ഭാഗം 11 ശ്രീനന്ദനത്തിൽ നിന്നുള്ള മടക്കയാത്രയിൽ മഹേഷിന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു അഗ്നിപർവ്വതം പുകയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. കാറിന്റെ സ്പീഡോമീറ്റർ മുകളിലേക്ക് ഉയരുമ്പോൾ ലച്ചു ഭയത്തോടെ അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. മഹേഷിന്റെ താടിയെല്ലുകൾ വലിഞ്ഞു മുറുകിയിട്ടുണ്ട്. വിവേക് തന്റെ കുടുംബത്തെ സ്പർശിച്ചിരിക്കുന്നു, തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട മുത്തശ്ശിയെ ഭീഷണിപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു. അത് മഹേഷിന് സഹിക്കാവുന്നതിലും അപ്പുറമായിരുന്നു. പിൻസീറ്റിൽ കണ്മണി തന്റെ പുതിയ പൂച്ചക്കുട്ടിയെ മടിയിൽ വെച്ച് ഉറങ്ങുകയാണ്. അനഘ ഫോണിലൂടെ പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾ മഹേഷിന്റെ ചെവിയിൽ മുഴങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു. താൻ ഇല്ലാത്ത സമയം നോക്കി തറവാട്ടിൽ കയറാൻ വിവേകിന് ധൈര്യം വന്നിരിക്കുന്നു. കാർ മാളിയേക്കൽ തറവാടിന്റെ പടിക്കൽ എത്തിയപ്പോൾ തന്നെ അവിടെ ആളുകൾ കൂടി നിൽക്കുന്നത് കണ്ടു. നാട്ടുകാരിൽ ചിലരും വിവേകിന്റെ കൂടെയുള്ള ചില ഗുണ്ടകളും മുറ്റത്തുണ്ട്. മഹേഷ് കാർ പെട്ടെന്ന് ബ്രേക്കിട്ടു നിർത്തി. ആ ശബ്ദം കേട്ട് കണ്മണി ഞെട്ടി ഉണർന്നു. "അമ്മുച്ചേ... എന്താ...?" കണ്മണി കണ്ണുകൾ തിരുമ്മി ചോദിച്ചു. "സാരമില്ല മോളെ നീ വണ്ടിയിൽ തന്നെ ഇരുന്നോ." മഹേഷ് കടുപ്പത്തിൽ പറഞ്ഞു. മഹേഷ് പുറത്തിറങ്ങി. പിന്നാലെ ലച്ചുവും കണ്മണിയെ എടുത്ത് പുറത്തിറങ്ങി. ഉമ്മറത്ത് ഭാരതി മുത്തശ്ശിയും യശോദയും വിറച്ചു കൊണ്ട് നിൽക്കുന്നുണ്ട്. വിവേക് കൈകൾ കെട്ടി ഒരു പരിഹാസച്ചിരിയോടെ മുറ്റത്ത് നിൽക്കുന്നു. "ഹാ... മഹേഷ് എത്തിയല്ലോ നിന്റെ ഈ മാന്യതയുടെ മുഖംമൂടി അഴിക്കാൻ തന്നെയാ ഞാൻ ഇവിടെ വന്നത്." വിവേക് ഉച്ചത്തിൽ പറഞ്ഞു. മഹേഷ് വിവേകിന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു. "നീ എന്തിനാടാ ഇവിടെ വന്നത്? എന്റെ വീട്ടുകാരെ ഭീഷണിപ്പെടുത്താൻ നിനക്ക് ആരാടാ അധികാരം തന്നത്?" "അധികാരമോ? അത് എനിക്ക് നീ തന്നതല്ലേ മഹേഷേ. വർഷങ്ങളോളം നിന്നെ ഞാൻ പറഞ്ഞു പറ്റിച്ചില്ലേ? ഈ നിൽക്കുന്ന ലക്ഷ്മി... ഇവൾ എത്ര പരിശുദ്ധയാണെന്ന് നീ വിചാരിച്ചു? ധീരജിന്റെ കൂടെ അവൾ അന്ന് പോയത് നീ കണ്ടതല്ലേ? ഇപ്പോൾ നീ അവളെയും കൊണ്ട് ശ്രീനന്ദനത്തിൽ പോയി ആഘോഷിച്ചു വരുമ്പോൾ നാട്ടുകാർ ഇതൊക്കെ അറിയണ്ടേ?" വിവേക് ചുറ്റും കൂടി നിന്നവരെ നോക്കി വിളിച്ചു പറഞ്ഞു. നാട്ടുകാർക്കിടയിൽ പിറുപിറുപ്പുകൾ ഉയർന്നു. ലച്ചുവിന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു. അവൾ കണ്മണിയെ നെഞ്ചോട് ചേർത്തു പിടിച്ചു. "നിർത്തടാ" മഹേഷ് അലറി. "നീ പറഞ്ഞ കള്ളങ്ങൾ വിശ്വസിക്കാൻ ഇനി പഴയ മഹേഷല്ല ഇവിടെ ഉള്ളത്. ലച്ചുവും ധീരജും തമ്മിലുള്ള സത്യം ഞാൻ അറിഞ്ഞു കഴിഞ്ഞു. നീ അവരെ എങ്ങനെ ചതിച്ചു എന്നും എനിക്കറിയാം." വിവേക് ഒന്ന് പതറിയെങ്കിലും പെട്ടെന്ന് ചിരിച്ചു. "തെളിവുണ്ടോടാ നിന്റെ കയ്യിൽ? ആര് വിശ്വസിക്കും നിന്നെ? ഈ നാട്ടുകാർക്ക് ഞാൻ പറഞ്ഞു കൊടുക്കും, നിന്റെ ഭാര്യക്ക് പഴയ കാമുകനോടുള്ള ബന്ധം കാരണം നീ അവളെ വീട്ടിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കിയിരുന്നു എന്ന്." പെട്ടെന്ന് കണ്മണി ലച്ചുവിന്റെ കയ്യിൽ നിന്ന് താഴെ ഇറങ്ങി. അവൾ വിവേകിന്റെ അടുത്തേക്ക് ഓടി ചെന്നു. അവളുടെ കുഞ്ഞു മുഖത്ത് വലിയ ഗൗരവമായിരുന്നു. "ഓയ്... ദുഷ്ടൻ മാമൻ നീ എന്തിനാ അമ്മുച്ചേനെ വഴക്ക് പറയുന്നേ?" കണ്മണി വിവേകിന്റെ കാലിൽ അടിച്ചു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു. "മാറി നിക്കടാ കുഞ്ഞേ..." വിവേക് അവളെ തള്ളി മാറ്റാൻ ആഞ്ഞു. അത് കണ്ടതും മഹേഷിന്റെ നിയന്ത്രണം വിട്ടു. അവൻ പാഞ്ഞു ചെന്ന് വിവേകിന്റെ കഴുത്തിന് പിടിച്ചു. "എന്റെ മോളെ തൊട്ടു പോകരുത്" മഹേഷ് വിവേകിനെ വലിച്ചിഴച്ച് മുറ്റത്തെ തറയിലേക്ക് എറിഞ്ഞു. നാട്ടുകാർ സ്തംഭിച്ചു നിൽക്കുകയാണ്. മഹേഷ് വിവേകിന്റെ നെഞ്ചിൽ ചവിട്ടി നിന്നു. "നീ തെളിവ് വേണമെന്ന് ചോദിച്ചില്ലേടാ? ദാ നോക്ക്" മഹേഷ് തന്റെ ഫോൺ എടുത്തു ഒരു ഓഡിയോ പ്ലേ ചെയ്തു. അന്ന് വിവേകിന്റെ വീട്ടിൽ ചെന്നപ്പോൾ മഹേഷ് രഹസ്യമായി റെക്കോർഡ് ചെയ്ത വിവേകിന്റെ കുറ്റസമ്മതമായിരുന്നു അത്. വിവേകിന്റെ ശബ്ദം മുറ്റത്ത് മുഴങ്ങി "അതേടാ... എനിക്ക് അവളെ ഇഷ്ടമായിരുന്നു. നിങ്ങളെ തമ്മിൽ തെറ്റിക്കാൻ ഞാൻ കളിച്ച കളിയായിരുന്നു അത്. ധീരജിനെ ഞാൻ ഇതിലേക്ക് വലിച്ചിഴച്ചതാണ്..." ആ ശബ്ദം കേട്ടതും നാട്ടുകാർക്കിടയിൽ നിശബ്ദത പടർന്നു. വിവേകിന്റെ കൂടെ വന്ന ഗുണ്ടകൾ പതിയെ പിന്മാറാൻ തുടങ്ങി. വിവേകിന്റെ മുഖം വിളറി. അവൻ എഴുന്നേൽക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും മഹേഷ് അവനെ വിട്ടില്ല. "കണ്ടല്ലോ? ഇവനാണ് യഥാർത്ഥ കുറ്റവാളി. സ്വന്തം സുഹൃത്തിന്റെ ജീവിതം തകർക്കാൻ കള്ളം പറഞ്ഞവൻ. ഇവൻ കാരണമാണ് എന്റെ ഭാര്യ കഴിഞ്ഞ മൂന്ന് വർഷം നരകിച്ചത്. എന്റെ മകൾക്ക് അവളുടെ അമ്മയുടെ സ്നേഹം വൈകി ലഭിച്ചത്." മഹേഷ് നാട്ടുകാരെ നോക്കി പറഞ്ഞു. നാട്ടുകാർ വിവേകിനെതിരെ തിരിഞ്ഞു. "ഇവനെ വെറുതെ വിടരുത്... ഇത്രയും വലിയ ചതിയാണോ ഇവൻ ചെയ്തത്?" അവർ വിവേകിനെ വളഞ്ഞു. ഭാരതി മുത്തശ്ശി ഉമ്മറത്ത് നിന്ന് താഴേക്ക് ഇറങ്ങി വന്നു. അവർ വിവേകിന്റെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു. "മോനെ... നീ വിചാരിച്ചാൽ ഒന്നും തകരുന്നതല്ല മഹേഷിന്റെയും ലച്ചുവിന്റെയും ബന്ധം. അത് ദൈവ നിശ്ചയമാണ്. നീ പോകൂ... ഇനി ഒരിക്കലും ഈ പടി കടക്കരുത്." വിവേക് നാണം കെട്ട് അവിടുന്ന് ഓടി രക്ഷപ്പെട്ടു. നാട്ടുകാർ ഓരോരുത്തരായി പിരിഞ്ഞു പോയി. എല്ലാവരും മഹേഷിനെയും ലച്ചുവിനെയും അഭിനന്ദിച്ചു. മുറ്റത്ത് ഒരു വലിയ ശാന്തത പടർന്നു. മഹേഷ് പതുക്കെ ലച്ചുവിന്റെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു. അവൾ അപ്പോഴും വിതുമ്പിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു. മഹേഷ് അവളുടെ തോളിൽ കൈ വെച്ചു. "ലക്ഷ്മി... ഇനി ആരും നമ്മളെ ശല്യം ചെയ്യില്ല. വിവേകിന്റെ അധ്യായം എന്നെന്നേക്കുമായി അവസാനിച്ചു." കണ്മണി മഹേഷിന്റെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു. "അച്ചൻ സൂപ്പർ മാൻ ദുഷ്ടൻ മാമനെ അടിച്ചു ഓടിച്ചു" അവൾ സന്തോഷത്തോടെ തുള്ളിച്ചാടി. യശോദ ലച്ചുവിനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. "മോളെ... നിനക്ക് നേരിടേണ്ടി വന്ന അപമാനങ്ങൾക്കെല്ലാം ഇന്ന് അറുതിയായി. ഇനിയുള്ള കാലം നീ ഈ വീട്ടിലെ മഹാലക്ഷ്മിയായി വാഴണം." അനഘ ഓടി വന്ന് ലച്ചുവിന്റെ കയ്യിൽ പൂച്ചക്കുട്ടിയെ കൊടുത്തു. "ചേച്ചി... നോക്കിയേ ഈ പൂച്ചക്കുട്ടി പോലും ഇന്ന് സന്തോഷത്തിലാണ്." സേതുമാധവൻ മഹേഷിന്റെ തോളിൽ തട്ടി. "മകനെ... നീ ഇന്ന് ചെയ്തത് ശരിയായ കാര്യമാണ്. സത്യത്തിന് വേണ്ടി പോരാടാൻ നിനക്ക് കഴിഞ്ഞല്ലോ." അന്ന് വൈകുന്നേരം മാളിയേക്കൽ തറവാട് വിളക്കുകളാൽ പ്രകാശിച്ചു. എല്ലാവരും ഒത്തുകൂടി സംസാരിക്കുകയായിരുന്നു. കണ്മണി മഹേഷിന്റെയും ലച്ചുവിന്റെയും നടുവിൽ ഇരുന്നു തന്റെ പൂച്ചക്കുട്ടിക്ക് പാല് കൊടുക്കുന്നു. "അമ്മുച്ചേ... ഇനി അമ്മുച്ച കരയൂലല്ലോ?" കണ്മണി ലച്ചുവിന്റെ മുഖത്ത് തൊട്ടു ചോദിച്ചു. "ഇല്ല മോളെ... ഇനി അമ്മുച്ച ചിരിക്കുകയേ ഉള്ളൂ." ലച്ചു മഹേഷിനെ നോക്കി. മഹേഷിന്റെ കണ്ണുകളിൽ പ്രണയം തുടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൻ ലച്ചുവിന്റെ കൈ പിടിച്ചു. ആ തറവാടിന്റെ ചുവരുകൾ സ്നേഹത്തിന്റെ പുതിയൊരു ചരിത്രത്തിന് സാക്ഷ്യം വഹിക്കുകയായിരുന്നു. വിവേക് വരുത്തിയ മുറിവുകളെല്ലാം സ്നേഹം കൊണ്ട് ഉണങ്ങാൻ തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. മഹേഷ് ലച്ചുവിനോട് പതിയെ പറഞ്ഞു "ലക്ഷ്മി നാളെ നമുക്ക് ലയയുടെ കല്ലറയിൽ ഒന്ന് പോകണം. മോളെയും കൂട്ടി. അവൾക്കും സമാധാനമാവട്ടെ." ലച്ചു സമ്മതത്തോടെ തലയാട്ടി. മഹേഷിന്റെ ആ ആഗ്രഹം അവളുടെ ഉള്ളിൽ അവനോടുള്ള ബഹുമാനം വർദ്ധിപ്പിച്ചു. ലയയോടുള്ള ആദരവ് കാത്തുസൂക്ഷിക്കുമ്പോൾ തന്നെ തന്നോടുള്ള സ്നേഹവും അവൻ നിറവേറ്റുന്നു. രാത്രിയിൽ കണ്മണി ഉറങ്ങിയ ശേഷം മഹേഷും ലച്ചുവും ബാല്ക്കണിയിൽ ഇരുന്നു. ചന്ദ്രൻ തെളിഞ്ഞു നിൽക്കുന്നു. ആ തണുത്ത കാറ്റിൽ അവർക്ക് തങ്ങളുടെ നഷ്ടപ്പെട്ട കാലം തിരിച്ചു കിട്ടിയത് പോലെ തോന്നി. ലച്ചു മഹേഷിന്റെ തോളിൽ തല ചായ്ച്ചു. ആ നിമിഷം ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ സന്തോഷം അവൾ അനുഭവിക്കുകയായിരുന്നു. തുടരും........ ❣️ #♥ പ്രണയം നിന്നോട് #💞 നിനക്കായ് #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ