ഹൃദയവീണ - My Words 🖋️
2K views • 2 months ago •
കോട്ടയത്തെ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ താമസിച്ചിരുന്ന ആളായിരുന്നു അർജുൻ. നാട്ടുകാർക്ക് അയാൾ അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത് ഒരു പേരിലായിരുന്നു.
"പകയൻ അർജുൻ."
ആരോടും വലിയ പ്രശ്നങ്ങളൊന്നുമില്ല. പക്ഷേ ആരെങ്കിലും അർജുനെ കളിയാക്കിയാൽ അത് അയാൾ വർഷങ്ങളോളം മറക്കില്ല.
ഒരിക്കൽ അയൽവാസിയുടെ കോഴി അർജുന്റെ മുറ്റത്ത് കയറി മുളക് തിന്നു.
"ഇത് നിങ്ങളുടെ കോഴിയാണോ?" എന്ന് അർജുൻ ചോദിച്ചപ്പോൾ അയൽവാസി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
"കോഴിക്ക് പോലും നിന്റെ വീട്ടിൽ വരാൻ ഇഷ്ടമാണല്ലോ!"
അന്ന് പറഞ്ഞ തമാശയ്ക്ക് മറുപടി പറയാൻ അർജുൻ ആറുമാസം കാത്തിരുന്നു. ഒടുവിൽ അയൽവാസിയുടെ ജന്മദിനത്തിൽ ഒരു കോഴിയുടെ ഫോട്ടോ ഫ്രെയിം ചെയ്ത് സമ്മാനമായി കൊടുത്തു.
അതായിരുന്നു അർജുൻ.
പക്ഷേ അവന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ശത്രു ആരാണെന്ന് ചോദിച്ചാൽ ഒരേയൊരു പേര് മാത്രമേ പറയാൻ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ.
ഗായത്രി.
സ്കൂൾ കാലം മുതൽ അർജുനെ ട്രോളിച്ച് നടന്ന പെൺകുട്ടി.
പഠനത്തിൽ മിടുക്കി. സംസാരത്തിൽ അതിലും മിടുക്കി.
ഒരിക്കൽ സ്കൂളിലെ പ്രസംഗ മത്സരത്തിൽ അർജുൻ സ്റ്റേജിൽ കയറി.
ആവേശത്തിൽ പ്രസംഗം തുടങ്ങേണ്ടിടത്ത് ദേശീയഗാനം പാടാൻ തുടങ്ങി.
അന്ന് മുതൽ ഒരു വർഷം മുഴുവൻ ഗായത്രി അവനെ കണ്ടാൽ ചോദിക്കും.
"ഇന്ന് പ്രസംഗമോ അതോ പാട്ടോ?"
കോളേജ് കഴിഞ്ഞിട്ടും ആ ശത്രുത തുടർന്നു.
ഫേസ്ബുക്ക് പോസ്റ്റ് ഇട്ടാൽ കളിയാക്കും.
വാട്സ്ആപ്പിൽ സ്റ്റാറ്റസ് ഇട്ടാൽ കളിയാക്കും.
ഒരു ദിവസം അർജുൻ തന്റെ പുതിയ ബൈക്കിന്റെ ഫോട്ടോ പോസ്റ്റ് ചെയ്തു.
ഗായത്രിയുടെ കമന്റ്.
"ബൈക്ക് പുതിയതാണ്. ഡ്രൈവർ പഴയതുതന്നെ."
അതിനടിയിൽ നൂറിലധികം ലൈക്കുകൾ.
അന്ന് രാത്രി അർജുൻ ഉറങ്ങിയില്ല.
ജീവിതത്തിൽ ആദ്യമായി വലിയൊരു പ്രതികാരപദ്ധതി മനസ്സിൽ രൂപപ്പെട്ടു.
അടുത്ത ദിവസം ചായക്കടയിൽ ഇരുന്ന് സുഹൃത്ത് രാഹുലിനോട് പറഞ്ഞു.
"ഞാൻ ഗായത്രിയോട് പ്രതികാരം ചെയ്യും."
"എങ്ങനെ?"
"വിവാഹം കഴിക്കും."
രാഹുൽ കുടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന ചായ മൂക്കിലൂടെ പുറത്തുവന്നു.
"എന്ത്?"
"വിവാഹം."
"പ്രതികാരത്തിനോ?"
"അതെ."
"ഇതിനേക്കാൾ ഭീകരമായ പ്രതികാരം ഞാൻ കേട്ടിട്ടില്ല."
"ജീവിതകാലം മുഴുവൻ എന്റെ മുന്നിൽ ഇരുന്ന് എന്നെ സഹിക്കേണ്ടി വരും. അതാണ് പ്രതികാരം."
"അവസാനം നിന്നെയാകും അവൾ സഹിക്കേണ്ടി വരിക."
"അതാണ് എന്റെ പ്ലാൻ."
രാഹുൽ അന്ന് മുതൽ അർജുനെ ഗൗരവമായി എടുക്കുന്നത് നിർത്തി.
പക്ഷേ വിധിക്ക് വേറെ പ്ലാനായിരുന്നു.
കുറച്ച് മാസങ്ങൾക്ക് ശേഷം ഒരു വിവാഹാലോചന വന്നു.
പെൺകുട്ടിയുടെ ഫോട്ടോ കണ്ട അർജുൻ ഞെട്ടി.
ഗായത്രി!
അർജുൻ കസേരയിൽ നിന്ന് ചാടി എഴുന്നേറ്റു.
"ദൈവം എന്റെ സൈഡിലാണ്!"
വീട്ടുകാർക്ക് സന്തോഷം.
പെണ്ണുകാണൽ നിശ്ചയിച്ചു.
ഗായത്രിയുടെ വീട്ടിൽ എല്ലാവരും ഇരിക്കുമ്പോൾ ഇരുവരും ആദ്യമായി വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം നേർക്കുനേർ കണ്ടു.
ഗായത്രി പുഞ്ചിരിച്ചു.
"സുഖമാണോ?"
"അതെ."
"ഇന്നും പ്രസംഗം തുടങ്ങുമ്പോൾ ദേശീയഗാനം പാടാറുണ്ടോ?"
അർജുന്റെ മുഖം വീണു.
പത്ത് വർഷം കഴിഞ്ഞിട്ടും ഇവൾ മാറിയിട്ടില്ല.
ചായ കൊണ്ടുവന്നപ്പോൾ ഗായത്രി ചോദിച്ചു.
"പഞ്ചസാര എത്ര സ്പൂൺ?"
"രണ്ട്."
"അത് പഴയത് തന്നെയാണല്ലോ. മാറിയിട്ടില്ല."
അർജുൻ ഉള്ളിൽ തിളച്ചു.
പക്ഷേ പുറത്തു ചിരിച്ചു.
കാരണം പ്രതികാരം അടുത്തെത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
അപ്രതീക്ഷിതമായി ഗായത്രി വിവാഹത്തിന് സമ്മതിച്ചു.
അർജുനും സമ്മതിച്ചു.
വിവാഹം നടന്നു.
നാട്ടുകാർ സന്തോഷം.
വീട്ടുകാർ സന്തോഷം.
പക്ഷേ സത്യം അറിയുന്നത് ഇരുവർക്കും മാത്രം.
ഒരാൾ പ്രതികാരത്തിനായി വിവാഹം കഴിച്ചു.
മറ്റേയാൾക്ക് അതറിയില്ലെന്ന് അയാൾ കരുതി.
വിവാഹം കഴിഞ്ഞ ആദ്യ രാത്രി.
മുറിയിൽ കയറിയ അർജുൻ ഗൗരവത്തോടെ ഇരുന്നു.
ഇന്ന് സത്യം പറയണം.
"ഗായത്രി, ഒരു കാര്യം പറയാനുണ്ട്."
"പറയൂ."
"ഞാൻ നിന്നെ പ്രണയിച്ച് വിവാഹം കഴിച്ചതല്ല."
"അതറിയാം."
അർജുൻ ഒന്ന് ഞെട്ടി.
"എന്ത്?"
"പ്രതികാരത്തിനാണെന്ന് അറിയാം."
അർജുൻ കസേരയിൽ നിന്ന് പകുതി എഴുന്നേറ്റു.
"എങ്ങനെ?"
"നീ ഒന്നാം ക്ലാസ് മുതൽ ഇന്നുവരെ ഒരേ മുഖഭാവമാണ്. പ്രതികാരം ചെയ്യാൻ വരുന്നവന്റെ മുഖം."
അർജുൻ മിണ്ടാതെ നിന്നു.
ഗായത്രി വെള്ളം കുടിച്ചു.
ശേഷം ശാന്തമായി പറഞ്ഞു.
"സത്യത്തിൽ ഞാനും പ്രതികാരത്തിനാണ് വിവാഹം കഴിച്ചത്."
"എന്ത്?!"
"അതെ."
"എന്നോട്?"
"അതെ."
"എന്തിന്?"
"ഓർമ്മയുണ്ടോ? എട്ടാം ക്ലാസിൽ നീ എന്നെ ബ്ലാക്ക്ബോർഡിൽ കാർട്ടൂൺ വരച്ച് കളിയാക്കിയ കാര്യം?"
അർജുൻ കണ്ണ് മിഴിച്ചു.
അത് ഇരുപത് സെക്കൻഡ് നീണ്ട ഒരു സംഭവം.
പക്ഷേ ഗായത്രി അത് പത്ത് വർഷമായി ഓർത്തിരിക്കുന്നു.
"അപ്പോൾ നമ്മൾ രണ്ടുപേരും പ്രതികാരത്തിനായി വിവാഹം കഴിച്ചതാണോ?"
"അതെ."
ഒരു മിനിറ്റ് മൗനം.
ശേഷം ഇരുവരും പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു.
കാരണം ലോകത്ത് ഇത്ര വിചിത്രമായ വിവാഹം വേറെ ഉണ്ടാകില്ല.
അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ അർജുൻ ആദ്യ പ്രതികാരം നടപ്പാക്കി.
ഗായത്രിയുടെ ചായയിൽ പഞ്ചസാര ഇടാതെ കൊടുത്തു.
ഗായത്രി ഒരു സിപ്പ് കുടിച്ചു.
"നല്ല ചായ."
അർജുൻ ചിരിച്ചു.
"പഞ്ചസാര ഇല്ല."
"എനിക്കറിയാം."
"എന്ത്?"
"കാരണം ഞാൻ നിന്റെ കപ്പിലാണ് പഞ്ചസാര ഇടാതിരുന്നത്."
അർജുൻ സ്വന്തം ചായ കുടിച്ചു.
കയ്പ്പ് മാത്രം.
ഗായത്രി കൈയടിച്ചു.
"ഒന്നാം റൗണ്ട് സമനില."
അന്ന് മുതൽ വീട്ടിൽ വിചിത്രമായ യുദ്ധം തുടങ്ങി.
റിമോട്ട് ഒളിപ്പിക്കൽ.
ചാർജർ മാറ്റിവയ്ക്കൽ.
ഭക്ഷണത്തിൽ ഉപ്പ് കൂട്ടൽ.
അലാറം രാത്രി രണ്ടുമണിക്ക് സെറ്റ് ചെയ്യൽ.
ഒരു ദിവസം അർജുൻ വലിയ പ്ലാൻ തയ്യാറാക്കി.
ഗായത്രിയുടെ ജന്മദിനത്തിൽ എല്ലാവരുടെയും മുന്നിൽ അവളുടെ പഴയ സ്കൂൾ ഫോട്ടോ പ്രൊജക്ടറിൽ കാണിക്കണം.
വൈകുന്നേരം ബന്ധുക്കൾ ഒത്തുകൂടി.
പ്രൊജക്ടർ ഓണാക്കി.
സ്ക്രീനിൽ ഫോട്ടോ തെളിഞ്ഞു.
പക്ഷേ അത് ഗായത്രിയുടെതല്ല.
അർജുന്റെ ഏഴാം ക്ലാസ് ഫോട്ടോ.
അതും സ്കൂൾ നാടകത്തിൽ പെൺവേഷം കെട്ടി നിൽക്കുന്നത്.
മുറി മുഴുവൻ പൊട്ടിച്ചിരി.
അർജുൻ ഞെട്ടി.
"ഇത് എങ്ങനെ?"
ഗായത്രി റിമോട്ട് ഉയർത്തിക്കാട്ടി.
"പ്രതികാരത്തിന് തയ്യാറായി ജീവിക്കുന്ന ആളാണ് ഞാൻ."
അന്ന് രാത്രി അർജുൻ കട്ടിലിൽ ഇരുന്നു.
"ഇങ്ങനെ പോയാൽ ജീവിതകാലം മുഴുവൻ ഞാൻ തോൽക്കും."
ഗായത്രി ചിരിച്ചു.
"ഞാനും അതുതന്നെയാണ് ആലോചിച്ചത്."
"എന്ത്?"
"നിന്നെ തോൽപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ച് ഞാൻ തന്നെ ക്ഷീണിച്ചു."
അർജുൻ കുറച്ചുനേരം മിണ്ടാതിരുന്നു.
ശേഷം ചോദിച്ചു.
"അപ്പോൾ എന്ത് ചെയ്യാം?"
ഗായത്രി കൈ നീട്ടി.
"യുദ്ധവിരാമം?"
അർജുൻ കൈകൊടുത്തു.
"യുദ്ധവിരാമം."
അപ്പോഴേക്കും ഇരുവരുടെയും അമ്മമാർ മുറിയിലേക്ക് കയറി വന്നു.
"എന്താ നിങ്ങൾ രണ്ടുപേരും കൈകൊടുത്ത് നിൽക്കുന്നത്?"
ഗായത്രി ചിരിച്ചു.
"അമ്മേ, സമാധാന ഉടമ്പടി ഒപ്പിടുകയായിരുന്നു."
"എന്ത് ഉടമ്പടി?"
അർജുൻ പറഞ്ഞു.
"ഇനി മുതൽ ഞങ്ങൾ പരസ്പരം കളിയാക്കും... പക്ഷേ പ്രതികാരം ചെയ്യില്ല."
അമ്മമാർ ഒന്നും മനസ്സിലാകാതെ പുറത്തുപോയി.
അവർ പോയതും ഗായത്രി അർജുനെ നോക്കി പറഞ്ഞു.
"എന്നാലും ഒരു കാര്യം പറയട്ടെ?"
"എന്ത്?"
"നീ ഇന്നും ആ സ്കൂൾ ഫോട്ടോയിലെ പോലെ തന്നെയാണ്."
അർജുൻ ചിരിച്ചു.
"നീ ഇന്നും പഴയതുപോലെ സംസാരിച്ചാൽ റേഡിയോ പോലും രാജിവെക്കും."
രണ്ടുപേരും പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു.
പ്രതികാരത്തിനായി തുടങ്ങിയ വിവാഹം ഒടുവിൽ ഒരു കാര്യം പഠിപ്പിച്ചു.
ചില ശത്രുക്കളെ തോൽപ്പിക്കുന്നതിലും നല്ലത് അവരെ ജീവിതപങ്കാളിയാക്കുന്നതാണ്. കാരണം പിന്നീട് അവർ ദിവസവും നിങ്ങളെ തോൽപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കും! 😄 #🥰 ചങ്ക് കൂട്ടുകാർ #👬 ചങ്ക് ഇസ്തം #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📖 കുട്ടി കഥകൾ
16 likes
20 shares