കവിത ******** മഴയിൽ മറയുന്നു ജീവിതങ്ങൾ,,, ***************** രചന ✍️ കൃഷ്ണബാലാമണി ******************* സ്വപ്നങ്ങൾ കൺമുന്നിൽ അറ്റുപോകുന്നത് ജീവനില്ലാത്ത പോൽ ഞാൻ നോക്കിനിൽക്കെ മുങ്ങിതാഴുന്ന കൈകളെൻ കണ്ണിന്റെ മുന്നിൽ നിന്നങ്ങനെ അന്യമായി ഒഴുകുന്ന നീരതിൽ കലരുന്ന ചോപ്പിനാൽ പൊലിയുന്നു ജീവനിൽ ജീവനായോർ മിണ്ടാപ്രാണികൾ പ്രിയമുള്ള വീടിന്റെ മണ്ണിന്നടിയിൽ ചതഞ്ഞരഞ്ഞു പക്ഷികൾ കൂട്ടമായ് ചില്ലയൊന്നില്ലാതെ ചിറകും തളർന്നങ്ങു മലവെള്ളപ്പാച്ചിലിൽ മറഞ്ഞുപോയി ആശിച്ചു നേടിയവസ്തുക്കളൊക്കെയും നിമിഷനേരമിടയി ലെനിക്കന്യമായി ആകെ,,, പരന്നു നിറഞ്ഞുകിടക്കുന്ന നീരിന്റെ അടിയിലെൻ സ്വപ്നമാം ഒരുപിടിമണ്ണതു ണ്ടോ ചേറും ചെളിയിയും കുഴഞ്ഞു മറിഞ്ഞെന്റെ കൂരതൻ ശിഷ്ട്ടമോ ചിതൽപുറ്റുപോലെയായി എല്ലാം നഷ്ട്ടമായ് നിന്നൊരെൻ കൈകളിൽ ആരോപിടിച്ചു വലിച്ചുനീങ്ങി കണ്ണിൽ നിറഞ്ഞ മിഴിനീരുതേവിഞാൻ ചെന്നെത്തി യതോ പിന്നെ ആളുകൾതിങ്ങി ചുരുണ്ടുകൂടീടുന്ന അഭയാർത്ഥി കേന്ദ്രത്തിൽ അങ്കണത്തിൽ പരിചിതരല്ല അവരെനിക്കെങ്കിലും അന്നത്തിനും ഉടയാടയ്ക്കുമായ് ഞാൻ കൈനീട്ടിയാചിച്ചു നിന്നിടുന്നു ആഡംബരത്തിന്റെ സ്വാദുണ്ട് ജീവിച്ച നാളിൽ ഞാൻ പലരെയും കണ്ടതില്ല ആർത്തികൊണ്ടാശയാൽ പലതും വാരിപിടിച്ചു ഞാൻ ജന്മിയായ് നാട്ടിൽ ഗമയിൽ നടന്നിരുന്നു പ്രകൃതിതൻ സംഹാരതാണ്ഡവമേറ്റുഞാൻ പണമില്ലാത്തൊരു വെറും പിണമായിമാറി പഠിക്കണം ഞാൻ,,,, അറിയണം ഞാനെന്നെ,, കാണണം ഞാനിനിയും,,, പകരണം നല്ലത്,,, പങ്കിട്ടുകൊടുക്കണം ഉള്ളതിൽനിന്നും ചിലത്,,,, ചേർത്ത് പിടിക്കണം സോദരരെ,,,, ഇല്ലെങ്കിൽ ഇതുപോലെ പ്രകൃതിതൻ ചോദ്യങ്ങൾക്ക് ഉത്തരമേകുവാനാവാതെ തലതാഴ്ത്തി പിന്നെയുമി ങ്ങനെ നിന്നുപോകും,,,✍️ ******************** മഴയുടെ ദുരന്തഭൂമിയിൽ വിറങ്ങലിച്ചു നിൽക്കുന്ന മനുഷ്യർക്കായി ഒരുകൈ സഹായം നമുക്കും പകർന്നു നൽകാം,,,, ************** സസ്നേഹം കൃഷ്ണ ബാലാമണി * #📋 കവിതകള്‍ #📔 കഥ