June 17th : First Reading Elijah is taken up to heaven A Reading from the Second Book of Kings 2 :1,6-14 Now when the Lord was about to take Elijah up to heaven by a whirlwind, Elijah and Elisha were on their way from Gilgal. [They came to Jericho, and] Elijah said to Elisha, “Please stay here, for the Lord has sent me to the Jordan.” But he said, “As the Lord lives, and as you yourself live, I will not leave you.” So the two of them went on. Fifty men of the sons of the prophets also went and stood at some distance from them, as they both were standing by the Jordan. Then Elijah took his cloak and rolled it up and struck the water, and the water was parted to one side and to the other, till the two of them could go over on dry ground. When they had crossed, Elijah said to Elisha, “Ask what I shall do for you, before I am taken from you.” And Elisha said, “Please let there be a double portion of your spirit on me.” And he said, “You have asked a hard thing; yet, if you see me as I am being taken from you, it shall be so for you, but if you do not see me, it shall not be so.” And as they still went on and talked, behold, chariots of fire and horses of fire separated the two of them. And Elijah went up by a whirlwind into heaven. And Elisha saw it and he cried, “My father, my father! The chariots of Israel and its horsemen!” And he saw him no more. Then he took hold of his own clothes and tore them in two pieces. And he took up the cloak of Elijah that had fallen from him and went back and stood on the bank of the Jordan. Then he took the cloak of Elijah that had fallen from him and struck the water, saying, “Where is the Lord, the God of Elijah?” And when he had struck the water, the water was parted to the one side and to the other, and Elisha went over. The Word of the Lord. June 17th : Responsorial Psalm Psalm 31:20, 21, 24 (R. 25) Response : Be strong, let your heart take courage, all who hope in the Lord. How great is the goodness, Lord, that you keep for those who fear you, that you show to those who trust you in the sight of the children of men. R: Be strong, let your heart take courage, all who hope in the Lord. You hide them in the shelter of your presence, secure from human scheming; you keep them safe within your tent from disputing tongues. R: Be strong, let your heart take courage, all who hope in the Lord. Love the Lord, all you his saints. The Lord guards the faithful. But the Lord will repay to the full the one who acts with pride. R: Be strong, let your heart take courage, all who hope in the Lord. Alleluia V. Alleluia. R. Alleluia. V. If anyone loves me, he will keep my word, says the Lord; and my Father will love him, and we will come to him. R. Alleluia. June 17th : Gospel Your Father who sees all that is done in secret will reward you A Reading from the Holy Gospel according to St.Matthew 6: 1-6,16-18. At that time: Jesus said to his disciples, “Beware of practising your righteousness before other people in order to be seen by them, for then you will have no reward from your Father who is in heaven. Thus, when you give to the needy, sound no trumpet before you, as the hypocrites do in the synagogues and in the streets, that they may be praised by others. Truly, I say to you, they have received their reward. But when you give to the needy, do not let your left hand know what your right hand is doing, so that your giving may be in secret. And your Father who sees in secret will reward you. And when you pray, you must not be like the hypocrites. For they love to stand and pray in the synagogues and at the street corners, that they may be seen by others. Truly, I say to you, they have received their reward. But when you pray, go into your room and shut the door and pray to your Father who is in secret. And your Father who sees in secret will reward you. And when you fast, do not look gloomy like the hypocrites, for they disfigure their faces that their fasting may be seen by others. Truly, I say to you, they have received their reward. But when you fast, anoint your head and wash your face, that your fasting may not be seen by others but by your Father who is in secret. And your Father who sees in secret will reward you.” The Gospel of the Lord. __________ Today's Gospel Reflection: Jesus said to his disciples: “Take care not to perform righteous deeds in order that people may see them; otherwise, you will have no recompense from your heavenly Father.” Matthew 6:1 Authenticity draws others in. A person who lives with genuine humility and virtue naturally inspires trust. In contrast, hypocrisy—an outward display of righteousness without interior virtue, done for human approval rather than for God—breeds distrust and repels others. In today’s Gospel, Jesus calls His disciples not to seek human recognition, but the quiet approval of the Father. True holiness is not performed for others to see but lived in the hidden presence of God, who sees and rewards what is done in secret. In His Sermon on the Mount, Jesus highlights three essential religious practices—almsgiving, prayer, and fasting—to contrast authentic righteousness with hypocrisy. The “hypocrites” He addresses—the scribes, Pharisees, and other religious leaders—had transformed these sacred acts into performances, prioritizing human recognition over devotion to God. When the hypocrites gave alms, they would “blow a trumpet” before them, symbolically announcing their generosity. While it is unlikely that the Pharisees literally sounded a trumpet when giving alms, Jesus uses this metaphor to expose their interior disposition—one focused on self-glorification rather than genuine charity. Just as a herald’s trumpet blast announces an important decree, these leaders ensured their charitable acts drew maximum attention. In contrast, Jesus teaches the proper way to give alms: “But when you give alms, do not let your left hand know what your right is doing, so that your almsgiving may be secret. And your Father who sees in secret will repay you” (Matthew 6:3–4). Jesus employs exaggerated language to drive home His point. The phrase “do not let your left hand know what your right is doing” is a striking metaphor for absolute humility in charity. Almsgiving should be done with such purity of heart that it seeks neither public recognition nor bolsters personal pride, but is done solely for the glory of God. Similarly, when the hypocrites prayed, they loved to position themselves “in the synagogues and on street corners so that others may see them.” Their concern was not communion with God but public recognition. Such a display is more an act of self-exhibition than true prayer. In contrast, Jesus teaches that authentic prayer takes place in “your inner room” where one prays to the Father in secret. This metaphor underscores the true purpose of prayer: not to be seen by others but to enter into genuine, intimate communion with God (cf. Matthew 6:5–6). Finally, Jesus points out that when hypocrites fast, they deliberately “look gloomy” and “neglect their appearance” to ensure that others take notice. Their fasting is not a sacrifice to God but a display for human admiration. In contrast, true fasting should be hidden, undertaken in a spirit of self-denial—not to impress others, but to curb disordered appetites and offer a humble sacrifice to the Father. Jesus emphasizes that the hypocrites’ approach to these three practices produces only fleeting rewards: “Amen, I say to you, they have received their reward.” Their “reward” is hollow and passing—the admiration of others impressed by their outward display—and bears no merit before God. Only humble and authentic almsgiving, prayer, and fasting bear eternal fruit, drawing us deeper into God’s grace and securing a reward that endures in His Kingdom. Reflect today on the authenticity of your spiritual practices. Are you content with God alone seeing your good deeds? While we ought not hide our devotion out of fear or embarrassment, we must ensure our motives remain pure—seeking only God’s glory and others’ good. Strive to be humble, authentic, and sincere in all you do, and your Father will see your goodness and bless you with His eternal rewards. Most glorious Lord, You alone are worthy of all glory, honor, and praise. I am but Your humble servant, blessed to share in Your life and mission. Purify my intentions and grant me the grace to act always with sincerity and pure devotion. Jesus, I trust in You. #Bible reading

ஜூன் 17 : நற்செய்தி வாசகம் மறைவாய் உள்ளதைக் காணும் உங்கள் தந்தையும் உங்களுக்குக் கைம்மாறு அளிப்பார். ✠ மத்தேயு எழுதிய நற்செய்தியிலிருந்து வாசகம் 6: 1-6, 16-18 அக்காலத்தில் இயேசு தம் சீடரை நோக்கிக் கூறியது: “மக்கள் பார்க்க வேண்டுமென்று அவர்கள் முன் உங்கள் அறச் செயல்களைச் செய்யாதீர்கள். இதைக் குறித்து நீங்கள் எச்சரிக்கையாய் இருங்கள். இல்லையென்றால் உங்கள் விண்ணகத் தந்தையிடமிருந்து உங்களுக்குக் கைம்மாறு கிடைக்காது. நீங்கள் தர்மம் செய்யும்போது உங்களைப்பற்றித் தம்பட்டம் அடிக்காதீர்கள். வெளிவேடக்காரர் மக்கள் புகழ வேண்டுமென்று தொழுகைக்கூடங்களிலும் சந்துகளிலும் நின்று அவ்வாறு செய்வர். அவர்கள் தங்களுக்குரிய கைம்மாறு பெற்றுவிட்டார்கள் என உறுதியாக உங்களுக்குச் சொல்கிறேன். நீங்கள் தர்மம் செய்யும்போது, உங்கள் வலக் கை செய்வது இடக் கைக்குத் தெரியாதிருக்கட்டும். அப்பொழுது நீங்கள் செய்யும் தர்மம் மறைவாயிருக்கும்; மறைவாய் உள்ளதைக் காணும் உங்கள் தந்தையும் உங்களுக்குக் கைம்மாறு அளிப்பார். நீங்கள் இறைவனிடம் வேண்டும்பொழுது வெளிவேடக்காரரைப் போல் இருக்க வேண்டாம். அவர்கள் தொழுகைக்கூடங்களிலும் வீதியோரங்களிலும் நின்றுகொண்டு மக்கள் பார்க்க வேண்டுமென இறைவேண்டல் செய்ய விரும்புகிறார்கள். அவர்கள் தங்களுக்குரிய கைம்மாறு பெற்றுவிட்டார்கள் என உறுதியாக உங்களுக்குச் சொல்கிறேன். ஆனால் நீங்கள் இறைவனிடம் வேண்டும் பொழுது உங்கள் உள்ளறைக்குச் சென்று, கதவை அடைத்துக்கொண்டு, மறைவாய் உள்ள உங்கள் தந்தையை நோக்கி வேண்டுங்கள். மறைவாய் உள்ளதைக் காணும் உங்கள் தந்தையும் உங்களுக்குக் கைம்மாறு அளிப்பார். மேலும் நீங்கள் நோன்பு இருக்கும்போது வெளிவேடக்காரரைப் போல முகவாட்டமாய் இருக்க வேண்டாம். தாங்கள் நோன்பு இருப்பதை மக்கள் பார்க்க வேண்டுமென்றே அவர்கள் தங்கள் முகங்களை விகாரப்படுத்திக் கொள்கிறார்கள். அவர்கள் தங்களுக்குரிய கைம்மாறு பெற்று விட்டார்கள் என உறுதியாக உங்களுக்குச் சொல்கிறேன். நீங்கள் நோன்பு இருக்கும்போது உங்கள் தலையில் எண்ணெய் தேய்த்து, முகத்தைக் கழுவுங்கள், அப்பொழுது நீங்கள் நோன்பு இருப்பது மனிதருக்குத் தெரியாது; மாறாக, மறைவாய் இருக்கிற உங்கள் தந்தைக்கு மட்டும் தெரியும். மறைவாய் உள்ளதைக் காணும் உங்கள் தந்தையும் உங்களுக்கு ஏற்ற கைம்மாறு அளிப்பார்.” ஆண்டவரின் அருள்வாக்கு. ---------------------------------------------------------------- மத்தேயு 6: 1-6, 16-18 “வலக்கை செய்வது இடக்கைக்குத் தெரியாதிருக்கட்டும்” நிகழ்வு உங்களுக்குப் ‘பூசணிக் காய்’ மனிதரைத் தெரியுமா? அவர் யாரென்று சொல்கின்றேன் கேளுங்கள். கொலரடோ என்ற இடத்தில் நிப்பன் டூஸ் என்றொரு விவசாயி வாழ்ந்து வந்தார். இவருக்கு ஒரு பெரிய தோட்டம் இருந்தது. இந்தத் தோட்டத்தில் இவர் பூசணிக்காய் விதைகளை நட்டுவைத்து, வளர்த்து வந்தார். மட்டுமல்லாமல், ஒவ்வோர் ஆண்டும் இலையுதிர்க் காலம் வருகின்றபொழுது, இவர் தன்னுடைய தோட்டத்திற்கு அருகாமையில் இருந்த பள்ளிக்கூடத்தில் படித்துவந்த ஆயிரக்கணக்கான மாணவர்களைத் தனது தோட்டத்திற்கு அழைத்து, அவர்களுக்கு ஆளுக்கொரு பூசணிக்காயைத் தந்தார். இப்படிப்பட்ட செயலை இவர் ஐம்பது ஆண்டுகளுக்கும் மேலாகச் செய்துவந்தார். இதில் நாம் கருத்தில்கொள்ள முக்கியமான உண்மை, நிப்பன் டூஸ் தான் செய்துவந்த இந்தச் செயலை எந்தவொரு பிரதிபலனும் பாராமல் செய்துவந்ததுதான். இதனால் இவருடைய வீட்டிற்குப் பக்கத்தில் இருந்த பள்ளிக்கூடம் இவருடைய பெயரையே பள்ளிக்குச் சூட்டி, இவரைப் ‘பூசணிக்காய் மனிதர்’ என்று அன்போடு அழைத்து வந்தது. மக்களால் பூசணிக்காய் மனிதர் என்று அன்போடு அழைக்கப்பட்ட நிப்பன் டூஸ் நமக்கு ஒரு முக்கியமான செய்தியை விட்டுச் சென்றிருக்கின்றார். அது என்னவெனில், எந்தவோர் அறச்செயலையும் அல்லது நன்மையையும் பிரதிபலன் பாராமல் செய்யவேண்டும் என்பதாகும். இதையே நாம் இன்றைய நற்செய்தியில் இயேசு சொல்லக்கூடிய வார்த்தைகளில் சொல்லவேண்டும் என்றால், வலக்கை செய்வது, இடக்கைக்குத் தெரியாமல் செய்யவேண்டும். நற்செய்தியில் ஆண்டவர் இயேசு இத்தகைய செய்தியை எடுத்துச் சொல்கின்றார். நாம் அதைக் குறித்து இப்பொழுது சிந்தித்துப் பார்ப்போம். விளம்பரம் தேடும் உலகம் ஒருசிலர் இருக்கின்றார்கள். இவர்கள் எதைச் செய்தாலும் ஆதாயம் இல்லாமல் செய்யமாட்டார்கள். வேறு வார்த்தைகளில் சொல்லவேண்டும் என்றால், இவர்கள் எந்தச் செயலைச் செய்தாலும், அதன்மூலம் தங்களுடைய பெருமையையும் புகழையும் மக்களுக்குப் பறைசாற்றவே நினைப்பார்கள். சமூக வலைத்தளங்களில் நாம் பார்த்திருப்போமே, ஒரு வாழைப்பழத்தை ஐந்து பேர் சேர்ந்துகொண்டு ஒருவருக்குக் கொடுப்பதை! இப்படிப்பட்டவர்கள் எல்லாரும் இந்தப் பட்டியலில்தான் வருவார்கள். நற்செய்தியில் ஆண்டவர் இயேசு அறச் செயல்களைச் செய்கின்றபோது எப்படிச் செய்யவேண்டும் என்பதைப் பற்றி மிகத் தெளிவாக எடுத்துக்கூறுகின்றார். மக்கள் பார்க்கவேண்டும்... புகழவேண்டும் என்று செய்யப்படும் அறச்செயல்கள் எல்லாம் உண்மையில் அறச் செயல்கள் அல்ல, அவை வெறும் தம்பட்டம்தான், அப்படிப்பட்ட அறச் செயல்களுக்கு கடவுளிடமிருந்து கைம்மாறு கிடைக்காது என்று இயேசு உறுதியாகச் சொல்கின்றார். ஆம், நாம் ஓர் அறச்செயலைச் செய்கின்றபொழுது அதன் நோக்கம் எப்படிப்பட்டதாக இருக்கின்றது என்பதை முதலில் தெரிந்துகொள்ளவேண்டும். மனிதருடைய பாராட்டைப் பெறுவதற்காகத்தான் அறச்செயலைச் செய்கின்றோம் என்றால், அதற்கு இறைவனிடமிருந்து ஒருபோதும் கைம்மாறு கிடையாது என்பதை நாம் கருத்தில் கொள்ளவேண்டும். அறச்செயல்களை ஆண்டவருடைய மாட்சிக்காகச் செய்வோம் நாம் அறச்செயல் செய்கின்றபொழுது, எப்படியெல்லாம் செய்யக்கூடாது என்று சொன்ன இயேசு, எப்படிச் செய்யவேண்டும் என்றும் சொல்கின்றார். நாம் அறச்செயல்களைச் செய்கின்றபொழுது, வலக்கை செய்வது இடக்கைக்குத் தெரியாதவாறு இருக்கவேண்டும் என்று சொல்லும் இயேசு, நாம் கொடுக்கின்றோம் என்பதே தெரியாமல் கொடுக்கவேண்டும் என்பதை மிகவும் அழகாக எடுத்துக் கூறுகின்றார். நாம் பிறருக்குக் கொடுக்கின்றோம் என்பதே தெரியாமல் கொடுக்கின்றபொழுது, அது யாருக்கும் தெரியாமல் மறைவாய் இருக்கும். அப்படி மறைவாய் இருப்பதைக் காணும் ஆண்டவர் அதற்கேற்ற கைம்மாறு தருவார் என்பது உறுதி. நாம் கடவுளிடமிருந்து கைம்மாறு பெறப் போகிறோமா அல்லது மனிதர்களிடமிருந்து கைம்மாறையும் பாராட்டையும் புகழையும் பெறப்போகிறோமா என்பதுதான் நமக்கு முன்பாக இருக்கும் கேள்வியாக இருக்கின்றது. மனிதர்கள் மாறக்கூடியவர்கள். அவர்கள் இப்பொழுது ஒரு பேச்சுப் பேசிவிட்டு, பின்னர் வேறொரு பேச்சுப் பேசுவார்கள். இப்பொழுது புகழ்பவர்கள் எப்பொழுதும் புகழ்ந்துகொண்டிருப்பார்கள் என்பதற்கு எந்தவோர் உறுதியும் இல்லை; ஆனால், ஆண்டவர் அப்படிக்கிடையாது அவர் என்றும் மாறாதவர் (எபி 13: 8). அப்படியானால், அவர் தருகின்ற கைம்மாறுதான் மாறாததுதான். எனவே, நாம் என்றும் மாறாத கடவுள் தருகின்ற கைம்மாறினைப் பெற, நாம் செய்யக் கூடிய அறச்செயல்களை மறைவாய், வலக்கை செய்வதை இடக்கை அறியாதவாறு செய்வோம். சிந்தனை ‘அன்பு செலுத்துவதும், அறச்செயல்கள் செய்வதும் நல்லது. அவற்றை எந்தவொரு பிரதிபலனையும் எதிர்பாராமல் செய்வது அதைவிட நல்லது’ என்பார் தாரிக் ரமதான் என்ற எழுத்தாளர். ஆகையால், நாம் அறச்செயல்களைச் செய்கின்றபொழுது, அடுத்தவருடைய பாராட்டிற்காகவோ, பெருமைக்காகவோ அல்லாமல், ஆண்டவருடைய மாட்சிக்காகச் செய்வோம். அதன்வழியாக இறையருளை நிறைவாகப் பெறுவோம். - மறைத்திரு. மரிய அந்தோணிராஜ், பாளையங்கோட்டை மறைமாவட்டம். #பைபிள் வசனங்கள்

Bible reading: June 16th : First Reading The punishment of Ahab and Jezebel foretold A Reading from the first book of Kings 21: 17-29 After the death of Naboth, The word of the Lord came to Elijah the Tishbite, saying, “Arise, go down to meet Ahab king of Israel, who is in Samaria; behold, he is in the vineyard of Naboth, where he has gone to take possession. And you shall say to him, ‘Thus says the Lord, Have you killed and also taken possession?’ And you shall say to him, ‘Thus says the Lord: In the place where dogs licked up the blood of Naboth shall dogs lick your own blood’.” Ahab said to Elijah, “Have you found me, O my enemy?” He answered, “I have found you, because you have sold yourself to do what is evil in the sight of the Lord. Behold, I will bring disaster upon you. I will utterly burn you up, and will cut off from Ahab every male, bond or free, in Israel. And I will make your house like the house of Jeroboam the son of Nebat, and like the house of Baasha the son of Ahijah, for the anger to which you have provoked me, and because you have made Israel to sin. And of Jezebel the Lord also said, ‘The dogs shall eat Jezebel within the walls of Jezreel.’ Anyone belonging to Ahab who dies in the city the dogs shall eat, and anyone of his who dies in the open country the birds of the heavens shall eat.” (There was none who sold himself to do what was evil in the sight of the Lord like Ahab, whom Jezebel his wife incited. He acted very abominably in going after idols, as the Amorites had done, whom the Lord cast out before the people of Israel.) And when Ahab heard those words, he tore his clothes and put sackcloth on his flesh and fasted and lay in sackcloth and went about dejectedly. And the word of the Lord came to Elijah the Tishbite, saying, “Have you seen how Ahab has humbled himself before me? Because he has humbled himself before me, I will not bring the disaster in his days; but in his son’s days I will bring the disaster upon his house.” The Word of the Lord. June 16th : Responsorial Psalm Psalm 51:3–4, 5–6ab, 11 and 16 (R. see 3a) Response : Have mercy, O Lord, for we have sinned. Have mercy on me, O God, according to your merciful love; according to your great compassion, blot out my transgressions. Wash me completely from my iniquity, and cleanse me from my sin. R.: Have mercy, O Lord, for we have sinned. My transgressions, truly I know them; my sin is always before me. Against you, you alone, have I sinned; what is evil in your sight I have done. R.: Have mercy, O Lord, for we have sinned. Turn away your face from my sins, and blot out all my guilt. Rescue me from bloodshed, O God, God of my salvation, and then my tongue shall ring out your justice. R.: Have mercy, O Lord, for we have sinned. Alleluia V. Alleluia. R. Alleluia. V. A new commandment I give to you, says the Lord, that you love one another, just as I have loved you. R. Alleluia. June 16th : Gospel Pray for those who persecute you A Reading from the Holy Gospel according to St.Matthew 5: 43-48 At that time: Jesus said to his disciples, “You have heard that it was said, ‘You shall love your neighbour and hate your enemy.’ But I say to you, Love your enemies and pray for those who persecute you, so that you may be sons of your Father who is in heaven. For he makes his sun rise on the evil and on the good, and sends rain on the just and on the unjust. For if you love those who love you, what reward do you have? Do not even the tax collectors do the same? And if you greet only your brothers, what more are you doing than others? Do not even the Gentiles do the same? You therefore must be perfect, as your heavenly Father is perfect.” The Gospel of the Lord. ___________ Today's Gospel Reflection: Jesus said to his disciples: “You have heard that it was said, You shall love your neighbor and hate your enemy. But I say to you, love your enemies and pray for those who persecute you, that you may be children of your heavenly Father… So be perfect, just as your heavenly Father is perfect.” Matthew 5:43–45, 48 The Law of Moses, contained in the first five books of the Old Testament, taught the importance of loving one’s neighbor: “You shall love your neighbor as yourself. I am the LORD” (Leviticus 19:18). “Neighbor” in this context primarily referred to fellow Israelites, reinforcing the bonds of charity and unity among God’s chosen people. However, the Law also commanded kindness toward foreigners: “When a stranger resides with you in your land, you shall not oppress him. He shall be to you as the native among you, and you shall love him as yourself” (Leviticus 19:33–34). God’s command to love was never meant to be limited to Israel alone. As centuries passed, some teachers of the Law began to distort its meaning. Jesus identifies one such misinterpretation in today’s Gospel: “You have heard that it was said, ‘You shall love your neighbor and hate your enemy.’” While the command to love one’s neighbor was indeed found in the Torah, the phrase “hate your enemy” was not. Rather, it was a human distortion that had taken root in certain circles. Some Jewish sects, like the Essenes, promoted separation from outsiders, even calling them “sons of darkness” (1QS 1:10). While the Pharisees weren’t as extreme, they often limited love to their own religious and ethnic communities. Jesus corrects this error by revealing the fullness of divine love: “But I say to you, love your enemies and pray for those who persecute you.” Perfect charity is a high calling. It is not selective but reflects the boundless love of God, who “makes his sun rise on the bad and the good, and causes rain to fall on the just and the unjust” (Matthew 5:45). Christ calls His followers to move beyond natural human affection to a supernatural charity that embraces even those who persecute us. This love is not merely a feeling but an act of the will, a participation in the very perfection of God: “So be perfect, just as your heavenly Father is perfect.” It’s important, however, to distinguish between the charity that we offer everyone unconditionally and the bonds of unity forged by love that is reciprocal. When charity is offered to those who persecute us, it might feel uncomfortable at first. This form of love, though painful and challenging, has great transformative power. It extends an invitation to the persecutor to turn away from cruelty, repent, and offer love in return. Love of neighbor takes on a deeper dimension when our neighbor also loves God and reciprocates that love to us. This mutual love is not only naturally consoling but also supernaturally unifying, strengthening both individuals as they grow in holiness together. Jesus Himself demonstrated the radical nature of the love He commanded on the Cross when He prayed for His persecutors: “Father, forgive them, for they know not what they do” (Luke 23:34). To love as God loves is to transcend worldly divisions and become true children of the Father, offering love to everyone, no matter how they treat us. Though this perfection is difficult to attain, we must never tire of striving for that ideal in our daily lives. Reflect today on those whom you love. Begin by savoring the consolation and strength you receive from relationships that are mutually reflective of God’s perfect love. Then turn to those who are difficult to love. Resolve to love them and pray for them. Ask God to purify your heart of any hurt or resentment, and strive to reflect the Father’s love. Let His compassion flow through you, like the rain that falls on both the just and the unjust, making you a true child of your Father in Heaven. God of all perfection, Your love knows no bounds; it is freely offered to all, both the good and the bad alike. Those who receive and reciprocate Your divine love are drawn into communion with You, sharing in Your very life, while those who reject it remain trapped in the darkness of sin. Please free me from all bitterness and resentment, purify my heart, and teach me to love as You love, so that I may truly be Your beloved child. Jesus, I trust in You. #Bible reading

பைபிள் வாசகங்கள்: ஜூன் 16 : முதல் வாசகம் இஸ்ரயேலைப் பாவத்திற்கு உள்ளாக்கினாய். அரசர்கள் முதல் நூலிலிருந்து வாசகம் 21: 17-29 அந்நாள்களில் நாபோத்து இறந்தபின், திஸ்பேயரான எலியாவுக்கு ஆண்டவர் உரைத்த வாக்கு: “நீ புறப்பட்டு, சமாரியாவிலிருந்து ஆட்சிசெய்யும் இஸ்ரயேலின் அரசன் ஆகாபைப் போய்ப் பார். அவன் நாபோத்தின் திராட்சைத் தோட்டத்தைத் தன் உடைமையாக்கிக் கொள்ள அங்குப் போயிருக்கிறான். நீ அவனிடம் சொல்ல வேண்டியது: ஆண்டவர் இவ்வாறு கூறுகிறார்: நீ கொலை செய்து, கொள்ளையடித்திருக்கிறாய் இல்லையா? எனவே, நீ அவனிடம் சொல்ல வேண்டியது. ஆண்டவர் இவ்வாறு கூறுகிறார்: நாய்கள் நாபோத்தின் இரத்தத்தை நக்கிய அதே இடத்தில் அவை உனது இரத்தத்தையும் நக்கும்.” அப்போது ஆகாபு எலியாவை நோக்கி, “என் எதிரியே! என்னைக் கண்டுபிடித்து விட்டாயா?” என்று கேட்டான். அதற்கு அவர், “ஆம், நான் கண்டுபிடித்துவிட்டேன். ஆண்டவர் பார்வையில் தீயதெனப்பட்டதைச் செய்யும் அளவுக்கு உன்னையே விற்றுவிட்டாய். இதோ! நான் உனக்குத் தீங்கு வரச் செய்வேன். உனது வழிமரபை ஒழித்து விடுவேன். உரிமை மக்களாயினும், அடிமைகள் ஆயினும், இஸ்ரயேல் ஆண்மக்களை ஆகாபிடமிருந்து வெட்டி எறிவேன். நெபாற்றின் மகன் எரோபவாமின் குடும்பத்திற்குச் செய்ததுபோல், உன் குடும்பத்திற்கும் செய்வேன். ஏனெனில் நீ இஸ்ரயேலைப் பாவத்திற்கு உள்ளாக்கி எனக்குப் பெருஞ்சினம் மூட்டினாய். மேலும் ஈசபேலைக் குறித்து ஆண்டவர் சொல்வது: இஸ்ரியேலின் மதிலருகே நாய்கள் ஈசபேலைத் தின்னும். ஆகாபைச் சார்ந்தவர்கள் நகரினுள் மடிந்தால், நாய்களுக்கு இரையாவர்; நகர்ப்புறத்தே இறந்தால், வானத்துப் பறவைகளுக்கு இரையாவர்” என்றார். ஆண்டவர் பார்வையில் தீயதெனப்பட்டதைச் செய்யுமளவுக்குத் தன்னையே விற்றுவிட்ட ஆகாபைப் போல் கெட்டவன் எவனும் இருந்ததில்லை. ஏனெனில் அவனுடைய மனைவி ஈசபேல் அவனைத் தூண்டி விட்டாள். மேலும், இஸ்ரயேல் மக்கள் முன்னிலையிலிருந்து ஆண்டவர் விரட்டியடித்த எமோரியர் செய்துகொண்ட சிலைகளை எல்லாம் வழிபடும் அளவுக்கு அவன் மிகவும் இழிவாக நடந்து கொண்டான். அச்சொற்களை ஆகாபு கேட்டவுடன் ஆடைகளைக் கிழித்துக்கொண்டு வெற்றுடல்மீது சாக்கு உடை உடுத்தி, நோன்பு காத்துச் சாக்குத் துணிமீது படுத்தான்; பணிவோடு நடந்துகொண்டான். அப்பொழுது திஸ்பேயரான எலியாவுக்கு ஆண்டவர் உரைத்த வாக்கு: “என் திருமுன் ஆகாபு தன்னைத் தாழ்த்திக் கொண்டதைக் கண்டாயன்றோ? அவன் என் திருமுன் தன்னைத் தாழ்த்திக்கொண்டதால் நான் அவன் வாழ்நாளின்போது தீமை வரச் செய்யாமல், அவனுடைய மகனது வாழ்நாளின்போது அவனுடைய குடும்பத்தாரின் மேல் தீமை விழச்செய்வேன்.” ஆண்டவரின் அருள்வாக்கு. ஜூன் 16 : பதிலுரைப் பாடல் திபா 51: 1-2. 3-4ab. 9,14 (பல்லவி: 1a) பல்லவி: கடவுளே! உமது பேரன்புக்கேற்ப எனக்கு இரங்கும். 1 கடவுளே! உமது பேரன்புக்கேற்ப எனக்கு இரங்கும்; உமது அளவற்ற இரக்கத்திற்கேற்ப என் குற்றங்களைத் துடைத்தருளும். 2 என் தீவினை முற்றிலும் நீங்கும்படி என்னைக் கழுவியருளும்; என் பாவம் அற்றுப்போகும்படி என்னைத் தூய்மைப்படுத்தியருளும். - பல்லவி 3 ஏனெனில், என் குற்றங்களை நான் உணர்கின்றேன்; என் பாவம் எப்போதும் என் மனக்கண்முன் நிற்கின்றது. 4ab உமக்கு எதிராக நான் பாவம் செய்தேன்; உம் பார்வையில் தீயது செய்தேன். - பல்லவி 9 என் பாவங்களைப் பாராதபடி உம் முகத்தை மறைத்துக் கொள்ளும்; என் பாவக் கறைகளை எல்லாம் துடைத்தருளும். 14 கடவுளே! எனது மீட்பின் கடவுளே! இரத்தப் பழியினின்று என்னை விடுவித்தருளும்; அப்பொழுது, என் நா உமது நீதியை முன்னிட்டுப் பாடும். - பல்லவி நற்செய்திக்கு முன் வாழ்த்தொலி யோவா 13: 34 அல்லேலூயா, அல்லேலூயா! புதிய கட்டளையை நான் உங்களுக்குக் கொடுக்கிறேன். நான் உங்களிடம் அன்பு செலுத்தியது போல நீங்களும் ஒருவர் மற்றவரிடம் அன்பு செலுத்துங்கள், என்கிறார் ஆண்டவர். அல்லேலூயா. ஜூன் 16 : நற்செய்தி வாசகம் உங்கள் பகைவரிடமும் அன்புகூருங்கள். ✠ மத்தேயு எழுதிய நற்செய்தியிலிருந்து வாசகம் 5: 43-48 அக்காலத்தில் இயேசு தம் சீடருக்குக் கூறியது: “ ‘உனக்கு அடுத்திருப்பவரிடம் அன்பு கூர்வாயாக', ‘பகைவரிடம் வெறுப்புக் கொள்வாயாக’ எனக் கூறியிருப்பதைக் கேட்டிருக்கிறீர்கள். ஆனால் நான் உங்களுக்குச் சொல்கிறேன்: உங்கள் பகைவரிடமும் அன்புகூருங்கள்; உங்களைத் துன்புறுத்துவோருக்காக இறைவனிடம் வேண்டுங்கள். இப்படிச் செய்வதால் நீங்கள் உங்கள் விண்ணகத் தந்தையின் மக்கள் ஆவீர்கள். ஏனெனில் அவர் நல்லோர் மேலும் தீயோர் மேலும் தம் கதிரவனை உதித்தெழச் செய்கிறார். நேர்மையுள்ளோர் மேலும் நேர்மையற்றோர் மேலும் மழை பெய்யச் செய்கிறார். உங்களிடத்தில் அன்பு செலுத்துவோரிடமே நீங்கள் அன்பு செலுத்துவீர் களானால் உங்களுக்கு என்ன கைம்மாறு கிடைக்கும்? வரிதண்டுவோரும் இவ்வாறு செய்வதில்லையா? நீங்கள் உங்கள் சகோதரர் சகோதரிகளுக்கு மட்டும் வாழ்த்துக் கூறுவீர்களானால் நீங்கள் மற்றவருக்கும் மேலாகச் செய்துவிடுவதென்ன? பிற இனத்தவரும் இவ்வாறு செய்வதில்லையா? ஆதலால், உங்கள் விண்ணகத் தந்தை நிறைவுள்ளவராய் இருப்பதுபோல நீங்களும் நிறைவுள்ளவர்களாய் இருங்கள்.” ஆண்டவரின் அருள்வாக்கு. _______________ பொதுக்காலம் பதினொன்றாம் வாரம் செவ்வாய்க்கிழமை ஜூன் 16 மத்தேயு 5: 43-48 நீங்கள் விண்ணகத் தந்தையின் மக்களா? நிகழ்வு ​பிரான்ஸ் நாட்டைச் சார்ந்தவர் ஹாரிடன் பூம் என்ற பெண்மணி. இவர் தன்னுடைய தந்தையோடு கைக் கடிகாரங்களைச் செய்து வந்தார். இவருக்கு ஒரு சகோதரியும் இருந்தார். ​இரண்டாம் உலகப்போர் நடைபெற்றுக்கொண்டிருந்த நேரத்தில், இவர் யூதர்களுக்குத் தன்னுடைய வீட்டில் அடைக்கலம் கொடுத்தார் என்ற குற்றத்திற்காக இலட்சக்கணக்கான யூதர்களைக் கொன்றொழித்த ஹிட்லரின் நாசிப்படையினர் இவரையும், இவருடைய தந்தையையும் சகோதரியையும் கைதுசெய்து வதைமுகாமில் அடைத்து வைத்தனர். வதைமுகாமில் நூற்று ஐம்பது பேர் இருக்கவேண்டிய இடத்தில், ஐந்நூறு பேர் அடைத்து வைக்கப்பட்டனர். இதனால் பலர் உயிரிழந்தனர்; அதில் ஹாரிடன் பூமின் தந்தையும் சகோதரியும் உள்ளடங்கும். ​சில ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு ஹாரிடன் பூம், வதைமுகாமிலிருந்து விடுதலை செய்யப்பட்டார். தன்னுடைய வீட்டிற்கு வந்ததும், இவர் செய்த முதல் செயல், தன்னுடைய தந்தை மற்றும் சகோதரியின் இறப்புக்குக் காரணமாக இருந்தவரும், தன்னைக் கொடூரமாகச் சித்திரவதை செய்தவருமான அதிகாரிக்குக் கடிதம் எழுதியதுதான். அந்தக் கடிதத்தில் இவர் இவ்வாறு எழுதினார்: “வதை முகாமில் நான் என்னுடைய தந்தையையும் சகோதரியையும் இழந்தேன்; நான்கூட உங்களால் கொடூரமாகச் சித்திரவதை செய்யப்பட்டேன். இந்தத் துன்பங்கள் எல்லாம் என்னைக் கடவுளிடம் மிக நெருக்கமாகக் கொண்டுசென்றன. அதற்காக உங்களுக்கு நன்றி. மேலும் இன்றிலிருந்து என் வாழ்நாள் முழுக்க உங்களுக்காக இறைவனிடம் வேண்டிக்கொள்ளப் போகிறேன். இப்படிக்கு ஹாரிடன் பூம்.” ​தன்னுடைய தந்தை மற்றும் சகோதரியின் இறப்புக்குக் காரணமாக இருந்தவரும், தன்னைத் துன்புறுத்தியவருமான அதிகாரியை மன்னித்து, அவருக்காக இறைவனிடம் வேண்டிக்கொள்ளப்போவதாகச் சொன்ன ஹாரிடன் பூம் நம்மை வியப்பில் ஆழ்த்தக்கூடியராக இருக்கின்றார். நற்செய்தியில் ஆண்டவர் இயேசு, உங்கள் பகைவரிடம் அன்புகூருங்கள்; உங்களைத் துன்புறுத்துவோருக்காக இறைவனிடம் வேண்டுங்கள் என்று சொல்கின்றார். இயேசு சொல்லக்கூடிய இந்த வார்த்தைகளின் பொருள் என்ன என்பதைக் குறித்து இப்பொழுது நாம் சிந்தித்துப் பார்ப்போம். அன்பு செலுத்துபவர்களையே அன்புசெய்யும்பொழுது பிற இனத்தவர்களாகின்றோம் ​யூதர்கள், லேவியர் புத்தகத்தில் இடம்பெறும், “உன்மீது நீ அன்புகூர்வதுபோல் உனக்குக் அடுத்திருப்பவர்மீதும் அன்புகூர்வாயாக’ (லேவி 19: 18) என்ற கட்டளையை வைத்துக்கொண்டு, தங்களுடைய இனத்தைச் சார்ந்தவர்களையே அன்புசெய்துவந்தார்கள். அதே நேரத்தில் ‘பகைவர்களிடம் வெறுப்புக் கொள்வாயாக’ என்று எங்கேயும் சொல்லப்படாவிட்டாலும், திருப்பாடல் 139: 19-22, 140: 9-11 ஆகிய பகுதிகளில் இடம்பெறும் இறைவார்த்தைகளைப் பிடித்துகொண்டு, அவர்கள் பகைவர்களை வெறுத்து வந்தார்கள். இதைப் பார்த்துவிட்டுத்தான் இயேசு அவர்களிடம், அன்பு செலுத்துபவர்களிடம் மட்டும் அன்பு செலுத்திப் பகைவர்களை வெறுத்தால், நீங்கள் வரிதண்டுபவர்களைப் போன்றும், பிற இனத்தவர்களைப் போன்றும் இருப்பீர்கள் என்கின்றார். ஏனெனில், அவர்கள் தங்களை அன்பு செலுத்துபவர்களிடம் மட்டுமே அன்பு செலுத்தியும், தங்களுக்கு வாழ்த்துக் கூறுபவர்களுக்கே வாழ்த்துக் கூறியும் வந்தார்கள். பகைவர்களையும் அன்பு செய்கின்றபொழுது கடவுளின் மக்களாகின்றோம் ​பிற இனத்தவர்கள் அல்லது இவ்வுலகைச் சார்ந்தவர்கள் எப்படி இருப்பார்கள் என்பதை எடுத்துச் சொன்ன இயேசு, தொடர்ந்து விண்ணகத் தந்தையின் மக்கள் எப்படி இருப்பார்கள் என்பதை எடுத்துச் சொல்கின்றார். ​விண்ணகத் தந்தையின் மக்களாக இருப்பவர்கள், தங்களை அன்பு செய்பவர்களை மட்டுமல்ல, தங்களுடைய பகைவர்களையும் அன்பு செய்வார்கள்; மட்டுமல்லாமல், தங்களைத் துன்புறுத்துபவர்களுக்காக இறைவனிடம் வேண்டுவார்கள் என்கின்றார் இயேசு. ஆம், விண்ணகத் தந்தை நல்லோர் மீது மட்டுமல்ல, தீயோர் மேலும் தம் கதிரவனை உதித்தெழச் செய்கின்றார். நேர்மையுள்ளோர் மீது மட்டுமல்ல, நேர்மையற்றோர்மீதும் மழை பெய்யச் செய்கின்றார். ஆகையால், அவருடைய மக்களாக இருக்கின்ற ஒவ்வொருவரும் தன்னை வெறுப்பரையும் அன்பு செய்யவேண்டும்; தன்னைத் துன்புறுத்துவோருக்காகவும் இறைவனிடம் வேண்டவேண்டும். ​இயேசுவின் வழியில் நடக்கின்ற நாம், நம்மை வெறுப்பவரையும் அன்பு செய்து, நம்மைத் துன்புறுத்துவோருக்காக இறைவனிடம் வேண்டுகின்றோமா? சிந்தித்துப் பார்ப்போம். பல நேரங்களில் நாம் வெறுப்புக்கு வெறுப்பையும், தீமைக்குத் தீமையும் செய்துகொண்டிருக்கின்றோம். இயேசுவின் சீடர்களாக இருக்கின்ற நாம் மற்றவர்களிடமிருந்து வித்தியாசப்பட்டு இருக்க வேண்டாமா? சிந்திப்போம். சிந்தனை ​‘உங்கள் பகைவரை அன்பு செய்யுங்கள். ஏனெனில், அவர்கள்தான் உங்களிடமுள்ள தவறுகளைச் சுட்டிக்காட்டுவார்கள்’ என்பார் பெஞ்சமின் பிராங்கிளின். பகைவர்கள் நம்முடைய தவறுகளைச் சுட்டுக்காட்டுவார்கள் என்பதற்காக மட்டுமல்ல, நாம் கடவுளின் மக்கள் என்பதற்காக நம்முடைய பகைவர்களை அன்பு செய்வோம்; நம்மைத் துன்புறுத்துபவர்களுக்காக இறைவனிடம் மன்றாடுவோம். அதன்வழியாக இறையருளை நிறைவாகப் பெறுவோம். #பைபிள் வசனங்கள்