। କିନ୍ତୁ ଏମିତି ବି ହେଇପାରେ ଯେ ଅନ୍ୟ କେହି ସେ ହୋଇଥିବେ ତେଣୁ ପ୍ରେମ ସାହାସ କରି କିଛି କହିପାରିଲେ ନାହିଁ। ଠିକ୍ ସେହି ସମୟରେ ଗୋଟିଏ କଳା ରଙ୍ଗର କାର ଆସି ସେଠାରେ ଅତାକିଗଲା। କାର ରେ ବସିଥିବା ଯୁବକ ଜଣକ ରୁପାଙ୍କୁ ଇଶରା କରି ଡାକିଲେ। ରୂପା ତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଯିବା ସମୟରେ ହଠାତ୍ ଉପରୁ ଗୋଟିଏ ହୋଡ଼ିଂ ଖସି ପଡିଲା ....
: ଶୁଣନ୍ତୁ ମିସ୍! ସାବଧାନ ହୁଅନ୍ତୁ। ଆପଣଙ୍କ ଉପରେ ....!
ପ୍ରେମ୍ ଙ୍କ ମୁହଁରୁ ଶବ୍ଦ ସରିଛି କି ନାହିଁ, ରୂପାଙ୍କୁ ବଞ୍ଚାଇବାକୁ ଯାଇ ପୁନଃ ପ୍ରେମଙ୍କ ମୁଣ୍ଡରେ ବାଜିଲା ଉଁପରୁ ଖସିଥିବା ହୋଡିଂ।ମୁଣ୍ଡରେ ଶକ୍ତ ଆଘାତ ଯୋଗୁଁ ପ୍ରେମ୍ ବେହୋଶ ହେଇଗଲେ। ଧିରେ ଧିରେ ଓଭର ବ୍ରିଜ ତଳେ କୁଢ଼ କୁଢ଼ ଲୋକ ଜମା ହେଇଗଲେ।
: ଡକ୍ଟର ରାଜ୍..! ପ୍ଲିଜ୍ ଆମ୍ବୁଲାନ୍ସ ଡାକନ୍ତୁ । ମୋ ପାଇଁ ଏଇ ଯୁବକଙ୍କ ଏଭଳି ହେଲା। ତାଙ୍କର କିଛି କ୍ଷତି ହେବାକୁ ଦେବିନି ମୁଁ ଡକ୍ଟର।
: ରୂପା, ତୁମେ ବ୍ୟସ୍ତ ହୁଅନି। ସବୁ ଠିକ୍ ହେଇଯିବ। ତୁମେ ଟିକେ ଧୈର୍ଯ୍ୟ ଧରି ରୁହ। ଏଇ ପାଖରେ ଛ-ନମ୍ବର ହସ୍ପିଟାଲ।
କିଏ ଏଇ ଯୁବକ? କଣ ତାଙ୍କ ପରିଚୟ? ତାଙ୍କପାଇଁ ମୋ ଛାତି ଭିତରଟା କଣ ପାଇଁ ଗୋଲେଇ ଘାଣ୍ଟି ହେଉଛି। ଅନେକ ବର୍ଷ ବିତି ଯାଇଛି କିନ୍ତୁ ମୋ "ବେଷ୍ଟି" ଦିନକ ପାଇଁ ଫୋନ୍ କରିଲେ ନାହିଁ କି ଚିଠି ଖଣ୍ଡେ ନାହିଁ। କିପରି ଅଛନ୍ତି ସେ ?
( ରୂପା ମୁଣ୍ଡକୁ ଟିକେ ମାରି କହିଲେ,ଧେତ୍ ମୁଁ ଗୋଟେ ପାଗେଳି ଟା। ସେ କିପରି ଚିଠି ଦେଇଥାନ୍ତେ କି ଫୋନ୍ କରିଥାଆନ୍ତେ। ତାଙ୍କ ପାଖରେ ତ ମୋ ଠିକଣା ନଥିଲା। ତାପରେ ଏତେ ବର୍ଷ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ଦିନକ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ସହିତ ଦେଖା କରିନି। ସେ ଏବେ କିପରି ଲାଗୁଥିବେ। ଇ think ଖୁବ୍ handsome ହେଇଥିବେ। Bad Boy , I hate you but really I missed you.)
: କଣ ହେଲା ରୂପା..? ତୁମେ ଏମିତି ଚୁପ୍ ରହିଛ ଯେ ..?
: Nothing Doctor। I am fine. ଶୀଘ୍ର ଚାଲନ୍ତୁ ତାଙ୍କୁ ଠିକ୍ କରିଲା ପରେ ଯାହା କିଛି। ସେ ଆଜି ନଥିଲେ ଏଇ ରୂପା ମଧ୍ୟ ହସ୍ପିଟାଲ ର ବେଡ଼ ରେ ପଡିଥାନ୍ତା। ମୋ ପାଇଁ ସବୁ ହେଲା।
: Don't worry, ମିସ୍ ରୂପା। କିନ୍ତୁ ତୁମେ ମୋତେ କିଛି ଲୁଚାଉଛ କି ? କଣ ହେଇଛି ତୁମର। ତୁମେ ମୋର ଫିଆନ୍ସ। କିଛିଦିନ ପରେ ଆମ ବିବାହ ହେବ କିନ୍ତୁ ଏମିତି ଛୋଟ ଛୋଟ ଘଟଣାକୁ ନେଇ ତୁମେ ସିରିଏସ ହେବା ଠିକ୍ ନୁହେଁ।
: No, Doctor। ମୁଁ ଶିରିଏସ ନୁହେଁ। ଏହା ମୋର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ। ସେ ଯୁବକ ଜଣଙ୍କ ଏବେ ବେହୋସ୍ ଅଛନ୍ତି।ସେ ଠିକ୍ ହେଲାପରେ ମୁଁ ଏଠାରୁ ଯିବି। ଆପଣ ଫେରି ଯାଆନ୍ତୁ। ଏଇ ସମୟ ଟା ଠିକ୍ ନାହିଁ।
: ବ୍ୟସ୍ତ ହୁଅନି ରୂପା। କାଲି ତାଙ୍କର ଅପରେସନ ହେବ। ତାପରେ ସେ ଠିକ୍ ହେଇଯିବେ।ମୁଁ ଏବେ ଆସୁଛି।
ହସ୍ପିଟାଲ ର ବେଡ଼ ଉପରେ ଶୋଇ ରହିଛନ୍ତି ପ୍ରେମ୍। ଏପଟେ ପ୍ରେମ୍ ଙ୍କ ବିଷୟରେ ଭାବି ଭାବି ରୂପା ତାଙ୍କ ହାତକୁ ଧରି ଶୋଇପଡିଛନ୍ତି।ଚେତନା ଫେରିଛି ପ୍ରେମ ବାବୁଙ୍କର। ପାଖରେ ସେ ରୁପାଙ୍କୁ ଦେଖି ଚମକି ପଡ଼ିଲେ। ହୃଦୟର ଗଭୀରତମ କୋଣ ଅନୁକୋଣ ରୁ କେବଳ ଗୋଟିଏ ଶବ୍ଦ ବାହାରିଲା "ବେଷ୍ଟି"।
ପ୍ରେମ୍ ଆଖି ଭରି ଦେଖି ନେଲେ ରୂପାଙ୍କୁ। ଡାହାଣ ହାତରେ ଗୋଟେ ଟାଟୁ ଦେଖି ପ୍ରେମ ଚମକି ପଡିଲେ କାରଣ ଟାଟୁ ରେ ଲେଖାଥିଲା ବେଷ୍ଟି। ହଠାତ ମୁହଁରୁ ବାହାରି ପଡ଼ିଲା ସେହି ଶବ୍ଦ "ବେଷ୍ଟି"! ଯାହାଙ୍କୁ ସେ ସହର ର ଖୋଲା ଗଳିରେ ଖୋଜୁ ଥିଲେ। କିନ୍ତୁ ଏ କଣ ତାଙ୍କ ବେଷ୍ଟିଙ୍କ ରିଙ୍ଗ ସେରୀମୋନି ସରିଛି କିନ୍ତୁ ସେ ...!
ରୂପା ନିଦରେ ଶୋଇଛନ୍ତି କି,ପ୍ରେମ୍ ବାବୁ ତରବର ହେଇ ଉଠି ବସିଲେ ବେଡ଼ ଉପରେ।ମୁଣ୍ଡ ବୁଲେଇ ହେଉଛି। ଆଖିକୁ ସ୍ପଷ୍ଟ ଦେଖା ଯାଉନି। ତଥାପି ପ୍ରେମ କାଗଜ କଲମ ଉଠାଇ ଲେଖିଲେ....
ପ୍ରିୟ ବେଷ୍ଟି ,
ନିଜ ପରିବାରର ଦୁଃଖ କଷ୍ଟକୁ ଯିଏ ଅଙ୍ଗେ ଅଙ୍ଗେ ଲିଭେଇଛି,ସେ ଦୁନିଆଁର ସବୁ ସମସ୍ୟାକୁ ସହଜ ରେ ସାମ୍ନା କରି ପାରିବ।ଆଜି ଏଇ କଷ୍ଟ ମଧ୍ୟ ମୁଁ ସମ୍ଭାଳି ପାରିବି।ତୁମ ଆଙ୍ଗୁଠି ରେ ଲାଗିଥିବା ଏହି ମୁଦ୍ରିକା କହୁଛି ଯେ ତୁମେ ବିବାହ ବନ୍ଧନରେ ବାନ୍ଧି ହେଇ ସାରିଛ। ଯାହା ହେଉ ତୁମ ବର ଅବଶ୍ୟ ଖୁବ୍ ଭାଗ୍ୟବାନ ମଣିଷ। ଖୁସିରେ ରୁହ ତୁମେ। ମୁଁ ତୁମ ରାସ୍ତାରେ କଣ୍ଟା ହେବାକୁ ଚାହୁନି। ନଚେତ ଏଇ ମଣିଷଙ୍କ ସନ୍ଦେହର କିଛି Treatment ନାହିଁ..।
ଇତି ତୁମର
Bad Boy
।।ସମାପ୍ତ ।।
✍️ପ୍ରଶାନ୍ତ କୁମାର ବିଦ୍ୟାଧର
#ପ୍ରଶାନ୍ତକୁମାରpk #ମୋକାହାଣୀPk #💔ପ୍ରେମ ବିରହ #ଭାବନାମନର #🎞️ମହିଳା ସ୍ପେଶାଲ ଫିଲ୍ମ ଏବଂ ଗୀତ📽️
