#💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ #📙 നോവൽ നീയെൻ നീലാംബരി 🦋16 മുറ്റത്തുള്ള ഗാർഡനിലെ ചെടികളൊക്കെ നോക്കി ഒരു ലയത്തിൽ നടക്കുകയാണ് അഭി. എന്തൊക്കെ ചിന്തകളാണ് ഉള്ളിലെന്ന് ഒരു ബോധവുമില്ല.അവനങ്ങനെ ഓരോന്ന് ഓർത്തു... ' ഒരു നാണവുമില്ലാതെ ബാലക്ക് അമ്മായിമ്മാരോട് അങ്ങനൊക്കെ പറയാൻ എങ്ങനെ കഴിയുന്നു. പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞ് തന്നെ ഫേസ് ചെയ്യാനും അവൾക്കൊരു മടിയുമില്ല. വല്ലാത്തൊരു പെണ്ണ് തന്നെ...... അതുപോലെ എന്തിനാണ് ഞാൻ അവൾക്കാ സിന്ദൂരം തൊട്ടുകൊടുത്തത്. അങ്ങനൊന്ന് ചെയ്യണമെന്ന് സ്വപ്നത്തിൽ പോലും കരുതിയതല്ല. പക്ഷെ ചെയ്തു. ആ നേരത്തെ ഓരോ തോന്നൽ......' " ഏട്ടാ..... രാവിലെ ഏട്ടൻ വിളിച്ചിരുന്നോ. കാൾ ഹിസ്റ്ററി നോക്കിയ്യപ്പോൾ കണ്ടല്ലോ...." ഒരു ട്രൗസറും ടീഷർട്ടും ധരിച്ചു ഉമ്മറപ്പടിയിൽ ഫോണുമായി വന്നിരുന്നു കിങ്ങിണി ചോദിക്കുന്നത് കേട്ടാണ് അഭി സ്വന്തം ചിന്തകളിൽ നിന്നും പുറത്ത് വന്നത്. " വിളിച്ചിരുന്നു..... അത് ബാലേടെ പേരറിയാൻ.... " അൽപ്പം ചമ്മലോടെയാണെങ്കിലും അഭി സത്യം പറഞ്ഞു അവൾക്കരികിൽ വന്നിരുന്നു. " ബാലയോ? " കിങ്ങിണി പുരികം ചുളിച്ചു. " ആടീ.... നിന്റെ ഏട്ടത്തി..... " "ഓ.... അങ്ങനാണോ ഞാൻ പേര് പറഞ്ഞു തന്നത്. ഏട്ടത്തിടെ പേര് ബാലയല്ല. മധുബാലയാണ്." അഭി ശരിക്കും എന്നപോലെ കിങ്ങിണിയെ നോക്കി. പക്ഷെ ബാല എന്ന് വിളിച്ചപ്പോൾ അവൾക്കൊരു എതിർപ്പും ഉണ്ടായിരുന്നില്ലല്ലോ എന്ന് ചിന്തിച്ചു. " ഡാ..... " ഉമ്മറവാതിൽക്കൽ വന്നു കർണപടം പൊട്ടുന്ന ശബ്ദത്തിൽ മീനാക്ഷിയുടെ അലർച്ച കേട്ട് അഭിയും കിങ്ങിണിയും ഒരുപോലെ ഞെട്ടി. " എന്താണെന്റെ മേമേ..... ഇവിടാർക്കും ചെവി കേൾക്കാത്തതില്ലല്ലോ ഇങ്ങനെ കിടന്ന് അലറാൻ..... " കിങ്ങിണി അലോസരത്തോടെ പറഞ്ഞു. മീനാക്ഷി അൽപ്പം ദേഷ്യത്തിൽ ഉമ്മറത്തേക്കിറങ്ങി വന്നു. " അതിന് ഞാൻ നിന്നെയല്ലല്ലോ വിളിച്ചത്. ഈ നിൽക്കുന്നവനെയല്ലേ... " " ആരെയായാലും ഇത്രേം ശബ്ദം വേണോ ? " " നീ നിന്റെ കാര്യം നോക്ക് കിങ്ങിണി.... ഡാ അടുക്കളയിലേക്ക് വാ കുറച്ചു പണികളുണ്ട്.. " ആദ്യം കിങ്ങിണിക്ക് നേരെയും പിന്നെ അഭിക്ക് നേരെയും തിരിഞ്ഞു മീനാക്ഷി പറഞ്ഞു. അഭി ഒരു നെടുവീർപ്പോടെ അകത്തേക്ക് കയറി. അത് കണ്ടതും കിങ്ങിണിയെ ഒന്ന് ഇരുത്തി നോക്കി മീനാക്ഷി അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി. " എന്റെ പൊന്നു അഭിയേട്ട.... എന്തിനാ ഇതൊക്കെ ഇങ്ങനെ ക്ഷമിക്കുന്നതും സഹിക്കുന്നതും.... അഭിയേട്ടൻ പ്രതികരിക്കുന്നില്ല എന്നാ ഒറ്റ കാരണം കൊണ്ടാണ് ഇവരെല്ലാം നിങ്ങടെ മെക്കിട്ട് കേറുന്നത്. എന്റെ അഭിയേട്ടൻ ഇങ്ങനെയൊന്നും ആയിരുന്നില്ലല്ലോ. നമ്മുടെ മുത്തശ്ശൻ കഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ ഏറ്റവും തലയെടുപ്പും aura യും എന്റെ ഏട്ടനായിരുന്നില്ലേ.... ഇവിടെ ഒരാളും ഏട്ടന്റെ മുഖത്ത് നോക്കി എതിർത്തൊരു വാക്ക് പറയാൻ ധൈര്യം കാണിച്ചിരുന്നൊ?  പിന്നെ എന്താ ഇപ്പൊ ഇങ്ങനെയൊക്കെ. " നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളോടെ എണീറ്റ് അവനോട് ചേർന്ന് നിന്ന് കിങ്ങിണി പറഞ്ഞു. " അതൊക്കെ വിടെന്റെ കിങ്ങിണി പെണ്ണെ.... അവരെ കൊണ്ടൊക്കെ പറ്റും വിധം എന്താന്ന് വച്ചാൽ ചെയ്യട്ടെ ഡീ.... ഇനി എത്രയെന്നു വച്ചാ..... " അഭി നിസ്സാരമായി പറയുന്നത് കേട്ട് കിങ്ങിണി അവനെ ഉറ്റു നോക്കി. " നിങ്ങളോട് പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ല..... എന്തേലും കാണിക്ക് " നിറക്കണ്ണുകൾ തുടച്ചു ദേഷ്യത്തിൽ കിങ്ങിണി അകത്തേക്ക് കയറി പോയി. ആ പോയവൾക്ക് മാത്രമേ ഈ വീട്ടിൽ ഒരു തരി സ്നേഹം തന്നോടുള്ളൂ എന്ന് അഭിക്കറിയാം. അഭി അടുക്കള ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു. പെട്ടന്ന് അഭിക്ക് തലവേദനിച്ചു തുടങ്ങി. ചെറിയൊരു വേദന പോലെ. പൊടുന്നനെ വേദനയുടെ അളവ് കൂടി കൂടി വന്നു കൊണ്ടിരുന്നു. അഭി കണ്ണുകളടച്ചു തലയിൽ കൈവച്ചു. തല മുഴുവൻ പൊളിഞ്ഞു പോകുന്ന വേദന. കണ്ണിൽ ഇരുട്ട് കയറും പോലെ വേദനിക്കുന്നു. അഭി നിലത്തേക്കിരുന്നു. കണ്ണുകൾ ഇറുക്കിയടച്ചു തല രണ്ടു കൈകൾ കൊണ്ടും പൊതിഞ്ഞു പിടിച്ചു. അപ്പോഴാണ് അവൻ അത് ഓർക്കുന്നത്. ഇന്നലെ രാത്രി മരുന്ന് കഴിച്ചിട്ടില്ല...... മരുന്ന് കഴിക്കാൻ പോയപ്പോഴാണ് നയനയുടെ ഫോട്ടോ കാണുന്നതും അതിനെക്കുറിച്ചു ബാലയോട് സംസാരിക്കുന്നതും. അതിനിടക്ക് മരുന്ന് മറന്നു പോയി. അഭിയുടെ കണ്ണുകൾ വേദനകൊണ്ട് നിറഞ്ഞു തുടങ്ങി. " ഡാ..... അടുക്കളയിലേക്ക് വരാൻ പറഞ്ഞിട്ട് നീ ഇവിടെ എന്ത് കാണിക്കുകയാണ്. " വേഗത്തിൽ നടന്നു വന്നു രേവതി അവനു നേരെ ആക്രോശിച്ചു. " അമ്മായി തല വേദനിക്കുന്നു.... " അഭി എങ്ങനെയൊക്കെയോ പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചു. " വേദനിക്കും എന്തെങ്കിലും ഒരു പണി പറഞ്ഞാൽ പിന്നെ തലയും മറ്റുപലതും വേദനിക്കും. നീ ഉടായിപ്പ് നിർത്തി മര്യാദക്ക് അടുക്കളയിലേക്ക് വാ..... " അഭി നിസ്സഹായതയോടെ തലയുയർത്തി നോക്കുമ്പോൾ തന്നെ പുച്ഛത്തോടെ നോക്കി നിൽക്കുന്ന രേവതിയെ കണ്ടതും അവന്റെ ഹൃദയം വിങ്ങി. "മരുന്ന് കഴിക്കണം.... എന്നിട്ട് വരാം....." " നീയിപ്പോ എങ്ങും പോകുന്നില്ല. ഈ കള്ള തലവേദനക്കുള്ള മരുന്ന് പണികളൊക്കെ തീർത്തിട്ട് കഴിച്ചാൽ മതി. മര്യാദക്ക് അടുക്കളയിലേക്ക് വന്നോ.... ഇല്ലെങ്കിൽ എന്റെ സ്വഭാവം മാറും.... " ഒരു മനസാക്ഷിയുമില്ലാതെ രേവതി ആക്ഞാപിച്ചു. തല പൊട്ടി പിളരുന്ന വേദനയിലും അഭി പതുക്കെ എണീറ്റു. വേച്ചു വേച്ചു അഭി അടുക്കളയിലെത്തി. അടുക്കള തിണ്ണയിൽ ഒരു വലിയ പാത്രത്തിൽ എന്തോ പൊടി ഇരിപ്പുണ്ട്. ഗ്യാസ് സ്റ്റോവിൽ വെള്ളം തിളക്കുന്നത് കാണാം. അഭി വേദനയോടെ അതിലേക്ക് നോക്കി. " ദാ.... ആ വെള്ളം ഒഴിച്ച് ഗോതമ്പു പൊടി നന്നായി അങ്ങ് കുഴച്ചെടുക്ക്. എന്നിട്ട് ചപ്പാത്തി ഉണ്ടാക്ക്. നിന്റെ കെട്ടിലമ്മക്ക് ഒരു പണിയും ചെയ്യാൻ പറ്റില്ലെന്ന്. അവൾക്ക് പറ്റാത്തതൊക്കെ നിന്നെ കൊണ്ട് ചെയ്യിക്കാൻ ഞങ്ങൾക്കറിയാം. വേഗം ആവട്ടെ നേരം ഒരുപാടായി.... " രേവതിയുടെ ഡയലോഗ് കേട്ട് ഒരക്ഷരം എതിർത്തു പറയാതെ അഭി പതുക്കെ തിളയ്ക്കുന്ന വെള്ളത്തിനടുത്തേക്ക് ചെന്ന്. പത്രത്തിന്റെ പിടിയിൽ പിടിച്ചു. ആ നേരം രേവതി മീനാക്ഷിയെ ഒന്ന് നോക്കി. ആ നോട്ടത്തിന്റെ അർത്ഥം മനസ്സിലായത് പോലെ മീനാക്ഷി ഗൂഢമായോന്ന് ചിരിച്ചു അഭിക്കടുത്തേക്ക് നീങ്ങി നിന്നു. വിറക്കുന്നു കൈകളോടെ ആ വെള്ളം ഗോതമ്പു പൊടിയിലേക്ക് ഒഴിക്കാനൊരുങ്ങിയതും മീനാക്ഷി അഭിയുടെ തോളിൽ ഒരു തട്ട് കൊടുത്തതും ഒരുമിച്ചയായിരുന്നു. അഭിയുടെ കയ്യിൽ നിന്നും തെന്നി പത്രത്തിലെ വെള്ളം മുഴുവൻ അഭിയുടെ ദേഹത്തേക്ക് വീണു. " ആ...... അമ്മേ...... " തിളച്ച വെള്ളം ശരീരത്തിലേക്ക് വീണതും അഭി തുള്ളിക്കൊണ്ട് ആർത്തു. അവന്റെ വയറിന്റെ ഭാഗം മുഴുവനും വെള്ളം വീണു നഞ്ഞിരുന്നു. ആ നനവിൽ നിന്നും ചൂട് ആവി പൊങ്ങി ഉയർന്നു. ദേഹം പൊള്ളുന്ന വേദനയിൽ അഭി നിറഞ്ഞൊഴുകുന്ന കണ്ണുകളോടെ ചുമരിലേക്ക് ചാരി. ഇടതടവില്ലാതെ ആ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞൊഴുകി. മരിച്ചു പോയിരുന്നെങ്കിൽ എന്നവൻ ആഗ്രഹിച്ചു പോയി. മീനാക്ഷി വേഗം പിന്നോട്ട് നിന്നു. രേവതി ചുണ്ടുകോട്ടി എന്തോ മനോഹരമായ കാഴ്ച കാണും പോലെയത് നോക്കി ചിരിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. അപ്പോഴേക്കും അഭിയുടെ ശബ്‌ദം കേട്ട് ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ ഹാളിലേക്ക് വരികയായിരുന്ന മാധവനും വരുണും താരയും വർഷയും ഓടി വന്നു. വന്നവർ കാണുന്നത് നനഞ്ഞ വസ്ത്രത്തിൽ വയറിൽ പിടിച്ചു ചുമരോട് ചാരി കണ്ണടച്ച് നിൽക്കുന്ന അഭിയെയാണ് ആ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞൊഴുക്കുന്നുണ്ട്. വേദന കൊണ്ട് ആ മുഖം ചുളിഞ്ഞു പോകുന്നുണ്ട്. " എന്താ.... എന്ത് പറ്റി.? " മാധവൻ ഉയർന്ന ശബ്ദത്തിൽ ചോദിച്ചതും രേവതി അയാൾക്കരികിലേക്ക് ഓടി ചെന്നു. " അഭി ചപ്പാത്തിക്ക് മാവ് കുഴക്കാൻ ഒരുങ്ങുകയായിരുന്നു. തീരെ ശ്രദ്ധയില്ലവന് ചെറിയ ചൂടുള്ള വെള്ളമായിരുന്നു. അത് മേലേക്ക് മറിഞ്ഞു. അതാണ് സംഭവം. " " ഓ..... അത്രയേ ഉള്ളോ.... ഇവന്റെ നിലവിളി കേട്ടപ്പോൾ ഞങൾ എന്തോ വലുതാണെന്ന് വിചാരിച്ചു. " താര പുച്ഛത്തോടെ പറഞ്ഞു. " അഭി പോയി നനഞ്ഞ ഡ്രസ്സ്‌ മാറ്. ഇത്ര നിസ്സാര കാര്യത്തിന് കണ്ണീരോഴുക്കാൻ നീ എന്താ പെണ്ണാണോ... " മാധവൻ പറഞ്ഞു. " അവൻ ശരിക്കും പെണ്ണുങ്ങളെക്കാൾ കഷ്ട്ടമാണ് വല്ല്യച്ഛ.....  അതുകൊണ്ടല്ലേ ഏത് നേരവും ഈ അടുക്കളയിൽ കിടന്നു കറങ്ങുന്നത്. " വരുണിന്റ വകയായിരുന്നു ആ ഡയലോഗ്. പൊളിച്ചടുക്കുന്ന തലവേദന ചുട്ടുപൊള്ളുന്ന ശരീരം നീറുന്ന മനസ്സ്..... അഭി ഇറുക്കിയടച്ച കണ്ണുകൾ തുറന്നു ആരെയും നോക്കാതെ വേഗത്തിൽ റൂമിലേക്ക് നടന്നു.. അവൻ പോകുന്നത് തൃപ്തിയോടെ രേവതിയും മീനാക്ഷിയും നോക്കി നിന്നു. " അവൾ എത്രത്തോളം അനുസരണക്കേട് കാണിക്കുന്നോ അത്രത്തോളം ഇവൻ അനുഭവിക്കും.... " ആരും കേൾക്കാതെ സ്വകാര്യം പോലെ രേവതി മീനാക്ഷിയുടെ കാതിൽ പറഞ്ഞു. ****************** അവരോടുള്ള ദേഷ്യത്തിന് മധു നേരെ ചെന്ന് റൂമിൽ കയറി വാതിൽ അടച്ചു. അവരുടെ ഒരു ഡയലോഗും അവൾക്ക് ഇഷ്ട്ടപെട്ടിട്ടുണ്ടായിരുന്നില്ല. അമ്മവീട്ടിൽ ചായപ്പിൽ ഒറ്റക്ക് കിടന്നുറങ്ങി പുലർച്ചെ എണീറ്റ് മുഴുവൻ പണിയും തീർത്തു ഭയഭക്തി ബഹുമാനത്തിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു കാലം അവൾക്കുണ്ടായിരുന്നത് കൊണ്ടാവണം ഇതൊന്നും കേട്ടിട്ട് മിണ്ടാതിരിക്കാൻ വയ്യ. ആദ്യ ദിവസങ്ങൾ കൊണ്ട് തന്നെ മടുത്തു പോയി. എങ്ങനെയെങ്കിലും ഒരു വർഷം തീർന്നു കിട്ടിയാൽ മതിയെന്നായിരുന്നു അവളുടെ ചിന്തകളിൽ മുഴുവൻ. എങ്ങനെയായിരിക്കും അഭിമന്യു ഇവിടെ ജീവിക്കുന്നതെന്ന് അവൾ ഓർത്തു. മുഴുവൻ സ്വത്തിന്റെയും അവകാശിയായിട്ടും അത് തിരിച്ചറിയാതെ ഒരുപറ്റം സർപ്പങ്ങളുടെ കൂടെയുള്ള വലത്തൊരു ജീവിതമാണ് അവന്റേത്....മധു ഓരോന്ന് ചിന്തിച്ചു അഭിയുടെ ടേബിളിനടുത്തെത്തി. വെറുതെയൊരു തോന്നലിൽ വലിപ്പ് തുറന്നു. അതിൽ കിടക്കുന്ന മരുന്നിന്റെ പാക്കറ്റുകൾ കണ്ടവളുടെ കണ്ണ് മിഴിഞ്ഞു.അത്രത്തോളം ഉണ്ടായിരുന്നു. അതിൽ തന്നെ കിടക്കുന്ന ഫയൽ എടുത്തു മറിച്ചു നോക്കി. പ്ലസ്ടു സയൻസ് ആയിരുന്നത് കൊണ്ടും മെഡിക്കൽ  ഫീൽഡിനോട് ഒരുപാട് തൽപ്പര്യം ഉണ്ടായിരുന്നത് കൊണ്ടും മധു അതിൽ നിന്ന് ചിലതൊക്കെ ഊഹിച്ചെടുത്തു. എന്നിട്ടൊരു നെടുവീർപ്പോടെ ഫയൽ അതിൽ തന്നെ വച്ചു.  പിന്നെയവളുടെ ശ്രദ്ധ പോയത് അടുക്കി വച്ചിരിക്കുന്ന ബുക്കിന്റെ മുകളിൽ കാണുന്ന നയനയുടെ ഫോട്ടോയിലേക്കാണ്. ആ മുഖം കണ്ടാൽ അസുഖം അറിഞ്ഞിട്ട് ഒരാളെ ഉപേക്ഷിച്ചു പോവാൻ മാത്രം മനസ്സുള്ള ഒരാളാണെണെന്ന് ഒരിക്കലും പറയില്ല എന്നവൾ ഓർത്തു. അഭിമന്യു ആ കുട്ടിയെ ഒരുപാട് സ്നേഹിച്ചിരുന്നു എന്നവൾ ഊഹിച്ചു. ഇന്നലെയവളെ കുറിച് പറയുമ്പോൾ അത്രയും വേദന ആ കണ്ണുകളിൽ മധു കണ്ടതാണ്.... എങ്ങനെയായിരിക്കും മനു അവളെ പ്രണയിച്ചിട്ടുണ്ടാവുക.... അല്ല എങ്ങനെയാണ് ഒരു മനുഷ്യൻ മറ്റൊരു മനുഷ്യനെ പ്രണയിക്കുന്നത്. ഒരിക്കലും ഒരാൾക്കും മറ്റൊരാളെ ആത്മാർത്ഥമായി പ്രണയിക്കാൻ കഴിയില്ലെന്ന് തന്നെ മധു  വിശ്വസിക്കുന്നു. കഴിയുമായിരുന്നെങ്കിൽ തന്നെ പോലുള്ളവരുടെ അടുത്തേക്ക് ഇവന്മാരൊക്കെ വരുമായിരുന്നോ..... ഇനി മനുവും അങ്ങനെ ആയിരിക്കുമോ.... ആവോ..... " എന്റെ ദൈവമേ.... എന്തൊക്കെ ചിന്തിച്ചു ത്തുടങ്ങിയാലും ചെന്നവസാനിക്കുന്നത് മനുവിലാണല്ലോ..... ഇനിയൊരു വർഷത്തേക്ക് ഞാൻ അവനിൽ ചുറ്റി കറങ്ങി കൊണ്ടിരിക്കുമെന്ന് തോന്നുന്നു. "  ഒരു നെടുവീർപ്പോടെ ഓർത്തു നിൽക്കുമ്പോഴാണ് വാതിൽ തുറന്നു  അഭി വേഗത്തിൽ അകത്തേക്ക് വരുന്നതും കട്ടിലിലേക്ക് കയറി കിടക്കുന്നതും. മധു അവനെ തന്നെ നോക്കി. അഭി മുഖം തലയിണയിൽ പൂഴ്ത്തി ചുരുണ്ട് കിടക്കുകയാണ്. മധു തിരിഞ്ഞു പോകാൻ ഒരുങ്ങിയതും ഒരു നേർത്ത തേങ്ങൽ കേട്ട് അവൾ അവിടെ തന്നെ നിന്നു. ചരുണ്ട് കിടക്കുന്ന അഭിയുടെ ശരീരം പ്രേത്യേക താളത്തിൽ അനങ്ങുന്നത് കണ്ടപ്പോഴാണ് അവൻ കരയുകയാണെന്ന് മധു തിരിച്ചറിയുന്നത്. ഒരു ഞെട്ടലോടെ അവൾ വേഗത്തിൽ അവന്റെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു. തുടരും....... ഫോൺ ഡിസ്പ്ലേ ശരിയായിട്ടില്ല ട്ടൊ 🥲