Part 33 കാറിനുള്ളിൽ കുറച്ചുനേരം കനത്ത നിശ്ശബ്ദത. അർജുൻ ഒന്നും പറയാതെ മുന്നോട്ട് നോക്കി ഡ്രൈവ് ചെയ്തു. അഭിയുടെ കണ്ണുകൾ മാത്രം പുറത്തേക്ക്. പെട്ടെന്ന്— “വണ്ടി നിർത്തു.” അർജുൻ തിരിഞ്ഞുനോക്കിയില്ല. “വണ്ടി നിർത്താൻ പറഞ്ഞില്ലേ!” ബ്രേക്ക് പെട്ടെന്ന് ചവിട്ടി. കാർ റോഡരികിൽ നിന്നതും അഭി വാതിൽ തുറന്ന് ഇറങ്ങി. “എന്താ നിന്റെ പ്രശ്നം?” അർജുന്റെ ശബ്ദം കടുത്തു. അഭി തിരിഞ്ഞുനിന്നു. “പ്രശ്നം എന്റേതല്ല ഏട്ടാ… നിങ്ങളുടേതാണ്.” അർജുൻ അവനെ നോക്കി. “ഒരു പെണ്ണ് സ്വന്തം ഇഷ്ടമില്ലാതെ കല്യാണത്തിന് ഇരിക്കുന്നു. അവളെ അടിക്കുന്നു. അവൾ കരയുന്നു. എന്നിട്ടും നിങ്ങൾ പോയി കുറ്റം പറയുന്നത് അവളെ!” “മനുഷ്യത്വം എന്നൊന്ന് ഉണ്ടെങ്കിൽ ആദ്യം ആ കവിളിലെ പാട് കാണണം. അവൾ എന്തിനാണ് കരയുന്നതെന്ന് ചോദിക്കണം. അല്ലാതെ ‘നീ എന്തിനാ ഇവരെ വിളിച്ചത്’ എന്ന് ചോദിക്കുകയല്ല!” അർജുൻ മിണ്ടാതെ നോക്കി. “കുടുംബം എന്താണെന്ന് അറിയാത്തതുകൊണ്ടാണ് നിങ്ങൾക്ക് അവളുടെ പേടി മനസ്സിലാകാത്തത്. അവളെ വളർത്തിയവരെ വേദനിപ്പിക്കുമെന്ന പേടിയിൽ സ്വന്തം ജീവിതം പോലും ഉപേക്ഷിക്കാൻ നിൽക്കുന്ന പെണ്ണാണ് അവൾ!” അഭി കണ്ണുനീർ തുടച്ചു. “നിങ്ങൾക്ക് അവൾ ഒരു nurse ആയിരിക്കാം. എനിക്ക് അവൾ ചേച്ചിയാണ്. അതാണ് വ്യത്യാസം.” അർജുന്റെ മുഖം പതുക്കെ മാറി. “അഭി…” “വേണ്ട.” അവൻ പിന്നോട്ട് മാറി. “ഇനി നിങ്ങളുടെ കൂടെ ഞാൻ നിൽക്കില്ല.” “എവിടേക്കാ പോകുന്നത്?” “എവിടേക്കെങ്കിലും.” അഭി തിരിഞ്ഞു നടന്നു. “ഇന്ന് ചേച്ചിയെ ഒറ്റയ്ക്ക് വിട്ടിട്ട് വന്ന നിങ്ങളെക്കാൾ, അവളുടെ കൂടെ നിന്നിട്ട് കൈ ഒടിഞ്ഞ എനിക്ക് തന്നെയാണ് മനസ്സാക്ഷിയുള്ളത്.” ആ വാക്ക് അർജുനെ നിശ്ശബ്ദനാക്കി. അഭി തിരിഞ്ഞുനോക്കാതെ നടന്നു. കാറിനുള്ളിൽ ഒറ്റയ്ക്കിരുന്ന അർജുൻ ആദ്യമായി ഒന്നും മറുപടി പറയാനാകാതെ സ്റ്റിയറിംഗിൽ കൈവച്ചു. തുടരും. ...... കുറച്ചു തിരക്കുകൾ കാരണം ഈ ഒന്ന് part ലേറ്റ് ആയി 🥰 അഭിപ്രായങ്ങൾ അറീക്കണേ 🥰 #തുടർകഥ തുടർകഥ #കഥ #തുടർകഥ #mallu stories #പ്രണയം #പ്രണയ കഥ #സ്റ്റോറി #പ്രണയം