जय सदगरू माऊली Images & Post | ShareChat - BHAGWAT GOVINDRAO JADHAV

BHAGWAT GOVINDRAO JADHAV

1K views • 2 months ago

#जय सदगरू माऊली

7:42 ` 46 Lot 100%| ३० श्रीराम | १८८. सुख नामसंकीर्तन साधन पै सोपे। जळतील पापे जन्मांतरे । न सगती लायास जावे वनांतरा | सुखे येतो धरा नारायण II -तुकाराम महाराज व्याख्या करणे फार कठोण आहे दुसऱ्याचे दुःख बघून सात्त्विक माणसाचे TTా हृदय पिळवटले जाते, तर तामसी माणूस त्यातच सुख मानतो॰ खरे तर कुठल्याही प्रकारची विषण्णता नसताना किंवा वैरभाव नसताना दुःखात ( दुसऱ्याच्या ) कुठलाही सुख मानणे याला उत्तर नाही॰ ते विकारात्मकच क्षणभंगुर तर आहेच आहे आहे त्यामुळे सर्वसामान्यपणे मनाच्या अंगाने ( म्हणजे बाजूने ) मिळणाऱ्या पडसादांना किंवा परिस्थितीजन्य प्रतिसादाला सुख म्हणावे तर ` सुख पाहाता जवा पडे दुःख पर्वताएवढे या वचनानुसार खऱ्या सुखाचा अर्थही समजणार नाही॰ इंद्रियजन्य आवडीच्या भोगात रमण्याला सुख मानले, तर भोगांचे सेवन झाल्यावर आणि तृप्ती आल्यावर तेच भोग जेव्हा समोर उभे असतात, तेव्हा त्यांचा तिटकाराच येतो. तसेच भोगांच्या अतिसेवनामुळे वगैरे ) ते माहीत पोटाचे चिकार जे उलटे परिणाम होतातः WadTaా आलसर , जडत्व भोगांपासून सुख मिळते, त्याचे दुःखात परिवर्तन झाल्यावर (किंवा त्याआधी ) ज्या झाल्याशिवाय राहत नाही॰ थोडक्यात शोधायला गेलो तर सुख नावाची गोष्ट शोधून सापडत नाही. प्रसंगी माणूस सर्व प्रिय गोष्टींचा त्याग करेल. आपली जीवनयात्राही संपेल सुखांबद्दल वारेमाप पण हे सुख त्याला कसे मिळवावे, हे शेवटपर्यंत कळत नाहीः चर्चा होऊ शकते सुखाचा आसरा घेऊन नारायण आपल्या घरी येतो, असे त्याच तुकाराम महाराज वरील ओव्यांत सांगत आहेतः त्याआधी त्य़ा पांडुरंगाचे नाम घ्याः त्याचे कीर्तन प्रकट होऊ द्या, म्हणजे त्याच्याबद्दल ( दिव्यता, भक्ती, गुणसंपदा " मुखाद्वारे प्रेमरस ओसंडू द्या॰ तेव्हा त्याला प्राप्त करण्यासाठी रानावनात जायची मुखाने यावदल ) अजिबात आवश्यकता नाही॰ तो नारायण घरात येतो॰ घर म्हणजे वास्तू नसून सुखाने आपला देहच होय आणि नारायण तरी बाहेरून न येता आतच असतो कुठूनही त्याली फक्त Tap करायचे आहे, अनुभवायचे आहे॰ त्याच्या लीलेकडे साक्षित्वाने पाहायचे आहे॰` देह देवाचे मंदिर, आत आत्मा परमेश्वर ' अशी वस्तुस्थिती असताना आपण मात्र 7:42 ` 46 Lot 100%| ३० श्रीराम | १८८. सुख नामसंकीर्तन साधन पै सोपे। जळतील पापे जन्मांतरे । न सगती लायास जावे वनांतरा | सुखे येतो धरा नारायण II -तुकाराम महाराज व्याख्या करणे फार कठोण आहे दुसऱ्याचे दुःख बघून सात्त्विक माणसाचे TTా हृदय पिळवटले जाते, तर तामसी माणूस त्यातच सुख मानतो॰ खरे तर कुठल्याही प्रकारची विषण्णता नसताना किंवा वैरभाव नसताना दुःखात ( दुसऱ्याच्या ) कुठलाही सुख मानणे याला उत्तर नाही॰ ते विकारात्मकच क्षणभंगुर तर आहेच आहे आहे त्यामुळे सर्वसामान्यपणे मनाच्या अंगाने ( म्हणजे बाजूने ) मिळणाऱ्या पडसादांना किंवा परिस्थितीजन्य प्रतिसादाला सुख म्हणावे तर ` सुख पाहाता जवा पडे दुःख पर्वताएवढे या वचनानुसार खऱ्या सुखाचा अर्थही समजणार नाही॰ इंद्रियजन्य आवडीच्या भोगात रमण्याला सुख मानले, तर भोगांचे सेवन झाल्यावर आणि तृप्ती आल्यावर तेच भोग जेव्हा समोर उभे असतात, तेव्हा त्यांचा तिटकाराच येतो. तसेच भोगांच्या अतिसेवनामुळे वगैरे ) ते माहीत पोटाचे चिकार जे उलटे परिणाम होतातः WadTaా आलसर , जडत्व भोगांपासून सुख मिळते, त्याचे दुःखात परिवर्तन झाल्यावर (किंवा त्याआधी ) ज्या झाल्याशिवाय राहत नाही॰ थोडक्यात शोधायला गेलो तर सुख नावाची गोष्ट शोधून सापडत नाही. प्रसंगी माणूस सर्व प्रिय गोष्टींचा त्याग करेल. आपली जीवनयात्राही संपेल सुखांबद्दल वारेमाप पण हे सुख त्याला कसे मिळवावे, हे शेवटपर्यंत कळत नाहीः चर्चा होऊ शकते सुखाचा आसरा घेऊन नारायण आपल्या घरी येतो, असे त्याच तुकाराम महाराज वरील ओव्यांत सांगत आहेतः त्याआधी त्य़ा पांडुरंगाचे नाम घ्याः त्याचे कीर्तन प्रकट होऊ द्या, म्हणजे त्याच्याबद्दल ( दिव्यता, भक्ती, गुणसंपदा " मुखाद्वारे प्रेमरस ओसंडू द्या॰ तेव्हा त्याला प्राप्त करण्यासाठी रानावनात जायची मुखाने यावदल ) अजिबात आवश्यकता नाही॰ तो नारायण घरात येतो॰ घर म्हणजे वास्तू नसून सुखाने आपला देहच होय आणि नारायण तरी बाहेरून न येता आतच असतो कुठूनही त्याली फक्त Tap करायचे आहे, अनुभवायचे आहे॰ त्याच्या लीलेकडे साक्षित्वाने पाहायचे आहे॰` देह देवाचे मंदिर, आत आत्मा परमेश्वर ' अशी वस्तुस्थिती असताना आपण मात्र

17 likes

32 shares

More like this