భగవద్గీత ప్రథమ అధ్యాయమైన అర్జున విషాద యోగం లోని 36వ శ్లోకం, అర్జునుడి మనస్సులో మెదిలిన శాస్త్ర ధర్మాలకు, ఆయనను ఆవహించిన మోహానికి నడుమ జరిగిన తీవ్రమైన మానసిక సంఘర్షణను చూపుతుంది. దుర్యోధనాదులు 'ఆతతాయిలు' (అక్రమార్కులు/దుర్మార్గులు) అని తెలిసినప్పటికీ, వారిని సంహరించడం వల్ల పాపమే చుట్టుకుంటుందని అర్జునుడు శ్రీకృష్ణుడి వద్ద వాదిస్తున్న ఘట్టం ఇది. ​శ్లోకము: ​పాపమేవాశ్రయేదస్మాన్ హత్వైతానాతతాయి నః | తస్మాన్నార్హా వయం హంతుం ధార్తరాష్ట్రాన్ స్వబాంధవాన్ | స్వజనం హి కథం హత్వా సుఖినః స్యామ మాధవ || 36 || ​భావం: ​అర్జునుడు శ్రీకృష్ణునితో ఇలా అంటున్నాడు: "ఓ మాధవా! ఆతతాయిలైన ఈ కౌరవులను చంపడం వల్ల మనకు పాపమే చుట్టుకుంటుంది. కాబట్టి, మన బంధువులైన ఈ ధృతరాష్ట్ర కుమారులను చంపడానికి మనం ఏమాత్రం అర్హులము కాము. మన సొంత వారిని మనమే చంపుకుని మనం ఏ విధంగా సుఖపడగలము?" ​ఈ శ్లోకం వెనుక ఉన్న పరమార్థం & ఆధ్యాత్మిక రహస్యం: ​ఈ శ్లోకంలో అర్జునుడు 'ఆతతాయిలు' అనే పదాన్ని వాడడం వెనుక పెద్ద ధర్మశాస్త్ర చర్చ దాగి ఉంది: ​1. 'ఆతతాయిలు' అంటే ఎవరు? ధర్మశాస్త్రాల ప్రకారం ఆరు రకాల దుష్కృత్యాలు చేసేవారిని 'ఆతతాయిలు' అంటారు: ​విషం పెట్టేవారు ​ఇళ్లకు నిప్పు పెట్టేవారు ​ఆయుధాలతో దాడి చేసేవారు ​ధనాన్ని, ఆస్తులను దోచుకునేవారు ​ఇతరుల భూములను అక్రమంగా ఆక్రమించేవారు ​పరస్త్రీలను అపహరించేవారు/మానభంగం చేసేవారు. ​దుర్యోధనాదులు పాండవుల విషయంలో ఈ ఆరింటినీ చేశారు (భీముడికి విషం పెట్టడం, లాక్షాగృహంలో నిప్పు పెట్టడం, ఆస్తులు-భూమి లాక్కోవడం, ద్రౌపదిని పరాభవించడం). సాధారణ నీతి శాస్త్రం ప్రకారం ఇటువంటి ఆతతాయిలను చంపడం పాపం కాదు. ​2. అర్జునుడి సంశయం - ధర్మ సంకటం: ​అర్జునుడికి ఈ శాస్త్రం తెలుసు. కానీ ఆయనను "మోహం" ఆవహించడం వల్ల, "వారు ఆతతాయిలే కావచ్చు, కానీ మన బంధువులు కదా! బంధువులను చంపితే పాతక పాపం చుట్టుకుంటుంది" అని లోకాచారాన్ని, మమకారాన్ని తెరపైకి తెచ్చాడు. ​ఆధ్యాత్మికంగా, మనిషి తనలోని దుర్గుణాలను (కామక్రోధాదులను) వదిలించుకోవడానికి ప్రయత్నించినప్పుడు... "ఇవి కూడా నా మనస్సులోని ఆలోచనలే కదా, వీటిని నాశనం చేస్తే నాకు ప్రశాంతత ఎలా దక్కుతుంది?" అని అజ్ఞానంతో ఆలోచించడమే అర్జునుడి ఈ స్థితి. ​3. 'మాధవ' అని పిలవడంలో అంతరార్థం: ​అర్జునుడు కృష్ణుడిని 'మాధవ' (మా = లక్ష్మీదేవి, ధవ = పతి/భర్త -> సంపదలకు, సుఖాలకు అధిపతి అయిన శ్రీకృష్ణుడు) అని సంబోధించాడు. ​"ఓ మాధవా! సంపదలను, సుఖాలను ఇచ్చే లక్ష్మీదేవి నీ పక్కనే ఉంది కదా! మన స్వజనులను చంపి పొందే సుఖం మనకు నిజమైన ఆనందాన్ని ఇస్తుందా?" అని అర్జునుడి ఆవేదన. ​భక్తి భావన: "అధర్మాన్ని ఉపేక్షించడం కూడా అపరాధమే." ​అర్జునుడి మాటలు పైకి పరమ ధర్మబద్ధంగా, శాంతియుతంగా అనిపిస్తాయి. కానీ అధర్మాన్ని సహించడం, బంధుత్వాల కోసం సత్యాన్ని పక్కన పెట్టడం సమాజానికి ఎంత ప్రమాదకరమో శ్రీకృష్ణుడు తర్వాతి అధ్యాయాలలో స్పష్టం చేస్తాడు. ​మన హృదయంలో కూడా దైవ చింతన కలిగినప్పుడు... స్వార్థం, అహంకారం, మమకారం అనే ఆతతాయిలు "మేము నీలోనే ఉన్నాం కదా, మమ్మల్ని ఎందుకు అంతం చేస్తావు?" అని మనల్ని భయపెడతాయి. అప్పుడు మనం కూడా ఆ 'మాధవుని' శరణు వేడితే, ఆయన తన జ్ఞానఖడ్గంతో మనలోని సకల వికారాలను తుదముట్టించి, శాశ్వత ప్రశాంతతను ప్రసాదిస్తాడు. తమ విశ్వసనీయ @కప్పాటి పాండురంగా రెడ్డి #🌅శుభోదయం #శ్రీకృష్ణ #భగవ🙏ద్గీత #కప్పాటి పాండురంగా రెడ్డి (Kappati Panduranga Reddy) #😇My Status