❤️‍🔥 The women who destroyed Him ❤️‍🔥 Part 12 രാത്രി ഒമ്പത് മണി. ജോയിന്റ് പ്രോജക്ടുമായി ബന്ധപ്പെട്ട തുടർച്ചയായ മീറ്റിംഗുകൾക്ക് ശേഷം ഓഫീസിലെ കോൺഫറൻസ് റൂം പതിയെ ഒഴിഞ്ഞുതുടങ്ങി. മേശപ്പുറത്ത് ചിതറിക്കിടന്ന ഫയലുകളും ലാപ്ടോപ്പുകളും ദിവസത്തെ ക്ഷീണം പറഞ്ഞറിയിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പുറത്ത് മിന്നലോടുകൂടിയ മഴ തുടങ്ങി. ഗ്ലാസ് ജനലിലൂടെ മഴത്തുള്ളികൾ നഗരത്തിന്റെ വെളിച്ചങ്ങളെ മങ്ങിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ─── "ഇന്നത്തേക്ക് ഇത്ര മതി." വിഹാൻ ഫയൽ അടച്ചു. "ബാക്കിയുള്ളത് നാളെ." എല്ലാവരും പതിയെ എഴുന്നേറ്റ് പുറത്തേക്ക് പോയി. അവസാനം കോൺഫറൻസ് റൂമിൽ അവനും ആധിഷയും മാത്രം ബാക്കിയായി. ആധിഷ തന്റെ ഫയലുകൾ ക്രമപ്പെടുത്തി ബാഗിൽ വെച്ചു. ഒരു വാക്കുപോലും പറയാതെ പുറത്തേക്ക് നടന്നു. വിഹാനും പതുക്കെ അവളുടെ പിന്നാലെ ഇറങ്ങി. ഓഫീസിന്റെ പ്രധാന കവാടം തുറന്നതും ശക്തമായ മഴ മുഖത്തേക്ക് അടിച്ചു. പാർക്കിംഗ് ഏരിയ മുഴുവൻ വെള്ളം നിറഞ്ഞിരുന്നു. ജീവനക്കാർ ഓടിക്കയറി കാറുകളിൽ കയറുകയായിരുന്നു. ചിലർ കുട തുറന്നു. ചിലർ മഴ കുറയാൻ കാത്തുനിന്നു. ആധിഷ ഒരു നിമിഷം മഴയിലേക്ക് നോക്കി ശേഷം യാതൊരു മടിയും കൂടാതെ മുന്നോട്ട് നടന്നു. അവളുടെ കൈയിൽ കുട ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. വിഹാൻ അത് ശ്രദ്ധിച്ചു. അവൻ ഉടനെ തന്റെ കുട തുറന്ന് അവളുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു. "ആധിഷ." അവൾ തിരിഞ്ഞുനോക്കി. വിഹാൻ കുട അവളുടെ നേരെ നീട്ടി. "ഇത് ഉപയോഗിക്കൂ." ആധിഷ കുടയിലേക്കും പിന്നെ വിഹാനിലേക്കും നോക്കി. "വേണ്ട." "മഴ വളരെ ശക്തമാണ്." "അറിയാം." "നീ നനയും." ആധിഷ ചെറുതായി മഴയിലേക്ക് നോക്കി. മഴത്തുള്ളികൾ അവളുടെ മുടിയിലും തോളുകളിലും വീഴാൻ തുടങ്ങി. "അതുകൊണ്ട് ഒന്നും സംഭവിക്കില്ല." വിഹാൻ ഒരു പടി മുന്നോട്ട് വന്നു. "ഇത് സഹായം അല്ല. സാധാരണ മര്യാദയാണ്." ആധിഷ കുറച്ചുനേരം അവനെ നോക്കി നിന്നു. "വിഹാൻ... എനിക്ക് ആളുകളുടെ നല്ല മനസ്സ് മനസ്സിലാകും..... പക്ഷേ... അത് സ്വീകരിക്കണമോ വേണ്ടയോ എന്നത് എന്റെ തീരുമാനമാണ്." അവൾ വീണ്ടും നടക്കാൻ തുടങ്ങി. വിഹാൻ അവളുടെ ഒപ്പം നടന്നു. കുട ഇപ്പോഴും അവന്റെ കൈയിൽ തുറന്നിരുന്നു. "എങ്കിൽ കുറഞ്ഞത് കാറ് വരെ എങ്കിലും—" ആധിഷ അവനെ തടഞ്ഞു. "എന്തുകൊണ്ടാണ് നീ ഇത്രയും ശ്രമിക്കുന്നത്?" ആ ചോദ്യം കേട്ട് വിഹാൻ കുറച്ചുനേരം മിണ്ടാതെ നിന്നു. അവന് മറുപടി അറിയില്ലായിരുന്നു. കുറച്ച് ദിവസങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് അവൾ അവന്റെ എതിരാളി മാത്രമായിരുന്നു. ഇപ്പോൾ... അവൾ മഴയിൽ നനയുന്നത് പോലും അവന് അസ്വസ്ഥതയുണ്ടാക്കുകയായിരുന്നു. അവൻ പതുക്കെ പറഞ്ഞു. "അറിയില്ല. പക്ഷേ നിന്നെ ഇങ്ങനെ വിട്ടുപോകാൻ തോന്നിയില്ല." ആധിഷയുടെ കണ്ണുകൾ ഒരു നിമിഷം അവന്റെ മുഖത്ത് നിന്നു. ആ കണ്ണുകളിൽ ആദ്യമായി ഒരു ചെറിയ മാറ്റം. അത്ഭുതമോ... ചിന്തയോ... വിഹാന് മനസ്സിലായില്ല. അവൾ കൈ നീട്ടി. ഒരു നിമിഷം വിഹാൻ കുട അവൾ വാങ്ങുമെന്ന് കരുതി. പക്ഷേ... അവൾ കുട പതുക്കെ അവന്റെ നേരെ തിരികെ തള്ളി ശേഷം വളരെ ശാന്തമായി പറഞ്ഞു. "എനിക്ക് സഹായം ചോദിക്കേണ്ടിവന്നാൽ..." ഒരു നിമിഷം നിർത്തി. "ഞാൻ ചോദിക്കും..... അത് വരെ... എന്നെ എന്റെ രീതിയിൽ നടക്കാൻ അനുവദിക്കൂ." അത്ര മാത്രം. അവൾ തിരിഞ്ഞ് മഴയിലൂടെ നടന്നു. മഴ ശക്തമായി പെയ്തിട്ടും അവളുടെ നടത്തത്തിന് യാതൊരു മാറ്റവും ഉണ്ടായില്ല. വിഹാൻ അവിടെ തന്നെ നിന്നു. കുട അവന്റെ കൈയിൽ തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു. മഴ അവന്റെ കാലുകളെ നനയിച്ചു.... പക്ഷേ അവന്റെ ശ്രദ്ധ മുഴുവൻ അകന്നുപോകുന്ന ആധിഷയിലായിരുന്നു. ആര്യൻ പിന്നിൽ നിന്ന് വന്ന് അവന്റെ തോളിൽ കൈവെച്ചു. "ഇപ്പോൾ മനസ്സിലായോ?" വിഹാൻ തിരിഞ്ഞുനോക്കി. "എന്ത്?" "അവളെ ജയിക്കാൻ നിന്നെ കൊണ്ട് പറ്റില്ല എന്ന്." വിഹാൻ വീണ്ടും ആധിഷ അകന്നുപോകുന്ന ദിശയിലേക്ക് നോക്കി ശേഷം ചെറുതായി ചിരിച്ചു. "എനിക്ക് ജയിക്കേണ്ട. എനിക്ക് അവളെ മനസ്സിലാക്കണം." ആര്യൻ നിശബ്ദനായി. കാരണം... വിഹാൻ അറിയാതെ തന്നെ മറ്റൊരു രേഖ കൂടി കടന്നിരുന്നു. അത് മത്സരത്തിന്റെ അതിരല്ലായിരുന്നു. അത് വികാരങ്ങളുടെ തുടക്കമായിരുന്നു. 🖤................. 🖤 രാവിലെ. മുംബൈ നഗരം ഉണർന്നത് ഒരു വാർത്തയോടെയായിരുന്നു. ബിസിനസ് ചാനലുകളിലല്ല... സോഷ്യൽ മീഡിയയിലായിരുന്നു അതിന്റെ തുടക്കം. ഒരു പ്രമുഖ ഓൺലൈൻ ന്യൂസ് പോർട്ടൽ ഒരു ചിത്രം പങ്കുവെച്ചിരുന്നു. മഴയുള്ള രാത്രിയിൽ... ഒരേ കുടയ്ക്ക് താഴെ നിൽക്കുന്ന വിഹാനും ആധിഷയും. യഥാർത്ഥത്തിൽ ആ ചിത്രം പൂർണ്ണമായിരുന്നില്ല. വിഹാൻ കുട നീട്ടുന്ന നിമിഷം മാത്രം ക്യാമറയിൽ പതിഞ്ഞിരുന്നു. അതിന് താഴെ വലിയ തലക്കെട്ട്. "Business Rivals... Or Something More?" മിനിറ്റുകൾക്കുള്ളിൽ വാർത്ത വൈറലായി. ഒരു ചാനൽ പറഞ്ഞു, "ഇന്ത്യയിലെ ഏറ്റവും ശക്തരായ രണ്ട് ബിസിനസ് ലീഡർമാർ പ്രണയത്തിലാണോ?" മറ്റൊരു ചാനൽ, "Corporate Partnership... Or Secret Relationship?" സോഷ്യൽ മീഡിയ പൊട്ടിത്തെറിച്ചു. #ViHisha #IceQueen #CorporateCouple #BusinessLoveStory ട്രെൻഡിംഗ് ലിസ്റ്റിൽ ഒന്നാമതെത്തി. ആയിരക്കണക്കിന് കമന്റുകൾ. "എതിരാളികൾ പ്രണയത്തിലാകുന്നത് സിനിമകളിൽ മാത്രമല്ലെന്ന് തോന്നുന്നു." "ഇവർ വിവാഹം കഴിച്ചാൽ ഇന്ത്യയിലെ ഏറ്റവും വലിയ ബിസിനസ് സാമ്രാജ്യം ഉണ്ടാകും." "ഇവരുടെ chemistry വേറെ ലെവലാണ്." മീമുകളും നിറഞ്ഞു. ഒരു ചിത്രത്തിൽ വിഹാൻ സ്യൂട്ടിട്ട് നിൽക്കുന്നു. അരികിൽ ആധിഷ. താഴെ ഒരു വരി. "From Bidding War to Wedding?" ദേവ് ഗ്രൂപ്പ് ഓഫീസ്. ആര്യൻ മൊബൈൽ നോക്കി ചിരി അടക്കാൻ പാടുപെടുകയായിരുന്നു. വിഹാൻ അകത്തേക്ക് വന്നതും അവൻ ഫോൺ നീട്ടി. "ഇത് കണ്ടോ?" വിഹാൻ സ്ക്രീനിലേക്ക് നോക്കി. ഒരു നിമിഷം... രണ്ട് നിമിഷം... പിന്നെ അവൻ അറിയാതെ ചിരിച്ചു. "ഇവർക്ക് വേറെ പണിയൊന്നുമില്ലേ?" ആര്യൻ ചിരിച്ചു. "ഇല്ല.... ഇപ്പോൾ മുഴുവൻ രാജ്യത്തിനും നീയും ആധിഷയും മാത്രമാണ് പണി." വിഹാൻ വീണ്ടും ഫോൺ വാങ്ങി കമന്റുകൾ വായിച്ചു. ചിലത് കണ്ടപ്പോൾ അവന് ചിരി വന്നു. ചിലത് കണ്ടപ്പോൾ തലകുലുക്കി. "ഇത് കുറച്ച് ദിവസത്തിനുള്ളിൽ അവസാനിക്കും." അവൻ ശാന്തമായി പറഞ്ഞു. ആര്യൻ പുരികം ഉയർത്തി. "നിനക്ക് പ്രശ്നമില്ലേ?" വിഹാൻ തോളുയർത്തി. "എനിക്ക് അറിയാം എന്താണ് സത്യം എന്ന്.... പക്ഷേ..." ആര്യൻ ചിരിച്ചു. "ആധിഷയുടെ പ്രതികരണം കാണാൻ എനിക്ക് കാത്തിരിക്കാനാവുന്നില്ല." ─── അതേസമയം... ആധിഷ ഗ്ലോബൽ വെഞ്ചേഴ്സ്. ഓഫീസിനുള്ളിൽ അസ്വാഭാവികമായ നിശബ്ദത. ജീവനക്കാർ തമ്മിൽ സംസാരിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും അവൾ അടുത്തെത്തുമ്പോൾ എല്ലാവരും മിണ്ടാതെയായി. ആധിഷ തന്റെ ക്യാബിനിൽ കയറിയതും അവളുടെ അസിസ്റ്റന്റ് മീര അകത്തേക്ക് വന്നു. "മാഡം..." "പറയൂ." "ഇത്..." അവൾ ഫോൺ കൈമാറി. ആധിഷ സ്ക്രീനിലേക്ക് നോക്കി. ഒരു വാർത്ത. പിന്നെ മറ്റൊന്ന്. വീണ്ടും മറ്റൊന്ന്. ഓരോ വാർത്തയിലും ഒരേ വിഷയം. അവളും... വിഹാനും. അവളുടെ മുഖം ശാന്തമായിരുന്നു. പക്ഷേ കണ്ണുകളിലെ തണുപ്പ് കൂടിക്കൊണ്ടിരുന്നു. അവൾ ഫോൺ മേശപ്പുറത്ത് വെച്ചു. "ആരാണ് ഇത് ആദ്യം പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത്?" മീര ഉടനെ മറുപടി പറഞ്ഞു. "ഒരു ഡിജിറ്റൽ മീഡിയ പോർട്ടൽ." "അവർക്ക് നിയമനോട്ടീസ് അയക്കൂ. പിന്നെ എല്ലാ ചാനലുകൾക്കും. അതുപോലെ ഈ വാർത്ത ഉടൻ പിൻവലിക്കണം." മീര അത്ഭുതപ്പെട്ടു. "ശരി, മാഡം." അവൾ പുറത്തേക്ക് പോയി. ആധിഷ ജനാലക്കരികിൽ ചെന്നു നിന്നു. താഴെ മാധ്യമപ്രവർത്തകർ കൂടി നിൽക്കുകയായിരുന്നു. ക്യാമറകൾ. മൈക്കുകൾ. ലൈവ് ടെലികാസ്റ്റ്. അവൾ കണ്ണുകൾ അടച്ചു. ഇത്ര വർഷമായി... സ്വന്തം സ്വകാര്യ ജീവിതം ലോകത്തിൽ നിന്ന് മറച്ചുവെച്ചിരുന്നു. ആരും അവളുടെ പേരിനൊപ്പം മറ്റൊരാളുടെ പേര് ചേർത്ത് സംസാരിച്ചിട്ടില്ല. പക്ഷേ ഇപ്പോൾ... ഒരൊറ്റ ചിത്രത്തിന്റെ പേരിൽ... അവളുടെ ജീവിതം വാർത്തയായി മാറിയിരുന്നു. ─── അതേ സമയം... വിഹാന്റെ ഫോൺ മുഴങ്ങി. സ്ക്രീനിൽ ഒരു മെസേജ്. From: Adhisha Rao വിഹാൻ ഉടനെ തുറന്നു. അതിൽ ഒരു വരി മാത്രം. ─── "ഈ അഭ്യൂഹങ്ങൾ എനിക്ക് വെറുപ്പാണ്. ഇത് ഉടൻ അവസാനിപ്പിക്കൂ." വിഹാൻ കുറച്ച് നിമിഷത്തേക്ക് സ്ക്രീനിലേക്ക് നോക്കി. അവൾ ആദ്യമായാണ് അവന് സ്വമേധയാ ഒരു സന്ദേശം അയച്ചത്. പക്ഷേ... അതിൽ ഒരു വികാരമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. കോപം. മുംബൈ നഗരത്തിൽ മഴ അവസാനിച്ചിരുന്നു. പക്ഷേ... ആധിഷയുടെ ഉള്ളിൽ ഇപ്പോഴാണ് ഒരു കൊടുങ്കാറ്റ് തുടങ്ങിയത്. To Be Continued... 🖤 #💌 പ്രണയം #📙 നോവൽ #നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ