#𝗔𝗗𝗩𝗢𝗖𝗔𝗧𝗘𝗠𝗔𝗡𝗢𝗝𝗚𝗨𝗥𝗨𝗩𝗔𝗬𝗨𝗥

BG (ISKCON) 13 ശ്ലോകം 21 പക്ഷേ ഏതു ശരീരത്തിലായാലും ചുറ്റുപാടിലായാലും വ്യക്തിഗതജീവാത്മാവോടൊപ്പം പരമാത്മാവുമുണ്ട്. മുണ്ഡകോപനിഷത്ത് (3.11) പറയുന്നു. ‘ദ്വാ സുപർണാ സയുജാസഖായഃ’ ഭഗവാന് ജീവനോടത്യന്തം കനിവുള്ളതുകൊണ്ട് എവിടേയും എപ്പോഴും പരമാത്മരൂപേണ കൂടെ നിൽക്കുന്നു. കാര്യകാരണകർതൃത്വേ ഹേതുഃ പ്രകൃതിരുച്യതേ പുരുഷഃ സുഖദുഃഖാനാം ഭോക്തൃത്വേ ഹേതുരുച്യതേ പ്രകൃതി – ഭൗതികപ്രകൃതി; കാര്യകാരണകർതൃത്വേ - കാര്യം, കാരണം; കർതൃത്വം - ഇവയിൽ; ഹേതു - ഹേതുവെന്ന്; ഉച്യതേ - പറയ പ്പെടുന്നു; പുരുഷഃ - ജീവസത്ത; സുഖദുഃഖാനാം - സുഖദുഃഖങ്ങളുടെ; ഭോക്തൃത്വേ - ഭോക്തൃത്വത്തിൽ (അനുഭവിക്കുന്നതിൽ); ഹേതു – ഹേതുവെന്ന്; ഉച്യതേ - പറയപ്പെടുന്നു. ഭൗതികങ്ങളായ എല്ലാ കാര്യകാരണങ്ങൾക്കും ഹേതു പ്രകൃതിയാണെന്നും ഈ ലോകത്തിൽ വിവിധ സുഖദുഃഖങ്ങൾക്ക് ഹേതു. ജീവസത്തയാണെന്നും പറയപ്പെടുന്നു. ജീവികൾക്ക് ദേഹേന്ദ്രിയാദികളിലുള്ള വൈവിധ്യത്തിന് കാരണം ഭൗതികപ്രകൃതിയാണെന്ന് പറയുന്നു. വിഭിന്നാകൃതിയിലുള്ള 84,00,000 (84 ലക്ഷം) ജീവികളുണ്ട്, പ്രപഞ്ചത്തിൽ. പ്രകൃതിസ്യഷ്ടങ്ങളാണിവയെല്ലാം. ഓരോ തരത്തിലുള്ള ശരീരത്തിൽ ജീവിക്കണമെന്നിച്ഛിക്കുന്ന ജീവാത്മാവിന്റെ വ്യത്യസ്ത ഭോഗക്രിയകളിൽ നിന്ന് അവ ഉടൽകൊള്ളുന്നു. വിവിധ ശരീരങ്ങളിലിരുന്നുകൊണ്ട് നാനാവിധങ്ങളായ സുഖദുഃഖങ്ങളനുഭവിക്കുകയുംചെയ്യുന്നു. ഈ ഭൗതിക സുഖദുഃഖങ്ങൾക്ക് കാരണം ശരീരമാണ്, ആത്മാവല്ല. ജീവാത്മാവിന്റെ സ്വാഭാവികാവസ്ഥയിൽ അതിന് ആനന്ദമനുഭവിക്കാമെന്നതിനു സംശയമില്ല. അതുകൊണ്ട് അതാണതിന്റെ യഥാർത്ഥ അവസ്ഥ. ഭൗതിക പ്രകൃതിയെ കീഴടക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചതുകൊണ്ടാണ് ജീവാത്മാക്കൾ ഭൗതികലോകത്തിൽ വരുന്നത്, ആദ്ധ്യാത്മികലോകത്തിൽ അങ്ങനെ യൊന്നില്ല, വിശുദ്ധമാണത്. ഭൗതികപ്രപഞ്ചത്തിലാവട്ടെ, ശാരീരിക സുഖങ്ങൾക്കുവേണ്ടി ഏവരും കഠിനപ്രയത്നം ചെയ്തതുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ മൂലമാണ് ഈ ശരീരം ഉണ്ടായതെന്ന് പറഞ്ഞാൽ തെറ്റില്ല. ആഗ്രഹനിവൃത്തിക്കുള്ള ഉപകരണങ്ങളത്രേ, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ. ശരീരവും അതിന്റെ ഉപകരണങ്ങളായ ഇന്ദ്രിയങ്ങളും ഭൗതികപ്രകൃതിയുടെ ഉപഹാരങ്ങളാണ്. അടുത്ത ശ്ലോകത്തിൽ വിവരിക്കുന്നതുപോലെ തന്റെ ആഗ്രഹങ്ങളും ഭൂതകാല കർമ്മങ്ങളുമനുസരിച്ച് അനുഗൃഹീതങ്ങളോ ശപ്തങ്ങളോ ആയ പരിതഃസ്ഥിതികൾ ജീവാത്മാവിന് ലഭിക്കുന്നു. തന്റെ ആഗ്രഹങ്ങൾക്കും പ്രവൃത്തികൾക്കുമനുസരിച്ചാണ് ഓരോ വ്യക്തിയേയും ഭൗതികപ്രകൃതി തനതായ വാസസ്ഥാനങ്ങളിലെത്തിക്കുന്നത്. സ്വന്തം വാസസ്ഥാനങ്ങളേയും തനിക്കനുഭവപ്പെടുന്ന സുഖദുഃഖങ്ങളേയും ഓരോ ജീവനും സ്വയം തെരഞ്ഞെടുക്കുകയാണ്. ഒരു പ്രത്യേക തരം ശരീരം സ്വീകരിച്ച ശേഷം ജീവൻ പ്രകൃതിക്കധീനനായിത്തീരുന്നു. ശരീരം ഭൗതികമാകയാൽ അതിന് ഭൗതിക നിയമങ്ങളനുസരിച്ച് വേണം പ്രവർത്തിക്കുവാൻ. തത്സമയം ആ നിയമത്തെ ലംഘിക്കാനുള്ള ശക്തി ജീവസത്തയ്ക്കില്ലതാനും. ഒരു ജീവാത്മാവിനെ നായയുടെ ശരീരത്തിൽ പ്രവേശിപ്പിച്ചു എന്ന് കരുതുക; ഉടനെ ആ ജീവൻ നായയെപ്പോലെ പ്രവർത്തിച്ചു തുടങ്ങും. അതിന് മറ്റൊരു വിധത്തിൽ പെരുമാറാനാവില്ല. ഒരു പന്നിയുടെ ദേഹത്തിലാണകപ്പെട്ടതെങ്കിൽ ഒരു പന്നിയെപ്പോലെ ജീവിക്കാനും അമേദ്യം ഭക്ഷിക്കാനും നിർബന്ധിതനായിത്തീരുന്നു. ഒരു ദേവന്റെ ശരീരത്തിൽ പ്രവേശിപ്പിക്കപ്പെട്ട ജീവാത്മാവിന് ദേവോചിതമായി പെരുമാറാനിടവരുന്നു. പ്രകൃതിനിയമമാണിത്. പക്ഷേ ഏതു ശരീരത്തിലായാലും ചുറ്റുപാടിലായാലും വ്യക്തിഗതജീവാത്മാവോടൊപ്പം പരമാത്മാവുമുണ്ട്. മുണ്ഡകോപനിഷത്ത് (3.11) പറയുന്നു. ‘ദ്വാ സുപർണാ സയുജാസഖായഃ’ ഭഗവാന് ജീവനോടത്യന്തം കനിവുള്ളതുകൊണ്ട് എവിടേയും എപ്പോഴും പരമാത്മരൂപേണ കൂടെ നിൽക്കുന്നു. #🙏 ശ്രീകൃഷ്ണ ഭജനകൾ #Devotional ##𝗔𝗗𝗩𝗢𝗖𝗔𝗧𝗘𝗠𝗔𝗡𝗢𝗝𝗚𝗨𝗥𝗨𝗩𝗔𝗬𝗨𝗥 #🆕 ലേറ്റസ്റ്റ് അപ്ഡേറ്റ് #💭 Best Quotes

BG as it is : 9.5 (ISKCON) Om tat sat This is linked with space time!. Herein we can understand that the Brahman effulgence, or the Great White Light in the spiritual sky, is nothing but the bodily rays coming from the Supreme Being, Sri Goloknath.(Sri Krishna here.) It is within those bodily rays that the unlimited Vaikuntha planets and all abodes and multiverses float. He says that although everything is resting on Him, He is aloof. The planetary systems are floating in space, and this space is the energy of the Supreme Lord. But He is different from space. He is differently situated. Therefore the Lord says, “Although they are situated on My inconceivable energy, as the Supreme Personality of Godhead I am aloof from them.” This is the inconceivable opulence of the Lord. Bg. 9.5 न च मत्स्थानि भूतानि पश्य मे योगमैश्वरम् । भूतभृन्न च भूतस्थो ममात्मा भूतभावन: ॥ ५ ॥ na ca mat-sthāni bhūtāni paśya me yogam aiśvaram bhūta-bhṛn na ca bhūta-stho mamātmā bhūta-bhāvanaḥ Synonyms na — never; ca — also; mat-sthāni — situated in Me; bhūtāni — all creation; paśya — just see; me — My; yogam aiśvaram — inconceivable mystic power; bhūta-bhṛt — the maintainer of all living entities; na — never; ca — also; bhūta-sthaḥ — in the cosmic manifestation; mama — My; ātmā — Self; bhūta-bhāvanaḥ — the source of all manifestations. Translation And yet everything that is created does not rest in Me. Behold My mystic opulence! Although I am the maintainer of all living entities and although I am everywhere, I am not a part of this cosmic manifestation, for My Self is the very source of creation. Purport The Lord says that everything is resting on Him (mat-sthāni sarva-bhūtāni). This should not be misunderstood. The Lord is not directly concerned with the maintenance and sustenance of this material manifestation(Universes). Sometimes we see a picture of Atlas holding the globe on his shoulders; he seems to be very tired, holding this great earthly planet. Such an image should not be entertained in connection with Kṛṣṇa’s upholding this created universe. He says that although everything is resting on Him, He is aloof(Far away). The planetary systems are floating in space, and this space is the energy (Wife) of the Supreme Lord. But He is different from space. He is differently situated. Therefore the Lord says, “Although they are situated on My inconceivable energy, as the Supreme Personality of Godhead I am aloof from them.” This is the inconceivable opulence of the Lord. In the Nirukti Vedic dictionary it is said, yujyate ’nena durghaṭeṣu kāryeṣu: “The Supreme Lord is performing inconceivably wonderful pastimes, displaying His energy.” His person is full of different potent energies, and His determination is itself actual fact. In this way the Personality of Godhead is to be understood. We may think of doing something, but there are so many impediments, and sometimes it is not possible to do as we like. But when Kṛṣṇa wants to do something, simply by His willing, everything is performed so perfectly that one cannot imagine how it is being done. The Lord explains this fact: although He is the maintainer and sustainer of the entire material manifestation, He does not touch this material manifestation. Simply by His supreme will, everything is created, everything is sustained, everything is maintained and everything is annihilated. There is no difference between His mind and Himself (as there is a difference between ourselves and our present material mind) because He is absolute spirit. Simultaneously the Lord is present in everything; yet the common man cannot understand how He is also present personally. He is different from this material manifestation, yet everything is resting on Him. This is explained here as yogam aiśvaram, the mystic power of the Supreme Personality of Godhead. (Aloof means distant or remote or far away. Hope now it may be clear about the secret behind the universal form of lord krishna?.) ##𝗔𝗗𝗩𝗢𝗖𝗔𝗧𝗘𝗠𝗔𝗡𝗢𝗝𝗚𝗨𝗥𝗨𝗩𝗔𝗬𝗨𝗥 #🆕 ലേറ്റസ്റ്റ് അപ്ഡേറ്റ് #💭 Best Quotes #Devotional #🙏 ശ്രീകൃഷ്ണ ഭജനകൾ

BG ശ്ലോകം 9.10 ᴜɴᴅᴇʀꜱᴛᴀɴᴅ ᵗʰⁱˢ ɪʀʀᴇꜱᴩᴇᴄᴛɪᴠᴇ ᴏꜰ ʀᴇʟɪɢɪᴏɴ ᴄᴏᴜɴᴛʀy 𝚎𝚝𝚌 ᵗʰᵉ ᵐⁱⁿⁱᵐᵘᵐ ʳᵉˢᵘˡᵗ ˢʰᵒᵘˡᵈ ᵇᵉ ᴇʟᴇᴠᴀᴛɪᴏɴ ᴛᴏ ℍ𝕖𝕒𝕧𝕖𝕟𝕝𝕪 𝕻𝖑𝖆𝖓𝖊𝖙𝖘👍. 𝑻𝒉𝒆𝒔𝒆 𝒔𝒆𝒍𝒆𝒄𝒕𝒆𝒅 𝐁𝐇𝐀𝐆𝐀𝐕𝐀𝐓𝐇𝐆𝐈𝐓𝐀 𝒗𝒆𝒓𝒔𝒆𝒔 𝒂𝒓𝒆 𝒂𝒄𝒕𝒖𝒂𝒍𝒍𝒚 𝒘𝒂𝒚 𝒕𝒐 𝒓𝒆𝒂𝒍 𝒔𝒂𝒍𝒗𝒂𝒕𝒊𝒐𝒏 𝒂𝒌𝒂 𝒈𝒆𝒕𝒕𝒊𝒏𝒈 𝒐𝒖𝒕𝒔𝒊𝒅𝒆 𝒖𝒏𝒊𝒗𝒆𝒓𝒔𝒆𝒔 𝒕𝒐 𝒔𝒑𝒊𝒓𝒊𝒕𝒖𝒂𝒍 𝒑𝒍𝒂𝒏𝒆𝒕𝒔 𝒘𝒉𝒆𝒓𝒆 𝒘𝒆 𝒃𝒆𝒍𝒐𝒏𝒈 𝒊𝒓𝒓𝒆𝒔𝒑𝒆𝒄𝒕𝒊𝒗𝒆 𝒐𝒇 𝒓𝒆𝒍𝒊𝒈𝒊𝒐𝒏 𝒄𝒐𝒖𝒏𝒕𝒓𝒚 𝒆𝒕𝒄. 𝑼 𝒕𝒂𝒌𝒆 𝒊𝒕 𝒐𝒓 𝒍𝒆𝒂𝒗𝒆 𝒊𝒕.. 𝐈𝐭'𝐬 𝐥𝐞𝐟𝐭 𝐭𝐨 𝐲𝐨𝐮👍.. "" 𝐓𝐡𝐞𝐲 (𝐝𝐞𝐯𝐨𝐭𝐞𝐞𝐬 𝐨𝐟 𝐋𝐨𝐫𝐝 𝐆𝐨𝐥𝐨𝐤𝐧𝐚𝐭𝐡 𝐊𝐫𝐢𝐬𝐡𝐧𝐚) 𝐝𝐨 𝐧𝐨𝐭 𝐜𝐚𝐫𝐞 𝐟𝐨𝐫 𝐚𝐧𝐲 𝐦𝐮𝐧𝐝𝐚𝐧𝐞 (𝐔𝐧𝐢𝐯𝐞𝐫𝐬𝐚𝐥) 𝐜𝐫𝐞𝐚𝐭𝐮𝐫𝐞, 𝐮𝐩 𝐭𝐨 𝐭𝐡𝐞 𝐬𝐭𝐚𝐭𝐮𝐬 𝐨𝐟 𝐁𝐫𝐚𝐡𝐦ā, 𝐭𝐡𝐞 𝐥𝐨𝐫𝐝 𝐨𝐟 𝐭𝐡𝐞 𝐮𝐧𝐢𝐯𝐞𝐫𝐬𝐞. 𝐎𝐧𝐥𝐲 𝐭𝐡𝐞𝐲 𝐜𝐚𝐧 𝐝𝐞𝐟𝐢𝐧𝐢𝐭𝐞𝐥𝐲 𝐡𝐚𝐯𝐞 𝐚 𝐜𝐥𝐞𝐚𝐫 𝐯𝐢𝐬𝐢𝐨𝐧 𝐨𝐟 𝐭𝐡𝐞 𝐕𝐚𝐢𝐤𝐮ṇṭ𝐡𝐚 𝐩𝐥𝐚𝐧𝐞𝐭𝐬.(𝐬𝐢𝐭𝐮𝐚𝐭𝐞𝐝 𝐨𝐮𝐭𝐬𝐢𝐝𝐞 𝐮𝐧𝐢𝐯𝐞𝐫𝐬𝐞𝐬) ""S̲B̲ 2.2.18 (I̲S̲K̲C̲O̲N̲).. (𝐂𝐎𝐌𝐌𝐄𝐍𝐓𝐀𝐑𝐘).. JAI GOLOKNATH. JAI JAGANNATH. OM TAT SAT കൃഷ്ണന്റെ ശക്തിവിശേഷങ്ങളിലൊന്നായ ഈ ഭൗതികപ്രകൃതി കൃഷ്ണന്റെ നിർദ്ദേശമനുസരിച്ച് ചരാചരങ്ങളെയെല്ലാം സ്യഷ്ടിക്കുന്നു. ഈ നിയമമനുസരിച്ച് വീണ്ടും വീണ്ടും പ്രപഞ്ചം സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുകയും സംഹരിക്കപ്പെടുകയുംചെയ്യുന്നു. മയാധ്യക്ഷേണ പ്രകൃതിഃ സൂയതേ സ ചരാചരം ഹേതുനാനേന കൗന്തേയ ജഗദ്‌ വിപരിവര്‍തതേ അധ്യക്ഷേണ - അദ്ധ്യക്ഷനായ (അധിഷ്ഠാവായ); മയാ - എന്നാൽ (ഞാ ൻ നിമിത്തം); പ്രകൃതിഃ – പ്രകൃതി; സ ചരാചരം - ചരാചരാത്മകമായ; (വിശ്വം) – വിശ്വത്തെ; സൂയതേ – സൃഷ്ടിക്കുന്നു; അനേനഹേതുനാ - ആ ഹേതുവാൽ; കൗന്തേയാ - ഹേ കൗന്തേയാ; ജഗത് - ജഗത്ത്; വിപരിവർത്തേ - പ്രവർത്തിക്കുന്നു. അല്ലയോ കുന്തീപുത്രാ, എന്റെ ശക്തിവിശേഷങ്ങളിലൊന്നായ ഈ ഭൗതികപ്രകൃതി എന്റെ നിർദ്ദേശമനുസരിച്ച് ചരാചരങ്ങളെയെല്ലാം സ്യഷ്ടിക്കുന്നു. ഈ നിയമമനുസരിച്ച് വീണ്ടും വീണ്ടും പ്രപഞ്ചം സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുകയും സംഹരിക്കപ്പെടുകയുംചെയ്യുന്നു. ഭൗതികലോകത്തിന്റെ പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ നിന്നെല്ലാമകന്നാണ് ഭഗവാൻ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നതെങ്കിലും അവയുടെ ആത്യന്തിക നിയന്ത്രണം അദ്ദേഹത്തിന്റേതാണെന്ന് ഇവിടെ സ്പഷ്ടമാക്കുന്നു. ഭൗതികലോകത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലവും അതിനു പിന്നിലുള്ള ഇച്ഛാ ശക്തിയുമത്രേ ഭഗവാൻ; ഭരണച്ചുമതല ഭൗതികപ്രകൃതിയുടേതും. ‘വിഭിന്നാകൃതികളിൽ, വിവിധ വർഗ്ഗങ്ങളിൽ പിറക്കുന്ന ജീവാത്മാക്കളുടെയെല്ലാം പിതാവാണ് ഞാൻ' എന്ന് കൃഷ്ണൻ ഭഗവദ്ഗീതയിൽ പറയുന്നുണ്ട്. പിതാവാണ് മാതൃഗർഭത്തിൽ കുട്ടിയായി വളരേണ്ടുന്ന ബീജങ്ങൾ നിക്ഷേപിക്കുന്നത്. ഭഗവാനാകട്ടെ, കടാക്ഷമാത്രത്താൽ(glance) പ്രകൃതി ഗർഭത്തിൽ സർവ്വ ജീവ ഗണങ്ങളുടേയും ബീജാവാപം ചെയ്യുന്നു. മുൻ ജന്മത്തിലെ ആഗ്രഹങ്ങൾക്കും, പ്രവൃത്തികൾക്കുമനുസരിച്ചായിരിക്കും അവയോരോന്നും ഓരോ വർഗ്ഗത്തിലും ആകൃതിയിലും പിറക്കുന്നത്. ഭഗവത് കടാക്ഷത്തിൽ നിന്ന് ഉളവായവയാണെങ്കിലും മുൻജന്മത്തിലെ ആഗ്രഹവും കർമ്മവുമനുസരിച്ച് ആ ജീവാത്മാക്കൾ വിഭിന്നാകൃതികളിൽ ജനിക്കുന്നു. (ആ നിലയ്ക്ക്) ഈ ഭൗതികസ്യഷ്ടിയിൽ ഭഗവാൻ നേരിട്ട് ഇടപെടുന്നില്ല; പ്രകൃതിയെ കടാക്ഷിക്കുക മാത്രം ചെയ്യുന്നു. പ്രകൃതി ഇങ്ങനെ പ്രചോദിതയാവുമ്പോൾ ചരാചരങ്ങളെല്ലാം ക്ഷണേന സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുകയാണ്. ഭൗതികപ്രപഞ്ചത്തെ കടാക്ഷിക്കുക എന്നത് ഭഗവാന്റെ ഭാഗത്തു നിന്നുള്ള ഒരു പ്രവർത്തനം തന്നെയാണെന്ന്‍ സംശയരഹിതമായി പറയാവുന്നതാണ്. എങ്കിലും പ്രപഞ്ചാവിർഭാവത്തോട് അദ്ദേഹം നേരിട്ട് ബന്ധപ്പെട്ടിട്ടില്ല. സ്മൃതിയിൽ ഇതിനൊരുദാഹരണം പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ഒരാളുടെ മുന്നിൽ സുരഭിലമായൊരു പൂവ് ഇരിക്കുന്നു. ആ പൂവും അയാളുമായി ഒരുവിധത്തിലും ബന്ധപ്പെട്ടിട്ടില്ലെങ്കിലും തന്റെ ഘ്രാണശക്തി അതിന്റെ ഗന്ധത്തെ അറിയുന്നുണ്ട്. ആ ഘ്രാണ ശക്തിയും പൂവും വ്യത്യസ്തങ്ങളുമാണ്. അത്തരമൊരു ബന്ധമത്രേ ഭൗതികപ്രപഞ്ചത്തിന് ഭഗവാനോടുള്ളത്. അദ്ദേഹത്തിന് പ്രപഞ്ചസംഗമില്ല. എങ്കിലും ആജ്ഞകൊണ്ട്, കടാക്ഷ മാത്രത്താൽ സൃഷ്ടിക്കുന്നു. ചുരുക്കത്തിൽ ഭൗതിക പ്രകൃതിക്ക് ഭഗവദാജ്ഞാനുസാരേണയല്ലാതെ ഒന്നുംചെയ്യാൻ സാദ്ധ്യമല്ല, എന്നാലും അദ്ദേഹം ഭൗതികപ്രവർത്തനങ്ങൾക്കതീതനാണ്. #🙏 ശ്രീകൃഷ്ണ ഭജനകൾ #Devotional ##𝗔𝗗𝗩𝗢𝗖𝗔𝗧𝗘𝗠𝗔𝗡𝗢𝗝𝗚𝗨𝗥𝗨𝗩𝗔𝗬𝗨𝗥 #🆕 ലേറ്റസ്റ്റ് അപ്ഡേറ്റ് #💭 Best Quotes

#🆕 ലേറ്റസ്റ്റ് അപ്ഡേറ്റ് ##𝗔𝗗𝗩𝗢𝗖𝗔𝗧𝗘𝗠𝗔𝗡𝗢𝗝𝗚𝗨𝗥𝗨𝗩𝗔𝗬𝗨𝗥

#🙏 ശ്രീകൃഷ്ണ ഭജനകൾ ##𝗔𝗗𝗩𝗢𝗖𝗔𝗧𝗘𝗠𝗔𝗡𝗢𝗝𝗚𝗨𝗥𝗨𝗩𝗔𝗬𝗨𝗥 #Devotional #🆕 ലേറ്റസ്റ്റ് അപ്ഡേറ്റ് #💭 Best Quotes

#🆕 ലേറ്റസ്റ്റ് അപ്ഡേറ്റ് #💭 Best Quotes #Devotional ##𝗔𝗗𝗩𝗢𝗖𝗔𝗧𝗘𝗠𝗔𝗡𝗢𝗝𝗚𝗨𝗥𝗨𝗩𝗔𝗬𝗨𝗥 #🙏 ശ്രീകൃഷ്ണ ഭജനകൾ

Bg. (ISKCON) 3.28 According to Śrīmad-Bhāgavatam, one who knows the Absolute Truth in three different features – namely Brahman, Paramātmā and the Supreme Personality of Godhead – is called tattva-vit, for he knows also his own factual position in relationship with the Supreme. तत्त्ववित्तु महाबाहो गुणकर्मविभागयोः । गुणा गुणेषु वर्तन्त इति मत्वा न सज्ज‍ते ॥ २८ ॥ tattva-vit tu mahā-bāho guṇa-karma-vibhāgayoḥ guṇā guṇeṣu vartanta iti matvā na sajjate Synonyms tattva-vit — the knower of the Absolute Truth; tu — but; mahā-bāho — O mighty-armed one; guṇa-karma — of works under material influence; vibhāgayoḥ — differences; guṇāḥ — senses; guṇeṣu — in sense gratification; vartante — are being engaged; iti — thus; matvā — thinking; na — never; sajjate — becomes attached. Translation One who is in knowledge of the Absolute Truth, O mighty-armed, does not engage himself in the senses and sense gratification, knowing well the differences between work in devotion and work for fruitive results. Purport The knower of the Absolute Truth is convinced of his awkward position in material association. He knows that he is part and parcel of the Supreme Personality of Godhead, Kṛṣṇa, and that his position should not be in the material creation. He knows his real identity as part and parcel of the Supreme, who is eternal bliss and knowledge, and he realizes that somehow or other he is entrapped in the material conception of life. In his pure state of existence he is meant to dovetail his activities in devotional service to the Supreme Personality of Godhead, Kṛṣṇa. He therefore engages himself in the activities of Kṛṣṇa consciousness and becomes naturally unattached to the activities of the material senses, which are all circumstantial and temporary. He knows that his material condition of life is under the supreme control of the Lord; consequently he is not disturbed by all kinds of material reactions, which he considers to be the mercy of the Lord. According to Śrīmad-Bhāgavatam, one who knows the Absolute Truth in three different features – namely Brahman, Paramātmā and the Supreme Personality of Godhead – is called tattva-vit, for he knows also his own factual position in relationship with the Supreme. #🙏 ശ്രീകൃഷ്ണ ഭജനകൾ #Devotional #🆕 ലേറ്റസ്റ്റ് അപ്ഡേറ്റ് #💭 Best Quotes ##𝗔𝗗𝗩𝗢𝗖𝗔𝗧𝗘𝗠𝗔𝗡𝗢𝗝𝗚𝗨𝗥𝗨𝗩𝗔𝗬𝗨𝗥

BG (ISKCON) 2 ശ്ലോകം 13 𝑻𝒉𝒆𝒔𝒆 𝒔𝒆𝒍𝒆𝒄𝒕𝒆𝒅 𝐁𝐇𝐀𝐆𝐀𝐕𝐀𝐓𝐇𝐆𝐈𝐓𝐀 𝒗𝒆𝒓𝒔𝒆𝒔 𝒂𝒓𝒆 𝒂𝒄𝒕𝒖𝒂𝒍𝒍𝒚 𝒘𝒂𝒚 𝒕𝒐 𝒓𝒆𝒂𝒍 𝒔𝒂𝒍𝒗𝒂𝒕𝒊𝒐𝒏 𝒂𝒌𝒂 𝒈𝒆𝒕𝒕𝒊𝒏𝒈 𝒐𝒖𝒕𝒔𝒊𝒅𝒆 𝒖𝒏𝒊𝒗𝒆𝒓𝒔𝒆𝒔 𝒕𝒐 𝒔𝒑𝒊𝒓𝒊𝒕𝒖𝒂𝒍 𝒑𝒍𝒂𝒏𝒆𝒕𝒔 𝒘𝒉𝒆𝒓𝒆 𝒘𝒆 𝒃𝒆𝒍𝒐𝒏𝒈 𝒊𝒓𝒓𝒆𝒔𝒑𝒆𝒄𝒕𝒊𝒗𝒆 𝒐𝒇 𝒓𝒆𝒍𝒊𝒈𝒊𝒐𝒏 𝒄𝒐𝒖𝒏𝒕𝒓𝒚 𝒆𝒕𝒄. 𝑼 𝒕𝒂𝒌𝒆 𝒊𝒕 𝒐𝒓 𝒍𝒆𝒂𝒗𝒆 𝒊𝒕.. 𝐈𝐭'𝐬 𝐥𝐞𝐟𝐭 𝐭𝐨 𝐲𝐨𝐮👍 ᴜɴᴅᴇʀꜱᴛᴀɴᴅ ᵗʰⁱˢ ɪʀʀᴇꜱᴩᴇᴄᴛɪᴠᴇ ᴏꜰ ʀᴇʟɪɢɪᴏɴ ᴄᴏᴜɴᴛʀy 𝚎𝚝𝚌 ᵗʰᵉ ᵐⁱⁿⁱᵐᵘᵐ ʳᵉˢᵘˡᵗ ˢʰᵒᵘˡᵈ ᵇᵉ ᴇʟᴇᴠᴀᴛɪᴏɴ ᴛᴏ ℍ𝕖𝕒𝕧𝕖𝕟𝕝𝕪 𝕻𝖑𝖆𝖓𝖊𝖙𝖘👍. "" ജീവാത്മാവ്, പരമാത്മാവ്, ഭൗതികപ്രകൃതി, ആത്മീയപ്രകൃതി എന്നിവയുടെ വ്യവസ്ഥയെക്കുറിച്ച് പൂർണ്ണമായ അറിവു നേടിയ വ്യക്തിയെ ധീരൻ അഥവാ സമചിത്തതയുള്ള ആൾ എന്നു പറയാം. അങ്ങനെയുള്ള ഒരാൾക്ക് ശരീരപരിണാമങ്ങളെപ്പറ്റി വ്യാമോഹമുണ്ടാവില്ല "". ദേഹിനോഽസ്മിൻ യഥാ ദേഹേ കൗമാരം യൗവ്വനം ജരാ തഥാ ദേഹാന്തരപ്രാപ്തിർധീരസ്ത്ര ന മുഹ്യതി. അസ്മിൻ ദേഹേ - ഈ ദേഹത്തിൽ; ദേഹിനഃ - ദേഹിക്ക് (ജീവന്); യഥാ - എപ്രകാരമാണോ; കൗമാരം - കൗമാരവും; യൗവ്വനം - യൗവ്വനവും; ജരാ - ജരയും; തഥാ - അപ്രകാരമാണ്; ദേഹാന്തരപ്രാപ്തിഃ - ദേഹാന്തരപ്രാപ്തിയും (അന്യദേഹത്തിലേക്കുള്ള പ്രവേശനവും); തത്ര - അതിൽ (അക്കാര്യത്തിൽ); ധീരഃ - ധീരൻ; ന മുഹ്യതി - മോഹിക്കുന്നില്ല. ശരീരസ്ഥനായ ആത്മാവ് ബാല്യത്തിൽ നിന്ന് യൗവ്വനത്തിലേയ്ക്കും പിന്നെ വാർദ്ധക്യത്തിലേയ്ക്കും കടക്കുന്നതുപോലെ മരണശേഷം മറ്റൊരു ശരീരത്തിലേയ്ക്ക് പ്രവേശിക്കുന്നു. സമചിത്ത നായ ഒരാൾക്ക് ഈ പരിണാമത്തെപ്പറ്റി സംഭ്രമമുണ്ടാവില്ല. ഭാവാർത്ഥം: ഓരോ ജീവസത്തയും ഓരോ വ്യക്തിഗതജീവാത്മാവാകയാൽ നിമിഷംതോറും ശരീരം രൂപാന്തരപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ചിലപ്പോൾ കുട്ടിയായിട്ടും, യുവാവായിട്ടും, വൃദ്ധനായിട്ടും കാണപ്പെടുന്നു. എന്നാൽ ആത്മാവ് മാറ്റമില്ലാതെ നിലകൊള്ളുന്നു. ഈ ജീവാത്മാവ് മരണാനന്തരം പുതിയൊരു ശരീരമെടുക്കുന്നു. അടുത്ത ജന്മത്തിൽ അതിന് തീർച്ചയായും "ആത്മീയമോ" "ഭൗതികമോ" ആയ മറ്റൊരു ശരീരം ഉണ്ടാകും. അങ്ങനെയിരിക്കെ, അത്രയധികം ഉത്കണ്ഠ കൊള്ളുന്ന ഭീഷ്മശ്രേദാണാദികളുടെ മരണത്തെച്ചൊല്ലി അർജുനൻ വിലപിക്കേണ്ടതില്ല. മറിച്ച്, പഴകിപ്പോയ ശരീരങ്ങൾക്ക് പകരം പുതു ചൈതന്യമുൾക്കൊളളുന്നവയെ അവർക്ക് സ്വീകരിക്കാൻ കഴിയു മെന്നതിൽ സന്തോഷിക്കുകയാണ് വേണ്ടത്. ഈ ജന്മത്തിൽ ചെയ്തിട്ടുള്ള കർമ്മങ്ങൾക്കനുയോജ്യമായി വിവിധ സുഖഭോഗങ്ങളും ക്ലേശങ്ങളും അനുഭവിക്കാനിടതരുന്നു ഇത്തരം ദേഹാന്തരപ്രാപ്തികൾ. ഒന്നുകിൽ ഭീഷ്മർക്കും ദ്രോണർക്കും അവർ മഹാന്മാരായതുകൊണ്ട് അടുത്ത ജന്മത്തിൽ ആത്മീയമായ ശരീരം ലഭിക്കും. അല്ലെങ്കിൽ ഉപരിലോകങ്ങളിൽ ഉത്കൃഷ്ടമായ ഭൗതിക സുഖങ്ങൾ ആസ്വദിക്കുന്നതിനുതകുന്ന ശരീരമെങ്കിലും ലഭിക്കും. എങ്ങനെയായാലും ദുഃഖിക്കാനില്ല. "" ജീവാത്മാവ്, പരമാത്മാവ്, ഭൗതികപ്രകൃതി, ആത്മീയപ്രകൃതി എന്നിവയുടെ വ്യവസ്ഥയെക്കുറിച്ച് പൂർണ്ണമായ അറിവു നേടിയ വ്യക്തിയെ ധീരൻ അഥവാ സമചിത്തതയുള്ള ആൾ എന്നു പറയാം. അങ്ങനെയുള്ള ഒരാൾക്ക് ശരീരപരിണാമങ്ങളെപ്പറ്റി വ്യാമോഹമുണ്ടാവില്ല "". ജീവാത്മാവിനെ തുണ്ടുകളാക്കി വിഭജിക്കാൻ സാദ്ധ്യമല്ല എന്ന കാരണത്താൽ അതിനെക്കുറിച്ചുള്ള മായാവാദികളുടെ അദ്വൈത സിദ്ധാന്തം സ്വീകാര്യമല്ല. ജീവവ്യക്തികളെ വിഭജിച്ചെടുക്കുന്നത് പരമാത്മാവിന് തന്നെ പരിണാമം ആരോപിക്കലാവും. ഇത്, പരമാത്മാവ് പരിണാമത്തിന് വിധേയമല്ലാത്തതാണെന്ന തത്ത്വത്തിന് വിരുദ്ധമാകുന്നു. ഗീത പ്രഖ്യാപിക്കുന്നതുപോലെ, പരമസത്തയുടെ അംശങ്ങൾ ശാശ്വതങ്ങളത്രേ. ഭൗതികപ്രകൃതിയിലേയ്ക്ക് താഴാൻ പ്രവണതയുള്ളതുകൊണ്ട് അവയെ 'ക്ഷരങ്ങൾ' എന്ന് വിളിക്കുന്നു. ഈ അംശങ്ങൾ എന്നെന്നും, മുക്തിക്കുശേഷവും വ്യക്തിഭാവത്തോടെ തന്നെയിരിക്കും. പരമദിവ്യോത്തമപുരുഷനോടുകൂടി ജ്ഞാനവും ആനന്ദവും തികഞ്ഞ ശാശ്വത ജീവിതമായിരിക്കും അതിനുശേഷം അവരുടേത്. എല്ലാ ശരീരത്തിലും കുടികൊള്ളുന്ന പരമാത്മാവിനെ പ്രതിഫലനസിദ്ധാന്തം വഴി വിവരിക്കാം. അദ്ദേഹം ജീവാത്മാവിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്തനാണ്. വെള്ളത്തിൽ കാണുന്ന ആകാശത്തിന്റെ പ്രതിബിംബം സൂര്യചന്ദ്രന്മാരേയും നക്ഷത്രങ്ങളേയുമുൾക്കൊള്ളുന്നു. നക്ഷത്രങ്ങൾ ജീവാത്മാക്കളെപ്പോലെയാണ്. പരമാത്മാവിനെയാണെങ്കിൽ സൂര്യനോടോ ചന്ദ്രനോടോ ഉപമിക്കാം. ഇവിടെ ആംശികമായ ജീവാത്മാവ് അർജുനനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. പരമാത്മാവ് ശ്രീകൃഷ്ണ ഭഗവാനും. അവരെ ഒരേ നിലയിൽ ഗണിക്കാൻ പാടില്ല. ഇത് നാലാമദ്ധ്യായത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ വ്യക്തമാക്കുന്നുണ്ട്. അർജുനനും കൃഷ്ണനും ഒരേ നിലയാണുള്ളതെങ്കിൽ, അഥവാ കൃഷ്ണൻ അർജുനനേക്കാൾ ഉത്കൃഷ്ടനല്ലെങ്കിൽ അവരുടെ ഗുരു ശിഷ്യബന്ധത്തിന് യാതൊരർത്ഥവുമില്ല. ആ രണ്ടുപേരും മായാ മോഹിതരാണെന്നിരിക്കെ ഒരാൾ ഗുരുവും മറ്റൊരാൾ ശിഷ്യനുമാകേണ്ടതില്ലല്ലോ. മായാബദ്ധനായ ഒരാൾക്ക് ആധികാരികമായ ഉപദേഷ്ടാവാകാനുള്ള അർഹതയില്ല. അത്തരത്തിലുള്ള ഉപദേശങ്ങൾ നിരർത്ഥകങ്ങളുമാണ്. ഈ പരിതഃസ്ഥിതിയിൽ സർവ്വേശ്വരനായ ശ്രീകൃഷ്ണ ഭഗവാൻ മായാമോഹത്തിൽപ്പെട്ട ജീവാത്മാവായ അർജുനനേക്കാൾ സമുത്കൃഷ്ടനാണെന്നതിൽ സംശയത്തിനിടയില്ല. ##𝗔𝗗𝗩𝗢𝗖𝗔𝗧𝗘𝗠𝗔𝗡𝗢𝗝𝗚𝗨𝗥𝗨𝗩𝗔𝗬𝗨𝗥 #🆕 ലേറ്റസ്റ്റ് അപ്ഡേറ്റ് #Devotional #💭 Best Quotes #🙏 ശ്രീകൃഷ്ണ ഭജനകൾ

##𝗔𝗗𝗩𝗢𝗖𝗔𝗧𝗘𝗠𝗔𝗡𝗢𝗝𝗚𝗨𝗥𝗨𝗩𝗔𝗬𝗨𝗥 #🆕 ലേറ്റസ്റ്റ് അപ്ഡേറ്റ് #Devotional #🙏 ശ്രീകൃഷ്ണ ഭജനകൾ

#Devotional #🆕 ലേറ്റസ്റ്റ് അപ്ഡേറ്റ് ##𝗔𝗗𝗩𝗢𝗖𝗔𝗧𝗘𝗠𝗔𝗡𝗢𝗝𝗚𝗨𝗥𝗨𝗩𝗔𝗬𝗨𝗥