ମୋକାହାଣୀPk
Prasanta Kumar Bidyadhar
496 views
•
2 months ago
ଶୀର୍ଷକ _ଦ୍ବିତୀୟ ସ୍ବାମୀ
ଆଇଡିଆ ବକ୍ସ ଥିମ୍ _ପୃଷ୍ଠା ପତ୍ର
କଟକ ସହର...!
କୋଳାହଳ ମଧ୍ୟ ରେ ଶୂନ୍ୟତା ର ଆଭାସ।
ରାତି ୧୦ ଟା ବାଜି ୧୫ ମିନିଟ ।
ସହର ଟା ଶୋଇ ଯିବା ପରେ ହଠାତ କାହାର କରୁଣ କ୍ରନ୍ଦନର ପ୍ରତିଧ୍ଵନି ସାରା ଅଶ୍ଵିନୀ ହସ୍ପିଟାଲ କୁ କମ୍ପିତ କରିଦେଇଥିଲା ..!
ଆଇ ଲଭ୍ ୟୁ ....!
I love you...
ଆଇ ଲଭ ୟୁ...
ଆଦର୍ଶ ଭାଇ ତୁମେ ମୋ ସହିତ ଏମିତି କରିପାରିବ ନାହିଁ।
ତୁମେ ମୋତେ ଏମିତି ଏକାକୀ କରି ଛାଡ଼ି ଯାଇପାରିବ ନାହିଁ।
ମୁଁ ତୁମକୁ ଅନନ୍ୟ ପ୍ରେମ କରେ ଆଦର୍ଶ ଭାଇ।
ତମେ ଥରେ ଉଠି ଆସନା।
ମୋ କଥା ଥରେ ରଖ ।
Please... ଆଦର୍ଶ ଭାଇ ।
ତୁମ କଥା ମୁଁ ଶୁଣି ନଥିଲି ବୋଲି ତୁମେ ମୋ ଉପରେ ଏମିତି ଅଭିମାନ କରି ଚାଲି ଯାଆନି ମୋତେ ଏକାକୀ କରି ।
ତୁମେ ଏମିତି ସ୍ୱାର୍ଥପର ହେଇପାରିବ ନାହିଁ ଆଦର୍ଶ ଭାଇ ।
ଦେଖ , ତୁମେ ଯଦି ମୋ ସହିତ କଥା ହେବନି । ବେଡ଼ ରୁ ଉଠିବନି ତେବେ ମୁଁ କାନ୍ଦିବି ଆଦର୍ଶ ଭାଇ। ଭାଉଜଙ୍କୁ ସବୁ ସତ କଥା କହିଦେବି।
ଦେଖ , ଆଦର୍ଶ ଭାଇ ।
ମୋ ସୁନା ଟା ପରା।
ତମେ ଥରେ ଉଠି ବସି ମୋ ସହିତ କଥା ହୁଅ। ତୁମ ଗେଲ୍ଲି ଆସିଛି।
ତୁମ ପ୍ରୀତି ଆସିଛି ତୁମ ପାଖକୁ ।
ଥରେ ଉଠି , ତୁମ ବାହୁ ବନ୍ଧନରେ ମୋତେ ବାନ୍ଧି ନିଅ ନାଁ ...!
ଏ ତୁମେ କେବେ ମେଘ ଝଙ୍କାର ଦେଖିଛ ..! ଶୁଣିଛ ସେ ପ୍ରୀୟା ର କରୁଣ କ୍ରନ୍ଦନର ପ୍ରତିଧ୍ଵନି...!
ଶୁଣ ଆଦର୍ଶ ଭାଇ ...
ମେଘ ଦୂତ ପୁସ୍ତକରେ "ପୂର୍ବ ମେଘ" ରେ କବି କଣ ଲେଖିଥିଲେ ....
ଦକ୍ଷିଣଦେଶେ ରାମଗିରି ଶୋଭନ,
ବିମଳ ଶୁଭ୍ର ଯହିଁ ନଦୀ ଜୀବନ
ଜନକକନ୍ୟା ସ୍ନାନେ ପବିତ୍ର ଅତି,
ପର୍ଣ୍ଣଗହଳ ଯହିଁ ତରୁ-ବ୍ରତତୀ ।
ତହିଁଁ କୁବେର ଶାପେ ହୋଇ ପ୍ରେରିତ,
ରହିଲା ଯକ୍ଷ ଦୁଃଖେ ଆତୁର ଚିତ୍ତ ।
ବତ୍ସର ଅନ୍ତେ ହେବ ଶାପ ମୋଚନ,
ବତ୍ସର ଅନ୍ତେ ହେବ କାନ୍ତା ମିଳନ ।
ଗମିଲା କେତେ କାଳ ସେ ଧରାଧରେ, ବାଳାବିରହୀ କାମୀ ଯକ୍ଷ କାତରେ ।
କ୍ରମେ ଶରୀର କାନ୍ତି ହେଲା ବିଲୟ,
ଖସିଲା ଶୀର୍ଣ୍ଣ କରୁ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣ ବଳୟ ।
ଆଷାଢ଼ ଆଦ୍ୟ ଦିନେ ଶିଖରି ଶିର,
ଘୋଟିଲା ଆସି ଘନନୀଳମୁଦିର,
କ୍ରିଡ଼ା ନିମନ୍ତେ ବପ୍ରେ କରୀ ଯେସନ,
ତେସନେ ମନୋରମ ଦିଶଇ ଘନ ।
କେତକୀ ପ୍ରକାଶକ ଘନ ଦର୍ଶନେ,
ଅଧୀର ଯକ୍ଷ ପୂର୍ବସୁଖ ସ୍ମରଣେ ।
ବେଗେ ବୋହିଲା ଶୋକ ଅଶୃ ନୟନେ,
କହି ନୁହଇ କେତେ ପାଞ୍ଚିଲା ମନେ ।
ଅଙ୍ଗନା ସଙ୍ଗେ ମଧ୍ୟ ଥିଲା ଲୋକର,
ଘନାଗମେ ଆକୁଳ ହୁଏ ଅନ୍ତର ।
ପ୍ରାଣସଙ୍ଗିନୀ-ସଙ୍ଗମୁଖ ହଜାଇ,
ଆତୁର ଯକ୍ଷ ତାର କଥା ତ ନାହିଁଁ ।
ନିଜ କୁଶଳ ବାର୍ତ୍ତା ମେଘ ହସ୍ତରେ,
ପ୍ରେରିବ ପ୍ରିୟା ପାଶେ ନିଜ ନଗରେ ।
ପାଇ ବାରତା କାନ୍ତା ହୋଇବ ସ୍ଥିର,
ଆଶାପ୍ରଭା ଶୋଷିବ ତା ନେତ୍ରନୀର ।
ଏ ଭାବେ ପ୍ରାଣ-କାନ୍ତା-ଦୁଃଖେ ବିକଳ,
ଅର୍ଘ୍ୟ ସ୍ୱରୂପେ ଦେଲା ନିର୍ଝର ଜଳ ।
ତୁମେ ଥରେ ମୋତେ କଥା କୁହ ଆଦର୍ଶ ଭାଇ। ମୁଁ କଥା ଦେଉଛି । ତୁମେ ମୋର ହେବ " ଦ୍ଵିତୀୟ ସ୍ବାମୀ " ...!
ଆଦର୍ଶ ର ଶବ ପାଖରେ ବସି ଭୋ... ଭୋ.. ହେଇ କାନ୍ଦୁଛି ପ୍ରୀତି। ଦୁଆର ମୁହଁରେ ଭାଉଜ ରତ୍ନା କଇଁ କଇଁ ହେଇ କାନ୍ଦି କହୁଛନ୍ତି , ପ୍ରୀତି ..! ଏ ପ୍ରୀତି । ତୋ ଆଦର୍ଶ ଭାଇଟା ତୋ ମୁଁହ ଦେଖି ବ ବୋଲି ଅନେଇ ରହିଥିଲା। ତୋ ଆସିବା ଖବର ଶୁଣି ସେ ତାର ପ୍ୟାକେଟ ରୁ ସିନ୍ଦୁର ଫରୁଆ ଆଉ ଦୁଇ ପଟ ଶଙ୍ଖା ବାହାର କରି ଦେଇ କହିଲା ଦିଦି , ଦିଦି ଲୋ ...! ମୋ ପ୍ରୀତି କୁ ଥରେ ଦେଖିବାକୁ ଡାକେ।
ଦିଦି ... ଆଲୋ ମୁଁ ପରା ତାର " ଦ୍ଵିତୀୟ ସ୍ବାମୀ" ।ତୁ ଆଉ କାହିଁ କୁଆଡେ ତା ପାଇଁ ବର ଖୋଜୁଛୁ। ତୋ ଭାଇ ଆଦର୍ଶ ଟା ନିଶ୍ଚିନ୍ତ ତାକୁ ବିବାହ କରିବ ।ଏଇ ଦେଖ ଲୋ ଦିଦି, ଆଜି ତା ପାଇଁ ମୁଁ ଶଙ୍ଖା ଓ ସିନ୍ଦୂର ଆଣି ଆସିଛି। ତାକୁ ନଦେଖିଲା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏଇ ପ୍ରାଣ ଟା କଣ ପିଣ୍ଡରୁ ଛାଡ଼ି ଯିବ କି ?
ଆଦର୍ଶ ଶବ , ବେଡ଼ ଉପରେ ଶୋଇ ରହିଛି। ଭଉଣୀ ରତ୍ନା ଆଖିରେ ମେଞ୍ଚା ମେଞ୍ଚା ହୋଇ ଲୁହ ଗୁଡାକ ଲହୁ ହେଇ ବହିଯାଉଛି। ବଡ ଭଉଣୀ , ବାପା ଓ ମାଆଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ସାନ ଭାଇ ଆଦର୍ଶ ଚିର ନିଦ୍ରାରେ ଶୋଇ ଯାଇଛି।
ଓଃ କି ଅନନ୍ୟ ଶାନ୍ତିରେ ପିଲାଟା ଶୋଇଛି। କିନ୍ତୁ କଣ ହେଲା ରତ୍ନା ମାମ ଏମିତି ?
ଆପଣଙ୍କ ଭାଇ ଆଦର୍ଶ ର ଏଭଳି ଅବସ୍ଥା କିପରି ହେଲା ବୋଲି ପଚାରିଲେ ଅମିତ୍ ବାବୁ ।
: ଆଜି ପରା ଫ୍ରେବୃୟାରି ମାସ ୧୪ ତାରିଖ। ସକାଳୁ ସକାଳୁ ଆଦର୍ଶ ବିରଜା ମନ୍ଦିର ଏବଂ ସିଦ୍ଧି ବିନାୟକ ମନ୍ଦିର ଯାଇ ଠାକୁର ଦର୍ଶନ କରି ମନ୍ଦିର ରେ ପୂଜା କରି ଆଣି ଆସୁଥିଲା, ଧରି ଏଇ ଶଙ୍ଖା ଓ ସିନ୍ଦୂର। ରାସ୍ତାରେ ଆସିବା ସମୟରେ ତାର ପଛ ପାଖରୁ ଗୋଟିଏ କୋଇଲା ବୋଝେଇ ଟ୍ରକ ଏକ୍ସିଡେଣ୍ଟ କରି ଚାଲିଗଲା। ତାପରେ...
: କିନ୍ତୁ ସେ ପଛରୁ ଆସୁଥିବା ଟ୍ରକ କୁ କଣ ଜାଣି ପାରିଲା ନାହିଁ।
: ନାଇଁ , କାରଣ ତାକୁ ଆଜି ମିଳିଥିଲା ସରଗ ର ପରୀ। ସେ ପରା ତାକୁ କହିଥିଲା ଯେ ପ୍ରୀତି, ମୁଁ ତୋର ସ୍ବାମୀ ନାହେଇପରିଲେ ନାହିଁ କିନ୍ତୁ ମୁଁ ଅବଶ୍ୟ ତୋର ଦ୍ଵିତୀୟ ସ୍ବାମୀ ହେବି। ତୁ ସିନା ମୋତେ ପ୍ରେମ କରୁନୁ କିନ୍ତୁ ମୁଁ ପରା ତୋତେ ମୋ ଘର ଇଶାଣ ଓ ବଡ଼ ବଡୁଆ ଙ୍କୁ ପାଣି ଦେବାକୁ ମୋ ଘରକୁ ବୋହୂ କରି ନେବି।
: ତାପରେ...?
: ତାପରେ କଣ ହେବ। ପ୍ରେମିକା ପାଖରୁ ପଦେ ଅଧେ କଥା ଶୁଣିବ ଓ କିଛି ସମୟ ତା ସହିତ ବିତାଇ ଖୁସି ହେବାକୁ ଆସିଥିଲା ମୋ ଭାଇ। କିନ୍ତୁ ତାର ସବୁ ଖୁସି ରେ କାହାର ନଜର ଲାଗିଗଲା। ସେ ଦୁର୍ଘଟଣା ରେ ପ୍ରାଣ ହରାଇଲା ।
: ତେବେ , ଏହି " ଦ୍ଵିତୀୟ ସ୍ବାମୀ " ର ପତ୍ନୀ କିଏ ରତ୍ନା ଦେବୀ ?
: ଏଇ ହତଭାଗିନି ପ୍ରୀତି। ସେ ତାକୁ ଖୁବ୍ ପସନ୍ଦ କରୁଥିଲା କିନ୍ତୁ ମିଛରେ କହୁଥିଲା ମୋର ସ୍ବାମୀ ଅଛି । ମୋର ପ୍ରେମିକ ଅଛି । ମୋ ଭଳି ଜଣେ ନଖରା ବାଲି ଝିଅକୁ ବିବାହ କରି କଣ ତୁମେ ମୋର " ଦ୍ଵିତୀୟ ସ୍ବାମୀ" ହେବାକୁ ପସନ୍ଦ କରିବ ଆଦର୍ଶ ଭାଇ ।
ତାପରେ ସେ ଖୁସିରେ କହିଲା , ପାଗଳି ମୁଁ ଜାଣିଛି ତୁ ମୋତେ ମେଘ ଝଙ୍କାର ଭଳି ପ୍ରେମ କରୁଛୁ ଆଉ କହୁଛୁ କଣ ତୁମେ କଣ ମୋର " ଦ୍ଵିତୀୟ ସ୍ବାମୀ " ହେବାକୁ ପସନ୍ଦ କରିବ ?
ଏଇ ପଦିଏ କଥା ତା ମୁହଁରୁ ଶୁଣିବା ପାଇଁ ସେ ଦୌଡ଼ି ଆସିଥିଲା ଆମ ଘରକୁ କିନ୍ତୁ ... ପ୍ରୀତି ମୁହଁରୁ ସେ ଶୁଣିବା ପୂର୍ବରୁ ମେଘ ଝଙ୍କାର ସହିତ ମିଶିଗଲା ସବୁଦିନ ପାଇଁ । ଏବଂ ଏଇ ପୃଥିବୀ ର ପୃଷ୍ଠା ପତ୍ରରୁ ଲିଭିଗଲା ତାର ନାମ...!
ସମାପ୍ତ ।
✍️ପ୍ରଶାନ୍ତ କୁମାର ବିଦ୍ୟାଧର
ଉଦୟଗିରି , ଖୋର୍ଦ୍ଧା, ଓଡ଼ିଶା।।
#ପ୍ରଶାନ୍ତକୁମାରpk #ଭାବନାମନର #💔ପ୍ରେମ ବିରହ #ମୋକାହାଣୀPk #🎞️ମହିଳା ସ୍ପେଶାଲ ଫିଲ୍ମ ଏବଂ ଗୀତ📽️
Prasanta Kumar Bidyadhar
505 views
•
5 months ago
ଇସ୍ଆଇଡିଆ ବକ୍ସ ଥିମ୍ _ ସହର ର ପ୍ରତି ଗଳି
ଗଳ୍ପ ଶୀର୍ଷକ _ତୁମେ ଲୋକ ଜମା ଭଲ ନୁହଁ
ରାତି ୨ଟା ବାଜିଛି....
ଘରର ସମସ୍ତେ ଶୋଇଛନ୍ତି, କହିବାକୁ ଗଲେ ସାରା ସହର ଟା ଶୋଇ ଯାଇଛି...!
"ସହର ର ପ୍ରତି ଗଳି" କନ୍ଦିରେ କେବଳ ଶୁଭୁଛି ଗୋଟିଏ ଶଦ୍ଦ...! ତୁ ଗରିବ ।
ତୁ ଖଟିଖିଆ ..!
ତୁ ଜଣେ ଦିନ ମଜୁରିଆ ର ଅନାବଶ୍ୟକ ମଣିଷ , ତୁ ସେହି ଅଳିଆ ଆବର୍ଜ୍ଜନା ପୂର୍ଣ୍ଣ ନାଳି ର ଘୃନ୍ୟ ପୋକ...। ଯାହାକୁ ଏଇ ମଣିଷ ସମାଜ କୀଟନାଶକ ଦେଇ ଡେଷ୍ଟ୍ରଏ କରନ୍ତି..।
କିନ୍ତୁ ଜଣେ ଛାତ୍ର ଏବେ ବି ଜାଗ୍ରତ ଅଛନ୍ତି।
ପୁସ୍ତକ ଖୋଲା ଅଛି, କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କ ମନରେ ପ୍ରଶ୍ନ ଘୂରି ବୁଲୁଛି—
"ଏସବୁ ପରେ, ଯଦି ମୁଁ ସଫଳ ନହୁଏ ତେବେ କଣ ହେବ?"
ତାଙ୍କ ଆଖି କ୍ଳାନ୍ତ ହେଇଯାଇଛି, ମନ୍ ଅଶାନ୍ତ..!
ହୃଦୟରେ ଖେଳୁଛି ଜୁଆର ଭଟ୍ଟାର ଅସୁମାରୀ ଲହଡ଼ି...! ଦୋଳାୟମାନ ହେଉଛି କ୍ଳାନ୍ତ ମନଟା।
ସେ କାନ୍ଦିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଛି,କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କ ହାତ ଏବେ ବି ପୃଷ୍ଠା ଓଲଟାଇ ଦେଉଛି।କାରଣ ସେ ଜାଣେ ଯଦି ସେ ଆଜି ହାର ମାନିଯାଏ,ଆସନ୍ତାକାଲି ସମ୍ଭାବନା ଆହୁରି କଷ୍ଟକର ହୋଇଯିବ।
ସେ ପଢ଼େ, କିନ୍ତୁ କେବଳ ମାର୍କ ପାଇଁ ନୁହେଁ..!
ସେ ପଢ଼େ, କାରଣ ତାଙ୍କ ପିତାମାତାଙ୍କ ନୀରବ ଆଶା ପାଇଁ । ତାଙ୍କର ଭାଙ୍ଗିଯାଇଥିବା ଆତ୍ମବିଶ୍ୱାସ ପାଇଁ, ଏବଂ ସେହି ଦିନ ପାଇଁ ଯେତେବେଳେ କେହି ଜଣେ କହିବେ—"ମୁଁ ତୁମ ଉପରେ ଗର୍ବିତ।"
ହଁ , ସେତେବେଳ ପାଇଁ - ଯେତେବେଳେ ଏହି ସମାଜ କହିବ "ତୁମେ ଲୋକ ଜମା ଭଲ ନୁହଁ " ପରିବର୍ତ୍ତେ You Are the best.
ଏହି ଯାତ୍ରା ସହଜ ନୁହେଁ, କିନ୍ତୁ ସମସ୍ତଙ୍କର ମନରଖିବା ଆବଶ୍ୟକ ଯେ —
କେବଳ ଯେଉଁମାନେ ନିଶାର୍ଦ୍ଧ ରାତି ସହିତ ଲଢ଼ିଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ସକାଳର ସୁନେଲି କିରଣ ପାଇବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ।
କେବଳ ଗୋଟିଏ କଥା...
ହାର ମାନି ନିଅନ୍ତୁ ନାହିଁ, କାରଣ ଆପଣଙ୍କ କଠିନ ପରିଶ୍ରମ ଆପଣଙ୍କୁ ନେଇଯିବ ଦିନେ ସେହି ଲକ୍ଷ୍ୟ ସ୍ଥଳକୁ , ଯେଉଁଠି ଏହି ସମାଜ ପ୍ରଶ୍ନ କରିବା ଅପେକ୍ଷା କରିବେ ସଲାମୀ ହଜୁର୍..!
ଦୀର୍ଘ....୫ ବର୍ଷ ପରେ...!
ସୁଲୁ ସୁଲିଆ ଦକ୍ଷିଣୀ-ପଶ୍ଚିମ ମୌସୁମୀ ବାୟୁ ଟା' ଭାରି ବେଇମାନୀ କାରଣ ଦେହ ଓ ମନକୁ ଚଗଲାମି କରିବା ସହିତ ,ଭାରି ଉଚ୍ଛନ୍ନ କରିପକାଇ ମନ ପକାଇଦିଏ କିଛି ସ୍ମୃତି ଏବଂ ଅନୁଭୂତି। କିଚିରି ମିଚିରି ଶବ୍ଦରେ ମୁଖରିତ ନିଳାମ୍ବୁ ଚିଲିକା। ଶୀତର ଆଗମନ ପୂର୍ବରୁ ଚିଲିକାରେ ପାଦଥାପିଲେଣି ବିଦେଶୀ ବିହଙ୍ଗ। ଚିଲିକାରେ ଲାଗିଲାଣି ରଙ୍ଗବେରଙ୍ଗର ଦେଶୀ ଓ ବିଦେଶୀ ପକ୍ଷୀଙ୍କ ଭିଡ। ଚିଲିକା ସୈାନ୍ଦର୍ଯ୍ୟର ସମ୍ଭାର, ମରାଳ ମାଳିନି ନିଳାମ୍ବୁ ଚିଲିକାର ସୈାନ୍ଦର୍ଯ୍ୟକୁ ଅଧିକ ବଢାଉଛନ୍ତି ବିଦେଶୀ ପକ୍ଷୀ କିନ୍ତୁ ନଳ ବଣ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରେମ ରସରେ ମଗ୍ନ ହଂସ-ହଂସରାଳି ଥଣ୍ଟ କୁ ଥଣ୍ଟ ଲଗାଇ ନିଜ ଭାଷାରେ କରୁଛନ୍ତି ପ୍ରେମର ନିବେଦନ ସହିତ ଜଳ କ୍ରୀଡା। ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି ପ୍ରୀୟଂଶୁଙ୍କ ଆଖି ଭିଜିଗଲା। ଆଜିକୁ ପୁରା ହେଇଛି ଦୀର୍ଘ ପାଞ୍ଚବର୍ଷ। ଏହା ମଧ୍ୟରେ ବଦଳି ଯାଇଛି ଅନେକ କିଛି । ପଦ୍ମ କୁମୁଦ ବିଦ୍ୟା ନିକେତନ ର ମାଟି ଝାଟି ଚାଳ ଛପର ଶ୍ରେଣୀ ଗୃହ ଗୁଡ଼ିକ ପକ୍କା ଘରରେ ପରିଣତ ହେଇଛି। କିନ୍ତୁ ମୁକ୍ତେଶ୍ଵର ପାସେଞ୍ଜର ହଲ୍ଟ ଆଜି ମଧ୍ୟ ସେମିତି ଅଛି କିନ୍ତୁ ପରିବର୍ତ୍ତନ ହେଇଛି ଯଦି କେବଳ ଗୋଟିଏ ସିଡି ଏବଂ ଯାତ୍ରୀଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା କମି ଯାଇଛି । ଦୈନିକ ଭୁବନେଶ୍ୱରକୁ ଯିବା ଆସିବା କରୁଥିବା ଚାକିରିଆ ଗୁଡ଼ିକ ଘରଦ୍ୱାର କରି ଭୁବନେଶ୍ୱର, କଟକ ରେ ରହି ଗଲେଣି ସେଠାର ରହବାସୀ ହେଇ । କିନ୍ତୁ ଦୀର୍ଘ ପାଞ୍ଚ ବର୍ଷ ପରେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରୀୟଂଶୁ ଆସି ବସିଛନ୍ତି ଠିକ୍ ସେହି ସିମେଣ୍ଟ ତିଆରି ଚୌକି ଉପରେ । ମନରେ ଅନେକ ଆଶା ଓ ଆକାଂକ୍ଷା କିନ୍ତୁ ନାହିଁ କେବଳ ଜୀବନରେ ଶାନ୍ତି ...!
ହାଲକା ଫୁଲୁକା ଝିପି ଝିପି ବର୍ଷା ହେଇଛି। ସଞ୍ଜ ନଇଁ ଦୁଇ ଘଡ଼ି ବିତି ଗଲାଣି। ସେଦିନ ଭଳି ଆଜି ମଧ୍ୟ ପ୍ରୀୟଂଶୁ ଅପେକ୍ଷା କରି ବସିଛନ୍ତି ଷ୍ଟେସନ ର ସିମେଣ୍ଟ ତିଆରି ଚୌକି ଉପରେ। ଭୁବନେଶ୍ୱର ପଲାଶା ୬୮୪୪୫ ନମ୍ବର ଡ଼ି.ଏମ.ୟୁ ଠିକ୍ ସମୟରେ ଆସି ପହଁଚିଗଲା।କିଛି ଯାତ୍ରୀ ଓହ୍ଲାଇଲେ ମୁକ୍ତେଶ୍ଵର ଷ୍ଟେସନ ରେ। ଝିପି ଝିପି ବର୍ଷା ସହିତ କୁହୁଳା ପାଇଁ, କିଛି ଦୃଶ୍ୟମାନ ହେଉନାହିଁ ତଥାପି ରେଲୱେ ଷ୍ଟେସନର ସେହି ସହେ ୱାଟ୍ ବଲ୍ବ ର ମିଞ୍ଜି ମିଞ୍ଜି ଆଲୋକରେ ସିମେଣ୍ଟ ଚଉକି ପାଖକୁ ଚାଲି ଆସିଲେ ସୌମ୍ୟା ସ୍ୱାଗତିକା ମିଶ୍ର। ସାଙ୍ଗରେ ୩୦ ରୁ ୩୫ ବର୍ଷର ଜଣେ ଯୁବକ ଅଛନ୍ତି। ମନରେ ରାଗ ଖୁବ୍। ଏଭଳି ଅବ୍ୟବସ୍ଥା ଦେଖି ତାଙ୍କ ମୁହଁରୁ ଅନଳ ବର୍ଷା ହେଇଛି ସେ କହୁଛନ୍ତି- ଛି... ଛି..!
ଏହି ସବୁ ଦେଖିବାକୁ ମୋତେ ଘରକୁ ଡାକିଛ ?
କେତେ କଦର୍ଯ୍ୟ ଏହି ପରିବେଶ। ଆଉ ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ କଦର୍ଯ୍ୟ କଣ ଜାଣିଛ ସୌମ୍ୟା ?
_ କଣ..?
_ ତୁମେ ..! ସୌମ୍ୟା ସ୍ୱାଗତିକା ମିଶ୍ର। ତୁମକୁ ବିବାହ କରି ମୋ ଜୀବନ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ନଷ୍ଟ ହେଇଗଲା।
I am completely destroyed. ତୁମ ପରିବାର ମୋ ଜୀବନ କୁ ନଷ୍ଟ କରିଦେଲା । ତୁମେ କଣ ପାଇଁ ବଞ୍ଚିଚ୍ଛ..?
ଆର୍ଟଲିଷ୍ଟ ତୁମେ ଏହି ଟ୍ରେନ ରେ ଯଦି କଟି ମରି ଯାଆନ୍ତ ଭଲ ହୁଅନ୍ତା । ମୁଁ ଅନ୍ୟତ୍ର ବିବାହ କରି ଟିକେ ଶାନ୍ତିରେ ବଞ୍ଚନ୍ତି ।
ତୁମେ ମୋତେ ଡିଭୋର୍ଷ୍ କାହିଁ ଦେଇ ଦଉନ ?
ମୋତେ ଛାଡ଼ ..!
ମୂର୍ଖ , ଫେମିଲି ର ଅସଭ୍ୟ ନାରୀ ତୁମେ ..!
_ ଅରୂପ , ତୁମେ ଏମିତି କଣ କହୁଚ୍ଛ ?
ମୁଁ ତୁମର ସ୍ତ୍ରୀ...!
ତୁମର ଯଦି ମୋ ପ୍ରତି ଏତେ ଘୃଣା ଭାବ ଅଛି , ତେବେ ବିବାହ କରୁଥିଲ କଣ ପାଇଁ ? ମୁଁ ତ ତୁମକୁ ବାଧ୍ୟ କରିନଥିଲି । ତେବେ ତୁମେ କଣ ମୋତେ ଟିକିଏ ଭଲପାଇବା ଦେଇ ପାରିବ ନାହିଁ ।
_ ଚୁପ୍ କର ..! ତୁମ ଭଳି ସ୍ତ୍ରୀ ଥିଲେ ଯାହା ନଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଅସୁବିଧା ନାହିଁ ।
_ ଠିକ୍ ଅଛି , ତୁମ ଇଚ୍ଛା ଯାହା ତୁମେ କର । କିନ୍ତୁ ମନ ରଖିବ ଅରୂପ , ସହିବା ଶକ୍ତି କ୍ଷଣି ହେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆଉ ତାପରେ ମୁଁ ନିଶ୍ଚିନ୍ତ...!
ଅରୂପ , ସୌମ୍ୟାଙ୍କୁ ଧକା ଦେଇ ଚାଲିଗଲେ ଏବଂ ସୌମ୍ୟା ସ୍ୱାଗତିକା ତଳେ ପଡି ଛଟ ପଟ ହେଉଛନ୍ତି ।ଠିକ୍ ରେ ମୁହଁକୁ ମୁହଁ ଦେଖା ଯାଉନି ତଥାପି ଠିକ୍ ଏହି ସମୟରେ ପ୍ରୀୟଂଶୁ ଚୌକି ଉପରୁ ଉଠି ଆସି କହିଲେ ,ଉଠନ୍ତୁ ମାମ ।
ଆପଣଙ୍କର କିଛି ହେଇ ନାହିଁ ତ..?
କେଉଁଠି କୁ ଯିବେ ଆପଣ ?
ସେ , ମହାଶୟ ତ୍ ଚାଲିଗଲେ କିନ୍ତୁ ଆପଣ ??
ସୌମ୍ୟା ସ୍ୱାଗତିକା , ନିଜ ଆଖିରୁ ଲୁହ ପୋଛି କହିଲେ ଆରେ ପ୍ରୀୟଂଶୁ ଆପଣ ଏଠାରେ !
_ ହଁ , ମୁଁ ଏଠାରେ । କିନ୍ତୁ ମୁଁ ପ୍ରୀୟଂଶୁ ନୁହେଁ ଯାହାକୁ ଆପଣ ଦିନେ ଜାଣିଥିଲେ। ମୁଁ ଜଣେ ଇତର ମଣିଷ। ଅନେକ ସମୟରେ ଏଠାକୁ ଆସେ ଏବଂ ନିରୋଳା ରେ କିଛି ସମୟ ଅତିବାହିତ କରି ଚାଲିଯାଏ ।
_ କିନ୍ତୁ , କାହିଁକି ..?
ଆଛା , ହଉ ଛାଡ଼..! ଏବେ ଆପଣ କେଉଁଠି ରୁହନ୍ତି ?
କଣ କରନ୍ତି ..?
ଆପଣଙ୍କ ଛୁଆ ପିଲା , ପରିବାର କିପରି ଅଛନ୍ତି ?
_ ବହୁତ୍ ଭଲ ।
_ ତେବେ , ଏଠାରେ ଏଭଳି ନିରୋଳା ରେ ସମୟ ଅତିବାହିତ କରିବାର ଆବଶ୍ୟକତା କଣ ?
_ କିଛି ସ୍ମୃତିକୁ ଜାବୁଡ଼ି ଧରିବାପାଇଁ ସୌମ୍ୟା ମ୍ୟାଡ଼ାମ
_ ହଁ ..! ଏହି ମିଛ ସ୍ମୃତି ଗୁଡାକ ଭାରି ଦୁଃଖ ଦିଏ ସତ କିନ୍ତୁ ଖୁବ୍ ନିଜର ହେଇ ସାଥିରେ ଥାଏ । ଧୋକା ଦିଏ ନାହିଁ ପ୍ରୀୟଂଶୁ..!
_ କଣ କହିବାକୁ ଚାହୁଁଛନ୍ତି ଆପଣ ?
_ ଆପଣ ନୁହେଁ , ପ୍ରୀୟଂଶୁ। ମୁଁ ଆଜି ମଧ୍ୟ ସେହି ସୌମ୍ୟା ।
_ କିନ୍ତୁ ଆପଣ ଆଉ କାହାର ବାଗ୍ ଦାତା। ତେବେ ଆପଣକୁ ମୁଁ କିପରି ନାମରେ ଡାକିବି ଆଉ । ପାଞ୍ଚବର୍ଷ ପୂର୍ବର ସୌମ୍ୟା ସ୍ୱାଗତିକା ମିଶ୍ର ଙ୍କୁ ମୁଁ ଚିହ୍ନିଚି କିନ୍ତୁ ଆପଣକୁ ନୁହେଁ .!
_ ଓଃ... ! ସେଥିପାଇଁ ଏଇ ନିରୋଳା ଜାଗାକୁ ତୁମେ ଆପଣେଇ ନେଇଚ୍ଛ।
ହୁଁ , ଶୁଣି ନିଅ ତୁମେ -ବିବାହ କରିଛି ସତ କିନ୍ତୁ ଏହି ବିବାହର କିଛି ମୂଲ୍ୟ ନାହିଁ । ମୁଁ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଗୋଟେ ଅଭିଶପ୍ତ ସୃଷ୍ଟି। ଜଣେ କାଳୀ ଝିଅ । ନାଁ ମୁଁ କିଛି ସଂସ୍କାର ଜାଣିଛି ନାଁ ଭଦ୍ରାମୀ। ବିବାହ କରିଛି ସତ କିନ୍ତୁ ଏଇଟା କେବଳ ସମ୍ପର୍କର ଗୋଟେ ବିନ୍ଦୁ ମାତ୍ର ..!
_ ସୌମ୍ୟା , ଆଇ ଆମ୍ ସରି । ତୁମ ପାଇଁ ମୋତେ ସେଦିନ ଯିବାକୁ ପଡ଼ିଥିଲା କାରଣ ତୁମକୁ ନପଚାରି ମୁଁ ସେଦିନ ତୁମ ବାପାଙ୍କୁ ଆମ ବିବାହ ପ୍ରସ୍ତାବ ଦେଇଥିଲି କିନ୍ତୁ...!
_ କଣ କିନ୍ତୁ ପ୍ରୀୟଂଶୁ ..! ପଚାରି ନଥିଲ ଯଦି ଏବେ ମୋତେ ପଚାରି ନିଅ ..!
_ କିନ୍ତୁ ସେଦିନର ସମୟ ଠିକ୍ ନଥିଲା ,ସୌମ୍ୟା ଆଉ ଆଜି ..! ତୁମେ
_ କିନ୍ତୁ ଆଜି କଣ ଅଛି , ତୁମ ହୃଦୟରେ ପ୍ରୀୟଂଶୁ..?
_ ସୌମ୍ୟା , ଆଇ ଲଭ୍ ୟୁ..
_ ଆଇ ଲଭ୍ ୟୁ ଠୁ ,ପ୍ରୀୟଂଶୁ..!
_ ସୌମ୍ୟା , ୱିଲ ୟୁ ମ୍ୟାରୀ ମୀ..!
_ କିନ୍ତୁ ମୋର କିଛି କଣ୍ଡିସନ୍ ଅଛି , ପ୍ରୀୟଂଶୁ,
_ କୁହ , ସୌମ୍ୟା ..!
_ ବିବାହ ହେଲେ , ତୁମର ସବୁ ଆଜାଦି ଚାଲିଯିବ । ତୁମେ କୌଣସି ଝିଅକୁ ଚାହିଁବ ନାହିଁ ! ତୁମର ସବୁ ସମୟ କେବଳ ମୋର ।
_କିନ୍ତୁ , Beauty should be admired , Right ସୌମ୍ୟା
_ପ୍ରୀୟଂଶୁ,ତୁମେ କାହିଁକି ମୋତେ ଏତେ ଭଲ ପାଉଛ ?
"ତୁମେ ଲୋକ ଜମା ଭଲ ନୁହଁ"...
✍️ ପ୍ରଶାନ୍ତ କୁମାର ବିଦ୍ୟାଧର
ଉଦୟଗିରି, ଖୋର୍ଦ୍ଧା, ଓଡ଼ିଶା ।। #💔ପ୍ରେମ ବିରହ #ଭାବନାମନର #ମୋକାହାଣୀPk #ପ୍ରଶାନ୍ତକୁମାରpk #🌛ଶୁଭରାତ୍ରି🌃