भारतीय स्वातंत्र्याचे लढाऊ नेतृत्व मराठेशाहीचा अद्वितीय स्वातंत्र्यवीर श्रीमन्महाराज यशवंतराव होळकर...🙏🚩 राजे यशवंत हे अतिशय महापराक्रमी व लढवय्ये योद्धे होते. ते इंग्रजांचे केवळ शत्रूच नव्हे तर कर्दनकाळ ठरलेले होते, त्यांनी इंग्रजांच्या बलाढय सेनेस अनेकदा वारंवार पराभूत करून धुळ चारली. त्यांना सळो की पळो करून सोडले इंग्रजांच्या बेबंदशाहीला लगाम घालून अजेय ठरलेला एकमेव भारतरत्न नावाप्रमाणे सार्थकता ठरविणारा यशवंतराव होय..! भारतातून ब्रिटीशांना हाकलून लावण्याकरिता इतर धर्मीय राजांचे सहकार्य प्राप्त करण्यासाठी राजे यशवंत यांनी स्वधर्म त्यागाची केलेली घोषणा ही धर्मापेक्षा देश श्रेष्ठ आहे हे दर्शविते. देशापेक्षा स्वधर्मास श्रेष्ठ ठरविणाऱ्या व मानणाऱ्या धर्म मार्तंडांनी राजे यशवंत यांच्या पासुन बोध घ्यावा.. ◆ न.र.फाटक राजे यशवंतराव बद्दल म्हणतात : लाथ मारिन तेथे पाणी काढीन अशा कर्तबगारीचा पुरूष जसा वागेल तसाच महाराजांचा वर्तनक्रम या काळात दिसतो. महाराज लढाई करीत होते सगळ्या स्वराज्यासाठी, एकटया होळकरशाहीसाठी नव्हे.. त्यांनी या साठीच हत्यार उपसले होते. त्यांच्या अनेक पत्रातून स्वराज्यासाठी, स्वधर्मासाठी आपण साऱ्या देशाला रणांगणाचे रूप दिले आहे. अशा भावना दृष्टिस पडते. हे शब्द भोसल्यांनी देखील वापरले आहे. कदाचित ती महाराजांची उसनावारीही असेल. या शब्दाचा वापर भोसल्यांनी फक्त लेखणीने केला. त्यांना तलवारीचे पाठबळ मात्र पुरवू शकले नाही. महाराज व पेशवाईंचे तत्कालीन घटक सरदार यांचातला हा फरक लक्षात घेऊनच महाराजांच्या कर्तृत्वाचे परीक्षण केल्याशिवाय महाराजांना न्याय मिळण्याची आशा नको, महाराज हे इंग्रजांसारख्या सेनाबलाढ्याला सुद्धा खडे चारू शकणारा युद्धकुशल वीरपुरूष, अशी त्यांनी देशभर ख्याती संपादली.. शिंदे, भोसले, पेशवे, होळकर व तत्सम मराठा सत्तेच्या सर्व सरदारांनी आपसी मतभेद विसरून फिरंग्यांना देशा बाहेर घालविण्यासाठी एकजूटिने प्रयत्न करावे असे महाराज वारंवार निक्षून सांगत होते. परंतू मराठा सत्तेचे सर्व सूत्रधार हात गंडाळून बसलेत. महाराज यशवंत हे इंग्रजांशी एकाकी झूंज पाहत होते. राजे यशवंतराव यांना इंग्रजांशी लढण्या पेक्षा इतर संस्थानांचा भाग काबिज करून होळकर व पर्यायाने मराठा साम्राज्याचा विस्तार सहज करता आला असता, पण त्यांनी देशास महत्वाचे मानले. इतरांच्या सहकार्याची वाट न पाहता, ना उमेद न होता.. #🙏शिवदिनविशेष📜 #📜इतिहास शिवरायांचा #😇आमचे प्रेरणास्थान: छत्रपती🙏 #🚩शिवरायांचे भक्त #🚩मी शिवबा भक्त

उत्तर कर्नाटकात जिल्ह्यातील खंदकात असलेले तिहेरी तटबंदी आणि अवाढव्य पसारा असलेला भारतात असलेल्या चार शाह्यांपैकी बहामनी आणि नंतर बरीदशाहीची राजधानी म्हणजे किल्ले बिदर... बहमनी राजवटीतील सुल्तान अल्ला-उद दीन बहमनीने १४२९ साली गुलबर्गा पासून बिदरपर्यंत आपली राजधानी स्थापन केली आणि आपला किल्ला बांधला १६१९-२० मध्ये स्वतंत्र विजापूर सल्तनतीने बिदर किल्ल्यावर कब्जा केला नंतर १६५७ मध्ये मुघल व्हायसरॉय औरंगजेबवर साम्राज्य आले आणि १६८६ मध्ये मुगल साम्राज्याने औपचारिकरित्या गढून गेले... उदगीर हे यादवांचा शेवट झाल्यानंतर बहामनी काळात व्यापारी केंद्र म्हणून भरभराटीस आले बहामनी घराण्याचा नववा राजा महमदशहा बहामनी याने २२ सप्टेंबर १४२२ मध्ये गुलबर्ग्याची राजधानी बिदरला हलवली बिदर हे राजधानीचे ठिकाण असल्यामुळे त्या काळात उदगीरचे महत्व वाढले महमुदशहा बहामनीने इ.स १४९२ मध्ये कासीम बरीदला उदगीर, औसा, कंधार हे किल्ले जहागिर म्हणून दिले इ.स १५२६ मध्ये बहामनी राज्याचे विघटन होऊन पाच शाह्या उदयास आल्या त्यापैकी औसा येथील सुभेदार कासीम बरीद याने बरीदशाहीची स्थापना केली. बिदर राजधानी असलेल्या बरीदशाहीच्या राज्यातील उदगीर, औसा, कंधार हे प्रमुख किल्ले होते... बिदर, हैदराबाद हा प्रांत पांढरे घराण्यातील (शरिफनमुलूक) सेनानी संताजी पांढरे यांच्या सरंजामाचा भाग होता. यावर छत्रपती शाहूमहाराज यांच्या वतीने सेनाकर्ता बाळाजी विश्वनाथ, कूसो मल्हार व संताजी पांढरे यांच्या मध्ये कर्नाटकीय प्रदेश आपल्या ताब्यात ठेवण्या वरून कलबुर्गी प्रांती मोठी धुमश्चक्री घडून पेशव्यांकडील ४ सरदारांच्या मांडीखालील घोडी ठार पडली. तर राजजी भोसले व राणोजी रणनवरे हे प्रत्यक्षात कामी आले. संताजी पांढरे यांच्या कडील काही घोडी बाळाजी विश्वनाथ यांच्या हाती लागली. पुढे कोल्हापूर गादी मध्ये यादवी झाल्यामुळे संताजी पांढरे छत्रपती शाहु महाराजांना सामील झाले. व छत्रपती शाहु महाराज यांच्यावतीने कारवाया करू लागले....👌🏼♥️🔥 #🙏शिवदिनविशेष📜 #📜इतिहास शिवरायांचा #🚩मी शिवबा भक्त #🚩शिवरायांचे भक्त #😇आमचे प्रेरणास्थान: छत्रपती🙏

स्वाभिमान, देशाभिमान आणि धर्माभिमानासाठी सर्वोच्च बलिदान देणारे छत्रपती संभाजीराजे... संभाजी महाराजांनी आपल्या कारकिर्दीचा, कदाचित आयुष्याचाही, क्षण नि क्षण 'कर्मण्ये-वाधिकारस्ते मा फलेषु कदचान' या मनोवृत्तीनेच वेचला आणि राजभोग तर राहोच पण सामन्य गृहसुखाच्याही लोभास विन्मुख राहून मोगली परचक्राला तोंड देण्यासाठी कर्तव्यनिष्ठेने म्हणा किंवा स्वराज्यनिष्ठेने म्हणा त्यांना सतत झगडावे लागले तसेच आपल्या भिषण मृत्यूसमयीच्या कालात धारण केलेल्या स्थितप्रज्ञतेने संभाजी महाराजांनी 'स्वधर्म निधनं श्रेय: परधर्मो भयावह:' या गितावचनाची अति तेजस्वी अशी जाणिव करून देऊन महाराष्ट्राच्या प्रतिकारातील चैतन्य जागृत राखले या ज्वलन ज्वलनतेजस छत्रपती संभाजी महाराजांची आणि त्याची सखी व राज्ञि येसूबाईसाहेब यांची नऊ वर्षांची कारकिर्द अत्यंत महत्वपुर्ण प्रसगांनी आणि अनेक व विविधप्रकारच्या हालचालींनी भरलेली आहे. या सर्व प्रसंगांचा आणि विशेषत: एकट्या संभाजी महाराजांनी अखिल हिंदूस्तानातील शक्तीसामर्थ्यशी हिंदवी स्वराज्यासाठी सुसंघटितपणे दीर्घकाल दिलेल्या झगड्याचा विचार केल्यास महाराष्ट्राची अखिल हिंदूस्तानात व परदेशात गाजलेली खरी कर्तबगारी, उज्ज्वल संस्कृती व तेजस्वी राष्ट्रीय संघटना यांच्या खर्या कसोटीचा आदर्श संभाजी महाराजांच्या कारकिर्दीत दिसून येत आहे.हा आदर्श महाराष्ट्रास आणि हिंदवी स्वराीज्यास सदोदित राष्ट्रीय संघटनेच्या व संस्कृतीच्या उच्च पातळीवर राखो, हिच सर्वेश्वराजवळ अनन्यभावाने प्रार्थना... इतिहासकार वा.सी.बेंद्रे. ११ मार्च तुळापूर. शंभूराजे बलिदानदिन. #🚩छत्रपती संभाजी महाराज स्टेटस🙏 #📜इतिहास शिवरायांचा #😇आमचे प्रेरणास्थान: छत्रपती🙏 #🚩मी शिवबा भक्त #🚩शिवरायांचे भक्त

कर्नाटक राज्यातील गोकर्ण जवळील उत्तर कन्नडाचा 'मिर्जान किल्ला’... मिर्जान या किल्ल्याचे प्रथम ऐतिहासिक दृष्टान्तात नवेथ एस्पर इब्नबट्टाुता यांनी बांधलेल्या या किल्ल्याची निर्मिती प्रथम १२०० च्या सुमारास नवाथ सल्तनतने केली होती... त्यानंतर ते विजयनगर साम्राज्याखाली आले त्यानंतर १६०८ मध्ये भारताच्या पुरातत्त्व सर्वेक्षण ताड्री क्रीकच्या दक्षिण-पूर्व किनारपट्टीवर १६०८-१६४० च्या कालखंडापर्यंत त्याचे बांधकाम केले... आणखी एक गोष्ट अशी की कि किल्ला विजयनगर साम्राज्याच्या शासकांच्या नेतृत्वाखाली होता... या साम्राज्याच्या पश्चात झाल्यानंतर विजापूर सुल्तानांनी किल्ले जिंकले आणि गोवाचे तत्कालीन राज्यपाल शरिफ-उल-मुल्क यांना किल्ल्याचे बांधकाम किंवा नूतनीकरण करण्याचे श्रेय दिले जाते... मिर्जान त्यांच्या राजवाड्याचे स्थान होते १७ व्या शतकात कैलडी राजवंशाने स्वतंत्र राजवटीचा दर्जा दिला आणि त्यानंतर मिरजानच्या दक्षिणेस कन्नराचा प्रदेश, त्याच्या राजधानीने बेडनुर येथे राज्य केले. १६७६ मध्ये कैलडी रान चिन्नमम यांनी मिर्जेनपर्यंत हा प्रदेश ताब्यात घेतला होता... १७५७ मध्ये, मराठ्यांनी मिर्झन किल्ला जप्त केला होता १७५५ मध्ये बेदनूरचा शेवटचा शासक बासप्पा नाईक याच्या मृत्यूनंतर हा किल्ला पकडला गेला.. या घटनेमुळे त्याच्या १७ वर्षांच्या दत्तक पुत्र चाणबासावीय यांचे प्रतिनिधीत्व झाले तिच्या दत्तक मुलाला तिच्या “जार” घेण्याचा विरोध केल्यामुळे तिने त्याला खून केले यामुळे संतप्त स्थानिक लोकांनी बंड केला आणि मराठ्यांनी किल्ला जिंकून घेतला त्या परिस्थितीचा फायदा घेत होता.... मे १७८३ ते मार्च १७८४ दरम्यान ब्रिटिशांनी मेजर तोररिओनच्या नेतृत्वाखाली हा किल्ला ताब्यात घेण्यापूर्वी होणपती पर्यंत नेले होते.... डे बॅरोस, बारबोसा, हैमिल्टन आणि बुकानन यासारख्या इतिहासातील क्रोनिकर यांनी मेगनच्या नावाखाली विजयनगर राजांच्या अधिपत्याखाली किल्ल्याचा इतिहास नोंदवला आहे १७२० मध्ये हॅमिल्टन एक लहान पोर्ट म्हणून त्याचे महत्त्व दर्शवितो ज्याचा वापर मिरपूड, कॅसिया, खनिज पदार्थ आणि जंगली जायफळ यांच्या निर्यातीसाठी केला जातो. १८०१ मध्ये बुकानन यांनी ‘मिडिझॉय’ हे ठिकाण ‘मिडीजॉय’ म्हटले.... #🙏शिवदिनविशेष📜 #📜इतिहास शिवरायांचा #😇आमचे प्रेरणास्थान: छत्रपती🙏 #🚩मी शिवबा भक्त #🚩शिवरायांचे भक्त

बदामी, पट्टादकलची “गलगनाथा मंदिर”... पट्टादकलचा इतिहास अशा काळात परत आला आहे जेव्हा त्याला लाल मातीची दरी किसुवोलाल म्हणतातअगदी इ.स २ शतकात टॉलेमीच्या भूगोलामध्ये याचा उल्लेख आढळला सध्या पट्टादकल कर्नाटक राज्यातील बागलकोट जिल्ह्यात आहे... बदामी (प्राचीन वटापी) किंवा प्रारंभिक चालुक्य (इ.स ५४३-७५३) च्या चालुक्यांनी पट्टादकल मध्ये शाही स्मारक आणि राज्याभिषेकासाठी मंदिरांची एक मोठी जागा बांधली हे संकुल कृष्णा नदीला भेटायला उत्तरेकडे जाणार्‍या मालप्रभा नदीच्या डाव्या काठावर आहे... मंदिरासमोरील मोकळ्या जागेवर असलेली मोठी मोकळी जागा मंडपाच्या काळातील दुर्घटनांचे दु:खदायक नुकसान सूचित करते तीन मोल्डिंग्ज असलेला प्लिंथ इतर सामान्य हेतूंमध्ये चंचल आकृत्यांनी आलिशानपणाने सजविला ​​गेला आहे पंचतंत्रातील कथांच्या आणि पुराणांमधून आंधकासुरांना मारणार्‍या शिवकालीन कथा वेगवेगळ्या प्रकारे रेखाटल्या आहेत गर्भगृहातील प्रवेशद्वारास दोन्ही बाजूंनी देवी नदीने सपाट केले आहे तसेच कंदील नटाराजाने कोरलेले आहे....♥️🔥 #🙏शिवदिनविशेष📜 #📜इतिहास शिवरायांचा #😇आमचे प्रेरणास्थान: छत्रपती🙏 #🚩मी शिवबा भक्त #🚩शिवरायांचे भक्त

🚩 आजचे ऐतिहासिक दिनविशेष 🚩 🚩🏇🚩🏇🚩🏇🚩🏇🚩🏇🚩 ५ मार्च १६५९ कोकणामध्ये शिवाजी महाराजांची घोडदौड चालू असताना आदिलशहाने कुडाळ येथील देसाई लखम सावंत यांची बंडखोरी मोडून काढण्यासाठी रुस्तुमजमा नावाच्या सरदारास पाठवले. लखम सावंताने निकराचा प्रतिकार करून आपले रक्षण करण्याचा प्रयत्न केला परंतु रुस्तुमजमाने सर्वत्र नाकेबंदी करून लखम सावंताची परिस्थिती बिकट केली. या संकटाला तोंड देण्यासाठी आजच्या दिवशी राजांशी तह करून महाराजांचे मांडलिकत्व पत्करले व तहाप्रमाणे महाराजांनी लखम सावंताला मदत करून त्याचे संरक्षण केले. 🚩🏇🚩🏇🚩🏇🚩🏇🚩🏇🚩 ५ मार्च १६६६ औरंगजेबाच्या भेटीसाठी महाराज शिवाजीराजांचे राजगडाहून आग्र्याकडे प्रस्थान. त्यांच्या सोबत होते ९ वर्षाचे शंभूराजे, सर्जेराव जेधे, हीरोजी फर्जद, निराजीपंत. आऊसाहेबांची मनस्थिती आज काय असेल ? केवळ कल्पनाच केलेली बरी ! आपल्या नऊ वर्षाच्या युवराज संभाजीराजांना बरोबर घेऊन दि. ५ मार्च १६६६ या दिवशी शिवाजीराजांनी राजगडावरून आग्ऱ्यास जाण्यासाठी गडाबाहेर पाऊल टाकले. त्यांचेबरोबर फक्त तीनशे सैनिक होते. मिर्झाराजांनी आपला एक खास प्रतिनिधी महाराजांबरोबर दिला. त्याचे नाव तेजसिंह कछवा. औरंगजेबाचाही एक खास प्रतिनिधी महाराजांबरोबर देण्यात आलेला होता. त्याचे नाव गाझीबेग तवझुक. महाराजांच्या वाटखर्चासाठी औरंगजेबाने एक लाख रुपये मंजूर केले होते. शिवाजी महाराज आज मृत्यूच्या दाढेत प्रवेश करायला निघत होते, ९ वर्षाच्या युवराजासह !!! 🚩🏇🚩🏇🚩🏇🚩🏇🚩🏇🚩 ५ मार्च १६७३ कोंडाजी फर्जंद व आनाजी दत्तो या मंडळिंनी गुप्तपणे हेरगिरी करून पन्हाळ्याची सारी माहिती मिळवली, छत्रपती शिवाजी महाराजांनी हा पन्हाळ्याचा विडा अवघ्या साठ मावळ्यानीशी कोंडाजी फर्जंद यांना दिला आणि ती रात्र आली, ज्या रात्री पन्हाळ्यात शिरकाव करून पन्हाळा घेण्याचा मनसुबा पार पडणार होता☝️ #🙏शिवदिनविशेष📜 #📜इतिहास शिवरायांचा #😇आमचे प्रेरणास्थान: छत्रपती🙏 #🚩मी शिवबा भक्त #🚩शिवरायांचे भक्त

५ मार्च १६६०... राजापुरातील इस्ट इंडिया कंपनीच्या वखारीवर तेथील इंग्रजांवर हेन्री रिव्हींग्टन हा प्रमुख अधिकारी होता... गिफर्ड, डेनियल, इमॅन्युएल, रिसर्चस, रेडॉल्फ टेलर इत्यादी बाकीचे होते पन्हाळ्यात सिद्दी जौहरने वेढा घातला (५ मार्च इ.स.१६६० ते पुढे) तेव्हा या हेन्रीने आपल्या बरोबर सर्व इंग्रजांना घेऊन इंग्रजी मोठ्या तोफा जौहरच्या मदतीसाठी पन्हाळ्यास नेल्या होत्या स्वत: तो इंग्रजी झेंडे लावून आणि बँड वाजवीत पन्हाळ्यावर तोफा डागीत होता यांचाच काटा काढण्यासाठी १८५२ च्या फाल्गुन वद्यात महाराजांनी राजापुरावर स्वारी करून ते लुटले महाराज राजापुरात पोहोचताच त्यांनी मोरोपंत पिंगळ्यांना हुकुम केला... “या टोपीकरांना गिरफ्तार करा ताबडतोब आणि यांची येथील राजापुरची वखार जप्त करा आणि कुदळी लावून खणून काढा...” राजापुरच्या या छाप्यात महाराजांना धनदौलत खूप मिळाली या स्वारीत त्यांनी सर्व विदेशी व्यापाऱ्यांकडून खंडणी घेतली त्यातही इंग्रजांचे असलेले भूमिगत द्रव्य खणून काढले याचे वर्णन कवींद्र परमानंद शिवभारतात करताना म्हणतात...., निक्षेपस्वर्णसंपूर्णकटाहजठरां धराम । खलांतक : स खनकैरनेकै : समखानयत ।। ह्याच हकीकतीचे वर्णन एका डच व्यापार्याने लिहून ठेवले आहे.., Their office was entirely plundered but the floor was delayed on all sides to find out all the treasures... #🙏शिवदिनविशेष📜 #📜इतिहास शिवरायांचा #😇आमचे प्रेरणास्थान: छत्रपती🙏 #🚩मी शिवबा भक्त #🚩शिवरायांचे भक्त

मुघल इतिहासकार खाफीखान म्हणतो की, "संभाजीराजे हे धामधूम आणि उच्छाद करण्यात नरकवासी शिवाजीराजें पेक्षा दहा पटीने अधिक तापदायक ठरले. ते स्वतःला सवाई शिवाजीराजा म्हणवून घेत असे. धामधुमीच्या बाबतीत त्यांच्या वडिलांपेक्षाही अधिक असे संभाजीराजेंचा दुर्लौकिक झाला होता..." मराठ्यांचे किल्ले घेण्याच्या प्रयत्नात औरंगजेबाचे सैन्य खिळखिळे होऊन गेला. छत्रपती शिवाजी महाराजांनी साल्हेर पासून जिंजीपर्यंत गडकोटांची एक शृंखलाच उभारली होती. प्रत्येक किल्ला औरंगजेब घेत बसला तर त्याची उमर गुजरून जाणार होती. सुरूवातीलाच रामशेजसारख्या छोट्या किल्ल्याने त्याला चांगला धडा शिकविला होता. खरं तर रामशेजच्या वेढ्यातून औरंगजेबाने बोध घ्यायला पाहिजे होता. पण तरीही त्यातून तो शिकला नाही. मराठ्यांचे एकेक किल्ला जिंकून घेण्याच्या मागे तो लागला... जवळपास पन्नास हजार सैन्यानिशी औरंगजेब एकेका किल्ल्याच्या पायथ्याशी ठाण मांडून बसे. किल्ल्यातील मराठ्यांची संख्या मात्र हजारांच्यावर नसे. म्हणजे एकेक किल्ला घेण्यासाठी औरंगजेबाला आपले हजारोंचे सैन्य महिनोमहिने एका ठिकाणी अडकवून ठेवावे लागले... सह्याद्रीतील या किल्ल्यांमुळेच औरंगजेबाचे सगळे डावपेच धुळीला मिळाले. शिवाजी महाराज म्हणतात, “जो किल्ला बांधतो तो काय निमित्त म्हणाल तरी दाखला. जैसा कुळंबी शेतात माळा घालून शेत राखतो असे किल्ले राज्यास रक्षण आहेत. तारवांस खिळे मारून बळकट करितात तशी राज्यात बळकटी किल्ल्यांची आहे..." शिवाजी महाराजांनी उभारलेल्या स्वराज्याचे संभाजीराजांनी मोठ्या हिंमतीने नऊ वर्ष रक्षण केले. औरंगजेबाने संभाजीराजांची जरी हत्या केली तरी तो हे 'स्वराज्य जिंकू शकला नाही... मुघल इतिहासकार खाफीखान म्हणतो, "परमेश्वरी संकेतच असे ठरले होते की त्या (शिवाजी महाराज, संभाजी महाराज) सुरू केलेल्या उच्छादाची मुळे दक्षिणेतून उपटली जाऊ नयेत आणि बादशहाची उरलेली हयात, मोहीम करण्यात आणि किल्ले घेण्यातच जावी..." आणि घडलेही याचप्रमाणे. बादशहाने आपली हयात मराठ्यांचे किल्ले घेण्यात घालवली. परंतु छत्रपती शिवाजी राजांनी निर्माण केलेला, संभाजीराजांनी प्राणपणाने जपलेला महाराष्ट्रधर्म तो नष्ट करू शकला नाही. सह्याद्रीतील एकेक किल्ला घेण्याच्या नादात तो पडला, फसला आणि या भूमीतच संपला....” ११ मार्च बलिदानमास तुळापूर. #🙏शिवदिनविशेष📜 #📜इतिहास शिवरायांचा #😇आमचे प्रेरणास्थान: छत्रपती🙏 #🚩शिवरायांचे भक्त #🚩मी शिवबा भक्त

छत्रपती शिवाजी महाराजांच्या आयुष्यातल्या अत्यंत महत्वाच्या पत्रांपैकी हे एक पत्र. गडकोट बांधणीमध्ये आणि त्यासाठी लागणाऱ्या साहित्याच्या व्यवहारामध्ये महाराजांचं किती बारकाईने लक्ष असे हे सदरील पत्र वाचून लक्षात येतं... (मूळ पत्र उपलब्ध नाही. सदरील पत्राचा मायना महाराष्ट्र शासनाने छापलेल्या दुर्गविज्ञान अभ्यासक : प्र.के.घाणेकर सर, लिखित सिंधुदुर्ग पुस्तकात आलेला आहे). “आमचे लक्ष सिंधुदुर्गी स्थिरावले असे हे बरे जाणणे. अवघे काम चखोट करणे, माणसे नवी आहेत त्यास सांभाळोन इत्येकांचा उपेग कोन घेणे. पाया बहुत भला रुंद घेणे, खाली अवघा कातळ तरी वरी थोर इमारत तस्माद दो बाजूस दोन हात जागा सोडोन तर उभारता ये इतकी रुंदी घेणे, तर कोठे रुंद तर कोठे जाग जागा अरुंद येणेप्रमाणे धरावा लागतो. अनुकूल दिसेल त्याप्रमाणे करणे. पायात ओतण्यापायी शिसे धाडायची व्यवस्था केली असे. नीट पाहोन मोजोन माल ताब्यात घेणे. टोपीकर साहुकार (ब्रिटिश) लबाड जात. डोळियातील काजळ चोरून नेतील. पत्ता लागो देणार नाहीत. पुनः तत्परोन त्या कामाचा रोजमुरा मागतील. सावध असणे. गोडे पाणी हाताशी बहुत. पाण्याच्या ठावापाशी टाक्या बांधोन त्यात वाळू साठविणे. गोड्या पाण्यामध्ये चारदोनदा भिजू देणे. खारटाण धुतले जाईल. ती धुतलेली वापरणे. चुनखडी घाटावरोन पाठवीत असो. बरी तपासोन घेत जाणे. मिसळ असणार नाही, तरी सावध असणे उत्तम. रोजमुरा हररोज देणे, त्यास किमपि प्रश्नच न देणे...” #🙏शिवदिनविशेष📜 #📜इतिहास शिवरायांचा #😇आमचे प्रेरणास्थान: छत्रपती🙏 #🚩शिवरायांचे भक्त #🚩मी शिवबा भक्त

शिवाजी महाराजांनी आपल्या वादळी कारकिर्दीत अनेक लढाया केल्या, वेळप्रसंगी तह केले, कित्येकदा यशस्वी माघार घेतली, छापा टाकून शत्रूचा पराभव केला, समोरासमोर भेटून कोथळा बाहेर काढला, पण सर्व अतुलनीय पराक्रमांना मागे सोडणारी एक लढाई तुमच्या अंगावर शहारे आणल्याशिवाय राहात नाही. ती म्हणजे "बसरूरची आरमारी मोहीम" या मोहिमेच नेतृत्व दस्तुरखुद्द छत्रपती शिवाजी महाराजांनी केले आहे, जे विजापूरच्या आदिलशाही सत्तेला, आशिया खंडातील बलाढ्य सत्तेचा बादशहा औरंगजेबाला उभ्या हयातीत साधता आले नाही ते शिवरायांनी वयाच्या ३५ व्या वर्षी करून दाखवले, त्यामुळे ह्या मोहिमेला मराठ्यांच्या इतिहासात महत्वाचे स्थान आहे....... तर हे बसूनर (बसरुर) (काही कागदपत्रा मध्ये बसणुर किंवा बसलुर असे नाव आढळते)कर्नाटकातील उडपी जिल्ह्यातील कुंदापुरा तालुक्यातील एक त्यावेळचं शहर आहे.. तर या मोहिमेसाठी महाराजांनी जवळपास तीन मोठ्या प्रकारचे जहाज आहे मध्यम प्रकारची 85 जहाजे एवढा तापा यावेळेस सज्ज केला होता. ही मोहीम करण्यासाठी महाराजांनी गुप्तता बाळगली होती व काही अफवा पसरल्या होत्या. सुरतकर इंग्रजांनी कंपनीला पाठवलेल्या २६ नोव्हेंबर 1664 च्या या तारखेच्या पत्रातील पुढील उल्लेखावरून दिसून येते तो असा... शिवाजी महाराज विजयी व अनिर्बंध असून त्याचे सामर्थ्य रोज वाढत असल्याने अभोवतीच्या राजांना त्याची दहशत वाटते. त्याने आत्ता ऐंशी ८० जहाजे सुसज्य करून भटकळकडे पाटवली आहेत आणि आणि स्वता खुष्कीच्या मार्गाने घोडदळासह जाऊन त्यांना मिळावे असा बेत आहे. शिवाजी महाराजांनी भटकाळच्याही दक्षिणेला बसरुरवर स्वारी झाली जेधे शकावलीतील नोंद आहे ती अशी. - माघ मासी राजश्री जहाजात बैसोन बसनुरास गेले ते शहर मारून आले. शक १५६३ मधिल माघ महिना ७ जानेवारी १६६५ रोजी. शिवाजीमहाराजांनी बसरुर बंदररावर जोराने पहाटे हल्ला चडवला तेंव्हा ते शहर बेसावध होते. शहरात घुसून तिथल्या पेट लुटल्या ( भरपाई) मिळणाऱ्या पेटही लुटल्या दोन ते तीन दिवस ते शहर लुटून काडले व ते बसरुर शहर लुटून फस्त केले. काही व्यापाऱ्यांनी खंडणी न दिल्याने महाराजांनी त्यांना कैदेत टाकले.चिटणीस बखर म्हणते... बसरुर सुरते सारखेच शहर होते तिथे महाराजांना दोन तीन करोड ऐवज सापडला . अशीच हकीकत सभासद बखर म्हणते.. बसरुर च्यां लुटीत महाराजांना अगणित माल, जड, जवाहीर,कापड व मौल्यवान जिन्नस सापडले सभासादच्या म्हण्यानुसार हि मालमत्ता दोन कोटी होण्याच्या घरात होती. " हें पाहून शिवाप्पा नाईक बिदनूरकर संस्थांनी होते. #🙏शिवदिनविशेष📜 #📜इतिहास शिवरायांचा #😇आमचे प्रेरणास्थान: छत्रपती🙏 #🚩शिवरायांचे भक्त #🚩मी शिवबा भक्त