മൺമറഞ്ഞവരുടെ ആകാശം **************** രചന ✍️ കൃഷ്ണബാലാമണി **************** നിലാവിന്റെ നിശബ്ദതയെ പുണർന്നിറങ്ങിയ ആത്മാവ് സ്വയം ചോദിച്ചു ശാന്തിതേടിയലയാത്ത ഏത് തീരമാണിനിഎനിക്കായ് ഉള്ളത് മോക്ഷത്തിനായ് ഒരു പുത്രന്റെ ദർഭയേറ്റുവാങ്ങാൻ കഴിയാത്തത് ഏത് ജന്മത്തിന്റെ പാപഫലം !!! മരണത്തിന്റെ കറുത്ത നിറമണിഞ്ഞ ശരീരത്തിലൂടെ അരിച്ചിറങ്ങുന്ന തണുപ്പിനാൽ വിറങ്ങലിച്ചങ്ങനെ ജനിച്ചുവളർന്ന വീടിന്റെ തെക്കേപറമ്പിൽ നേർത്തപഞ്ഞികെട്ടുപോലുള്ള ആത്മാവ് നിലകൊണ്ടു,,, മരിച്ച് ഏഴുനാളുകൾ കഴിഞ്ഞിട്ടും പോകാൻ ഇടമില്ലാതെ എന്തിനോ വേണ്ടികാത്തു നിൽക്കുന്ന ആർക്കോവേണ്ടി ജീവിച്ച് ആഗ്രഹങ്ങളെ പാതിയിൽ ഉപേക്ഷിച്ചു പോകേണ്ടിവന്ന അച്ഛൻ,,, അല്ല !!! അല്ലാ !!! ഞാനൊരു അച്ഛൻ മാത്രമല്ല മകനാണ് അതുമല്ല !!! അത് മാത്രമല്ലാ !!! ഒരു ഭർത്താവുകൂടിയാണ്,,,, പേരുകളും സ്ഥാനങ്ങളും വേഷങ്ങളും ജീവിച്ചിരുന്നപ്പോൾ അവനവന്റെ ആവശ്യങ്ങൾക്കായി എനിക്ക് വീതിച്ചു തന്നിരുന്നു,,, അന്ന് സ്നേഹത്തോടെ ചേർത്തു പിടിച്ചവർ മരണത്തെ പുണർന്നു കടന്നുപോയ എന്റെ ആത്മാവിനെ ഭയക്കുന്നതെന്തിന് ? നനവുമാറാത്ത മൺകൂനയിലേക്ക് പേടിയോടെ നോക്കുന്നതെന്തിന് ? ഏറെ സങ്കടത്തോടെ ഞാൻ പറയട്ടെ !!! ആർക്കുവേണമെങ്കിലും എപ്പോൾ വേണമെങ്കിലും ശരീരത്തെ ഉപേക്ഷിക്കാൻ കഴിയും,,, ആഗ്രഹിച്ചാലും ഇല്ലെങ്കിലും മരണം അതിന്റെ കറുത്ത കൈകളാൽ ഒരിക്കൽ ഓരോ ശരീരത്തെയും വരിഞ്ഞുമുറുക്കും ,,, പുഴുക്കളോ അഗ്നിനാമ്പുകളോ ആർത്തിയോടെ തിന്നുതീർക്കുന്ന ശരീരത്തിനുള്ളിൽ വസിച്ചിരുന്ന ആത്മാവിന് എവിടന്നാണ് മുക്തി ? ഉത്തരമില്ലാത്ത ചോദ്യങ്ങളൊത്തിരിയുണ്ട്,, പക്ഷെ,, ഉത്തരമേകാനാരുമില്ല,,,, കാലം കടന്നു പോകും മൺകൂന മായും ചുവർ ചിത്രത്തിലെ പൂക്കൾ കരിയും കൊഴിയും,,, ബന്ധങ്ങളില്ലാത്ത ആത്മാവുമാത്രമായ് ആകാശത്തിന്റെ അനന്തതയിൽ മുത്തശ്ശികഥയിലെ കുഞ്ഞു നക്ഷത്രമായ് ഇടയ്ക്ക് മിന്നിമായുന്ന ചെറുതരിവെട്ടമായ് കണ്ണുചിമ്മികടന്നുപോകുന്ന എനിക്കിപ്പോൾ പേരില്ല,,,, ഊരില്ല,,, ഒരിക്കൽ തൊട്ടുഴി ഞ്ഞു തഴുകിയ കൈകളെ ആരോർക്കാൻ !!! ഓർക്കുന്നോ ർക്ക് പറയാൻ മൺമറഞ്ഞവർക്കുള്ള ഒരേയൊരു പേരാണ് ആത്മാവ്,,,. എന്നോ ഒരുനാൾ ആത്മാവ് തൊട്ട് സത്യം ചെയ്തുകൊടുത്തു ഞാൻ ഉറ്റവർക്ക്,,, എന്റെ മരണം വരെക്കും കൂടെയുണ്ടാവുമെന്ന് ,,, ആയതിനാൽ എന്നിലെ ആത്മാവിനെ ജീവിനുള്ളനാളിലെ ഞാൻ കണ്ടിരുന്നു,, മാറ്റാർക്കും തിരിച്ചറിയില്ലെങ്കിലും,,✍️ **************** സസ്നേഹം കൃഷ്ണബാലാമണി #🖋 എൻ്റെ കവിതകൾ🧾 #📔 കഥ #📋 കവിതകള്‍