Bible reading: January 25th : First Reading In Galilee of the nations the people has seen a great light A Reading from the Book of the Prophet Isaiah 8:23-9:3 In the former time he brought into contempt the land of Zebulun and the land of Naphtali, but in the latter time he has made glorious the way of the sea, the land beyond the Jordan, Galilee of the nations. The people who walked in darkness have seen a great light; those who dwelt in a land of deep darkness, on them has light shone. You have multiplied the nation; you have increased its joy; they rejoice before you as with joy at the harvest, as they are glad when they divide the spoil. The Word of the Lord. January 25th : Responsorial Psalm Psalm 27:1, 4, 13–14 (R. 1a) Response : The Lord is my light and my salvation. The Lord is my light and my salvation; whom shall I fear? The Lord is the stronghold of my life; whom should I dread? R.: The Lord is my light and my salvation. There is one thing I ask of the Lord, only this do I seek: to live in the house of the Lord all the days of my life, to gaze on the beauty of the Lord, to inquire at his temple. R.: The Lord is my light and my salvation. I believe I shall see the Lord’s goodness in the land of the living. Wait for the Lord; be strong; be stouthearted, and wait for the Lord! R.: The Lord is my light and my salvation. January 25th : Second Reading Make up the differences between you instead of disagreeing among yourselves A Reading from the First Letter of St.Paul to the Corinthians 1:10-13,17 I appeal to you, brothers, by the name of our Lord Jesus Christ, that all of you agree, and that there be no divisions among you, but that you be united in the same mind and the same judgment. For it has been reported to me by Chloe’s people that there is quarrelling among you, my brothers. What I mean is that each one of you says, “I follow Paul”, or “I follow Apollos”, or “I follow Cephas”, or “I follow Christ.” Is Christ divided? Was Paul crucified for you? Or were you baptised in the name of Paul? For Christ did not send me to baptise but to preach the gospel, and not with words of eloquent wisdom, lest the cross of Christ be emptied of its power. The Word of the Lord. Gospel Acclamation Alleluia V. Alleluia. R. Alleluia. V. Jesus was proclaiming the gospel of the kingdom and healing every disease and every affliction among the people. R. Alleluia. January 25th : Gospel He went and settled in Capernaum: in this way the prophecy of Isaiah was fulfilled A Reading from the Holy Gospel according to St.Matthew 4:12-23 When Jesus heard that John had been arrested, he withdrew into Galilee. And leaving Nazareth he went and lived in Capernaum by the sea, in the territory of Zebulun and Naphtali, so that what was spoken by the prophet Isaiah might be fulfilled: “The land of Zebulun and the land of Naphtali, the way of the sea, beyond the Jordan, Galilee of the Gentiles the people dwelling in darkness have seen a great light, and for those dwelling in the region and shadow of death, on them a light has dawned.” From that time Jesus began to preach, saying, “Repent, for the kingdom of heaven is at hand.” While walking by the Sea of Galilee, he saw two brothers, Simon (who is called Peter) and Andrew his brother, casting a net into the sea, for they were fishermen. And he said to them, “Follow me, and I will make you fishers of men.” Immediately they left their nets and followed him. And going on from there he saw two other brothers, James the son of Zebedee and John his brother, in the boat with Zebedee their father, mending their nets, and he called them. Immediately they left the boat and their father and followed him. And he went throughout all Galilee, teaching in their synagogues and proclaiming the gospel of the kingdom and healing every disease and every affliction among the people. The Gospel of the Lord _____________ Today's Gospel Reflection: When Jesus heard that John had been arrested, he withdrew to Galilee… From that time on, Jesus began to preach and say, “Repent, for the kingdom of heaven is at hand.” Matthew 4:12, 17 When John the Baptist was arrested, his followers were likely overcome with fear and grief. The man they revered as a prophet, who fearlessly proclaimed the coming of the Messiah and called for repentance through baptism, had been imprisoned. John was arrested by Herod Antipas, the son of Herod the Great, infamous for ordering the massacre of infants in Bethlehem. Like his father, Herod Antipas was ambitious and morally corrupt. As tetrarch of Galilee and Perea under Roman authority, Herod’s political survival depended on maintaining Roman favor. He often used religion to secure legitimacy among the Jewish people, though his actions routinely violated Jewish law. Though nominally Jewish, the Herodian dynasty was of Idumean descent, tracing its lineage to Esau rather than Jacob. The Idumeans were forcibly converted to Judaism between 135–104 BC. While this history granted the Herods a claim to Jewish identity, their foreign lineage and collaboration with Rome made them unpopular with many Jews. Herod Antipas, like his father, prioritized political cunning and personal ambition over genuine adherence to Jewish law. When John the Baptist emerged on the scene, he proclaimed his message with fearless conviction. His central call was one of repentance and baptism for the forgiveness of sins, urging the people to prepare for the coming of the Messiah. Yet John did not shy away from addressing the moral and spiritual corruption of his time. He famously denounced the Pharisees and Sadducees as a “brood of vipers,” rebuking their hypocrisy and lack of genuine repentance. John also boldly condemned Herod Antipas for violating Jewish law by divorcing his wife and marrying Herodias, the wife of his half-brother, Philip. This marriage not only violated Mosaic Law but also reflected Herod’s ambitions to consolidate power and status. John’s fearless denunciation of sin, even among the powerful, ultimately led to his arrest and eventual martyrdom. This historical context surrounding John’s arrest is crucial because it helps us understand God’s providence—how He permits certain evils to occur in order to bring about a greater good. Jesus Himself later affirmed John’s greatness, saying, “Among those born of women there has been none greater than John the Baptist” (Matthew 11:11). If the Son of God declared John’s greatness shortly after John’s arrest, why didn’t God miraculously free him from persecution? The answer lies in John’s mission. He had fulfilled his primary role: preparing the way for the Lord, the “Lamb of God, who takes away the sin of the world” (John 1:29). Once John’s mission was complete, God permitted him to seal his testimony with his own blood, offering his life as a martyr for the Lord and for the Truth that sets all people free. Reflect today on John’s arrest and consider how you might have reacted if you had been one of his disciples. From an earthly perspective, martyrdom is difficult to comprehend or accept, especially in our own lives or in the lives of those we love. Though John’s arrest and subsequent martyrdom likely brought fear and grief to his disciples, shaking their sense of security, from an eternal perspective, John’s martyrdom was his greatest act of witness. It fulfilled his mission by pointing his disciples—and all of us—toward the true Prophet and Messiah, Jesus Christ. John is forever glorified in Heaven, and in the end, that is all that truly matters. As we honor John’s unwavering faith, seek to embrace God’s permissive will in your own life. Even in the face of suffering or evil, trust that God, in His providence, can bring about a greater good if we surrender ourselves fully to Him. My provident and loving God, You permit evil to touch the lives of Your faithful followers, knowing that in Your perfect Wisdom, You can bring forth a greater good. Grant me the heart of a martyr, filled with courage and trust, whenever I face injustice in my life. Help me to unite my every trial to Yours, in imitation of Saint John the Baptist and Your own Passion and Death. Jesus, I trust in You. #Bible reading

பைபிள் வாசகங்கள்: சனவரி 25 : முதல் வாசகம் பிற இனத்தார் வாழும் கலிலேயாவில் மக்கள் பேரொளியைக் கண்டார்கள். இறைவாக்கினர் எசாயா நூலிலிருந்து வாசகம் 9: 1-4 முற்காலத்தில் செபுலோன் நாட்டையும், நப்தலி நாட்டையும் ஆண்டவர் அவமதிப்புக்கு உட்படுத்தினார்; பிற்காலத்திலோ, பெருங்கடல் வழிப் பகுதி, யோர்தானுக்கு அப்பாலுள்ள நிலப்பரப்பு, பிற இனத்தார் வாழும் கலிலேயா நாடு ஆகிய பகுதிகளுக்கு மேன்மை வரச் செய்வார். காரிருளில் நடந்துவந்த மக்கள் பேரொளியைக் கண்டார்கள்; சாவின் நிழல் சூழ்ந்துள்ள நாட்டில் குடியிருப்போர்மேல் சுடர் ஒளி உதித்துள்ளது. ஆண்டவரே! அந்த இனத்தாரைப் பல்கிப் பெருகச் செய்தீர்; அவர்கள் மகிழ்ச்சியை மிகுதிப்படுத்தினீர்; அறுவடை நாளில் மகிழ்ச்சியுறுவதுபோல் உம் திருமுன் அவர்கள் அகமகிழ்கிறார்கள்; கொள்ளைப் பொருளைப் பங்கிடும்போது அக்களிப்பதுபோல் களிகூர்கிறார்கள். மிதியான் நாட்டுக்குச் செய்ததுபோல அவர்களுக்குச் சுமையாக இருந்த நுகத்தை நீர் உடைத்தெறிந்தீர்; அவர்கள் தோளைப் புண்ணாக்கிய தடியைத் தகர்த்துப் போட்டீர்; அவர்களை ஒடுக்குவோரின் கொடுங்கோலை ஒடித்தெறிந்தீர். ஆண்டவரின் அருள்வாக்கு. சனவரி 25 : பதிலுரைப் பாடல் திபா 27: 1. 4. 13-14 (பல்லவி: 1a) பல்லவி: ஆண்டவரே என் ஒளி; அவரே என் மீட்பு. 1 ஆண்டவரே என் ஒளி; அவரே என் மீட்பு; யாருக்கு நான் அஞ்சவேண்டும்? ஆண்டவரே என் உயிருக்கு அடைக்கலம்; யாருக்கு நான் அஞ்சி நடுங்க வேண்டும்? - பல்லவி 4 நான் ஆண்டவரிடம் ஒரு விண்ணப்பம் செய்தேன்; அதையே நான் நாடித் தேடுவேன்; ஆண்டவரின் இல்லத்தில் என் வாழ்நாள் எல்லாம் நான் குடியிருக்க வேண்டும், ஆண்டவரின் அழகை நான் காண வேண்டும்; அவரது கோவிலில் அவரது திருவுளத்தைக் கண்டறிய வேண்டும். - பல்லவி 13 வாழ்வோரின் நாட்டினிலே ஆண்டவரின் நலன்களைக் காண்பேன் என்று நான் இன்னும் நம்புகின்றேன். 14 நெஞ்சே! ஆண்டவருக்காகக் காத்திரு; மன உறுதிகொள்; உன் உள்ளம் வலிமை பெறட்டும்; ஆண்டவருக்காகக் காத்திரு. - பல்லவி சனவரி 25 : இரண்டாம் வாசகம் நீங்கள் ஒத்த கருத்துடையவர்களாய் இருங்கள். உங்களிடையே பிளவுகள் வேண்டாம். திருத்தூதர் பவுல் கொரிந்தியருக்கு எழுதிய முதல் திருமுகத்திலிருந்து வாசகம் 1: 10-13, 17 சகோதரர் சகோதரிகளே, நம் ஆண்டவர் இயேசு கிறிஸ்துவின் பெயரால் நான் உங்களைக் கெஞ்சிக் கேட்டுக்கொள்வது இதுவே: நீங்கள் ஒத்த கருத்துடையவர்களாய் இருங்கள். உங்களிடையே பிளவுகள் வேண்டாம். ஒரே மனமும் ஒரே நோக்கமும் கொண்டிருங்கள். என் அன்பர்களே, உங்களிடையே சண்டை சச்சரவுகள் இருப்பதாகக் குலோயி வீட்டார் எனக்குத் தெரிவித்துள்ளனர். நான் இதைச் சொல்லக் காரணம், உங்களுள் ஒவ்வொருவரும் ‘நான் பவுலைச் சார்ந்துள்ளேன்’ என்றோ ‘நான் அப்பொல்லோவைச் சார்ந்துள்ளேன்’ என்றோ ‘நான் கேபாவைச் சார்ந்துள்ளேன்’ என்றோ, ‘நான் கிறிஸ்துவைச் சார்ந்துள்ளேன்’ என்றோ சொல்லிக்கொள்கிறீர்களாம். கிறிஸ்து இப்படிப் பிளவுபட்டுள்ளாரா? அல்லது பவுலா உங்களுக்காகச் சிலுவையில் அறையப்பட்டான்? அல்லது பவுலின் பெயரிலா நீங்கள் திருமுழுக்குப் பெற்றுக்கொண்டீர்கள்? திருமுழுக்குக் கொடுப்பதற்கு அல்ல, நற்செய்தியை அறிவிக்கவே கிறிஸ்து என்னை அனுப்பினார். மனித ஞானத்தின் அடிப்படையிலான சொற்களில் இந்நற்செய்தியை அறிவித்தல் ஆகாது. அவ்வாறு அறிவித்தால் கிறிஸ்துவின் சிலுவை பொருளற்றுப் போய்விடும். ஆண்டவரின் அருள்வாக்கு. நற்செய்திக்கு முன் வாழ்த்தொலி மத் 4: 23 அல்லேலூயா, அல்லேலூயா! இயேசு விண்ணரசு பற்றிய நற்செய்தியைப் பறைசாற்றினார்; மக்களிடையே இருந்த நோய் நொடிகள் அனைத்தையும் குணமாக்கினார். அல்லேலூயா. சனவரி 25 : நற்செய்தி வாசகம் இயேசு கப்பர்நாகுமுக்குச் சென்றார்; எசாயா இறைவாக்கு இவ்வாறு நிறைவேறியது. ✠ மத்தேயு எழுதிய தூய நற்செய்தியிலிருந்து வாசகம் 4: 12-23 அக்காலத்தில் யோவான் கைது செய்யப்பட்டதை இயேசு கேள்விப்பட்டுக் கலிலேயாவுக்குப் புறப்பட்டுச் சென்றார். அவர் நாசரேத்தை விட்டு அகன்று செபுலோன், நப்தலி ஆகிய இடங்களின் எல்லையில் கடலோரமாய் அமைந்திருந்த கப்பர்நாகுமுக்குச் சென்று குடியிருந்தார். இறைவாக்கினர் எசாயா உரைத்த பின்வரும் வாக்கு இவ்வாறு நிறைவேறியது: ‘‘செபுலோன் நாடே! நப்தலி நாடே! பெருங்கடல் வழிப் பகுதியே! யோர்தானுக்கு அப்பாலுள்ள நிலப்பரப்பே! பிற இனத்தவர் வாழும் கலிலேயப் பகுதியே! காரிருளில் இருந்த மக்கள் பேரொளியைக் கண்டார்கள். சாவின் நிழல் சூழ்ந்துள்ள நாட்டில் குடியிருப்போர்மேல் சுடரொளி உதித்துள்ளது.” அதுமுதல் இயேசு, ‘‘மனம் மாறுங்கள், ஏனெனில் விண்ணரசு நெருங்கி வந்துவிட்டது” எனப் பறைசாற்றத் தொடங்கினார். இயேசு கலிலேயக் கடலோரமாய் நடக்கும்போது, சகோதரர் இருவரைக் கண்டார். ஒருவர் பேதுரு எனப்படும் சீமோன், மற்றவர் அவர் சகோதரரான அந்திரேயா. மீனவரான அவ்விருவரும் கடலில் வலை வீசிக் கொண்டிருந்தனர். இயேசு அவர்களைப் பார்த்து, ‘‘என் பின்னே வாருங்கள்; நான் உங்களை மனிதரைப் பிடிப்பவர் ஆக்குவேன்” என்றார். உடனே அவர்கள் வலைகளை விட்டுவிட்டு அவரைப் பின்பற்றினார்கள். அங்கிருந்து அப்பால் சென்றபோது வேறு இரு சகோதரர்களைக் கண்டார். அவர்கள் செபதேயுவின் மகன் யாக்கோபும் அவர் சகோதரரான யோவானும் ஆவர். அவர்கள் தங்கள் தந்தை செபதேயுவுடன் படகில் வலைகளைப் பழுது பார்த்துக் கொண்டிருந்தார்கள். இயேசு அவர்களையும் அழைத்தார். உடனே அவர்கள் தங்கள் படகையும் தந்தையையும் விட்டுவிட்டு அவரைப் பின்பற்றினார்கள். அவர் கலிலேயப் பகுதி முழுவதும் சுற்றி வந்தார்; அவர்களுடைய தொழுகைக்கூடங்களில் கற்பித்தார்; விண்ணரசு பற்றிய நற்செய்தியைப் பறைசாற்றினார்; மக்களிடையே இருந்த நோய் நொடிகள் அனைத்தையும் குணமாக்கினார். ஆண்டவரின் அருள்வாக்கு. ---------------------------------- பொதுக் காலத்தின் மூன்றாம் ஞாயிறு (25-01-2026) I எசாயா 9: 1-4 II 1கொரிந்தியர் 1: 10-13,17 III மத்தேயு 4: 12-23 “மனிதர்களைப் பிடிப்பவர்களாக” நிகழ்வு ஒருசமயம் இறைநம்பிக்கையில்லாத நாத்திகன் ஒருவன் பழங்குடி மக்கள் மிகுதியாக வாழ்ந்து வந்த பிஜி தீவுக்குச் சென்றான். அந்தத் தீவில் இருந்த மக்கள் யாவரும் கிறிஸ்தவர்களாக இருந்ததைக் கண்டு, அவன் மிகவும் வியந்தான். பின்னர் அவன் அந்த மக்களின் தலைவரைச் சந்தித்து, அவரோடு பேசத் தொடங்கினான்: “அது எப்படி இந்தத் தீவில் இருக்கின்ற எல்லாரும் கிறிஸ்தவர்களாக இருக்கின்றார்கள்?”. “இங்கொரு மறைப்பணியாளர் இருக்கின்றார். அவரால்தான் நான் உட்பட இந்தத் தீவில் இருக்கின்ற எல்லாரும் கிறிஸ்தவர்கள் ஆனோம்” என்றார் மக்கள் தலைவர். தலைவர் இவ்வாறு சொன்னது நாத்திகனுக்கு மிகுந்த எரிச்சலைத் தந்தது. “இன்னுமா இந்த மறைப்பணியாளர்களின் பேச்சைக் கேட்டுக்கொண்டிருக்கின்றார்கள். இவர்கள் ஏமாற்றுக்காரர்கள். இவர்கள் போதிக்கப் பயன்படுத்தும் திருவிவிலியம் காலாதியான ஒரு நூல். இவர்கள் போதிக்கக்கூடிய இயேசுவோ எப்போதோ வாழ்ந்தவர். இப்படியிருக்கையில் இந்த மறைப்பணியாளரின் பேச்சைக் கேட்டு, நீங்கள் அனைவரும் கிறிஸ்தவர்களாக மாறியிருக்கின்றீர்களே! உங்களைப் போன்ற முட்டாள்களை இவ்வுலகத்தில் நான் பார்த்ததே இல்லை” என்றான். நாத்திகன் சொன்னதை அமைதியாகக் கேட்டுக்கொண்டுவிட்டு, மக்கள் தலைவர் அவனிடம் மிகவும் பொறுமையாகப் பேசத் தொடங்கினார்: “நீ சொல்வதுபோன்றே என்றோ வாழ்ந்த இயேசுவைக் காலாவாதியான நூலின் வழியாக எங்களுக்குப் போதித்த மறைப்பணியாளர் ஏமாற்றுக்காரராக இருக்கட்டும்; ஆனால் ஒன்று மட்டும் உண்மை. இந்த மறைப்பணியாளர் மட்டும் இயேசுவின் வார்த்தையை எங்களுக்கு அறிவிக்காமல் இருந்திருந்தால், அதோ தெரிகின்றதே ஒரு பெரிய கல். அந்த கல்லில் உன் மண்டையை உடைத்து, இதோ தெரிகின்றதே ஒரு பெரிய அடுப்பு. இதில் போட்டு உன்னை வேகவைத்துச் சாப்பிட்டிருப்போம். இவ்வளவு நேரம் நீ உயிரோடு இருந்து, என்னோடு பேசிக்கொண்டிருக்க முடியாது. இப்பொழுது நீ உயிரோடு இருப்பதற்குக் காரணமே, இந்த மறைப்பணியாளர்தான். அதனால் இந்த மறைப்பணியாளருக்கு, இவரை இங்கு அனுப்பி வைத்த இயேசுவுக்கு நன்றி சொல்.” மக்கள் தலைவர் பேசியதை வியப்போடு கேட்டுக்கொண்டிருந்த நாத்திகன், அதன்பிறகு எதுவும் பேசாமல், அங்கிருந்து நகர்ந்துசென்றான். மனிதர்களைப் பிடித்து உண்ணும் ஒரு பெருங்கூட்டத்தையே முழு மனிதர்களாக மாற்றிய பெருமை மறைப்பணியாளரையே சாரும். ஆம், இந்த நிகழ்வில் வருகின்ற மறைப்பணியாளர் இயேசு சொல்வதுபோன்று ‘மனிதர்களைப் பிடிப்பவராக’ மாறினார். அதனால்தான் அவரால் பிஜி தீவில் வாழ்ந்த பழங்குடி மக்களை முழு மனிதர்களாக மாற்ற முடிந்தது. ஆண்டவர் இயேசு நம் ஒவ்வொருவரையும் பார்த்து, நீங்கள் மனிதர்களைப் பிடிப்பவர்களாகுங்கள் என்கின்றார். இயேசு விடுக்கும் இந்த அழைப்பிற்கு நாம் எப்படிப் பணிந்து வாழ்வது என்று சிந்தித்துப் பார்ப்போம். தொடர்ந்து நடைபெறவேண்டிய இறையாட்சிப் பணி திருமுழுக்கு யோவான் கைதுசெய்யப்பட்டபின்பு இயேசு தன்னுடைய பணியைத் தொடங்குகின்றார் (மத் 4:12) திருமுழுக்கு யோவான் மெசியாவாம் இயேசுவுக்காக மக்களை ஆயத்தம் செய்தார். அவர், இயேசு வந்ததும் பொறுப்பினை அவரிடம் கொடுத்துவிட்டு விலகிக்கொள்கின்றார். இவ்வாறு நற்செய்திப் பணி அல்லது இறையாட்சிப் பணி ஒருவருக்குப் பின் ஒருவராகத் தொடர்ந்து நடைபெறுகின்றது. இயேசு தன்னுடைய பணியைத் தொடங்கும்பொழுது, தன் சொந்த ஊராகிய நாசரேத்தைவிட்டு, செபுலோன், நப்தலி ஆகிய இடங்களின் எல்லையில் கடலோரமாய் இருந்த கப்பர்நாகுமுக்கு வருகின்றார். இது பிறவினத்தார் மிகுதியாக வாழும் பகுதி. இயேசு தன் சொந்த ஊரைவிட்டுப் பிறவினத்தார் வாழும் பகுதிக்கு வந்து நற்செய்திப் பணிசெய்தார் எனில், அவர் எல்லா மக்களுக்கும் பணிசெய்து, எல்லா மக்களுக்கும் மீட்பரானார் என்ற செய்தியை மத்தேயு நற்செய்தியாளர் மிக அழகாக எடுத்துரைக்கின்றார். இயேசு, கப்பர்நாகுமுக்கு வந்து இறையாட்சிப் பணி செய்யத் தொடங்குவதைக் குறிப்பிடுகின்றபொழுது, மத்தேயு நற்செய்தியாளர் இறைவாக்கினர் எசாயா நூல் 9:2 இல் இடம்பெறுகின்ற, “காரிருளில் இருந்த மக்கள் பேரொளியைக் கண்டார்கள்...” என்ற இறைவார்த்தையைக் குறிப்பிடுகின்றார். இதன்மூலம் எல்லா மக்களுக்கும் பணிசெய்யத் தொடங்கும் இயேசு, அவர்கள் அனைவருக்கும் ஒளியாக இருக்கப்போகிறார் என்பதையும் குறிப்பிடுகின்றார். ஆம், உலகின் ஒளியான இயேசு (யோவா 8:12), திருமுழுக்கு யோவான் தன்னுடைய பணியிலிருந்து விலகியபின்பு அல்லது ஓய்ந்த பின்பு, அங்கிருந்து தன்னுடைய இறையாட்சிப் பணியைத் தொடங்குகின்றார். சீடர்களை அழைக்கும் இயேசு நற்செய்திப் பணியை ஒரு தொடர் ஓட்டத்திற்கு ஒப்பிடுவார்கள். தொடர் ஓட்டத்தில் பங்கேற்கின்ற போட்டியாளர் தன்னிடம் ஒப்படைக்கப்படும் கோலினை எடுத்துச் சென்று இன்னொருவரிடம் ஒப்படைப்பார். அவர் அதனை எடுத்துச்சென்று இன்னொருவரிடம் ஒப்படைப்பார். இவ்வாறு அணியில் இருக்கின்ற எல்லாருடைய கூட்டு முயற்சியின் காரணமாக இலக்கினை அடைவர். ஆண்டவர் இயேசு இறையாட்சிப் பணியைச் செய்தபொழுது, அவர் மட்டும் செய்துகொண்டிருக்கவில்லை. தனக்குப் பின் அப்பணி தொடர்ந்து நடைபெறவேண்டும் என்பதற்காக முதலில் அந்திரேயாவையும், அவர் சகோதரர் பேதுருவையும், அவர்களுக்குப் பின் யாக்கோபையும் யோவானையும் தொடர்ந்து மற்றவர்களையும் அழைத்தார். இதன்மூலம் இறையாட்சிப் பணி தொடர்ந்து நடைபெறவேண்டும் என்பதற்கான விதையினை இயேசு விதைத்தார். இங்கு நாம் கருத்தில் கொள்ளவேண்டிய ஒரு முக்கியமான செய்தி, ‘இறையாட்சிப் பணி ஒருகூட்டு முயற்சி’ என்பதைத்தான். ஆம். ஆண்டவர் தொடங்கி, விட்டுச் சென்ற இறையாட்சிப் பணி தொடர்ந்து நடைபெற ஒவ்வொருவரும் தன்னுடைய பங்களிப்பைச் செய்யவேண்டும். இதில் எந்தவொரு மாற்றுக் கருத்தும் கிடையாது. ‘மனிதர்களைப் பிடிக்க’ அழைக்கும் இயேசு இயேசு முதல் சீடர்களை அழைத்த பின்பு, அவர்களிடம் சொல்லக்கூடிய வார்த்தைகள், “என் பின்னே வாருங்கள். நான் உங்களை மனிதர்களைப் பிடிப்பவர்கள் ஆக்குவேன்” என்பதாகும். இயேசு சொல்லும் இவ்வார்த்தைகள் நமது ஆழமான சிந்தனைக்குரியவையாக இருக்கின்றன. இயேசு சீடர்களிடம் சொன்னதுபோன்றே அவர்களுக்கு அவர் உரிய பயிற்சி தந்து மனிதர்களைப் பிடிப்பவர் ஆக்கினார். சீடர்களும் இயேசு தங்களை எதற்காக அழைத்தாரோ, அந்த அழைப்பினை உணர்ந்து மனிதர்களைப் பிடிப்பவர்கள் ஆனார்கள். இயேசுவின் சீடர்கள் மனிதர்களைப் பிடிப்பவர்களாக ஆனதுபோல் நாம் ஒவ்வொருவரும் மனிதர்களைப் பிடிப்பவர்களாக மாறவேண்டும். இது ஒவ்வொருவருடைய கடமை. நற்செய்திப் பணி தொடர்பாக அண்மையில் வெளிவந்த ஓர் ஆய்வு இவ்வாறு சொல்கின்றது: “உலக மக்களில் பத்தில் ஒன்பது பேர் தங்களுடைய வாழ்வைத் தொலைத்தவர்களாக இருக்கின்றார்கள். இந்த ஒன்பது பேரில் ஆறு பேர் இயேசு கிறிஸ்துவைக் குறித்து முழுமையாக அறிந்துகொள்ளாமல் இருக்கின்றார்கள். இந்த ஆறு பேரிலும் மூன்று பேர் இயேசுவைப் பற்றி இதுவரைக்கும் கேள்விப்படாதவர்களாக இருக்கின்றார்கள்.” இந்த ஆய்வுமுடிவின் படி பார்த்தால், பத்துக்கு மூன்று பேர் இயேசுவைக் குறித்து கேள்விப்படாதவர்களாகவே இருக்கின்றார்கள். இவர்களிடம் இயேசுவைக் கொண்டு செல்லும் ‘மனிதர்களைப் பிடிப்பவர்களாக’ மாறவேண்டியது திருமுழுக்குப் பெற்ற ஒவ்வொருவரின் கடமை (1 கொரி 9:16). இக்கடமையை நாம் உணர்ந்து செய்கின்றபொழுது, இயேசுவின் அன்பிற்கு உரியவர்களாவோம் என்பது உறுதி. எனவே, நாம் இயேசு விட்டுச் சென்ற பணி இப்புவியில் தொடர்ந்து நடைபெற மனிதர்களைப் பிடிப்பவர்களாக மாறுவோம். சிந்தனை ‘அன்பில்லாமல் செய்யப்படும் மறைப்பணி. அன்பே இல்லாத தாய்மைக்கு ஒப்பாக இருக்கும்’ என்பார் சுக் ஸ்விண்டோல் என்ற அறிஞர். தாய்மைக்கு அழகே அன்புதான். அதுபோன்றுதான் மறைப்பணிக்கும் அன்பே அழகு. ஆகையால், நாம் அன்போடு மறைப்பணி செய்வோம் அல்லது மனிதர்களைப் பிடிப்பவர்கள் ஆவோம். அதன்வழியாக இறையருளை நிறைவாகப் பெறுவோம். Maria Antonyraj Diocese of Palayamkottai #பைபிள் வசனங்கள்

Bible reading: January 24th : First reading David's lament over Saul and Jonathan A Reading from the Second book of Samuel 1:1-4,11-12, 17,19, 23-27 In those days: After the death of Saul, when David had returned from striking down the Amalekites, David remained two days in Ziklag. And on the third day, behold, a man came from Saul’s camp, with his clothes torn and dirt on his head. And when he came to David, he fell to the ground and paid homage. David said to him, “Where do you come from?” And he said to him, “I have escaped from the camp of Israel.” And David said to him, “How did it go? Tell me.” And he answered, “The people fled from the battle, and also many of the people have fallen and are dead, and Saul and his son Jonathan are also dead.” Then David took hold of his clothes and tore them, and so did all the men who were with him. And they mourned and wept and fasted until evening for Saul and for Jonathan his son and for the people of the Lord and for the house of Israel, because they had fallen by the sword. [And David said:] “Your glory, O Israel, is slain on your high places! How the mighty have fallen! “Saul and Jonathan, beloved and lovely! In life and in death they were not divided; they were swifter than eagles; they were stronger than lions. “You daughters of Israel, weep over Saul, who clothed you luxuriously in scarlet, who put ornaments of gold on your apparel. “How the mighty have fallen in the midst of the battle! “Jonathan lies slain on your high places. I am distressed for you, my brother Jonathan; very pleasant have you been to me; your love to me was extraordinary, surpassing the love of women. “How the mighty have fallen, and the weapons of war perished!” The Word of the Lord. January 24th : Responsorial Psalm Psalm 80:2-3, 5-7 (R. 4b) Response : Let your face shine on us, Lord, and we shall be saved. O shepherd of Israel, hear us, you who lead Joseph like a flock: enthroned on the cherubim, shine forth upon Ephraim, Benjamin, Manasseh. Rouse up your might and come to save us. R.: Let your face shine on us, Lord, and we shall be saved. How long, O Lord, God of hosts, will you be angry at the prayer of your people? You have fed them with tears for their bread, an abundance of tears for their drink. You have made us the taunt of our neighbours; our foes mock us among themselves. R.: Let your face shine on us, Lord, and we shall be saved. Gospel Acclamation Alleluia V. Alleluia. R. Alleluia. V. Open our hearts, O Lord, that we may pay attention to the words of your Son. R. Alleluia. January 24th : Gospel Jesus' relatives were convinced he was out of his mind A Reading from the Holy Gospel according to St.Mark 3: 20-21 At that time: Jesus went home with his disciples, and the crowd gathered again, so that they could not even eat. And when his family heard it, they went out to seize him, for they were saying, “He is out of his mind.” The Gospel of the Lord. ______________ Today's Gospel Reflection: Jesus came with his disciples into the house. Again the crowd gathered, making it impossible for them even to eat. When his relatives heard of this they set out to seize him, for they said, “He is out of his mind.” Mark 3:20–21 Today’s Gospel is among the shortest passages read at Mass throughout the Liturgical Year, yet it conveys a profound message. The scene opens with Jesus and His disciples—likely the newly appointed Twelve Apostles—taking a moment of rest in a house to eat. Jesus had been tirelessly traveling from village to village, preaching the Kingdom of God and healing many. His reputation had spread far and wide, and people were seeking Him with urgency. As the crowd discovered where He was, they surrounded the house so closely that even basic necessities like eating became impossible. This detail highlights not a lament over the demands on Jesus’ time but the fervent excitement and longing that drew so many to Him. Jesus welcomed this with open arms, as He always does, moved by the profound needs of the human heart. Though the disciples might have felt overwhelmed, Jesus’ heart, as Matthew’s Gospel later records, was “moved with pity for them because they were troubled and abandoned, like sheep without a shepherd” (Matthew 9:36). His compassion for the crowd reveals the depth of God’s love and His readiness to meet every human longing. The reaction of Jesus’ relatives offers another important lesson for reflection. Some of His extended family—cousins, aunts, uncles, or others—were alarmed at the crowds He was attracting. They might have been troubled by the growing tension between Jesus and the Pharisees and Herodians, fearing for His safety. Perhaps they struggled to reconcile the stories of miracles and teachings with the humble, quiet Jesus they had known for decades. Since Jesus had not revealed His divine mission during His early life, His sudden manifestation of power likely left them confused and seeking to intervene. This familial tension reveals an important truth: when God acts powerfully in our lives, we too will change, and those close to us may struggle to understand. Though Jesus did not experience conversion as we do, His family witnessed a profound “change” in that He began to publicly manifest His divinity in a way that they had not seen before. As we seek to follow Christ more radically, we might encounter doubt or even resistance from family or friends. Jesus’ example teaches us to face these tensions with courage and love, trusting that fidelity to God’s will is always the highest priority. Like Jesus, we must persevere, offering a gentle but firm witness to the transformative power of God in our lives. As you ponder this Gospel, consider the following: Do you, like the crowd, need to pursue our Lord more fervently, seeking Him with urgency and persistence in prayer? Are you, like the disciples, sometimes overwhelmed by the demands of Christian discipleship? Do you see yourself in Jesus’ extended family, questioning or struggling to understand the radical conversion of someone close to you? Or are you more like our Lord, experiencing the tension of family misunderstanding as you strive to live more fully in conformity with God’s will? Reflect today on this emotional and multifaceted scene. As you identify with the lessons of this short Gospel, renew your resolve to seek Jesus with all your heart, embrace the conversion to which He calls you, and allow His transformative power to shine through your life. Finally, strive to help others understand and support the new life you have chosen, offering a gentle and loving witness to the joy and peace found in Christ. My tireless Lord, the demands placed on You during Your public ministry were great, yet You ministered to all with unfailing compassion. Please grant me the zeal I need to always seek You in my life. As I encounter You and am transformed by Your grace, give me the wisdom and patience to be a faithful witness to others, especially my family. Jesus, I trust in You. #Bible reading

பைபிள் வாசகங்கள்: சனவரி 24 : முதல் வாசகம் போர் முனையில் வீரர் எங்ஙனம் வீழ்ந்துபட்டனர்? சாமுவேல் இரண்டாம் நூலிலிருந்து வாசகம் 1: 1-4, 11-12, 19, 23-27 அந்நாள்களில் சவுல் இறந்தபின், அமலேக்கியரைத் தோற்கடித்துத் திரும்புகையில் தாவீது சிக்லாகில் இரண்டு நாள்கள் தங்கினார். மூன்றாம் நாள், சவுலின் பாசறையினின்று கிழிந்த ஆடைகளோடும், புழுதிபடிந்த தலையோடும் ஒருவன் வந்தான். அவன் தாவீதிடம் வந்ததும், தரையில் வீழ்ந்து வணங்கினான். “நீ எங்கிருந்து வருகிறாய்?” என்று தாவீது அவனை வினவ, “நான் இஸ்ரயேல் பாசறையினின்று தப்பி வந்துவிட்டேன்” என்று அவன் பதில் கூறினான். “என்ன நடந்தது? என்னிடம் சொல்” என்று தாவீது கேட்க, அவன், “வீரர்கள் போரினின்று ஓடிவிட்டனர்; அவர்களுள் பலர் வீழ்ந்து மடிந்துவிட்டனர்; சவுலும் அவருடைய மகன் யோனத்தானும் இறந்துவிட்டனர்” என்று கூறினான். தாவீது தம் ஆடைகளைப் பற்றிக் கிழித்தார். அவரோடு இருந்தவர்களும் அவ்வாறே செய்தனர். சவுலுக்காகவும், அவருடைய மகன் யோனத் தானுக்காகவும், ஆண்டவரின் மக்களுக்காகவும் இஸ்ரயேல் வீட்டாருக்காகவும் அவர்கள் அழுது புலம்பி மாலைவரை நோன்பு இருந்தார்கள். ஏனெனில் அவர்கள் வாளால் மடிந்துவிட்டார்கள். ‘இஸ்ரயேலே! உனது மாட்சி உன் மலைகளிலே மாண்டு கிடக்கின்றது! மாவீரர் எவ்வாறு மடிந்தனர்! சவுல்! யோனத்தான்! அன்புடையார், அருளுடையார்! வாழ்விலும் சாவிலும் இணைபிரியார்! கழுகினும் அவர்கள் விரைந்து செல்வர்! அரியினும் அவர்கள் வலிமைமிக்கோர்! இஸ்ரயேல் புதல்வியரே! சவுலுக்காக அழுங்கள்! செந்நிற மென்துகிலால் உங்களை உடுத்தியவர் அவரே! பொன்னின் நகைகளினால் உம் உடைகளை ஒளிரச் செய்தாரே! போர் முனையில் வீரர் எங்ஙனம் வீழ்ந்துபட்டனர்! உன் மலைகளிலே யோனத்தான் மாண்டு கிடக்கின்றான்! சகோதரன் யோனத்தான்! உனக்காக என் உளம் உடைந்து போனது! எனக்கு உவகை அளித்தவன் நீ! என்மீது நீ பொழிந்த பேரன்பை என்னென்பேன்! அது மகளிரின் காதலையும் மிஞ்சியது அன்றோ! மாவீரர் எவ்வாறு மடிந்தனர்! போர்க்கலன்கள் எங்ஙனம் அழிந்தன! ஆண்டவரின் அருள்வாக்கு. சனவரி 24 : பதிலுரைப் பாடல் திபா 80: 1-2. 4-6 (பல்லவி: 3b) பல்லவி: ஆண்டவரே, எம்மை மீட்குமாறு உம் முக ஒளியைக் காட்டியருளும்! 1 இஸ்ரயேலின் ஆயரே, செவிசாயும்! யோசேப்பை மந்தையென நடத்திச் செல்கின்றவரே! கெருபுகளின் மீது வீற்றிருப்பவரே, ஒளிர்ந்திடும்! 2 எப்ராயிம், பென்யமின், மனாசேயின் முன்னிலையில் உமது ஆற்றலைக் கிளர்ந்தெழச் செய்து எம்மை மீட்க வாரும்! - பல்லவி 4 படைகளின் கடவுளாம் ஆண்டவரே! உம் மக்களின் வேண்டுதலுக்கு எதிராக எத்தனை நாள் நீர் சினம் கொண்டிருப்பீர்? 5 கண்ணீராம் உணவை அவர்கள் உண்ணச் செய்தீர்; கண்ணீரை அவர்கள் பெருமளவு பருகச் செய்தீர்; 6 எங்கள் அண்டை நாட்டாருக்கு எங்களைச் சர்ச்சைப் பொருள் ஆக்கினீர்; எங்கள் எதிரிகள் எம்மை ஏளனம் செய்தார்கள். - பல்லவி நற்செய்திக்கு முன் வாழ்த்தொலி திப 16: 14b காண்க அல்லேலூயா, அல்லேலூயா! உம் திருமகனின் சொற்களை எங்கள் மனத்தில் இருத்தும்படி ஆண்டவரே, எங்கள் இதயத்தை திறந்தருளும். அல்லேலூயா. சனவரி 24 : நற்செய்தி வாசகம் இயேசு மதிமயங்கி இருக்கிறார் என்று இயேசுவின் உறவினர் பேசிக்கொண்டனர். ✠ மாற்கு எழுதிய தூய நற்செய்தியிலிருந்து வாசகம் 3: 20-21 அக்காலத்தில் இயேசு தம் சீடர்களுடன் வீட்டிற்குச் சென்றார். மீண்டும் மக்கள் கூட்டம் வந்து கூடியதால் அவர்கள் உணவு அருந்தவும் முடியவில்லை. அவருடைய உறவினர் இதைக் கேள்விப்பட்டு, அவரைப் பிடித்துக்கொண்டுவரச் சென்றார்கள். ஏனெனில் அவர் மதிமயங்கி இருக்கிறார் என்று மக்கள் பேசிக்கொண்டனர். ஆண்டவரின் அருள்வாக்கு. ----------------------------------------------------------------------------- “அவர் மதிமயங்கி இருக்கிறார்” பொதுக்காலத்தின் இரண்டாம் வாரம் சனிக்கிழமை I 2சாமுவேல் 1:1-4, 11-12, 19, 23-27 II மாற்கு 3:20-21 “அவர் மதிமயங்கி இருக்கிறார்” சர்ச்சிலின் மேசையை அலங்கரித்த வார்த்தைகள்: இங்கிலாந்தின் பிரதமராக இருந்த வின்ஸ்டன் சர்ச்சில், அமெரிக்காவின் முன்னாள் அதிபரான ஆபிரகாம் லிங்கன்மீது தனி மரியாதை வைத்திருந்தார். எந்தளவுக்கு என்றால், ஆபிரகாமின் லிங்கனின் வார்த்தைகளை அவர் வேத வாக்கைப் போன்று கடைப்பிடித்து வந்தார். இது தவிர, ஆபிரகாம் லிங்கன் சொன்ன ஒரு வாக்கியத்தையும் தன் மேசையில் அவர் பொறித்து வைத்து, அதைத் தன் வாழ்நாளின் இறுதிவரை கடைப்பிடித்து வந்தார். வின்ஸ்டன் சர்ச்சிலின் மேசையை அலங்கரித்த அந்த வாக்கியம் இதுதான்: “என்னால் முடிந்த வரைக்கும் ஒரு செயலைச் சிறப்பாகச் செய்வேன். ஒருவேளை நான் செய்த செயலின் பலன், நான் எதிர்பார்த்த அளவுக்குக் கிடைக்காமல் போய், அதற்காக மக்கள் என்னைத் தவறாக விமர்சித்தாலும், நான் வருத்தப்பட மாட்டேன். அதே நேரத்தில் நான் ஒரு செயலைச் சிறப்பாகச் செய்யாமல், அதற்காகப் பத்து வானதூதர் வந்து, என்னைப் பற்றி உயர்வாகப் பேசினாலும், நான் சிறிதும் மகிழ்ச்சி அடைய மாட்டேன்.” ஆபிரகாம் லிங்கன் சொன்னதாக, வின்ஸ்டன் சர்ச்சிலின் மேசை அலங்கரித்த இந்த வார்த்தைகள், நாம் ஒன்றைச் சிறப்பாகச் செய்து முடித்துவிட்டோம் எனில், அதன்பிறகு வரக்கூடிய விமர்சனத்தைக் கண்டுகொள்ளத் தேவையில்லை என்கிற செய்தியை நமக்கு எடுத்துரைக்கின்றது. நற்செய்தியில் மக்கள், இயேசுவை மதிமயங்கி விட்டார் என்று பேசிக்கொள்கிறார்கள். இதனை இயேசு எப்படி எதிர்கொண்டார் என்பது குறித்து நாம் சிந்திப்போம். திருவிவிலியப் பின்னணி: ‘பொதுவாழ்விற்கு வந்துவிட்டால் விமர்சனங்களுக்குப் பஞ்சம் இருக்காது’. இக்கூற்று இயேசுவுக்கும் பொருந்தும். தூய ஆவியாரால் நிரப்பப்பட்ட இயேசு, கடவுளுடைய வார்த்தையை மக்களுக்கு அறிவித்து, அவர்களிடமிருந்த பல்வேறு விதமான நோயாளர்களை நலமாக்கி, எங்கும் நன்மை செய்துகொண்டே சென்றார் (திப 10:38). இத்தகைய பணியினை அவர் ஓய்வில்லாமல் செய்து வந்தார். இதைப் பார்த்துவிட்டு, அவர் மதிமயங்கி விட்டார் என்று மக்கள் பேசிக்கொள்கின்றார்கள். மக்கள் ஆயிரம் பேசியிருக்கலாம். அதைப் பற்றிக் கவலைப்படாமலும், கண்டுகொள்ளாமலும் இயேசுவின் உறவினர்கள் இருந்திருக்கலாம். ஏனெனில், இயேசுவே அதைப் பற்றிக் கவலைப்படவில்லை. அப்படியிருக்கையில் இயேசுவின் உறவினர் அதைப் பெரிதென நினைத்து, அவரைப் பிடித்துக்கொண்டு போக அவரிடம் வருகின்றனர். ‘பிடித்துக்கொண்டுபோக’ என்ற வார்த்தை, ‘கைது செய்தல்’ என்ற பொருளில் மாற்கு நற்செய்தியாளர் பதிவு செய்கின்றார் (6:17, 12:12, 14:1, 44, 46, 51). இயேசு மதிமயங்கி விட்டார் என்று மக்கள் பேசிக்கொண்டதைக் கேட்டு, அவரைப் பிடித்துக்கொண்டு போக, அவரது உறவினர்கள் வருவது அவர்மீது அவர்களுக்கு நம்பிக்கையும் அன்பும் இல்லாததையே காட்டுகின்றது. இதன்மூலம் அவர்கள் இயேசுவுக்கு யாரோபோல் ஆகின்றார்கள். ஏனெனில், இயேசுவின் ‘உறவினர்’ அவர்மீது உண்மையான நம்பிக்கை கொண்டிருக்கவேண்டும். அது இயேசுவின் உறவினர்களுக்கு இல்லை. அதனால்தான் அவர்கள் இயேசுவுக்கு யாரோ போல் ஆகின்றார்கள். இதெல்லாம் ஒரு பக்கம் இருக்கையில், இன்னொரு பக்கம், மக்கள் தன்னைப் பற்றிப் பேசியது அவதூறு என நினைத்துக்கொண்டு, இயேசு அதைக் கண்டுகொள்ளாமல், தொடர்ந்து இறைப்பணி செய்கின்றார். ஆதலால், நாம் நம்மீது சுமத்தப்படும் விமர்சனங்கள் உண்மையில்லாத பட்சத்தில், அவற்றைக் கண்டுகொள்ளாமல், இயேசுவைப் போன்று தொடர்ந்து இறைப்பணியைச் சிறப்பாகச் செய்வோம். சிந்தனைக்கு:  கடைசி மனிதன் இருக்கும் வரையில் விமர்சனம் இருந்துகொண்டுதான் இருக்கும்  வளர்ச்சிக்குரிய விமர்சனங்கள் வருகின்றபோது, அவற்றைக் கவனத்தில் எடுத்துக்கொள்வது உத்தமம்.  விமர்சிப்பவர்களுக்கு எங்கேயும் சிலை இல்லை; கலைஞர்களுக்கே சிலைகள் உள்ளன. நாம் விமர்சகர்களா? கலைஞர்களா? ஆன்றோர் வாக்கு: ‘மற்றவர்களுடைய விமர்சனத்தை ஏற்றுக்கொள்ளாத யாருக்கும் மற்றவரை விமர்சிக்க எந்த உரிமையையும் இல்லை’ என்பார் மார்க் டுவைன். எனவே, நாம் நல்லவற்றை எடுத்துக்கொண்டு, நல்லவராம் இயேசுவின் வழியில் நடந்து, இறையருளை நிறைவாகப் பெறுவோம். - மறைத்திரு. மரிய அந்தோணிராஜ், பாளையங்கோட்டை மறைமாவட்டம். #பைபிள் வசனங்கள்

Bible reading: January 23rd : First Reading I will not raise my hand against the Lord's anointed A Reading from the first book of Samuel 24: 3-21 In those days: Saul took three thousand chosen men out of all Israel and went to seek David and his men in front of the Wildgoats’ Rocks. And he came to the sheepfolds by the way, where there was a cave, and Saul went in to relieve himself. Now David and his men were sitting in the innermost parts of the cave. And the men of David said to him, “Here is the day of which the Lord said to you, ‘Behold, I will give your enemy into your hand, and you shall do to him as it shall seem good to you.’” Then David arose and stealthily cut off a corner of Saul’s robe. And afterwards David’s heart struck him, because he had cut off a corner of Saul’s robe. He said to his men, “The Lord forbid that I should do this thing to my lord, the Lord’s anointed, to put out my hand against him, seeing he is the Lord’s anointed.” So David persuaded his men with these words, and did not permit them to attack Saul. And Saul rose up and left the cave and went on his way. Afterwards David also arose, and went out of the cave, and called after Saul, “My lord the king!” And when Saul looked behind him, David bowed with his face to the earth and paid homage. And David said to Saul, “Why do you listen to the words of men who say, ‘Behold, David seeks your harm’? Behold, this day your eyes have seen how the Lord gave you today into my hand in the cave. And some told me to kill you, but I spared you. I said, ‘I will not put out my hand against my lord, for he is the Lord’s anointed.’ See, my father, see the corner of your robe in my hand. For by the fact that I cut off the corner of your robe, and did not kill you, you may know and see that there is no wrong or treason in my hands. I have not sinned against you, though you hunt my life to take it. May the Lord judge between me and you, may the Lord avenge me against you, but my hand shall not be against you. As the proverb of the ancients says, ‘Out of the wicked comes wickedness.’ But my hand shall not be against you. After whom has the king of Israel come out? After whom do you pursue? After a dead dog! After a flea! May the Lord therefore be judge and give sentence between me and you, and see to it and plead my cause and deliver me from your hand.” As soon as David had finished speaking these words to Saul, Saul said, “Is this your voice, my son David?” And Saul lifted up his voice and wept. He said to David, “You are more righteous than I, for you have repaid me good, whereas I have repaid you evil. And you have declared this day how you have dealt well with me, in that you did not kill me when the Lord put me into your hands. For if a man finds his enemy, will he let him go away safe? So may the Lord reward you with good for what you have done to me this day. And now, behold, I know that you shall surely be king, and that the kingdom of Israel shall be established in your hand.” The Word of the Lord. January 23rd : Responsorial Psalm Psalm 57:2, 3–4, 6 and 11 (R. 2a) Response : Have mercy on me, God, have mercy. Have mercy on me, God, have mercy, for in you my soul has taken refuge. In the shadow of your wings I take refuge, till the storms of destruction pass by. R.: Have mercy on me, God, have mercy. I call to you, God the Most High, to God who provides for me. May he send from heaven and save me, and put to shame those who assail me. May God send his loving mercy and faithfulness. R.: Have mercy on me, God, have mercy. Be exalted, O God, above the heavens; may your glory shine on earth! for your mercy reaches to the heavens, and your truth to the skies. R.: Have mercy on me, God, have mercy. Gospel Acclamation Alleluia V. Alleluia. R. Alleluia. V. In Christ, God was reconciling the world to himself, and entrusting to us the message of reconciliation. R. Alleluia. January 23rd : Gospel He appointed twelve to be his companions A Reading from the Holy Gospel according to St.Mark 3:13-19 At that time: Jesus went up on the mountain and called to him those whom he desired, and they came to him. And he appointed twelve (whom he also named apostles) so that they might be with him, and he might send them out to preach and have authority to cast out demons. He appointed the twelve: Simon (to whom he gave the name Peter); James the son of Zebedee and John the brother of James (to whom he gave the name Boanerges, that is, Sons of Thunder); Andrew, and Philip, and Bartholomew, and Matthew, and Thomas, and James the son of Alphaeus, and Thaddaeus, and Simon the Zealot, and Judas Iscariot, who betrayed him. The Gospel of the Lord. ____________ Today's Gospel Reflection: He appointed the Twelve: Simon, whom he named Peter; James, son of Zebedee, and John the brother of James, whom he named Boanerges, that is, sons of thunder; Andrew, Philip, Bartholomew, Matthew, Thomas, James the son of Alphaeus; Thaddeus, Simon the Cananean, and Judas Iscariot who betrayed him. Mark 3:16–19 Though Jesus called many disciples, He chose Twelve, representing the Twelve Tribes of Israel, and entrusted them with a unique mission. He named them Apostles, meaning “one who is sent” or “messenger,” and gave them His authority as the first bishops of His Church. Among them was the betrayer, Judas Iscariot. Did Jesus make a mistake when He called Judas to be an Apostle? Certainly not. Jesus’ actions were perfect in every way and fully in accord with the Father’s will. Why did He pick Judas, even though He knew he would betray Him? Saint Thomas Aquinas teaches that Jesus possessed the Beatific Vision and infused knowledge from the moment of His conception (Summa Theologiae, III.9.2&3). Therefore, He comprehended all things with God’s eternal knowledge, including the future role each Apostle would play. When He chose Judas Iscariot, He knew the path Judas would take, yet He called him anyway. An important theological principle to understand is that God’s foreknowledge of our future does not interfere with our free will. Some philosophers have argued that God’s foreknowledge means the path we walk is predetermined and cannot change. While it is true that what God knows will not change, it is also true that His knowledge does not force or determine what we freely choose. God’s knowledge simply transcends and encompasses all time. When pondering the sorrowful betrayal of one of Jesus’ intimate friends, there are important lessons we can learn from this permissive act of evil. God permits evil because He permits good. If He were to prohibit evil—an act of free will—He would be prohibiting the use of free will itself, thwarting our ability to freely love. This reveals the incredible gift that God has given us: the ability to love or not. This gift is essential to who we are, enabling us to share in God’s abundant and overflowing love and mercy, freely bestowed and freely received. God’s permissive will also reflects the mysterious relationship between Divine Providence and human action. God, Who is All-Powerful, can bring good even out of the gravest sins. This is not a credit to us but to God’s might. In the case of Judas, God used his betrayal to set in motion the very act of redemption. The same is true in our lives. When we experience betrayal, or betray another, God is able to bring good out of that act. If we are guilty of betrayal and fail to repent, God’s justice will prevail, and we will be condemned. Though our sins against others are damaging, God can use even our sins for good in their lives. He can foster mercy and forgiveness in others’ hearts and unite them more fully with Himself, Who was betrayed. When another sins against us, the impulse to judge and condemn is a common temptation. Yet, the lesson we must learn from Judas is recorded beautifully by Saint Paul: “We know that all things work for good for those who love God, who are called according to his purpose” (Romans 8:28). Even injustice and sins committed against us are not reasons for despair but for hope—hope in the sinner’s repentance and hope that God will transform evil into good for those who love Him and unite themselves with Jesus’ betrayal by Judas. Reflect today on God’s almighty power to work all things for good in your life, even sin. Though the sinner who refuses to repent will experience the fullness of God’s justice, profound good can come from our repentance and from imitating Jesus, Who endured cruel betrayal. Trust in His power and allow Him to bring good out of evil in your life. Doing so not only lifts the heavy burden of anger, it also infuses God’s perfect charity into any and everything we encounter or endure in life. My triumphant Lord, You were cruelly treated by one of Your closest companions, yet in Your almighty power You transformed that evil, bringing from it the greatest good ever known—our redemption. Please give me the grace to repent when I sin, and when I am sinned against, help me to unite that injustice to the betrayal You endured so that Your grace will triumph. Jesus, I trust in You. #Bible reading

பைபிள் வாசகங்கள்: சனவரி 23 : முதல் வாசகம் ஆண்டவரால் திருப்பொழிவு செய்யப்பட்டவர்மேல் நான் கை வைக்கக்கூடாது. சாமுவேல் முதல் நூலிலிருந்து வாசகம் 24: 2-20 அந்நாள்களில் சவுல் இஸ்ரயேல் முழுவதிலுமிருந்து தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட மூவாயிரம் பேருடன் தாவீதையும் அவர்தம் ஆள்களையும் தேடி வரையாடுகளின் பாறைகளுக்கு எதிர்ப்புறம் சென்றார். அவர் சென்றபோது வழியோரத்தில் ஆட்டுப் பட்டிகளைக் கண்டார்; அதனருகில் ஒரு குகை இருந்தது. இயற்கைக்கடன் கழிப்பதற்கு சவுல் அதனுள் சென்றார். அப்பொழுது தாவீதும் அவர்தம் ஆள்களும் அக்குகையின் உட்பகுதியில் இருந்தனர். தாவீதின் ஆள்கள் அவரிடம், “ ‘இதோ! உன் எதிரியை உன்னிடம் ஒப்புவிப்பேன்; உன் விருப்பத்திற்கேற்ப அவனுக்குச் செய்,’ என்று ஆண்டவர் சொன்ன நாள் இதுவே!” என்றனர். உடனே தாவீது தவழ்ந்து சென்று சவுலின் மேலங்கியின் தொங்கலை அவருக்குத் தெரியாமல் அறுத்தார். தாவீது சவுலின் தொங்கலை அறுத்தபின் அதற்காக மனம் வருந்தினார். அவர் தம் ஆள்களைப் பார்த்து, “ஆண்டவர் திருப்பொழிவு செய்த என் தலைவருக்கு எத்தீங்கும் செய்யாதவாறு ஆண்டவர் என்னைக் காப்பாராக! அவர் ஆண்டவரால் திருப்பொழிவு செய்யப்பட்டவரானதால் நான் அவர்மேல் கை வைக்கக் கூடாது” என்றார். ஆதலின் தம் ஆள்கள் சவுலைத் தாக்காதவாறு தாவீது இவ்வார்த்தைகளால் அவர்களைத் தடைசெய்தார். பின்பு சவுல் எழுந்து குகையை விட்டுத் தம் வழியே சென்றார். அதன் பின் தாவீதும் எழுந்து குகையிலிருந்து வெளியேறிச் சவுலைப் பின்தொடர்ந்து, “அரசே, என் தலைவரே!” என்று அழைத்தார். சவுல் பின்புறம் திரும்பியபோது தாவீது தரையில் முகம் குப்புற வீழ்ந்து வணங்கினார். பின்பு தாவீது சவுலை நோக்கி, “ ‘தாவீது உமக்குத் தீங்கு செய்யத் தேடுகிறான்’ என்று சொல்லும் மனிதனின் வார்த்தைகளை நீர் கேட்கலாமா? இதோ! குகையில் ஆண்டவர் உம்மை என்னிடம் ஒப்புவித்தார் என்பதை இன்று உம் கண்களே கண்டன; உம்மைக் கொல்ல வேண்டுமெனச் சிலர் என்னை வற்புறுத்தினார்கள்; ஆனால், ‘அவர் ஆண்டவரால் திருப்பொழிவு செய்யப்பெற்றவர்; என் தலைவருக்கு எதிராக நான் கை ஓங்கக் கூடாது’ என்று சொல்லி நான்தான் உம்மைக் காப்பாற்றினேன். என் தந்தையே, பாரும்! என் கையிலிருக்கும் உம் மேலங்கியின் தொங்கலைப் பாரும். உம்மைக் கொல்லாமல் உம் மேலங்கியின் தொங்கலை மட்டும் அறுத்து எடுத்துள்ள என் செயலைப் பார்த்தாலே என்னிடம் யாதொரு குற்றமோ துரோகமோ இல்லை என்பதை நீர் அறிவீர்! நீர் என் உயிரைப் பறிக்கத் தேடினாலும், உமக்கெதிராக நான் ஒரு குற்றமும் செய்யவில்லை. உமக்கும் எனக்கும் ஆண்டவர் நடுவராய் இருப்பாராக! என் பொருட்டு ஆண்டவரே உமக்கு நீதி வழங்கட்டும்; ஆனால் உமக்கெதிராக என் கை எழாது. முன்னோரின் வாய்மொழிக்கேற்ப, ‘தீயோரிடமிருந்தே தீமை பிறக்கும்’. ஆதலால் உம்மேல் நான் கைவைக்க மாட்டேன். இஸ்ரயேலின் அரசர் யாரைத் தேடிப் புறப்பட்டார்? யாரைப் பின்தொடர்கிறீர்? ஒரு செத்த நாயை அன்றோ? ஒரு தெள்ளுப் பூச்சியை அன்றோ? ஆண்டவர் நடுவராயிருந்து உமக்கும் எனக்கும் நீதி வழங்குவாராக! அவரே எனக்காக வழக்காடி உம் கையினின்று என்னை விடுவிப்பாராக!” என்றார். தாவீது இவ்வாறு சவுலிடம் பேசி முடித்தபின் சவுல், “என் மகன் தாவீதே! இது உன் குரல்தானா?” என்று சொல்லி உரத்த குரலில் அழுதார். அவர் தாவீதிடம், “நீ என்னிலும் நீதிமான்; நீ எனக்கு நன்மை செய்தாய்; ஆனால் நானோ உனக்குத் தீங்கு செய்தேன். ஆண்டவர் என்னை உன்னிடம் ஒப்புவித்திருந்தும் நீ என்னைக் கொல்லவில்லை. இதனால் நீ எனக்கு நன்மையே செய்து வந்திருப்பதை இன்று நீ வெளிப்படுத்தியிருக்கிறாய். ஏனெனில் ஒருவன் தன் எதிரியைக் கண்டபின் அவன் நலமுடன் செல்ல அனுமதிப்பானா? இன்று நீ எனக்குச் செய்த நன்மைக்கு ஈடாக, ஆண்டவரும் உனக்கு நன்மை செய்வாராக! இதோ, நீ திண்ணமாய் அரசனாவாய் என்றும் இஸ்ரயேலின் அரசை நீ உறுதிப்படுத்துவாய் என்றும் இப்பொழுது நான் அறிகிறேன். ஆண்டவரின் அருள்வாக்கு. சனவரி 23 : பதிலுரைப் பாடல் திபா 57: 1. 2-3. 5,10 (பல்லவி: 1a) பல்லவி: கடவுளே! எனக்கு இரங்கும், எனக்கு இரங்கும். 1 கடவுளே! எனக்கு இரங்கும், எனக்கு இரங்கும்; நான் உம்மிடம் தஞ்சம் புகுகின்றேன்; இடர் நீங்கும்வரை உம் இறக்கைகளின் நிழலையே எனக்குப் புகலிடமாகக் கொண்டுள்ளேன். - பல்லவி 2 உன்னதரான கடவுளை நோக்கி, எனக்காக யாவையும் செய்து முடிக்கும் இறைவனை நோக்கியே நான் மன்றாடுகின்றேன். 3 வானகத்தினின்று அவர் எனக்கு உதவி அனுப்பி என்னைக் காத்தருள்வார்; என்னை நசுக்குவோரை இழிவுபடுத்துவார். கடவுள் தம் பேரன்பையும் வாக்குப் பிறழாமையையும் வெளிப்படுத்துவார். - பல்லவி 5 கடவுளே! வானங்களுக்கு மேலாக நீர் உயர்த்தப்பெறுவீராக! பாரெங்கும் உமது மாட்சி விளங்குவதாக! 10 ஆண்டவரே! உமது பேரன்பு வானளவு உயர்ந்துள்ளது! உமது வாக்குப் பிறழாமை முகில்களைத் தொடுகின்றது! - பல்லவி நற்செய்திக்கு முன் வாழ்த்தொலி 2 கொரி 5: 19 அல்லேலூயா, அல்லேலூயா! உலகினரின் குற்றங்களைப் பொருட்படுத்தாமல் கடவுள் கிறிஸ்துவின் வாயிலாக அவர்களைத் தம்மோடு ஒப்புரவாக்கினார். அந்த ஒப்புரவுச் செய்தியை அவரே எங்களிடம் ஒப்படைத்தார். அல்லேலூயா. சனவரி 23 : நற்செய்தி வாசகம் தம்மிடம் இருக்கும்படி தாம் விரும்பியவர்களை அழைத்தார். ✠ மாற்கு எழுதிய தூய நற்செய்தியிலிருந்து வாசகம் 3: 13-19 இயேசு மலைமேல் ஏறித் தாம் விரும்பியவர்களைத் தம்மிடம் வரவழைத்தார். அவர்களும் அவரிடம் வந்தார்கள். தம்மோடு இருக்கவும் நற்செய்தியைப் பறைசாற்ற அனுப்பப்படவும் பேய்களை ஓட்ட அதிகாரம் கொண்டிருக்கவும் அவர் பன்னிருவரை நியமித்தார்; அவர்களுக்குத் திருத்தூதர் என்றும் பெயரிட்டார். அவர் ஏற்படுத்திய பன்னிருவர் முறையே, பேதுரு என்று அவர் பெயரிட்ட சீமோன், செபதேயுவின் மகன் யாக்கோபு, யாக்கோபின் சகோதரரான யோவான் - இவ்விருவருக்கும் ‘இடியைப் போன்றோர்’ எனப் பொருள்படும் பொவனேர்கேசு என்று அவர் பெயரிட்டார் - அந்திரேயா, பிலிப்பு, பர்த்தலமேயு, மத்தேயு, தோமா, அல்பேயுவின் மகன் யாக்கோபு, ததேயு, தீவிரவாதியாய் இருந்த சீமோன், இயேசுவைக் காட்டிக்கொடுத்த யூதாசு இஸ்காரியோத்து என்போர் ஆவர். ஆண்டவரின் அருள்வாக்கு. ---------------------------------------------------------------------------- “தீமைக்கு நன்மை” பொதுக்காலத்தின் இரண்டாம் வாரம் வெள்ளிக்கிழமை I 1சாமுவேல் 24:2-20 II மாற்கு 3:13-19 “தீமைக்கு நன்மை” கொல்ல வந்தவர்களுக்கு உணவு: ஜெர்மனியில் உள்ள ஒரு சிற்றூரில் எல்லாரும் பிற சமயத்தைச் சார்ந்தவர்களாக இருக்க, ஒரே ஒரு குடும்பத்தைச் சார்ந்தவர்கள் மட்டும் கிறிஸ்தவர்களாக இருந்தார்கள். இவர்கள் ஞாயிற்றுக்கிழமை என்றால், தங்கள் இல்லத்தில் பாடல் பாடி இறைவனிடம் வேண்டுவதை வழக்கமாகக் கொண்டிருந்தார்கள். இது மற்றவர்களுக்குப் பிடிக்கவில்லை. அதிலும் குறிப்பாக, அவ்வூரில் இருந்த ஒருசில மதவெறியர்களுக்குப் பிடிக்கவில்லை. ஆகவே, அவர்கள் கிறிஸ்தவக் குடும்பத்தை ‘ஒரு வழி பண்ண’ விரும்பினார்கள். ஒரு ஞாயிற்றுக்கிழமை காலையில், கிறிஸ்தவக் குடும்பத்தில் இருந்த யாவரும், கதவைத் தாழிட்டுக்கொண்டு பாடல்பாடி, இறைவனை வழிபடத் தொடங்கினர். அப்போது அங்கு வந்த மதவெறியர்கள், கதவு பூட்டப்பட்டிருப்தைப் பார்த்துவிட்டு, வீட்டின் கூரையை உடைத்துக்கொண்டு வீட்டிற்கு உள்ளே இறங்க முயற்சி செய்தனர். இதையெல்லாம் பார்த்த அந்த வீட்டில் இருந்த பெண்மணி, நம்மைத் தாக்க வரும் இவர்களுக்கு என்ன செய்வது என்று யோசித்தார். அப்போது அவருக்கு பவுல் உரோமையருக்கு எழுதிய திருமுகத்தில் வரும், “வறுமையுற்ற இறைமக்களோடு உங்களிடமுள்ளதைப் பகிர்ந்து கொள்ளுங்கள்; விருந்தோம்பலில் கருத்தாய் இருங்கள்” (உரோ 12:13) என்ற வார்த்தைகள் நினைவுக்கு வந்தன. உடனே அவர் உணவு தயாரித்து, அவர்கள் வீட்டிற்கு உள்ளே வந்ததும் அவர்களுக்கு உணவு பரிமாறினார். இதனால் அந்தக் கிறிஸ்தவக் குடும்பத்தைத் தாக்க வந்தவர்கள் தங்கள் எண்ணத்தை மாற்றிக்கொண்டு, தாங்கள் உடைத்த கூரையைச் சரிசெய்து விட்டுத் திரும்பிச் சென்றனர். ஆம், இந்த நிகழ்வில் வருகின்ற கிறிஸ்தவக் குடும்பம், தங்களைத் தாக்க வந்தவர்களுக்கு உணவு தந்து நன்மை செய்தது. இன்றைய முதல் வாசகத்தில், தாவீது தன்னைக் கொல்ல நினைத்த சவுலுக்கு நன்மை செய்கின்றார். அது குறித்து நாம் சிந்திப்போம். திருவிவிலியப் பின்னணி: ஒருவரிடம் இருக்கும் பொறாமை, காழ்ப்புணர்வு அவரை எந்த எல்லைக்கும் கொண்டு செல்லும் என்பதற்குச் சவுல் பெரிய எடுத்துக்காட்டு. தாவீது அடைந்த பெயரையும் புகழையும் வெற்றியையும் தாங்கிக்கொள்ள முடியாத சவுல் அவரைக் கொல்ல, இஸ்ரயேலிலிருந்து தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட மூவாயிரம் பேருடன் அவரைத் தேடித் போகிறார். ஆனால், தாவீது தன்னைக் கொல்ல வந்த சவுலைக் கொல்வதற்கு வாய்ப்பிருந்தும், அவரைக் கொல்லாமல் விட்டுவிடுகின்றார். அப்போதுதான் சவுல் தாவீதை நோக்கி, “நீ எனக்கு நன்மை செய்தாய்; ஆனால், நானோ, உனக்குத் தீமை செய்தேன்” என்கிறார். பின்னர் அவர் தாவீதை நோக்கி, “நீ திண்ணமாய் அரசனவாய்” என்கின்றார். நற்செய்தியில் இயேசு பன்னிருவைத் தனது பணிக்காகத் தேர்ந்தெடுக்கின்றார். இந்தப் பன்னிருவரும் இயேசுவைப் போன்று தீமை செய்தவர்களுக்கு நன்மை செய்ய அழைக்கப்படுகின்றார்கள். எனவே, இயேசுவின் வழி நடக்கின்ற நாம் அவரைப் போன்று தீமை செய்கின்றவர்களுக்கும் நன்மை செய்து, அவரது உண்மையான சீடர்கள் என்பதை நமது வாழ்வால் நிரூபிப்போம். சிந்தனைக்கு:  பொறாமை எல்லாத் தீமைகளுக்கும் வழிவகுக்கும்  வெறுப்பு அல்ல, அன்பே உயர்வுக்கு வழி  நமது வாழ்வே நாம் அறிவிக்கும் மிகப்பெரிய நற்செய்தி இறைவாக்கு: ‘தீமைக்குப் பதில் தீமை செய்யாதீர்கள்’ (1பேது 3:9) என்பார் புனித பேதுரு. எனவே, நாம் தீமைப் பதில் தீமை செய்யாமல், இயேசுவைப் போன்று தீமைக்குப் பதில் நன்மை செய்து, இறையருளை நிறைவாகப் பெறுவோம். - மறைத்திரு. மரிய அந்தோணிராஜ், பாளையங்கோட்டை மறைமாவட்டம். #பைபிள் வசனங்கள்

Bible reading: January 22nd : First reading Saul's envy and Jonathan's loyal friendship A Reading from the First Book of Samuel 18: 6-9,19:1-7 In those days: When David returned from striking down the Philistine, the women came out of all the cities of Israel, singing and dancing, to meet King Saul, with tambourines, with songs of joy, and with musical instruments. And the women sang to one another as they celebrated, “Saul has struck down his thousands, and David his ten thousands.” And Saul was very angry, and this saying displeased him. He said, “They have ascribed to David ten thousands, and to me they have ascribed thousands, and what more can he have but the kingdom?” And Saul kept an eye on David from that day on. And Saul spoke to Jonathan his son and to all his servants, that they should kill David. But Jonathan, Saul’s son, delighted much in David. And Jonathan told David, “Saul my father seeks to kill you. Therefore be on your guard in the morning. Stay in a secret place and hide yourself. And I will go out and stand beside my father in the field where you are, and I will speak to my father about you. And if I learn anything I will tell you.” And Jonathan spoke well of David to Saul his father and said to him, “Let not the king sin against his servant David, because he has not sinned against you, and because his deeds have brought good to you. For he took his life in his hand and he struck down the Philistine, and the Lord worked a great salvation for all Israel. You saw it, and rejoiced. Why then will you sin against innocent blood by killing David without cause?” And Saul listened to the voice of Jonathan. Saul swore, “As the Lord lives, he shall not be put to death.” And Jonathan called David, and Jonathan reported to him all these things. And Jonathan brought David to Saul, and he was in his presence as before. The Word of the Lord. January 22nd : Responsorial Psalm Psalm 56:2–3, 9–10ab, 10c–11, 12–13 (R. 5b) Response : In God I trust; I shall not fear. Have mercy on me, O God, for people assail me; they fight me all day long and oppress me. My foes assail me all day long: many fight proudly against me. R.: In God I trust; I shall not fear. You have kept an account of my wanderings; you have placed my tears in your flask; are they not recorded in your book? Then my foes will turn back on the day when I call to you. R.: In God I trust; I shall not fear. This I know, that God is on my side. In God, whose word I praise, in the Lord whose word I praise. R.: In God I trust; I shall not fear. In God I trust; I shall not fear. What can man do to me? I am bound by the vows I have made you. O God, I will offer you praise. R.: In God I trust; I shall not fear. Gospel Acclamation Alleluia V. Alleluia. R. Alleluia. V. Our Saviour Christ Jesus abolished death and brought life and immortality to light through the gospel. R. Alleluia. January 22nd : Gospel He warned them not to make him known as the Son of God A Reading from the Holy Gospel according to St.Mark 3: 7-12 At that time: Jesus withdrew with his disciples to the sea, and a great crowd followed from Galilee and Judea and Jerusalem and Idumea and from beyond the Jordan and from around Tyre and Sidon. When the great crowd heard all that he was doing, they came to him. And he told his disciples to have a boat ready for him because of the crowd, lest they crush him, for he had healed many, so that all who had diseases pressed around him to touch him. And whenever the unclean spirits saw him, they fell down before him and cried out, “You are the Son of God.” And he strictly ordered them not to make him known. The Gospel of the Lord. _____________ Today's Gospel Reflection: Jesus withdrew toward the sea with his disciples. A large number of people followed from Galilee and from Judea. Hearing what he was doing, a large number of people came to him also from Jerusalem, from Idumea, from beyond the Jordan, and from the neighborhood of Tyre and Sidon. Mark 3:7–8 Jesus was amassing quite a following, with people flocking to Him from territories that include modern-day Israel, Lebanon, Syria, and Jordan. Among them were traditional Hebraic Jews, Greek-speaking Jews, Syro-Phoenician Gentiles, and Edomites. This diverse crowd reveals how Jesus’ ministry transcended cultural, religious, and national boundaries, foreshadowing the universal call of the Gospel. While some were drawn to Him through authentic faith, others came out of curiosity, eager to witness His miracles. Just prior to today’s Gospel, the Pharisees and Herodians began to plot Jesus’ death because they saw Him as a threat. In response, Jesus “withdrew toward the sea with his disciples.” His timing was perfect; the hour of His Passion had not yet come. This withdrawal was not an act of fear but a deliberate step forward in preparing for the next phase of His mission. There was still much to accomplish—gathering followers, performing works of mercy, and preparing the Twelve for their mission to proclaim the Kingdom of God. While Jesus acted in accordance with divine wisdom, those who flocked to Him could only see the immediate. They were captivated by His teachings and miraculous works but often misunderstood the full scope of His mission. As Ecclesiastes reminds us, “There is an appointed time for everything, and a time for every affair under the heavens. A time to give birth, and a time to die; a time to plant, and a time to uproot the plant. A time to kill, and a time to heal; a time to tear down, and a time to build…” (Ecclesiastes 3:1–3). For Jesus, this “time” in His public ministry was a time to build up His earthly flock, teaching them, inspiring faith, and forming them for their mission. As we consider the many and diverse people who flocked to Jesus at this time in His ministry, it’s important to see ourselves in them. Those who came to Him could have never imagined all that would follow. While some might have foreseen the possibility of His death due to the hostility of religious and political leaders, few, if any, could have predicted that Jesus’ Passion and Death were something He would freely welcome and embrace. At that time, they could never have understood that Jesus had to suffer and die for the salvation of souls. Moreover, everything that followed His death would have been foreign to them: His Resurrection, establishment of the Church, Ascension, bestowal of the Holy Spirit, and future coming as the Universal King. We all go through countless experiences, some good, some bad. When we encounter something good, we often want to hold onto it, yet those experiences often fade with time. When we encounter something bad, we long for that situation to be removed or resolved, yet it sometimes stays longer than we hoped. Jesus’ life clearly teaches us that “There is an appointed time for everything, and a time for every affair under the heavens.” As we journey through life, we ought not dismiss the difficult times and try to cling to the good ones. We must enter and live each moment as it comes and goes, seeking to use everything as God intends it, preparing us for the glory that awaits us if we remain faithful until the end. Reflect today on the seasons of your life, both the joys and the trials. How is God calling you to trust in His timing and use each moment to grow in faith and love? Consider whether you view your challenges as obstacles or as opportunities to deepen your trust in God’s perfect plan. Embrace the good and the difficult, growing in grace and virtue as you do, and your life will unfold in beautiful ways, giving glory to God. In doing so, you will reflect the trust and fidelity of Jesus Himself, whose perfect obedience to the Father brought about the salvation of the world. Lord of perfect timing and wisdom, Your divine plan unfolded flawlessly throughout Your earthly life. At every moment, You lived in perfect accord with the Father’s will, embracing both joy and sorrow for the sake of salvation. Help me to trust in Your providence during every season of my life, the good and the difficult, confident that You bring forth an abundance of good fruit in all things. Strengthen my faith, and teach me to surrender fully to Your will. Jesus, I trust in You. #Bible reading