దేహ సౌందర్యం ఎంతకాలం? మానవ దేహం ఎంత కాలం 100 సంవత్సరాలు సగం నిద్రలో గడిచిపోతుంది కొంత బాల్యంలో గడిచిపోతుంది కొంత యుక్త వయసులో గడిచిపోతుంది కొంత వృద్ధాప్యంలో గడిచిపోతుంది ఉన్న కాస్త యుక్త వయసు టైంలో కూలి పని చచేయడం వ్యవసాయ పనులు చేయడం ఉద్యోగం చేయడం డబ్బు సంపాదించడం ఆశలు కోరికలు నెరవేర్చుకోవడం ఆశయాలు నెరవేర్చుకోవడం గెలుపు కొరకు ప్రయత్నం చేయడం పంతాలు పట్టింపులకు వెళ్లడం కోపాలు తాపాలు అలకలు భయాలు ఓటమి నష్టం కష్టం అవమానాలు ఎన్నో ఇంకా గొడవలు పెట్టుకోవడం ఈర్ష ద్వేషాలు అసూయ స్వార్థం మోసలు నీవు నేను, నీకు నాకు, నీదినాది, ఈ కులం, ఆ మతం, ఈ వర్ణం, ఆ జాతి, ఈ పార్టి, ఆపార్టీ ఉన్నవారు, లేనివారు, తక్కువ ఎక్కువ అని వీటి మధ్యనే మధ్య వయసు జీవితం గడిచిపోతుంది ఏ రంగంలో ఉన్న వారైనా సరే మిస్ ఇండియా అయినా మిస్ యూనివర్స్ అయినా బిల్ గేట్స్ అయినా అంబానీ అయినా సినీ నటుడైనా, గొప్ప క్రీడాకారుడైనా, రాజకీయ నాయకుడైన వ్యాపారవేత్త అయిన కోట్లు సంపాదించే ధనవంతుడైన రాజు అయిన మంత్రి అయినా సన్యాసి అయినా ఆత్మజ్ఞానం పొందిన వారైనా చివరికి దేవుడు మానవ అవతారం ధరించిన సరే అందరూ దేహధర్మానికి లోబడాల్సిందే. ముఖానికి అందం ఉంటుంది. శరీరానికి ఆకర్షణ ఉంటుంది. యవ్వనానికి ఉత్సాహం ఉంటుంది. కానీ ఇవన్నీ కాలానికి లోబడినవే. యవ్వనం వృద్ధాప్యంగా మారుతుంది. నల్లని జుట్టు తెల్లబడుతుంది. బలమైన శరీరం బలహీనమవుతుంది. చర్మం ముడతలు పడుతుంది. చివరికి శరీరం ఏదో ఒకరోజు శవంగా మారుతుంది. అందుకే దేహ సౌందర్యాన్ని చూసి "ఇదే నేను" అని భావించడం అజ్ఞానం. నవరంధ్రాల దేహం మనిషి శరీరంలో తొమ్మిది రంధ్రాలు రెండు చెవులు, రెండు కళ్ళు, రెండు నాసికా రంధ్రాలు, ఒక నోరు, ఒక మూత్రద్వారం, ఒక మలద్వారం. ఈ రంధ్రాల ద్వారా శరీరంలోకి విషయాలు ప్రవేశిస్తాయి; శరీరం నుంచి వివిధ స్రావాలు, వ్యర్థాలు బయటకు వెళ్తాయి. 1 కళ్లలో ఊసులు మలినాలు ఏర్పడతాయి. 2 చెవుల్లో జివిలి మలినం ఏర్పడుతుంది. 3 ముక్కులో చిమీడి శ్లేష్మం ఏర్పడుతుంది. 4 నోటిలో సోల్లు లాలాజలం, ఆహార అవశేషాలు చేరుతాయి. 5 శరీరం చెమటను బయటకు పంపుతుంది. 6 మూత్రం, మలం వంటి వ్యర్థాలను శరీరం విసర్జిస్తుంది. 7 ఒక్కరోజు స్నానం చేయకపోతే శరీరం నుంచి దుర్వాసన వస్తుంది. 8 ఒక్కపూట పళ్లు తోముకోకపోతే నోటి దుర్వాసన తెలుస్తుంది. ఉదయం నిద్రలేచి అద్దంలో మన ముఖాన్ని చూసుకున్నప్పుడు కూడా దేహం ఎలా కనిపిస్తుంది అందం అనేది దేహానికి సహజమైన శాశ్వత స్వభావం కాదు; శుభ్రత, ఆరోగ్యం, యవ్వనం, అలంకరణ వల్ల కొంతకాలం కనిపించే రూపం మాత్రమే. అయితే మానవ దేహాన్ని ఎందుకు పవిత్రమైనదని అంటారు? ఇక్కడే అసలు విషయం ఉంది. దేహం స్వయంగా శాశ్వతమైనది కాదు. దేహం స్వయంగా పరమసత్యం కాదు. దేహం స్వయంగా ఆత్మ కాదు. అయినా మానవ దేహం అత్యంత విలువైన సాధనం. ఎందుకంటే ఈ దేహంతోనే మనిషి: ధర్మాన్ని ఆచరించగలడు, సత్కర్మలు చేయగలడు, మనస్సును పరిశుద్ధం చేసుకోగలడు, ధ్యానం చేయగలడు, యోగసాధన చేయగలడు, ఆత్మవిచారణ చేయగలడు, జ్ఞానాన్ని పొందగలడు. అందుకే ఒకవైపు దేహంపై మోహం వద్దు అని చెబుతూనే, మరోవైపు దేహాన్ని నిర్లక్ష్యం చేయవద్దు చేప్పేది దేహం చెత్త అని భావించి దేహాన్ని అహింసించడం వైరాగ్యం కాదు. దేహం నశ్వరమైన సాధనం అని తెలుసుకుని, దానిని సద్వినియోగం చేసుకోవడమే నిజమైన వైరాగ్యం. ఇంద్రియ సుఖాల కోసమే దేహమా? మనిషి జీవితమంతా తినడం, తాగడం, చూడడం, వినడం, అనుభవించడం, సంపాదించడం, కామించడం, భోగించడం కోసం మాత్రమే అయితే — మానవ జన్మ యొక్క ఉన్నతమైన అవకాశాన్ని అతడు కోల్పోయినట్లే. ఇంద్రియాలకు విషయాలు కావాలి. కళ్లకు చూడాలి. చెవులకు వినాలి. ముక్కుకు వాసన కావాలి. నాలుకకు రుచి కావాలి. చర్మానికి స్పర్శ కావాలి. ఇలా ఇంద్రియాలు విషయాల వెంట పరుగెడతాయి. విషయం → కోరిక → అనుభవం → మళ్లీ కోరిక. ఈ చక్రంలోనే మనిషి జీవితమంతా గడిపేస్తే, అతడు దేహాన్ని ఉపయోగించినట్టే కానీ దేహం యొక్క పరమ ప్రయోజనాన్ని ఉపయోగించుకున్నట్టు కాదు. దేహం ఒక పడవ వంటిది సముద్రాన్ని దాటడానికి పడవ అవసరం. పడవ శాశ్వతమైనది కాదు. కానీ అవతలి ఒడ్డుకు చేరేవరకు దాన్ని జాగ్రత్తగా ఉపయోగించాలి. అలాగే మానవ దేహం కూడా ఒక సాధనం. దేహాన్ని ప్రేమించాల్సింది సాధనంగా. ఆరోగ్యంగా ఉంచాలి. శుభ్రంగా ఉంచాలి. ధర్మకార్యాలకు ఉపయోగించాలి. ధ్యానానికి ఉపయోగించాలి. సేవకు ఉపయోగించాలి. ఆత్మజ్ఞానానికి ఉపయోగించాలి. నవరంధ్రాలను చెప్పడం యొక్క ఉద్దేశం నవరంధ్రాల గురించి చెప్పడం దేహాన్ని అవమానించడానికి కాదు. మిస్ ఇండియా అయినా, మిస్ యూనివర్స్ అయినా, అందగాడైనా, అందగత్తె అయినా — దేహం యొక్క అంతర్గత స్వభావం అందరికీ ఒకటే అని గుర్తు చేయడమే ఉద్దేశం. బయట కనిపించేది రూపం; లోపల నడుస్తున్నది ప్రకృతి యొక్క జీవక్రియ. ఈ విషయాన్ని లోతుగా ఆలోచించినప్పుడు దేహంపై ఉండే అహంకారం తగ్గుతుంది. "నా అందం", "నా శరీరం", "నా యవ్వనం", "నా బలం" అనే భావాలు క్రమంగా తగ్గి, "ఈ దేహం నాకు లభించిన ఒక సాధనం మాత్రమే" అనే జ్ఞానం కలుగుతుంది. దేహాన్ని ద్వేషించకు — దేహంపై మోహాన్ని విడిచిపెట్టు దేహాన్ని దేవాలయంలా సంరక్షించాలి. కానీ దేవాలయాన్నే దేవుడిగా భావించకూడదు. అలాగే దేహాన్ని సంరక్షించాలి. కానీ దేహాన్నే "నేను" అని భావించకూడదు. దేహం మారుతుంది. మనస్సు మారుతుంది. భావాలు మారుతాయి. ఇంద్రియ అనుభవాలు మారుతాయి. యవ్వనం మారుతుంది. వృద్ధాప్యం వస్తుంది. చివరికి దేహం కూడా నశిస్తుంది. కానీ ఈ మార్పులన్నింటినీ గమనించే చైతన్యాన్ని తెలుసుకోవడమే ఆధ్యాత్మిక సాధన యొక్క పరమ ఉద్దేశ్యం. దేహం భోగానికి మాత్రమే కాదు — బోధకు కూడా. దేహం కామానికి మాత్రమే కాదు — ధ్యానానికి కూడా. దేహం ఇంద్రియ సుఖాల కోసం మాత్రమే కాదు — ఆత్మవిచారణ కోసం కూడా. దేహం శాశ్వతం కాదు — కానీ శాశ్వతాన్ని తెలుసుకునే అవకాశం ఇచ్చే సాధనం. అందుకే: దేహంపై మోహం వద్దు. దేహంపై ద్వేషం కూడా వద్దు. దేహాన్ని సంరక్షించు. దేహాన్ని సద్వినియోగం చేసుకో. ఇంద్రియాలకు బానిస కాకుండా వాటిని నియంత్రించు. ఈ మానవ జన్మను ఆత్మజ్ఞానానికి ఉపయోగించు. అదే నిజమైన వైరాగ్యం. అదే మానవ దేహం యొక్క ఉన్నతమైన ప్రయోజనం. . 1 నీటిలో ప్రయాణం చేయడానికి పడవ ఎలా అవసరమో 2 రోడ్డు మీద ప్రయాణం చేయడానికి వాహనం ఎలా అవసరమో 3 ఆకాశంలో ప్రయాణం చేయడానికి విమానం ఎలా అవసరమో 4 కరెంటు ఉందా లేదా అని తెలుసుకోవడానికి టెస్టర్ ఎలా అవసరమో 5 తనను తాను తెలుసుకోవడానికి శరీరం అంతే అవసరం. 6 తనను తాను తెలుసుకోవాలంటే ఏ దేహం పనికిరాదు ఒక మానవ దేహమే కావాలి దేవతలు కూడా మానవ జన్మ ఎత్తి సాధన చేయవలసిందే పరబ్రహ్మాన్ని తెలుసుకోవడానికి.. #🗣️జీవిత సత్యం #😃మంచి మాటలు #తెలుసుకుందాం