തന്റെ മുൻപിൽ സ്ഥാപിച്ച ആ കണ്ണാടി ചില്ലിൽ അവൾ സ്വയം ഒന്ന് വിലയിരുത്തി...... കറുത്ത് കുറച്ച് തടി മാത്രം ഉള്ള ഒരുവൾ..... കഥയിലെ സാധാരണ നായികമാരെ പോലെ മറുകൊ നുണക്കുഴിയോ ഇടംപല്ലോ വെണ്ണനിറമോ ഒന്നും ഇല്ല.... അവൾ ഒരു നിമിഷം തന്റെ അമ്മയേയും സഹോദരിമാരെയും ഓർത്തു.... വെളുത്ത് വെണ്ണ പോലെ ഇരിക്കുന്നവർ.... അതേ അമ്മയും അനിയനും അനിയത്തിയും പുറമെ നിന്ന് നോക്കുന്നവർക്ക് സൗന്ദര്യം നിറഞ്ഞവർ ആണ്..... അതിൽ ഒന്നും പെടാതെ നിൽക്കുന്നത് താനും..... നിറത്തിന്റെ പേരിൽ അനുഭവിച്ച അവക്ഞ്ഞ നിറഞ്ഞ വാക്കുകളും കളിയാക്കലുകളും മനസ്സിൽ ഓടി എത്തി.... പക്ഷെ അവ മനസ്സിലേക്ക് ആധിപത്യം സ്ഥാപിക്കാൻ സമ്മതിക്കാതെ ഒരു മുഖം കടന്നു വന്നു കറുത്ത് കൊമ്പൻ മീശയും വിയർപ്പിനാൽ ഒട്ടിയ ഒരു ശരീരവും ഉള്ള മനുഷ്യനെ ഓർമ്മ വന്നു..... അതേ തന്റെ അച്ഛൻ...... അച്ഛന്റെ നിറമാണെനിക്ക്..... തന്റെ കുടുംബത്തിന് വേണ്ടി രാവന്തിയോളം കഷ്ടപ്പെടുന്ന അച്ചന്റെ നിറം..... ചുണ്ടിൽ ഒരു പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു...... ഇവൾ കൃഷ്ണ...... കൃഷ്ണ കരുണൻ എന്ന ഇരുപത്തി അഞ്ചുകാരി..... അച്ഛൻ കരുണൻ.... ഒരു പാവം കൂലി പണിക്കാരൻ..... അമ്മ വരധ... അനിയത്തി കൃപ അനിയൻ കാർത്തിക്ക്... ഇതാണ് കൃഷ്ണയുടെ കുടുംബം..... അതാണ് എന്റെ കഥയിലെ നായികയുടെ കുടുംബം...... നേരെത്തെ പറഞ്ഞത് ശ്രദ്ധിച്ചല്ലോ..... സാധാരണ കഥകളിലെ പോലെ വെണ്മയിലെ സൗന്ദര്യം നിറഞ്ഞവൾ അല്ല കൃഷ്ണ.... സാധാരണ ഒരു പെൺകുട്ടി.... എടുത്ത് പറയാൻ പ്രത്യേക ഒന്നും ഇല്ലാത്തവൾ...... ചേച്ചി..... ആരുടെയോ വിളി കേട്ട് കൃഷ്ണ തിരിഞ്ഞു നോക്കി..... കൃപയും കാർത്തിയും ആണ്..... എന്റെ ചേച്ചി സുന്ദരി ആയിട്ടുണ്ടല്ലോ...... കാർത്തിക്ക് വേഗം തന്നെ കൃഷ്ണയുടെ കുറച്ച് തുടുത്ത കവിളിൽ പിച്ചി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു..... നിനക്ക് ചേരുന്ന വല്ല കളറ് സാരിയും എടുത്തിട്ടാൽ പോരായിരുന്നോ ചേച്ചി..... ഇതൊരുമതി കോലം കേട്ടത് പോലെ ഉണ്ട്... കറുത്ത്... ശ്ശെ....... നിന്റെ കേട്ട് കഴിഞ്ഞിട്ട് വേണം വിപിനേട്ടാനും ആയി എന്റെതിന്..... നിന്റെ കാരണം കൊണ്ടാണ് എന്റേത് കൂടി നീണ്ടു പോവുന്നത്..... കൃപ പറഞ്ഞതും കൃഷ്ണ അവളെ കണ്ണാടിയിൽ ഒന്ന് നോക്കി.... വയലറ്റ് നിറത്തിൽ ഉള്ള ഒരു സാരി ആണ്..... അവൾ പറഞ്ഞത് ശരിയാണ് കറുപ്പ് കൂടിയത്.... കൃഷ്ണ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല..... അവൾക്ക് അറിയാമായിരുന്നു പറഞ്ഞിട്ടും കാര്യം ഇല്ലാന്ന്..... വിപിൻ എന്ന ചെക്കനും ആയി കൃപ ഇഷ്ടത്തിൽ ആണ്.... കൃപ ഇപ്പോൾ ഡിഗ്രിക്ക് പഠിക്കാണ്.... കോളേജിലെ സീനിയർ ആയിരുന്നു ആള്.... ഇപ്പോ ജോലി ആയി വീട്ടിൽ വന്നു ചോദിച്ചു എങ്കിലും തന്റെ വിവാഹം കഴിയതേ ഒന്നും നടക്കില്ല എന്ന് കരുണൻ തീർത്ത് പറഞ്ഞു.... അതിന്റെ ദേഷ്യം ഉണ്ട് കൃപക്ക്...... നീ ഒന്ന് മിണ്ടാതെ പോയെ കൃപേ..... കാർത്തി കൃപയെ വിലക്കി..... കാർത്തിയും കൃപയും രണ്ട് വയസ്സിന്റെ വത്യാസം ആണ്.... കൃപ ഇളയത് ആണ്..... ഓഹോ അല്ലേലും ചേച്ചിയെ പറഞ്ഞാൽ അനിയന് ആണല്ലോ നോവുന്നത്..... കൃപ ചുണ്ട് കൊട്ടി... കാർത്തിയും കൃഷ്ണയും ഒന്നും പറയാൻ നിന്നില്ല..... ഈ വിവാഹം എങ്കിലും നടന്നാൽ മതിയായിരുന്നു.... അല്ലേൽ എന്റേത് കൂടി...... കൃപ പറഞ്ഞു വന്നത് കാർത്തിയുടെ മുഖം കണ്ട് പകുതിയിൽ നിർത്തി..... കാരണം അവന്റെ മുഖം വലിഞ്ഞു മുറുകിയിരുന്നു..... കൃഷ്ണയെ എന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞാൽ ആരെക്കാളും കൂടുതൽ നോവുന്നത് കാർത്തിക്ക് ആണ്.... പ്രായത്തിൽ വലിയ വ്യത്യാസം ഇല്ലെങ്കിലും കാർത്തിക്ക് ഒരു അമ്മ തന്നെ ആണ് കൃഷ്ണ..... പറയാൻ വിട്ട് പോയി..... ഇന്ന് കൃഷ്ണയുടെ പെണ്ണുകാണാൻ ആണ്.... ആദ്യത്തേത് അല്ലാട്ടോ.... ഇതിപ്പോ ഒരുപാട് ആയി..... സ്ത്രീയെ പണയ വസ്തു ആകുന്ന കാലം അല്ലേ.... ഒന്നുക്കിൽ വെളുത്ത സൗന്ദര്യം അല്ലെങ്കിൽ അവൾക്ക് സ്വർണം കൊണ്ട് തുലാഭാരം..... അതാണ് ഇപ്പോഴത്തെ സമൂഹത്തിന്റെ വിവാഹം എന്ന കാഴ്ചപ്പാട്..... ഈ രണ്ടും ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ട് കൃഷ്ണ ഇപ്പോഴും അവിവാഹിതയായി തുടരുന്നു..... അതിൽ അവൾക്ക് പരാതി ഇല്ലെങ്കിലും അമ്മക്കും അച്ഛനും അല്ലെങ്കിൽ അതിനെക്കാൾ ആത്മാർത്ഥ ഉള്ള നാട്ടുകാർ ഉള്ളപ്പോൾ കൃഷ്ണയും വീട്ടിലെ പുരനിറഞ്ഞവൾ ആയി...... ചിന്നൂ............ താഴെ നിന്ന് വരദായുടെ വിളി വന്നു...... ചേച്ചി അവർ എത്താൻ ആയി എന്ന് തോന്നുന്നു വേഗം വാ..... കാർത്തി കൃഷ്ണയുടെ കയ്യും പിടിച്ചു അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു..... https://share.aksharathalukal.in/s/61565/view കഥയുടെ പൂർണഭാഗങ്ങൾ ഇവിടെ ♥️ ഇതുപോലെയുള്ള നിരവധി കഥകൾ പരസ്യങ്ങൾ ഒന്നുമില്ലാതെ വായിക്കുവാനും നിങ്ങളുടെ മനസ്സിലുള്ള കഥകൾ എഴുതി പണം സമ്പാദിക്കുവാനും ഇന്ന് തന്നെ അക്ഷരത്താളുകൾ ഡൗൺലോഡ് ചെയ്യാൻ മറക്കല്ലേ ❤️ #📙 നോവൽ #😍 ആദ്യ പ്രണയം #💖 മഴയും പ്രണയവും #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ