కొన్ని జ్ఞాపకాలు… కాలంతో పాతబడవు. వయసు పెరిగినా, బాధ్యతలు పెరిగినా, జీవితం ఎన్నో మలుపులు తిరిగినా…మనసు మాత్రం అప్పుడప్పుడు చిన్నప్పటి వీధుల్లోకే వెళ్లిపోతుంది. ఎప్పుడో కలిసి ఆడుకున్న స్నేహితులు…సాయంత్రం నవ్వులతో మార్మోగిన వీధులు…పండుగల సందడి…పాత ఇల్లు… అమ్మ పిలిచిన స్వరం…నాన్న చేతిని పట్టుకుని నడిచిన దారి… ఏళ్ల తర్వాత కూడా ఇవన్నీ కళ్ల ముందు నిలబడిపోతాయి. కొంతమందికి ఆశ్చర్యంగా అనిపిస్తుంది… “ఇన్ని సంవత్సరాల తర్వాత కూడా అవన్నీ ఎలా గుర్తుంటాయి?” అని, నిజానికి అది జ్ఞాపకశక్తి గొప్పదనం కాదు…అది మనసు లోతు. కొంతమంది జీవితాన్ని రోజులతో గుర్తుంచుకుంటారు…మరికొందరు మనుషులతో గుర్తుంచుకుంటారు. కొంతమంది ప్రదేశాలను మ్యాప్‌లో చూస్తారు… మరికొందరు హృదయంలో దాచుకుంటారు. అందుకే అందరికీ ఒకే జ్ఞాపకాలు ఉండవు, ఒకే స్పందన కూడా ఉండదు, ఎందుకంటే ప్రతి మనసు ఒకేలా ఉండదు. కొన్ని మనసులు కాలాన్ని లెక్కపెడతాయి…మరికొన్ని మనసులు క్షణాలను దాచుకుంటాయి. వయసు పైబడుతున్న చిన్నప్పటి దారులు, ఆ చెట్లు, ఆ ఇళ్లు, ఆ స్నేహాలు గుర్తొస్తే…అది గతంలోనే జీవిస్తున్నామనే కాదు, మన జీవితంలో నిజమైన ఆనందం, నిస్వార్థమైన ప్రేమ, కల్తీ లేని బంధాలు ఎక్కడ దొరికాయో…మనసు వాటిని మరచిపోలేదన్న మాట. బహుశా…మన బాల్యం ఎప్పుడో ముగిసిపోయి ఉండొచ్చు, కానీ ఆ బాల్యంలో జీవించిన “మనసు” మాత్రం ఇంకా మనలోనే ఎక్కడో చిన్నపిల్లాడిలా, చిన్నపాపలా బతికే ఉంటుంది. అందుకే…కొన్ని జ్ఞాపకాలు కళ్లలో నీటిని తెస్తాయి… కొన్ని పెదవులపై చిరునవ్వును పూయిస్తాయి… మరికొన్ని…“ఆ రోజులు మళ్లీ వస్తే ఎంత బాగుండేది…” అనే మౌనాన్ని మాత్రమే మిగులుస్తాయి. చిన్నప్పటి జ్ఞాపకాలు వయసు పెరిగిందని మసకబారవు… మనసు ఇంకా ప్రేమించగలదని, గుర్తుంచుకోగలదని గుర్తు చేస్తూ జీవితాంతం మనతోనే నడుస్తుంటాయి... #yes it's true 💯% #💗నా మనస్సు లోని మాట #🙆 Feel Good Status