#📙 നോവൽ - നീലാംബരം..... 🔻 ഭാഗം -30 ✍️ രചന - Aysha akbar ആ ഒരൊറ്റ പേര് നെഞ്ചിലെന്തോ കൊളുത്തി പ്പിടിച്ചിരിക്കുന്നത് അവനറിഞ്ഞു.... അനങ്ങാൻ പോലും കഴിയാത്തത് പോലെ.... അവൻ പിറകിൽ നിൽക്കുന്ന വളിലേക്ക് തലയൊന്ന് ചെരിച്ചു..... നീല സാരി യുടെ അറ്റം ഇളം കാറ്റിലോന്നിളകി.... അവന്റെ ഉള്ളും ഒന്ന് പിടച്ചു.... അവന്റെ നോട്ടം കണ്ടെന്ന വണ്ണം തവിട്ട് നിറമുള്ള മിഴികൾ സംശയത്തോടെ അവനെയൊന്ന് നോക്കി.... മ്മ്........? അവൻ കണ്ണിമാ വെട്ടാതെ നോക്കി നിൽക്കുമ്പോൾ അവൾ അക്ഷമയോടെ പുരിക്കൊന്നുയർത്തി..... നീ... നീലാംബരി എന്നാണോ പേര്..... ചോദിക്കുമ്പോൾ അവന്റെ ശബ്ദത്തിന് ഇടർച്ച വന്നിരുന്നു..... അതേ..... കൂടെ കൊണ്ട് വന്നിട്ടിപ്പോഴാണോ പേര് ചോദിക്കുന്നത്...... അവളതും ചോദിച്ചു കൊണ്ടോന്ന് മുഖം കൂർപ്പിക്കുമ്പോഴും അവളിലേക്കെത്താൻ അവനു കഴിയുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല.. മനസ്സ് മറ്റെവിടെയൊക്കെയോ അലഞ്ഞു തിരിഞ്ഞു നടപ്പാണ്...... തനിക്കാരാ ..ഈ പേരിട്ടത്.... ചോദിക്കുമ്പോൾ ഉള്ളിലാകെയൊരു നീലാകാശം തെളിഞ്ഞു നിൽക്കുന്നത് പോലെ.... അതവനെ അങ്ങേയറ്റം കുത്തി നോവിച്ചു... അവന്റെയാ ചോദ്യത്തിലും ഭാവത്തിലും അല്പം അത്ഭുതം കൂടിയെന്ന വണ്ണം അവളുടെ മിഴികളൊന്ന് വിടർന്നു.... അച്ഛൻ...... അച്ഛൻ ഭാഗവതരായിരുന്നു.... അവളൊരിളം ചിരിയോടെ യത് പറയുമമ്പോഴാണ് അവന്റെ ഉള്ളൊന്ന് തണുത്തത്...... അവളിലെ നീലാംബരി, രാഗമായിരിക്കാം .... എല്ലാം യാദൃശ്ചികം മാത്രം... അല്ലെങ്കിലും തന്നേ കബളി പ്പിക്കാനുള്ള വെറുമൊരു വാക്കായിരുന്നില്ലേ പുനർജ്ജന്മം...... എപ്പോഴും.. നീല സാരിയാണോ ഉടുക്കാറുള്ളത്..... വീണ്ടും എന്തോ ഒന്ന് തൊണ്ടയിൽ കുരുങ്ങി നിന്നപ്പോഴാണ് അവനത് കൂടി ചോദിച്ചത്.... തന്റെ നീലാംബരിയല്ല അവളെന്ന് അവനുറപ്പിക്കണമായിരുന്നു...... അവനത് ചോദിച്ചതും അവൾ അവനെ യൊന്നു തുറിച്ചു നോക്കി.... ആരെങ്കിലും എന്നും നീല സാരി ഉടുക്കുവോ.... ആകെ രണ്ട് സാരിയെ എനിക്കുള്ളൂ...... അവളൊരു ചിരിയോടെ അത് പറയുമ്പോൾ അതിലല്പം പരിഹാസം കലർന്നിരുന്നെങ്കിൽ കൂടി അതവനിലൊരു താൽകാലിക ആശ്വാസം നൽകിയിരുന്നു... അപ്പോഴും അവളുടെ പേര് നെഞ്ചിൽ കല്ലിച്ചു തന്നേ കിടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.... അതേയ്.... അവനൊന്നും പറയാതെ തിരിഞ്ഞു നടക്കാൻ തുടങ്ങുമ്പോഴാണ് പിറകിൽ നിന്നും അവളൊന്നു വിളിച്ചത്... അവനൊന്നവളിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു...... ഞാനൊന്ന് കുളിച്ചിട്ട് കഴിച്ചാൽ പോരെ... ആകെ മുഷിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.... അവൾ പതിഞ്ഞ ശബ്ദത്തിലത് പറയുമ്പോൾ വാക്കുകളിലൊരു ദയനീയത കലർന്നത് പോലെ....... ആ....... എങ്കി പോയി കുളിച്ചോളൂ..... വേണ്ട..... കഴിഞ്ഞിട്ട് മതി..... അവൾക്ക് വേണ്ടിയെന്ന വണ്ണം അവനൊഴിഞ്ഞു നിന്ന് കയ്യിലെ തോർത്തു ടേബിളിലേക്ക് വെച്ചപ്പോഴായിരുന്നു അവൾ പെട്ടെന്നത് പറഞ്ഞത് ..... അവൻ വീണ്ടും തോർത് കയ്യിലെക്കെടുത്തു കുളി മുറിയിലേക് നടക്കുമ്പോഴും മനസ്സെറെ അസ്വസ്ഥ മായിരുന്നു.... അതിന് കാരണമെന്തെന്ന് അവനറിയുന്നില്ലായിരുന്നു.... അവളുടെ ഓർമകളുടെ പുളിച്ചു തികട്ടലാണോ... അതോ താൻ ഇവളിൽ വൈശാലി യെ തിരയുന്നതിനു തനിക്ക് സ്വയമുള്ള നീരസമാണോ.... അവളിലേക്ക് മനസ്സ് ചാഞ്ഞു പോകുന്നതിലുള്ള അമർഷമാണോ..... കാരണ ങ്ങൾ പലതായത് കൊണ്ടായിരിക്കാം ഉത്തരത്തിനിത്ര ദൂരമെന്നവന് തോന്നി പ്പോയി..... കുളി മുറിയിലേക് ച്ചെന്ന് ചൂട് വെള്ളം തലയിലേക്ക് കോരിയൊഴിക്കുമ്പോഴും ഉള്ളിലെ വിങ്ങലിനോട്ടും കുറവ് വന്നിരുന്നില്ല..... ഡ്രസ്സ്‌ മാറി പുറത്തേക്കിറങ്ങുമ്പോൾ കണ്ടിരുന്നു കുളി മുറിയിലേക് കയറാൻ വേണ്ടി പുറത്ത് കാത്ത് നിൽക്കുന്നവളെ..... അവളുടെ കണ്ണുകൾ അടുക്കള പ്പുറത് നാല് പാടും ചുറ്റി നടക്കുന്നുണ്ട്..... ചുറ്റുമുള്ള തൊടിയിലെ മരങ്ങളിലേക്കും തൊഴുത്തിലെ കന്നുകളിലേക്കുമെല്ലാം അവൾ കൗതുകത്തോടെ നോക്കുന്നുണ്ട്...... കുളിച്ചോ...... അകത്തേക്ക് കയറാൻ തുടങ്ങിയ അഭി അത് പറഞ്ഞപ്പോഴാണ് അവളൊന്നവനിലേക്ക് തിരിഞ്ഞത്...... അവൾ പതിയെ ഒന്ന് തലയാട്ടുക മാത്രം ചെയ്യുമ്പോൾ അവന്റെ കണ്ണുകളിലെ തെളിച്ച ക്കുറവ് അവളും അറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.. അതവളിലും ചിരിയൊരു പ്രയാസം നൽകിയിരുന്നു...... അഭി ഡ്രെസ്സെല്ലാം മാറി വന്ന് കഴിക്കാനിരിക്കുമ്പോഴേക്കും ടേബിളിൽ കറികളും ചോറും നിരന്നിരുന്നു..... വാ....ഇവിടെയിരിക്ക്..... ചോറ് പാത്രം കൊണ്ട് വെച്ച കവിയുടെ പിന്നിൽ പതുങ്ങി ആനന്ദി വന്നപ്പോഴാണ് അഭിയുടെ കണ്ണുകളിൽ വീണ്ടുമാ പ്രകാശം പരന്നത്..... വേണ്ട... ഞാൻ കഴിച്ചു..... അവളത് പറയുമ്പോഴും അഭി അവനരികിൽ കസേര വലിച്ചിട്ടു അവളെ വിളിച്ചിരുന്നു.... അവളൊരു ചിരിയോടെ അവനരികിലേക്ക് വന്നിരുന്നു..... പാത്രം വച്ചു കൊടുത്ത് അവൾക്ക് വിളമ്പിയത്തും അഭി തന്നെയായിരുന്നു.... അമ്മേ... ഏട്ടത്തി... നിങ്ങളൊന്നും ഇരിക്കുന്നില്ലേ..... അഭി വീണ്ടുമത് ചോദിച്ചപ്പോൾ അടുക്കളയിൽ നിന്ന് കറി കളുമായി ദേവി വന്നിരുന്നു.... നേരം മൂന്ന് മണി കഴിഞ്ഞില്ലേ അഭി... ഞങ്ങളൊക്കെ നേരത്തെ കഴിച്ചു..... നീ വരുന്നത് അറിയില്ലല്ലോ...... ദേവി അതും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് കയ്പ്പക്കാ കൊണ്ടാട്ടം അവന്റെ പാത്രത്തിലേക്ക് വെച്ചു കൊടുത്തു.... മതിയമ്മേ...... കഴിക്കെടാ നിനക്കിഷ്ടമല്ലേ..... അവൻ പറഞ്ഞതിന് ദേവി സ്നേഹത്തോടെ തിരികെ പറയുമ്പോൾ വർഷങ്ങൾ കാണാത്തതിന്റെ പരിഭവം ആ ശബ്ദത്തിനുണ്ടായിരുന്നു .... അവൻ മനപ്പൂർവം അത് കണ്ടില്ലെന്ന് നടിച്ചു...... ആ കുട്ടി എവിടെ കവി..... പെട്ടെന്ന് ദേവിയത് ചോദിച്ചപ്പോഴാണ് അവനും ഒരു നിമിഷം അവളെ കുറിച്ചൊന്നോർത്തത്..... ഓർമകൾ മനസ്സിനെ വല്ലാതെ ഞെരുക്കിയാൽ പിന്നിങ്ങനെയാണ്..... വർത്താന കാലത്തിൽ നിന്നല്പം വിദൂരത്തായിരിക്കും..... ഭൂത കാലത്തിന്റെ ഓർമ്മകൾ ഒരു നീരാളി യെ പോൽ മനസ്സിനെയും ശരീരത്തെയും ഒരു പോലെ ചുറ്റി പിടിക്കും..... അവള് കുളിക്കുവാണമ്മേ..... ഇത്ര നേരമോ..... കുറെ നേരമായില്ലേ കയറിയിട്ട്..... കവി പറഞ്ഞതും ദേവി സ്വാഭാവികമായാണ് പറഞ്ഞതെങ്കിൽ കൂടി അഭിക്ക് ഉള്ളിലെന്തോ ഒരു ഭയം തോന്നി...... മരണത്തിന്റെ വക്കിൽ നിന്നുമാണ് അവളെ താൻ കൈ പിടിച്ചു കൊണ്ട് വന്നത്...... അവൻ കണ്ണുകളൊന്ന് വിടർത്തി ദേവിയെ നോക്കിയതും അവന്റെ ആശങ്ക അവർക്ക് വ്യക്തമായിരുന്നു...... കവി.... നീയൊന്ന് കഴിഞ്ഞോ യെന്ന് ചോദിച്ചേ....... ദേവി കവിയോടെന്ന വണ്ണം അത് പറഞ്ഞതും കവി കുളി മുറിക്ക് പുറത്ത് നിന്നവളെ വിളിച്ചു.... നീലാംബരി.... കഴിഞ്ഞില്ലേ .. കഴിക്കാൻ വരു..... കവിയുടെ ആ ശബ്ദത്തിന് പകരം വരുന്ന ശബ്ദത്തിനെന്ന വണ്ണം അഭി ഒരു നെഞ്ചിടിപ്പോടെ കാതോർത്തു.... മനസ്സ് വേണ്ടാത്ത എന്തൊക്കെയോ വരച്ചു കൂട്ടിയത് പോലെ.... ആ.......കഴിഞ്ഞു.... വാതിലീനപ്പുറത്തു നിന്നുള്ള ആ ശബ്ദം കേട്ടപ്പോഴാണ് അഭിയുടെ ശ്വാസം നേരെ വീണത്.... ദേവി യുടെ കണ്ണുകളിലും ഒരാശ്വാസം തങ്ങി നിന്നു..... പാതിക്ക് വെച്ചു ഒഴിക്കൽ നിർത്തിയ ആ കറി അഭി വീണ്ടും ഒഴിച്ചു..... കറിയൊഴിച്ചു കുഴച്ചൊരുരുള വായിലേക്ക് വെച്ചു മുഖമൊന്നുയർത്തി യപ്പോഴാണ് കവിയുടെ പിറകിലായി കയറി വരുന്നവൾ ഒരു നിമിഷം അവന്റെ കണ്ണുകളിലൂടക്കിയത്..... ഒരു മഞ്ഞ സാരിയാണ് വേഷം....... ആ നിറമവൾക്ക് വല്ലാതെ ചേരുന്നെന്ന വണ്ണം മുഖം വല്ലാതെ തിളങ്ങുന്നുണ്ട്..... ഇത് വരെയുള്ളതിനേക്കാൾ അവൾ സുന്ദരിയായത് പോലെ.... നീളൻ മുടി വെറുതെയൊന്ന് കുളി പിന്നൽ കെട്ടി വെച്ചിട്ടുണ്ട്...... തുടുത്ത കവിളുകൾക്ക് പോലും വല്ലാത്തൊരു തിളക്കം...... അവൻ കണ്ണിമ വെട്ടാതെ അവളെ നോക്കുമ്പോൾ ദേവി യുടെ കണ്ണുകളും ഒരു നിമിഷം അവളിൽ തന്നെയായിരുന്നു..... മോള്.... ദ്ദേ.... അങ്ങോട്ടിരുന്നോളൂ.... ദേവി പതിയെ അവളെ നോക്കിയത് പറഞ്ഞതും അവർ ചൂണ്ടിയിടത്തിരിക്കാതെ ആനന്ദിയുടെ കസേരയുടെ തൊട്ടടുത്താണ് അവളിരുന്നത്.... ഇരിക്കുമ്പോഴും അവളുടെ കണ്ണുകൾ ആനന്ദിയിലേക്ക് നീളുന്നത് അഭി കണ്ടിരുന്നു....... പതിയെ ടേബിളിൽ വെച്ച ആനന്ദിയുടെ കയ്യിലൊന്ന് തൊട്ടിരുന്നവൾ.... ആനന്ദിയും മുഖമുയർത്തി അവളെ നോക്കി..... കണ്ണുകൾ രണ്ടും അവളിറുക്കി ചിമ്മു മ്പോൾ ആനന്ദി യും ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു.... അവളിരുന്നതുംദേവി അവൾക്ക് മുമ്പിൽ പാത്രം വെച്ചു ചോറ് വിളമ്പുമ്പോഴാണ് അവളുടെ കണ്ണുകൾ പെട്ടെന്ന് അഭിയിലൊന്നു കൊളുത്തിയത്... അവന്നപ്പോഴും അവളെ നോക്കി അതെയിരിപ്പാണ്.... അവളെ കണ്ട മാത്രയിൽ അവന്റെ കണ്ണുകൾ കവർന്നെടുത്ത ആ തിളക്കത്തിൽ അവനത് വരെയുള്ള ചിന്തകൾക്കും ഭാരങ്ങൾ ക്കുമെല്ലാം തടയണ വെച്ചിരുന്നു.... അവളവനിലേക്ക് നോക്കുമ്പോൾ കണ്ട ആ തിളക്കത്തിൽ അവളുടെ ഉള്ളും ഒന്ന് തെളിഞ്ഞു.... കാരണം നേരത്തെയുള്ള ആ ഭാവം അവനോട്ടും ചേരുന്നില്ലായിരുന്നു..... അവന്റെ നോട്ടത്തിലേക്കെന്ന വണ്ണം അവൾ പുരികമോന്നുയർത്തിയപ്പോഴാണ് താനവളെ നോക്കിയിരിക്കുക യാണെന്ന് അവൻ തന്നേ തിരിച്ചറിഞ്ഞത്.... അവൻ പെട്ടെന്ന് മുഖം വെട്ടിക്കുമ്പോഴും ഒരു ചെറു പുഞ്ചിരി അവന്റെ ചൊടികളിൽ പറ്റി പ്പിടിച്ചു നിന്നിരുന്നു... കഴിക്ക് മക്കളെ...... ദേവി അവൾക്കരികിൽ നിന്ന് ഭക്ഷണം പാത്രത്തിലേക്കിട്ട് കൊടുക്കുമ്പോഴെന്തോ അവൾക്ക് വല്ലാത്തൊരു സന്തോഷം തോന്നിയിരുന്നു..... ഇത്രയും സ്നേഹമുള്ള ആളുകൾക്കിടയിലേക്ക് വന്നു വെന്നത് അവളെ സംബന്ധിച്ച് വല്ലാത്തൊരു സന്തോഷം നൽകുന്നുണ്ടായിരുന്നു..... മോളെ... എല്ലാ പ്രശ്നനങ്ങൾക്കും പരിഹാരമുണ്ട്..... എടുത്ത് ചാടി ഒന്നും ചെയ്യരുത്..... ആത്മഹത്യ ഒന്നിനും ഒരു പരിഹാരമല്ല...... ഇനി അങ്ങനെ യൊന്നും മനസ്സിൽ കൂടി ചിന്തിക്കരുത്..... ശെരിയമ്മേ...... ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്ന വളുടെ അടുത്ത് വന്ന് വളരേ വൈകാരികമായി ദേവിയത് പറയുമ്പോൾ ചിരിയോടെ അവൾ തിരിച്ചത് പറഞ്ഞതും ദേവി യൊന്നു ഞെട്ടിയിരുന്നു..... തന്റെ ഉപദേശത്തിന് അവൾ മൗനമായിരിക്കുമെന്നും അവളലതോരു വൈകാരികത കൊണ്ട് വരുമെന്നും കരുതിയ ദേവി പെട്ടെന്നുള്ള ആ മറുപടിയിൽ ഒന്ന് ഞെട്ടിയിരുന്നു.... ദേവി അഭിയിലേക്കൊന്ന് നോക്കുമ്പോൾ അഭി ചിരി അടക്കി പ്പിടിച്ചിരിക്കുകയാണ്..... വല്ല ആവശ്യവുമുണ്ടായിരുന്നോ.... ദേവിയെ കളിയാക്കിയെന്ന വണ്ണം അഭി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പതിയെ അത് ചോദിച്ചതും ദേവി അവനെ കൂർപ്പിച്ചോന്ന് നോക്കി .... അപ്പോഴും ഏറെ തെളിഞ്ഞ മുഖത്തോടെ അവൾ ഭക്ഷണം ആസ്വദിച്ചു കഴിക്കുന്ന തിരക്കിലായിരുന്നു....... അഭി യുടെ കണ്ണുകൾ ഇടയ്ക്കിടെ അവളിലേക്ക് തന്നേ പാറി വീണു..... തവിട്ട് നിറമുള്ള ആ കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് കൂർപ്പിച്ചുള്ള നോട്ടവും നിഷ്കളങ്കത നിറഞ്ഞു തുളുമ്പി നിൽക്കുന്ന അവളുടെ പതിഞ്ഞ സംസാരവും പക്വത യില്ലാത്ത അവളുടെ പെരുമാറ്റവുമെല്ലാം അവൻ പോലുമറിയാതെ ഈ നേരം കൊണ്ട് തന്നേ പ്രിയപ്പെട്ടതായി മാറുകയായിരുന്നു .... (തുടരും) Aysha Akbar #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ