#📙 നോവൽ - കാശിയുടെ പെണ്ണ് 💐💐 🔻 പാർട്ട്_ 83 ✍️ രചന - ജിഫ്ന നിസാർ ❣️ ആ നാടന്ന് വരെയും കാണാത്ത.. ആഘോഷിക്കാത്ത വിധമായിരിക്കണം മകളുടെ വിവാഹമെന്ന് വാശിയുണ്ടായിരുന്ന അശോകന് ഒടുവിൽ അതൊരു കനത്ത അടിയായി തീർന്നിരിക്കുന്നു. കാർത്തു കാശിയുടെ കൂടെ പോയത് ഇനിയാ നാട്ടിൽ അറിയാൻ ആരും ബാക്കിയില്ല. അവനൊപ്പമാണെങ്കിൽ അവൾ സേഫായിരിക്കും.. കാശി നാഥൻ നല്ല ചെക്കനാണെന്ന് തന്നെയാണ് അവരിൽ ഭൂരിപക്ഷത്തിന്റെയും അഭിപ്രായം. അതോടൊപ്പം തന്നെ കാശിയുടെ പേരിൽ അന്നാ വന്ന കേസ്.. അത് പോലും അശോകനും മഹേഷും ചേർന്ന് നടത്തിയ കെണിയാണെന്ന് കൂടി നാട്ടിൽ പറഞ്ഞു പരന്നു തുടങ്ങി. അശോകന് അയാളുടെ ഫോഴ്സ് മുഴുവനും ഉപയോഗിച്ച് തിരഞ്ഞിട്ടും കാശിയും കാർത്തുവും ഒറ്റ രാത്രിയുടെ മറവിൽ എവിടെ പോയോളിച്ചെന്ന് കണ്ടു പിടിക്കാൻ പോയിട്ട്.. അതിനെ കുറിച്ചൊരു സൂചന പോലും കിട്ടിയില്ല. അതയാളെ കുറച്ചൊന്നുമല്ല നിരാശപ്പെടുത്തുന്നതും. തനിക്കു കഴിയാത്തതൊന്നുമില്ലെന്നുള്ള ഹുങ്ക് കൂടിയാണ് തീർന്നു കിട്ടിയിരിക്കുന്നത്. കാശിയുടെ വീട്ടിലും അശോകൻ അന്വേഷണം നടത്തിയിട്ടുണ്ട്. അവന്റെ ബുള്ളറ്റ് കാശ്ശിയുടെ വീട്ടിൽ തന്നെയുണ്ട്. വീട്ടിൽ പോലീസുമായി ചെന്ന് അശോകൻ അന്വേഷണം നടത്തിയെങ്കിലും പോയതിനെ കുറിച്ചൊരു തുമ്പും കിട്ടിയതുമില്ല. പിന്നെയുള്ളൊരു സാധ്യത ശിവയാണ്. മുതിർന്ന പോലീസ് ഉദ്യോഗസ്റ്റരുടെ സാന്നിധ്യത്തിൽ ചോദിച്ചിട്ട് പോലും കാശി എങ്ങോട് പോയെന്ന് അവനറിയില്ലെന്നും തലേന്ന് രാത്രിയിൽ വിളിച്ചപ്പോൾ പോലും ഇങ്ങനൊരു പൊക്കിനെ കുറിച്ചവൻ പറഞ്ഞിട്ടില്ലെന്നുമുള്ള വാദത്തിൽ നിന്നും അണുവിടെ വിടാതെ തന്നെ ശിവ ഉറച്ചു നിൽക്കുകയും ചെയ്തതോടെ അശോകന് മുന്നിൽ ആ വഴിയും അടഞ്ഞു കഴിഞ്ഞിരുന്നു. അന്നത്തെ ദിവസം വൈകുന്നേരമായിട്ടും കാര്യങ്ങൾക്കൊരു നീക്കുപോക്കുണ്ടായിട്ടിയില്ല. അതിന്റെയൊരു ക്ഷീണവും ദേഷ്യവും അയാളിൽ നല്ലത് പോലുണ്ട്. 💥💥 സത്യമാണോ അമ്മേ..? " വിഷ്ണുവിന്റെ സ്വരത്തിൽ സന്തോഷം വിങ്ങി. "അല്ലാതെ പിന്നെ ഇങ്ങനൊരു നുണ നിന്നോട് വിളിച്ചു പറഞ്ഞിട്ട് എനിക്കെന്ത് കിട്ടാനാ വിച്ചു.." അശോകന്റെ മകളെയും കൊണ്ട് കാശി ഒളിച്ചോടി പോയ കഥ.. തിടുക്കത്തിൽ തന്നെ അവർ മകനേ വിളിച്ചറിയിച്ചതാണ്. സുഗന്ധിയുടെ വാക്കുകൾക്കും ഒരു സന്തോഷത്തിന്റെ രുചിയുണ്ട്. ശോ... ഭവ്യയുടെയും ശിവയുടെയും കാര്യത്തിൽ ഇനിയെന്ത് ചെയ്യുമെന്ന് കരുതി ഒരു റേൻജ് കിട്ടാതെ നിന്നിടത് നിന്നും വളരെ വലിയൊരു സാധ്യതയാണ് മുന്നിൽ തുറന്നു കിട്ടിയിരിക്കുന്നത്. ബിബിനെ അത്ര പെട്ടന്നൊന്നും പറഞ്ഞു പറ്റിക്കാൻ പറ്റില്ല. ഭവ്യ അവന് മുന്നിൽ ഇനിയൊരിക്കലും ഒരു തടസ്സമാവില്ലെന്നുള്ള ഉറപ്പിന് മേലെയാണ് കാശിനാഥൻ അവന്റെ ദേഷ്യം കൊണ്ട് താണ്ഡവമാടിയത്. വിഷ്ണുവിന്റെ മനസ്സിൽ സ്വാഭാവികമായും ആ വാർത്ത കേട്ടതും ആഹ്ലാദം നുരഞ്ഞു പൊന്തി. അശോകന്റെ മകളുടെ കല്യാണതലേന്ന്.. അവൾക്കൊപ്പം ഒളിച്ചോടി പോയവൻ. അവനെയിനി കണ്ട് കിട്ടിയാൽ അശോകൻ വിധിക്കുന്ന ശിക്ഷ. സ്വന്തം അനുജനാണ് ആ ക്രൂരതയെ ഏറ്റു വാങ്ങേണ്ടതെന്ന് പോലും ഓർക്കാതെ വിഷ്ണു സന്തോഷിക്കുകയാണ്. കാരണം അവനറിയാം അശോകനെ. ശത്രുക്കളോട് അശോകൻ കാണിക്കുന്ന രീതികളെ. അശോകന്റെ കൂടെ ആയിരുന്നത് കൊണ്ടാണ് വിഷ്ണുവിന്റെ പകയുടെ തീ ജ്വാലകൾ അത്രയും വേഗത്തിൽ കാശിയുടെ നേരെ നീളാഞ്ഞത്. ഒരിക്കൽ കാശിക്ക് വേണ്ടി അശോകൻ അവനെ വിലക്കിയിട്ടുമുണ്ട്. കർശനമായിട്ട് തന്നെ. അവനാ ദേഷ്യം കൂടി അശോകനോടുണ്ട്. ഇതിപ്പോ അവന്റെ രണ്ടു ശത്രുക്കൾക്കും ഒരുപോലെ പണി കിട്ടിയിരിക്കുന്നു. അയാളുടെ കൂടെ വിശ്വാസ്ഥനായി നടന്നിട്ടോടുവിൽ മകളെ തട്ടി എടുത്തു കൊണ്ട് പോയി ആദ്യം കാശിനാഥൻ അശോകന്നിട്ട് നല്ലസ്സല് പണി കൊടുത്തു. നാട്ടിൽ അയാൾക്കിപ്പോ തല ഉയർത്തി നടക്കാൻ പറ്റാത്ത കോലത്തിൽ ആയിക്കാണും. അമ്പലപറമ്പിൽ അശോകന്റെ പതിക്ക് തന്നെയാണ് കാശി നാഥന്റെ അടി ചെന്ന് കൊണ്ടത്. അതയാൾ ഒരിക്കലും മറക്കില്ല. അവനെവിടെ പോയോളിച്ചാലും അൽപ്പം റിസ്ക് എടുക്കേണ്ടി വന്നാലും അശോകൻ അവനെ അതികം വൈകാതെ തന്നെ കണ്ടു പിടിക്കുമെന്ന് വിഷ്ണുവിന് ഉറപ്പുണ്ട്. അങ്ങനെ കണ്ട് കിട്ടിയാൽ.. കൊടുത്ത പണിക്ക് മറുപണി പണിയുന്ന അശോകൻ.. ആഹാ.. പൊളിക്കും. രണ്ടും കൂടി ചേർന്ന് നിന്നപ്പോൾ ഉണ്ടായിരുന്ന ഉഷാറൊന്നും തന്നെ ഇനി അകന്നു നിൽക്കുന്നവർക്കുണ്ടാവില്ല. അതവരെ രണ്ടു പേരെയും കാര്യമായി തന്നെ ബാധിക്കുമെന്നതിൽ യാതൊരു സംശയവും വേണ്ട. എല്ലാം കൂടി അവന് വല്ലാത്തൊരു ഉഷാറു തോന്നി. കാശി നാഥൻ നാട്ടിൽ തിരികെ എത്തും മുന്നേ തനിക്കു ചെയ്ത് തീർക്കാൻ കുറച്ചു കൂടി കാര്യങ്ങളുണ്ടെന്ന് വിഷ്ണുവിനറിയാം. അതിന്റെയൊരു തിടുക്കമുണ്ടവനും. "പെട്ടന്ന് എണീറ്റ് റെഡിയായിക്കോ.. നമ്മൾ തിരിച്ചു പോവാണ്.." തനിക്ക് മേലെയുള്ള ബ്ളാങ്കറ്റ് എടുത്തു മാറ്റി അടുത്ത് കിടക്കുന്നവളോട് പറഞ്ഞിട്ട് അവൻ എഴുന്നേറ്റു. "ഒരാഴ്ച എന്നല്ലേ വന്നപ്പോ പറഞ്ഞത്.." കൂടെ ഉള്ളവൾക്ക് അവനിൽ നിന്നും ഊറ്റി എടുക്കാൻ കരുതിയത്രയും കാശ് കിട്ടില്ലേ എന്നൊരു ആശങ്കയുണ്ടെന്ന് അവളുടെയാ ചോദ്യം കേട്ടാലേ അറിയാം. "ഞാനങ്ങനെ അങ്ങനെ പലതും പറഞ്ഞു കാണും..അതൊന്നും ഓർത്തിരിക്കല്ലല്ല എന്റെ ജോലി.ഇപ്പൊ നീ ഞാൻ പറയുന്നത് കേൾക്ക്.. പത്തു മിനിറ്റ് കൊണ്ട് ഞാൻ റൂം വെക്കേറ്റ് ചെയ്യും.. എനിക്ക് പോകേണ്ടത് അത്യാവശ്യമാണ്.. അപ്പോഴേക്കും റെഡിയായി വന്നാ ഞാനെന്റെ കൂടെ കൊണ്ട് പോകും.." ഇനിയൊന്നും പറയാനില്ലാത്ത പോലെ അത്രയും പറഞ്ഞു കൊണ്ടവൻ തിടുക്കത്തിൽ തന്നെ ബാത്റൂമിലേക്ക് കയറി പോകുകയും ചെയ്തു.. 💥💥 മിയ... കാശി പറഞ്ഞ ആ പേര് ഒരിക്കൽ കൂടി ആവർത്തിച്ചു പറയുമ്പോൾ കാർത്തുവിന്റെ കണ്ണുകൾ മിഴിഞ്ഞത് പോലായിരുന്നു. "നിന്റെ അരികിലേക്ക് വരും മുൻപ് അവളെന്നെ കാണാൻ വീട്ടിൽ വന്നിരുന്നു. അമ്പലപറമ്പിൽ അശോകന്റെ മകളെ കുറിച്ചല്ല.. അന്നവൾ വന്നിട്ടെന്നോട് പറഞ്ഞു തന്നത് മുഴുവനും കാശിനാഥന്റെ പ്രണയിനി കാർത്തുവിനെ കുറിച്ചാണ്. അവനില്ലാതെ അവൾക്കൊട്ടും വയ്യെന്ന് പറയുമ്പോൾ നിന്റെ കൂട്ടുകാരി കരയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.." നേർത്തൊരു ചിരിയോടെ അവനത് പറയുമ്പോൾ കാർത്തുവിന്റെ കണ്ണുകളും നിറഞ്ഞു. വിതുമ്പി പോയ ചുണ്ടുകൾ കടിച്ചു പിടിച്ചു കൊണ്ടവൾ തിരിഞ്ഞ് നിൽക്കുമ്പോൾ കാശി അവളെ പിന്നിൽ നിന്നും തന്നിലേക്കാടാക്കി പിടിച്ചു. അവന്റെ സമ്മതത്തോടെയുള്ള ആദ്യചേർത്ത് പിടിക്കൽ.. ഇത് വരെയും വാശിയോടെ അവൾ അവനിലേക്കിടിച്ചു കയറുകയായിരുന്നല്ലോ പതിവുകൾ.. കാർത്തു എതിർപ്പൊന്നും കാണിക്കാതെ അവനോട് ചേർന്ന് നിന്നു. കൈകൾ കൊണ്ടവളുടെ വയറിൽ ചുറ്റി പിടിച്ചു കൊണ്ടവനും ആ തോളിൽ മുഖം ചേർത്ത് വെച്ചു. "മഹേഷിന്റെ താലി സ്വീകരിക്കേണ്ടി വന്നാ സ്വയം ജീവിതം അവസാനിപ്പിക്കാൻ കാത്തിരിക്കുന്ന കാർത്തുവിനെ കുറിച്ചും.. എനിക്ക് വേണ്ടി... ചെയ്യാത്ത കുറ്റത്തിന് ജയിലിൽ പോയ എനിക്കൊരു ബുദ്ധിമുട്ടും ഉണ്ടാവാതിരിക്കാൻ.. ഞാൻ ജാമ്യം കിട്ടി പുറത്തിറങ്ങാൻ സ്വയം ജീവൻ പോലും കൊടുക്കാൻ തയ്യാറായ അവളുടെ കൂട്ടുകാരിയെ ഇനിയും കണ്ടില്ലെന്ന് നടിച്ചാൽ.. ഈ ജന്മം മുഴുവനും കാശി നാഥന് സമാധാനം എന്നൊന്ന് ഉണ്ടാവില്ലെന്ന് പറഞ്ഞു.. അത്രയും... അത്രയും... ഈ കാർത്തിക തമ്പുരാട്ടി എന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞു.. " പറഞ്ഞു പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരിക്കിക്കെ അവന്റെ സ്വരം നേർത്തു പോയി.. കാർത്തുവിനെ അവന് നേരെ തിരിച്ചു നിർത്തി. മിയയെ ഓർത്തു കൊണ്ടായിരിക്കും.. അവളുടെ കണ്ണുനീരപ്പോൾ കവിൾ നനച്ചു തുടങ്ങിയിരുന്നു.. "ഇനിയീ കൂട്ടുകാരി പെണ്ണിന്റെ കണ്ണ് നിറക്കില്ലെന്നും കാശി നാഥൻ അവളെ അവന്റെ ജീവനോട് കോർത്തു ഉരുക്കി ചേർത്തോളാമെന്നും ഞാനവൾക് വാക്ക് കൊടുത്തിട്ടുണ്ട് കാർത്തു.." ഒരു കൈ കൊണ്ടവളെ ഇടുപ്പിൽ ചേർത്ത് പിടിച്ചു ആ കണ്ണുനീർ തുടച്ചു കൊണ്ടവൻ പതിയെ പറഞ്ഞു. "അവളുടെ.. കസിൻ ബ്രോ വയനാട്ടിൽ ഉണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞതും.. അയാളോട് നമ്മുക്ക് കാര്യം പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.. ഇങ്ങോട്ട് വന്നാൽ അയാൾ നമ്മളെ എങ്ങനെ വേണേലും ഹെല്പ് ചെയ്യുമെന്നും അവളാണ് പറഞ്ഞത്." അവനാ പറഞ്ഞപ്പോഴും മിയയെ കുറിച്ച് ഇങ്ങനൊന്നും ഒരിക്കലും താൻ മുന്നേ ആലോചിച്ചു നോക്കിട്ടില്ലല്ലോ എന്നായിരുന്നു കാർത്തുവിന്റെ മനസിലപ്പോൾ. കാശിയെ കുറിച്ചെന്ത് പറഞ്ഞാലും അവസാനം അതിന്റെ പേരിൽ ദേഷ്യം കാണിക്കുന്നവൾ.. അവൾ തനിക്ക് വേണ്ടി നേരിട്ടവനെ കാണാൻ പോയിരിക്കുന്നു.. സംസാരിച്ചു കൊണ്ടവന്റെ തീരുമാനം മാറ്റിയിരിക്കുന്നു. "നിന്നോടവൾക്ക് എന്തൊരു ഇഷ്ടമാണ് കാർത്തു.. അത്രേം നന്നായ് അവളെന്റെ മുന്നിലാ ഇഷ്ടം അവതരിപ്പിച്ചു.. നിനക്ക് വേണ്ടി വാദിച്ചും കരഞ്ഞും എന്നെ കണ്ണ് പൊട്ടുന്ന ചീത്ത വിളിച്ചും..ആ പെണ്ണ് കാണിച്ചതത്രയും നിന്നോടുള്ള സ്നേഹമായിരുന്നു. അവനാ നിമിഷങ്ങളെ ഓർക്കുമ്പോൾ ചിരി വരുന്നുണ്ട്. "അപ്പൊ.. അപ്പൊ അവള് പറഞ്ഞിട്ടാണോ കാശ്യേട്ടൻ വന്നേ..." കാർത്തു കുഞ്ഞൊരു പരിഭവത്തോടെയാണ് ചോദിക്കുന്നത്. "ആണോ.. ആ ചോദ്യം ഒന്ന് കൂടി ചോദിച്ചു കൊണ്ടവനാ കണ്ണിലേക്കു നോക്കി. "പ്രണയം എന്തെന്നറിയുന്ന നാൾ മുതൽ ഞാൻ നിങ്ങളെ പിറകെയില്ലേ.. എന്റെ ഇഷ്ടം പറയുന്നില്ലേ.. കാണിക്കുന്നില്ലേ.. എന്നിട്ടൊരു തവണ പോലും ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന പോലെ എന്നെയൊന്നു നോക്കിയിട്ട് കൂടിയില്ല.. എന്നോടൊന്നും മിണ്ടിയില്ല.. ഞാനെന്റെ പ്രണയം നിറച്ചു നൽകിയ ഗിഫ്റ്റ് ഒന്നും മനസ്സോടെ സ്വീകരിച്ചിട്ടില്ല.. നല്ലൊരു വാക്ക് പോലും പറഞ്ഞിട്ടില്ല. മഹേഷ്‌.. മഹേഷെന്നെ കല്യാണം കഴിക്കാൻ പോകുന്നു എന്നറിയിച്ചപ്പോൾ പോലും... അപ്പഴും ഇഷ്ടം പറഞ്ഞില്ല.. കൂടെ ണ്ടാവും.. ന്നും പറഞ്ഞില്ല.. അവന്റെ താലിയിൽ നിന്നും രക്ഷപ്പെടുത്തി തരാം എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോഴും ഞാൻ.. ഞാനെത്ര കൊതിച്ചെന്നോ.. അങ്ങനൊരു.. വാക്ക് കേൾക്കാൻ.." ഇടറി കൊണ്ടവളുടെ വാക്കുകൾ പലയിടത്തും മുറിഞ്ഞു. അവളുടെ പ്രണയത്തിന്റെ പരിഭവം.. അവനത്ര മേൽ ഇഷ്ടത്തോടെ ആ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. "നമ്മുക്കൊരാളോട് ഒരുപാട് ഇഷ്ടം തോന്നിയാലും അവർ നമ്മൾ കാരണം സങ്കടപ്പെടരുതെന്നും.. ലൈഫിൽ കഷ്ടപെടരുതെന്നും ആഗ്രഹിക്കും പെണ്ണേ...അതും.. അതും സ്നേഹമാണ്.. സ്നേഹത്തിന്റെ ഏറ്റവും പീക്ക് ലെവൽ.." നന്നേ പതിഞ്ഞു പോയ ആ വാക്കുകൾ. അവന്റെ പ്രണയത്തിന്റെ മറുപടി.. അതിനൊപ്പം തന്നെ അവളുടെ നെറ്റിയിൽ അമർന്നു പോയ ആ ചുണ്ടുകളുടെ തണുപ്പ്. അവളാ നെഞ്ചിലേക്ക് തന്നെ മുഖമൊളിപ്പിച്ചു പിടിച്ചു. രണ്ടും കൈകൾ കൊണ്ടും അവനവളെ ചേർത്ത് പിടിച്ചു. "ഞാൻ നിന്നെ സ്നേഹിച്ചില്ലെന്ന് പറയരുത്.. കാർത്തിക അശോകൻ എന്നെ സ്നേഹിച്ചു പോയതിനേക്കാൾ ഒരായിരമിരട്ടി കാശിനാഥൻ അവളേം സ്നേഹിച്ചിരുന്നു.. മോഹിച്ചിരുന്നു.." അവളെ കോരി തരിപ്പിച്ച ആ വാക്കുകൾ. കാർത്തു മുഖമുയർത്തി അവനെ നോക്കി. എത്രയോ നാളുകൾ കൊണ്ടവൾ കേൾക്കാൻ കൊതിച്ച ആ വാക്കുകൾ. അതവന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പോളം ചേർന്നു നിന്ന് കൊണ്ട് കേൾക്കാൻ കഴിഞ്ഞതിന്റെ നിർവൃതി കാർത്തുവിന്റെ മുഖത്തങ്ങനെ നിറഞ്ഞു നിൽപ്പുണ്ടപ്പഴും. "സ്നേഹിച്ചിരുന്നു ഞാനും.. പക്ഷെ അതൊന്നും ഒരിക്കലും നിനക്ക് മനസ്സിലാവും വിധം പ്രകടമാക്കിയിട്ടില്ല കാർത്തു..ഞാൻ.അന്നെന്റെ അവസ്ഥ അങ്ങനായിരുന്നു. അതും.. അതും എന്റെ സ്നേഹമായിരുന്നെടി.." നേർത്തൊരു ചിരിയോടെ അവനവളുടെ കവിളിൽ കൈകൾ ചേർത്തു. "എന്നേക്കാൾ നല്ലൊരാളെ നീ അർഹിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് തോന്നി എനിക്ക്. ഒന്ന് കൊണ്ടും നിനക്കൊപ്പം ചേർന്നു നിൽക്കാൻ അർഹതയില്ലാഞ്ഞിട്ടും പിന്നെയും നീ എനിക്ക് പിറകെ വന്നപ്പോൾ നല്ല ദേഷ്യം തോന്നിയിരുന്നു. അത് നിന്നോടുള്ള സ്നേഹം കൊണ്ടായിരുന്നു. നിന്റെ അച്ഛനോടുള്ള കടപ്പാട് കൊണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷെ എത്രയൊക്കെ എന്റെ പിറകെ നടന്നു കൊണ്ട് നീ വെറുപ്പിച്ചാലും ഒരു പരിധിയിൽ കൂടുതൽ നിന്നോടെനിക്ക് ദേഷ്യം കാണിക്കാൻ പറ്റിയിരുന്നില്ല. നീ വേദനിക്കുമ്പോൾ അതിനേക്കാൾ കൂടുതൽ ഞാനയായിരുന്നു വേദനിച്ചത്.. നിന്റെ പ്രണയം നിറച്ചുള്ള ഓരോ നോട്ടങ്ങളെയും വാക്കുകളെയും വേദനയോടെ തന്നെയായിരുന്നു അവഗണിച്ചത്. മനഃപൂർവം ഞാൻ നിന്നിലെക്കെന്റെ കണ്ണും ഹൃദയവും അടച്ചു പിടിച്ചാലും അതെന്നെയും പിടിച്ചുലച്ചിരുന്നു..പലപ്പോഴും. ചില നേരത്തേ നിന്റെ പ്രണയം നിറഞ്ഞ നോട്ടം... ചിരി.. വാക്കുകൾ.. അതിൽ നിന്നൊക്കെ തിരിഞ്ഞു നടക്കാൻ ഞാനെത്ര ബുദ്ധിമുട്ടിയിട്ടുണ്ടന്നോ.. നീ നന്നായി കാണാനല്ലേ എന്നങ്ങു കരുതി അതെല്ലാം സഹിക്കും..ക്ഷമിക്കും. പക്ഷെ.. രാത്രി.. രാത്രിയിൽ എന്റെ ഹൃദയമെന്നെ ചതിക്കും. വിട്ടു പോവാതെ ഇട നെഞ്ചിലങ്ങനെ പറ്റി പിടിച്ചു കൊണ്ടെന്നെ ഒന്നുറങ്ങാൻ പോലും വിടാതെ.. നീയും നിന്റെ പ്രണയവും. മര്യാദക്കൊന്ന് ശ്വാസമെടുക്കാൻ കൂടി കഴിയാതെ ഞാൻ.." പിടിച്ചു നിൽക്കാൻ വയ്യെന്ന പോലെ അവനവളുടെ നെറ്റിയിൽ വീണ്ടും ഉമ്മ വെച്ചു. അവനവന്റെ സ്നേഹം അടക്കി പിടിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ലെന്ന പോലെ.. ഇട തടവില്ലാതെ പിന്നെയും അവനാ ചുംബനത്തിന്റെ ചൂടറിയിച്ചു.. അവളുടെ നെറ്റിയിൽ.. നെറുകയിൽ.. പിന്നെ അടഞ്ഞു പോയ ആ കണ്ണുകൾക്ക് മീതെയും. സ്നേഹം മാത്രം നിറഞ്ഞ സ്നേഹചുംബനങ്ങൾ. "ഞാനെന്റെ ആഗ്രഹങ്ങളെയും സ്വപ്നങ്ങളെയും വിട്ടു കളഞ്ഞു കൊണ്ട് സ്നേഹിച്ചവരെല്ലാം എനിക്ക് മുട്ടൻ പണി തന്ന ചരിത്രമേ ഒള്ളു. ഇപ്പഴിതെ നീയും.കാശിനാഥന്റെ ഏറ്റവും വലിയ മോഹമായിരുന്നിട്ടും വിട്ട് കളയാൻ നോക്കിയിട്ടും..ഇപ്പോഴെന്റെ ഭാര്യയായി എനിക്ക് മുട്ടൻ പണി തന്നെ തന്നിരിക്കുന്നു... കള്ളച്ചിരിയോടെ അവൻ നോക്കുമ്പോൾ അവളവനെ കണ്ണുരുട്ടി നോക്കുക്കുന്നുണ്ട്. മിയ വന്നു പറഞ്ഞില്ലേലും ഞാൻ വരുമായിരുന്നു.. നിന്നെ മഹേഷിന്റെ താലിയിൽ നിന്നും രക്ഷപ്പെടുത്തി ഞാനെന്റെ സ്വന്തമാക്കി തീർക്കുകയും ചെയ്യുമായിരുന്നു.കാരണം നീ.. നീ എനിക്കെന്റെ ജീവനാണ്.." നീ ആഗ്രഹിച്ച പോലൊരു ലവർ ആവാൻ എനിക്ക് പറ്റിയില്ല. എന്റെ സാഹചര്യങ്ങൾ അങ്ങനായിരുന്നു.പക്ഷെ.. നീ ആഗ്രഹിക്കുന്ന. പോലൊരു ഭർത്താവായിരിക്കാൻ ഞാൻ ശ്രമിക്കാം..ശ്രദ്ധിക്കാം. അതും പറഞ്ഞു കൊണ്ടവൻ അവളെ അടക്കി പിടിച്ചു. "മുന്നേ നീയാ ഹോസ്പിറ്റലിൽ പനി പിടിച്ചു കിടന്നന്ന് ആ നേഴ്സിനോട് പറഞ്ഞിരുന്നില്ലേ സ്നേഹനിധിയായ നിന്റെ കെട്ട്യോൻ കാശിനാഥനെ കുറിച്ച്.. അത് പോലെ... അത് പോലെ ആയേക്കാം ഞാൻ..അത് മതിയാവില്ലേ.. അടക്കി പിടിച്ചൊരു ചിരിയോടെ അവനത് പറയുമ്പോൾ കാർത്തു അവനെ മിഴിച്ചു നോക്കി. അവളെ ഏറെ മോഹിപ്പിക്കുന്നൊരു ചിരിയുണ്ടായിരുന്നു അവനപ്പോൾ.. തുടരും.. പ്രണയം എഴുതി തുടങ്ങിയ ഞാൻ പിന്നെ ഫോമിലാവും.🫣 അതിനൊപ്പിച്ചു നിങ്ങള് കൂടിയൊന്ന് കട്ടക്ക് കൂടെ നിന്ന് തന്നാ.. നമ്മുക്കിത് വേണേൽ ഇനി ഡെയിലി രണ്ടു പാർട്ട് വീതമാക്കാൻ പറ്റും 😎 റിവ്യൂ ഇട്ടിട്ട് പോണേ.. സ്നേഹത്തോടെ jif💥 #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ

#🥳 അടിപൊളി ചൊവ്വാഴ്ച സ്റ്റാറ്റസുകൾ #📔 കഥ #📖 കുട്ടി കഥകൾ

#📙 നോവൽ - നീലാംബരം..... 🔻 ഭാഗം -30 ✍️ രചന - Aysha akbar ആ ഒരൊറ്റ പേര് നെഞ്ചിലെന്തോ കൊളുത്തി പ്പിടിച്ചിരിക്കുന്നത് അവനറിഞ്ഞു.... അനങ്ങാൻ പോലും കഴിയാത്തത് പോലെ.... അവൻ പിറകിൽ നിൽക്കുന്ന വളിലേക്ക് തലയൊന്ന് ചെരിച്ചു..... നീല സാരി യുടെ അറ്റം ഇളം കാറ്റിലോന്നിളകി.... അവന്റെ ഉള്ളും ഒന്ന് പിടച്ചു.... അവന്റെ നോട്ടം കണ്ടെന്ന വണ്ണം തവിട്ട് നിറമുള്ള മിഴികൾ സംശയത്തോടെ അവനെയൊന്ന് നോക്കി.... മ്മ്........? അവൻ കണ്ണിമാ വെട്ടാതെ നോക്കി നിൽക്കുമ്പോൾ അവൾ അക്ഷമയോടെ പുരിക്കൊന്നുയർത്തി..... നീ... നീലാംബരി എന്നാണോ പേര്..... ചോദിക്കുമ്പോൾ അവന്റെ ശബ്ദത്തിന് ഇടർച്ച വന്നിരുന്നു..... അതേ..... കൂടെ കൊണ്ട് വന്നിട്ടിപ്പോഴാണോ പേര് ചോദിക്കുന്നത്...... അവളതും ചോദിച്ചു കൊണ്ടോന്ന് മുഖം കൂർപ്പിക്കുമ്പോഴും അവളിലേക്കെത്താൻ അവനു കഴിയുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല.. മനസ്സ് മറ്റെവിടെയൊക്കെയോ അലഞ്ഞു തിരിഞ്ഞു നടപ്പാണ്...... തനിക്കാരാ ..ഈ പേരിട്ടത്.... ചോദിക്കുമ്പോൾ ഉള്ളിലാകെയൊരു നീലാകാശം തെളിഞ്ഞു നിൽക്കുന്നത് പോലെ.... അതവനെ അങ്ങേയറ്റം കുത്തി നോവിച്ചു... അവന്റെയാ ചോദ്യത്തിലും ഭാവത്തിലും അല്പം അത്ഭുതം കൂടിയെന്ന വണ്ണം അവളുടെ മിഴികളൊന്ന് വിടർന്നു.... അച്ഛൻ...... അച്ഛൻ ഭാഗവതരായിരുന്നു.... അവളൊരിളം ചിരിയോടെ യത് പറയുമമ്പോഴാണ് അവന്റെ ഉള്ളൊന്ന് തണുത്തത്...... അവളിലെ നീലാംബരി, രാഗമായിരിക്കാം .... എല്ലാം യാദൃശ്ചികം മാത്രം... അല്ലെങ്കിലും തന്നേ കബളി പ്പിക്കാനുള്ള വെറുമൊരു വാക്കായിരുന്നില്ലേ പുനർജ്ജന്മം...... എപ്പോഴും.. നീല സാരിയാണോ ഉടുക്കാറുള്ളത്..... വീണ്ടും എന്തോ ഒന്ന് തൊണ്ടയിൽ കുരുങ്ങി നിന്നപ്പോഴാണ് അവനത് കൂടി ചോദിച്ചത്.... തന്റെ നീലാംബരിയല്ല അവളെന്ന് അവനുറപ്പിക്കണമായിരുന്നു...... അവനത് ചോദിച്ചതും അവൾ അവനെ യൊന്നു തുറിച്ചു നോക്കി.... ആരെങ്കിലും എന്നും നീല സാരി ഉടുക്കുവോ.... ആകെ രണ്ട് സാരിയെ എനിക്കുള്ളൂ...... അവളൊരു ചിരിയോടെ അത് പറയുമ്പോൾ അതിലല്പം പരിഹാസം കലർന്നിരുന്നെങ്കിൽ കൂടി അതവനിലൊരു താൽകാലിക ആശ്വാസം നൽകിയിരുന്നു... അപ്പോഴും അവളുടെ പേര് നെഞ്ചിൽ കല്ലിച്ചു തന്നേ കിടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.... അതേയ്.... അവനൊന്നും പറയാതെ തിരിഞ്ഞു നടക്കാൻ തുടങ്ങുമ്പോഴാണ് പിറകിൽ നിന്നും അവളൊന്നു വിളിച്ചത്... അവനൊന്നവളിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു...... ഞാനൊന്ന് കുളിച്ചിട്ട് കഴിച്ചാൽ പോരെ... ആകെ മുഷിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.... അവൾ പതിഞ്ഞ ശബ്ദത്തിലത് പറയുമ്പോൾ വാക്കുകളിലൊരു ദയനീയത കലർന്നത് പോലെ....... ആ....... എങ്കി പോയി കുളിച്ചോളൂ..... വേണ്ട..... കഴിഞ്ഞിട്ട് മതി..... അവൾക്ക് വേണ്ടിയെന്ന വണ്ണം അവനൊഴിഞ്ഞു നിന്ന് കയ്യിലെ തോർത്തു ടേബിളിലേക്ക് വെച്ചപ്പോഴായിരുന്നു അവൾ പെട്ടെന്നത് പറഞ്ഞത് ..... അവൻ വീണ്ടും തോർത് കയ്യിലെക്കെടുത്തു കുളി മുറിയിലേക് നടക്കുമ്പോഴും മനസ്സെറെ അസ്വസ്ഥ മായിരുന്നു.... അതിന് കാരണമെന്തെന്ന് അവനറിയുന്നില്ലായിരുന്നു.... അവളുടെ ഓർമകളുടെ പുളിച്ചു തികട്ടലാണോ... അതോ താൻ ഇവളിൽ വൈശാലി യെ തിരയുന്നതിനു തനിക്ക് സ്വയമുള്ള നീരസമാണോ.... അവളിലേക്ക് മനസ്സ് ചാഞ്ഞു പോകുന്നതിലുള്ള അമർഷമാണോ..... കാരണ ങ്ങൾ പലതായത് കൊണ്ടായിരിക്കാം ഉത്തരത്തിനിത്ര ദൂരമെന്നവന് തോന്നി പ്പോയി..... കുളി മുറിയിലേക് ച്ചെന്ന് ചൂട് വെള്ളം തലയിലേക്ക് കോരിയൊഴിക്കുമ്പോഴും ഉള്ളിലെ വിങ്ങലിനോട്ടും കുറവ് വന്നിരുന്നില്ല..... ഡ്രസ്സ്‌ മാറി പുറത്തേക്കിറങ്ങുമ്പോൾ കണ്ടിരുന്നു കുളി മുറിയിലേക് കയറാൻ വേണ്ടി പുറത്ത് കാത്ത് നിൽക്കുന്നവളെ..... അവളുടെ കണ്ണുകൾ അടുക്കള പ്പുറത് നാല് പാടും ചുറ്റി നടക്കുന്നുണ്ട്..... ചുറ്റുമുള്ള തൊടിയിലെ മരങ്ങളിലേക്കും തൊഴുത്തിലെ കന്നുകളിലേക്കുമെല്ലാം അവൾ കൗതുകത്തോടെ നോക്കുന്നുണ്ട്...... കുളിച്ചോ...... അകത്തേക്ക് കയറാൻ തുടങ്ങിയ അഭി അത് പറഞ്ഞപ്പോഴാണ് അവളൊന്നവനിലേക്ക് തിരിഞ്ഞത്...... അവൾ പതിയെ ഒന്ന് തലയാട്ടുക മാത്രം ചെയ്യുമ്പോൾ അവന്റെ കണ്ണുകളിലെ തെളിച്ച ക്കുറവ് അവളും അറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.. അതവളിലും ചിരിയൊരു പ്രയാസം നൽകിയിരുന്നു...... അഭി ഡ്രെസ്സെല്ലാം മാറി വന്ന് കഴിക്കാനിരിക്കുമ്പോഴേക്കും ടേബിളിൽ കറികളും ചോറും നിരന്നിരുന്നു..... വാ....ഇവിടെയിരിക്ക്..... ചോറ് പാത്രം കൊണ്ട് വെച്ച കവിയുടെ പിന്നിൽ പതുങ്ങി ആനന്ദി വന്നപ്പോഴാണ് അഭിയുടെ കണ്ണുകളിൽ വീണ്ടുമാ പ്രകാശം പരന്നത്..... വേണ്ട... ഞാൻ കഴിച്ചു..... അവളത് പറയുമ്പോഴും അഭി അവനരികിൽ കസേര വലിച്ചിട്ടു അവളെ വിളിച്ചിരുന്നു.... അവളൊരു ചിരിയോടെ അവനരികിലേക്ക് വന്നിരുന്നു..... പാത്രം വച്ചു കൊടുത്ത് അവൾക്ക് വിളമ്പിയത്തും അഭി തന്നെയായിരുന്നു.... അമ്മേ... ഏട്ടത്തി... നിങ്ങളൊന്നും ഇരിക്കുന്നില്ലേ..... അഭി വീണ്ടുമത് ചോദിച്ചപ്പോൾ അടുക്കളയിൽ നിന്ന് കറി കളുമായി ദേവി വന്നിരുന്നു.... നേരം മൂന്ന് മണി കഴിഞ്ഞില്ലേ അഭി... ഞങ്ങളൊക്കെ നേരത്തെ കഴിച്ചു..... നീ വരുന്നത് അറിയില്ലല്ലോ...... ദേവി അതും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് കയ്പ്പക്കാ കൊണ്ടാട്ടം അവന്റെ പാത്രത്തിലേക്ക് വെച്ചു കൊടുത്തു.... മതിയമ്മേ...... കഴിക്കെടാ നിനക്കിഷ്ടമല്ലേ..... അവൻ പറഞ്ഞതിന് ദേവി സ്നേഹത്തോടെ തിരികെ പറയുമ്പോൾ വർഷങ്ങൾ കാണാത്തതിന്റെ പരിഭവം ആ ശബ്ദത്തിനുണ്ടായിരുന്നു .... അവൻ മനപ്പൂർവം അത് കണ്ടില്ലെന്ന് നടിച്ചു...... ആ കുട്ടി എവിടെ കവി..... പെട്ടെന്ന് ദേവിയത് ചോദിച്ചപ്പോഴാണ് അവനും ഒരു നിമിഷം അവളെ കുറിച്ചൊന്നോർത്തത്..... ഓർമകൾ മനസ്സിനെ വല്ലാതെ ഞെരുക്കിയാൽ പിന്നിങ്ങനെയാണ്..... വർത്താന കാലത്തിൽ നിന്നല്പം വിദൂരത്തായിരിക്കും..... ഭൂത കാലത്തിന്റെ ഓർമ്മകൾ ഒരു നീരാളി യെ പോൽ മനസ്സിനെയും ശരീരത്തെയും ഒരു പോലെ ചുറ്റി പിടിക്കും..... അവള് കുളിക്കുവാണമ്മേ..... ഇത്ര നേരമോ..... കുറെ നേരമായില്ലേ കയറിയിട്ട്..... കവി പറഞ്ഞതും ദേവി സ്വാഭാവികമായാണ് പറഞ്ഞതെങ്കിൽ കൂടി അഭിക്ക് ഉള്ളിലെന്തോ ഒരു ഭയം തോന്നി...... മരണത്തിന്റെ വക്കിൽ നിന്നുമാണ് അവളെ താൻ കൈ പിടിച്ചു കൊണ്ട് വന്നത്...... അവൻ കണ്ണുകളൊന്ന് വിടർത്തി ദേവിയെ നോക്കിയതും അവന്റെ ആശങ്ക അവർക്ക് വ്യക്തമായിരുന്നു...... കവി.... നീയൊന്ന് കഴിഞ്ഞോ യെന്ന് ചോദിച്ചേ....... ദേവി കവിയോടെന്ന വണ്ണം അത് പറഞ്ഞതും കവി കുളി മുറിക്ക് പുറത്ത് നിന്നവളെ വിളിച്ചു.... നീലാംബരി.... കഴിഞ്ഞില്ലേ .. കഴിക്കാൻ വരു..... കവിയുടെ ആ ശബ്ദത്തിന് പകരം വരുന്ന ശബ്ദത്തിനെന്ന വണ്ണം അഭി ഒരു നെഞ്ചിടിപ്പോടെ കാതോർത്തു.... മനസ്സ് വേണ്ടാത്ത എന്തൊക്കെയോ വരച്ചു കൂട്ടിയത് പോലെ.... ആ.......കഴിഞ്ഞു.... വാതിലീനപ്പുറത്തു നിന്നുള്ള ആ ശബ്ദം കേട്ടപ്പോഴാണ് അഭിയുടെ ശ്വാസം നേരെ വീണത്.... ദേവി യുടെ കണ്ണുകളിലും ഒരാശ്വാസം തങ്ങി നിന്നു..... പാതിക്ക് വെച്ചു ഒഴിക്കൽ നിർത്തിയ ആ കറി അഭി വീണ്ടും ഒഴിച്ചു..... കറിയൊഴിച്ചു കുഴച്ചൊരുരുള വായിലേക്ക് വെച്ചു മുഖമൊന്നുയർത്തി യപ്പോഴാണ് കവിയുടെ പിറകിലായി കയറി വരുന്നവൾ ഒരു നിമിഷം അവന്റെ കണ്ണുകളിലൂടക്കിയത്..... ഒരു മഞ്ഞ സാരിയാണ് വേഷം....... ആ നിറമവൾക്ക് വല്ലാതെ ചേരുന്നെന്ന വണ്ണം മുഖം വല്ലാതെ തിളങ്ങുന്നുണ്ട്..... ഇത് വരെയുള്ളതിനേക്കാൾ അവൾ സുന്ദരിയായത് പോലെ.... നീളൻ മുടി വെറുതെയൊന്ന് കുളി പിന്നൽ കെട്ടി വെച്ചിട്ടുണ്ട്...... തുടുത്ത കവിളുകൾക്ക് പോലും വല്ലാത്തൊരു തിളക്കം...... അവൻ കണ്ണിമ വെട്ടാതെ അവളെ നോക്കുമ്പോൾ ദേവി യുടെ കണ്ണുകളും ഒരു നിമിഷം അവളിൽ തന്നെയായിരുന്നു..... മോള്.... ദ്ദേ.... അങ്ങോട്ടിരുന്നോളൂ.... ദേവി പതിയെ അവളെ നോക്കിയത് പറഞ്ഞതും അവർ ചൂണ്ടിയിടത്തിരിക്കാതെ ആനന്ദിയുടെ കസേരയുടെ തൊട്ടടുത്താണ് അവളിരുന്നത്.... ഇരിക്കുമ്പോഴും അവളുടെ കണ്ണുകൾ ആനന്ദിയിലേക്ക് നീളുന്നത് അഭി കണ്ടിരുന്നു....... പതിയെ ടേബിളിൽ വെച്ച ആനന്ദിയുടെ കയ്യിലൊന്ന് തൊട്ടിരുന്നവൾ.... ആനന്ദിയും മുഖമുയർത്തി അവളെ നോക്കി..... കണ്ണുകൾ രണ്ടും അവളിറുക്കി ചിമ്മു മ്പോൾ ആനന്ദി യും ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു.... അവളിരുന്നതുംദേവി അവൾക്ക് മുമ്പിൽ പാത്രം വെച്ചു ചോറ് വിളമ്പുമ്പോഴാണ് അവളുടെ കണ്ണുകൾ പെട്ടെന്ന് അഭിയിലൊന്നു കൊളുത്തിയത്... അവന്നപ്പോഴും അവളെ നോക്കി അതെയിരിപ്പാണ്.... അവളെ കണ്ട മാത്രയിൽ അവന്റെ കണ്ണുകൾ കവർന്നെടുത്ത ആ തിളക്കത്തിൽ അവനത് വരെയുള്ള ചിന്തകൾക്കും ഭാരങ്ങൾ ക്കുമെല്ലാം തടയണ വെച്ചിരുന്നു.... അവളവനിലേക്ക് നോക്കുമ്പോൾ കണ്ട ആ തിളക്കത്തിൽ അവളുടെ ഉള്ളും ഒന്ന് തെളിഞ്ഞു.... കാരണം നേരത്തെയുള്ള ആ ഭാവം അവനോട്ടും ചേരുന്നില്ലായിരുന്നു..... അവന്റെ നോട്ടത്തിലേക്കെന്ന വണ്ണം അവൾ പുരികമോന്നുയർത്തിയപ്പോഴാണ് താനവളെ നോക്കിയിരിക്കുക യാണെന്ന് അവൻ തന്നേ തിരിച്ചറിഞ്ഞത്.... അവൻ പെട്ടെന്ന് മുഖം വെട്ടിക്കുമ്പോഴും ഒരു ചെറു പുഞ്ചിരി അവന്റെ ചൊടികളിൽ പറ്റി പ്പിടിച്ചു നിന്നിരുന്നു... കഴിക്ക് മക്കളെ...... ദേവി അവൾക്കരികിൽ നിന്ന് ഭക്ഷണം പാത്രത്തിലേക്കിട്ട് കൊടുക്കുമ്പോഴെന്തോ അവൾക്ക് വല്ലാത്തൊരു സന്തോഷം തോന്നിയിരുന്നു..... ഇത്രയും സ്നേഹമുള്ള ആളുകൾക്കിടയിലേക്ക് വന്നു വെന്നത് അവളെ സംബന്ധിച്ച് വല്ലാത്തൊരു സന്തോഷം നൽകുന്നുണ്ടായിരുന്നു..... മോളെ... എല്ലാ പ്രശ്നനങ്ങൾക്കും പരിഹാരമുണ്ട്..... എടുത്ത് ചാടി ഒന്നും ചെയ്യരുത്..... ആത്മഹത്യ ഒന്നിനും ഒരു പരിഹാരമല്ല...... ഇനി അങ്ങനെ യൊന്നും മനസ്സിൽ കൂടി ചിന്തിക്കരുത്..... ശെരിയമ്മേ...... ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്ന വളുടെ അടുത്ത് വന്ന് വളരേ വൈകാരികമായി ദേവിയത് പറയുമ്പോൾ ചിരിയോടെ അവൾ തിരിച്ചത് പറഞ്ഞതും ദേവി യൊന്നു ഞെട്ടിയിരുന്നു..... തന്റെ ഉപദേശത്തിന് അവൾ മൗനമായിരിക്കുമെന്നും അവളലതോരു വൈകാരികത കൊണ്ട് വരുമെന്നും കരുതിയ ദേവി പെട്ടെന്നുള്ള ആ മറുപടിയിൽ ഒന്ന് ഞെട്ടിയിരുന്നു.... ദേവി അഭിയിലേക്കൊന്ന് നോക്കുമ്പോൾ അഭി ചിരി അടക്കി പ്പിടിച്ചിരിക്കുകയാണ്..... വല്ല ആവശ്യവുമുണ്ടായിരുന്നോ.... ദേവിയെ കളിയാക്കിയെന്ന വണ്ണം അഭി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പതിയെ അത് ചോദിച്ചതും ദേവി അവനെ കൂർപ്പിച്ചോന്ന് നോക്കി .... അപ്പോഴും ഏറെ തെളിഞ്ഞ മുഖത്തോടെ അവൾ ഭക്ഷണം ആസ്വദിച്ചു കഴിക്കുന്ന തിരക്കിലായിരുന്നു....... അഭി യുടെ കണ്ണുകൾ ഇടയ്ക്കിടെ അവളിലേക്ക് തന്നേ പാറി വീണു..... തവിട്ട് നിറമുള്ള ആ കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് കൂർപ്പിച്ചുള്ള നോട്ടവും നിഷ്കളങ്കത നിറഞ്ഞു തുളുമ്പി നിൽക്കുന്ന അവളുടെ പതിഞ്ഞ സംസാരവും പക്വത യില്ലാത്ത അവളുടെ പെരുമാറ്റവുമെല്ലാം അവൻ പോലുമറിയാതെ ഈ നേരം കൊണ്ട് തന്നേ പ്രിയപ്പെട്ടതായി മാറുകയായിരുന്നു .... (തുടരും) Aysha Akbar #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ

#📙 നോവൽ - കാശിയുടെ പെണ്ണ് 💐💐 🔻 പാർട്ട് _ 82 ✍️ രചന - ജിഫ്ന നിസാർ 💥 "മകൾക്കങ്ങനെ ഒരു ഇഷ്ടമുണ്ടന്നറിഞ്ഞ.. അതല്ലേ അശോക ആദ്യം നമ്മള് പരിഗണിക്കേണ്ടത്. ഇതിപ്പോ നീ ചെയ്‍തത് എന്താ.. ഇത്രേം ബുദ്ധിയില്ലാതായോ നിനക്ക്. ഇപ്പോഴത്തെ കുട്ടികളല്ലേ. അവർക്ക് നമ്മളെക്കാൾ വാശിയും ദേഷ്യവുമൊക്കെ കൊറച്ചു കൂടുതൽ കാണും. ഇതിപ്പോ നിന്റെ ഭാഗത്ത് തന്നെയാണ് തെറ്റ്.." കൂട്ടത്തിൽ തല മൂത്ത ഏതോ കാർണോരുടെ ആ വാക്കുകൾ. അശോകൻ പല്ല് കടിച്ചു കൊണ്ടങ്ങനെ സഹിച്ചു ക്ഷമിച്ചു നിൽപ്പാണ്. കാര്യങ്ങൾ അയാളുടെ കൈ വിട്ടു പോയിരിക്കുന്നു. തന്റെ സ്വാധീനമുപയോഗിച്ച് കാർത്തുവിനെയും കാശിയെയും വളരെ പെട്ടന്ന് തന്നെ കണ്ട് പിടിക്കാൻ പറ്റുമെന്നും ആരെങ്കിലും അറിയുന്നതിന് മുന്നേ നിശ്ചയിച്ചുറപ്പിച്ച മുഹൂർത്തത്തിൽ തന്നെ ആ കല്യാണം നടത്താമെന്നുമൊക്കെയുള്ള അയാളിലെ വിശ്വാസം. അതാണിപ്പോൾ അപ്പാടെ തകർന്ന് പോയിരിക്കുന്നത്. അവരെ കാണാനില്ലെന്നറിഞ്ഞത് മുതൽ പിറ്റേന്ന് രാവിലെ പത്തു മണിയോടെയായിട്ടും അന്വേഷണം എങ്ങും എത്താതെ പോയതോടെ എല്ലാം എല്ലാവരും അറിഞ്ഞു കഴിഞ്ഞു. കാർത്തു.. അശോകന്റെ കൂടെയുണ്ടായിരുന്ന അയാളുടെ വിശ്വാസ്ഥനായവനൊപ്പം ഒളിച്ചോടി പോയെന്ന് തന്നെ എല്ലാവരും അറിഞ്ഞു കഴിഞ്ഞു. എല്ലായിടത്തെയും പോലെ തന്നെ ആളുകൾ ചേരി തിരിഞ്ഞു കൊണ്ട് അഭിപ്രായം പറഞ്ഞു കൊണ്ടേയിരുന്നു. ഒരു ഭാഗം അശോകനെയും അയാൾ മകളെ സേഫ് ആക്കാൻ നോക്കിയതാണ് എന്നുമൊക്കെ പറയുമ്പോൾ മറുഭാഗം കാർത്തുവിനും കാശ്ശിക്കും ഐക്യദാർഢ്യം പ്രഖ്യാപിച്ചു. ഇഷ്ടമില്ലാത്തൊരു ജീവിതം ജീവിച്ചു തീർക്കേണ്ടി വരുന്നതിനെ കുറിച്ച് അപലപിച്ചു. അവരുടെ തീരുമാനം തന്നെയാണ് ശെരിയെന്ന് വാദിച്ചു.. അതിൽ ഉറച്ചു നിന്നു. മൊത്തത്തിൽ പോയവരെ കുറിച്ചൊരു അറിവും ഇല്ലെങ്കിൽ കൂടിയും അഭിപ്രായത്തിനും കുറ്റപ്പെടുത്തലിനും യാതൊരു പഞ്ഞവുമില്ല. ഇത്രയൊക്കെ നടന്നിട്ടും മഹേഷിന്റെ ഭാഗത്ത് നിന്നും കാര്യമായ സഹകരണമൊന്നും ഇല്ലെന്നാണ് അശോകന്റെ അപ്പോഴുള്ള മറ്റൊരു പ്രശ്നം. അവന്റെ രീതിയിൽ അവൻ അന്വേഷിച്ചു നോക്കുന്നുണ്ട്. പക്ഷെ അതിനെ കുറിച്ചൊന്നും അശോകനെ അറിയിക്കുന്നില്ല. അയാളോട് ഒന്നും ചോദിക്കുന്നുമില്ല. നടന്നു കഴിഞ്ഞ പ്രതിസന്ധിയെകാളും അയാളെ അപ്പോൾ വേവലാതി പ്പെടുത്തിയത് അവന്റെയാ നിസ്സഹകരണം തന്നെയാണ്. കാശിയെ ജാമ്യത്തിലിറക്കിയത് അശോകൻ തന്നെയാണ് എന്നുള്ള രീതിയിലാണ് അവന്റെ സംസാരങ്ങളൊക്കെയും. അങ്ങനെ അല്ലെന്ന് അവനോട് പറഞ്ഞു ഫലിപ്പിക്കാൻ വേണ്ടുന്ന സാഹചര്യങ്ങളൊന്നും തന്നെ അയാൾക്ക് പിന്നെ കിട്ടിയതുമില്ല. മൊത്തത്തിൽ ഇനി എന്ത് ചെയ്യണമെന്നറിയാത്ത ഒരവസ്ഥയിലാണ് അയാൾ.. 💥💥 കണ്ണ് തുറന്ന ആദ്യമുള്ള കുറച്ചു നിമിഷങ്ങളിൽ കാർത്തുവിന് സ്ഥലകാലബോധം ഒന്നുമുണ്ടായിരുന്നില്ല. കഴിഞ്ഞു പോയ നിമിഷങ്ങളെ കുറിച്ചെല്ലാം മനസ്സിലേക്കിരച്ചു കയറി വന്നപ്പോൾ അവളൊന്ന് വെട്ടി വിറച്ചു പോയി. അമ്പരപ്പോടെ ചുറ്റും നോക്കി. തികച്ചും അപരിചിതമായൊരിടം. എങ്കിലും ഉള്ളിലെ ആക്നിയെ പോലും ആറ്റി തണുപ്പിക്കാൻ പാകത്തിന് ഉയിരിൽ പടർന്നു കയറുന്നൊരു തണുപ്പുണ്ടവിടം മുഴുവനും. വെളുത്ത ഷീറ്റ് വിരിച്ച കിടക്കയിൽ.. തനിക്കരികിൽ കമിഴ്ന്നു കിടന്നുറങ്ങുന്നവൻ. പൊള്ളിയത് പോലെ അവളൊന്നകന്നിരുന്നു. അവിടെ എപ്പോ എത്തിയെന്നോ എങ്ങനെ എത്തിയെന്നതിനെ കുറിച്ചോ യാതൊരു അറിവുമില്ല. കാശി ഉറങ്ങാൻ പറഞ്ഞിട്ട് ഉറങ്ങിയത് മാത്രം ഓർമയിലുണ്ട്. തനിക്കിരിൽ കിടന്നവനെ നോക്കിയിരിക്കെ തന്നെ അവളുടെ കണ്ണുകൾ ഒരു വേള തന്റെ കഴുത്തിൽ തൂങ്ങി ആടുന്ന താലിയിലും വന്നു പതിഞ്ഞു. കഴിഞ്ഞു പോയതൊന്നും സ്വപ്നമല്ലെന്നറിയുമ്പോൾ തോന്നുന്ന ആശ്വാസം. അത് ചില്ലറയൊന്നുമല്ല. ആ തണുപ്പിലും ഷർട്ടൊന്നുമില്ലാതെ ഇന്നർ ബനിയനും ജീൻസും മാത്രമാണ് അവന്റെ വേഷം. അവനെ പോലെ തന്നെ അനുസരണ ഒട്ടുമില്ലാത്ത മുടി ഇഴകൾ മുഖത്തിന്റെ പാതിയും മറഞ്ഞു കിടപ്പുണ്ട്. നോക്കി കൊണ്ടിരിക്കെ അവൾക്കവനിൽ നിന്നും കണ്ണ് മാറ്റാൻ തോന്നിയതുമില്ല. പ്രണയം എന്തെന്നറിഞ്ഞ നിമിഷം മുതൽ തന്നെ മോഹിപ്പിച്ചവൻ. ഇഷ്ടം പറഞ്ഞപ്പോഴെല്ലാം തനിക്കു മുന്നിൽ നിന്നും അകന്നു പോകാൻ വേണ്ടി മാത്രം കാരണങ്ങൾ നിരത്തിയവൻ. പ്രണയം പറഞ്ഞു ചെന്ന തന്നേക്കാൾ അവന് മുന്നിലൊരു ജീവിതമാർഗം തുറന്നു കൊടുത്ത തന്റെ അച്ഛനോടുള്ള സ്നേഹവും കടപ്പാടും സൂക്ഷിച്ചു കൊണ്ട് മാറി പോകാൻ ശ്രമിച്ചവൻ. ഉള്ളിലെ അവനോടുള്ള പ്രണയവും മോഹവും എത്രയൊക്കെ.. എങ്ങനെയൊക്കെ അറിയിക്കാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടും അതിന് നേരെയൊക്കെ സ്വന്തം കണ്ണും മനസ്സും അടച്ചു പിടിച്ചു കൊണ്ട് സ്വയം ഇരുട്ടാക്കി മാറ്റിയവൻ. ഇവനെ ഓർത്തു കൊണ്ട് താൻ വേദനിച്ചതിനൊരു കണക്കുമില്ല. ഉള്ളിലെ ആളുന്ന പ്രണയത്തിനോളം തന്നെ ഇവനെ നഷ്ടപ്പെടുമോ എന്നതിനെ കുറിച്ചോർത്തു കൊണ്ടെത്ര ഭയന്നിരുന്നു.! ഏറ്റവുമൊടുവിൽ, മഹേഷിന്റെ കൈ കൊണ്ട് കെട്ടുന്ന താലിയിൽ തന്റെ ജീവനോടുങ്ങുമെന്ന് കരുതിയിടത് നിന്നും തനിക്ക് ജീവനായവൻ തന്നെ താലി കെട്ടി സ്വന്തമാക്കിയിരിക്കുന്നു. അവളുടെ ചൊടികളിൽ ഒരു പുഞ്ചിരി തിങ്ങി. സ്നേഹം നിറഞ്ഞ.. സന്തോഷം നിറഞ്ഞൊരു ചിരി. പിന്നിൽ ഉപേക്ഷിച്ചു പോന്ന അച്ഛനെയും അമ്മയെയും കുറിച്ചോർക്കുമ്പോൾ നല്ല സങ്കടമുണ്ട്. വിളിച്ചു കൂട്ടിയ ആളുകൾക്ക് മുന്നിലവർ തല കുനിച്ചു നിൽക്കുന്ന അവരുടെ അപ്പോഴുള്ള അവസ്ഥ. അത് നോവ് തന്നെയാണ്. അതിൽ കുറ്റബോധമുണ്ട്. പക്ഷെ അങ്ങനൊരു അവസ്ഥയിലേക്ക് അവരെ എത്തിക്കാതിരിക്കാൻ താൻ ശ്രമിച്ചിരുന്നല്ലോ. കാശിനാഥനില്ലാത്തൊരു ജീവിതം വയ്യെന്ന് ഏതെല്ലാം വിധത്തിൽ.. എങ്ങനെയെല്ലാം അവരെ അറിയിച്ചു കൊടുക്കാൻ ശ്രമിച്ചതാണ്. പക്ഷെ അവർക്കപ്പോൾ മഹേഷ്‌ മാത്രമായിരുന്നു വലുത്. അവന്റെ കൂടെയുള്ള ജീവിതമായിരുന്നു സേഫ് എന്ന് പറഞ്ഞതും. സ്വന്തം മകളായ തന്നെ പോലും കാശിയുടെ കാര്യം വന്നതിൽ പിന്നെ അവരോട്ടും വിശ്വാസിച്ചിട്ടില്ല. അറിഞ്ഞിട്ടില്ല. എല്ലാത്തിനും ഒരു മഹേഷ്‌. അന്നത്തെ തന്റെയാ മാനസികവസ്ഥ ഓർക്കുമ്പോൾ അറിയാതെ തന്നെ കാർത്തുവിന്റെ ഉള്ളിൽ ദേഷ്യം നിറഞ്ഞു. കാശിയെ നോക്കുമ്പോൾ അവൻ സ്വസ്തമായുള്ള ഉറക്കത്തിലാണ്. വിളിച്ചുണർത്താനും തോന്നാതെ അവനെ ഉണർത്താതെ തന്നെ അവൾ എഴുന്നേറ്റു. കൊണ്ട് വന്ന ബാഗ് തിരഞ്ഞപ്പോൾ അതാ മുറിയിൽ തന്നെയുള്ള ചെറിയൊരു മേശയുടെ മുകളിൽ കൊണ്ട് വെച്ചത് കണ്ടു. അവളതിൽ നിന്നും ഇട്ട് മാറാനുള്ളതുമായി മുറിയിൽ നിന്നും തന്നെ തുറക്കാവുന്ന ബാത്റൂമിലേക്ക് കയറി. വളരെ പെട്ടന്ന് തന്നെ ഫ്രെഷായി കൊണ്ടവൾ ഇറങ്ങി വരുമ്പോൾ കിടക്കയിൽ അവനില്ല. ആശങ്കയോടെ പുറത്തേക്കിറങ്ങാൻ തുടങ്ങിയെങ്കിലും പിന്നെയത് വേണ്ടന്ന് വെച്ചത് മുറിക്ക് പുറത്ത് നിന്നും അവന്റെ ശബ്ദം കേട്ടത് കൊണ്ടാണ്. കയ്യിലുള്ള തോർത്തിൽ മുഖമൊന്നു കൂടി തുടച്ചിട്ട് അവൾ ജനൽ കർട്ടനൊന്ന് മാറ്റി നോക്കി. ഹൃദയഹാരിയാണവിടുത്തെ പുറം കാഴ്ചകൾ. നന്നായി വെയിൽ പരന്നിട്ടുണ്ട്. ജനലിൽ കൂടി കണ്ട... പുറത്തെ ബാൽകണിയിലേക്ക് മുറിയിൽ നിന്ന് തന്നെ മറ്റൊരു വാതിൽ കൂടി കണ്ടതും കാർത്തു അങ്ങോട്ട് ചെന്നു. ജനലിൽ കൂടി കണ്ട കാഴ്ചകളെക്കാൾ ഭംഗിയുണ്ട് അവിടെ നിന്നും നോക്കുമ്പോൾ. കുളിയൊക്കെ കഴിഞ്ഞു.. മനസ്സിൽ അരിച്ചു കയറുന്ന സമാധാനത്തോടെ അവളവിടെ നിന്നും ആ കാഴ്ചകൾ ഓരോന്നും ഒപ്പിയെടുത്തു. അങ്ങോട്ടെത്തി പെടുമ്പോൾ അവളിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ടെൻഷന്റ നേർത്തൊരംശം പോലും അവളിലപ്പോൾ ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്നില്ല. 💥💥 കയ്യിലൊരു ബാഗുമായിട്ടാണ് കാശി തിരികെ മുറിയിലേക്ക് കയറി ചെന്നത്. വാതിൽ ലോക്ക് ചെയ്തു കൊണ്ട് തിരിയുമ്പോൾ തന്നെ അവൻ കണ്ടിരുന്നു പുറത്തെ ബാൽകണിയിൽ നിന്നും പുറത്തേക്ക് നോക്കി നിൽക്കുന്നവളെ.. അവൾക്കരികിലേക്ക് നടക്കാൻ തുനിഞ്ഞെങ്കിലും.. പിന്നെ കൊണ്ട് വന്ന ആ ബാഗിൽ നിന്നും ഒരു ലുങ്കിയും ടീ ഷർട്ടും തോർത്തും കൊണ്ട് ബാത്റൂമിന് നേരെയാണ് നടന്നത്. കാർത്തുവിനെക്കാൾ വേഗത്തിൽ അവൻ കുളിച്ചിറങ്ങി. അവളപ്പോഴും അതേ നിൽപ്പ് തന്നെയാണ്. മുടിയൊന്ന് കൈകൾ കൊണ്ട് കൊതി മുണ്ടും മടക്കി കുത്തി കൊണ്ടവൻ അവൾക്കെതിരെ ചെന്ന് നിന്നപ്പോൾ മാത്രമാണ് അവളറിഞ്ഞത്. വല്ലാത്തൊരു ചിരിയോടെ നോക്കി തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുന്നവൻ. അതും അവൾക്കേറ്റവും ഇഷ്ടമുള്ളൊരു ചിരിയോടെ. കാർത്തു ആ നോട്ടം താങ്ങാൻ കഴിയാതെ അവനെ നോക്കാതിരിക്കാൻ തിരിഞ്ഞു പോകാൻ തുനിഞ്ഞേങ്കിലും അതിനും മുന്നേ അങ്ങനൊരു നീക്കം മുൻകൂട്ടി കണ്ടത് പോലെ കാശി അവളെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു കൊണ്ടവനടുത്തേക്ക് തന്നെ നീക്കി നിർത്തി.. "ഇഷ്ടമായോ ഇവിടൊക്കെ.." സ്വകാര്യം പോലെ.. അഴിഞ്ഞുലഞ്ഞു കിടക്കുന്ന അവളുടെ മുടിയിഴകളെ വകഞ്ഞു മാറ്റി കൊണ്ടവൻ പതിയെ ചോദിച്ചു. മ്മ്.. ഇതെവിടാന്നറിയോ.. " ഇല്ല.. എങ്ങനെ ഈ മുറിയിലെത്തി എന്നറിയാമോ മ്മ്ഹ്ഹ്.. ഇല്ല.. അറിയണ്ടേ.. പറയാ ന്ന് പറഞ്ഞില്ലേ.. അവളും നേർത്തൊരു ചിരിയോടെ അവനോടായി പറഞ്ഞു. "അതവിടെ നിൽക്കട്ടെ.. ഇപ്പൊ നിന്റെ ടെൻഷനെല്ലാം പോയോ. വിറയലൊന്നുമില്ലല്ലോ.." അതിപ്പോ കാശ്യേട്ടനും ഹാപ്പിയാണല്ലോ..? അത് നീ കൂടെയുള്ളത് കൊണ്ടാ.. ആണോ.. എന്നിട്ടങ്ങനെ അല്ലായിരുന്നല്ലോ ആദ്യം പറഞ്ഞോണ്ട് നടന്നിരുന്നേ.. പെട്ടന്നിങ്ങനൊക്കെ മാറ്റം വരുമോ മനുഷ്യന്.." ചുണ്ടിലൊളിപ്പിച്ച ചിരിയോടെ അവളവനെ ഒളി കണ്ണിട്ട് നോക്കി. "ഉവ്വാ.. അന്ന് ഞാൻ അങ്ങനൊക്കെ പറഞ്ഞിട്ടും ഇപ്പൊ എന്റെ കൂടെയാണല്ലോ നീ. അതും എന്റെ ഭാര്യയായിട്ട് തന്നെ.. അപ്പൊ അന്ന് കുറച്ചു സ്നേഹം കൂടി കാണിച്ചിരുന്നേൽ...ഇപ്പൊ.." അത് പറഞ്ഞിട്ടവനുമൊരു കള്ളത്തരം. "ചുമ്മാ ജാഡയിട്ട്... നല്ല കുറെ സമയം കളഞ്ഞിട്ടിപ്പോ ന്യായം പറയുന്നോ.." കാർത്തു ഒന്ന് കണ്ണുരുട്ടി കാണിച്ചു. "അന്നതായിരുന്നു പെണ്ണേ ന്യായം.. ഇന്നിതും." അവനവളെ തന്നിലേക്ക് ചേർത്ത് പിടിച്ചു. അതിനവളൊന്നും ഉത്തരം പറഞ്ഞതുമില്ല. "നാട്ടിലിപ്പോ നിന്റച്ഛനും മഹേഷും കൂടി അരിച്ചു പൊറുക്കി കാണും.." അവനൊന്നവളെ നോക്കി.. കാർത്തു കുറച്ചു നേരം ഒന്നും മിണ്ടാതെ മുഖം കുനിച്ചു നിന്നു. അവനും. അശോകേട്ടൻ നാട്ടിൽ തല താഴ്ന്നു നിൽക്കേണ്ട ഒരവസ്‌ഥക്ക് താനും കാരണമാണല്ലോ എന്നോർക്കുമ്പോൾ അവനും വല്ലാത്തൊരു സങ്കടമുണ്ട്. "നമ്മളിങ്ങോട്ട് വന്നത് ആര് പറഞ്ഞിട്ടാ.. കാശ്യേട്ടന് മുൻപ് അറിയാമായിരുന്ന സ്ഥലമാണോ ഇത്..?" "ഏയ്... വണ്ടിയിൽ ഇങ്ങോട്ട് ട്രിപ്പ്‌ ഒരുപാട് തവണ വന്നിട്ടുണ്ട് ഞാൻ. പക്ഷെ ഈ ഇടം ആദ്യമായാ അറിയുന്നത്..കാണുന്നതും." "അപ്പൊ പിന്നെ ആര് പറഞ്ഞിട്ടാ..." കാർത്തു സംശയത്തോടെ അവനെ നോക്കി. "ആളെ പറഞ്ഞാൽ നീ അറിയും.. നിനക്കൊരുപാട് അടുത്തറിയാവുന്ന വേണ്ടപ്പെട്ട ആളാണ്‌ എന്നെയിങ്ങോട്ട് പറഞ്ഞു വിട്ടത്..കൂടെ നിന്നെയും പൊക്കി കൊണ്ട് വരാൻ സൗകര്യം ചെയ്ത് തന്നതും.." അവനൊരു ചിരിയോടെ പറയുമ്പോൾ കാർത്തു അവനെ നോക്കി നെറ്റി ചുളിച്ചു... തുടരും... ന്നാലും അത് ആരായിരിക്കും ന്നാ ഇനിക്ക്.. 🫣 ആരായാലും അശോകൻ കണ്ടു പിടിക്കാതെ നോക്കിയ ആൾക്ക് കൊള്ളാം. പിന്നേയ്.. ഡെയിലി ഇടുമ്പോ റിവ്യൂ ഇടാതിരിക്കല്ലേ കേട്ടോ.. ഞാനിപ്പോ നിങ്ങൾക്ക് വേണ്ടിയാ എനിക്കിത്രേം തിരക്ക് പിടിച്ച ഈ ടൈമിൽ പോലും ഇത് എഴുതിയിടുന്നത്.. സ്നേഹത്തോടെ jif 🥰 #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ

#💃 Reels വീഡിയോസ് #🙋‍♀️ എൻ്റെ സ്റ്റാറ്റസുകൾ #👌 വൈറൽ വീഡിയോസ് #🤔 ചിരിയും ചിന്തയും #📖 കുട്ടി കഥകൾ

#📋 കവിതകള്‍ #❤️ പ്രണയ കവിതകൾ #📔 കഥ #😥 വിരഹം കവിതകൾ

ഏഴ് തലയുള്ള നാഗം #🙋‍♀️ എൻ്റെ സ്റ്റാറ്റസുകൾ #📔 കഥ #കാവൽ നാഗം. #സ്വർണ നാഗം #നാഗം

#😎 Motivation Status #📖 കുട്ടി കഥകൾ #❤ സ്നേഹം മാത്രം 🤗 #💃 Reels വീഡിയോസ്

#📙 നോവൽ #🧟 പ്രേതകഥകൾ! #✍ തുടർക്കഥ #✍️ വട്ടെഴുത്തുകൾ #📔 കഥ ഡെഡ്‌ലി ഇഡ്ഡലി ( കഥയും കഥാപാത്രങ്ങളും സാങ്കല്പികം. മരിച്ചവരോ മരിക്കാൻ പോകുന്നവരോ ആയി സാമ്യം തോന്നിയാൽ യാദൃശ്ചികം മാത്രം) ……………………………………. പാലച്ചുവട് ജംഗ്ഷനിൽ അർദ്ധരാത്രി രണ്ട് മണിക്ക് ശേഷം ഒരൊറ്റ കടയേ തുറക്കൂ പിള്ളേച്ചന്റെ തട്ടുകട' അവിടുത്തെ ഇഡ്ഡലി കഴിക്കാൻ രാത്രി ദൂരദേശങ്ങളിൽ നിന്ന് പോലും ആളുകൾ വണ്ടി വിട്ടു വരും. തിളങ്ങുന്ന മിൽക്കി വൈറ്റ് നിറമുള്ള, പഞ്ഞിപോലത്തെ സോഫ്റ്റ്‌നസ്സുള്ള ഇഡ്ഡലി. അത്രയ്ക്ക് അത്ഭുതകരമായ സ്വാദായിരുന്നു അതിന്. എന്നാൽ, കഴിഞ്ഞ കുറച്ചു മാസങ്ങളായി ആ നാട്ടിൽ ചില വിചിത്രമായ കാര്യങ്ങൾ സംഭവിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അർദ്ധ രാത്രിക്ക് ശേഷം ടൗണിൽ വരുന്ന ഭിക്ഷാടകരെയും, വഴിതെറ്റി എത്തുന്ന അപരിചിതരെയും പെട്ടെന്ന് കാണാതാവുന്നു. നാട്ടിൽ മനുഷ്യരെ കാണാതാവുന്ന ഈ മിസ്റ്ററിയും പിള്ളേച്ചന്റെ കടയിലെ തിരക്കും ഒരുമിച്ച് വളരുകയായിരുന്നു. ….. സമയം പുലർച്ചെ 2:15. കടയുടെ മൺചുമരിൽ കരിപിടിച്ച മഞ്ഞ ബൾബ് കത്തുന്നുണ്ടായിരുന്നു. സഹായി ലൈല വലിയ ചെമ്പിൽ ഇഡ്ഡലി പുഴുങ്ങാൻ വെക്കുകയാണ്. കൗണ്ടറിൽ ഇരുന്ന് വേണുപ്പിള്ള തഞ്ചത്തിൽ കത്തി മൂർച്ച കൂട്ടുന്നു. അങ്ങോട്ട് നാട്ടിലെ സ്ഥിരം രാത്രിഞ്ചരന്മാരായ സജിത്തും ആദർശും കയറിവന്നു. അവരുടെ കൂടെ പ്രവാസ ജീവിതം അവസാനിപ്പിച്ചു നാട്ടിൽ വന്ന് പുതിയൊരു ബിസിനസ്സ് തുടങ്ങാൻ അഞ്ച് ലക്ഷം രൂപയുമായി നടക്കുന്ന പാവം ബിജുവും ഉണ്ടായിരുന്നു. ബിസിനസ്സ് പണം അടങ്ങിയ കറുത്ത ലെതർ ബാഗ് ബിജു നെഞ്ചോട് ചേർത്തുപിടിച്ചിരുന്നു. അപ്പുറത്തെ ടേബിളിൽ തയ്യൽക്കടയിലെ ഗീത ഇരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. രാത്രി ഒരു അർജന്റ് ബ്ലൗസ് തയ്ച്ചു തീർക്കാൻ വേണ്ടി ഉണർന്നിരുന്നതാണ് അവർ. "ലൈലേ... ഒരു നാല് പ്ലേറ്റ് ഇഡ്ഡലി എടുക്കട്ടെ! നല്ല കട്ടിച്ചമ്മന്തിയും ഒഴിച്ചോ," സജിത്ത് ഓർഡർ ചെയ്തു. ലൈല വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ പ്ലേറ്റുകൾ ടേബിളിൽ കൊണ്ടുവെച്ചു. ഇഡ്ഡലിക്ക് വല്ലാത്തൊരു സുഗന്ധമായിരുന്നു. "എന്താ ബിജുച്ചാ നോക്കിയിരിക്കുന്നത്? അടിക്ക്! ഗൾഫിൽ എവിടെയെങ്കിലും കിട്ടുമോ ഇത്രയും സോഫ്റ്റ് സാധനം?" ആദർശ് ഒരെണ്ണം എടുത്ത് വായിലേക്ക് വെച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു. "സംഗതി കൊള്ളാം... നല്ല വെണ്ണ പോലത്തെ ഇഡ്ഡലി," ബിജുവും ആർത്തിയോടെ കഴിക്കാൻ തുടങ്ങി. …… അപ്പോഴാണ് മെഡിക്കൽ കോളേജിലെ നൈറ്റ് ഡ്യൂട്ടി കഴിഞ്ഞു നഴ്സ് നിസാർ തന്റെ ബൈക്കിൽ അങ്ങോട്ട് വരുന്നത്. അവൻ കൗണ്ടറിലിരുന്ന വേണുപ്പിള്ളയെ നോക്കി ഒന്നു ചിരിച്ചു. "എന്താ വേണുച്ചേട്ടാ, ഈ പാതിരാത്രിയിലും നല്ല തിരക്കാണല്ലോ. എന്താ നിങ്ങളുടെ ഇഡ്ഡലിയുടെ രഹസ്യം? നാട്ടുകാർ മൊത്തം ഇതിന്റെ പുറകെയാണല്ലോ," നിസാർ ഒരു ചായക്ക് ഓർഡർ ചെയ്തുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു. "അതൊക്കെ എന്റെ കൈപ്പുണ്യംടാ നിസാറേ... പരമ്പരാഗതമായ ചില ചേരുവകളാണ്," പിള്ളേച്ചൻ ക്രൂരമായൊരു ഭാവം മറച്ചുവെച്ച് പുഞ്ചിരിച്ചു. പെട്ടെന്ന് സജിത്തിന്റെ പ്ലേറ്റിലിരുന്ന ഇഡ്ഡലിയിലേക്ക് നിസാർ നോക്കി. മെഡിക്കൽ ഫീൽഡിലുള്ളതുകൊണ്ട് അവന്റെ കണ്ണുകൾ പെട്ടെന്ന് എന്തോ ഒരു അസ്വാഭാവികത തിരിച്ചറിഞ്ഞു. അവൻ സജിത്തിന്റെ കയ്യിൽ നിന്ന് ഒരു കഷ്ണം ഇഡ്ഡലി വാങ്ങി പതുക്കെ വിരലുകൾക്കിടയിൽ വെച്ച് അമർത്തി നോക്കി. "എന്താടാ നിസാറേ, ഫോറൻസിക് പരിശോധനയാണോ?" സജിത്ത് ചിരിച്ചു. "അല്ല സജിത്തേ... സാധാരണ അരിമാവ് പുഴുങ്ങുമ്പോൾ ഇത്രയും റബ്ബർ പോലെയുള്ള ഇലാസ്തികത വരാൻ വഴിയില്ല. ഇതിന്റെ വെളുപ്പ് നിറത്തിന് ഒരു പ്രത്യേകതയുണ്ട്. മാവിൽ നിങ്ങൾ എന്തെങ്കിലും കെമിക്കൽ ചേർക്കുന്നുണ്ടോ വേണുച്ചേട്ടാ?" നിസാർ സംശയത്തോടെ ചോദിച്ചു. "നീ നിന്റെ പണി നോക്കടാ നിസാറേ! കസ്റ്റമേഴ്സിന്റെ മുന്നിൽ ഇരുന്ന് ഓരോന്ന് ഉണ്ടാക്കാതെ," പിള്ളേച്ചന്റെ ശബ്ദത്തിൽ ചെറിയൊരു വിറച്ചിൽ വന്നു. ഗീത ഇഡ്ഡലി മുറിച്ചതും അതിനുള്ളിൽ നിന്ന് വിചിത്രമായ ഒരു കടുപ്പമുള്ള കഷ്ണം പുറത്തേക്ക് വന്നു. "വേണുച്ചേട്ടാ... ഇതെന്താ ഇഡ്ഡലിയിൽ ഒരു കടുപ്പം? ജാതിക്കയുടെ കഷ്ണമാണോ?" "അതെ ഗീതേ, ജാതിക്കയാ... നീ ധൈര്യമായി തിന്നോ," ലൈല പതുക്കെ പുറകോട്ട് മാറി. ……. പെട്ടെന്ന്, കടയുടെ ഒരൊറ്റ ബൾബും തനിയെ അണഞ്ഞു. ചുറ്റും കനത്ത ഇരുട്ട് പടർന്നു. "എന്താ പിള്ളേച്ചാ കറണ്ട് പോയോ?" ആദർശ് ചോദിച്ചു. പക്ഷേ അവന് എഴുന്നേൽക്കാൻ പറ്റിയില്ല. "അയ്യോ... എന്റെ തല കറങ്ങുന്നു..." സജിത്ത് മേശപ്പുറത്തേക്ക് തല ചായ്ച്ചു. ബിജുവും ഗീതയും നിമിഷങ്ങൾക്കകം ബോധംകെട്ട് ബെഞ്ചിലേക്ക് വീണു. അവർ കുടിച്ച ഉയർന്ന അളവിൽ മയക്കുമരുന്ന് ചേർത്തിട്ടുണ്ടായിരുന്നു! കഴിച്ചവരെല്ലാം തളർന്നു വീണുകഴിഞ്ഞു. ഇരുട്ടിൽ നിന്ന് ലൈല വന്ന് കടയുടെ ഷട്ടർ പൂർണ്ണമായി താഴ്ത്തി പൂട്ടി. കടയ്ക്കുള്ളിലെ സീറോ ബൾബ് ചോരച്ചുവപ്പ് നിറത്തിൽ കത്താൻ തുടങ്ങി. കൗണ്ടറിൽ നിന്ന് വേണുപ്പിള്ള ആ വലിയ വെട്ടുകത്തിയുമായി എഴുന്നേറ്റു. അവന്റെ ലക്ഷ്യം ബോധംകെട്ട ബിജുവിന്റെ കയ്യിലെ അഞ്ച് ലക്ഷം രൂപയും അവന്റെ ശരീരവുമായിരുന്നു. "നിസാർ... നീ ഇഡ്ഡലിയെക്കുറിച്ച് ഒരുപാട് ഗവേഷണം നടത്തിയല്ലേ?" വേണുപ്പിള്ള നിസാറിന്റെ നേരെ കത്തി ഓങ്ങി. ഇഡ്ഡലി കഴിക്കാത്തതുകൊണ്ട് നിസാറിന് ബോധക്കേട് വന്നിരുന്നില്ല. "വേണുച്ചേട്ടാ... നിങ്ങൾ എന്നെ കൊല്ലുന്നതിന് മുൻപ് എനിക്ക് ആ രഹസ്യം ഒന്ന് അറിയണം. ഈ നാട്ടിൽ നിന്ന് ആളുകളെ കാണാതാവുന്നതും നിങ്ങളുടെ ഇഡ്ഡലിയും തമ്മിൽ എന്തെങ്കിലും ബന്ധമുണ്ടോ?" മരണമുഖത്ത് നിന്നിട്ടും നിസാർ തികച്ചും ശാന്തനായി ചോദിച്ചു. ….. വേണുപ്പിള്ള ഭ്രാന്തമായി ഉറക്കെ ചിരിച്ചു. ആ ചിരി കടയ്ക്കുള്ളിലെ ചുമരുകളിൽ തട്ടിപ്രതിധ്വനിച്ചു. "ഇനി നീ ഇത് അറിഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ലടാ നിസാറേ... അതുകൊണ്ട് ഞാൻ പറയാം," വേണുപ്പിള്ള അടുക്കളയുടെ രഹസ്യ അറ തുറന്നു. അവിടെ കണ്ട കാഴ്ച നിസാറിന്റെ ചോര മരവിപ്പിച്ചു! ചോരയൊഴുകുന്ന കൊളുത്തുകളിൽ മനുഷ്യശരീരത്തിന്റെ ഭാഗങ്ങൾ തൂങ്ങിക്കിടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഒരു വശത്ത് വലിയൊരു ഗ്രൈൻഡറിൽ മാവ് അരയുന്നുണ്ട്. "ഇതാണ് എന്റെ ഇഡ്ഡലിയുടെ രഹസ്യം!" വേണുപ്പിള്ള അലറി. "ഈ നാട്ടിൽ നിന്ന് കാണാതായ മനുഷ്യന്മാരുടെ മജ്ജയും ചോരയും ഇറച്ചിയുമാണ് ഈ മാവിലിരിക്കുന്നത്! മനുഷ്യന്റെ അസ്ഥികൾ ഉണക്കിപ്പൊടിച്ച വെളുത്ത പൊടിയാണ് ഞാൻ മാവിൽ കലർത്തുന്നത്. അതുകൊണ്ടാണ് എന്റെ ഇഡ്ഡലിക്ക് ഈ മിൽക്കി വൈറ്റ് നിറവും അമാനുഷികമായ സോഫ്റ്റ്‌നസ്സും കിട്ടുന്നത്! മനുഷ്യൻ മനുഷ്യനെ തിന്നുന്നതാണ് ഈ ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ രുചി ഹ ഹ ഹ!" ലൈല ആ മാവിലേക്ക് നോക്കി നാക്ക് നുണഞ്ഞു. സജിത്തും ആദർശും ഗീതയും തിന്നത് കഴിഞ്ഞ ദിവസം കാണാതായ ഒരു അന്യസംസ്ഥാന തൊഴിലാളിയുടെ ശരീരം ചേർത്ത ഇഡ്ഡലി ആയിരുന്നു "ഇനി അടുത്ത ബാച്ച് ഇഡ്ഡലിക്ക് ഈ ഗൾഫുകാരൻ ബിജുവിന്റെ തടിച്ച ശരീരവും, നിന്റെ ഫോറൻസിക് ബുദ്ധിയുള്ള തലച്ചോറും ഞാൻ ഉപയോഗിക്കും!" വേണുപ്പിള്ള കത്തി നിസാറിന്റെ കഴുത്തിന് നേരെ ആഞ്ഞു വീശി. പക്ഷേ, കത്തി നിസാറിന്റെ കഴുത്തിൽ തൊടുന്നതിന് തൊട്ടുമുൻപ്, നിസാർ തന്റെ പോക്കറ്റിൽ നിന്ന് വളരെ കൂളായി ഒരു സിഗരറ്റ് എടുത്ത് കത്തിച്ചു. അവൻ ഒട്ടും ഭയപ്പെട്ടിരുന്നില്ല. അവൻ ഉറക്കെ ചിരിക്കാൻ തുടങ്ങി. “ ഹ ഹ ഹ “ "എന്താടാ ചാവൻ കിടക്കുമ്പോഴും ചിരിക്കുന്നത്?" വേണുപ്പിള്ള സംശയത്തോടെ കത്തി പിൻവലിച്ചു. "വേണുച്ചേട്ടാ... നിങ്ങൾ വലിയൊരു സൈക്കോ ആണെന്ന് വിചാരിച്ചു, പക്ഷേ നിങ്ങൾ വെറുമൊരു മണ്ടനാണ്," നിസാർ പുക പുറത്തേക്ക് വിട്ടുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. "മെഡിക്കൽ കോളേജ് മോർച്ചറിയുടെ നൈറ്റ് ഇൻ-ചാർജ്ജ് എനിക്കാണ്. അവിടെ ആരും ചോദിക്കാനില്ലാത്ത, അഴുകിത്തുടങ്ങിയ എത്രയോ ബോഡികൾ ഞാൻ ദിവസവും മണ്ണിൽ കുഴിച്ചുമൂടുന്നുണ്ട്! നിങ്ങൾ ഈ ജീവനുള്ള മനുഷ്യരെ കൊന്ന് റിസ്ക് എടുക്കുന്നത് എന്തിനാ? ഞാൻ ആഴ്ചയിൽ രണ്ട് ഫ്രഷ് ശവം വീതം ആംബുലൻസിൽ കയറ്റി നിങ്ങളുടെ തട്ടുകടയുടെ പിൻവാതിലിൽ എത്തിച്ചു തരാം! പകരമായി, ഈ ബിജുവിന്റെ ബാഗിലുള്ള അഞ്ച് ലക്ഷം രൂപയിൽ പകുതി എനിക്ക് വേണം. ഒപ്പം നിങ്ങളുടെ ഇഡ്ഡലി' ബിസിനസ്സിന്റെ 50% പാർട്ണർഷിപ്പും!" വേണുപ്പിള്ളയും ലൈലയും അന്തംവിട്ടുപോയി. തങ്ങളെക്കാൾ വലിയ കൊടുംകുറ്റവാളിയാണോ ഈ നിൽക്കുന്ന നിസാർ എന്ന് അവർ അത്ഭുതപ്പെട്ടു. "നീ... നീ ഇത് വിശ്വസിക്കാമോടാ?" വേണുപ്പിള്ള ചോദിച്ചു. "പിന്നെന്താ! ഈ തുച്ഛമായ നഴ്സ് ജോലി ചെയ്ത് എനിക്ക് മടുത്തു. നമുക്ക് ഒരുമിച്ച് പുതിയൊരു ഫ്രാഞ്ചൈസി തുടങ്ങിയാലോ? 'പിള്ളേച്ചൻ ആൻഡ് നിസാർ സ്പെഷ്യൽ തട്ടുകട'!" നിസാർ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു. വേണുപ്പിള്ളയ്ക്ക് നിസാറിന്റെ ഐഡിയ ഭയങ്കരമായി ഇഷ്ടപ്പെട്ടു. അവൻ കത്തി താഴെയിട്ടു. "നടക്കട്ടെടാ! ഇന്ന് മുതൽ നീ നമ്മുടെ മെയിൻ പാർട്ണറാണ്." വേണുപ്പിള്ളയും നിസാറും മേശപ്പുറത്തിരുന്ന അഞ്ച് ലക്ഷം രൂപ തുല്യമായി വീതിച്ചെടുത്തു. എന്നാൽ ബോധമില്ലാതെ കിടക്കുന്ന ബിജുവിനെയും സജിത്തിനെയും ആദർശിനെയും എന്തുചെയ്യണം എന്നതായിരുന്നു അടുത്ത ചോദ്യം. "വേണുച്ചേട്ടാ, ഇവന്മാരെ നമ്മൾ ഇപ്പോൾ തട്ടിയാൽ നാളെ രാവിലെ പോലീസ് വരും. പ്രത്യേകിച്ച് ഈ ഗൾഫുകാരൻ ബിജുവിന്റെ കയ്യിൽ അഞ്ച് ലക്ഷം രൂപയുണ്ടെന്ന് നാട്ടിൽ പലർക്കും അറിയാം. അതുകൊണ്ട് ഇവന്മാരെ ഇപ്പോൾ കൊല്ലരുത്," നിസാർ സിഗരറ്റ് കുറ്റി തറയിലിട്ട് ചവിട്ടിയമർത്തിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. "പിന്നെ ഇവന്മാരെ എന്ത് ചെയ്യും? ഇഡ്ഡലിയിലെ മയക്കുമരുന്ന് മാറുമ്പോൾ ഇവന്മാർ എഴുന്നേൽക്കില്ലേ?" വേണുപ്പിള്ള സംശയത്തോടെ ചോദിച്ചു. നിസാർ ചിരിച്ചു. അവൻ തന്റെ മെഡിക്കൽ ബാഗിൽ നിന്ന് ഒരു ചെറിയ വയലും സിറിഞ്ചും എടുത്തു. "ഇത് ലോക്കൽ അനസ്തേഷ്യയും ചെറിയൊരു മെമ്മറി ലോസ് ഉണ്ടാക്കുന്ന സെഡേറ്റീവുമാണ്. ഇത് കൊടുത്താൽ കഴിഞ്ഞ 6 മണിക്കൂർ നടന്നതൊന്നും ഇവന്മാർക്ക് ഓർമ്മയുണ്ടാവില്ല. ബിജുവിന്റെ ബാഗിൽ നിന്ന് നമ്മൾ പണമല്ല എടുത്തത്, ആരോ വഴിയിൽ വെച്ച് അവനെ പറ്റിച്ച് ബാഗ് അടിച്ചോണ്ടുപോയി എന്ന് നമ്മൾ വരുത്തിത്തീർക്കും." നിസാർ പറഞ്ഞതുപോലെ മൂവർക്കും ഇൻജക്ഷൻ നൽകി. തുടർന്ന് പുലർച്ചെ 4 മണിയോടെ അവരെ തട്ടുകടയ്ക്ക് കുറച്ചകലെ റോഡരികിൽ കിടത്തി. ഗീതയെ അവരുടെ തയ്യൽക്കടയുടെ തിണ്ണയിലും കൊണ്ടുപോയി ഇരുത്തി. നേരം വെളുത്തപ്പോൾ, പണം നഷ്ടപ്പെട്ട സങ്കടത്തിൽ ബിജുവും, തലവേദനയോടെ മറ്റുള്ളവരും എഴുന്നേറ്റു പോയി. അവർക്ക് വേണു പിള്ളയുടെ കടയിൽ വന്നതിനെ പറ്റി യാതൊരു ഓർമ്മയുമുണ്ടായിരുന്നില്ല. ……. അടുത്ത ദിവസം മുതൽ നിസാറിന്റെ പുതിയ സപ്ലൈ ചെയിൻപ്രവർത്തനം ആരംഭിച്ചു. മെഡിക്കൽ കോളേജ് മോർച്ചറിയിൽ ആരും അവകാശവാദമില്ലാതെ എത്തുന്ന അജ്ഞാത മൃതദേഹങ്ങളും, പോസ്റ്റ്മോർട്ടം കഴിഞ്ഞു മാറ്റിവെക്കുന്ന ശരീരഭാഗങ്ങളും നിസാർ കൃത്യമായി പാക്ക് ചെയ്തു. "വേണുച്ചേട്ടാ, ഒരു പ്രധാന കാര്യം. ഫോർമാലിൻ അടിച്ച ബോഡികൾ പറ്റില്ല. അത് കെമിക്കലാണ്, ഇഡ്ഡലിയുടെ സ്വാദ് കെടും. അതുകൊണ്ട് ഫ്രഷ് ആയി വരുന്ന കേടാകാത്ത ഭാഗങ്ങൾ മാത്രമേ ഞാൻ തരൂ," നിസാർ തന്റെ പ്രൊഫഷണലിസം വ്യക്തമാക്കി. ….. ഓരോ ചൊവ്വാഴ്ചയും വെള്ളിയാഴ്ചയും പുലർച്ചെ 1 മണിക്ക് മെഡിക്കൽ കോളേജിന്റെ പഴയ ആംബുലൻസിൽ നിസാർ പാലച്ചുവട് ജംഗ്ഷനിലെ കടയുടെ പിൻവാതിൽക്കൽ സാധനം എത്തിച്ചു. ലൈല അത് വാങ്ങി ഐസ് ബോക്സിലേക്ക് മാറ്റി. മനുഷ്യന്റെ അസ്ഥികൾ ഉണക്കിപ്പൊടിക്കുന്നതിന് വേണുപ്പിള്ള മിക്സിക്ക് പകരം ഒരു ചെറിയ ഇൻഡസ്ട്രിയൽ പൾവറൈസർ വാങ്ങി. കാൽസ്യം ഫോസ്ഫേറ്റ് കൂടിയ അളവിൽ അടങ്ങിയ അസ്ഥിപ്പൊടി മാവിൽ കലർത്തിയതോടെ ഇഡ്ഡലിയുടെ വെളുപ്പ് നിറം ഇരട്ടിയായി. മാത്രമല്ല, മനുഷ്യ മജ്ജയിലെ കൊഴുപ്പ് ഇഡ്ഡലിക്ക് ലോകത്തിലൊരു വെണ്ണയ്ക്കും നൽകാൻ കഴിയാത്ത അത്രയും സോഫ്റ്റ്‌നസ് നൽകി. പാലച്ചുവടിലെ തിരക്ക് ഇരട്ടിയായി. ആളുകൾ വരിന്നു നിന്ന് ആ ഡെഡ്‌ലി ഇഡ്ഡലി കഴിക്കാൻ തുടങ്ങി. ……. ബിസിനസ്സ് കത്തിക്കയറുന്നതിനിടയിലാണ് ഒരു ദിവസം വില്ലനായി ഫുഡ് സേഫ്റ്റി ഇൻസ്പെക്ടർ സാമൂവൽ വർഗീസ് കടയിലേക്ക് വരുന്നത്. ആരോ കൊടുത്ത രഹസ്യ വിവരത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ ഇഡ്ഡലിയുടെ സാമ്പിൾ ശേഖരിക്കാനായിരുന്നു അയാളുടെ വരവ്. "വേണുപ്പിള്ളേ, തടിയും നീളവുമുള്ള ചില ചാക്കുകൾ നിന്റെ കിച്ചണിലേക്ക് രാത്രി വരുന്നത് കണ്ടെന്ന് ചിലർ പരാതി പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. മാത്രമല്ല, ഈ ഇഡ്ഡലി കഴിക്കുന്നവർക്ക് ഇതിലേക്ക് ഒരു വല്ലാത്ത അഡിക്ഷൻ വരുന്നുണ്ട്. ഇതിൽ നീ കഞ്ചാവോ മറ്റോ ചേർക്കുന്നുണ്ടോ എന്ന് എനിക്ക് സംശയമുണ്ട്. ഞാൻ ഈ സാമ്പിൾ ലാബിലേക്ക് അയക്കാൻ പോവുകയാണ്," സാമൂവൽ ഗൗരവത്തിൽ പറഞ്ഞു. വേണുപ്പിള്ള ഭയന്നുപോയി. ലാബിൽ പോയാൽ ഇത് മനുഷ്യമാംസമാണെന്ന് തെളിയും. അവൻ ഉടനെ നിസാറിനെ ഫോണിൽ വിളിച്ചു. പത്ത് മിനിറ്റിനുള്ളിൽ നിസാർ ബൈക്കിൽ അവിടെയെത്തി. അവൻ സാമൂവലിനെ നെ തോളിൽ കൈയിട്ട് മാറ്റിനിർത്തി സംസാരിച്ചു. "സാമൂവൽ സാറെ... നമ്മൾ ഒരേ നാട്ടുകാരാ. ഈ സാമ്പിൾ ലാബിൽ പോയാൽ കെമിക്കൽ അനാലിസിസിൽ എന്തൊക്കെ വരുമെന്ന് എനിക്കറിയാം. പക്ഷേ അതിലും വലിയൊരു ഓഫർ ഞാൻ തരാം. സാറിന്റെ മകന് ബാംഗ്ലൂരിൽ മെഡിക്കൽ സീറ്റ് വേണമെന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് ഇതുവരെ ശരിയായില്ലല്ലോ? നമ്മുടെ മെഡിക്കൽ കോളേജ് ട്രസ്റ്റിനെ എനിക്ക് നേരിട്ടറിയാം. ഈ സാമ്പിൾ റിപ്പോർട്ട് Pure ലേബലിൽ പാസ്സായി വന്നാൽ, അടുത്ത മാസം സാറിന്റെ മോൻ ബാംഗ്ലൂരിൽ എം.ബി.ബി.എസ് പഠിക്കും.." സാമൂവൽ ഒരു നിമിഷം ആലോചിച്ചു. “തനിക്കെന്ത് സാമ്പിൾ, തന്റെ മകന്റെ ഭാവി കഴിഞ്ഞേയുള്ളൂ ലോകത്ത് എന്തും.’ അയാൾ സാമ്പിൾ ഓടയിലേക്ക് എറിഞ്ഞു. പകരം തൊട്ടടുത്തുള്ള മറ്റൊരു ഹോട്ടലിൽ നിന്ന് വാങ്ങിയ നാല് ഇഡ്ഡലി കവറിലാക്കി സീൽ ചെയ്തു. "പിള്ളേച്ചാ, വൃത്തിയായിട്ട് ബിസിനസ്സ് ചെയ്തോണം കേട്ടോ!" സാമൂവൽ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് വണ്ടി വിട്ടു. ………. ഒരു വർഷം കഴിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും പാലച്ചുവടിലെ ചെറിയ തട്ടുകട ഒരു വലിയ റെസ്റ്റോറന്റായി മാറി. പിള്ളേച്ചൻസ് ഇഡ്ഡലി എന്ന പേരിൽ അവർ ബ്രാൻഡ് രജിസ്റ്റർ ചെയ്തു. കൊച്ചി നഗരത്തിൽ മാത്രം അവർ അഞ്ച് ഫ്രാഞ്ചൈസികൾ തുറന്നു. നിസാർ ഇപ്പോൾ വെറുമൊരു നഴ്സല്ല. അവൻ ജോലി രാജിവെച്ചു. ഇപ്പോൾ അവൻ കമ്പനിയുടെ ചീഫ് പ്രൊക്യൂർമെന്റ് ഓഫീസർ CPO ആണ്. പക്ഷെ അതിനകം സംസ്ഥാനത്തെ പ്രധാന മെഡിക്കൽ കോളേജുകളിലെയും പ്രൈവറ്റ് ആശുപത്രികളിലെയും മോർച്ചറി ജീവനക്കാരുമായി അവൻ ഒരു വലിയ ശൃംഖല തന്നെ ഉണ്ടാക്കി വെച്ചിരുന്നു. റോ മെറ്റീരിയൽസ്ഇപ്പോൾ ടൺ കണക്കിന് വരാൻ തുടങ്ങി. അവർ ഇഡ്ഡലിക്ക് പുറമെ പുതിയൊരു ഐറ്റം കൂടി ഇറക്കി സ്പെഷ്യൽ കട്ടിച്ചമ്മന്തി' മനുഷ്യന്റെ നട്ടെല്ലിലെ മജ്ജ വേവിച്ച് കുറുക്കിയെടുത്ത് ഉണ്ടാക്കിയ ആ ചമ്മന്തിയും ഹിറ്റായി. ഒരു ദിവസം രാത്രി പുതിയ എയർകണ്ടീഷൻഡ് ഓഫീസിൽ ഇരുന്ന് വേണുപ്പിള്ളയും നിസാറും വിസ്കി കുടിക്കുകയായിരുന്നു. "നിസാറേ, നീ അന്ന് ആ രാത്രി എന്റെ കത്തിക്ക് മുന്നിൽ വീഴാതെ ഈ ബുദ്ധി പറഞ്ഞു തന്നതുകൊണ്ട് നമ്മൾ രക്ഷപ്പെട്ടു. ഇല്ലായിരുന്നെങ്കിൽ ഞാൻ ഇന്ന് ജയിലിൽ കിടന്ന് അഴിയെണ്ണിയേനെ," വേണുപ്പിള്ള വികാരാധീനനായി പറഞ്ഞു. "അതൊക്കെ പഴയ കഥ വേണുച്ചേട്ടാ. ഇനി നമ്മൾക്ക് ബിസിനസ്സ് അടുത്ത ലെവലിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകണം. എനിക്ക് ദുബായിലും മലേഷ്യയിലും നമ്മുടെ ഫ്രാഞ്ചൈസി തുടങ്ങണം. അവിടെയൊക്കെ മനുഷ്യന്മാർക്ക് രുചി വ്യത്യാസം അറിയാം," നിസാർ ഗ്ലാസ്സ് ഉയർത്തിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. …….. ഒരു അർദ്ധരാത്രിയിൽ, പാലച്ചുവടിലെ അവരുടെ മെയിൻ എയർകണ്ടീഷൻഡ് റെസ്റ്റോറന്റിലേക്ക് ഒരു പുതിയ കസ്റ്റമർ വന്നു. ഇരുണ്ട കോട്ടുമിട്ട ഒരു വിദേശി. അയാൾ ഒരു പ്ലേറ്റ് ഡെഡ്‌ലി ഇഡ്ഡലിയും സ്പെഷ്യൽ ചമ്മന്തിയും ഓർഡർ ചെയ്തു. അയാൾ വളരെ ആസ്വദിച്ച് അത് കഴിച്ചു. കഴിച്ചതിനു ശേഷം അയാൾ കൗണ്ടറിലിരുന്ന നിസാറിനെ അടുത്തേക്ക് വിളിച്ചു. "മിസ്റ്റർ നിസാർ, നിങ്ങളുടെ ഈ ഡിഷ്‌ വളരെ സോഫ്റ്റാണ്. പക്ഷേ ഇതിൽ ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്ന അസ്ഥിപ്പൊടിയുടെ ക്വാളിറ്റി കുറച്ചുകൂടി കൂടാം. നിങ്ങൾ പ്രായമായവരുടെ ബോഡിയാണ് കൂടുതൽ ഉപയോഗിക്കുന്നത് എന്ന് തോന്നുന്നു. ചെറുപ്പക്കാരുടെ, പ്രത്യേകിച്ച് സ്പോർട്സ്മാന്മാരുടെ ബോഡി ഉപയോഗിച്ചാൽ ഇതിലും വലിയ സോഫ്റ്റ്‌നസ് കിട്ടും," ആ വിദേശി പതുക്കെ പറഞ്ഞു. നിസാർ ഞെട്ടിപ്പോയി. തങ്ങളുടെ അതീവ രഹസ്യമായ ചേരുവ ഈ മനുഷ്യൻ ഒറ്റ നാവുകൊണ്ട് തിരിച്ചറിഞ്ഞിരിക്കുന്നു! "നിങ്ങൾ... നിങ്ങൾ ആരാണ്?" നിസാർ ശബ്ദം താഴ്ത്തി ചോദിച്ചു. അയാൾ തന്റെ വിസിറ്റിംഗ് കാർഡ് നിസാറിന് നേരെ നീട്ടി. അതിൽ എഴുതിയിരുന്നു: [ഡോ. ഹാനിബാൾ ലക്റ്റർ, ഇന്റർനാഷണൽ കാനിബൽ അസോസിയേഷൻ ചെയർമാൻ] "ഞാൻ നിങ്ങളുടെ പുതിയ ഇൻവെസ്റ്ററാണ്. ഇതിന്റെ ഗ്ലോബൽ സപ്ലൈ ഞാൻ ഏറ്റെടുക്കാം. ആഫ്രിക്കയിൽ നിന്നും യൂറോപ്പിൽ നിന്നും ഉള്ള പ്രീമിയം ക്വാളിറ്റി സാധനങ്ങൾ ഞാൻ കണ്ടെയ്നറിൽ കൊച്ചി പോർട്ടിൽ എത്തിക്കാം.പക്ഷെ എനിക്ക് നിങ്ങളുടെ കമ്പനിയുടെ 30% ഷെയർ വേണം!" വിദേശി ക്രൂരമായി പുഞ്ചിരിച്ചു. നിസാർ ഒരു നിമിഷം വേണുപ്പിള്ളയെ നോക്കി. വേണുപ്പിള്ള കണ്ണുകൊണ്ട് ഓക്കെ'lഎന്ന് സൈൻ കൊടുത്തു. ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ഇഡ്ഡലി സിൻഡിക്കേറ്റ് അങ്ങനെ പാലച്ചുവട് ജംഗ്ഷനിൽ നിന്ന് ആഗോളതലത്തിലേക്ക് വളരുകയായിരുന്നു! അടുക്കളയിൽ അടുത്ത ദിവസത്തെ അതിഭീകരമായ ഡെഡ്ലി ഇഡ്ഡലിക്കായുള്ള ഭീമാകാരമായ ഗ്രൈൻഡറുകൾ കൂടുതൽ ശബ്ദത്തോടെ തിരിയാൻ തുടങ്ങി! ……… End

#📔 കഥ #കഥ part-5