കവിത. പൂക്കൾ. ********* ഇന്നലെ ചിരിച്ചിരുന്നവരിന്നിന്റെ ഹൃദയമറിയാതെ, ഇല മറന്ന കാറ്റിലിഴ ചേരാ ബന്ധങ്ങൾ മുഖമാകാതെ! ഇനിയില്ല തുടിപ്പുകൾ മണ്ണ് പ്രണയിക്കാൻ തുടിക്കവേ ഈറനാകുന്നു ദളങ്ങൾ ചുംബിക്കാ തേനുരുകിയുറയവേ! ഇഴയുന്ന പുഴുക്കളും കാമിനിയാക്കെയടരും നിമിയാകേ ഇല്ലം മറന്നയതിഥി തുറക്കാ വാതിലിൽ നിശ്ചലമാകെ ഇടതൂർന്ന ബന്ധങ്ങൾ ചിരിയാൽ ചതിയിൻ താരമാകെ ഇല്ലാ പടവുകളിൽ കിതക്കുന്നു മോഹങ്ങളിന്നും മിഴിയില്ലാതെ! ഇനിയുമീ യാത്രക്ക് നിറം പകരാനൊഴുകില്ല മുകിലഴകേ... ഇന്നിന്റെ ചെഞ്ചുണ്ടു കൊതിക്കുന്നു ശ്വാസമലയിലൊളിക്കെ ഇനിയാ ചെന്താമര വിടർന്നതിൻ തേനെന്നിലേക്കില്ലെന്നറിയെ ഈ പഞ്ചദളങ്ങളടരട്ടെ നാളെയിൻ കണിയതിൽ പുലരട്ടെ...! ഈർപ്പമാണീ മിഴിയിണകളിൽ മുത്തും തേനെന്നുമെന്നറിയെ ഇടവഴികളടഞ്ഞിടുന്നുയില്ലാ താരാട്ടിൽ മൃത്യു സ്വരമാകെ... ഇനിയെൻ പരാഗം വീണതിലൊരു ചിരി മുളച്ചിടാതാകവേ ഇന്നറ്റ ഋതുവിൽ കുറിക്കണമെൻ മരണ മുഹൂർത്തമെനിക്കാകെ! false. #🖋 എൻ്റെ കവിതകൾ🧾 #🙋‍♀️ എൻ്റെ സ്റ്റാറ്റസുകൾ #💌 പ്രണയം #💑 സ്നേഹം #പൂക്കൾ