കവിത. എന്റെ മരണം. **************** നീയന്നെന്നെ കാണാൻ വരുമെങ്കിൽ നിറയണം മനസ്സ് , നിറയാത്ത കണ്ണോടെ ഉച്ചരിച്ചതത്രയും ഉച്ചിഷ്ടമാകാതെ , ഉണർവായ് പുണരേണമെൻ ശിരസ്സ്‌ പണ്ട് നീ കാമിച്ചെന്നെ കൊതിപ്പിച്ച പുലരിയെ ഞാനന്നു ഗർഭിണിയാക്കും ഉറുമ്പുകൾ പോലെ നൄത്തം വെച്ചെത്തും ഉടുമ്പുകളെ നീ കണ്ടില്ലയല്ലേ അന്നു നാം പെറ്റിട്ട വാക്കുകൾ,പേരയ്ക്ക അന്നന്നു വീതം വെച്ചിരുന്നില്ലേ ! ചെങ്കല്ലു മറയിൻ താങ്ങായ് മൂവ്വന്തിയിൽ അങ്കക്കലിപൂണ്ടു ചെത്തു കളളുറഞ്ഞില്ലേ അവിടെ പ്രയാണം തുടങ്ങിയ നേരത്തു അന്തിക്കു കൂട്ടായ് ഞാനെന്നുമെത്തി പാപ്പിയും ഭാര്യയും നിന്നെ കൊതിപ്പിച്ചു പാതിരാവോളം വിശന്നു നിന്നു പുലർക്കാലം തേടുന്നയർക്കനെപ്പോൽ പാതി പൂസായി രവി തെറി വിളിച്ചു അന്നെന്നുമോർത്തീല നീയ്യെന്റെ മരണം അമരത്തു മനോഹരൻ പന്തലിട്ടു അറിയാതെയെങ്കിലും ഞാനെന്റെ വിളികളിൽ അന്നും സ്പഷ്ടമായോതിയിരുന്നു രാമന്റെ ചേഷ്ടകൾ ലീലയായീടുമ്പോൾ രാത്രിക്കു കൂട്ടായ് പൊട്ടുക ചന്ദ്രനുമെത്തി ഇന്നു നിൻ കണ്ണിൽ കാണാൻ മറന്ന അന്നുനീയ്യെന്നോടു സ്വകാര്യമോതി അന്തിക്കു കൂട്ടായും , മൂവന്തിക്കു വഴിയായും അന്നു നീ തെളിച്ചതെൻ തേരല്ലേ സത്യാ ഓർക്കേണം നീയ്യിപ്പോളന്നത്തെ കാഹളം ഓർമ്മകളായ് പിച്ചവെയ്ക്കട്ടെ പുഞ്ചിരി എന്തേ തവിക്കുന്നു നിൻമനസ്സ് എന്നോടിഷ്ടമത്രയും പോരാഞ്ഞോ നീയ്യിന്നെന്നെ കാണാൻ വന്നെങ്കിൽ നിറയണം മനസ്സ് , നിറയാത്ത കണ്ണോടെ. കുരിശ്ശിൽ കിടന്നു പിടഞ്ഞൊരാ രാത്രിയിൽ കുടുംബത്തിനിംബം പോരെന്നു ഞാനോതി പെറ്റിട്ട വയറും തള്ളി കളഞ്ഞിട്ടും പേരാലുപോലെ നീ തണലായി നിന്നു ഇന്നെൻ മരണം മുഴങ്ങില്ല ഗീതമായ് ഇന്നലത്തേയച്ചിക്കു വേണ്ടാത്രേയെന്നെ അസ്ഥികറുപ്പോളം കാർന്നു തിന്നിട്ടും ആർത്തി മാറുന്നില്ലയെന്റെയച്ചിക്ക് ആറടിമണ്ണിലും ഖേദിക്കുന്നുണ്ടാവാം അന്തർജനമെന്റെ വിഴുപ്പലക്കാൻ എന്റെയാ മണ്ണിനായ് പോരടിച്ചവർ എന്തോ , ഞാനെന്ന സത്യത്തെ മറച്ചു വെച്ചു എങ്കിലും , സത്യാ നിന്റെ കവിളുകൾ ചെങ്കോട്ടയാക്കാതെ എന്നെ പുണരൂ നീ വരുന്നതും , വന്നതും കാത്തവർ നിന്നെ പൊലിക്കാനസഭ്യങ്ങള്ളോതാം തളരല്ലേ സത്യാ ഞാനുണ്ട് കൂടെ തടി പോലെയെങ്കിലും ആത്മാവതില്ലേ എവിടെയെൻ കശേരുക്കളെവിടെയെന്നാത്മാവ് എന്തിനീ മൗനം , നിങ്ങളിലില്ലേ ഞാൻ ? ഇന്നും ജീവിക്കുന്നു നിങ്ങളിൽ നിങ്ങളായ് ഇല്ലയെൻ കുടുംബത്തിൽ ഞാനൊട്ടുമില്ല വേണ്ട , ഒരിറ്റു കണ്ണീരണിയേണ്ട സത്യാ വേതാളമായ് നീയ്യെന്നെ കരേറ്റിടു വിറയ്ക്കാത്ത കൈകളാൽ കൊളുത്തേണമെൻ ചിത വിഘ്‌നങ്ങളേ അഷ്ടിക്കു പഞ്ഞമാക്കി വിണ്ണിൽവിഹരിച്ച സൂര്യനും ചന്ദ്രനും വിശ്വാസമായ് ഞാൻ ചൊല്ലിടട്ടെ നിൻ വിരൽത്തുമ്പിനാൽ കൊളുത്തീടുയെൻ ചിത നീയല്ലെയെൻ ജേഷ്‌ഠനുമനുജനും ശ്വാസവുമെല്ലാം. false. #🖋 എൻ്റെ കവിതകൾ🧾 #🙋‍♀️ എൻ്റെ സ്റ്റാറ്റസുകൾ #💌 പ്രണയം #💑 സ്നേഹം ##എന്റെ മരണം