#𝗔𝗗𝗩𝗢𝗖𝗔𝗧𝗘𝗠𝗔𝗡𝗢𝗝𝗚𝗨𝗥𝗨𝗩𝗔𝗬𝗨𝗥

BG ശ്ലോകം 18.54 ᴜɴᴅᴇʀꜱᴛᴀɴᴅ ᵗʰⁱˢ ɪʀʀᴇꜱᴩᴇᴄᴛɪᴠᴇ ᴏꜰ ʀᴇʟɪɢɪᴏɴ ᴄᴏᴜɴᴛʀy 𝚎𝚝𝚌 ᵗʰᵉ ᵐⁱⁿⁱᵐᵘᵐ ʳᵉˢᵘˡᵗ ˢʰᵒᵘˡᵈ ᵇᵉ ᴇʟᴇᴠᴀᴛɪᴏɴ ᴛᴏ ℍ𝕖𝕒𝕧𝕖𝕟𝕝𝕪 𝕻𝖑𝖆𝖓𝖊𝖙𝖘👍. 𝑻𝒉𝒆𝒔𝒆 𝒔𝒆𝒍𝒆𝒄𝒕𝒆𝒅 𝐁𝐇𝐀𝐆𝐀𝐕𝐀𝐓𝐇𝐆𝐈𝐓𝐀 𝒗𝒆𝒓𝒔𝒆𝒔 𝒂𝒓𝒆 𝒂𝒄𝒕𝒖𝒂𝒍𝒍𝒚 𝒘𝒂𝒚 𝒕𝒐 𝒓𝒆𝒂𝒍 𝒔𝒂𝒍𝒗𝒂𝒕𝒊𝒐𝒏 𝒂𝒌𝒂 𝒈𝒆𝒕𝒕𝒊𝒏𝒈 𝒐𝒖𝒕𝒔𝒊𝒅𝒆 𝒖𝒏𝒊𝒗𝒆𝒓𝒔𝒆𝒔 𝒕𝒐 𝒔𝒑𝒊𝒓𝒊𝒕𝒖𝒂𝒍 𝒑𝒍𝒂𝒏𝒆𝒕𝒔 𝒘𝒉𝒆𝒓𝒆 𝒘𝒆 𝒃𝒆𝒍𝒐𝒏𝒈 𝒊𝒓𝒓𝒆𝒔𝒑𝒆𝒄𝒕𝒊𝒗𝒆 𝒐𝒇 𝒓𝒆𝒍𝒊𝒈𝒊𝒐𝒏 𝒄𝒐𝒖𝒏𝒕𝒓𝒚 𝒆𝒕𝒄. 𝑼 𝒕𝒂𝒌𝒆 𝒊𝒕 𝒐𝒓 𝒍𝒆𝒂𝒗𝒆 𝒊𝒕.. 𝐈𝐭'𝐬 𝐥𝐞𝐟𝐭 𝐭𝐨 𝐲𝐨𝐮👍. JAI GOLOKNATH. JAI JAGANNATH. OM TAT SAT. ഭൗതികജീവിതദൃഷ്ട്യാ ഇന്ദ്രിയസുഖപൂർത്തിക്കായി പ്രവർത്തിക്കുന്നവർക്ക് ദുഃഖം ഒഴിച്ചുകൂടാത്തതാണ്. നിരപേക്ഷലോകത്തിലാകട്ടെ (spiritual realm) ശുദ്ധഭക്തിയോടെ സേവനത്തിലേർപ്പെടുന്നവർക്ക് ദുഃഖങ്ങളില്ല. കൃഷ്ണാവബോധനിഷ്ഠനായ ഭക്തന് ആഗ്രഹത്തിനോ ആവലാതിക്കോ കാരണമുണ്ടാവില്ല. ബ്രഹ്മഭൂതഃ പ്രസനാത്മാ ന ശോചതി ന കാംക്ഷതി സമഃ സർവേഷു ഭൂതേഷു മദ്ഭക്തിം ലഭതേ പരാം ബ്രഹ്മഭൂതഃ - ബ്രഹ്മഭൂതനായി; പ്രസന്നാത്മാ – പ്രസന്നാത്മാവായിട്ട്; (സഃ) - അവൻ; ന ശോചതി - ശോചിക്കുന്നില്ല; ന കാംക്ഷതി - കാംക്ഷിക്കുന്നില്ല; സർവഭൂതേഷു - സർവ്വഭൂതങ്ങളിലും; സമഃ – സമനായവന്; പരാം – പരമമായ; മദ്ഭക്തിം - എന്റെ ഭക്തിയുതസേവനത്തെ; ലഭതേ - ലഭിക്കുന്നു. ഈ ആദ്ധ്യാത്മികാവസ്ഥയിൽ എത്തിച്ചേർന്നവൻ പരബ്രഹ്മസാക്ഷാത്കാരം സിദ്ധിച്ച് പരമാനന്ദമനുഭവിക്കുന്നു. അയാൾക്ക് ദുഃഖമില്ല; ആഗ്രഹങ്ങളില്ല. സർവ്വഭൂതങ്ങളിലും സമഭാവനയാണ് അയാൾക്കുള്ളത്. ഈ നിലയിൽ അയാൾ വിശുദ്ധഭക്തിയോടെ എന്റെ സേവനത്തിൽ മുഴുകുന്നു. പരമസത്തയോടുള്ള ഏകീഭാവമായ ബ്രഹ്മഭൂതാവസ്ഥയിലെത്തുക എന്നതാണ് വ്യക്തിശുന്യവാദിയെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം അന്തിമമായിട്ടുള്ളത്. വ്യക്തിഗതവാദിയും ശുദ്ധഭക്തനുമായ ഒരാളെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ശുദ്ധഭക്തിയുതസേവനത്തിൽ മുഴുകാൻ ഇനിയും സഞ്ചരിക്കേണ്ടതുണ്ട്. ഭഗവത്സേവനകർമ്മത്തിലേർപ്പെടുന്നവൻ മുമ്പുതന്നെ മുക്തിപദമെന്ന ബ്രഹ്മഭുതാവസ്ഥ - പരമസത്തയോടുള്ള ഏകീഭാവം-പ്രാപിച്ചിരിക്കുമെന്നർത്ഥം. പരമസത്യവുമായി ഐക്യം പ്രാപിക്കാതെ ഒരാൾക്കും അവിടുത്തെ സേവിക്കാനാവില്ല. നിരപേക്ഷ സങ്കല്പത്തിൽ സേവ്യസേവകഭേദമില്ലാതാകുന്നുണ്ട്. എങ്കിലും ഉന്നതമായ ആദ്ധ്യാത്മികപരീക്ഷണത്തിൽ വ്യത്യാസം നിലനില്ക്കുന്നതായി കാണാം. ഭൗതികജീവിതദൃഷ്ട്യാ ഇന്ദ്രിയസുഖപൂർത്തിക്കായി പ്രവർത്തിക്കുന്നവർക്ക് ദുഃഖം ഒഴിച്ചുകൂടാത്തതാണ്. നിരപേക്ഷലോകത്തിലാകട്ടെ ശുദ്ധഭക്തിയോടെ സേവനത്തിലേർപ്പെടുന്നവർക്ക് ദുഃഖങ്ങളില്ല. കൃഷ്ണാവബോധനിഷ്ഠനായ ഭക്തന് ആഗ്രഹത്തിനോ ആവലാതിക്കോ കാരണമുണ്ടാവില്ല. ഈശ്വരൻ പരിപൂർണ്ണനാകയാൽ ഭഗവത് സേവനനിരതനായ ജീവാത്മാവും സ്വയം പരിപൂർണ്ണനാവുന്നു. മാലിന്യമെല്ലാം നീങ്ങിക്കഴിഞ്ഞ പുഴപോലെയാണയാൾ. കൃഷ്ണനെക്കുറിച്ചല്ലാതെ വേറെ യാതൊരു ചിന്തയുമില്ലാത്തതിനാൽ ശുദ്ധഭക്തൻ എപ്പോഴും സന്തുഷ്ടനാണ്. ഭഗവഭഗവത് സേവനത്തിൽ പൂർണ്ണമായും മുഴുകിയതുകൊണ്ട് അയാൾ നഷ്ടത്തിൽ ദുഃഖിക്കുകയോ ലാഭത്തിനായി ആഗ്രഹിക്കുകയോചെയ്യുന്നില്ല. ഓരോ ജീവസത്തയും ഭഗവദംശമാകയാൽ എന്നെന്നേക്കും അവിടുത്തെ സേവകനാണെന്നറിയുന്ന അയാൾക്ക് ഭൗതിക സുഖങ്ങളിൽ താത്പര്യമുണ്ടാവില്ല. ഈ ഭൗതികപ്രപഞ്ചത്തിൽ ഒരാളെ ഉത്കൃഷ്ടനെന്നോ മറ്റൊരാളെ അധമനെന്നോ അയാൾ കരുതുകയില്ല. ഉത്തമാധമസ്ഥിതികൾ ക്ഷണികങ്ങളാണ്. അത്തരം ക്ഷണികങ്ങളായ ആവിർഭാവതിരോഭാവങ്ങൾ ഭക്തന് ബാധകമല്ല. അയാൾ പൊന്നിനും കല്ലിനും ഒരേ വിലയേ കല്പിക്കൂ. ഇതാണ് ബ്രഹ്മഭൂതാവസ്ഥ. വിശുദ്ധനായ ഭക്തന് എളുപ്പത്തിൽ ഇവിടെ എത്താൻ കഴിയും. ഈ നിലയിൽ പരബ്രഹ്മത്തിൽ ലയിച്ച് സ്വന്തം വ്യക്തിത്വം നശിപ്പിക്കുന്നത് നരക തുല്യമായും, സ്വർഗ്ഗരാജ്യപ്രാപ്തി ആകാശപുഷ്പമായും, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ പാമ്പിന്റെ തകർന്ന വിഷപ്പല്ലുകളായും അനുഭവപ്പെടും. വിഷപ്പല്ലുകൾ തകർന്ന സർപ്പത്തെയെന്നപോലെ ആത്മനിയന്ത്രിതങ്ങളായ ഇന്ദ്രിയങ്ങളേയും ഭയപ്പെടാനില്ല. ഭൗതിക വിഷബാധയേറ്റ മനുഷ്യനേ പ്രപഞ്ചം ദുരിതപൂർണ്ണമാകുന്നുള്ളൂ; എന്നാൽ ഭക്തന് ലോകം പരവ്യോമത്തെപ്പേലെയോ വൈകുണ്ഠത്തെപ്പോലെയോ മഹിമയുറ്റതാണ്. ഈ ഭൗതികവിശ്വത്തിലെ ഏറ്റവും വിശിഷ്ടനായ വ്യക്തിയും ഭക്തന്റെ ദൃഷ്ടിയിൽ ഒരെറുമ്പിനേക്കാൾ മാന്യനല്ലതാനും. ഈ നിലയിൽ എത്തിച്ചേരാൻ ഇന്നത്തെ കാലഘട്ടത്തിനുചിതമായ വിശുദ്ധ ഭക്തിയുതസേവനം പ്രചരിപ്പിച്ച ശ്രീ ചൈതന്യ മഹാപ്രഭുവിന്റെ കരുണയേ സഹായമുള്ളൂ. ##𝗔𝗗𝗩𝗢𝗖𝗔𝗧𝗘𝗠𝗔𝗡𝗢𝗝𝗚𝗨𝗥𝗨𝗩𝗔𝗬𝗨𝗥 #🆕 ലേറ്റസ്റ്റ് അപ്ഡേറ്റ് #💭 Best Quotes #Devotional #🙏 ശ്രീകൃഷ്ണ ഭജനകൾ

SB 2.9.1 THE TRUTH OF WHY WE ARE IN MATERIAL REALM AND WHAT's HAPPENING WITH US (Very funny) The first sinful will of the living entity is to become the Lord, and the consequent will of the Lord is that the living entity forget his factual life and thus dream of the land of utopia where he may become one like the Lord. The child cries to have the moon from the mother, and the mother gives the child a mirror to satisfy the crying and disturbing child with the reflection of the moon. Similarly, the crying child of the Lord is given over to the reflection, the material world, to lord it over as karmī and to give this up in frustration to become one with the Lord. Both these stages are dreaming illusions only. There is no necessity of tracing out the history of when the living entity desired this. Śrīmad-Bhāgavatam (Bhāgavata Purāṇa) » Canto 2: The Cosmic Manifestation » CHAPTER NINE ŚB 2.9.1 श्रीशुक उवाच आत्ममायामृते राजन् परस्यानुभवात्मन: । न घटेतार्थसम्बन्ध: स्वप्नद्रष्टुरिवाञ्जसा ॥ १ ॥ śrī-śuka uvāca ātma-māyām ṛte rājan parasyānubhavātmanaḥ na ghaṭetārtha-sambandhaḥ svapna-draṣṭur ivāñjasā Synonyms śrī-śukaḥ uvāca — Śrī Śukadeva Gosvāmī said; ātma — the Supreme Personality of Godhead; māyām — energy; ṛte — without; rājan — O King; parasya — of the pure soul; anubhava-ātmanaḥ — of the purely conscious; na — never; ghaṭeta — it can so happen; artha — meaning; sambandhaḥ — relation with the material body; svapna — dream; draṣṭuḥ — of the seer; iva — like; añjasā — completely. Translation Śrī Śukadeva Gosvāmī said: O King, unless one is influenced by the energy of the Supreme Personality of Godhead, there is no meaning to the relationship of the pure soul in pure consciousness with the material body. That relationship is just like a dreamer’s seeing his own body working. Purport Mahārāja Parīkṣit’s question as to how a living entity began his material life, although he is apart from the material body and mind, is perfectly answered. The spirit soul is distinct from the material conception of his life, but he is absorbed in such a material conception because of being influenced by the external energy of the Lord, called ātma-māyā. This has already been explained in the First Canto in connection with Vyāsadeva’s realization of the Supreme Lord and His external energy. The external energy(wife) is controlled by the Lord, and the living entities are controlled by the external energy — by the will of the Lord. Therefore, although the living entity is purely conscious in his pure state, he is subordinate to the will of the Lord in being influenced by the external energy of the Lord. In the Bhagavad-gītā (15.15) also the same thing is confirmed: the Lord is present within the heart of every living entity, and all the living entity’s consciousness and forgetfulness are influenced by the Lord. Now the next question automatically made will be why the Lord influences the living entity to such consciousness and forgetfulness. The answer is that the Lord clearly wishes that every living entity be in his pure consciousness as a part and parcel (fragments) of the Lord and thus be engaged in the loving service of the Lord as he is constitutionally made; but because the living entity is partially independent also, he may not be willing to serve the Lord, but may try to become as independent as the Lord is. All the nondevotee living entities are desirous of becoming equally as powerful as the Lord, although they are not fit to become so. The living entities are illusioned by the will of the Lord because they wanted to become like Him. Like a person who thinks of becoming a king without possessing the necessary qualification, when the living entity desires to become the Lord Himself, he is put in a condition of dreaming that he is a king. Therefore the first sinful will of the living entity is to become the Lord, and the consequent will of the Lord is that the living entity forget his factual life and thus dream of the land of utopia where he may become one like the Lord. The child cries to have the moon from the mother, and the mother gives the child a mirror to satisfy the crying and disturbing child with the reflection of the moon. Similarly, the crying child of the Lord is given over to the reflection, the material world, to lord it over as karmī and to give this up in frustration to become one with the Lord. Both these stages are dreaming illusions only. There is no necessity of tracing out the history of when the living entity desired this. But the fact is that as soon as he desired it, he was put under the control of ātma-māyā by the direction of the Lord. Therefore the living entity in his material condition is dreaming falsely that this is “mine” and this is “I.” The dream is that the conditioned soul thinks of his material body as “I” or falsely thinks that he is the Lord and that everything in connection with that material body is “mine.” ""Thus only in dream does the misconception of “I” and “mine” persist life after life. This continues life after life, as long as the living entity is not purely conscious of his identity as the subordinate part and parcel (Fragment) of the Lord. "" In his pure consciousness, however, there is no such misconceived dream, and in that pure conscious state the living entity does not forget that he is never the Lord, but that he is eternally the servitor of the Lord in transcendental love. #🙏 ശ്രീകൃഷ്ണ ഭജനകൾ #Devotional ##𝗔𝗗𝗩𝗢𝗖𝗔𝗧𝗘𝗠𝗔𝗡𝗢𝗝𝗚𝗨𝗥𝗨𝗩𝗔𝗬𝗨𝗥 #💭 Best Quotes #🆕 ലേറ്റസ്റ്റ് അപ്ഡേറ്റ്

BG as it is : ശ്ലോകം 9.9 ᴜɴᴅᴇʀꜱᴛᴀɴᴅ ᵗʰⁱˢ ɪʀʀᴇꜱᴩᴇᴄᴛɪᴠᴇ ᴏꜰ ʀᴇʟɪɢɪᴏɴ ᴄᴏᴜɴᴛʀy 𝚎𝚝𝚌 ᵗʰᵉ ᵐⁱⁿⁱᵐᵘᵐ ʳᵉˢᵘˡᵗ ˢʰᵒᵘˡᵈ ᵇᵉ ᴇʟᴇᴠᴀᴛɪᴏɴ ᴛᴏ ℍ𝕖𝕒𝕧𝕖𝕟𝕝𝕪 𝕻𝖑𝖆𝖓𝖊𝖙𝖘👍. 𝑻𝒉𝒆𝒔𝒆 𝒔𝒆𝒍𝒆𝒄𝒕𝒆𝒅 𝐁𝐇𝐀𝐆𝐀𝐕𝐀𝐓𝐇𝐆𝐈𝐓𝐀 𝒗𝒆𝒓𝒔𝒆𝒔 𝒂𝒓𝒆 𝒂𝒄𝒕𝒖𝒂𝒍𝒍𝒚 𝒘𝒂𝒚 𝒕𝒐 𝒓𝒆𝒂𝒍 𝒔𝒂𝒍𝒗𝒂𝒕𝒊𝒐𝒏 𝒂𝒌𝒂 𝒈𝒆𝒕𝒕𝒊𝒏𝒈 𝒐𝒖𝒕𝒔𝒊𝒅𝒆 𝒖𝒏𝒊𝒗𝒆𝒓𝒔𝒆𝒔 𝒕𝒐 𝒔𝒑𝒊𝒓𝒊𝒕𝒖𝒂𝒍 𝒑𝒍𝒂𝒏𝒆𝒕𝒔 𝒘𝒉𝒆𝒓𝒆 𝒘𝒆 𝒃𝒆𝒍𝒐𝒏𝒈 𝒊𝒓𝒓𝒆𝒔𝒑𝒆𝒄𝒕𝒊𝒗𝒆 𝒐𝒇 𝒓𝒆𝒍𝒊𝒈𝒊𝒐𝒏 𝒄𝒐𝒖𝒏𝒕𝒓𝒚 𝒆𝒕𝒄. 𝑼 𝒕𝒂𝒌𝒆 𝒊𝒕 𝒐𝒓 𝒍𝒆𝒂𝒗𝒆 𝒊𝒕.. 𝐈𝐭'𝐬 𝐥𝐞𝐟𝐭 𝐭𝐨 𝐲𝐨𝐮👍. JAI GOLOKNATH. JAI JAGANNATH. OM TAT SAT കൃഷ്ണൻ എപ്പോഴും ശാശ്വതവും ആനന്ദാത്മകവുമായ ആദ്ധ്യാത്മികപ്രവർത്തനത്തിലേർപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു (in the spiritual realm). ഭൗതിക കർമ്മങ്ങളുമായി (in the universal or material realm) യാതൊരു ബന്ധവുമില്ല. തന്റെ വിവിധ ശക്തികളാലാണ് (𝑬𝒏𝒆𝒓𝒈𝒊𝒆𝒔 𝒐𝒓 𝒘𝒊𝒗𝒆𝒔 𝒐𝒇 𝑳𝒐𝒓𝒅)ഭൗതിക കർമ്മങ്ങൾ നിർവ്വഹിക്കപ്പെടുന്നത്. സൃഷ്ടിയിലെ ഭൗതികക്രിയകളിൽ ഉദാസീനനാണദ്ദേഹം. 'ഉദാസീനവത' എന്ന വാക്ക് ഈ ഉപേക്ഷാഭാവത്തെ കുറിക്കുന്നു. പ്രകൃതി പ്രകിയകളുടെ ഓരോ സൂക്ഷ്മാംശവും അദ്ദേഹത്തിന്നധീനമാണെങ്കിലും ഉദാസീനനെപ്പോലെയാണ് ഭഗവാന്റെ നില. ന്യായസ്ഥനായ ഒരു ഹൈക്കോടതി ജഡ്ജിയെ ഉദാഹരണമായെടുക്കാം; തന്റെ കല്പനപ്രകാരം പലതും സംഭവിക്കുന്നു. ഒരാളെ തൂക്കിക്കൊല്ലുന്നു; മറ്റൊരാളെ തടവിലിടുന്നു; ഇനിയുമൊരാൾക്ക് എമ്പാടും ധനം കിട്ടുന്നു; - എങ്കിലും ജഡ്ജി ഇതിലെല്ലാം ഉദാസീനനാണ്. ന ച മാം താനി കർമാണി നിബ്നന്തി ധനoഞ്ജയ ഉദാസീനവദാസീനമസ്കൃതം തേഷു കര്‍മസു ധനഞ്ജയ - ഹേ ധനഞ്ജയാ; തേഷുകർമസു - ആ കർമ്മങ്ങളിൽ; അസക്തം – അസക്തനായി; ഉദാസീനവത് - ഉദാസീനനെപ്പോലെ; ആസീനം - സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന; മാം - എന്നെ; താനി കർമാണി - ആ കർമ്മങ്ങൾ; ന നിബ്നന്തി ച - ബന്ധിക്കുന്നുമില്ല. ധനഞ്ജയാ, ഈ കർമ്മങ്ങൾക്കൊന്നുംതന്നെ എന്നെ ബന്ധിക്കുവാൻ കഴിയില്ല. ഒരു ഭൗതികപ്രവർത്തനങ്ങളോടും ബന്ധപ്പെടാതെ ഉദാസീനനെപ്പോലെ സ്ഥിതിചെയ്യുകയാണ് ഞാൻ. ഭഗവാന് യാതൊരു പ്രവൃത്തിയുമില്ലെന്ന് ഇതുകൊണ്ട് തെറ്റിദ്ധരിക്കരുത്. അദ്ദേഹം ആദ്ധ്യാത്മികലോകത്തിൽ നിരന്തരം പ്രവർത്തിച്ചുകൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു. ആത്മാരാമസ്യ തസ്യാസ്തി (പകൃത്യാ ന സമാഗമഃ (ബ്രഹ്മസംഹിത 5.6), അദ്ദേഹം എപ്പോഴും ശാശ്വതവും ആനന്ദാത്മകവുമായ ആദ്ധ്യാത്മികപ്രവർത്തനത്തിലേർപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഭൗതിക കർമ്മങ്ങളുമായി യാതൊരു ബന്ധവുമില്ല. തന്റെ വിവിധ ശക്തികളാലാണ് ഭൗതിക കർമ്മങ്ങൾ നിർവ്വഹിക്കപ്പെടുന്നത്. സൃഷ്ടിയിലെ ഭൗതികക്രിയകളിൽ ഉദാസീനനാണദ്ദേഹം. 'ഉദാസീനവത' എന്ന വാക്ക് ഈ ഉപേക്ഷാഭാവത്തെ കുറിക്കുന്നു. പ്രകൃതി പ്രകിയകളുടെ ഓരോ സൂക്ഷ്മാംശവും അദ്ദേഹത്തിന്നധീനമാണെങ്കിലും ഉദാസീനനെപ്പോലെയാണ് ഭഗവാന്റെ നില. ന്യായസ്ഥനായ ഒരു ഹൈക്കോടതി ജഡ്ജിയെ ഉദാഹരണമായെടുക്കാം; തന്റെ കല്പനപ്രകാരം പലതും സംഭവിക്കുന്നു. ഒരാളെ തൂക്കിക്കൊല്ലുന്നു; മറ്റൊരാളെ തടവിലിടുന്നു; ഇനിയുമൊരാൾക്ക് എമ്പാടും ധനം കിട്ടുന്നു; - എങ്കിലും ജഡ്ജി ഇതിലെല്ലാം ഉദാസീനനാണ്. ആ ലാഭനഷ്ടങ്ങളൊന്നും അദ്ദേഹത്തെ ബാധിക്കുന്നില്ല. അതേ വിധമത്രേ ഭഗവാന്റെ സ്ഥിതിയും. പക്ഷേ ഏതൊരു കർമ്മ മേഖലയിലും അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൈ എത്തുന്നുണ്ട്. 'വൈഷമ്യ നൈർഘൃണ്യേ ന' (വേദാന്തസൂത്രം 2,1.34) ഭൗതികലോകത്തിലെ ദ്വന്ദ്വങ്ങളിലല്ല, അവയ്ക്കതീതനായാണദ്ദേഹം വർത്തിക്കുന്നത്. ഇതിന്റെ സൃഷ്ടിസംഹാരങ്ങളോട് താൻ ബന്ധപ്പെടുന്നതുമില്ല. ജീവാത്മാക്കൾ താന്താങ്ങളുടെ മുൻ കർമ്മങ്ങൾക്കനുസരിച്ച് വ്യത്യസ്ത ജീവഗണങ്ങളിൽ പിറവിയെടുക്കുന്നു. ഇക്കാര്യത്തിൽ ഭഗവാൻ ഒരിക്കലും ഇടപെടാറില്ല. #🆕 ലേറ്റസ്റ്റ് അപ്ഡേറ്റ് #💭 Best Quotes ##𝗔𝗗𝗩𝗢𝗖𝗔𝗧𝗘𝗠𝗔𝗡𝗢𝗝𝗚𝗨𝗥𝗨𝗩𝗔𝗬𝗨𝗥 #Devotional #🙏 ശ്രീകൃഷ്ണ ഭജനകൾ

SB 11.11.4 (ISKCON) Because of quantitative inferiority of potency, the living entity becomes covered by māyā and is again liberated by surrendering to the Lord. The word aṁśa, or “part and parcel,” is also mentioned in Bhagavad-gītā (15.7): mamaivāṁśo jīva-loke jīva-bhūtaḥ sanātanaḥ. The living entity (You) is aṁśa, or a minute particle(fragment of lord), and therefore subject to liberation and bondage. Śrīmad-Bhāgavatam (Bhāgavata Purāṇa) » Canto 11: General History » CHAPTER ELEVEN ŚB 11.11.4 एकस्यैव ममांशस्य जीवस्यैव महामते । बन्धोऽस्याविद्ययानादिर्विद्यया च तथेतर: ॥ ४ ॥ ekasyaiva mamāṁśasya jīvasyaiva mahā-mate bandho ’syāvidyayānādir vidyayā ca tathetaraḥ Synonyms ekasya — of the one; eva — certainly; mama — My; aṁśasya — part and parcel; jīvasya — of the living entity; eva — certainly; mahā-mate — O most intelligent one; bandhaḥ — bondage; asya — of him; avidyayā — by ignorance; anādiḥ — beginningless; vidyayā — by knowledge; ca — and; tathā — similarly; itaraḥ — the opposite of bondage, liberation. Translation O most intelligent Uddhava, the living entity, called jīva, is part and parcel of Me, but due to ignorance he has been suffering in material bondage since time immemorial. By knowledge, however, he can be liberated. Purport Just as the sun reveals itself through its own light or covers itself by creating clouds, the Personality of Godhead reveals and covers Himself by knowledge and ignorance, which are expansions of His potency. As stated in Bhagavad-gītā (7.5): apareyam itas tv anyāṁ prakṛtiṁ viddhi me parām jīva-bhūtāṁ mahā-bāho yayedaṁ dhāryate jagat “Besides this inferior nature, O mighty-armed Arjuna, there is a superior energy (wife) of Mine, consisting of all living entities (we) who are struggling with material nature and are sustaining the universe.” Śrīla Prabhupāda states in connection with this verse: “" The Supreme Lord Kṛṣṇa is the only controller, and all living entities(we) are controlled by Him. These living entities (we) are His superior energy because the quality of their existence is one and the same with the Supreme, but they are never equal to the Lord in quantity of power.”" Because of quantitative inferiority of potency, the living entity becomes covered by māyā and is again liberated by surrendering to the Lord. "" The word aṁśa, or “part and parcel,” is also mentioned in Bhagavad-gītā (15.7): mamaivāṁśo jīva-loke jīva-bhūtaḥ sanātanaḥ. The living entity is aṁśa, or a minute particle, and therefore subject to liberation and bondage.'" As stated in the Viṣṇu Purāṇa: viṣṇu-śaktiḥ parā proktā kṣetrajñākhyā tathā parā avidyā-karma-saṁjñānyā tṛtīyā śaktir iṣyate “The Supreme Personality of Godhead, possesses His superior internal potency as well as the potency called kṣetrajñā śakti. This kṣetrajñā śakti is also spiritual potency, but it is sometimes covered by the third, or material, potency called ignorance. Thus because of the various stages of covering, the second, or marginal, potency is manifested in different evolutionary phases.” Śrīla Bhaktivinoda Ṭhākura has written that the living entity has been executing fruitive activities since time immemorial. Thus his conditioned life (inside universes) may be called beginningless. Such conditioned life, however, is not endless, since the living entity may achieve liberation through the loving devotional service of the Lord. Since the living entity may acquire liberation, Śrīla Bhaktivinoda Ṭhākura states that his liberated life begins at a certain point but is endless, because liberated life is understood to be eternal. In any case, one who has achieved the shelter of the Supreme Personality of Godhead, Kṛṣṇa, may be understood to be eternally liberated, since such a person has entered into the eternal atmosphere of the spiritual sky. "" Since there is no material time in the spiritual sky, one who has achieved his eternal spiritual body on Lord Kṛṣṇa’s planet is not subject to the influence of time(no death). "" His eternal blissful life with Kṛṣṇa is not designated in terms of material past, present and future and is therefore called eternal liberation. Material time is conspicuous by its absence in the spiritual sky, and every living entity there is eternally liberated, having attained the supreme situation. Such liberation can be achieved by vidyā, or perfect knowledge, which is understood in three phases called Brahman, Paramātmā and Bhagavān,(Three types of souls) as described in Śrīmad-Bhāgavatam. The ultimate phase of vidyā, or knowledge, is to understand the Supreme Personality of Godhead. In Bhagavad-gītā such knowledge is called rāja-vidyā, or the king of all knowledge, and it awards the supreme liberation. #🙏 ശ്രീകൃഷ്ണ ഭജനകൾ #Devotional #🆕 ലേറ്റസ്റ്റ് അപ്ഡേറ്റ് ##𝗔𝗗𝗩𝗢𝗖𝗔𝗧𝗘𝗠𝗔𝗡𝗢𝗝𝗚𝗨𝗥𝗨𝗩𝗔𝗬𝗨𝗥 #💭 Best Quotes

𝐁𝐆 𝐚𝐬 𝐢𝐭 𝐢𝐬 9.4 (𝐈𝐒𝐊𝐂𝐎𝐍) 𝑢𝑛𝑑𝑒𝑟𝑠𝑡𝑎𝑛𝑑 ᵗʰⁱˢ 𝑖𝑟𝑟𝑒𝑠ᴩ𝑒𝑐𝑡𝑖𝑣𝑒 𝑜ꜰ 𝑟𝑒𝑙𝑖𝑔𝑖𝑜𝑛 𝑐𝑜𝑢𝑛𝑡𝑟𝑦 𝑒𝑡𝑐 ᵗʰᵉ ᵐⁱⁿⁱᵐᵘᵐ ʳᵉˢᵘˡᵗ ˢʰᵒᵘˡᵈ ᵇᵉ 𝑒𝑙𝑒𝑣𝑎𝑡𝑖𝑜𝑛 𝑡𝑜 𝐻𝑒𝑎𝑣𝑒𝑛𝑙𝑦 𝑃𝑙𝑎𝑛𝑒𝑡𝑠👍. 𝑂𝑚 𝑡𝑎𝑡 𝑠𝑎𝑡 𝐶𝑙𝑢𝑒: 𝑇ℎ𝑖𝑠 𝑖𝑠 𝑙𝑖𝑛𝑘𝑒𝑑 𝑤𝑖𝑡ℎ 𝑠𝑝𝑎𝑐𝑒 𝑎𝑛𝑑 𝑡𝑖𝑚𝑒!. (𝑇ℎ𝑖𝑠 𝑎𝑟𝑡𝑖𝑐𝑙𝑒 𝑚𝑎𝑦 𝑏𝑒 𝑟𝑒𝑣𝑒𝑎𝑙𝑖𝑛𝑔 𝑡ℎ𝑒 𝑢𝑙𝑡𝑖𝑚𝑎𝑡𝑒 𝑠𝑒𝑐𝑟𝑒𝑡 𝑜𝑓 𝑡ℎ𝑒 𝑓𝑜𝑟𝑚𝑎𝑡𝑖𝑜𝑛 𝑜𝑓 𝑡ℎ𝑒 𝑐𝑜𝑠𝑚𝑜𝑠.) 𝐻𝑒𝑟𝑒𝑖𝑛 𝑤𝑒 𝑐𝑎𝑛 𝑢𝑛𝑑𝑒𝑟𝑠𝑡𝑎𝑛𝑑 𝑡ℎ𝑎𝑡 𝑡ℎ𝑒 𝐵𝑟𝑎ℎ𝑚𝑎𝑛 𝑒𝑓𝑓𝑢𝑙𝑔𝑒𝑛𝑐𝑒, 𝑜𝑟 𝑡ℎ𝑒 𝐺𝑟𝑒𝑎𝑡 𝑊ℎ𝑖𝑡𝑒 𝐿𝑖𝑔ℎ𝑡 𝑖𝑛 𝑡ℎ𝑒 𝑠𝑝𝑖𝑟𝑖𝑡𝑢𝑎𝑙 𝑠𝑘𝑦, 𝑖𝑠 𝑛𝑜𝑡ℎ𝑖𝑛𝑔 𝑏𝑢𝑡 𝑡ℎ𝑒 𝑏𝑜𝑑𝑖𝑙𝑦 𝑟𝑎𝑦𝑠 𝑐𝑜𝑚𝑖𝑛𝑔 𝑓𝑟𝑜𝑚 𝑡ℎ𝑒 𝑆𝑢𝑝𝑟𝑒𝑚𝑒 𝐵𝑒𝑖𝑛𝑔, 𝑆𝑟𝑖 𝐺𝑜𝑙𝑜𝑘𝑛𝑎𝑡ℎ (𝐾𝑟𝑖𝑠ℎ𝑛𝑎 ℎ𝑒𝑟𝑒). 𝐼𝑡 𝑖𝑠 𝑤𝑖𝑡ℎ𝑖𝑛 𝑡ℎ𝑜𝑠𝑒 𝑏𝑜𝑑𝑖𝑙𝑦 𝑟𝑎𝑦𝑠 𝑡ℎ𝑎𝑡 𝑡ℎ𝑒 𝑢𝑛𝑙𝑖𝑚𝑖𝑡𝑒𝑑 𝑉𝑎𝑖𝑘𝑢𝑛𝑡ℎ𝑎 𝑝𝑙𝑎𝑛𝑒𝑡𝑠 𝑎𝑛𝑑 𝑒𝑣𝑒𝑟𝑦 𝑎𝑏𝑜𝑑𝑒𝑠 𝑓𝑙𝑜𝑎𝑡. 𝐻𝑒 𝑠𝑎𝑦𝑠 𝑡ℎ𝑎𝑡 𝑎𝑙𝑡ℎ𝑜𝑢𝑔ℎ 𝑒𝑣𝑒𝑟𝑦𝑡ℎ𝑖𝑛𝑔 𝑖𝑠 𝑟𝑒𝑠𝑡𝑖𝑛𝑔 𝑜𝑛 𝐻𝑖𝑚, 𝐻𝑒 𝑖𝑠 𝑎𝑙𝑜𝑜𝑓 (𝑓𝑎𝑟 𝑎𝑤𝑎𝑦). 𝑇ℎ𝑒 𝑝𝑙𝑎𝑛𝑒𝑡𝑎𝑟𝑦 𝑠𝑦𝑠𝑡𝑒𝑚𝑠 𝑎𝑟𝑒 𝑓𝑙𝑜𝑎𝑡𝑖𝑛𝑔 𝑖𝑛 𝑠𝑝𝑎𝑐𝑒, 𝑎𝑛𝑑 𝑡ℎ𝑖𝑠 𝑠𝑝𝑎𝑐𝑒 𝑖𝑠 𝑡ℎ𝑒 𝑒𝑛𝑒𝑟𝑔𝑦 𝑜𝑓 𝑡ℎ𝑒 𝑆𝑢𝑝𝑟𝑒𝑚𝑒 𝐿𝑜𝑟𝑑. 𝐵𝑢𝑡 𝐻𝑒 𝑖𝑠 𝑑𝑖𝑓𝑓𝑒𝑟𝑒𝑛𝑡 𝑓𝑟𝑜𝑚 𝑠𝑝𝑎𝑐𝑒. 𝐻𝑒 𝑖𝑠 𝑑𝑖𝑓𝑓𝑒𝑟𝑒𝑛𝑡𝑙𝑦 𝑠𝑖𝑡𝑢𝑎𝑡𝑒𝑑. 𝑇ℎ𝑒𝑟𝑒𝑓𝑜𝑟𝑒 𝑡ℎ𝑒 𝐿𝑜𝑟𝑑 𝑠𝑎𝑦𝑠, “𝐴𝑙𝑡ℎ𝑜𝑢𝑔ℎ 𝑡ℎ𝑒𝑦 𝑎𝑟𝑒 𝑠𝑖𝑡𝑢𝑎𝑡𝑒𝑑 𝑜𝑛 𝑀𝑦 𝑖𝑛𝑐𝑜𝑛𝑐𝑒𝑖𝑣𝑎𝑏𝑙𝑒 𝑒𝑛𝑒𝑟𝑔𝑦, 𝑎𝑠 𝑡ℎ𝑒 𝑆𝑢𝑝𝑟𝑒𝑚𝑒 𝑃𝑒𝑟𝑠𝑜𝑛𝑎𝑙𝑖𝑡𝑦 𝑜𝑓 𝐺𝑜𝑑ℎ𝑒𝑎𝑑 𝐼 𝑎𝑚 𝑎𝑙𝑜𝑜𝑓 𝑓𝑟𝑜𝑚 𝑡ℎ𝑒𝑚.” 𝑇ℎ𝑖𝑠 𝑖𝑠 𝑡ℎ𝑒 𝑖𝑛𝑐𝑜𝑛𝑐𝑒𝑖𝑣𝑎𝑏𝑙𝑒 𝑜𝑝𝑢𝑙𝑒𝑛𝑐𝑒 𝑜𝑓 𝑡ℎ𝑒 𝐿𝑜𝑟𝑑. 𝐵ℎ𝑎𝑔𝑎𝑣𝑎𝑡ℎ𝑔𝑖𝑡𝑎. 9.4 मया ततमिदं सर्वं जगदव्यक्तमूर्तिना । मत्स्थानि सर्वभूतानि न चाहं तेष्ववस्थित: ॥ ४ ॥ 𝑚𝑎𝑦ā 𝑡𝑎𝑡𝑎𝑚 𝑖𝑑𝑎𝑚 𝑠𝑎𝑟𝑣𝑎𝑚 𝑗𝑎𝑔𝑎𝑑 𝑎𝑣𝑦𝑎𝑘𝑡𝑎-𝑚ū𝑟𝑡𝑖𝑛ā 𝑚𝑎𝑡-𝑠𝑡ℎā𝑛𝑖 𝑠𝑎𝑟𝑣𝑎-𝑏ℎū𝑡ā𝑛𝑖 𝑛𝑎 𝑐āℎ𝑎𝑚 𝑡𝑒ṣ𝑣 𝑎𝑣𝑎𝑠𝑡ℎ𝑖𝑡𝑎ḥ 𝑆𝑦𝑛𝑜𝑛𝑦𝑚𝑠 𝑚𝑎𝑦ā — 𝑏𝑦 𝑀𝑒; 𝑡𝑎𝑡𝑎𝑚 — 𝑝𝑒𝑟𝑣𝑎𝑑𝑒𝑑; 𝑖𝑑𝑎𝑚 — 𝑡ℎ𝑖𝑠; 𝑠𝑎𝑟𝑣𝑎𝑚 — 𝑎𝑙𝑙; 𝑗𝑎𝑔𝑎𝑡 — 𝑐𝑜𝑠𝑚𝑖𝑐 𝑚𝑎𝑛𝑖𝑓𝑒𝑠𝑡𝑎𝑡𝑖𝑜𝑛; 𝑎𝑣𝑦𝑎𝑘𝑡𝑎-𝑚ū𝑟𝑡𝑖𝑛ā — 𝑏𝑦 𝑡ℎ𝑒 𝑢𝑛𝑚𝑎𝑛𝑖𝑓𝑒𝑠𝑡𝑒𝑑 𝑓𝑜𝑟𝑚; 𝑚𝑎𝑡-𝑠𝑡ℎā𝑛𝑖 — 𝑖𝑛 𝑀𝑒; 𝑠𝑎𝑟𝑣𝑎-𝑏ℎū𝑡ā𝑛𝑖 — 𝑎𝑙𝑙 𝑙𝑖𝑣𝑖𝑛𝑔 𝑒𝑛𝑡𝑖𝑡𝑖𝑒𝑠; 𝑛𝑎 — 𝑛𝑜𝑡; 𝑐𝑎 — 𝑎𝑙𝑠𝑜; 𝑎ℎ𝑎𝑚 — 𝐼; 𝑡𝑒ṣ𝑢 — 𝑖𝑛 𝑡ℎ𝑒𝑚; 𝑎𝑣𝑎𝑠𝑡ℎ𝑖𝑡𝑎ḥ — 𝑠𝑖𝑡𝑢𝑎𝑡𝑒𝑑. 𝑇𝑟𝑎𝑛𝑠𝑙𝑎𝑡𝑖𝑜𝑛 𝐵𝑦 𝑀𝑒, 𝑖𝑛 𝑀𝑦 𝑢𝑛𝑚𝑎𝑛𝑖𝑓𝑒𝑠𝑡𝑒𝑑 𝑓𝑜𝑟𝑚, 𝑡ℎ𝑖𝑠 𝑒𝑛𝑡𝑖𝑟𝑒 𝑢𝑛𝑖𝑣𝑒𝑟𝑠𝑒 𝑖𝑠 𝑝𝑒𝑟𝑣𝑎𝑑𝑒𝑑. 𝐴𝑙𝑙 𝑏𝑒𝑖𝑛𝑔𝑠 𝑎𝑟𝑒 𝑖𝑛 𝑀𝑒, 𝑏𝑢𝑡 𝐼 𝑎𝑚 𝑛𝑜𝑡 𝑖𝑛 𝑡ℎ𝑒𝑚. 𝑃𝑢𝑟𝑝𝑜𝑟𝑡 𝑇ℎ𝑒 𝑆𝑢𝑝𝑟𝑒𝑚𝑒 𝑃𝑒𝑟𝑠𝑜𝑛𝑎𝑙𝑖𝑡𝑦 𝑜𝑓 𝐺𝑜𝑑ℎ𝑒𝑎𝑑 𝑖𝑠 𝑛𝑜𝑡 𝑝𝑒𝑟𝑐𝑒𝑖𝑣𝑎𝑏𝑙𝑒 𝑡ℎ𝑟𝑜𝑢𝑔ℎ 𝑡ℎ𝑒 𝑔𝑟𝑜𝑠𝑠 𝑚𝑎𝑡𝑒𝑟𝑖𝑎𝑙 𝑠𝑒𝑛𝑠𝑒𝑠. 𝐼𝑡 𝑖𝑠 𝑠𝑎𝑖𝑑, 𝑎𝑡𝑎ḥ ś𝑟ī-𝑘ṛṣṇ𝑎-𝑛ā𝑚ā𝑑𝑖 𝑛𝑎 𝑏ℎ𝑎𝑣𝑒𝑑 𝑔𝑟āℎ𝑦𝑎𝑚 𝑖𝑛𝑑𝑟𝑖𝑦𝑎𝑖ḥ 𝑠𝑒𝑣𝑜𝑛𝑚𝑢𝑘ℎ𝑒 ℎ𝑖 𝑗𝑖ℎ𝑣ā𝑑𝑎𝑢 𝑠𝑣𝑎𝑦𝑎𝑚 𝑒𝑣𝑎 𝑠𝑝ℎ𝑢𝑟𝑎𝑡𝑦 𝑎𝑑𝑎ḥ (𝐵ℎ𝑎𝑘𝑡𝑖-𝑟𝑎𝑠ā𝑚ṛ𝑡𝑎-𝑠𝑖𝑛𝑑ℎ𝑢 1.2.234) 𝐿𝑜𝑟𝑑 Ś𝑟ī 𝐾ṛṣṇ𝑎’𝑠 𝑛𝑎𝑚𝑒, 𝑓𝑎𝑚𝑒, 𝑝𝑎𝑠𝑡𝑖𝑚𝑒𝑠, 𝑒𝑡𝑐., 𝑐𝑎𝑛𝑛𝑜𝑡 𝑏𝑒 𝑢𝑛𝑑𝑒𝑟𝑠𝑡𝑜𝑜𝑑 𝑏𝑦 𝑚𝑎𝑡𝑒𝑟𝑖𝑎𝑙 𝑠𝑒𝑛𝑠𝑒𝑠. 𝑂𝑛𝑙𝑦 𝑡𝑜 𝑜𝑛𝑒 𝑤ℎ𝑜 𝑖𝑠 𝑒𝑛𝑔𝑎𝑔𝑒𝑑 𝑖𝑛 𝑝𝑢𝑟𝑒 𝑑𝑒𝑣𝑜𝑡𝑖𝑜𝑛𝑎𝑙 𝑠𝑒𝑟𝑣𝑖𝑐𝑒 𝑢𝑛𝑑𝑒𝑟 𝑝𝑟𝑜𝑝𝑒𝑟 𝑔𝑢𝑖𝑑𝑎𝑛𝑐𝑒 𝑖𝑠 𝐻𝑒 𝑟𝑒𝑣𝑒𝑎𝑙𝑒𝑑. 𝐼𝑛 𝑡ℎ𝑒 𝐵𝑟𝑎ℎ𝑚𝑎-𝑠𝑎𝑚ℎ𝑖𝑡ā (5.38) 𝑖𝑡 𝑖𝑠 𝑠𝑡𝑎𝑡𝑒𝑑, 𝑝𝑟𝑒𝑚āñ𝑗𝑎𝑛𝑎-𝑐𝑐ℎ𝑢𝑟𝑖𝑡𝑎-𝑏ℎ𝑎𝑘𝑡𝑖-𝑣𝑖𝑙𝑜𝑐𝑎𝑛𝑒𝑛𝑎 𝑠𝑎𝑛𝑡𝑎ḥ 𝑠𝑎𝑑𝑎𝑖𝑣𝑎 ℎṛ𝑑𝑎𝑦𝑒ṣ𝑢 𝑣𝑖𝑙𝑜𝑘𝑎𝑦𝑎𝑛𝑡𝑖: 𝑜𝑛𝑒 𝑐𝑎𝑛 𝑠𝑒𝑒 𝑡ℎ𝑒 𝑆𝑢𝑝𝑟𝑒𝑚𝑒 𝑃𝑒𝑟𝑠𝑜𝑛𝑎𝑙𝑖𝑡𝑦 𝑜𝑓 𝐺𝑜𝑑ℎ𝑒𝑎𝑑, 𝐺𝑜𝑣𝑖𝑛𝑑𝑎, 𝑎𝑙𝑤𝑎𝑦𝑠 𝑤𝑖𝑡ℎ𝑖𝑛 ℎ𝑖𝑚𝑠𝑒𝑙𝑓 𝑎𝑛𝑑 𝑜𝑢𝑡𝑠𝑖𝑑𝑒 ℎ𝑖𝑚𝑠𝑒𝑙𝑓 𝑖𝑓 𝑜𝑛𝑒 ℎ𝑎𝑠 𝑑𝑒𝑣𝑒𝑙𝑜𝑝𝑒𝑑 𝑡ℎ𝑒 𝑡𝑟𝑎𝑛𝑠𝑐𝑒𝑛𝑑𝑒𝑛𝑡𝑎𝑙 𝑙𝑜𝑣𝑖𝑛𝑔 𝑎𝑡𝑡𝑖𝑡𝑢𝑑𝑒 𝑡𝑜𝑤𝑎𝑟𝑑𝑠 𝐻𝑖𝑚. 𝑇ℎ𝑢𝑠 𝑓𝑜𝑟 𝑝𝑒𝑜𝑝𝑙𝑒 𝑖𝑛 𝑔𝑒𝑛𝑒𝑟𝑎𝑙 𝐻𝑒 𝑖𝑠 𝑛𝑜𝑡 𝑣𝑖𝑠𝑖𝑏𝑙𝑒. 𝐻𝑒𝑟𝑒 𝑖𝑡 𝑖𝑠 𝑠𝑎𝑖𝑑 𝑡ℎ𝑎𝑡 𝑎𝑙𝑡ℎ𝑜𝑢𝑔ℎ 𝐻𝑒 𝑖𝑠 𝑎𝑙𝑙-𝑝𝑒𝑟𝑣𝑎𝑑𝑖𝑛𝑔, 𝑒𝑣𝑒𝑟𝑦𝑤ℎ𝑒𝑟𝑒 𝑝𝑟𝑒𝑠𝑒𝑛𝑡, 𝐻𝑒 𝑖𝑠 𝑛𝑜𝑡 𝑐𝑜𝑛𝑐𝑒𝑖𝑣𝑎𝑏𝑙𝑒 𝑏𝑦 𝑡ℎ𝑒 𝑚𝑎𝑡𝑒𝑟𝑖𝑎𝑙 𝑠𝑒𝑛𝑠𝑒𝑠. 𝑇ℎ𝑖𝑠 𝑖𝑠 𝑖𝑛𝑑𝑖𝑐𝑎𝑡𝑒𝑑 ℎ𝑒𝑟𝑒 𝑏𝑦 𝑡ℎ𝑒 𝑤𝑜𝑟𝑑 𝑎𝑣𝑦𝑎𝑘𝑡𝑎-𝑚ū𝑟𝑡𝑖𝑛ā. 𝐵𝑢𝑡 𝑎𝑐𝑡𝑢𝑎𝑙𝑙𝑦, 𝑎𝑙𝑡ℎ𝑜𝑢𝑔ℎ 𝑤𝑒 𝑐𝑎𝑛𝑛𝑜𝑡 𝑠𝑒𝑒 𝐻𝑖𝑚, 𝑒𝑣𝑒𝑟𝑦𝑡ℎ𝑖𝑛𝑔 𝑖𝑠 𝑟𝑒𝑠𝑡𝑖𝑛𝑔 𝑖𝑛 𝐻𝑖𝑚. 𝐴𝑠 𝑤𝑒 ℎ𝑎𝑣𝑒 𝑑𝑖𝑠𝑐𝑢𝑠𝑠𝑒𝑑 𝑖𝑛 𝑡ℎ𝑒 𝑆𝑒𝑣𝑒𝑛𝑡ℎ 𝐶ℎ𝑎𝑝𝑡𝑒𝑟, 𝑡ℎ𝑒 𝑒𝑛𝑡𝑖𝑟𝑒 𝑚𝑎𝑡𝑒𝑟𝑖𝑎𝑙 𝑐𝑜𝑠𝑚𝑖𝑐 𝑚𝑎𝑛𝑖𝑓𝑒𝑠𝑡𝑎𝑡𝑖𝑜𝑛 𝑖𝑠 𝑜𝑛𝑙𝑦 𝑎 𝑐𝑜𝑚𝑏𝑖𝑛𝑎𝑡𝑖𝑜𝑛 𝑜𝑓 𝐻𝑖𝑠 𝑡𝑤𝑜 𝑑𝑖𝑓𝑓𝑒𝑟𝑒𝑛𝑡 𝑒𝑛𝑒𝑟𝑔𝑖𝑒𝑠 – 𝑡ℎ𝑒 𝑠𝑢𝑝𝑒𝑟𝑖𝑜𝑟, 𝑠𝑝𝑖𝑟𝑖𝑡𝑢𝑎𝑙 𝑒𝑛𝑒𝑟𝑔𝑦 (𝑂𝑢𝑡𝑠𝑖𝑑𝑒 𝑢𝑛𝑖𝑣𝑒𝑟𝑠𝑎𝑙)𝑎𝑛𝑑 𝑡ℎ𝑒 𝑖𝑛𝑓𝑒𝑟𝑖𝑜𝑟, 𝑚𝑎𝑡𝑒𝑟𝑖𝑎𝑙 𝑒𝑛𝑒𝑟𝑔𝑦(𝑢𝑛𝑖𝑣𝑒𝑟𝑠𝑎𝑙). 𝐽𝑢𝑠𝑡 𝑎𝑠 𝑡ℎ𝑒 𝑠𝑢𝑛𝑠ℎ𝑖𝑛𝑒 𝑖𝑠 𝑠𝑝𝑟𝑒𝑎𝑑 𝑎𝑙𝑙 𝑜𝑣𝑒𝑟 𝑡ℎ𝑒 (𝑚𝑜𝑚𝑒𝑛𝑡𝑜𝑢𝑠) 𝑢𝑛𝑖𝑣𝑒𝑟𝑠𝑒, 𝑡ℎ𝑒 𝑒𝑛𝑒𝑟𝑔𝑦 𝑜𝑓 𝑡ℎ𝑒 𝐿𝑜𝑟𝑑 𝑖𝑠 𝑠𝑝𝑟𝑒𝑎𝑑 𝑎𝑙𝑙 𝑜𝑣𝑒𝑟 𝑡ℎ𝑒 𝑐𝑟𝑒𝑎𝑡𝑖𝑜𝑛, 𝑎𝑛𝑑 𝑒𝑣𝑒𝑟𝑦𝑡ℎ𝑖𝑛𝑔 𝑖𝑠 𝑟𝑒𝑠𝑡𝑖𝑛𝑔 𝑖𝑛 𝑡ℎ𝑎𝑡 𝑒𝑛𝑒𝑟𝑔𝑦. 𝑌𝑒𝑡 𝑜𝑛𝑒 𝑠ℎ𝑜𝑢𝑙𝑑 𝑛𝑜𝑡 𝑐𝑜𝑛𝑐𝑙𝑢𝑑𝑒 𝑡ℎ𝑎𝑡 𝑏𝑒𝑐𝑎𝑢𝑠𝑒 𝐻𝑒 𝑖𝑠 𝑠𝑝𝑟𝑒𝑎𝑑 𝑎𝑙𝑙 𝑜𝑣𝑒𝑟 𝐻𝑒 ℎ𝑎𝑠 𝑙𝑜𝑠𝑡 𝐻𝑖𝑠 𝑝𝑒𝑟𝑠𝑜𝑛𝑎𝑙 𝑒𝑥𝑖𝑠𝑡𝑒𝑛𝑐𝑒. 𝑇𝑜 𝑟𝑒𝑓𝑢𝑡𝑒 𝑠𝑢𝑐ℎ 𝑎𝑛 𝑎𝑟𝑔𝑢𝑚𝑒𝑛𝑡 𝑡ℎ𝑒 𝐿𝑜𝑟𝑑 𝑠𝑎𝑦𝑠, “𝐼 𝑎𝑚 𝑒𝑣𝑒𝑟𝑦𝑤ℎ𝑒𝑟𝑒, 𝑎𝑛𝑑 𝑒𝑣𝑒𝑟𝑦𝑡ℎ𝑖𝑛𝑔 𝑖𝑠 𝑖𝑛 𝑀𝑒, 𝑏𝑢𝑡 𝑠𝑡𝑖𝑙𝑙 𝐼 𝑎𝑚 𝑎𝑙𝑜𝑜𝑓(𝑓𝑎𝑟 𝑎𝑤𝑎𝑦).” 𝐹𝑜𝑟 𝑒𝑥𝑎𝑚𝑝𝑙𝑒, 𝑎 𝑘𝑖𝑛𝑔 ℎ𝑒𝑎𝑑𝑠 𝑎 𝑔𝑜𝑣𝑒𝑟𝑛𝑚𝑒𝑛𝑡 𝑤ℎ𝑖𝑐ℎ 𝑖𝑠 𝑏𝑢𝑡 𝑡ℎ𝑒 𝑚𝑎𝑛𝑖𝑓𝑒𝑠𝑡𝑎𝑡𝑖𝑜𝑛 𝑜𝑓 𝑡ℎ𝑒 𝑘𝑖𝑛𝑔’𝑠 𝑒𝑛𝑒𝑟𝑔𝑦; 𝑡ℎ𝑒 𝑑𝑖𝑓𝑓𝑒𝑟𝑒𝑛𝑡 𝑔𝑜𝑣𝑒𝑟𝑛𝑚𝑒𝑛𝑡𝑎𝑙 𝑑𝑒𝑝𝑎𝑟𝑡𝑚𝑒𝑛𝑡𝑠 𝑎𝑟𝑒 𝑛𝑜𝑡ℎ𝑖𝑛𝑔 𝑏𝑢𝑡 𝑡ℎ𝑒 𝑒𝑛𝑒𝑟𝑔𝑖𝑒𝑠 𝑜𝑓 𝑡ℎ𝑒 𝑘𝑖𝑛𝑔, 𝑎𝑛𝑑 𝑒𝑎𝑐ℎ 𝑑𝑒𝑝𝑎𝑟𝑡𝑚𝑒𝑛𝑡 𝑖𝑠 𝑟𝑒𝑠𝑡𝑖𝑛𝑔 𝑜𝑛 𝑡ℎ𝑒 𝑘𝑖𝑛𝑔’𝑠 𝑝𝑜𝑤𝑒𝑟. 𝐵𝑢𝑡 𝑠𝑡𝑖𝑙𝑙 𝑜𝑛𝑒 𝑐𝑎𝑛𝑛𝑜𝑡 𝑒𝑥𝑝𝑒𝑐𝑡 𝑡ℎ𝑒 𝑘𝑖𝑛𝑔 𝑡𝑜 𝑏𝑒 𝑝𝑟𝑒𝑠𝑒𝑛𝑡 𝑖𝑛 𝑒𝑣𝑒𝑟𝑦 𝑑𝑒𝑝𝑎𝑟𝑡𝑚𝑒𝑛𝑡 𝑝𝑒𝑟𝑠𝑜𝑛𝑎𝑙𝑙𝑦. 𝑇ℎ𝑎𝑡 𝑖𝑠 𝑎 𝑐𝑟𝑢𝑑𝑒 𝑒𝑥𝑎𝑚𝑝𝑙𝑒. 𝑆𝑖𝑚𝑖𝑙𝑎𝑟𝑙𝑦, 𝑎𝑙𝑙 𝑡ℎ𝑒 𝑚𝑎𝑛𝑖𝑓𝑒𝑠𝑡𝑎𝑡𝑖𝑜𝑛𝑠 𝑡ℎ𝑎𝑡 𝑤𝑒 𝑠𝑒𝑒 𝑎𝑛𝑑 𝑒𝑣𝑒𝑟𝑦𝑡ℎ𝑖𝑛𝑔 𝑡ℎ𝑎𝑡 𝑒𝑥𝑖𝑠𝑡𝑠, 𝑏𝑜𝑡ℎ 𝑖𝑛 𝑡ℎ𝑖𝑠 𝑚𝑎𝑡𝑒𝑟𝑖𝑎𝑙 𝑤𝑜𝑟𝑙𝑑 (𝑢𝑛𝑖𝑣𝑒𝑟𝑠𝑎𝑙) 𝑎𝑛𝑑 𝑖𝑛 𝑡ℎ𝑒 𝑠𝑝𝑖𝑟𝑖𝑡𝑢𝑎𝑙 𝑤𝑜𝑟𝑙𝑑(𝑜𝑢𝑡𝑠𝑖𝑑𝑒 𝑢𝑛𝑖𝑣𝑒𝑟𝑠𝑒), 𝑎𝑟𝑒 𝑟𝑒𝑠𝑡𝑖𝑛𝑔 𝑜𝑛 𝑡ℎ𝑒 𝑒𝑛𝑒𝑟𝑔𝑦 𝑜𝑓 𝑡ℎ𝑒 𝑆𝑢𝑝𝑟𝑒𝑚𝑒 𝑃𝑒𝑟𝑠𝑜𝑛𝑎𝑙𝑖𝑡𝑦 𝑜𝑓 𝐺𝑜𝑑ℎ𝑒𝑎𝑑. 𝗧𝗵𝗲 𝗰𝗿𝗲𝗮𝘁𝗶𝗼𝗻 𝘁𝗮𝗸𝗲𝘀 𝗽𝗹𝗮𝗰𝗲 𝗯𝘆 𝘁𝗵𝗲 𝗱𝗶𝗳𝗳𝘂𝘀𝗶𝗼𝗻 𝗼𝗳 𝗛𝗶𝘀 𝗱𝗶𝗳𝗳𝗲𝗿𝗲𝗻𝘁 𝗲𝗻𝗲𝗿𝗴𝗶𝗲𝘀, 𝗮𝗻𝗱, 𝗮𝘀 𝘀𝘁𝗮𝘁𝗲𝗱 𝗶𝗻 𝘁𝗵𝗲 𝗕𝗵𝗮𝗴𝗮𝘃𝗮𝗱-𝗴ī𝘁ā, 𝘃𝗶ṣṭ𝗮𝗯𝗵𝘆ā𝗵𝗮𝗺 𝗶𝗱𝗮𝗺 𝗸ṛ𝘁𝘀𝗻𝗮𝗺: 𝗛𝗲 𝗶𝘀 𝗲𝘃𝗲𝗿𝘆𝘄𝗵𝗲𝗿𝗲 𝗽𝗿𝗲𝘀𝗲𝗻𝘁 𝗯𝘆 𝗛𝗶𝘀 𝗽𝗲𝗿𝘀𝗼𝗻𝗮𝗹 𝗿𝗲𝗽𝗿𝗲𝘀𝗲𝗻𝘁𝗮𝘁𝗶𝗼𝗻, 𝘁𝗵𝗲 𝗱𝗶𝗳𝗳𝘂𝘀𝗶𝗼𝗻 𝗼𝗳 𝗛𝗶𝘀 𝗱𝗶𝗳𝗳𝗲𝗿𝗲𝗻𝘁 𝗲𝗻𝗲𝗿𝗴𝗶𝗲𝘀(𝘄𝗶𝘃𝗲𝘀). #🙏 ശ്രീകൃഷ്ണ ഭജനകൾ #Devotional #🆕 ലേറ്റസ്റ്റ് അപ്ഡേറ്റ് #💭 Best Quotes ##𝗔𝗗𝗩𝗢𝗖𝗔𝗧𝗘𝗠𝗔𝗡𝗢𝗝𝗚𝗨𝗥𝗨𝗩𝗔𝗬𝗨𝗥

BG ശ്ലോകം 7.14 ᴜɴᴅᴇʀꜱᴛᴀɴᴅ ᵗʰⁱˢ ɪʀʀᴇꜱᴩᴇᴄᴛɪᴠᴇ ᴏꜰ ʀᴇʟɪɢɪᴏɴ ᴄᴏᴜɴᴛʀy 𝚎𝚝𝚌 ᵗʰᵉ ᵐⁱⁿⁱᵐᵘᵐ ʳᵉˢᵘˡᵗ ˢʰᵒᵘˡᵈ ᵇᵉ ᴇʟᴇᴠᴀᴛɪᴏɴ ᴛᴏ ℍ𝕖𝕒𝕧𝕖𝕟𝕝𝕪 𝕻𝖑𝖆𝖓𝖊𝖙𝖘👍. 𝑻𝒉𝒆𝒔𝒆 𝒔𝒆𝒍𝒆𝒄𝒕𝒆𝒅 𝐁𝐇𝐀𝐆𝐀𝐕𝐀𝐓𝐇𝐆𝐈𝐓𝐀 𝒗𝒆𝒓𝒔𝒆𝒔 𝒂𝒓𝒆 𝒂𝒄𝒕𝒖𝒂𝒍𝒍𝒚 𝒘𝒂𝒚 𝒕𝒐 𝒓𝒆𝒂𝒍 𝒔𝒂𝒍𝒗𝒂𝒕𝒊𝒐𝒏 𝒂𝒌𝒂 𝒈𝒆𝒕𝒕𝒊𝒏𝒈 𝒐𝒖𝒕𝒔𝒊𝒅𝒆 𝒖𝒏𝒊𝒗𝒆𝒓𝒔𝒆𝒔 𝒕𝒐 𝒔𝒑𝒊𝒓𝒊𝒕𝒖𝒂𝒍 𝒑𝒍𝒂𝒏𝒆𝒕𝒔 𝒘𝒉𝒆𝒓𝒆 𝒘𝒆 𝒃𝒆𝒍𝒐𝒏𝒈 𝒊𝒓𝒓𝒆𝒔𝒑𝒆𝒄𝒕𝒊𝒗𝒆 𝒐𝒇 𝒓𝒆𝒍𝒊𝒈𝒊𝒐𝒏 𝒄𝒐𝒖𝒏𝒕𝒓𝒚 𝒆𝒕𝒄. 𝑼 𝒕𝒂𝒌𝒆 𝒊𝒕 𝒐𝒓 𝒍𝒆𝒂𝒗𝒆 𝒊𝒕.. 𝐈𝐭'𝐬 𝐥𝐞𝐟𝐭 𝐭𝐨 𝐲𝐨𝐮👍. JAI GOLOKNATH. JAI JAGANNATH. OM TAT SAT. ജീവാത്മാക്കളെല്ലാം അവിടുത്തെ ശക്തിയുടെ അംശങ്ങളാകയാൽ അവയ്ക്കും ദിവ്യത്വമുണ്ട്. പക്ഷേ ഭൗതികശക്തിയുമായുള്ള സമ്പർക്കംകൊണ്ട് അതിന്റെ മൗലികമായ ദിവ്യപ്രഭാവം മൂടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. തങ്ങളെ ആവരണംചെയ്യുന്ന ഭൗതികശക്തിയുടെ സ്വാധീനതയെ ജീവാത്മാക്കൾക്ക് അതിജീവിക്കാനാവില്ല. ദൈവീ ഹ്യേഷാ ഗുണമയീ മമ മായാ ദുരത്യയാ മാമേവ യേ പ്രപദ്യന്തേ മായാമേതാം തരന്തി തേ ദൈവീ – അഭൗതികമായ; ഗുണമയീ - ഗുണമയിയായ (ത്രിഗുണങ്ങളടങ്ങുന്ന); മമ ഏഷാ മായാ - എന്റെ ഈ മായാശക്തി; ദുരത്യയാ ഹി - ദുരത്യയാകുന്നു (കീഴടക്കാനാകാത്തതാകുന്നു); യേ - ഏവർ; മാം ഏവ – എന്നെത്തന്നെ; പ്രപദ്യന്തേ - പ്രാപിക്കുന്നു (ഭജിക്കുന്നു); തേ - അവർ; ഏതാം മായാം - ഈ മായയെ; തരന്തി - തരണംചെയ്യുന്നു. മൂന്ന് പ്രകൃതിഗുണങ്ങളടങ്ങിയ എന്റെ ദിവ്യശക്തിയെ അതിജീവിക്കുക എളുപ്പമല്ല. എന്നാൽ എനിക്കായി സ്വയം സമർപ്പിക്കുന്നവർക്ക് അത് നിഷ്പ്രയാസം സാധിക്കും. പരമപുരുഷന് എണ്ണമറ്റു ശക്തികളുണ്ട്(ഭാര്യമാർ). ഇതെല്ലാം ദിവ്യമായ ശക്തികളാണ്. ജീവാത്മാക്കളെല്ലാം അവിടുത്തെ ശക്തിയുടെ അംശങ്ങളാകയാൽ അവയ്ക്കും ദിവ്യത്വമുണ്ട്. പക്ഷേ ഭൗതികശക്തിയുമായുള്ള (universal mother goddess) സമ്പർക്കംകൊണ്ട് അതിന്റെ മൗലികമായ ദിവ്യപ്രഭാവം മൂടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. തങ്ങളെ ആവരണംചെയ്യുന്ന ഭൗതികശക്തിയുടെ സ്വാധീനതയെ ജീവാത്മാക്കൾക്ക് അതിജീവിക്കാനാവില്ല. മുമ്പ് പറഞ്ഞിട്ടുള്ളതുപ്പോലെ, ഭൗതികപ്രകൃതിയും(universal mother goddess) ആദ്ധ്യാത്മികപ്രകൃതിയും (spiritual realm goddess) പരമ പുരുഷനിൽ (Goloknath Krishna) നിന്നുളവായവയാകയാൽ ശാശ്വതങ്ങളാണ്(deathless). ഉത്കൃഷ്ടമായ ഭഗവത് ശക്തിയാണ് ജീവാത്മാക്കൾ(souls or we), ഭൗതികമായ അധമപ്രകൃതിയുടെ സമ്പർക്കത്താൽ മാലിന്യം പൂണ്ട അവരുടെ വ്യാമോഹവും ശാശ്വതം തന്നെ. അതുകൊണ്ട് ഉപാധിബദ്ധനായ ആത്മാവിനെ നിത്യബദ്ധനെന്ന്, പറയുന്നു. എന്നെന്നേയ്ക്കും ബന്ധനത്തിൽപ്പെട്ടവനെന്നർത്ഥം. ഭൗതികചരിത്രത്തിൽ ഇന്ന ഘട്ടത്തിലാണ് ജീവന് ബന്ധനം വന്നുപെട്ടതെന്ന് ആർക്കും കണ്ടെത്താൻ കഴിയില്ല. ഈ ഭൗതികപ്രകൃതി(material goddess controlling universes) ഒരധമശക്തിയാണെങ്കിലും അതിന്റെ പിടിത്തത്തിൽ നിന്ന് വിട്ടുപോരാൻ അതിയായ പ്രയാസമുണ്ടുതാനും. ഭൗതികശക്തിയെ നയിക്കുന്നത് ജീവാത്മാവിന് അതിജീവിക്കാനാവാത്ത ഭഗവാന്റെ ഇച്ഛയാണല്ലോ. ദിവ്യബന്ധംകൊണ്ടും, ഈശ്വരേച്ഛയാൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നതുകൊണ്ടും അധമമായ ഭൗതികപ്രകൃതിയെ ഇവിടെ ദിവ്യപ്രകൃതിയായി നിർവ്വചിച്ചിരിക്കുന്നു. അധമപ്രകൃതിയാണെങ്കിലും അത് ഈശ്വരേച്ഛയാൽ നയിക്കപ്പെട്ട പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ സൃഷ്ടിസംഹാരങ്ങളിൽ അത്ഭതകരമാംവണ്ണം പ്രവർത്തിച്ചുപ്പോരുന്നു. ഇതിനെപ്പറ്റി വൈദികശാസ്ത്രം ഇങ്ങനെ പറയുന്നു, മായാം തു പ്രകൃതിം വിദ്യാൻ മായിനം തു മഹേശ്വരം 'മായ അസത്യവും ക്ഷണികവുമാണ്. എന്നാൽ അതിനു പിന്നിൽ നിൽക്കുന്ന പരമോന്നതനായ ഇന്ദ്രജാലക്കാരനാകട്ടെ, സർവ്വനിയന്താവും സർവ്വേശ്വരനുമായ ഭഗവാനും.' (ശ്വേതാശ്വതരോപനിഷത്ത്- 4.10). ഗുണമെന്ന വാക്കിന് കയർ എന്നും ഒരർത്ഥമുണ്ട്. ബദ്ധനായ ജീവൻ വ്യാമോഹത്തിന്റെ പാശങ്ങളാൽ കെട്ടിവരിയപ്പെട്ടിരിക്കുകയാണ്. കൈകാലുകൾ ബന്ധിക്കപ്പെട്ട ഒരാൾക്ക് സ്വയം സ്വതന്ത്രനാകാൻ വയ്യ. ബന്ധനത്തിൽപ്പെടാത്ത ഒരാൾ അയാളെ സഹായിക്കണം. ബദ്ധന് ബദ്ധനെ സഹായിക്കാൻ കഴിയില്ല. രക്ഷകൻ സ്വതന്ത്രനായിരിക്കണം. അതിനാൽ കൃഷ്ണനോ കൃഷ്ണനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന വിശ്വാസ്യനായ ഗുരുവിന്നോ മാത്രമേ ബദ്ധനായ ജീവാത്മാവിനെ മോചിപ്പിക്കാൻ കഴിയൂ. അങ്ങനെയൊരു വിശിഷ്ട സഹായിയില്ലാതെ, ഭൗതികപ്രകൃതിയുടെ ബന്ധനത്തിൽ നിന്ന് ആർക്കും വിട്ടുപോകാൻ സാദ്ധ്യമല്ല. ഭക്തിപൂർവ്വകമായ സേവനം അഥവാ കൃഷ്ണാവബോധംകൊണ്ട്, മോചനം നേടാം. അപ്രതിരോധ്യമായ ശക്തിയെ വരുത്തിയിൽ നിർത്തി ബദ്ധനായ ജീവാത്മാവിന് മുക്തി നൽകാൻ മായാധീശനായ കൃഷ്ണന് കഴിവുണ്ട്. ജീവാത്മാവ് മൗലികമായി തന്റെ അരുമപ്പുത്രനായതുകൊണ്ടുള്ള പിതൃ വാത്സല്യത്താലും സ്വയം സമർപ്പിതനായ ഒരു ജീവനിലുള്ള അഹേതുകമായ കാരുണ്യത്താലുമാണ് ഭഗവാൻ ഇങ്ങനെ ബന്ധനമുക്തി ഏകുന്നത്. കൃഷ്ണന്റെ പാദപദ്മങ്ങളിൽ സ്വയം സമർപ്പിക്കുക മാത്രമാണ് ഭൗതികപ്രകൃതിയുടെ അലംഘനീയമായ പിടുത്തത്തിൽ നിന്ന് വിടുതി നേടാനുള്ള ഒരേയൊരു ഉപായം. 'മാമേവ' എന്ന വാക്കുകൾ പ്രാധാന്യമർഹിക്കുന്നു. ‘മാം' എന്നാൽ കൃഷ്ണനെ മാത്രം ആശ്രയിക്കുക; ബ്രഹ്മാവിനേയോ ശിവനേയോ അല്ല. ബ്രഹ്മാവും ശിവനും സമുന്നതരും ഏതാണ്ട് വിഷ്ണുവിന്റെ തലത്തിലുമാണെങ്കിലും രജസ്തമോഗുണാവതാരങ്ങളായ അവർക്ക് ബദ്ധനായ ജീവാത്മാവിനെ മായയുടെ പിടിത്തത്തിൽ നിന്ന് മോചിപ്പിക്കാനാവില്ല. മറ്റൊരു തരത്തിൽപ്പറഞ്ഞാൽ ബ്രഹ്മാവും ശിവനും മായയ്ക്കധീനരാണ്. അതുകൊണ്ട് ഭാഗവാന് മാത്രമേ ബദ്ധജീവന് മുക്തി നൽകാൻ കഴിയൂ. വേദങ്ങൾ (ശ്വേതാശ്വതരോപനിഷത്ത്-3.8) ഊന്നിപറയുന്നു. തമേ വ വിദിത്വ എന്ന സൂക്തത്തിൽ. 'കൃഷ്ണനെ അറിയുന്നതുകൊണ്ടേ മുക്തി സാദ്ധ്യമാവൂ എന്ന്.' കൃഷ്ണന്റെ കാരുണ്യം കൊണ്ട് മാത്രമേ മുക്തി നേടാൻ കഴിയൂ എന്ന് ശിവൻപോലും ഉറപ്പിച്ചു പറയുന്നുണ്ട്. ##𝗔𝗗𝗩𝗢𝗖𝗔𝗧𝗘𝗠𝗔𝗡𝗢𝗝𝗚𝗨𝗥𝗨𝗩𝗔𝗬𝗨𝗥 #🆕 ലേറ്റസ്റ്റ് അപ്ഡേറ്റ് #💭 Best Quotes #Devotional #🙏 ശ്രീകൃഷ്ണ ഭജനകൾ

BG (ISKCON) 13 ശ്ലോകം 20 ᴜɴᴅᴇʀꜱᴛᴀɴᴅ ᵗʰⁱˢ ɪʀʀᴇꜱᴩᴇᴄᴛɪᴠᴇ ᴏꜰ ʀᴇʟɪɢɪᴏɴ ᴄᴏᴜɴᴛʀy 𝚎𝚝𝚌 ᵗʰᵉ ᵐⁱⁿⁱᵐᵘᵐ ʳᵉˢᵘˡᵗ ˢʰᵒᵘˡᵈ ᵇᵉ ᴇʟᴇᴠᴀᴛɪᴏɴ ᴛᴏ ℍ𝕖𝕒𝕧𝕖𝕟𝕝𝕪 𝕻𝖑𝖆𝖓𝖊𝖙𝖘👍. 𝑻𝒉𝒆𝒔𝒆 𝒔𝒆𝒍𝒆𝒄𝒕𝒆𝒅 𝐁𝐇𝐀𝐆𝐀𝐕𝐀𝐓𝐇𝐆𝐈𝐓𝐀 𝒗𝒆𝒓𝒔𝒆𝒔 𝒂𝒓𝒆 𝒂𝒄𝒕𝒖𝒂𝒍𝒍𝒚 𝒘𝒂𝒚 𝒕𝒐 𝒓𝒆𝒂𝒍 𝒔𝒂𝒍𝒗𝒂𝒕𝒊𝒐𝒏 𝒂𝒌𝒂 𝒈𝒆𝒕𝒕𝒊𝒏𝒈 𝒐𝒖𝒕𝒔𝒊𝒅𝒆 𝒖𝒏𝒊𝒗𝒆𝒓𝒔𝒆𝒔 𝒕𝒐 𝒔𝒑𝒊𝒓𝒊𝒕𝒖𝒂𝒍 𝒑𝒍𝒂𝒏𝒆𝒕𝒔 𝒘𝒉𝒆𝒓𝒆 𝒘𝒆 𝒃𝒆𝒍𝒐𝒏𝒈 𝒊𝒓𝒓𝒆𝒔𝒑𝒆𝒄𝒕𝒊𝒗𝒆 𝒐𝒇 𝒓𝒆𝒍𝒊𝒈𝒊𝒐𝒏 𝒄𝒐𝒖𝒏𝒕𝒓𝒚 𝒆𝒕𝒄. 𝑼 𝒕𝒂𝒌𝒆 𝒊𝒕 𝒐𝒓 𝒍𝒆𝒂𝒗𝒆 𝒊𝒕.. 𝐈𝐭'𝐬 𝐥𝐞𝐟𝐭 𝐭𝐨 𝐲𝐨𝐮👍 ജീവസത്തകൾ ബദ്ധരായതുകൊണ്ട് ഭഗവത് സേവനത്തിൽ താത്പര്യമുണ്ടായില്ല. അതുകൊണ്ട് പരവ്യോമത്തിൽ പ്രവേശനമില്ലായിരുന്നു. ഭൗതികപ്രകൃതിയുടെ ആവിർഭാവം അവർക്ക് ഭൗതികപ്രപഞ്ചത്തിൽ പ്രവർത്തിച്ചുകൊണ്ട് ആദ്ധ്യാത്മികലോകത്തി ലേയ്ക്കുള്ള പ്രവേശനത്തിന് കളമൊരുക്കാൻ അവസരം നൽകി. ഇതാണ് ഭൗതികസ്യഷ്ടിയുടെ രഹസ്യം. പ്രകൃതിം പുരുഷം ചൈവ വിദ്ധ്യനാദീ ഉഭാവപി. വികാരാംശ്ച ഗുണാംശ്ചൈവ വിദ്ധി പ്രകൃതിസoഭവാൻ പ്രകൃതിം - പ്രകൃതിയേയും; പുരുഷം ഏവ ച - പുരുഷനേയും; ഉഭൗ അപി - രണ്ടുപേരേയും; അനാദി – ആദിയില്ലാത്തവരെന്ന്; വിദ്ധി – നീ അറിയുക; വികാരൻ - വികാരങ്ങളേയും; ഗുണാൻ ഏവ ച - പ്രകൃതിഗുണങ്ങളേയും; പ്രകൃതി സംഭവാൻ - ഭൗതികപ്രകൃതിയിൽ നിന്ന് സംഭവിച്ചവയെന്ന്; വിദ്ധി - മനസ്സിലാക്കുക. ഭൗതികപ്രകൃതിയും ജീവജാലങ്ങളും അനാദികളാണ്. ഭൗതിക പ്രകൃതിയിൽ നിന്ന് ഉദ്ഭവിച്ചവയാണ് അവയുടെ വിഭിന്ന രൂപങ്ങളും ത്രിഗുണങ്ങളും എന്നു മനസ്സിലാക്കണം. ശരീരം (ക്ഷേത്രം) ക്ഷേത്രജ്ഞൻ (ജീവാത്മാവും പരമാത്മാവും) ഇവയെക്കുറിച്ച് ഈ അദ്ധ്യായത്തിൽ നിന്നു മനസ്സിലാക്കാം. ഭൗതികപ്രകൃതിയാൽ നിർമ്മിതമാണ് കർമ്മക്ഷേത്രമെന്ന ശരീരം. അതിൽ കുടികൊണ്ട് ശാരീരികപ്രവർത്തനങ്ങളെ അനുഭവിക്കുന്ന വ്യക്തിഗതജീവാത്മാവ് അഥവാ പുരുഷൻ ക്ഷേത്രജ്ഞന്മാരിലൊരാളാണ്; മറ്റൊരു ക്ഷേത്രജ്ഞൻ പരമാത്മാവും. പരംപുരുഷനായ ഭഗവാന്റെ രണ്ടുവിധം പ്രത്യക്ഷീഭാവങ്ങളാണിവയെന്നോർക്കണം. ജീവാത്മാവ് ഭഗവാന്റെ ശക്തി വിഭാഗത്തിൽപ്പെടുമ്പോൾ പരമാത്മാവ് സ്വയം വിസ്തരണത്തിന്റെ വിഭാഗത്തിലാണുൾപ്പെടുന്നത്. ഭൗതികപ്രകൃതിക്കും ജീവാത്മാവിനും ശാശ്വതത്വമുണ്ട്, സൃഷ്ടിക്ക് മുമ്പും അവ ഉണ്ടായിരുന്നുവെന്നർത്ഥം. ഭഗവച്ഛക്തിയിൽ നിന്നാണ് ഭൗതികപ്രകൃതി പ്രത്യക്ഷീഭവിച്ചത്. ജീവാത്മാക്കളും അങ്ങനെ തന്നെ. ജീവസത്തകൾ ശ്രേഷ്ഠശക്തിയുടേതാണ്. വിശ്വസ്യഷ്ടിക്കു മുമ്പ് തന്നെ ഇവയെല്ലാമുണ്ടായിരുന്നു. ഭൗതികപ്രകൃതി പരം പുരുഷനിൽ, മഹാവിഷ്ണുവിൽ ലയിച്ചു കിടന്നു. സമയം വന്നപ്പോൾ മഹത്തത്ത്വ ത്തിലൂടെ അത് വെളിപ്പെട്ടു. അതുപോലെ ജീവാത്മാക്കളും ഭഗവാനിൽത്തന്നെയായിരുന്നു. ജീവസത്തകൾ ബദ്ധരായതുകൊണ്ട് ഭഗവത് സേവനത്തിൽ താത്പര്യമുണ്ടായില്ല. അതുകൊണ്ട് പരവ്യോമത്തിൽ പ്രവേശനമില്ലായിരുന്നു. ഭൗതികപ്രകൃതിയുടെ ആവിർഭാവം അവർക്ക് ഭൗതികപ്രപഞ്ചത്തിൽ പ്രവർത്തിച്ചുകൊണ്ട് ആദ്ധ്യാത്മികലോകത്തി ലേയ്ക്കുള്ള പ്രവേശനത്തിന് കളമൊരുക്കാൻ അവസരം നൽകി. ഇതാണ് ഭൗതികസ്യഷ്ടിയുടെ രഹസ്യം. മൗലികമായി ജീവാത്മാവ് ഭഗവാന്റെ വിഭിന്നാംശമാണ്. നിഷേധാത്മകസ്വഭാവത്താൽ ഭൗതിക പ്രകൃതിയുടെ ബന്ധനത്തിലകപ്പെട്ടുപ്പോയി. പരമപുരുഷന്റെ ഈ ഉത്കൃഷ്ട സത്തകൾക്ക് ഭൗതികപ്രകൃതിയുമായി എങ്ങനെ സമ്പർക്ക മുണ്ടായി എന്ന് ഇവിടെ ചിന്തിക്കേണ്ടതില്ല. ഇങ്ങനെ എന്തു കാരണം കൊണ്ട് സംഭവിച്ചുവെന്നത് ഭഗവാനു മാത്രമേ അറിയാവൂ. ഭൗതിക പ്രകൃതിയുടെ ആകർഷണ വലയത്തിലുൾപ്പെട്ടവർക്ക് കനത്ത ജീവിത ക്ലേശങ്ങൾ അനുഭവിക്കേണ്ടിവരുന്നുവെന്ന ഭഗവദ്വചനം ധർമ്മഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ കാണുന്നു. ഭൗതികപ്രകൃതിയുടെ എല്ലാ രൂപാന്തരങ്ങളും സ്വാധീനതകളും ത്രിഗുണങ്ങളും ഭൗതികപ്രകൃതിയുടെ തന്നെ സൃഷ്ടിയാണെന്നും ഇവിടെ ചേർത്ത ഏതാനും ശ്ലോകങ്ങളിൽ നിന്നും മനസ്സിലാക്കണം. ജീവസത്തകളുടെ വൈവിധ്യവും രൂപാന്തരങ്ങളും ശരീര സംബന്ധികൾ മാത്രം. ചേതനയെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം എല്ലാ ജീവസത്തകളും ഒന്നുതന്നെ. #🙏 ശ്രീകൃഷ്ണ ഭജനകൾ #Devotional ##𝗔𝗗𝗩𝗢𝗖𝗔𝗧𝗘𝗠𝗔𝗡𝗢𝗝𝗚𝗨𝗥𝗨𝗩𝗔𝗬𝗨𝗥 #🆕 ലേറ്റസ്റ്റ് അപ്ഡേറ്റ് #💭 Best Quotes

##𝗔𝗗𝗩𝗢𝗖𝗔𝗧𝗘𝗠𝗔𝗡𝗢𝗝𝗚𝗨𝗥𝗨𝗩𝗔𝗬𝗨𝗥 #💭 Best Quotes #inspirational #🆕 ലേറ്റസ്റ്റ് അപ്ഡേറ്റ്

BG (ISKCON) 13 ശ്ലോകങ്ങള്‍ 6-7 ഈ ഘടകങ്ങളെല്ലാമുൾപ്പെട്ടതാണ് ശരീരം, ആ ശരീരത്തിന് മാറ്റങ്ങൾ ആറു വിധത്തിലുണ്ട്. ജനനം, വളർച്ച, സ്ഥിതി, പ്രത്യുത്പാദനം, ക്ഷയം, മരണം എന്നിങ്ങനെ. അസ്ഥിരമായ ഒന്നാണ് ഈ കർമ്മക്ഷേത്രം; എന്നാൽ അതിനുടമയായ ക്ഷേത്രജ്ഞൻ അങ്ങനെയല്ല ( and supersoul,he is beyond three gunas and his body is not made of destructible matter so no death, he is here as he is in indestructible spiritual vaikuntas). മഹാഭൂതാന്യഹങ്കാരോ ബുദ്ധിരവ്യക്തമേവ ച ഇന്ദ്രിയാണി ദശൈകം ച പഞ്ചചേന്ദ്രിയഗോചരഃ ഇച്ഛാ ദ്വേഷഃ സുഖം ദുഃഖം സാങ്ഘാതശ്ചേതനാ ധൃതിഃ ഏതത് ക്ഷേത്രം സമാസേന സ വികാരമുദാഹൃതം മഹാഭൂതാനി – മഹാഭൂതങ്ങളും; അഹംകാര - അഹങ്കാരവും; ബുദ്ധിഃ - ബുദ്ധിയും; അവ്യക്തം ഏവ ച - അവ്യക്തവും; ദശ - പത്ത്; ഇന്ദ്രിയാണി - ഇന്ദ്രിയങ്ങളും; ഏകം ച - ഒന്നും (മനസ്സും); ഇന്ദ്രിയ ഗോചരാഃ - ഇന്ദ്രിയ വിഷയങ്ങളായ; പഞ്ച ച - അഞ്ചും; ഇച്ഛാ – ഇച്ഛ; ദ്വേഷഃ - ദ്വേഷം; സുഖം - സുഖം; ദുഃഖം - ദുഃഖം; സംഘാതഃ - സമഷ്ടി, ചേതനാ - ചേതന; ധൃതി - വിശ്വാസപ്രമാണം എന്നിവയും; ഏതത് - ഇങ്ങനെ; ക്ഷേത്രം - ക്ഷേത്രം; സവികാരം - പ്രതികരണങ്ങളുൾപ്പെടെ; സമാസേന - ചുരുക്കത്തിൽ; ഉദാഹൃതം - വിവരിക്കപ്പെടുന്നു. അഞ്ച് മഹാഭൂതങ്ങൾ, മിഥ്യാഹങ്കാരം, ബുദ്ധി, അവ്യക്തത, പത്ത് ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ, മനസ്സ്, അഞ്ച് ഇന്ദ്രിയവിഷയങ്ങൾ, രാഗദ്വേഷങ്ങൾ, സുഖദുഃഖങ്ങൾ, സമദൃഷ്ടി, ജീവലക്ഷണങ്ങൾ, ദൃഢവിശ്വാസം എന്നിവയും ചുരുക്കത്തിൽ ക്ഷേത്രമായും, അതിന്റെ പ്രതിപ്രവർത്തനങ്ങളായും വിവരിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ഋഷിവര്യന്മാരുടെ ആധികാരിക പ്രസ്താവനകളിൽ നിന്നും വൈദികസൂക്തങ്ങളിൽ നിന്നും വേദാന്തസൂത്രങ്ങളിൽ നിന്നും പ്രപഞ്ച ഘടകങ്ങളെപ്പറ്റി നമ്മൾ ഗ്രഹിക്കുന്നതിങ്ങനെയാണ്: ഒന്നാമതായി ഭൂമി, ജലം, അഗ്നി, വായു, ആകാശം എന്നീ പഞ്ചമഹാഭൂതങ്ങളുണ്ട്. പിന്നെ മിഥ്യാഹങ്കാരവും ബുദ്ധിയും പ്രകൃതിയുടെ അവ്യക്ത നിലയിലുള്ള മൂന്ന് ഗുണങ്ങളും ഉളവാകുന്നു. പിന്നെ കണ്ണ്, മൂക്ക്, നാക്ക്, ത്വക്ക്, ചെവി എന്നീ ജ്ഞാനേന്ദ്രിയങ്ങളും അടുത്തതായി ശബ്ദം, കാലുകൾ, കൈകൾ, ഗുദം, ഉത്പാദനേന്ദ്രിയം എന്നീ കർമേന്ദ്രിയങ്ങളും രൂപംകൊള്ളുന്നു. ഇന്ദ്രിയങ്ങളേക്കാൾ ഉത്കൃഷ്ടമായ മനസ്സാണ് അടുത്തത്. ആന്തരികമാകയാൽ ഇതിനെ ആന്തരേന്ദ്രിയമെന്ന് പറയാം. ഇങ്ങനെ മനസ്സുൾപ്പെടെ പതിനൊന്നാണ് ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ. പിന്നെ ഇന്ദ്രിയവിഷയങ്ങൾ അഞ്ച്; ഗന്ധം, രസം,രൂപം, സ്പർശം, ശബ്ദം. ഈ ഇരുപത്തിനാല് ഘടകങ്ങളുടെ സമൂഹത്തെയാണ് 'കർമ്മക്ഷേത്ര’ മെന്ന് പറയുന്നത്. ഈ ഇരുപത്തിനാല വിഷയങ്ങളേയും വെവ്വേറെ എടുത്ത് നിഷ്കൃഷ്ടപഠനം നടത്തുന്നവർക്ക് കർമ്മക്ഷേത്രത്തെക്കുറിച്ച് നന്നായി അറിവു നേടാം. ഇനി രാഗദേഷങ്ങളും സുഖദുഃഖങ്ങളുമുണ്ട്, സ്ഥൂലശരീരത്തിലെ അഞ്ച്, മഹാഭൂതങ്ങളുടെ അന്യോന്യ പ്രതികരണങ്ങളെയാണിവ വെളിപ്പെടുത്തുന്നത്. പ്രജ്ഞ, വിശ്വാസം എന്നീ ജീവലക്ഷണങ്ങൾ മനസ്സും ബുദ്ധിയും അഹങ്കാരവുമുൾപ്പെടുന്ന സൂക്ഷ്മശരീരത്തിന്റെ ആവിഷ്കാരങ്ങളത്രേ. ഈ സുക്ഷ്മ തത്ത്വങ്ങളും കർമ്മക്ഷേത്രത്തിൽപ്പെട്ടവ തന്നെ. മിഥ്യാഹങ്കാരത്തിന്റെ സ്ഥൂലമായ പ്രതിനിധാനങ്ങളാണ് പഞ്ച മഹാഭൂതങ്ങൾ. ഭൗതികസങ്കല്പത്തിന്റെ, അഥവാ അജ്ഞാന വിധേയമായ തമോമയമായ ബുദ്ധിയുടെ (മിഥ്യാഹങ്കാരത്തിന്റെ) ആദ്യരൂപങ്ങളായ ഇവ, പ്രകൃതിയിലെ ത്രിഗുണങ്ങളുടെ അവ്യക്തദശയെ പ്രതിനിധാനംചെയ്യുന്നു. ഇങ്ങനെ അവ്യക്തദശയിലുള്ള ത്രിഗുണങ്ങളെയാണ് പ്രധാനം എന്നു ##𝗔𝗗𝗩𝗢𝗖𝗔𝗧𝗘𝗠𝗔𝗡𝗢𝗝𝗚𝗨𝗥𝗨𝗩𝗔𝗬𝗨𝗥 #🆕 ലേറ്റസ്റ്റ് അപ്ഡേറ്റ് #💭 Best Quotes #Devotional #🙏 ശ്രീകൃഷ്ണ ഭജനകൾ പറഞ്ഞുവരുന്നത്. ഈ ഇരുപത്തിനാലു മൂലകങ്ങളേയും അവയുടെ അന്യോന്യ പ്രതികരണങ്ങളേയുംകുറിച്ച് വിശദമായറിയേണ്ടവർ കൂടുതൽ പഠനം നടത്തേണ്ടതുണ്ട്. ഭഗവദ്ഗീത ഇവയെ സംക്ഷി പ്തമായി വിവരിച്ചിട്ടേയുള്ളൂ. ഈ ഘടകങ്ങളെല്ലാമുൾപ്പെട്ടതാണ് ശരീരം, ആ ശരീരത്തിന് മാറ്റങ്ങൾ ആറു വിധത്തിലുണ്ട്. ജനനം, വളർച്ച, സ്ഥിതി, പ്രത്യുത്പാദനം, ക്ഷയം, മരണം എന്നിങ്ങനെ. അസ്ഥിരമായ ഒന്നാണ് ഈ കർമ്മക്ഷേത്രം; എന്നാൽ അതിനുടമയായ ക്ഷേത്രജ്ഞൻ അങ്ങനെയല്ല (he is beyond three gunas and his body is not made of destructible matter so no death, he is here as he is in indestructible spiritual vaikuntas).