കവിത മരണമില്ലെന്നച്ഛന് ******************** രചന✍️ കൃഷ്ണബാലാമണി ******************** അച്ഛന്റെയുള്ളിലെ കുഞ്ഞാവണം പിന്നെ അച്ഛന്റെ നെഞ്ചിലേ ചൂടേൽക്കണം അച്ഛന്റെ കൈയും പിടിച്ചെനിക്കെന്നും നാട്ടുവഴിയെ നടന്നീടണം അച്ഛന്റെ ഒച്ചകുന്നിൻ മുകളിലേ കേൾക്കുമ്പോൾ പടി വാതിൽ തുറന്നിട്ട് കാതോർക്കണം മുറ്റം കടന്നച്ഛൻ വീടണഞ്ഞീടുമ്പോൾ കെട്ടിപിടിച്ചുമ്മ നൽകീടേണം കൂട്ടമായ് കൂടിയിരുന്നു മതിവരെ കിന്നാരമോതികൊടുത്തിടേണം അച്ഛന്റെ മണമെന്റെ മൂക്കിനരികിൽ കാലം കടക്കാതെ നിന്നിടേണം അച്ഛൻ ചൊല്ലിയതൊക്കെയുമെന്നുടെ ആത്മാവിനാഴത്തിൽ പതിഞ്ഞിടേണം കാലംകടക്കവേ ജീവിതനാടക തിരശ്ശീലമാറ്റിയെന്നച്ഛൻ കടന്നുപോയ് ബാക്കിയായ് പോയതോ അച്ഛൻ നടന്നവഴികളും പിന്നെയോ നാലുചുമരിന്റെ ഉള്ളിലെ സീമന്തമറ്റൊരു അച്ഛന്റെ പാതിയും ചിറകുമുളയ്ക്കാത്തകുഞ്ഞുമനസ്സുള്ള പിഞ്ചിളം പൈതങ്ങളും നീങ്ങിയും നിരങ്ങിയും സംവത്സരങ്ങൾ കടന്നങ്ങുപോകവേ എന്നച്ഛൻ ഓർമ്മകൾ പൂക്കുന്നപൂവാടിതന്നിലെ വാടാമലരായി നിന്നിടുന്നു ആണ്ടുകൾ തോറും കടന്നുവരുന്നൊരു കർക്കിടക മാസമതൊന്നിലെ വാവുദിനമതിൽ എള്ളും അരിയും പൂവും പിടിച്ചു ഞാൻ ദർഭയണിഞ്ഞൊരു കുഞ്ഞു വിരലിനാൽ ശ്രാദ്ധമൊരുക്കി ഞാൻ കാത്തിരിക്കുന്നു അച്ഛൻവരുമെന്റെ പൊന്നിൻ മനസ്സുള്ള അച്ഛൻവരുമെന്നെ കണ്ടു പോകാൻ ബലിതർപ്പണം ചെയ്തു ഞാൻ ചുറ്റിനും നോക്കി മിഴിനീരു കൊണ്ടെന്റെ കാഴ്ചയും മങ്ങി മോളെയെന്നൊരു വിളി ആരോ വിളിച്ചു ഒരു വേളഎൻ ഹൃദയം വല്ലാതെ മിടിച്ചുപോയി മറ്റാരുമല്ലെന്റെ ഹൃദയമാം ക്ഷേത്രത്തിലെ ന്നും വസിക്കുന്ന അച്ഛനാണെന്നെ മെല്ലെവിളിച്ചത്,,, അച്ഛനാണെന്നെ മെല്ലെവിളിച്ചത്,, അച്ഛനാണെന്നെമെല്ലെവിളിച്ചത്,,,✍️ ****************** ആത്മ നൊമ്പരമോടെ മകൾ കൃഷ്ണബാലാമണി #📋 കവിതകള്‍ #📔 കഥ #🖋 എൻ്റെ കവിതകൾ🧾