​శీర్షిక : వైకుంఠపాళి ​కొన్ని ఇష్టాలను కాదనలేం, కొన్ని కష్టాలను తప్పించుకోలేం, నడిచిన ప్రతి అడుగు జ్ఞాపకాల గుర్తే, ఒళ్లంతా నిండిపోయింది కాలమనే చిత్రకారుడు వేసిన పచ్చబొట్లతో. ​అవార్డుల్లా అంటిపెట్టుకునే అక్కర్లేని నిందలు వచ్చి చేరతాయి, భారమైనా, బాధేసినా తప్పనిసరిగా మోసుకుపోవాల్సిందే కాలం విధించిన కర్మ బాధ్యతలను తప్పించుకోలేక అనవసరమని వదిలించుకోలేక జీవితం. ​అడ్డుకట్టలేని అవాంతరాలను దాటే ప్రయత్నం చేయాల్సిందే, దాటే శక్తి లేకపోయినా... పరిమితాన్ని అపరిమితం చేయాల్సిందే సవాళ్లను ఎదిరించే శక్తిని. ​కాదంటే కాలిపోయే గుండెను బద్దలు కొట్టే విషాదానికి విరుగుడుగా... నిబ్బరమనే ఆయుధంతో ఎదురునిలిచి పోరాడాల్సిందే, శక్తుడైనా నిరాశక్తుడైనా. ​ఆత్మహత్య చేసుకునే అదృష్టం లేక, ఆరిపోయే దీపాన్ని చమురు ఉన్నంతవరకు వెలగనివ్వాల్సిందే, వెలుగుతూ వెలుగును పంచడమే జీవితం తెచ్చుకున్న ధర్మమని తెలిసినా తెలియకపోయినా. ​కాడెద్దుల సహనంతో ఓర్పుతో జీవితాన్ని మోసుకుపోతుంటే, భారమైన దూరం కూడా ఇట్టే ముగిసిపోతుంది, ముందైనా వెనకైనా చరమాంకం అందరికీ ఒకటే అని తెలిసిపోతుంది ఆ రోజు రాగానే. ✍️ మల్లిన గణపతి#✍️కవితలు