🩷 പ്രാണനിൽ പതിയായ് 🩷 Part 6 ❤️..................❤️ മേഘയുടെ വരവ് കഴിഞ്ഞതോടെ പ്രണയയുടെ മനസ്സിൽ എന്തോ ഒരു അസ്വസ്ഥത നിറഞ്ഞിരുന്നു. കാരണം വ്യക്തമായിരുന്നില്ല. പക്ഷേ അവളെ കാണുമ്പോഴെല്ലാം ഒരു വിചിത്രമായ തോന്നൽ. അവളുടെ നോട്ടം... അവൾ അഭ്യുഹിനോട് സംസാരിക്കുന്ന രീതി... എല്ലാം പ്രണയ ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു. ─── "നീ ഇങ്ങനെ ചിന്തിച്ച് ഇരുന്നാൽ തലവേദന വരും." ദിയ അവളുടെ നെറ്റിയിൽ ഒന്ന് തട്ടി. "ഞാൻ ഒന്നും ചിന്തിക്കുന്നില്ല." "അതെ. നീ ഇന്ത്യയുടെ സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥയെ കുറിച്ചാണ് ആലോചിക്കുന്നത്." പ്രണയ ചിരിച്ചു. പക്ഷേ ആ ചിരി കണ്ണുകളിലെത്തിയില്ല. ─── അടുത്ത ദിവസം. കോളേജിൽ എത്തിയതുമുതൽ എല്ലാവരും ഒരു കാര്യമാണ് സംസാരിച്ചിരുന്നത്. രണ്ട് ദിവസത്തെ ഇൻഡസ്ട്രിയൽ വിസിറ്റ്. മുഴുവൻ ബാച്ചും ഒരുമിച്ച് പോകുന്ന ട്രിപ്പ്. അറിയിപ്പ് വന്നതോടെ ക്ലാസ് മുഴുവൻ ആവേശത്തിലായി. "യെസ്!" ദിയ കസേരയിൽ നിന്ന് ചാടി. "അവസാനം ഒരു ട്രിപ്പ്." "നീ പഠിക്കാൻ അല്ലേ കോളേജിൽ വന്നത്?" നന്ദന ചോദിച്ചു. "അത് വേറെ. ട്രിപ്പ് വേറെ." അവരുടെ സംസാരം കേട്ട് പ്രണയ ചിരിച്ചു. അപ്പോഴാണ് അവളുടെ കണ്ണുകൾ അഭ്യുഹിലേക്കെത്തിയത്. എല്ലാവരും ആവേശത്തിലായിരിക്കുമ്പോഴും അവൻ ശാന്തമായി നോട്ട് എഴുതുകയായിരുന്നു. ─── "നീ ട്രിപ്പിന് വരുന്നുണ്ടോ ?" ഉച്ചയ്ക്ക് ലൈബ്രറിയിൽ വെച്ച് പ്രണയ ചോദിച്ചു. "അറിയില്ല." അഭ്യുഹ് പറഞ്ഞു. "എന്ത് അറിയില്ല?" "വരാൻ പറ്റുമോ എന്ന്." "എന്തുകൊണ്ട്?" "ഡാഡിന് ഒരു മീറ്റിംഗ് ഉണ്ട്. കമ്പനിയിലേക്ക് പോകേണ്ടി വരും." പ്രണയയുടെ മുഖം മങ്ങി. അവൾ അത് മറയ്ക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. പക്ഷേ അഭ്യുഹ് അത് ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു. "നീ ഇത്ര നിരാശപ്പെടാൻ എന്താ കാരണം?" അവൻ ചോദിച്ചു. "ഞാൻ നിരാശപ്പെട്ടില്ല." "ഓഹ്." അവന്റെ ചുണ്ടിൽ ഒരു ചെറിയ ചിരി തെളിഞ്ഞു. "നിന്റെ മുഖം കണ്ടാൽ അങ്ങനെ തോന്നുന്നില്ല." പ്രണയ അവനെ തുറിച്ചു നോക്കി. "നിനക്ക് ഭയങ്കര അഹങ്കാരമാണ്." "എനിക്കറിയാം." അവന്റെ മറുപടി കേട്ട് അവൾക്ക് ചിരി വന്നു. ─── ട്രിപ്പിന്റെ ദിവസം എത്തി. ബസിൽ കയറാൻ വന്നപ്പോൾ പ്രണയയുടെ കണ്ണുകൾ ആദ്യം അന്വേഷിച്ചത് അഭ്യുഹിനെയായിരുന്നു. പക്ഷേ അവനെ കണ്ടില്ല. ഹൃദയത്തിൽ ചെറിയൊരു നിരാശ നിറഞ്ഞു. "വരില്ലെന്ന് തോന്നുന്നു." അവൾ പതിയെ പറഞ്ഞു. ദിയ അവളെ നോക്കി. പക്ഷേ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. ─── ബസ് പുറപ്പെടാൻ അഞ്ച് മിനിറ്റ് മാത്രം ബാക്കി. അപ്പോഴാണ് പിന്നിൽ നിന്ന് ഒരു ശബ്ദം കേട്ടത്. "സീറ്റ് ബാക്കി ഉണ്ടോ?" ആ ശബ്ദം കേട്ടതും പ്രണയ തിരിഞ്ഞു. അഭ്യുഹ്. കയ്യിൽ ബാഗുമായി നിൽക്കുകയാണ്. അവളറിയാതെ ചിരിച്ചു. അത് കണ്ടപ്പോൾ അഭ്യുഹിന്റെ കണ്ണുകളിലും ചെറിയൊരു തിളക്കം തെളിഞ്ഞു. ─── ട്രിപ്പ് ആരംഭിച്ചു. ബസിൽ പാട്ടും ഡാൻസും തമാശകളും. മുഴുവൻ ബാച്ചും ആഘോഷത്തിലായിരുന്നു. പ്രണയയും കൂട്ടുകാരോടൊപ്പം ആസ്വദിക്കുകയായിരുന്നു. പക്ഷേ ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് അവളുടെ കണ്ണുകൾ അഭ്യുഹിനെ തേടും. അവൻ സാധാരണ പോലെ ജനലരികിൽ ഇരുന്ന് പുറത്തേക്ക് നോക്കുകയായിരുന്നു. ─── രാത്രി. റിസോർട്ടിൽ എത്തിയ ശേഷം എല്ലാവരും ക്യാമ്പ് ഫയറിന് ചുറ്റും കൂടി. പാട്ടുകളും കളികളും തുടങ്ങി. പെട്ടെന്നാണ് ആരോ ഒരു ഗെയിം നിർദ്ദേശിച്ചത്. "ട്രൂത്ത് ആൻഡ് ഡെയർ." എല്ലാവരും ആവേശത്തോടെ സമ്മതിച്ചു. കളി തുടങ്ങി. ഒരുപാട് തമാശകളും ചിരികളും. അങ്ങനെ പോകുമ്പോഴാണ് ബോട്ടിൽ അഭ്യുഹിന്റെ മുന്നിൽ നിർത്തിയത്. "ട്രൂത്ത്." അവൻ പറഞ്ഞു. ചോദ്യം ചോദിക്കാൻ മുന്നോട്ട് വന്നത്... മേഘ. "നിനക്ക്ആരോടെങ്കിലും ഇഷ്ടമുണ്ടോ?" അവൾ നേരെ ചോദിച്ചു. ഒരു നിമിഷം അന്തരീക്ഷം നിശബ്ദമായി. പ്രണയയുടെ ഹൃദയം വേഗത്തിൽ മിടിച്ചു. അറിയാതെ അവളുടെ വിരലുകൾ മുറുകി. എല്ലാവരുടെയും കണ്ണുകൾ അഭ്യുഹിലായിരുന്നു. അവൻ കുറച്ച് നിമിഷം ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. ശേഷം ശാന്തമായി മറുപടി പറഞ്ഞു. "ഇല്ല." ആ ഒറ്റവാക്ക്. പ്രണയയുടെ മുഖത്തെ ചിരി മങ്ങി. കാരണം... അവൾ പ്രതീക്ഷിച്ച ഉത്തരം അതായിരുന്നില്ല. എന്തുകൊണ്ടോ അവളുടെ ഹൃദയം വേദനിച്ചു. ─── ആ രാത്രി. എല്ലാവരും ഉറങ്ങിയ ശേഷം റിസോർട്ടിന്റെ ബാല്ക്കണിയിൽ ഒറ്റയ്ക്ക് നിൽക്കുകയായിരുന്നു പ്രണയ. കണ്ണുകളിൽ ചെറിയൊരു നനവ്. സ്വയം പോലും അറിയാതെ അവൾ ഒരുപാട് പ്രതീക്ഷിച്ചുപോയിരുന്നു. "ഉറങ്ങുന്നില്ലേ?" പിന്നിൽ നിന്ന് വന്ന ശബ്ദം കേട്ട് അവൾ തിരിഞ്ഞു. അഭ്യുഹ്. അവൻ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു വന്നു. "നീയും ഉറങ്ങിയില്ലല്ലോ." പ്രണയ പറഞ്ഞു. "മ്മ്." കുറച്ച് നിമിഷങ്ങൾ നിശബ്ദത. ശേഷം അഭ്യുഹ് ചോദിച്ചു. "നീ എന്തിനാ വിഷമിച്ചിരിക്കുന്നത്?" പ്രണയ ഞെട്ടി. "ഞാൻ വിഷമിച്ചിട്ടില്ല." "കള്ളം." ആദ്യമായാണ് അവൻ അങ്ങനെ പറയുന്നത്. അവൾ അവനെ നോക്കി. ചന്ദ്രപ്രകാശത്തിൽ അവന്റെ മുഖം വ്യക്തമായിരുന്നു. ആ നിമിഷം... ഹൃദയം പറയുന്നത് തുറന്ന് പറയാൻ അവൾക്ക് തോന്നി. പക്ഷേ... വീണ്ടും ഭയം ജയിച്ചു. അവരാരും അറിഞ്ഞില്ല... ആ ട്രിപ്പിൽ നടക്കാൻ പോകുന്ന ഒരു സംഭവം... അഭ്യുഹിന്റെ മനസ്സിൽ ആദ്യമായി പ്രണയയ്ക്ക് ഒരു പ്രത്യേക സ്ഥാനം നൽകാൻ പോകുകയായിരുന്നു. അതോടൊപ്പം... മേഘയുടെ മനസ്സിലെ അസൂയയും അപകടകരമായ ഒരു വഴിയിലേക്ക് നീങ്ങാൻ പോകുകയായിരുന്നു... ─── ട്രിപ്പിന്റെ രണ്ടാം ദിവസം. രാവിലെ തന്നെ എല്ലാവരും ഉന്മേഷത്തിലായിരുന്നു. റിസോർട്ടിന് സമീപമുള്ള മലനിരകളിലേക്കുള്ള ട്രെക്കിങ്ങായിരുന്നു ഇന്നത്തെ പ്രധാന പരിപാടി. "എനിക്ക് ഇതൊന്നും പറ്റില്ല." പ്രണയ ബാഗ് തോളിലിട്ട് പറഞ്ഞു. "പിന്നെ ഇവിടെ ഇരുന്ന് ഞങ്ങളെ കാത്തിരിക്കുമോ?" ദിയ ചോദിച്ചു. "അതും ഒരു ഓപ്ഷൻ ആണ്." "നിനക്ക് ഞാൻ കാണിച്ചു തരാം." നന്ദന അവളുടെ കൈ പിടിച്ച് വലിച്ചു. ─── കുറച്ച് സമയത്തിനുള്ളിൽ എല്ലാവരും ട്രെക്കിങ്ങ് ആരംഭിച്ചു. ആദ്യമൊക്കെ പ്രണയയും ആവേശത്തിലായിരുന്നു. പക്ഷേ കയറ്റം കൂടുംതോറും അവളുടെ ഊർജ്ജം കുറഞ്ഞു. "എനിക്ക് വയ്യ." അവൾ ഒരു പാറയിൽ ഇരുന്നു. "ഇനി കുറച്ച് കൂടിയുണ്ട്." ദിയ പറഞ്ഞു. "നിങ്ങൾ പോ." പ്രണയ കൈ കാണിച്ചു. ─── അവരുടെ സംസാരം കേട്ടുകൊണ്ട് പിന്നിൽ നിന്ന് വന്നത് അഭ്യുഹായിരുന്നു. "എന്ത് പറ്റി?" അവൻ ചോദിച്ചു. "മാഡത്തിന് നടക്കാൻ വയ്യ." ദിയ പറഞ്ഞു. അഭ്യുഹ് പ്രണയയെ നോക്കി. അവൾ ശരിക്കും ക്ഷീണിച്ചിരുന്നു. "വെള്ളം കുടിച്ചോ?" അവൻ ചോദിച്ചു. "ഇല്ല." "സൂപ്പർ." അവൻ തന്റെ ബാഗിൽ നിന്ന് ബോട്ടിൽ എടുത്ത് അവൾക്ക് കൊടുത്തു. "കുടിക്ക്." പ്രണയ അത് വാങ്ങി. അറിയാതെ അവളുടെ ചുണ്ടിൽ ഒരു പുഞ്ചിരി തെളിഞ്ഞു. ─── ട്രെക്കിങ്ങ് വീണ്ടും തുടർന്നു. ഇത്തവണ അഭ്യുഹ് അവളുടെ കൂടെയായിരുന്നു നടന്നത്. "ഞാൻ കുഞ്ഞല്ല." പ്രണയ പറഞ്ഞു. "ഞാൻ അങ്ങനെ പറഞ്ഞില്ല." "അപ്പോൾ എന്തിനാ കൂടെ നടക്കുന്നത്?" "നീ വീണ്ടും അഞ്ച് മിനിറ്റിൽ ഇരുന്നാൽ ബാക്കി ആളുകൾക്ക് പ്രശ്നമാകും." അഭ്യുഹിന്റെ മറുപടി കേട്ട് അവൾ കണ്ണുരുട്ടി. "നിനക്ക് ഒരു നല്ല കാര്യം പോലും പറയാൻ അറിയില്ലേ?" അവൻ ചിരിച്ചു. ആ ചിരി കണ്ടപ്പോൾ പ്രണയയുടെ ദേഷ്യവും അലിഞ്ഞുപോയി. ─── കുറച്ച് ദൂരം മുന്നോട്ട് പോയപ്പോൾ എല്ലാവരും ഫോട്ടോ എടുക്കാൻ നിന്നു. അവിടെയായിരുന്നു മേഘയുടെ കണ്ണുകൾ വീണ്ടും പ്രണയയിലേക്ക് പോയത്. അഭ്യുഹ് അവളോട് സംസാരിക്കുന്നത്... അവളെ ശ്രദ്ധിക്കുന്നത്... അതൊന്നും അവൾക്ക് സഹിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. കാരണം ഇത്രയും വർഷമായി അഭ്യുഹിനെ അറിയുന്ന തനിക്കുപോലും കിട്ടാത്ത ശ്രദ്ധയായിരുന്നു അത്. ─── ഉച്ചയ്ക്ക് ശേഷം എല്ലാവരും മലമുകളിൽ എത്തി. അവിടെ നിന്നുള്ള കാഴ്ച മനോഹരമായിരുന്നു. കാറ്റ് ശക്തിയായി വീശുന്നുണ്ടായിരുന്നു. എല്ലാവരും ഫോട്ടോ എടുക്കുന്നതിലും വീഡിയോ ചെയ്യുന്നതിലും തിരക്കിലായിരുന്നു. പ്രണയ ഒറ്റയ്ക്ക് ഒരു വശത്തേക്ക് നടന്നു. ആകാശവും മലനിരകളും നോക്കി നിൽക്കുമ്പോൾ അവൾക്ക് അതിയായ സന്തോഷം തോന്നി. പക്ഷേ... അവളുടെ കാലിനടിയിലുള്ള കല്ല് പതുക്കെ ഇളകുന്നുണ്ടെന്ന് അവൾ ശ്രദ്ധിച്ചില്ല. "പ്രണയ!" പെട്ടെന്ന് ഒരു ശബ്ദം. അടുത്ത നിമിഷം അവളുടെ കാൽ വഴുതി. എല്ലാം ഒരു നിമിഷം കൊണ്ടായിരുന്നു. അവൾ താഴേക്ക് വീഴാൻ പോകുന്നതിന് മുൻപ് ഒരു കൈ അവളുടെ കൈത്തണ്ടയിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു. അഭ്യുഹ്. അവൻ അവളെ വലിച്ചെടുത്തു തന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചേർത്തു. ഒരു നിമിഷം... രണ്ടുപേരും നിശ്ചലമായി. പ്രണയയുടെ ശ്വാസം വേഗത്തിലായിരുന്നു. ഭയം കൊണ്ട് ശരീരം വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അഭ്യുഹിന്റെ ഹൃദയവും പതിവിലേറെ വേഗത്തിൽ മിടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. "നിനക്ക് ബോധമില്ലേ?" ആദ്യമായാണ് അവൻ അവളോട് ഇത്ര ദേഷ്യത്തിൽ സംസാരിക്കുന്നത്. "ഇവിടെ നിന്ന് വീണിരുന്നെങ്കിൽ എന്ത് സംഭവിക്കുമായിരുന്നു എന്ന് അറിയാമോ?" പ്രണയ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. അവൾ ഇപ്പോഴും പേടിച്ച നിലയിലായിരുന്നു. അത് കണ്ടപ്പോൾ അഭ്യുഹിന്റെ ദേഷ്യം അലിഞ്ഞു. "ഹേയ്..." അവൻ പതിയെ വിളിച്ചു. "ഒന്നും സംഭവിച്ചില്ല." അവന്റെ ശബ്ദം ഇപ്പോൾ ശാന്തമായിരുന്നു. "നീ സേഫാണ്." ആ വാക്കുകൾ കേട്ടതും പ്രണയയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു. ഭയത്തിന്റെ ബാക്കി. അവൾ അറിയാതെ അവന്റെ ഷർട്ടിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു. ആ നിമിഷം... അഭ്യുഹിന് അവളെ വിട്ടുമാറാൻ തോന്നിയില്ല. ─── അത് കുറച്ച് അകലെ നിന്ന് മേഘ കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവളുടെ മുഖം ദേഷ്യം കൊണ്ട് ചുവന്നിരുന്നു. ഇനി കാത്തിരുന്നിട്ട് കാര്യമില്ലെന്ന് അവൾ തീരുമാനിച്ചു. പ്രണയയെ അഭ്യുഹിൽ നിന്ന് അകറ്റണം. എന്ത് വില കൊടുത്തും. ─── അന്ന് രാത്രി ട്രിപ്പ് കഴിഞ്ഞ് എല്ലാവരും തിരികെ കോളേജിലേക്ക് മടങ്ങുകയായിരുന്നു. ബസിൽ ഭൂരിഭാഗം പേരും ഉറക്കത്തിലായിരുന്നു. പ്രണയ ജനലരികിൽ ഇരുന്നു പുറത്തേക്ക് നോക്കുകയായിരുന്നു. അപ്പോഴാണ് അവളുടെ ഫോണിൽ ഒരു മെസ്സേജ് വന്നത്. അയച്ചത്... അഭ്യുഹ്. അവളുടെ ഹൃദയം ഒന്ന് പിടഞ്ഞു. മെസ്സേജ് തുറന്നതും അവൾ നിശ്ചലമായി. "Be careful next time." അതുമാത്രം. പക്ഷേ... ആ നാല് വാക്കുകൾ അവൾ വീണ്ടും വീണ്ടും വായിച്ചു. കാരണം അതിനുള്ളിൽ ഒളിഞ്ഞിരുന്ന കരുതൽ അവൾക്ക് വ്യക്തമായിരുന്നു. അവൾക്കറിയാതെ ചിരി വിരിഞ്ഞു. ─── ബസിന്റെ മറുവശത്ത് ഇരുന്ന അഭ്യുഹ് അവളെ നോക്കുകയായിരുന്നു. അവൾ മെസ്സേജ് വായിച്ച് ചിരിക്കുന്നതും കണ്ടു. അറിയാതെ അവന്റെയും ചുണ്ടിൽ ഒരു പുഞ്ചിരി തെളിഞ്ഞു. അവന് ഇപ്പോഴും തന്റെ വികാരങ്ങൾക്ക് പേര് അറിയില്ലായിരുന്നു. പക്ഷേ ഒരു കാര്യം ഉറപ്പായിരുന്നു... പ്രണയയ്ക്ക് എന്തെങ്കിലും സംഭവിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ... അത് തനിക്ക് സഹിക്കാൻ കഴിയുമായിരുന്നില്ല. ആ സത്യം ആദ്യമായി അവനെ ഭയപ്പെടുത്താൻ തുടങ്ങി... തുടരും... ❤️✨ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📙 നോവൽ #📔 കഥ #💌 പ്രണയം #നോവൽ