പാർട്ട് 1 മഴയുള്ള രാത്രി വൃദ്ധസദനത്തിലെ ജനൽച്ചില്ലുകളിൽ മഴത്തുള്ളികൾ മെല്ലെ തട്ടിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ഓരോ തുള്ളിയും മണ്ണിലേക്ക് പതിക്കുമ്പോൾ, ചാരുവിന്റെ മനസ്സിൽ വർഷങ്ങൾക്കുമുമ്പ് മണ്ണടിഞ്ഞുപോയ ഓർമ്മകൾ വീണ്ടും മുളച്ചുവരികയായിരുന്നു. പുറത്ത് മഴ തകർത്തുപെയ്യുകയായിരുന്നു... പക്ഷേ, അതിലും ശക്തമായി പെയ്യുന്നത് അവളുടെ മനസ്സിലായിരുന്നു. ജനലഴികളിലൂടെ പുറത്തേക്ക് കണ്ണുനട്ടിരിക്കുമ്പോൾ, അറിയാതെ അവളുടെ ഓർമ്മകൾ വർഷങ്ങൾക്കപ്പുറത്തേക്കൊരു യാത്ര തുടങ്ങി... ആ രാത്രി... ആകാശം ഇടിമിന്നലുകളാൽ നിറഞ്ഞിരുന്നു. മഴ കാരണം റോഡിലൂടെ ഒന്നും വ്യക്തമായി കാണാൻ കഴിയാത്ത അവസ്ഥ. സ്റ്റിയറിങ്ങിൽ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിച്ച് കാർ ഓടിക്കുകയായിരുന്നു കൃഷ്ണ രാജ്. പെട്ടെന്നായിരുന്നു... മദ്യലഹരിയിൽ ആടിയുലഞ്ഞ് റോഡിന് കുറുകെ ഓടിക്കയറിയ ഒരു മനുഷ്യൻ കാറിന്റെ ഹെഡ്‌ലൈറ്റിന് മുന്നിലേക്ക് വീണത്. "ദൈവമേ...!" ബ്രേക്ക് മുഴുവൻ ശക്തിയിലും അമർത്തിയെങ്കിലും, സമയം അവനെ തോൽപ്പിച്ചിരുന്നു. ഒരു വലിയ ശബ്ദത്തോടെ കാർ അയാളെ തട്ടി. ശരീരം റോഡിലേക്ക് തെറിച്ചുവീണു. കൃഷ്ണ രാജിന്റെ ഹൃദയം നിലച്ചുപോയതുപോലെ തോന്നി. ഒരു നിമിഷം പോലും ചിന്തിച്ചില്ല. കാറിൽ നിന്ന് ചാടിയിറങ്ങി അയാളുടെ അടുത്തേക്ക് ഓടി. ശരീരമാകെ രക്തം... നെറ്റി പൊട്ടി ചോര ഒഴുകുന്നു... കൈകളിലും കാലുകളിലും ഗുരുതരമായ മുറിവുകൾ... "ചേട്ടാ... കേൾക്കുന്നുണ്ടോ...?" മറുപടി ഇല്ല. വിറയുന്ന കൈകളോടെ അയാളെ എടുത്ത് കാറിൽ കിടത്തി നേരെ ആശുപത്രിയിലേക്ക് പാഞ്ഞു. അത്യാഹിത വിഭാഗത്തിന്റെ വാതിൽ തുറന്നതും ഡോക്ടർമാർ അയാളെ അകത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. പുറത്ത്... രക്തം പുരണ്ട സ്വന്തം കൈകളിലേക്ക് നോക്കി നിൽക്കുകയായിരുന്നു കൃഷ്ണ രാജ്. "എന്റെ ഒരു നിമിഷത്തെ അശ്രദ്ധ... ഒരു കുടുംബത്തിന്റെ ജീവിതം തകർക്കുമോ...?" ആ ചിന്ത അവന്റെ നെഞ്ച് കീറുകയായിരുന്നു. അൽപസമയത്തിനകം ഡോക്ടർമാർ പുറത്തുവന്നു. "രോഗിയുടെ നില ഗുരുതരമാണ്. ഉടൻ ശസ്ത്രക്രിയ വേണം." ഒപ്പിടേണ്ട രേഖകൾ കൃഷ്ണ രാജിന്റെ മുന്നിലേക്ക് നീട്ടി. ഒരു നിമിഷം പോലും ആലോചിക്കാതെ അവൻ ഒപ്പുവെച്ചു. ഓപ്പറേഷൻ തിയേറ്ററിന്റെ വാതിൽ അടഞ്ഞു. ആ വാതിലിന് മുന്നിൽ... മണിക്കൂറുകൾ... ഓരോ നിമിഷവും ഓരോ യുഗം പോലെ കടന്നുപോയി. ഒടുവിൽ... വാതിൽ തുറന്നു. ഡോക്ടർ പുറത്തുവന്നു. "ജീവൻ രക്ഷിക്കാൻ ഞങ്ങൾക്ക് കഴിഞ്ഞു..." ആ വാക്ക് കേട്ടപ്പോൾ കൃഷ്ണ രാജിന്റെ നെഞ്ചിലിരുന്ന ഭാരം അല്പം കുറഞ്ഞു. എന്നാൽ... ഡോക്ടർ വീണ്ടും തുടർന്നു. "പക്ഷേ... നട്ടെല്ലിന് ഗുരുതരമായി പരിക്കേറ്റിട്ടുണ്ട്. ശസ്ത്രക്രിയ നടത്തിയെങ്കിലും പ്രതീക്ഷിച്ച ഫലം ലഭിച്ചില്ല." കൃഷ്ണ രാജിന്റെ കണ്ണുകൾ ഡോക്ടറുടെ മുഖത്ത് തറച്ചുനിന്നു. "ഇനി... അരയ്ക്ക് താഴേക്ക് അദ്ദേഹത്തിന് ചലനശേഷി ഉണ്ടാകില്ല." ആ വാക്കുകൾ കേട്ട നിമിഷം... അവന്റെ ലോകം നിശ്ചലമായി. കാലുകൾ തളർന്ന് അടുത്തുള്ള കസേരയിലേക്ക് അവൻ ഇരുന്നുപോയി. കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് കണ്ണുനീർ അറിയാതെ ഒഴുകി. "എന്റെ തെറ്റ്... ഒരു മനുഷ്യന്റെ ജീവിതം മുഴുവൻ മാറ്റിമറിച്ചു..." അപ്പോഴേക്കും ആശുപത്രിയിൽ നിന്ന് ചാരുവിന്റെ ഫോണിലേക്ക് വിളി എത്തിയിരുന്നു. "രോഗിയുടെ ബന്ധുക്കളാണോ...? ഉടൻ ആശുപത്രിയിലേക്ക് വരണം." ആ വാർത്ത കേട്ട നിമിഷം ചാരുവിന്റെ കൈകൾ വിറച്ചു. "അമ്മേ... അച്ഛന് അപകടം..." അതിനപ്പുറം ഒന്നും പറയാൻ അവൾക്കായില്ല. ഇരുവരും ഓട്ടോറിക്ഷയിൽ ആശുപത്രിയിലേക്ക് പാഞ്ഞെത്തി. ആശുപത്രിയുടെ ഇടനാഴിയിൽ... തലകുനിച്ച് ഇരിക്കുന്ന ഒരു യുവാവിനെ അവർ കണ്ടു. രക്തക്കറ പുരണ്ട ഷർട്ട്... മുഖത്ത് കുറ്റബോധം... കണ്ണുകളിൽ തകർന്നുപോയ ഒരു മനുഷ്യന്റെ നിസ്സഹായത... അവനായിരുന്നു... കൃഷ്ണ രാജ്. ചാരു ഒന്നും മനസ്സിലാകാതെ അവന്റെ അടുത്തേക്ക് ഓടി. "എന്റെ അച്ഛൻ എവിടെയാണ്...?" വിറയുന്ന ശബ്ദം... കൃഷ്ണ രാജ് തല ഉയർത്തി നോക്കി. ആ കണ്ണുകളെ നേരിടാനുള്ള ധൈര്യം അവനില്ലായിരുന്നു. അതേസമയം ഡോക്ടർ അവരുടെ അടുത്തെത്തി. "ഓപ്പറേഷൻ കഴിഞ്ഞു..." പ്രതീക്ഷയോടെ നിന്നിരുന്ന ചാരുവിന്റെയും അമ്മയുടെയും മുഖത്തേക്ക് നോക്കി അദ്ദേഹം പതിയെ പറഞ്ഞു. "ജീവന് അപകടമില്ല... പക്ഷേ ഇനി അരയ്ക്ക് താഴേക്ക് അദ്ദേഹത്തിന് ചലനശേഷിയുണ്ടാകില്ല." ആ നിമിഷം... ചാരുവിന്റെ ലോകം തകർന്നുവീണു. "അച്ഛാ..." എന്നൊരു നിലവിളിയോടെ അവൾ അമ്മയുടെ നെഞ്ചിലേക്ക് വീണു. ആശുപത്രിയുടെ ഇടനാഴി മുഴുവൻ അവരുടെ കരച്ചിലിൽ നിറഞ്ഞു. അൽപം അകലെ... തലകുനിച്ച് നിൽക്കുകയായിരുന്നു കൃഷ്ണ രാജ്. അവന്റെ ചുണ്ടുകൾ വിറച്ചു. "എന്നോട്... ക്ഷമിക്കണം..." ആരും മറുപടി പറഞ്ഞില്ല. അവൻ അതിന് അർഹനല്ലെന്ന് അവനും അറിയാമായിരുന്നു. എന്നാൽ... ആ കുടുംബത്തെ ആ അവസ്ഥയിൽ തനിച്ചാക്കാൻ അവന്റെ മനസ്സ് അനുവദിച്ചില്ല. ഡോക്ടർമാർ പറയുന്ന ഓരോ കാര്യവും കേട്ടത് അവനായിരുന്നു. മരുന്നുകൾ വാങ്ങാൻ ഓടിയത് അവനായിരുന്നു. ആശുപത്രിയിലെ എല്ലാ നടപടിക്രമങ്ങൾക്കും മുന്നിൽ നിന്നതും അവനായിരുന്നു. ഒരു വാക്കുപോലും സ്വന്തം ഭാഗം ന്യായീകരിക്കാൻ അവൻ ശ്രമിച്ചില്ല. കാരണം... ആ ദിവസം മുതൽ... ആ കുടുംബത്തിന്റെ കണ്ണുനീരിൽ തന്റെ ജീവിതവും ബന്ധിക്കപ്പെട്ടുവെന്ന് കൃഷ്ണ രാജ് മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നു.. വായിച്ചു പോകുന്നവർ ന്തേലും ഒന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് പോണേ.... 😌 #💞 നിനക്കായ് #📙 നോവൽ #￰കല.... #❤ സ്നേഹം മാത്രം 🤗 #story തുടരും... Lachu✍️