మార్పు పిల్లల్లో వచ్చిందా?? తల్లిదండ్రుల్లో వచ్చిందా?? సమాజంలో వచ్చిందా?? బహుశా... మూడింట్లోనూ వచ్చింది ఏమో ఒకప్పుడు తల్లిదండ్రులు పిల్లలకు ప్రేమతో పాటు హద్దులు కూడా నేర్పేవారు. "ఇది కావాలి" అన్న ప్రతిదీ వెంటనే ఇవ్వడం కాదు "ఇది సరైన సమయమా కాదా" అనేది కూడా చెప్పేవారు. ఇప్పుడు చాలామంది తల్లిదండ్రులు ప్రేమ పేరుతో అతిగారాబం చేస్తున్నారు. ముఖ్యంగా "ఆడపిల్ల కదా" అని అవసరమైన హద్దులను కూడా చెప్పడానికి వెనుకాడుతున్నారు. మరికొందరు "మేము తల్లిదండ్రులం కాదు... పిల్లలకు ఫ్రెండ్స్‌లా ఉంటాం" అంటున్నారు. స్నేహితుల్లా ఉండటం తప్పు కాదు... కానీ స్నేహితుల్లా ఉంటూ తల్లిదండ్రుల బాధ్యతను మరిచిపోవడం సమస్య. రాత్రి పది గంటలకు ఐస్‌క్రీమ్ కావాలంటే వెంటనే తీసుకెళ్లి కొనిపెట్టడం ప్రేమ అనుకుంటే ఎలా కొన్ని సార్లు కొనిచ్చిన కొన్నిసార్లు "ఇది తినే సమయం కాదు..." "ప్రతి కోరికకు ఒక సమయం ఉంటుంది..." "కొన్నిసార్లు ఎదురు చూడాలి..." అని పరిస్థితి అర్థమయ్యేలా చెప్పడం కూడా ప్రేమే. ఎందుకంటే జీవితంలో ప్రతి కోరిక వెంటనే నెరవేరదు. ప్రతి విజయం వెనుక ఎదురుచూపు ఉంటుంది. ప్రతి సంబంధంలో సర్దుకుపోవడం ఉంటుంది. ప్రతి ప్రయాణంలో నిరాశలు ఉంటాయి. ప్రతి మనిషి జీవితంలో ఓటములు కూడా ఉంటాయి. ఈ రోజు "లేదు" అనే మాట విననివ్వని తల్లిదండ్రులు.రేపు జీవితమే "లేదు" అని చెప్పినప్పుడు పిల్లలు ఎందుకు తట్టుకోలేకపోతున్నారో ఆశ్చర్యపడకూడదు. అడ్జస్ట్‌మెంట్ అనే గుణం, ఎదురు చూడగలిగే ఓర్పు, "లేదు" అనే సమాధానాన్ని అంగీకరించే మనస్తత్వం చిన్నప్పుడే అలవడాలి. లేకపోతే... చిన్న చిన్న నిరాశలనే తట్టుకోలేని పెద్దలుగా మారిపోతారు. సంబంధాల్లో సర్దుకుపోలేక ఇబ్బందులు ఎదుర్కొంటారు. ఉద్యోగ జీవితంలో ఒత్తిడిని భరించలేక కుంగిపోతారు. ఓటమిని జీవితంలో ఒక భాగంగా చూడకుండా, జీవితమే ముగిసిపోయిందని భావిస్తారు. గెలవడం మాత్రమే నేర్చుకుని, ఓడిపోవడం నేర్చుకోని మనస్తత్వం.ఈ తరం ఎదుర్కొంటున్న పెద్ద సమస్యల్లో ఒకటి. మరోవైపు సినిమాలు, సీరియల్స్‌లో టీచర్, లెక్చరర్ పాత్రలను విలన్లుగా లేదా హాస్య పాత్రలుగా చూపించడం కూడా గురువు పట్ల ఉండాల్సిన గౌరవాన్ని కొంత మేర తగ్గిస్తోంది. పిల్లలు చూసేది కేవలం వినోదం కాదు అది వారి ఆలోచనలను కూడా మలుస్తుంది. దీని అర్థం పాతకాలం అంతా సరైందని, ఇప్పటి కాలం అంతా తప్పని కాదు. అప్పట్లో కొన్నిసార్లు కఠినత్వం ఎక్కువగా ఉండేది... ఇప్పుడు కొన్నిసార్లు గారాబం ఎక్కువగా ఉంటుంది. అప్పట్లో పిల్లలు భయంతో మౌనంగా ఉండేవారు ఇప్పుడు కొంతమంది పిల్లలు హద్దులు లేకుండా పెరుగుతున్నారు. అందుకే పిల్లలకు కావలసింది అతి కఠినత్వం కాదు. అతి స్వేచ్ఛ కూడా కాదు. ప్రేమ ఉండాలి... కానీ హద్దులతో కూడిన ప్రేమ. స్నేహం ఉండాలి... కానీ బాధ్యతను గుర్తుచేసే స్నేహం. స్వేచ్ఛ ఉండాలి... కానీ విలువలు మరిచిపోని స్వేచ్ఛ. గెలుపు నేర్పాలి... కానీ ఓటమిని అంగీకరించే ధైర్యం కూడా నేర్పాలి. చివరికి పిల్లలు ఎలా ఉంటారో అనేది కేవలం వారి వల్ల మాత్రమే కాదు... వారిని పెంచే తల్లిదండ్రులు, వారికి బోధించే గురువులు, వారు చూసే సమాజం, వినోద మాధ్యమాలు... ఇవన్నీ కలిసి ఒక తరాన్ని తీర్చిదిద్దుతాయి. అతి గారాబం బాధ్యతను దూరం చేస్తుంది... అతి కఠినత్వం అనుబంధాన్ని దూరం చేస్తుంది... ప్రేమతో కూడిన క్రమశిక్షణే మంచి మనుషులను తయారు చేస్తుంది. పిల్లలకు మనం ఇవ్వాల్సింది సౌకర్యవంతమైన బాల్యం మాత్రమే కాదు... జీవితాన్ని ఎదుర్కొనే మనోధైర్యం కూడా. #💗నా మనస్సు లోని మాట #parenting. #parenting tips #parents #నా ఆలోచనలు