തൂവലിന്റെ രഹസ്യം പാർട്ട് 14 l അവസാന പരീക്ഷണത്തിലേക്ക് രണ്ട് താക്കോലുകളും കൈയിൽ പിടിച്ചുകൊണ്ട് ഇസബെല്ലയും തേച്ചസും മലമുകളിലേക്കുള്ള വഴിയിലൂടെ നടന്നു. വഴി എളുപ്പമായിരുന്നില്ല. ചുറ്റും കൂറ്റൻ പാറകളും മുള്ളുകൾ നിറഞ്ഞ കുറ്റിച്ചെടികളും. എങ്കിലും അവർ പരസ്പരം കൈവിടാതെ മുന്നോട്ട് നീങ്ങി. അൽപസമയം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അവർ ഒരു പുരാതന ക്ഷേത്രത്തിന്റെ മുന്നിലെത്തി. നൂറ്റാണ്ടുകളുടെ പഴക്കം തോന്നിക്കുന്ന ആ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ വാതിലിൽ മൂന്ന് പൂട്ടുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. തേച്ചസ് കൈയിലുണ്ടായിരുന്ന സ്വർണത്താക്കോലും വെള്ളിത്താക്കോലും അതിൽ രണ്ട് പൂട്ടുകളിൽ ഇട്ടു. ക്ലിക്ക്...! രണ്ട് പൂട്ടുകളും തുറന്നു. എന്നാൽ മൂന്നാമത്തെ പൂട്ടിൽ താക്കോൽ ഒന്നുമില്ലായിരുന്നു. അപ്പോഴാണ് പിന്നിൽ നിന്ന് കൈയടി കേട്ടത്. ടക്... ടക്... ടക്... ഇസബെല്ലയും തേച്ചസും ഒരുമിച്ച് തിരിഞ്ഞുനോക്കി. അവിടെ... മന്ത്രവാദിനി. അവളുടെ മുഖത്ത് ഒരു വിചിത്രമായ പുഞ്ചിരിയുണ്ടായിരുന്നു. "ഇത്ര ദൂരം എത്തുമെന്ന് ഞാൻ കരുതിയില്ല." തേച്ചസ് അവളുടെ മുന്നിലേക്ക് നിന്നു. "ഇനി എല്ലാം അവസാനിക്കും." മന്ത്രവാദിനി പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു. "അവസാനിക്കുമോ...?" "അല്ല..." "ഇപ്പോഴാണ് യഥാർത്ഥ പരീക്ഷണം തുടങ്ങുന്നത്." അവൾ കൈ ഉയർത്തിയ നിമിഷം ക്ഷേത്രം മുഴുവൻ വിറയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി. നിലം രണ്ടായി പിളർന്നു. ഒരു വലിയ അഗാധഗർത്തം ഇസബെല്ലയുടെയും തേച്ചസിന്റെയും ഇടയിൽ രൂപപ്പെട്ടു. "തേച്ചസ്!" ഇസബെല്ല ഉറക്കെ വിളിച്ചു. അവൻ അവളുടെ കൈ പിടിക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും കഴിഞ്ഞില്ല. രണ്ടുപേരും രണ്ട് വശങ്ങളിലായി കുടുങ്ങി. മന്ത്രവാദിനി ഇസബെല്ലയുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു. "നിനക്ക് ഒരു അവസരം തരാം." "ഈ രാക്ഷസനെ മറന്ന് നിന്റെ പഴയ ജീവിതത്തിലേക്ക് മടങ്ങിപ്പോവുക." "അങ്ങനെ ചെയ്താൽ നിനക്കൊന്നും സംഭവിക്കില്ല." ഇസബെല്ല ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. മന്ത്രവാദിനി വീണ്ടും പറഞ്ഞു. "പക്ഷേ അവനെ തിരഞ്ഞെടുത്താൽ..." "നിനക്ക് നിന്റെ ജീവിതം മുഴുവൻ നഷ്ടമാകും." അവൾ തേച്ചസിനെ നോക്കി. "നിനക്കും ഒരു അവസരമുണ്ട്." "ഇസബെല്ലയെ മറന്നാൽ... ഞാൻ നിന്റെ ശാപം ഇപ്പോൾ തന്നെ മാറ്റിത്തരാം." കുറച്ചുനേരം ആരും ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. കാറ്റ് ശക്തമായി വീശി. തേച്ചസ് പതുക്കെ തല ഉയർത്തി. "ഞാൻ..." "എന്റെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തേക്കാൾ അവളുടെ സന്തോഷമാണ് ആഗ്രഹിക്കുന്നത്." അവൻ ഇസബെല്ലയെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു. "ഇസബെല്ല..." "നീ പോകൂ." "എന്നെ മറന്നോളൂ." ഇസബെല്ലയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു. അവൾ ഉറക്കെ വിളിച്ചു. "ഇല്ല!" "ഞാൻ നിന്നെ വിട്ടുപോകില്ല." "നീ രാക്ഷസനായാലും... രാജകുമാരനായാലും..." "എനിക്ക് സ്നേഹമുള്ളത് നിന്റെ ഹൃദയത്തോടാണ്." ആ വാക്കുകൾ മുഴങ്ങിയ നിമിഷം... മൂന്നാമത്തെ പൂട്ടിൽ നിന്ന് സ്വർണപ്രകാശം പൊട്ടിപ്പുറപ്പെട്ടു. താക്കോൽ ഇല്ലാതിരുന്ന പൂട്ടിൽ... ഒരു വെളുത്ത തൂവൽ പതിയെ പറന്നുവന്ന് സ്വയം കയറി. ക്ലിക്ക്...! അവസാന പൂട്ടും തുറന്നു. ക്ഷേത്രത്തിന്റെ വാതിൽ പതിയെ തുറക്കാൻ തുടങ്ങി. മന്ത്രവാദിനിയുടെ മുഖത്തെ പുഞ്ചിരി ആദ്യമായി മാഞ്ഞു. "അസാധ്യം..." "മൂന്നാമത്തെ താക്കോൽ..." "അത്... സത്യസ്നേഹമായിരുന്നോ?" അവൾ പിന്നിലേക്ക് ഒരടി നീങ്ങി. ക്ഷേത്രത്തിനുള്ളിൽ നിന്ന് അതിശക്തമായ ഒരു സ്വർണപ്രകാശം പുറത്തേക്ക് ഒഴുകി. ആ പ്രകാശം നേരെ തേച്ചസിന്റെ ശരീരത്തിലേക്ക് പതിച്ചു. അവന്റെ രാക്ഷസരൂപം പതിയെ വിറയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി... #❤ സ്നേഹം മാത്രം 🤗 #story #📙 നോവൽ #￰കല.... #💞 നിനക്കായ് തുടരും... 🪶✨ Lachu✍️