#പാട്ടും തമാശയും ഇഷ്ടം പോലെ.. #🙋‍♀️ എൻ്റെ സ്റ്റാറ്റസുകൾ #📔 കഥ #👌 വൈറൽ വീഡിയോസ് #സ്പെഷ്യൽ സ്റ്റോറീസ് ✍ ദാന ശീലം നല്ലത് ആണ് പക്ഷെ... നല്ല ഉപദേശം

#📙 നോവൽ കാശിഭദ്രം 🔻 പാർട്ട്_1 ✍️രചന - ജിഫ്ന നിസാർ 💥 കയ്യെടുക്കെടാ.... ഭദ്രയുടെ കണ്ണിലേക്കു ദേഷ്യം ഇരച്ചു കയറി.. ഇല്ലെങ്കിലോ.. വെല്ലുവിളി പോലെ അവളുടെ കയ്യിൽ അമർത്തി പിടിച്ചു കൊണ്ടു ചോദിച്ചവന്റെ ഇടത് കവിളിൽ അവളുടെ മറു കൈ ആഞ്ഞു പതിയാൻ പിന്നെ അധിക സമയമൊന്നും വേണ്ടിയിരുന്നില്ല. കണ്ട് നിന്നവർക് പോലും വേദന തോന്നും വിധം അമർത്തി കിട്ടിയ ആ അടി.. വൈശാഖ് അറിയാതെ തന്നെ പിടി അയച്ചു. ഡീ... അവന് പിന്നിലുള്ളവർ നിമിഷനേരം കൊണ്ടു ഭദ്രക്ക് മുന്നിലെത്തി. എന്താടാ.. വൈശാഖ് പിടിച്ച കൈ ഒന്നാഞ്ഞു കുടഞ്ഞു കൊണ്ടവൾ അതേ കലിയോടെ തന്നെ അവരെയും നോക്കി. നീ അവനെ അടിച്ചോ.. എന്തേ.. നിനക്ക് കണ്ണ് കാണില്ലേ. യാതൊരു കൂസലും ഇല്ലാത്ത അവളുടെ ഉത്തരം കേട്ടതും വൈശാഖിന്റെ കൂട്ടുകാരുടെ മുഖം ചുവന്നു. "നിനക്കറിയില്ല ഞങ്ങളെ.. എന്ത് ധൈര്യമുണ്ടായിട്ടാടി നീ അവനെ അടിച്ചത്.. അവന്റെ അച്ഛൻ ആരെന്നറിയോ നിനക്ക്.. അദ്ദേഹം അറിഞ്ഞാ..." ഒരു ചുക്കും ചെയ്യില്ല... ഭദ്ര ഒരു പുച്ഛത്തോടെ പറഞ്ഞതും അത് പറഞ്ഞവനെ മുഖം വിളറി പോയി. അങ്ങനൊരു മറുപടി അവൻ ഒരിക്കലും പ്രതീക്ഷിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. അവൻ മാത്രമല്ല.. വൈശാഖ് പോലും.. നീയൊക്കെ ആരായാലും എനിക്കെന്താ ഡാ.. ഇതെന്റെ കടയാ.. ഇവിടെ വന്നിട്ട് തെമ്മാടിതരം കാണിക്കരുതെന്ന് നിന്റെ കൂട്ടുചാരനോട് ഞാൻ എത്ര പ്രാവശ്യം പറഞ്ഞെന്ന് നീ തന്നെ പോയെന്നു ചോദിക്ക്.. എന്നിട്ട് എന്നോട് ചൊറിയാൻ വാ നീ.. " ഭദ്ര പറയുന്നതിനൊപ്പം തന്നെ വൈശാഖിന്റെ നേരെ ഒന്ന് തുറിച്ചു നോക്കി. അവളുടെ കയ്യിൽ നിന്നും കിട്ടിയ അടിയിൽ വായിൽ ചോര ചുവച്ചതും പല്ലിളകി പോയതും ചെക്ക് ചെയ്യുന്ന അവനാ നോട്ടം കണ്ടില്ലേലും അവന്റെ കൂട്ടുകാർക്ക് അതിലെ ദേഷ്യം മനസ്സിലായി.. മോളെ...ഭദ്രെ.. പിന്നിൽ നിന്നും ഭയന്ന് കൊണ്ടുള്ള ആ വിളി. ശ്രീ ഭദ്ര പല്ല് കടിച്ചു കൊണ്ടാണ് തിരിഞ്ഞത്. പ്രതീക്ഷിക്കുന്നത് പോലെ തന്നെ.. കണ്ണുകളിൽ ഈ ലോകത്തിലെ സകല ഭയവും കുത്തി നിറച്ചു കൊണ്ടവളുണ്ട്. ലക്ഷ്മി.. ശ്രീ ഭദ്രയുടെ ചേച്ചി.. ശ്രീ ലക്ഷ്മി. എന്താ... തിരിഞ്ഞത് അവളോട് ചോദിക്കുമ്പോഴും ഭദ്രയുടെ മുഖം കടുത്തു തന്നെയിരുന്നു. വേണ്ട ടി.. " ദയനീയ മായൊരു പറച്ചിൽ. കൈ കൂപ്പുന്നില്ല എന്നേ ഒള്ളു. അത്രയും അപേക്ഷിക്കുന്നു. എന്ത് വേണ്ടന്ന്.. ഇവൻ ഇവിടെ ചെയ്തതൊക്കെ ചേച്ചിയും കാണുന്നില്ലേ. ഒന്നും വേണ്ടന്ന് ചേച്ചി പറഞ്ഞത് കേട്ട് ഇത് വരെയും ഞാനും സഹിച്ചല്ലേ.. ക്ഷമിച്ചില്ലേ.. അപ്പോഴൊക്കെ ഇവന്മാർക്ക് അതൊരു രസം. ഭദ്ര വീണ്ടും പല്ല് കടിച്ചു കൊണ്ടു വൈശാഖിനെ നോക്കി. "നല്ലോണം അധ്വാനിച്ചു കൊണ്ടു തന്നെയല്ലേ നമ്മളീ കട മുന്നോട്ട് കൊണ്ടു പോണത്.. ഇത് ഇവന്മാരുടെ ആരുടേയും ഔദാര്യമോ തറവാട്ടു വകയോ അല്ലല്ലോ.. നമ്മുടെ ജീവിതമാർഗമല്ലേ. എന്നിട്ടെവിടെ കയറിവന്നിട്ട് അതിന് മേൽ അച്ഛന്റെ രാഷ്ട്രീയ പിടിപ്പാടും സ്വത്തിന്റെയും കണക്കും പറഞ്ഞിട്ട് തോന്ന്യസം നടത്തിയ അതും നമ്മള് കണ്ടില്ല കേട്ടില്ല എന്ന് വെക്കണോ.. അത് പറ്റില്ലെന്ന് പറഞ്ഞതിനാ അവനെന്റെ കയ്യിൽ കയറി പിടിച്ചത്.. ഇനിയതും ഞാൻ വേണ്ടന്ന് വെക്കണോ.. ഭദ്ര വല്ലാതെ കിതക്കുന്നുണ്ട്. അത്രയ്ക്ക് പറഞ്ഞതും ലക്ഷ്മിക്കും പിന്നെ അവളൂടെന്ത് പറയണം എന്നറിയാത്ത അവസ്ഥയിലായി പോയി. ലക്ഷമിക്കും അവിടെ കൂടി നിൽക്കുന്ന ആളുകൾക്കും നന്നായി അറിയാം.. ഭദ്ര പറഞ്ഞതൊക്കെ തന്നെയാണ് ശേരി. ആ കട കൊണ്ടാണ് ഭദ്രയും ലക്ഷ്മിയും ജീവിതം മുന്നോട്ട് കൊണ്ടു പോണത്. അവരുടെ അച്ഛൻ രാമനും അമ്മ ജാനകിയും കൂടി നടത്തി കൊണ്ടു പോയിരുന്ന കട. ഒരു കുടുംബത്തിന്റെ മുഴുവനും പ്രതീക്ഷിക്ളെയും പേറി മുന്നോട്ട് പോയിരുന്നത്.. പെട്ടന്നൊരു നാൾ ഒരു അപകടത്തിൽ രാമനും ജാനകിയും മരണപ്പെട്ടു പോകുമ്പോൾ അയാളുടെ രണ്ടു പെൺമക്കൾക്കൊപ്പം ആ കട കൂടി അനാഥയായി. ഒറ്റപ്പെട്ടു പോയ രണ്ടു പെൺകുട്ടികൾ എന്ത് മാത്രം ബാധ്യതയാവും എന്നറിയാവുന്നത് കൊണ്ടു തന്നെ കുടുംബക്കാരിൽ ആരും അവരെ കൂടെ കൂട്ടിയില്ല. ഒടുവിൽ അച്ഛൻ മുന്നിൽ തെളിച്ചു നൽകിയ ദീപം പോലെ... പഠനം നിർത്തി ഭദ്രയുടെ തീരുമാനപ്രകാരം അവളും അവളുടെ ലച്ചു ചേച്ചിയും കൂടി ആ കട വീണ്ടും നടത്തി കൊണ്ടു പോകാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോഴും എതിർത്തും അനുകൂലിച്ചും പറയാൻ നിരവധി ആളുകലുണ്ടായി. ലക്ഷ്മി ആദ്യം മുതലേ കുറച്ചു ഒതുങ്ങിയ ആളാണ്‌. വഴക്കും ബഹളങ്ങളും പ്രശ്നങ്ങളെയും അവൾക്ക് ഭയമായിരുന്നു. അച്ഛന്റെയും അമ്മയുടെയും വേർപാട് നൽകിയ ആഘാതം അവളിൽ നിന്നും അത്ര പെട്ടന്നൊന്നും വിട്ട് പോയിട്ടില്ല. പക്ഷേ ലക്ഷ്മിയുടെ നേരെ എതിരാണ് ഭദ്ര. അവൾക്കാരെയും പേടിയില്ല. അനീതിക്കെതിരെ ശബ്ദമുയർത്താൻ യാതൊരു ഭയവുമില്ല. സത്യത്തിൽ അവൾ ഒറ്റയോരാളുടെ ധൈര്യം കൊണ്ടാണ് അവരുടെ ജീവിതം. ഇനി മേലാൽ നിന്നെയോ നിന്റെ കൂട്ടുകാരിൽ ഒരാളെ പോലുമോ ഈ വഴി എങ്ങാനും കണ്ട.. കത്തിച്ച കളയും ഞാൻ. പറഞ്ഞില്ലെന്നു വേണ്ട.. " ലക്ഷ്മിയെ വിട്ട് ഭദ്ര വീണ്ടും വൈശാഖിനു നേരെ തിരിച്ചു. അവന്റെ വെളുത്ത മുഖത്ത് നല്ലത് പോലെ പതിഞ്ഞു പോയ ഭദ്രയുടെ കൈ വിരൽ പാടുകൾ. വായിലെ കനത്ത വേദന. എങ്കിലും അവൻ അവളെ കലിയോടെ തന്നെ നോക്കി. ഇതിനുള്ളത് നീ അനുഭവിക്കും പുന്നാര മോളെ.. " വൈശാഖിനു വേണ്ടി.. അവന്റെ കണ്ണിലെ കലി കണ്ടിട്ട് അവന്റെ കൂട്ടുകാരൻ പറയുമ്പോൾ ഭദ്ര ചുണ്ട് കോട്ടി ഒന്ന് ചിരിച്ചു. എന്നാൽ ലക്ഷ്മി അപ്പോൾ മുതൽ വിറച്ചു തുടങ്ങി. ആശ്രയിക്കാൻ ആരുമില്ലല്ലോ എന്നുള്ള അരക്ഷിത ബോധം അവളിലെ ഭയത്തെ വല്ലാതെ വളർത്തി വലുതാക്കി. "ഞാനും ഈ കടയും ഇവിടെ തന്നെ കാണും.. അത് കൊണ്ടു നിങ്ങള് പോകാൻ നോക്കിക്കേ .. എനിക് വേറെയും ജോലി ഉള്ളതാ.." അവനാ പറഞ്ഞത് തീർത്തും പുച്ഛിച്ചു കൊണ്ടു ഭദ്ര തിരിഞ്ഞു നടന്നു. പുറത്തേക്കിറഞ്ഞും മുൻപ് വൈശാഖിന്റെ നോട്ടം വീണ്ടും അവളിൽ തുളഞ്ഞു കയറി . ശേഷം അവൻ ലഷ്മിയേക്കും ഒന്നു നോക്കി. ഒറ്റ നോട്ടം കൊണ്ടു ഓടും പോലെ ലക്ഷ്മി അകത്തേക്ക് വലിഞ്ഞു....                               💥💥 വീട്ടിലെത്തി വിസ്തരിച്ചൊരു കുളി കഴിഞ്ഞതോടെ അന്നത്തെ ഭാരം മുഴുവനും തലയിൽ നിന്നിറങ്ങി പോയൊരു ആശ്വാസം തോന്നിയിരുന്നു ഭദ്രക്ക്. സായാഹ്നത്തിന്റെ ചുവപ്പ് പടർന്നു തുടങ്ങിയ മാനം നോക്കി.. നനഞ്ഞ മുടി തുവർത്തി അവളെങ്ങനെ കുറച്ചു നേരം ആ മുറ്റത് നിന്നു. പക്ഷേ അകത്തു നിന്നും തെറിച്ചു കേട്ട വാക്കുകൾ. അതിനിടയിൽ വിക്കിവിറച്ചു കൊണ്ടുള്ള ലക്ഷ്മിയുടെ സംസാരം. ആ മൂവന്തി പോലെ ഭദ്രയിലും ദേഷ്യം വന്നു നിറഞ്ഞത് വളരെ പെട്ടന്നാണ്. കാരണം അകത്തു നിന്നും കേട്ട ആ ശബ്ദങ്ങളുടെ അവകാശികളെ അവൾക്കറിയാം. അവളുടെ അച്ഛന്റെ അനിയനും പെങ്ങളും. സുഖവിവരം അന്വേഷിച്ചു വന്നതല്ലെന്ന് ഉറപ്പാണ്. കാരണം അങ്ങനൊരു പതിവൊന്നും അവർക്കില്ല. ഇത് പിന്നെ വന്നത് എന്തെങ്കിലും കുറ്റമോ കുറവോ അന്വേഷിച്ചു കൊണ്ടാവും. അതും ഉറപ്പാണ്. പെട്ടന്നവൾക്ക് കടയിലെ അന്നത്തെ സംഭവങ്ങൾ ഓർമ വന്നതും വരവിന്റെ കാരണവും കിട്ടി കഴിഞ്ഞു. കയ്യിലുള്ള തോർത്തിൽ മുടി ഒതുക്കി കെട്ടി കൊണ്ടു കടുപ്പിച്ച മുഖത്തോടെ അടുക്കള വാതിൽ തുറന്നു കൊണ്ടവൾ അകത്തേക്ക് കയറി. അവിടെ നിന്നും ഹാളിലേക്കും. കുടുംബത്തെ പറയിപ്പിക്കാൻ രണ്ടെണ്ണവും കൂടി.. " ചെറിയച്ഛൻ ദേഷ്യത്തോടെ പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരിക്കുന്നതിനിടയിലേക്ക് ഭദ്ര കലിയോടെ കയറി ചെല്ലുന്നത് കണ്ടതും ലഷ്‌മി വീണ്ടും ദയനീയമായി അവളെ നോക്കി. ബാക്കി കൂടി പറയങ്ങോട്ട്.. " തന്റെ കയ്യിൽ ഒരു സന്ധി സംഭാക്ഷണം ആഗ്രഹിക്കുന്നത് പോലെ പിടിക്കാൻ ശ്രമിച്ച ലക്ഷ്മിയുടെ ശ്രമം തടഞ്ഞു കൊണ്ടു അങ്ങനൊരു ചോദ്യത്തോടെ ഭദ്ര മുന്നോട്ട് ചെല്ലുമ്പോൾ രാജേന്ദ്രനും രാജിയും പരസ്പരം നോക്കി. ഇങ്ങോട്ട് ചാടി കടിച്ചിട്ട് കാര്യം ല്ലടി.. പെണ്ണാണെന്ന് ബോധം വേണം.. ഇത് ആണുങ്ങളെ വഴി തെറ്റിക്കാൻ ഒരു കടയുടെ പേരിൽ അഴിഞ്ഞാട്ടം നടത്തിയിട്ടു ഇപ്പൊ നാട്ടുകാർ മൊത്തം കുടുംബത്തിന്റെ തട്ട് കേടെന്നാ പറയുന്നത്.. അത് കേൾക്കുമ്പോ മനുഷ്യന്റെ തൊലി ഉരിഞ്ഞു പോകുന്ന പോലാ.. " രാജേന്ദ്രന് അവളെ നേരിടാൻ കഴിയില്ലേന്നുറപ്പുള്ളത് കൊണ്ടാണ് രാജി കൂടി കളത്തിൽ ഇറങ്ങിയത്. നിങ്ങളുടെ മോന് കഞ്ചാവ് കേസിൽ പോലീസ് പിടിച്ചോണ്ട് പോയിട്ട് ജാമ്യം കിട്ടിയോ അപ്പച്ചി.. " യാതൊരു ഭാവമാറ്റവും ഇല്ലാതെ ഭദ്രയുടെ ചോദ്യം. നിമിഷം കൊണ്ട് രാജി കുത്ത് കൊണ്ട ബലൂൺ പോലായി. വിളറി വെളുത്ത അവർ രാജേന്ദ്രനെ നോക്കി. അന്നൊന്നും ചെറിച്ഛന്റേം അപ്പച്ചീടേം തൊലി ഉരിഞ്ഞു പോയില്ലേ.. " ഭദ്ര അടുത്ത ചോദ്യവും ചോദിച്ചു. നീ വല്ലാണ്ട് നെഗളിക്കണ്ട.. ഞാൻ നെഗളിക്കും .. കാരണം ഞാനും എന്റെ ചേച്ചിയും നിങ്ങളുടെ ആരുടേയും ഔദാര്യം കൊണ്ടല്ല ജീവിക്കുന്നത്. അച്ഛനും അമ്മയും പോയപ്പോ ഞാനും ഇവളും നിങ്ങൾക്കൊരു ബാധ്യത ആവുമോ എന്ന് ഭയന്നിട്ട് അന്ന് രാത്രി തന്നെ സ്ഥലം വിട്ട് പോയതല്ലേ നിങ്ങളൊക്കെ.. ആ നിങ്ങളാണോ ഞങ്ങളെ അച്ചടക്കം പഠിപ്പിക്കാൻ വന്നത്.. പരിഹാസത്തോടെ ഭദ്ര ഇരുവരെയും മാറി മാറി നോക്കി. ഞങ്ങള് കൊണ്ടു തന്നതൊക്കെ വാങ്ങിച്ചു തിന്നിട്ട് ഇപ്പൊ നീ അതെല്ലാം മറന്നോടീ.. " രാജി വീണ്ടും പോരിനിറങ്ങി. നിങ്ങളിപ്പോ പറഞ്ഞത് ന്യായം.. അന്നങ്ങനെ തന്നത് എന്നും വിളിച്ചു പറയും എന്നും അറിയാമായിരുന്നു. പിന്നെ തന്നതും തിന്നതും നിങ്ങളുടെ തറവാട്ടു വകയൊന്നും അല്ലല്ലോ.. അതിന്റെ പേരിൽ എന്റെ അച്ഛന്റെ ഓഹരി കൂടി കയ്യിലാക്കിയ നിങ്ങളെ എനിക്കറിയാം.. അപ്പൊ അപ്പച്ചി തന്ന കണക്ക് വിട്.. അവൾ പല്ല് കടിച്ചു.. ചേട്ടന് ഹോസ്പിറ്റലിൽ വന്ന  ചിലവിലേക്കാണ് ആ കാശ്.. " ഭദ്രയുടെ കൂർത്ത നോട്ടം കണ്ടതും രാജേന്ദ്രൻ മുഴുവനും പറഞ്ഞില്ല. "ഇമ്മാതിരി കഥയൊക്കെ അത് അറിയാത്തവരോട് പറയ്യ് ചെറിയച്ഛ.. എനിക്കറിയാം.. ശെരിക്കും അറിയാം,  ആ ഹോസ്പിറ്റലിൽ എന്താ നടന്നതെന്ന്.. നിങ്ങളൊക്കെ എന്താ ചെയ്തതെന്നും. പിന്നെ അതിന് പിറകെ വരാത്തത്.. ഞങ്ങളുടെ അച്ഛൻ പോയില്ലേ.. അമ്മ പോയില്ലേ.അതിനേക്കാൾ വലുതല്ല എനിക്കും ഇവൾക്കും ആ ഓഹരി പണം. അത് നിങ്ങളെളെടുത്തോ .. എന്റേം ഇവളുടേം ഔദാര്യം തന്നെയാണത്. അല്ലെന്ന് നിങ്ങളെത്ര വാദിച്ചാലും അതങ്ങനെ തന്നെ ആണെന്ന് നിങ്ങൾക്കും ഞങ്ങൾക്കുമറിയാം.. അപ്പൊ അതും വിട്.. എന്നിട്ടീ സന്ധ്യക്ക് ഒരുപാട് തിരക്കുകൾ ഉണ്ടായിട്ടും രണ്ടാളും ഓടിപിടച്ചു വന്നതിന്റെ കാര്യം പറഞ്ഞിട്ട്പോകാൻ നോക്ക്.. നല്ല ക്ഷീണമുണ്ട്.. വെളുപ്പിനെ കടയിലേക്ക് പോയതാണ്. നാളെ ഇനിയും പോകാനുള്ളതാണ്.." യാതൊരു മയവുമില്ലാത്ത ഭദ്രയുടെ വാക്കുകൾ. വരേണ്ടായിരുന്നു എന്നാണ് വന്നവർക്ക് തോന്നിയത്. ഓരോ വള്ളി പിടിച്ചും ഈ വീട്ടിലേക്ക് അവരെ ചോദ്യം ചെയാൻ വന്നു കയറുന്ന അന്നെല്ലാം അവർക്കങ്ങനെ ഒരു തോന്നൽ ഉണ്ടാവാറുണ്ട്. എന്നാലും പിന്നെയും വന്നു കൊണ്ടേയിരിക്കും.. നീയാ സുഗതൻ സാറിന്റെ മോനോട് എന്താ ചെയ്തത്.. അവരൊക്കെ വല്ല്യ ആളുകളാണ്.." രാജേന്ദ്രൻ വേണോ വേണ്ടയോ എന്നൊരു ഭാവത്തിൽ തുടങ്ങി വെച്ചു. അവരങ്ങനെ വലുതോ ചെറുതോ എന്നൊന്നുമില്ല.. ഞങ്ങളുടെ കടയിൽ വന്നു തെമ്മാടിത്തരം കാണിച്ച..അതിനി ഏത് കൊമ്പത്തെ അളായാലും പിന്നെ വന്നത് പോലെ പോകില്ല.. അത്ര തന്നെ.. നീ ആരാന്നാടി നിന്റെ വിചാരം.വല്ല്യ ഫൈവ് സ്റ്റാർ ഹോട്ടൽ നടത്തുന്ന പോലാണ് അവളുടെ അഹങ്കാരം.. " രാജിക്കാ ധൈര്യം ഒട്ടും ഇഷ്ടമായിട്ടില്ല.. അന്നം തരുന്ന ഇടമാണ്. എനിക്കും ഇവൾക്കും ആർക്കു മുന്നിലും തല കുനിക്കാൻ സമ്മതിച്ചു തരാത്ത ഇടമാണ്.. എനിക്കത് ആരാധനാലയം പോലെ പവിത്രമാണ് അപ്പച്ചി.അവിടെ വന്നിട്ടാ ണ് വൈശാഖ് കാശിന്റെ നെഗളിപ്പ് കാണിച്ചത്.. വേണ്ടത് കൊടുത്തു വിട്ടു. ഇനി വന്നാലും  അങ്ങനെ തന്നെ ചെയ്യും ഞാൻ.. " ഭദ്രക്ക് കൂസലൊന്നുമില്ല. ഇതിന്റെ പിറകെ ഒക്കെ ആര് തൂങ്ങുമെന്നാ.." രാജി പല്ല് കടിച്ചു. എന്തായാലും നിങ്ങൾ ഉണ്ടാവില്ല.. അതെനിക്കുറപ്പുണ്ട്.. പിന്നെ.. ഞങ്ങൾക്ക് നീ പിടിക്കുന്ന വയ്യാവേലി ഏറ്റെടുക്കുന്ന പണിയല്ലേ.. രാജി ചുണ്ട് കൊട്ടി.. അല്ലല്ലോ.. അത് കൊണ്ടു രണ്ടാളും വിട്ടോ. ഞങ്ങളുടെ കാര്യം നോക്കാൻ ഞങ്ങൾക്കറിയാം.. തണലും തുണയും വെണ്ടൊരു കാലത്ത് പോലും ആരും ഉണ്ടായിട്ടില്ല.. ഇനിയിപ്പോ എനിക്കിവളും ഇവൾക്ക് ഞാനും മതി.. " ലേശം പോലും ഭയമില്ലാത്ത അവളുടെ വാക്കുകൾ. പിന്നെയും അവിടെ നിൽക്കാൻ വയ്യെന്നത് പോലെ രാജി എഴുന്നേറ്റു.. അവർക്ക് പിറകെ രാജേന്ദ്രനും. ഇപ്രാവശ്യവും ഭദ്രക്ക് മുന്നിൽ പറഞ്ഞു ജയിക്കാൻ കഴിയാത്ത കലിയുണ്ട് രണ്ടു പേർക്കും. "ഇവളെ കണ്ട് തുള്ളണ്ടാ. ഈപെണ്ണിന് ഭ്രാന്ത് ആണ്.. ഏട്ടൻ ഉള്ളന്ന് തന്നെ കൊഞ്ചിച്ചു വഷളാക്കി വെച്ചതാ.." ലഷ്മിക്ക് നേരെ നോക്കി രാജി പറയുമ്പോൾ അത് കേട്ടു നിന്നവളുടെ ഹൃദയമൊന്നു പിടഞ്ഞു. അത് വരെയും അവളെടുത്തിട്ടാ തന്റെടിയുടെ കുപ്പായത്തിനുള്ളി കരുതൽ കൊതിക്കുന്നൊരു മനസ്സ് പിടഞ്ഞു... എങ്കിലും മുഖതല്പം പോലും കടുപ്പം കുറഞ്ഞതുമില്ല. അവളുടെ കാര്യം അവള് നോക്കി കൊള്ളും. അപ്പച്ചി പോകാൻ നോക്ക്.. " വീണ്ടും ഭദ്ര പറയുമ്പോൾ അവളെ ഒന്ന് കൂടി നോക്കി പല്ല് കടിച്ചു കൊണ്ടു ആദ്യം രാജേന്ദ്രനും അവർക്ക് പിറകെ രാജിയും ഇറങ്ങി പോയി. അവരിറങ്ങി പോകാൻ കാത്തിരുന്നതെന്ന പോലെ ഭദ്ര ഉറക്കെ മുൻവശത്തെ വാതിൽ കൊട്ടി അടച്ചു.. ലക്ഷ്മി അവളോടെന്തോ പറയാൻ തുടങ്ങിയെങ്കിലും വാതിലടച്ചു കൊണ്ടു ഹാളിൽ മാലയിട്ട് വെച്ച രാമന്റെയും ജാനകിയുടെയും ഫോട്ടോക്ക് മുന്നിൽ കണ്ണിമാ വെട്ടാതെ നോക്കി നിൽക്കുന്നവളെ കണ്ടതും പിന്നെ അവളൊന്ന് മിണ്ടാതെ തിരിഞ്ഞു നടന്നു.. രണ്ടു പെരും കരയുകയായിരുന്നു ആ നിമിഷം...                              💜💜 പ്രതേകിച്ചു മാറ്റങ്ങൾ ഒന്നുമില്ലാതെ പിന്നെയും  ദിവസങ്ങൾ  പോയി. വെളുപ്പിനെ കടയിലേക്ക് പോകും രണ്ടാളും. വൈകുന്നേരം വരെയും പിന്നെ അവിടെയാണ്. ചായയും കടിയും പിന്നെ അത്യാവശ്യം കറികൾ അടങ്ങിയ ഒരൂണും. അതാണ് മെനു. കഠിനധ്വാനം ചെയ്താലും അവർക്ക് നന്നായി ജീവിച്ചു പോകാനുള്ളതെല്ലാം അവിടെ നിന്നും കിട്ടുന്നുണ്ട്. പാചകം ചെയ്യുന്നത് ഇഷ്ടമാണെന്നതിന്നാലും അച്ഛനും അമ്മയും ഉള്ള കാലത്ത് തന്നെ വേണ്ടതെല്ലാം വെച്ചുണ്ടാക്കി പഠിച്ചത് കൊണ്ടും രാമന്റെ കൈപ്പുണ്യം അത് പോലെ ലക്ഷ്മിക്ക് പകർന്നു കിട്ടിയത് കൊണ്ടും കാര്യങ്ങൾ ഉഷാറായി തന്നെ നടക്കും. ടൗണിൽ അത്യാവശ്യം കണ്ണെത്തുന്ന സ്ഥലത്തു തന്നെയാണ് അവരുടെ കടയും. "ആ ഹോട്ടൽ തുടങ്ങിയ അവർ നമ്മളോട് പോകാൻ പറയുമോടീ " അന്ന് കടയിൽ വന്നു ആരോ പറഞ്ഞറിഞ്ഞ കാര്യത്തിന്റെ പൊട്ടും പൊടിയും ചേർത്ത് കൊണ്ടു ലക്ഷ്മി ചോദിക്കുമ്പോൾ ഭദ്ര അവളെ നോക്കി. അതിന് അവരുടെ സ്ഥലത്താണോ നമ്മുടെ കടയുള്ളത് ..? അവൾക് കൂസലൊന്നും ഇല്ല. അല്ലെടി.. ആളുകൾ പറയുന്നു.. നമ്മുടെ കടയുടെ സ്ഥലം കൂടി അവർക്ക് കിട്ടിയ... അങ്ങനിപ്പോ നമ്മുടെ കട അവർക്ക് കൊടുക്കില്ല.. എന്നിട്ടല്ലേ കിട്ടിയാലുള്ള കാര്യം പറഞിട്ട് കാര്യമുള്ളൂ.. ഇതവർക്ക് കൊടുത്തിട്ട്  ഞാനും നീയും പിന്നെന്ത്‌ ചെയ്യും..? എനിക്കെന്തോ ഭയമാകുന്നു..? ലക്ഷ്മിയുടെ കണ്ണു നിറഞ്ഞു. അതൊരു പുതിയ സംഭവം അല്ലല്ലോ.. എന്റെ ലച്ചു.. നീ വെറുതെ ആവിശ്യമില്ലാത്തത് ചിന്തിക്കാതെ എന്തേലും ചെയ്യാൻ ഉള്ളത് ചെയാൻ നോക്കിക്കെ.. എന്നിട്ട് കിടന്നുറങ്ങാലോ.. " ഭദ്രക്ക് ശെരിക്കും ദേഷ്യം വന്നു. സത്യത്തിൽ അങ്ങനൊരു സംസാരം അവളും കേട്ടിരുന്നു. ഭയമൊന്നും തോന്നിയിലേലും അത് കേട്ടപ്പോൾ മുതൽ ഉള്ളിലെ വല്ലാത്തൊരു അസ്വസ്ഥത ഉണ്ട്.. കടയുടെ തൊട്ടടുത്തുള്ള ഫൈവ് സ്റ്റാർ ഹോട്ടൽ.. കുറച്ചു നാളായി അത് ഓപ്പൺ ചെയ്തിട്ട്. തങ്ങളുടെ കൊച്ചു കട കൊണ്ടു അവർക്കോ.. അവരുടെ അത്രയും വലിയൊരു സ്ഥാപനം കൊണ്ടു തങ്ങൾക്കൊ പ്രത്യക്ഷത്തിൽ യാതൊരു ബുദ്ധിമുട്ടും ഉണ്ടാവാൻ ഇടയില്ല. പക്ഷേ കടയിൽ വരുന്നവർ കുറച്ചായിട്ട് ഈ കാര്യം കൂടി ചർച്ചക്കെടുമ്പോൾ അടുത്തുള്ള ആ ഹോട്ടലിന്റെ പ്രൗടിയെ കുറിച്ചും അതിന്റെ ഓണരുടെ പിടിപാടിനെ കുറിച്ചും വാചാലമായി പറഞ്ഞു കേൾക്കുമ്പോൾ... ഉള്ളൊന്ന് പിടയും. അത് മാത്രം എത്ര അടക്കി പിടിച്ചിട്ടും അവക്കൊതുക്കി നിർത്താനും പറ്റുന്നില്ല.. ലക്ഷ്മി പിന്നെയും എന്തൊക്കെയോ പറയുന്നുണ്ട്. ഒക്കെയും അവളുടെ ആശങ്കകൾ തന്നെയാണ്. നോക്ക് ചേച്ചി.. അല്ലേൽ തന്നെ ഞാനാകെ പിടി വിട്ട് നികുവാ. അതിന്റെടേൽ.. നീയും കൂടി... " അതും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ഭദ്ര എഴുന്നേറ്റു അകത്തേക്ക് പോയത് ഇനിയും അവിടെ ഇരുന്നാൽ താൻ ലക്ഷമിയോട് നിലവിട്ട് വല്ലതും പറഞ്ഞു പോകുമോ എന്ന് കരുതി തന്നെയാണ്..                          💥💥 ശ്രീ ഭദ്രയല്ലേ...? വാതിൽ തുറന്നു കൊണ്ടു പുറത്തേക്ക് നോക്കിയവൾക്ക് നേരെ വല്ലാത്തൊരു ഗൗരവത്തോടെ പുറത്തു വന്നയാൾ ചോദിക്കുമ്പോൾ അത് വരെയും അയാളെ കണ്ട യാതൊരു പരിചയവും ഇല്ലാഞ്ഞത് കൊണ്ടാണ് ഭദ്രയുടെ മുഖം ചുളിഞ്ഞത്. എങ്കിലും അവൾ അതേ എന്ന് തലയാട്ടി. അവൾക്ക് പിറകെ നിന്നും ലക്ഷ്മിയും എത്തി നോക്കുന്നുണ്ട്. അകത്തേക്ക് കയറിക്കോട്ടെ.. വാതിലടഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന ഭദ്രയുടെ നേരെ നോക്കി വന്നയാൾ വീണ്ടും ചോദിച്ചു. നിങ്ങളാര..? നിന്നിടത്തു നിന്നും ഒരടി അനങ്ങാതെ ഭദ്ര വീണ്ടും ചോദിച്ചു. പാർഥിപൻ.. റോസ് ഇന്റർ നാഷണൽ ഗ്രുപ്പിന്റെ മാനേജർ. " വന്നയാൾക്ക് വല്ലാത്ത ഗൗരവം.. റോസ് ഇന്റർ നാഷണൽ ഗ്രൂപ്പ്‌.. ഭദ്ര അതൊന്ന് പറഞ്ഞു നോക്കി. എന്നാൽ അവൾക്ക് പിറകിൽ നിന്നിരുന്ന ലക്ഷ്മിയുടെ മുഖം വിളറി പോയി. തങ്ങളുടെ കടയുടെ അടുത്തുള്ള ആ വലിയ ഹോട്ടലിനെ അവൾക്കോർമ്മ വന്നു. അകാരണമായൊരു ഭീതി വീണ്ടും അവളിൽ വന്നു നിറഞ്ഞു. കൈകൾ ഭദ്രയുടെ തോളിൽ മുറുകി. കയറി വരൂ.. ആളെ അറിഞ്ഞതും ഭദ്ര അൽപ്പം പിന്നിലേക്ക് മാറി കൊണ്ടു പറഞ്ഞു. താങ്ക്സ്.. വീടിനുള്ളിലേക്ക് ആകെയൊന്ന് നോക്കിയിട്ടാണ് പർദ്ധിപൻ അകത്തേക്ക് കയറിയത്. ഞാൻ വന്നതെന്തിന് എന്നറിയാമോ..? സോഫയിൽ ഇരിക്കുന്നതിനിടെ പാർഥിപൻ ചോദിച്ചു. അത് നിങ്ങള് പറയാതെ ഞങ്ങളെങ്ങനെ അറിയും..? ഭദ്രയും ഗൗരവം വിട്ടില്ല.. പത്തു ലക്ഷം രൂപ റെഡി കാശ് ആയിട്ട് തരും. നിങ്ങളിപ്പോ വേണമെന്ന് പറഞ്ഞൽ അത് ഇപ്പൊ തരും.. " പാർഥിപൻ പറഞ്ഞു കേട്ടതും ഭദ്രയുടെ മുഖം ചുളിഞ്ഞു.. "സോറി.. നിങ്ങളെന്താണ് ഉദ്ദേശിച്ചതെന്ന് എനിക്കിപ്പോഴും ക്ലിയർ ആയില്ല.. ഭദ്ര അയാൾക്ക് മുന്നിൽ കൈ കെട്ടി നിന്നു. "അതിത്ര ക്ലിയർ ആവാൻ എന്തിരിക്കുന്നു. ഞങ്ങളുടെ അത്രയും വലിയൊരു ഹോട്ടലിന് നേരെ മുന്നിൽ വലിച്ചുകെട്ടിയിറക്കി  നിങ്ങൾ നടത്തുന്ന ആ കട.. അത് ഞങ്ങള്ക്ക് തരുന്നു.. എന്നിട്ട് ഞങ്ങൾ തരുന്ന കാശും വാങ്ങി മറ്റെവിടെയെങ്കിലും നിങ്ങൾ മാറി പോകുന്നു.." തീർത്തും നിസ്സാരതയോടെ അയാളത് പറയുമ്പോൾ ഭദ്രയുടെ രക്തം തിളച്ചു. അവളുടെ മുഖം ദേഷ്യം കൊണ്ടു ചുവന്നു.. "അത് ഞങ്ങൾ ആർക്കും വിൽക്കുന്നില്ല.. പാർഥിപന് പോകാം.." കടുപ്പത്തിൽ അവളത് പറഞ്ഞതും പാർഥിപന്റെ മുഖം ചുളിഞ്ഞു. പത്തു ലക്ഷമെന്നത് കുറഞ്ഞു പോയിട്ടയാണോ..? " പാർഥിപൻ ചോദിച്ചു. "ചിലതൊക്കെ വിലയിടാൻ കഴിയില്ല.. ഈ കടയും ഞങ്ങള്ക്ക് അങ്ങനെയാണ്. നിങ്ങളിനി പത്തു കോടി ഓഫാർ ചെയ്താലും ഞാനും ഇവളും അത് വിൽക്കുന്നില്ല.. " ഭദ്രക്കയാളുടെ പരിഹാസം നന്നായി മനസ്സിലായിരുന്നു. എങ്കിലും അവൾ വേറൊന്നും പറഞ്ഞില്ല. റോസ് ഇന്റർ നാഷണൽ ഗ്രൂപ്പിനെ കുറിച്ച് ശ്രീ ഭദ്രക്കറിയില്ലെന്ന് തോന്നുന്നു. അതെല്ലാം അന്വേഷിച്ചു നോക്കിയിട്ട് പോരെ ഈ ഉത്തരവും എടുത്തു ചാട്ടവും ഒക്കെ.. അവർ വിചാരിച്ച വളരെ ഈസിയായി നിങ്ങളെ അവിടുന്ന് മാറ്റാൻ പറ്റും. എന്നിട്ടും ന്യായമയ വിലയിട്ട് കൊണ്ടു അവർ നിങ്ങളോട് സഹകരിക്കുമ്പോൾ അത് തിരിച്ചും കാണിക്കണ്ടേ.. ഇല്ലെങ്കിൽ അത് നിങ്ങൾക്ക് രണ്ടു പേർക്കും തന്നെയാണ് ദോഷം. സ്വന്തമെന്ന്പറയാൻ പോലും നിങ്ങൾക് ആരുമില്ല. അതെങ്കിലും ഓർക്കണ്ടേ ..! ഭദ്രയെയും ലക്ഷ്മിയെയും മാറിമാറി നോക്കി കൊണ്ടാണ് പാർഥിപൻ അത്രയും പറഞ്ഞതും. നിങ്ങൾക്ക് പോകാം  എന്നിട്ട് ചെന്ന് നിങ്ങളുടെ മുതലാളിയോട് പറഞ്ഞേക്ക് ഞങ്ങൾ അത് വിൽക്കുന്നില്ല എന്നുള്ളത്.. " തന്റെ തീരുമാനത്തിൽ നിന്നും അണുവിടെ മാറാതെ ഭദ്ര ഉറച്ചു നിൽകുമ്പോൾ പിന്നൊന്നും പറയാനില്ലാത്ത പോലെ പാർഥിപൻ ഇറങ്ങി പോകുകയും ചെയ്ത്..                           💥💥 അതൊരു തുടക്കമായിരുന്നു. ഭദ്രക്കും ലക്ഷ്മിയുടെയും സമാധാനം പോകുന്നതിന്റെ തുടക്കം. പാർഥിപന് ശേഷം വീണ്ടും പലരും വന്നു.. പലരീതിയിൽ അവരെ ഫോർഴ്സ് ചെയ്യാനും ശ്രമിച്ചു. നാട്ടുകാർ പലർക്കും കിട്ടിയ തുകക്ക് അത് കൊടുത്തു ഒഴിഞ്ഞു പോ എന്ന് തന്നെയായിരുന്നു പറയാൻ. റോസ് ഗ്രുപ്പിനോടൊപ്പമെന്നും പിടിച്ചു നിൽക്കാൻ നിങ്ങളെ കൊണ്ടു കഴിയില്ലെന്ന് തന്നെ അവരെല്ലാം പറഞ്ഞു.. രാജേന്ദ്രനും രാജിയും വീണ്ടും വന്നു. ഇപ്രാവശ്യം അവരുടെ ആവിശ്യവും റോസ് ഇന്റർ നാഷണൽ കമ്പനിക്ക് വേണ്ടിയായിരുന്നു. കിട്ടുന്ന കാശും വാങ്ങി പോയില്ലേൽ പിന്നെ അതും ഉണ്ടാവില്ല എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു ഭയപ്പെടുത്താൻ നോക്കിയവരെ ഭദ്ര ഭയപ്പവടുത്തി ഓടിച്ചു. ചുരുക്കത്തിൽ സംഘർഷഭരിതമായൊരു അന്തരീക്ഷമായി മാറി തുടങ്ങി എന്ന് തോന്നിയ നിമിഷം ഭദ്ര കടുത്തൊരു തീരുമാനം എടുത്തു.. റോസ് ഗ്രൂപ്പിനെതിരെ.. അവർക്ക് വേണ്ടി കടയിൽ വന്നിട്ട് ടീം വർക്ക് പോലെ തെമ്മാടിത്തരം ചെയ്യുന്നവർക്കെതിരെ സ്റ്റേഷനിൽ പോയൊരു പരാതി കൊടുക്കണം എന്നുള്ളത്. ലക്ഷ്മി അവളെ കൊണ്ടാവും പോലൊക്കെ തടയാൻ ശ്രമിച്ചു. അതെല്ലാം കൂടുതൽ പ്രശ്നം ഉണ്ടാക്കി വെക്കും എന്നോർമിപ്പിച്ചു. പക്ഷേ വിട്ട് കൊടുക്കാൻ മനസ്സില്ലാത്ത പോലെ ഭദ്ര കേസ് കൊടുക്കണം എന്നതിൽ തന്നെ ഉറച്ചു നിന്നു. തുടരും. " ഇതൊരു ചെറുകഥയാണ് വായിച്ചിട്ട് എല്ലാവരും അഭിപ്രായം പറയുക ... അധികം വൈകാതെ തന്നെ പുതിയ നോവലുമായിട്ട് ഞാൻ വരുന്നതാണ് കാത്തിരിക്കുക ... സപ്പോർട്ട് ചെയ്യുക " #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ

#story #ai #love #---

#😎 Motivation Status #💭 Quote for life #🕉 മഹാഭാരതം #📔 കഥ

താനും, ലയനയും ഇതുവരെ പിരിഞ്ഞിരുന്നിട്ടില്ല . ഒരേ വീട്ടിലേക്ക് വിവാഹം കഴിച്ചു പോകാമെന്ന് എപ്പോഴും പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നവരാണ് തങ്ങൾ, എന്നിട്ടാണ് ഇപ്പോൾ ലയന ഈ വിവാഹത്തിന് സമ്മതിച്ചത്. അവളെ വിവാഹത്തിന് സമ്മതിക്കുമെന്ന് താനൊരിക്കൽ പോലും വിചാരിച്ചിരുന്നില്ല ഇത്രയും സ്നേഹമാണോ അവൾക്ക് തന്നോടുള്ളൂ...പക്ഷേ അവളെ തനിക്ക് ജീവനാണ്. വയറ്റിൽ കുരുത്തത് മുതൽ ഞങ്ങൾ ഒരുമിച്ചാണ്, എന്നിട്ടപ്പോൾ ഒരാൾ വിവാഹിതയായി മറ്റൊരു വീട്ടിലേക്ക് പോവുകയാണെന്ന് പറഞ്ഞാൽ എങ്ങനെ ശരിയാകും. പറ്റില്ല ഈ വിവാഹം നടക്കാൻ പാടില്ല. എങ്ങനെയെങ്കിലും ലയനയെ പറഞ്ഞു മനസ്സിലാക്കിക്കണം. ലയന ആകെ സന്തോഷവതിയായിരുന്നു. അവൾക്കായി എടുത്ത സ്വർണാഭരണങ്ങളും, പട്ട് സാരിയും മറ്റു പുതുവസ്ത്രങ്ങളും കാണുകയാണ് അവൾ. ഇപ്പോൾ ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് ബദ്രിനാഥ് വിളിക്കും സംസാരിക്കും, എന്ത് രസമാണെന്നോ അയാളുടെ സംസാരം കേട്ടിരിക്കാൻ... ഇതെല്ലാമിട്ട് അണിഞ്ഞൊരുങ്ങി അയാൾക്ക് മുന്നിൽ ചെന്ന് നിൽക്കണം. അച്ഛനും അമ്മയും , തനിക്കും മഹിമക്കുമായി ഓരോന്നും സമ്പാദിച്ചുവച്ചിട്ടുണ്ട്. രണ്ട് പെൺകുട്ടികളാണ് ഒരുമിച്ച് വളർന്നുവരുന്നതെന്ന ചിന്ത അച്ഛനെന്നും ഉണ്ടായിരുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ കിട്ടുന്ന ഓരോ രൂപയും അച്ഛൻ സൂക്ഷിച്ചു വച്ചു. തങ്ങളെ നന്നായി പഠിപ്പിച്ചു, രണ്ടുപേരും ജോലിയും സമ്പാദിച്ചു. ഇപ്പോൾ തന്നെ ഒരു കുടുംബ ജീവിതത്തിലേക്ക് കടക്കണമെന്ന് ആഗ്രഹമെന്നുമുണ്ടായിരുന്നില്ല. പക്ഷേ ബദ്രിനാഥിനെ കണ്ടപ്പോൾ മുതൽ എന്താണെന്നറിയില്ല ഒരുമിച്ച് ഒരു ജീവിതം വേണമെന്ന് മോഹം തോന്നുന്നു. ഇതിനെയാണ് നിയോഗം എന്ന് പറയുന്നത്. മഹിമ, ലയനയുടെ അരികിലേക്ക് ചെന്നു. ലയനയുടെ മുഖം നിറയെ സന്തോഷമാണ്. നിനക്കെന്താ ഇപ്പോൾ ഒരു മാറ്റം?? മഹിമ ചോദിച്ചു. എന്ത് മാറ്റം ?? അല്ല! പണ്ടെങ്ങുമില്ലാത്ത വിധം നിന്റെ മുഖത്ത് ഒരു നാണവും ചിരിയുമൊക്കെ... ഇനിമുതൽ ഞാൻ മറ്റൊരാളുടേതാവാൻ പോവുകയല്ലേ, അതിന്റെ ഒരു മാറ്റമാണ് ലയന ചിരിച്ചു. നീ എന്താ എന്നെക്കുറിച്ച് ആലോചിക്കാത്തത്?? എന്നെ പിരിഞ്ഞു ജീവിക്കാൻ നിന്നെ കൊണ്ടാകുമോ...?? നിനക്കിപ്പോൾ എന്നെക്കാൾ വലുതാണോ ഈയിടെ വന്നു കണ്ട ചെറുക്കൻ..?? മഹിമ ദേഷ്യത്തോടെ ചോദിച്ചു. ലയന ഒരു നിമിഷം ആലോചനയോടെ ഇരുന്നു. പിന്നെ ചെറുപുഞ്ചിരിയോടെ മഹിമയുടെ തോളിൽ പിടിച്ചു. അല്ല, എനിക്ക് മറ്റാരെക്കാളും വലുത് നീ തന്നെയാണ്...നമ്മൾ ഉരുത്തിരിഞ്ഞത് തന്നെ ഒരുമിച്ചാണ്....നീയും ഞാനും തമ്മിൽ എന്ത് വ്യത്യാസം ? എനിക്ക് എന്നോളം തന്നെ ഇഷ്ടമാണ് നിന്നെ.. എന്നിട്ട് പിന്നെന്തിനാ നീ എന്നെ ഉപേക്ഷിച്ച്‌, വിവാഹം കഴിച്ച്‌ വേറൊരു വീട്ടിലേക്ക് പോകാൻ നോക്കുന്നത്?? മഹിമ ചോദിച്ചു. അച്ഛൻ നമുക്ക് വേണ്ടി പലയാലോചനയും നോക്കിയതല്ലേ, ഒന്നും ശരിയാവാത്തത് കൊണ്ടാണ് ഈ ആലോചന കൊണ്ടുവന്നത് ബദ്രിയെ എനിക്ക് ഒരുപാട് ഇഷ്ടവുമായി. വേണ്ട ലയന..ഈ വിവാഹം വേണ്ട നീ എന്തൊക്കെയാ മഹിമേ ഈ പറയുന്നത്?? എല്ലാ കാര്യങ്ങളും തീരുമാനിച്ചു കഴിഞ്ഞു, ആഭരണങ്ങളും, വസ്ത്രങ്ങളും ഒക്കെ എടുത്തു, തീയതി നിശ്ചയിച്ച് വിവാഹത്തിന് ആളുകളെയും ക്ഷണിച്ചുകഴിഞ്ഞു. എന്നിട്ടിപ്പോൾ വിവാഹം വേണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞാൽ എങ്ങനെയാ ശരിയാവുന്നത്.?? അല്ലെങ്കിൽ തന്നെ ബദ്രീയെ വേണ്ടെന്നുവയ്ക്കാൻ എന്നെ കൊണ്ടാവില്ല. ഞാൻ അയാളെ സ്നേഹിച്ചു പോയെടീ...ലയന പറഞ്ഞു. എനിക്ക് നിന്നെ പിരിഞ്ഞു ജീവിക്കാൻ കഴിയില്ലടീ.. മഹിമ ലയനയെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. എടി പോത്തേ...ആദ്യം ഞാൻ കല്യാണം കഴിഞ്ഞ് ബദ്രിയുടെ വീട്ടിൽ ചെല്ലട്ടെ. എന്നിട്ട് ബന്ധത്തിൽ നിനക്ക് പറ്റുന്ന നല്ല ചെറുക്കന്മാർ ഉണ്ടോ എന്ന് നോക്കാം. അതാകുമ്പോൾ നമുക്ക് ഒരു കുടുംബത്തിലേക്ക് വരാമല്ലോ. ഒന്നും മിണ്ടാതിരിക്കുന്നുണ്ടോ ലയനെ. ഞാൻ എന്തായാലും ഇപ്പോൾ വിവാഹം കഴിക്കുന്നില്ല. എങ്ങനെ പോയാലും ഒരഞ്ചുവർഷമെങ്കിലും കഴിയാതെ ഞാൻ വിവാഹജീവിതത്തെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കുക പോലുമില്ല. പക്ഷേ ഞാനിപ്പോൾ ഒരു കുടുംബജീവിതം ആഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ട് മഹിമേ... വേണ്ടെടീ... ഈ വിവാഹം വേണ്ട. ഞാൻ അച്ഛനോട് പറയാം, ഈ വിവാഹം നടത്തരുതെന്ന്. നിനക്കെന്താ പറ്റിയത്? വ.ട്ടാണോ ?? നീ ഒന്ന് പൊയ്‌ക്കെ... എടി പ്ലീസ്.... ഞാൻ പറയുന്നത് നീ ഒന്ന് മനസ്സിലാക്ക്. നമ്മൾ വിവാഹപ്രായം കഴിഞ്ഞു നിൽക്കുകയൊന്നുമല്ലല്ലോ, അതിനിനിയും എത്രയോ വർഷങ്ങൾ ബാക്കിയുണ്ട്. എന്റെ മഹിമേ....നിനക്കൊന്നു കുറച്ചു നേരം മിണ്ടാതിരിക്കാമോ നിനക്കുവിവാഹം കഴിക്കാൻ താല്പര്യമില്ലെങ്കിൽ വേണ്ട. നീ കഴിക്കേണ്ട, നിന്നെയതിന് ആരും നിർബന്ധിക്കുന്നില്ലല്ലോ. പക്ഷേ എനിക്കൊരു ജീവിതം വേണമെന്ന് ആശയുണ്ട്. ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ, എനിക്കയാളോട് സ്നേഹമാണ്. മനസ്സിൽ നിന്നും അയാളെ മായ്ച്ചു കളയാൻ പറ്റത്തില്ല. ഞാനൊരു സാധാരണ മനുഷ്യസ്ത്രീയാണ്, ഇഷ്ടം തോന്നി പോയി പിന്നെ എങ്ങനെയാണ് വേണ്ടെന്ന് വെക്കുന്നത്. നീ എന്തൊക്കെ പറഞ്ഞാലും ശരി ഈ വിവാഹം നടക്കും.ലയന പറഞ്ഞു. മഹിമ വിഷമത്തോടെ മുറിയിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി.. ഇവൾ തന്നെ തെല്ലും മനസ്സിലാകുന്നില്ല. മഹിമക്ക് വല്ലാത്ത സങ്കടം തോന്നി. 💚💚💚💚💚💚💚 വിവാഹദിനം വന്നെത്തി. ലയനയെ ഒരുക്കാനായി, അതിരാവിലെ തന്നെ ബ്യൂട്ടീഷൻ എത്തി. മഹിമയുടെ മുഖം വീർത്തു തന്നെ ഇരുന്നു. ലയന പോവുകയാണ്, ഇനിമുതൽ താൻ ഒറ്റയ്ക്കാണ്. ഈ ഭൂമിയിൽ തനിക്ക്‌ ഏറ്റവും ഇഷ്ടം ലയനയെയാണ്, ഒരുപക്ഷേ അച്ഛനേക്കാളും അമ്മയെക്കാളും കൂടുതൽ താൻ ലയനയെ സ്നേഹിക്കുന്നു . ജനിച്ചതിൽ പിന്നെ ഒരുദിവസം പോലും പിരിഞ്ഞു നിന്നിട്ടില്ല. വയ്യ ! അവളെ പിരിഞ്ഞു ജീവിക്കാൻ തന്നെക്കൊണ്ടാവില്ല. എല്ലാവരും ക്ഷേത്രത്തിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു. മുഹൂർത്തത്തിനുള്ള സമയമായി. പൂജാരി താലി ബദ്രിനാഥിന്റെ കൈയിൽ കൊടുത്തു. ബദ്രിനാഥ് താലി കൈകളിലേന്തി ലയനയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. അവൾ പ്രാർത്ഥനയോടെ മിഴികൾ അടച്ചു നിൽക്കുകയാണ്. പെട്ടെന്ന് ഒരു പെൺകുട്ടി അങ്ങോട്ട് വന്നു അരുത്. താലികെട്ടരുത്... എന്നെ ചതിക്കരുത്, എന്നെ ഉപേക്ഷിക്കരുത്... ആ പെൺകുട്ടിയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു. എന്നെ മറന്നുകൊണ്ട് എങ്ങനെയാണ് ബദ്രി നീ മറ്റൊരു പെൺകുട്ടിയെ സ്വീകരിക്കുന്നത്...?? നീ എന്നെ സ്നേഹിച്ചിരുന്നില്ലെങ്കിൽ പിന്നെന്തിനാണ് എന്നെ മോഹിപ്പിച്ചത്mm എന്തിനാണ് നീ എന്നെ ചതിച്ചത്?? ആ പെൺകുട്ടി വിങ്ങലോടെ ചോദിച്ചു. ലയന ഞെട്ടലോടെ ബദ്രിയെ നോക്കി. 💚💚💚💚💚💚 തുടരും. #📔 കഥ

ജുവിയേലിന്റെ കഥ -56 (part-1) #🌞 ഗുഡ് മോണിംഗ് #🙂 ശുഭദിനം #💝 ആശംസകള്‍ #😇 ശുഭചിന്ത #📔 കഥ

Journey of Raghavan #🌃 ഗുഡ് നൈറ്റ് #ശുഭരാത്രി 😴😴 #💝 ആശംസകള്‍ #🙋‍♀️ എൻ്റെ സ്റ്റാറ്റസുകൾ #📔 കഥ

ബ്രഹ്മരാക്ഷസൻ🐺 Part -18 വർഷങ്ങളായി കോട്ടരത്തിന്റെ ഇരുട്ട് പിടിച്ച് കിടന്ന ഉള്ളറകളിൽ ഒര് മഞ്ഞ വെളിച്ചം തെളിഞ്ഞു വന്നു. ആ അറ മുഴുവനും വെളിച്ചം പടർന്നു. ----------------------------------- എന്റെ നാഗദൈവങ്ങളെ എന്റെ ഇച്ചായനെ കാത്തോണേ ഞാൻ കാരണമോ അല്ലാതെയോ എന്റെ ഇച്ചായന് ഒര് ആപത്തും വരുത്താതെ കാക്കണേ . ഇച്ചായന്റെ ശത്രുക്കൾ കാരണം ആൾക്ക് ഒര് പോറൽ പോലും ഏൽക്കരുതേ. "എന്നതാ എന്റെ നില കൊച്ചിന് ഇത്രയും പ്രാർത്ഥിക്കാൻ ഉള്ളത് ." കൈ കുപ്പി പ്രാർത്ഥിക്കുന്നവളെ നോക്കി ഡേവിഡ് ചോദിച്ചു. "അത് എന്റെ ഇച്ചായനെ കാത്തോളണേ ഒര് പോറൽ പോലും ഏൽക്കാതെ എനിക്ക് തരണേ എന്ന്. " എന്റെ നില കൊച്ചേ അതാണോ കാര്യം അതിന് നീ എന്തിനാ നീ കല്ലിനോടൊക്കെ പറയുന്നത്.ഇച്ചായനോടല്ലേ പറയേണ്ടത് ഇനി മുതൽ എന്നെ ഞാൻ തന്നെ നോക്കി കൊള്ളാം നിനക്ക് വേണ്ടി. പോരെ. "ഇച്ചായ അങ്ങനെ ഒന്നും പറയാൻ പാടില്ല. ദൈവത്തെ ആണോ ഇങ്ങനെ ഒക്കെ പറയുന്നത്." " ദൈവം. അങ്ങനെ ഒര് ശക്തി ഇല്ല നില..അങ്ങനെ ഉണ്ടെങ്കിൽ തന്നെ എനിക്ക് വെറുപ്പാ ആ ശക്തിയോട്." "വാ ശിശിര നമുക്ക് പോകാം." അവളുടെ കൈയ്യിൽ പിടിച്ച് കൊണ്ട് അവൻ മുന്നോട്ട് നടന്നു.അവന്റെ കൂടെ പോയങ്കിലും അവളുടെ മനസ്സ് മുഴുവനും അവൻ പറഞ്ഞ വാക്കുകളിൽ അറിയുന്നു. --------------------------------------------- "ആന്റി എന്ത് പണിയ കാണിച്ചത്. അവൻ പോലീസിനെ വിളിക്കും എന്ന് പറഞ്ഞ ഉടനെ സമ്മതിച്ചത് എന്തിനാ. അവൻ ആന്റിയെ വെറുതെ പേടിപ്പിക്കാൻ വേണ്ടിയാ അങ്ങനെ പറഞ്ഞത്." "നിനക്ക് എങ്ങനെ പറയാം. കാരണം നീ അല്ല ആ മാല എടുത്തത്. ഒന്നാമത് ഈ വീട്ടിൽ ആർക്കും എന്നെ കണ്ണെടുത്താൽ കണ്ടുകുടാ. മൂത്ത മരുമകൾ പോയിട്ട് ഒര് വേലകരിയുടെ സ്ഥാനം പോലും ഇനിക്ക് ഈ വീട്ടിൽ ഇല്ല പിന്നെ ഇതും കൂടി ആകുമ്പോൾ ഞാൻ ഈ വീടിന്റെ പുറത്ത. എന്നെ കല്യാണം കഴിച്ച് കൊണ്ട് വന്ന അന്ന് മുതൽ എന്റെ അമ്മായി തള്ളക്ക് എന്നെ കണ്ണെടുത്താൽ കണ്ടുകുടാ. അവർക്ക് എന്നും പ്രിയം രണ്ടാമത്തെ മരുമകളെ ആണ്. ആ ശൈലജയെ." "ഞാൻ എന്തൊക്കെ വിചാരിച്ചു എന്ന് ആന്റിക്ക് അറിയുമോ പൂജക്ക്‌ ഒര് പണി കൊടുക്കാം എന്ന്. ശിശിര പലപ്പോഴും എന്നെ ഓരോന്ന് പറയുമ്പോൾ. ഇവൾ അവളുടെ കൂടെ നിന്ന് ചിരിക്കും മാത്രവുമല്ല എന്നെ ഓഫീസിൽ പലരുടെ മുൻപിൽ വെച്ചു ഓരോന്ന് പറഞ്ഞ് നാണം കെടുത്തും.കരയണം രണ്ടും അതിന് വേണ്ടി ഞാൻ എന്തും ചെയ്യും."പക എരിയുന്ന കണ്ണുകളോടെ അവൾ പറഞ്ഞു. -------------------------------------------- ഹോസ്പിറ്റലിൽ നിന്ന് വന്നപ്പോൾ തൊട്ട് എന്തോ ശിശിരയുടെ മനസ്സ് അസ്വസ്ഥമാണ്. ആ കൊട്ടാരത്തിൽ ഞാൻ മുൻപ് പോയിട്ടുണ്ട് എന്ന് അവളുടെ മനസ് പറഞ്ഞു കൊണ്ടേ ഇരുന്നു. "ശിശിര നീ എന്താ ആലോചിക്കുന്നത്." "അത് ഞാൻ ഇന്നലെ ആ കൊട്ടാരത്തിൽ പോയിരുന്നു." "എടി നിനക്ക് എന്താ ഭ്രാന്ത് വല്ലതും ആണോ അവിടെ വിലക്കപ്പെട്ട സ്ഥലമാ. മുത്തശ്ശി പറഞ്ഞത് കേട്ടിട്ടില്ലേ അവിടെ പോയവർ ആരും തന്നെ ജീവനോടെ തിരികെ വന്നിട്ടില്ല." എടി ഇവർ പറയുന്നത് പോലെ അവിടെ ബ്രഹ്മരാക്ഷസൻ ഒന്നും ഇല്ല. അവിടെ ആരും കടക്കാതിരിക്കൻ എവിടെ ഉള്ളവർ പറഞ്ഞു ഉണ്ടാക്കിയ കേട്ട് കഥകൾ മാത്രാണ് അതൊക്കെ. "ഡി നിങ്ങൾ രണ്ട് പേരും എന്ത് ചെയ്യുവാ ഇവിടെ." ശിശിരയുടെ തലയിൽ ഒര് കൊട്ട് കൊടുത്ത് കൊണ്ടു അർജുൻ ചോദിച്ചു. "അർജുൻ ഞാൻ ഒര് കാര്യം ചോദിച്ചാൽ സത്യം പറയുമോ." "എന്താടി. കണ്ടിട്ട് എന്തോ കാര്യമായിട്ട് പറയാൻ ഉണ്ടെന്ന് തോന്നുന്നു.". "ഈ തറവാട്ടിൽ ഉള്ള വരും നാട്ടിൽ ഉള്ളവരും ബ്രഹ്മരാക്ഷസനെ കുറിച്ച് പറയുന്നത് സത്യമാണോ. അതോ കേട്ട് കഥകൾ ആണോ." " കെട്ടുകഥകളോ നീ എന്തൊക്കെയാ പറയുന്നത് ശിശിര. ഞങ്ങളുടെ തറവാട്ടിൽ ഉള്ളവരും ഈ നാട് മുഴുവനും ഒര് പോലെ കള്ളം പറയുമോ ശിശിര. ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും പറയുന്നത് സത്യമാണ്‌." "എന്നാൽ നീ കേട്ടോ ഞാനും നിന്റെ ഇച്ചായനും ഇന്നലെ രാത്രി ഫുൾ അവിടെ അറിയുന്നു." "ശിശിര നീ എന്ത് പണിയ കാണിച്ചത് എന്തിന അവിടേക്ക് രാത്രി പോയത്." "നിന്റെ മുത്തശ്ശി പറഞ്ഞ കഥയിൽ അവർ മരിച്ചത് എങ്ങനെ ആണെന്ന് എനിക്ക് അറിയാമായിരുന്നു അത് കൊണ്ടാണ് ഞാൻ ഇന്നലെ അവിടേക്കു പോയത്. അപ്പോൾ അവിടേക്കു ഡേവിഡ് സാർ വന്നു. ഞങ്ങൾ കോട്ടരത്തിനകത്ത് കയറി ഞാൻ അവിടെത്തെ മുക്കും മൂലയിലും നോക്കി നിങ്ങളൊക്കെ പറയുന്നത് പോലെ അവിടെ ബ്രഹ്മ രാക്ഷസൻ ഒന്നും ഇല്ല. മാത്രവും അല്ല ഞാനും സാറും ഇപ്പോഴും ജീവനോടെ തന്നെ ഉണ്ട്." ശിശിര കാര്യമായിട്ട് പറയുവാ ഇന്ന് അർത്ഥരാത്രി 12 മണി മുതൽ ചുവന്ന ചന്ദ്രഗ്രഹനം തുടങ്ങുവാണ് അന്നേ ദിവസം ബ്രഹ്മരാക്ഷസന് ശക്തി കൂടുന്ന ദിവസമാണ്. കാര്യത്തിന്റെ സീരിയസ് നിനക്ക് അറിയാത്തത് കൊണ്ടാണ് ജനലും വാതിലും ഒക്കെ അടച്ച് അകത്ത് തന്നെ ഇരിക്കണം പുറത്ത് എന്തൊക്കെ ശബ്ദം കേട്ടാലും പുറത്ത് ഇറങ്ങരുത്. ഞാൻ പറഞ്ഞതൊക്കെ കേട്ടെല്ലോ ഞാൻ ഇപ്പോൾ വരാം. ----------------------------------------- "പണിക്കാരെ ഞാൻ വിളിച്ച് ബുദ്ധിമുട്ടിച്ചെങ്കിൽ ക്ഷമിക്കണം. നാളെ ആണ് ചുവന്ന ചന്ദ്രഗ്രഹണം. എന്നും രണ്ട് ദുർമരണം സംഭവിച്ചു." "ഞാൻ പൂജിച്ച് തന്ന ഏലസ് എല്ലാവരും കേട്ട്ക എന്ത് കാരണങ്ങൾ ഉണ്ടായാലും സന്ധ്യകഴിഞ്ഞാൽ ആരും പുറത്തിറങ്ങരുത്. ഈ ദിവസം പ്രശ്നങ്ങൾ ഒന്നും ഇല്ലാതെ കടന്ന് പോയാൽ അടുത്ത ഇളമുറത്തമ്പുരാനെ സ്വീകരിക്കുന്ന ചടങ്ങുകൾ നടത്തുക." "പണിക്കാരെ അതെല്ലാം ചെയ്യാം. ഡേവിഡ്. വീടിന്റെ കഴുത്തിലാണ് മാല കിടക്കുന്നത് അവൻ എന്തെങ്കിലും അപകടങ്ങൾ പറ്റുമോ പണിക്കാരെ." "അതോർത്തു വിഷമിക്കണ്ട ആ കുട്ടിയുടെ കാര്യം അവൻ തന്നെ നോക്കിക്കൊള്ളും." ---------------------------------------------- പുറത്ത് എന്തോ ശബ്ദം കേട്ടാണ് ശിശിര ഉറക്കത്തിൽ നിന്ന് ഞെട്ടി ഉണരുന്നത്. അവൾ ഫോൺ എടുത്ത് സമയം നോക്കി അർദ്ധരാത്രിയിൽ 12 മണി. എന്തോ അവളുടെ മനസ്സ് പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു. അവൾ പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി ചുറ്റും തോന്നി ഒര് പൂച്ചകുഞ്ഞ് പോലും അവിടെ ഇല്ല. അവൾ പടിപ്പുരയും കഴിഞ്ഞ് പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി ഇന്നലെ നടന്ന വഴിയിലൂടെ തുടന്നു. നടക്കുമ്പോൾ മൊബൈൽ ടോർച്ച് അടിക്കാൻ അവൾ മറന്നില്ല. അവൾ നടന്ന് കാവും കഴിഞ്ഞ് കൊട്ടാരത്തിന് അടുത്ത് എത്തി. കാറ്റ് ശക്തിയിൽ അവളെ തഴുകി കടന്ന് പോയി. കൊട്ടാരത്തിന്റെ അകത്ത് നിന്ന് എന്തോ ശബ്ദം കേട്ട ശിശിര ശബ്ദം കേട്ട റൂമിന്റെ ജനാലയിലൂടെ അകത്തേക്ക് നോക്കി അവിടെ കണ്ട കാഴ്ച ശിശിരയെ വല്ലത്തെ ഞെട്ടിച്ചു ശിശിരക്ക് എന്തൊക്കെ ഓർമകളിലൂടെ കടന്ന് പോകാൻ തുടങ്ങി. അവളുടെ കൈകലുകൾ വിറക്കൻ തുടങ്ങി കൺ മുന്നിൽ കാണുന്നത് വിശ്വാസിക്കാൻ ആവാതെ ശിശിര താഴേക്ക് പതിച്ചു. തുടരും...... #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ #📙 നോവൽ

നവീൻ അയാളുടെ സുഹൃത്തിനെ വിളിച്ചു എന്തിനുമേതിനും കട്ടക്ക് കൂടെ നിൽക്കുന്നവനാണ് അയാളുടെ സുഹൃത്ത് ആരവ്... നവീൻ കാര്യങ്ങൾ ആരവിനോട് പറഞ്ഞു. എടാ...എന്ത് ചെയ്യണമെന്നറിയില്ല, എന്തൊക്കെ സംഭവിച്ചാലും എനിക്കെന്റെ ആവണിയെ മറക്കാനാവില്ല. അതുകൊണ്ട് ഞാൻ വീടുവിട്ടിറങ്ങി... ഓഹോ... അങ്ങനെയാണോ?? എടാ അവിടെയെങ്ങാനും താമസിക്കാൻ പറ്റിയ വീട് വല്ലതും ഉണ്ടോ..??നവീൻ ചോദിച്ചു. കുറച്ചുദിവസം ഈ നാട്ടിൽ നിന്നും മാറി നിൽക്കാൻ തോന്നുന്നു. നിനക്കെന്താടാ പറ്റിയത് നീ ഇത്ര സില്ലിയാണോ?? എടാ നീ ആ നാട്ടിൽ തന്നെ തുടരണം. നീ വിചാരിച്ചാൽ അവിടെ ഒരു വീട് എടുക്കാവുന്നതല്ലേ ഉള്ളൂ.. അവിടെത്തന്നെ താമസിക്കണം, ജോലിക്ക് പോകണം. നിന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവളെ നീ കൂടെ കൂട്ടുകയും ചെയ്യണം. ചെറിയ പ്രായമൊന്നുമല്ലല്ലോ, ഒരു പുരുഷനാണ് നീ. തീരുമാനങ്ങൾ എടുക്കാൻ നിനക്ക് കഴിയണം. എനിക്ക് എന്തോ പോലെ....മനസ്സാകെ അസ്വസ്ഥമാണെടാ... നവീൻ പറഞ്ഞു... ഒരു കാര്യം ചെയ്യ് , നീ അവിടെ തന്നെ ഇരിക്ക്. ഞാനിപ്പോൾ തന്നെ അങ്ങോട്ട് വരാം. ഉം... നവീൻ അവിടെത്തന്നെ ഇരുന്നു. അച്ഛന് ലോട്ടറി അടിക്കേണ്ടിയിരുന്നില്ല.... അതുകൊണ്ടാണ് ഇങ്ങനൊക്കെ സംഭവിച്ചത്.. അല്ലായിരുന്നെങ്കിൽ എങ്ങനെയെങ്കിലും ലോണെടുത്തിട്ടായാലും ഒരു കുഞ്ഞുവീട് കെട്ടിപ്പൊക്കി, ആവണിയെയും കൂട്ടി അച്ഛന്റെയും അമ്മയുടെയും കൂടെ സമാധാനത്തോടെ, ഉള്ളതുകൊണ്ട് തൃപ്തിപ്പെട്ട് ജീവിക്കാമായിരുന്നു. ഇപ്പോൾ വീട്ടിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങേണ്ടി വന്നു അച്ഛനെയും അമ്മയെയും ഉപേക്ഷിച്ചു പോരേണ്ടിയും വന്നു.... അറിയില്ല എന്താണ് ചെയ്യേണ്ടതെന്ന്... കുറച്ച് സമയം കഴിഞ്ഞപ്പോൾനവീന്റെ സുഹൃത്ത് ആരവ് അവിടേക്കെത്തി... അയാൾ തലകുനിച്ചിരിക്കുന്ന നവീന്റെ അരികിലേക്ക് ചെന്നിരുന്നു. എടാ ഇതൊന്നുത്ര വലിയ കാര്യമല്ല സമാധാനമായിരിക്ക്. അയാൾ അവന്റെ കൈയ്യിൽ തട്ടി. എങ്ങനെ സമാധാനത്തോടെ ഇരിക്കും?? തലയ്ക്കാകെ ഭ്രാ.ന്ത് പിടിക്കുന്നതുപോലെ തോന്നുന്നു... ഓഹ്... ഇതൊക്കെ ഇത്ര വലിയ കാര്യമാണോ.. നിനക്ക് കുറച്ചൊക്കെ ധൈര്യം ഉണ്ടായിരിക്കുമെന്നാ ഞാൻ കരുതിയത്. ഇതിപ്പോ നീ പെണ്ണുങ്ങളെക്കാൾ കഷ്ട്ടമാണല്ലോ... എനിക്ക് എന്ത് ചെയ്യണമെന്നറിയില്ല. വീട് പണി കഴിഞ്ഞാൽ ഉടനെ കൂടെ കൂട്ടാമെന്ന് ഞാൻ ആവണിക്ക് വാക്ക് കൊടുത്തതാണ്. ആ പാവം അതും വിശ്വസിച്ചിരിക്കുകയാണ്.. ഇനിയവളെ കൈപിടിച്ചു കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോകാൻ എനിക്കൊരു വീട് പോലുമില്ലെന്ന് ഞാൻ എങ്ങനെയാണവളെ പറഞ്ഞു മനസ്സിലാക്കുന്നത്....??. എന്റെ പൊന്നെടാ ഉവ്വേ... അവൾ നിന്നെ സ്നേഹിച്ചത് നിന്റെ വീടും പണവും കണ്ടിട്ടൊന്നുമല്ലല്ലോ, ഒന്നുമില്ലാത്ത അവസ്ഥയിൽ അല്ലേ അവൾ നിന്നെ സ്നേഹിച്ചത്... അതെ... എടാ.... നിനക്കൊരു ജോലിയില്ലേ, ഒരു വീട് വാടകയ്ക്ക് എടുത്താൽ അവളുമായി ജീവിക്കാവുന്നതല്ലേ ഉള്ളൂ...ആരവ് ചോദിച്ചു. അതൊക്കെ പറയാൻ എളുപ്പമാണ്... പറയുന്നതുപോലെ ചെയ്യാനും എളുപ്പമാണ്. നീ മനസ്സ് വയ്ക്കണമെന്നേയുള്ളൂ.. അല്ലാതെ ഇങ്ങനെ വിഷമിച്ചിരുന്നിട്ട് കാര്യമൊന്നുമില്ല. എങ്ങോട്ടെങ്കിലും ഓടി പോവുകയല്ല. ഇവിടെ ഈ നാട്ടിൽ തന്നെ ഒരു വീട് എടുത്ത് താമസിച്ച്‌, പഴയതുപോലെ ജോലിക്ക് പോയി ഉള്ളതുകൊണ്ട് സന്തോഷമായി ജീവിക്കാൻ നോക്ക്... നവീന്‍ അരവിന്ദ് മുഖത്തേക്ക് നോക്കി.. ആഹ് ഞാനൊക്കെയില്ലേ കൂടെ... ധൈര്യമായിട്ടിരിക്ക്. നമുക്ക് ആദ്യം ഒരു വീട് സെറ്റ് ചെയ്യാം... ഇപ്പോൾ നീ എന്റെ കൂടെ വീട്ടിലേക്ക് വാ. അച്ഛനും അമ്മയും പെങ്ങളുടെ വീട്ടിൽ പോയതാ, ഞാൻ ഒറ്റയ്ക്കാ.. നീ വന്നാൽ എനിക്കൊരു കൂട്ടാകുമല്ലോ.. ആരവ് നവീന്റെ ബാഗ് കെയിലെടുത്തു.... വാടാ ഇങ്ങോട്ട്... ആരവ് വിളിച്ചു. നവീൻ അവന്റെ ഒപ്പം വണ്ടിയിൽ കയറി... 🍀🍀🍀🍀🍀 എന്തുപറ്റി മോളെ നിന്റെ മുഖമാകെ വാടിയിരിക്കുന്നത് ?? ആവണിയുടെ അമ്മ അവളോട് ചോദിച്ചു. ഒന്നുമില്ലമ്മേ... അതൊന്നുമല്ല എന്റെ മകളുടെ മുഖം കണ്ടാൽ എനിക്ക് മനസ്സിലാകും. പറ എന്തിനാ നീ കരഞ്ഞത്?? ഞാൻ കരഞ്ഞൊന്നുമില്ല .അമ്മക്ക് വെറുതെ തോന്നുന്നതാ... എന്താ... എന്താ.. പ്രശ്നം..?? ആവണിയുടെ അച്ഛൻ അങ്ങോട്ട് വന്നു. പെണ്ണിന്റെ മുഖം നോക്കിക്കേ, അവൾ കരഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. എന്തിനാണെന്ന് ചോദിച്ചിട്ട് പറയുന്നുമില്ല.... അയാൾ ആവണിയുടെ ഇരുതോളിലും പിടിച്ചു അച്ഛന്റെ പൊന്നിന് എന്താ പറ്റിയെ? അച്ഛനോട് പറ. അച്ഛന്റെ ആ ചോദ്യത്തിന് മുന്നിൽ അവൾക്ക് പിടിച്ചുനിൽക്കാനായില്ല. അച്ഛന്റെ തോളിലേക്ക് തല ചേർത്തവൾ പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു. എന്താ മോളെ എന്താടീ... ഏഹ്... അച്ഛൻ അവളുടെ ചുമലിൽ തഴുകി. നവീന് എന്നെ വേണ്ടച്ഛാ... കാശും വീടും ഒക്കെ ആയപ്പോൾ എന്നെ ഒഴിവാക്കി.. അയാൾ ഒരു നിമിഷം ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. അയാൾ മകളെ തോളിൽ നിന്നും അടർത്തിമാറ്റി അതിനാണോ എന്റെ മോള് കരഞ്ഞത്. മോളെ... നീ ജനിക്കാൻ ഏറ്റവുമധികം കൊതിച്ചത് ഞാനും നിന്റെ അമ്മയുമാണ്. ഞങ്ങളുടെ രണ്ടുപേരുടെയും ഏറ്റവും വലിയ സമ്പാദ്യമെന്ന് പറയുന്നത് തന്നെ നീയാണ്. അങ്ങനെയുള്ള ഞങ്ങൾക്ക് നിന്നെ വേണ്ടാതായിട്ടില്ല. ഒരിക്കലും വേണ്ടാതാവുകയുമില്ല. മോൾ അത് നോക്കിയാൽ മതി.. അല്ലാതെ പ്രണയിച്ചവനുപേക്ഷിച്ചു എന്നും പറഞ്ഞ്, കണ്ണുനീരൊഴുക്കുകയല്ല വേണ്ടത്. നീ വളർന്ന് സുന്ദരിയായ ഒരു പെൺകുട്ടിയായപ്പോഴാണ് അവൻ നിന്നെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടത് അതിനുമുമ്പേ നിന്നെ സ്നേഹിച്ചവരല്ലേ ഞങ്ങൾ. ആ ഞങ്ങളെക്കാൾ വലുതാണോ നിനക്കവൻ.?? അവൾ അച്ഛന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി. പോകുന്നവർ പോട്ടെ മോളെ.... നിനക്ക് ഞങ്ങളുണ്ട് അത് പോരേ...?? എന്തോ...അച്ഛന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ അവൾക്ക് മനസ്സിലെ ഭാരം മാറിയത് പോലെ തോന്നി... അമ്മ വന്നവളെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു... ഇനി എന്റെ മോള് അവനെ ഓർത്ത് വിഷമിച്ചേക്കരുത് കേട്ടോ... ഉം... എന്നാൽ വാ... എന്റെ കുട്ടിക്ക് പഴം നെയ്യിൽ വാട്ടുന്നത് ഇഷ്ടമല്ലേ അമ്മ ഉണ്ടാക്കിത്തരാം.. ഞാനൊന്നു കുളിച്ചിട്ട് വരാം അമ്മേ. അവൾ പറഞ്ഞു. എന്നാൽ പോയി കുളിച്ചിട്ട് വാ. ഉം.. അവൾ കുളിക്കാനായിപ്പോയി. എടീ... നമ്മുടെ മോൾക്ക് നല്ല ഒരു ചെക്കനെ കണ്ടെത്തണം.ആവണിയുടെ അച്ഛൻ ഭാര്യയോട് പറഞ്ഞു. അതെ... മാന്യമായി അവളെ കെട്ടിച്ചയക്കണം. അല്ലാതെ ആ നവീൻ വേണ്ടെന്ന് വച്ചുവെന്നും പറഞ്ഞ്, നമ്മടെ മോൾ കണ്ണീരുമായി ഇവിടെ നിൽക്കുകയൊന്നുമില്ല. അവൾ സന്തോഷമായി ജീവിക്കുന്നത് നമുക്ക് കാണണം. അതെ, അതാണ് വേണ്ടത്. ആവണിയുടെ അമ്മയും പറഞ്ഞു. 🍀🍀🍀🍀 തുടരും. #📔 കഥ

ജുവിയേലിന്റെ കഥ -53(part-1) #🙂 ശുഭദിനം #💝 ആശംസകള്‍ #🌞 ഗുഡ് മോണിംഗ് #😇 ശുഭചിന്ത #📔 കഥ