#🌅శుభోదయం ప్రథమ అధ్యాయమైన అర్జున విషాద యోగం లోని 34, 35 శ్లోకాలు అర్జునుడి అంతరంగంలో చెలరేగుతున్న బంధుమోహానికి, ఆవేదనకు పరాకాష్ట. 32, 33 శ్లోకాలలో తన గురువులు, తాతలు, కుమారులు ప్రాణ త్యాగానికి సిద్ధపడి రణరంగంలో నిలిచారని చెప్పిన అర్జునుడు, ఈ శ్లోకాలలో తాను వారిని ఎట్టిపరిస్థితుల్లోనూ చంపనని, ముల్లోకాల రాజ్యం ఇచ్చినా సరే ఈ పాపానికి ఒడిగట్టనని శ్రీకృష్ణుడితో తెగేసి చెబుతున్నాడు. శ్లోకములు: మాతులాః శ్వశురాః పౌత్రాః శ్యాాలాః సంబంధినస్తథా | యేతాన్న హంతుమిచ్ఛామి ఘ్నతోఽపి మధుసూదన || 34 || అపి త్రైలోక్యరాజ్యస్య హేతోః కిం ను మహీకృతే | నిహత్య ధార్తరాష్ట్రాన్ నః కా ప్రీతిః స్యాజ్జనార్దన || 35 || భావం: అర్జునుడు శ్రీకృష్ణునితో ఇలా అంటున్నాడు: "ఓ మధుసూదనా! మేనమామలు, మామగార్లు, మనుమళ్లు, బావమరుదులు మరియు ఇతర చుట్టాలైన వీరు నన్ను చంపినా సరే... నేను మాత్రం వీరిని చంపడానికి ఎంతమాత్రం ఇష్టపడటం లేదు. ఓ జనార్దనా! ముల్లోకాలను పాలించే ఆధిపత్యం లభిస్తుందన్నా నేను ఈ పని చేయను, ఇక ఈ చిన్న భూమండల రాజ్యం కోసం వీరిని చంపుతానా? ఈ ధృతరాష్ట్రుని కుమారులను చంపడం వల్ల మనకు ఏ రకమైన ఆనందం కలుగుతుంది?" ఈ శ్లోకాల వెనుక ఉన్న పరమార్థం & ఆధ్యాత్మిక రహస్యం: ఈ శ్లోకాల్లో అర్జునుడు వాడిన సంబోధనలలోనూ, ఆయన వ్యక్తపరిచిన ఆలోచనలలోనూ ఆధ్యాత్మిక సాధకులకు ఎంతో విజ్ఞానం దాగి ఉంది: 1. 'మధుసూదన', 'జనార్దన' అనే పిలుపుల వైశిష్ట్యం: మధుసూదన: 'మధు' అనే రాక్షసుడిని సంహరించినవాడు కృష్ణుడు. అర్జునుడు ఇక్కడ పరోక్షంగా "కృష్ణా! నీవు రాక్షసులను సంహరించావు, కానీ వీరు నా బంధువులు, రాక్షసులు కారు. వీరిని నేనెలా చంపగలను?" అని ప్రశ్నిస్తున్నాడు. జనార్దన: 'జనాన్ అర్దయతి' – దుష్టులను శిక్షించి, సజ్జనులను కాపాడేవాడు. అర్జునుడు "ఓ జనార్దనా! నువ్వు ధర్మాన్ని రక్షించేవాడవు కదా, స్వజనులను చంపితే మనకు ప్రీతి (సంతోషం) ఎలా కలుగుతుంది?" అని వేడుకుంటున్నాడు. 2. త్రైలోక్య రాజ్యం కంటే ధర్మం గొప్పదా? (అర్జునుడి భ్రమ): అర్జునుడు "నాకు ముల్లోకాల రాజ్యం ఇచ్చినా నా బంధువులను చంపను" అంటున్నాడు. పైకి ఇది పరమ త్యాగంలా, అహింసా వ్రతంలా అనిపిస్తుంది. కానీ ఇది "కర్తవ్య విముఖత" (Duty Escape). రాజుగా, క్షత్రియుడిగా రణరంగంలో ఉన్నప్పుడు సమాజ శ్రేయస్సు, ధర్మ పరిరక్షణే ముఖ్యం కానీ, "నా వాళ్ళు - పరాయి వాళ్ళు" అనే శారీరక బంధాలు కావు. దుర్యోధనాదులు చేసిన అధర్మాలను, ద్రౌపదీ వస్త్రాపహరణాన్ని, సమాజానికి వారు తలపెట్టిన ముప్పును అర్జునుడు ఈ మోహం వల్ల క్షణకాలం మరచిపోయాడు. 3. పాప భయం – మోహం కమ్మేసిన బుద్ధి: దుష్టులను శిక్షించడం ధర్మబద్ధమైన బాధ్యత. కానీ మోహం ఆవహించినప్పుడు, ధర్మాచరణ కూడా "పాపం" లాగా, అమంగళం లాగా కనిపిస్తుంది. సాధకుడికి కూడా తనలో ఉన్న పాత అలవాట్లు, దుర్గుణాలను వదిలించుకోవాల్సి వచ్చినప్పుడు, "అయ్యో! వీటిని వదిలేస్తే నేను జీవించలేనేమో" అనే భయం కలుగుతుంది. అదే ఇక్కడ అర్జునుడి స్థితి. భక్తి భావన: "వారు నన్ను చంపినా సరే, నేను మాత్రం వారిని చంపను" అని అర్జునుడు అంటున్నప్పుడు, ఆయన హృదయంలోని కరుణ ఎంత గొప్పదో, అదే సమయంలో ఆయనను ఆవహించిన మోహం ఎంత తీవ్రమైనదో అర్థమవుతుంది. అర్జునుడు తన ఆవేదననంతా 'జనార్దనుడైన' కృష్ణుని పాదాల ముందే ఉంచాడు. మన జీవితంలో కూడా ఏది ధర్మమో, ఏది అధర్మమో తేల్చుకోలేని అయోమయం వచ్చినప్పుడు, స్వార్థాన్ని, మమకారాన్ని పక్కన పెట్టి ఆ పరమాత్ముడిని శరణు వేడితే... ఆయన మనకు సరైన మార్గాన్ని చూపిస్తాడు. తమ విశ్వసనీయ *కప్పాటి పాండురంగా రెడ్డి #భగవ🙏ద్గీత #కప్పాటి పాండురంగా రెడ్డి (Kappati Panduranga Reddy) #శ్రీకృష్ణ #😃మంచి మాటలు