തൂവലിന്റെ രഹസ്യം പാർട്ട്‌-10 ഇസബെല്ലയുടെ കൈ തേച്ചസിന്റെ കൈയിൽ പതിഞ്ഞ നിമിഷം... അവൻ അമ്പരന്ന് അവളെ നോക്കി. "നീ... എന്നെ പേടിക്കുന്നില്ലേ?" അവന്റെ ശബ്ദം വിറച്ചിരുന്നു. ഇസബെല്ല ഒരു നിമിഷം മിണ്ടാതെ നിന്നു. "പേടി ഉണ്ടായിരുന്നു..." "പക്ഷേ ഇപ്പോൾ..." അവൾ ചെറുതായി പുഞ്ചിരിച്ചു. "...നിന്റെ രൂപത്തെയല്ല, നിന്റെ ഏകാന്തതയെയാണ് എനിക്ക് കൂടുതൽ പേടി." ആ വാക്കുകൾ തേച്ചസിന്റെ ഹൃദയത്തെ സ്പർശിച്ചു. വർഷങ്ങളായി ആരും അവനോട് അങ്ങനെ സംസാരിച്ചിരുന്നില്ല. അവൻ പതുക്കെ കൈ പിൻവലിച്ചു. "ഇസബെല്ല... എന്നോട് അധികം അടുക്കരുത്." "എന്തിന്?" "എന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നവർക്ക് ഒരിക്കലും നല്ലൊരു ജീവിതം ലഭിക്കില്ല." ഇസബെല്ല അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി. "അത് ആരാണ് പറഞ്ഞത്?" "ശാപം." "ഞാൻ ശാപങ്ങളിൽ വിശ്വസിക്കുന്നില്ല." തേച്ചസ് ചെറുതായി ചിരിച്ചു. "നീ വളരെ വ്യത്യസ്തയാണ്." പെട്ടെന്നാണ്... കാട്ടിലെ മരങ്ങൾ ശക്തിയായി ആടാൻ തുടങ്ങിയത്. കാറ്റ് ഭയങ്കര വേഗത്തിൽ വീശി. ആകാശം കറുത്ത മേഘങ്ങളാൽ മൂടപ്പെട്ടു. തേച്ചസിന്റെ മുഖം പെട്ടെന്ന് ഗൗരവമായി. "ഇസബെല്ല..." "ഉടൻ ഇവിടെ നിന്ന് പോകണം." "വീണ്ടും അവളാണോ?" "അല്ല..." അവൻ ചുറ്റും നോക്കി. "ഇത് അതിലും അപകടകരമാണ്." അപ്പോഴാണ്... കാട്ടിന്റെ ആഴത്തിൽ നിന്ന് ഒരു ഭയാനകമായ അലർച്ച ഉയർന്നത്. "ആആആർർർ...!" ഭൂമി വിറച്ചു. വലിയ മരങ്ങൾ ഒന്നൊന്നായി നിലംപതിച്ചു. ഇസബെല്ല ഭയന്ന് തേച്ചസിന്റെ പിന്നിലേക്ക് മാറി. ഇരുട്ടിനുള്ളിൽ നിന്ന് ഒരു ഭീമൻ ചെന്നായ പുറത്തുവന്നു. അതിന്റെ കണ്ണുകൾ രക്തം പോലെ ചുവന്നിരുന്നു. ശരീരം മുഴുവൻ കറുത്ത പുക കൊണ്ട് മൂടപ്പെട്ടിരുന്നു. "ഇത്..." ഇസബെല്ല ഭയത്തോടെ ചോദിച്ചു. തേച്ചസ് വാളില്ലാതെ തന്നെ അവളുടെ മുന്നിൽ നിന്നു. "ഇത് നിഴൽചെന്നായ." "മന്ത്രവാദിനിയുടെ കാവൽക്കാരൻ." "അവൾ നിന്നെ കണ്ടെത്തിയിരിക്കുന്നു." ചെന്നായ ശക്തമായി ചാടി. ഇസബെല്ല നിലവിളിച്ചു. അടുത്ത നിമിഷം... തേച്ചസ് തന്റെ ഭീമാകാരമായ ചിറകുകൾ വിടർത്തി അവളുടെ മുന്നിൽ നിന്നു. ചെന്നായയുടെ ആക്രമണം അവൻ തടഞ്ഞു. ഒരു വലിയ ഗർജ്ജനത്തോടെ തേച്ചസ് ചെന്നായയെ പിന്നിലേക്ക് തള്ളി. "ഓട്, ഇസബെല്ല!" "ഇല്ല! നിന്നെ ഒറ്റയ്ക്ക് വിട്ട് ഞാൻ പോകില്ല." അവൾ ഉറച്ച ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു. തേച്ചസ് അവളെ അത്ഭുതത്തോടെ നോക്കി. അവന്റെ ജീവിതത്തിൽ ആദ്യമായിരുന്നു... ആരും അവനെ വിട്ട് ഓടിപ്പോകാൻ തയ്യാറാകാതിരുന്നത്. ആ നിമിഷം... ഇസബെല്ലയുടെ കൈയിലുണ്ടായിരുന്ന വെളുത്ത തൂവൽ സ്വർണനിറത്തിൽ ജ്വലിച്ചു. അതിൽ നിന്ന് ഒരു ശക്തമായ പ്രകാശം പുറത്തെത്തി. ആ പ്രകാശം തേച്ചസിനെയും ഇസബെല്ലയെയും വളയം ചെയ്തു. നിഴൽചെന്നായ ഒരു ഭയങ്കര അലർച്ചയോടെ പിന്നിലേക്ക് തെറിച്ചുവീണു. ദൂരെയിരുന്ന മന്ത്രവാദിനി ഇതെല്ലാം കണ്ടു. അവളുടെ മുഖത്തെ പുഞ്ചിരി മാഞ്ഞു. "അസാധ്യം..." "വിശ്വാസത്തിന്റെ ശക്തി ഇത്ര വേഗം ഉണർന്നോ?" അവൾ പല്ലുകടിച്ചുകൊണ്ട് ഇരുട്ടിലേക്ക് മറഞ്ഞു. തേച്ചസ് ഇസബെല്ലയെ നോക്കി. അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ ആദ്യമായി ഒരു പ്രതീക്ഷ മാത്രമല്ല... പ്രണയവും മുളച്ചുതുടങ്ങിയിരുന്നു. തുടരും... 🪶❤️ #❤ സ്നേഹം മാത്രം 🤗 #story #💞 നിനക്കായ് #📙 നോവൽ #￰കല.... Lachu✍️