Bible reading: April 25th : First Reading My son, Mark, sends you greetings A Reading from the first letter of St.Peter 5:5-14 Beloved: Clothe yourselves, all of you, with humility towards one another, for “God opposes the proud but gives grace to the humble.” Humble yourselves, therefore, under the mighty hand of God, so that at the proper time he may exalt you. Casting all your anxieties on him, because he cares for you. Be sober-minded; be watchful. Your adversary the devil prowls around like a roaring lion, seeking someone to devour. Resist him, firm in your faith, knowing that the same kinds of suffering are being experienced by your brotherhood throughout the world. And after you have suffered for a little while, the God of all grace, who has called you to his eternal glory in Christ, will himself restore, confirm, strengthen, and establish you. To him be the dominion for ever and ever. Amen. By Silvanus, a faithful brother as I regard him, I have written briefly to you, exhorting and declaring that this is the true grace of God. Stand firm in it. She who is at Babylon, who is likewise chosen, sends you greetings; and so does Mark, my son. Greet one another with the kiss of love. Peace to all of you who are in Christ. The Word of the Lord. April 25th : Responsorial Psalm Psalm 89:2–3, 6–7, 16–17 (R. see 2a) Response : I will sing forever of your mercies, O Lord. I will sing forever of your mercies, O Lord; through all ages my mouth will proclaim your fidelity. I have declared your mercy is established forever; your fidelity stands firm as the heavens. R.: I will sing forever of your mercies, O Lord. The heavens praise your wonders, O Lord, your fidelity in the assembly of your holy ones. For who in the skies can compare with the Lord, or who is like the Lord among the heavenly powers? R.: I will sing forever of your mercies, O Lord. How blessed the people who know your praise, who walk, O Lord, in the light of your face, who find their joy every day in your name, who make your justice their joyful acclaim. R.: I will sing forever of your mercies, O Lord. Alleluia V. Alleluia. R. Alleluia. V. We preach Christ crucified; the power of God and the wisdom of God. R. Alleluia. April 25th : Gospel Go out to the whole world; proclaim the Good News A Reading from the Holy Gospel according to St.Mark 16:15-20 At that time: [Appearing to Eleven,] Jesus said to them, “Go into all the world and proclaim the gospel to the whole creation. Whoever believes and is baptized will be saved, but whoever does not believe will be condemned. And these signs will accompany those who believe: in my name they will cast out demons; they will speak in new tongues; they will pick up serpents with their hands; and if they drink any deadly poison, it will not hurt them; they will lay their hands on the sick, and they will recover.” So then the Lord Jesus, after he had spoken to them, was taken up into heaven and sat down at the right hand of God. And they went out and preached everywhere, while the Lord worked with them and confirmed the message by accompanying signs. The Gospel of the Lord. ___________ Today's Gospel Reflection: Jesus appeared to the Eleven and said to them: “Go into the whole world and proclaim the Gospel to every creature. Whoever believes and is baptized will be saved; whoever does not believe will be condemned. These signs will accompany those who believe…” Mark 16:15–17 Today we honor the Gospel writer, Saint Mark. Mark, also called John Mark, was likely from modern-day Libya in North Africa but grew up in Jerusalem with his mother, Mary. Her home was a significant meeting place for early Christians, possibly hosting the Last Supper and Peter’s visit after his release from prison (Acts 12:12). Many scholars believe Mark was the young man who fled naked during Jesus’ arrest (Mark 14:51–52). Mark accompanied Barnabas (his cousin or uncle) and Paul on an early missionary journey but left them before its completion, which led to a sharp disagreement with Paul. Barnabas took Mark to Cyprus, while Paul continued elsewhere. Despite this conflict, Mark and Paul reconciled, and Paul later referred to Mark as a co-worker and a helpful companion during his imprisonment (Colossians 4:10–11; 2 Timothy 4:11). Mark also developed a close relationship with Peter, who affectionately called him “Mark, my son” (1 Peter 5:13). Tradition holds that Mark wrote his Gospel in Rome at Peter’s request, preserving Peter’s preaching for the Church. Mark’s Gospel, likely written for Gentile converts in Rome, became—and remains—a vital record of Jesus’ life and ministry. Later traditions hold that Mark became the first bishop of Alexandria in Egypt, where he preached the Gospel. He is believed to have suffered martyrdom there, dragged over stones and imprisoned for his faith. Though Saint Mark is traditionally honored as a martyr, today’s feast celebrates him above all as an evangelist. In today’s Gospel, Saint Mark recounts Jesus’ final words to His Apostles: “Go into the whole world and proclaim the Gospel to every creature.” Through his life and writings, Saint Mark faithfully fulfilled this command, preserving the saving message of Christ for generations to come. Jesus’ commission was accompanied by promises of signs that would follow those who believe: They would drive out demons, speak new languages, handle serpents, and heal the sick. While these signs were often manifested in miraculous ways in the early Church, they carry a deeper spiritual significance for us today. Like Saint Mark, each of us is called to be an evangelist, bringing the Gospel to the ends of the earth. Though we might not be given the grace to perform miracles, Jesus’ promises remain true when we act in His name. Demons are cast out not only through exorcism, but also when we bring the Light of Christ to the darkness of sin and evil. We “speak new languages” when the Holy Spirit uses us to communicate God’s Word in ways that touch hearts anew. The “serpents” we handle and the “deadly drink” we overcome symbolize the temptations and evils God’s grace protects us from when we remain faithful to Him. As we honor Saint Mark the Evangelist, reflect today on how his Gospel calls you to heed Jesus’ commission. Symbolically speaking, have you learned to speak the new language of the Holy Spirit, combat the powers of evil, and radiate God’s love and mercy to others? This mission takes firm resolve and courage. Do not fear when “serpents” or “deadly drink” appear along the way. Trust that God’s grace will protect and guide you. When you are fully united to Christ, everything you do and say flows naturally in His name, making the Gospel known to the ends of the earth. Saint Mark the Evangelist, though you were young when you met our Lord, you grew deeply in faith and faithfully heeded His commission to proclaim the Gospel to the ends of the earth. Through your fidelity to Christ, countless souls came to believe through your preaching and continue to encounter Him through your inspired writing. Please pray for me, that I may have the courage to speak and act in Jesus’ name, becoming an instrument of His saving Word. Jesus, I trust in You. #Bible reading

பைபிள் வாசகங்கள்: ஏப்ரல் 25 : புனித மாற்கு நற்செய்தியாளர் விழா என் மகன் மாற்குவும் உங்களுக்கு வாழ்த்துக் கூறுகின்றார். முதல் வாசகம் திருத்தூதர் பேதுரு எழுதிய முதல் திருமுகத்திலிருந்து வாசகம் 5: 5b-14 அன்பிற்குரியவர்களே, ஒருவர் மற்றவரோடு பழகும்போது எல்லாரும் மனத்தாழ்மையை ஆடையாய் அணிந்திருங்கள். ஏனெனில், “செருக்குற்றோரைக் கடவுள் இகழ்ச்சியுடன் நோக்குவார்; தாழ்நிலையில் உள்ளவர்களுக்கோ கருணை காட்டுவார்.” ஆகையால், கடவுளுடைய வல்லமைமிக்க கரத்தின்கீழ் உங்களைத் தாழ்த்துங்கள்; அப்பொழுது அவர் ஏற்ற காலத்தில் உங்களை உயர்த்துவார். உங்கள் கவலைகளையெல்லாம் அவரிடம் விட்டு விடுங்கள். ஏனென்றால், அவர் உங்கள்மேல் கவலை கொண்டுள்ளார். அறிவுத் தெளிவோடு விழிப்பாயிருங்கள். உங்கள் எதிரியாகிய அலகை யாரை விழுங்கலாமெனக் கர்ச்சிக்கும் சிங்கம் போலத் தேடித் திரிகிறது. அசையாத நம்பிக்கை கொண்டவர்களாய் அதனை எதிர்த்து நில்லுங்கள். உலகெங்கிலுமுள்ள உங்கள் சகோதரர் சகோதரிகள் உங்களைப் போலவே துன்பங்களுக்கு உள்ளாகிறார்கள் என்பதை நீங்கள் அறிந்திருக்கிறீர்கள் அல்லவா? எல்லா அருளும் நிறைந்த கடவுள், இயேசு கிறிஸ்துவுக்குள் என்றும் நிலைக்கும் தம் மாட்சியில் பங்குகொள்ள உங்களை அழைத்திருக்கிறார். சிறிது காலத் துன்பங்களுக்குப் பின் அவர் உங்களைச் சீர்ப்படுத்தி, உறுதிப்படுத்தி, வலுப்படுத்தி நிலைநிறுத்துவார். அவரது வல்லமை என்றென்றைக்கும் உள்ளது. ஆமென். நம்பிக்கைக்குரிய சகோதரன் என நான் கருதும் சில்வான் வழியாகச் சுருக்கமாக உங்களுக்கு எழுதியுள்ளேன். உங்களை ஊக்குவிக்கவும் கடவுளுடைய மெய்யான அருளைப் பற்றிச் சான்று பகரவுமே எழுதினேன். இந்த அருளில் நிலைத்திருங்கள். உங்களைப் போலவே தேர்ந்துகொள்ளப்பட்ட பாபிலோன் சபையாரும், என் மகன் மாற்கும் உங்களுக்கு வாழ்த்துக் கூறுகின்றனர். அன்பு முத்தம் கொடுத்து நீங்கள் ஒருவர் மற்றவரை வாழ்த்துங்கள். இயேசு கிறிஸ்துவோடு இணைந்து வாழும் உங்கள் அனைவருக்கும் அமைதி உரித்தாகுக! ஆண்டவரின் அருள்வாக்கு. ஏப்ரல் 25 : பதிலுரைப் பாடல் திபா 89: 1-2. 5-6. 15-16 (பல்லவி: 1a) பல்லவி: ஆண்டவரின் பேரன்பைப் பற்றி நான் என்றும் பாடுவேன். 1 ஆண்டவரின் பேரன்பைப் பற்றி நான் என்றும் பாடுவேன்; நீர் உண்மையுள்ளவர் எனத் தலைமுறைதோறும் என் நாவால் அறிவிப்பேன். 2 உமது பேரன்பு என்றென்றும் நிலைத்துள்ளது என்று அறிவிப்பேன்; உமது உண்மை வானைப் போல் உறுதியானது. - பல்லவி 5 ஆண்டவரே, வானங்கள் உம் வியத்தகு செயல்களைப் புகழ்கின்றன; தூயவர் குழுவினில் உமது உண்மை விளங்கும். 6 வான்வெளியில் ஆண்டவருக்கு நிகரானவர் யார்? தெய்வ மைந்தர் குழுவில் ஆண்டவருக்கு இணையானவர் யார்? - பல்லவி 15 விழாவின் பேரொலியை அறிந்த மக்கள் பேறுபெற்றோர்; ஆண்டவரே! உம் முகத்தின் ஒளியில் அவர்கள் நடப்பார்கள். 16 அவர்கள் நாள் முழுவதும் உம் பெயரில் களிகூர்வார்கள்; உமது நீதியால் அவர்கள் மேன்மை அடைவார்கள். - பல்லவி நற்செய்திக்கு முன் வாழ்த்தொலி 1 கொரி 1: 23a, 24b அல்லேலூயா, அல்லேலூயா! நாங்கள் சிலுவையில் அறையப்பட்ட கிறிஸ்துவைப் பற்றிப் பறைசாற்றுகிறோம். அவர் கடவுளின் வல்லமையும் ஞானமுமாய் இருக்கிறார். அல்லேலூயா. ஏப்ரல் 25 : நற்செய்தி வாசகம் படைப்பிற்கெல்லாம் நற்செய்தியைப் பறைசாற்றுங்கள். ✠ மாற்கு எழுதிய தூய நற்செய்தியிலிருந்து வாசகம் 16: 15-20 அக்காலத்தில் இயேசு பதினொருவருக்கும் தோன்றி, “உலகெங்கும் சென்று படைப்பிற்கெல்லாம் நற்செய்தியைப் பறைசாற்றுங்கள். நம்பிக்கைகொண்டு திருமுழுக்குப் பெறுவோர் மீட்புப் பெறுவர்; நம்பிக்கையற்றவரோ தண்டனைத் தீர்ப்புப் பெறுவர். நம்பிக்கை கொண்டோர் பின்வரும் அரும் அடையாளங்களைச் செய்வர்: அவர்கள் என் பெயரால் பேய்களை ஓட்டுவர்; புதிய மொழிகளைப் பேசுவர்; பாம்புகளைத் தம் கையால் பிடிப்பர். கொல்லும் நஞ்சைக் குடித்தாலும் அது அவர்களுக்குத் தீங்கு இழைக்காது. அவர்கள் உடல் நலமற்றோர்மீது கைகளை வைக்க, அவர்கள் குணமடைவர்” என்று கூறினார். இவ்வாறு அவர்களோடு பேசிய பின்பு, ஆண்டவர் இயேசு விண்ணேற்றமடைந்து கடவுளின் வலப்புறம் அமர்ந்தார். அவர்கள் புறப்பட்டுச் சென்று எங்கும் நற்செய்தியைப் பறைசாற்றினர். ஆண்டவரும் உடனிருந்து செயல்பட்டு, நிகழ்ந்த அரும் அடையாளங்களால் அவர்களுடைய வார்த்தையை உறுதிப்படுத்தினார். ஆண்டவரின் அருள்வாக்கு. ----------------------------------------------------------------- பறைசாற்றுங்கள்; விழிப்பாயிருங்கள்; எதிர்த்து நில்லுங்கள் நற்செய்தியாளர் புனித மாற்கு (ஏப்ரல் 25) I 1 பேதுரு 5: 5b-14 திருப்பாடல் 89: 2-3, 1-2, 5-6, 15-16 II மாற்கு 16: 15-20 பறைசாற்றுங்கள்; விழிப்பாயிருங்கள்; எதிர்த்து நில்லுங்கள் அ) பறைசாற்றுங்கள் ‘இரண்டாம் நற்செய்தி’யை நமக்கு அருளிய நற்செய்தியாளர் மாற்குவின் விழாவை இன்று நாம் கொண்டாடுகின்றோம். இவருக்கு யோவான் என இன்னொரு பெயரும் உண்டு. திருஅவையின் இருபெரும் தூண்கள் என்று அறியப்படும் பேதுரு, பவுல் ஆகிய இருவரோடும் உடன் புரிந்த சிறப்புக்குச் சொந்தக்காரர் இவர். பேதுரு சிறையிலிருந்து விடுக்கப்பட்ட பிறகு இவரது வீட்டிற்குத்தான் வருகின்றார் (திப 12: 12). பின்னர் பேதுருவோடு ஒன்றிணைந்து பணியாற்றிய இவர், அவர் வாயிலாக நற்செய்தி நூலை எழுதுகின்றார். இவர் பவுலோடு முதல் திருத்தூதுப் பயணத்தில் அவரோடு உடன் பயணித்தார். நடுவில் இருவருக்குமிடையே சரியான புரிதல் இன்றிப் பிரிந்து, இறுதியில் அவரோடு ஒன்றிணைந்து கொள்கின்றார். இப்படிப் பேதுருவிடமிருந்தும் பவுலிடமிருந்தும் பெற்ற அனுபவத்தைக் கொண்டு அக்குலேயா (Aquileia) அலக்சாந்திரியா ஆகிய பகுதியில், இன்றைய நற்செய்தியில் இயேசு சொல்வது போன்று நற்செய்தியைப் பறைசாற்றி, அவருக்காகத் தம் உயிரையும் தந்தார். மாற்கு இயேசுவின் நற்செய்தியைப் பறைசாற்றியது போல, நாமும் அவரது நற்செய்தியைப் பறைசாற்ற வேண்டும். இது நம்மேல் சுமத்தப்பட்ட கடமை. ஆ) விழிப்பாயிருங்கள் நற்செய்தியைப் பறைசாற்றுகையில் பலவிதங்களிலும் ஆபத்துகளும் எதிர்ப்புகளும் வரும். இன்றைய முதல் வாசகத்தில் இயேசுவின் நற்செய்தியை அறிவிக்கின்றபோது, அவர் வழியில் நடக்கின்றபோது, சாத்தான் யாரை விழுங்கலாம் என்று கர்ச்சிக்கும் சிங்கம் போலத் தேடித் திரிகின்றது. அதனால் தெளிவோடு விழிப்பாயிருங்கள் என்கிறார் பேதுரு. இயேசுவின் நற்செய்தியை அறிவித்தபோது, அன்றும் மாற்குவிற்கும், இன்று நமக்கும் சாத்தான் பலவகையில் இடையூறுகளைத் தந்திருக்கலாம், தரலாம். அவற்றைக் குறித்து நாம் விழிப்பாய் இருப்பது இன்றியமையாதது. இ) எதிர்த்து நில்லுங்கள் நற்செய்தியைப் பறைசாற்றுகையில் நாம் விழிப்பாய் இருப்பது மட்டும் போதாது. மாறாக, நாம் துணிவோடு எதிரியை எதிர்த்து நிற்கவேண்டும். இதற்கு நாம் ஆண்டவர்மீது நம்பிக்கை வைத்து வாழ்வது அவசியமாக இருக்கின்றது. புனித பவுல் திமொத்தேயுக்கு எழுதிய இரண்டாம் திருமுகத்தில் இவ்வாறு கூறுவார்: “கடவுள் நமக்குக் கோழை உள்ளத்தினை அல்ல, வல்லமையும் அன்பும் கட்டுப்பாடும் கொண்ட உள்ளத்தையே வழங்கியுள்ளார்” (2 திமொ 1:7). கடவுள் நமக்கு வல்லமையும் அன்பும் கட்டுப்பாடும் கொண்ட உள்ளத்தினைத் தந்திருக்கும்போது, நாம் சாத்தனை, இடர்களை எதிர்த்து நின்று, துணிவோடு நற்செய்தியைப் பறைசாற்றவேண்டும். நற்செய்தியாளர் மாற்கு அப்படித்தான் தனக்கு வந்த ஆபத்துகளை எதிர்கொண்டு நற்செய்தியைப் பறைசாற்றினார். நாமும் மாற்குவின் வழியில் துணிவோடு நற்செய்தியைப் பறைசாற்றி இயேசுவுக்குச் சான்று பகர்வோம். இயேசுவைக் கேலி செய்தவரைக் கண்டித்தவர் ஜெர்மனியின் மன்னராக இருந்து அதனைப் பல காலம் ஆட்சி செய்தவர் பிரடெரிக் (Fredrick The Great) கடவுள்மீது நம்பிக்கை இல்லாத இவர், ஒரு கூட்டத்தில் இயேசுவைக் கேலி செய்து பேசிக் கொண்டிருந்தார். அதைக் கேட்டு கூட்டத்தில் இருந்த யாவரும் சிரித்தபோது, அதே கூட்டத்தில் இருந்த, இயேசுவின் மீது மிகுந்த நம்பிக்கை கொண்டிருந்த படைத்தளபதியான வான் சிலாந்து (Von Zealand) மன்னரைப் பார்த்து, “மன்னா! நீங்கள் செய்வது மிகப்பெரிய தவறு. உங்களிடம் நான் இப்படிப் பேசுவதால், என்னை நீங்கள் என்ன வேண்டுமானாலும் செய்யலாம். அதற்காக நான் அஞ்சப் போவதில்லை. அது உங்களுக்கு நன்றாகவே தெரியும். நான் நாட்டிற்காக முப்பத்து எட்டு முறை போராடி வெற்றியைத் தேடித் தந்திருக்கின்றேன். என்னை நீங்கள் கொன்றாலும் பரவாயில்லை. ஏனெனில், நீங்கள் என்னைக் கொல்லும்போது, நான் இயேசுவோடு ஒன்றிணைவேன்” என்று துணிவோடு பேசினார். இவரது பேச்சைக் கேட்ட மன்னர் பிரடெரிக், “என்னை மன்னித்துக் கொள்ளுங்கள்” என்று மூன்று முறை சொல்லி, மன்னிப்புக் கேட்டார் கிறிஸ்துவுக்கு எதிராக மன்னர் பேசியபோது, அதைத் தவறு என்று துணிவோடு எடுத்துரைத்து வான் சிலாந்து கிறிஸ்துவின்மீது தான் கொண்டிருந்த நம்பிக்கை வெளிப்படுத்தினார். நாமும் இயேசுவின்மீது நமக்கு இருக்கும் நம்பிக்கையைத் துணிவோடு எடுத்துரைத்து, அவருக்குச் சான்று பகர்வோம். ஆண்டவரின் வார்த்தை “என்னைப் பின்பற்ற விரும்பும் எவரும் தன்னலம் துறந்து, தம் சிலுவையைத் தூக்கிக்கொண்டு, என்னைப் பின்பற்றட்டும்” (மாற் 6: 34). தீர்மானங்கள் 1) இயேசுவை நம் வாழ்வாலும் வார்த்தையும் அறிவிப்போம். 2) தீமை ஒருநாளும் வெற்றி கொள்ளாதவாறு பார்த்துக் கொள்வோம். தீமையை நன்மையால் வெல்வோம். 3) பிணக்குகளைத் தவிர்த்து, ஒருவர் மற்றவருடன் இணக்கத்தோடு வாழ்வோம். - மறைத்திரு. மரிய அந்தோணிராஜ், பாளையங்கோட்டை மறைமாவட்டம். #பைபிள் வசனங்கள்

Today's Gospel Reflection: Amen, amen, I say to you, unless you eat the Flesh of the Son of Man and drink his Blood, you do not have life within you. Whoever eats my Flesh and drinks my Blood has eternal life, and I will raise him on the last day. For my Flesh is true food, and my Blood is true drink.” John 6:53–55 Human reason and free will are the most precious natural gifts God gave us. They are what separate us from every other animal. Human reason enables us to think critically, understand concepts, and arrive at conclusions. Central to our human reason is our free will, which enables us to act upon the conclusions we reach or to reject them, choosing instead to follow our disordered appetites and misguided desires. Though human reason was wounded by Original Sin, it was not completely destroyed. We must diligently strive to act rationally and in accord with our common sense, adhering to the natural law that God has written on our souls. However, even though a rational approach to natural law will bring us a long way toward right living, it is not sufficient to lead us into the deeper truths of eternal salvation, promised to us in Jesus’ discourse on the Bread of Life, on which we have been reflecting. By natural reason alone, the Eucharist makes no sense. How could that which appears to be a piece of bread be the “Flesh of the Son of Man” and a cup that appears to be wine be His Blood? Yet when we incorporate divine revelation into our reasoning, the Eucharist as the Flesh and Blood of Jesus, the Son of God, makes perfect sense: “…my Flesh is true food, and my Blood is true drink.” The Eucharist makes sense, but only when we listen with faith to the revelation Jesus gave to us. Today’s Gospel provides the clearest teaching we have ever received on this Precious Gift. Today’s Gospel begins by relating that “The Jews quarreled among themselves, saying, ‘How can this man give us his Flesh to eat?’” (John 6:52). They were quarreling because they were not opening their human reason to the light of Jesus’ revealed truth. In this exchange, the Eternal and Incarnate Son of God was speaking a divine truth to them. Jesus spoke clearly and plainly, but their minds remained closed. They heard His words, but they closed themselves off to the Father’s Voice, which testified on Jesus’ behalf that all He said was true. It seems that some who listened began to understand and believe, prompting the quarrel among them. When you read our Lord’s words, what do you hear? Do you hear the Father’s Voice in the depths of your conscience, confirming the truthfulness of what you read? Do you hear the Living Word of God echoing within your mind and soul? Do you allow that Word to inform your human reason so that you can conclude that the Eucharist is real, that it is the Flesh and Blood of the Son of God, offered to you so that you can share in eternal life? No amount of human study or intelligence alone will ever convince us of divine truths. God alone can convince us, but only if we listen to His Voice. Truths of faith, such as our belief in the Eucharist, must be more certain than any other natural truth we believe. No rational person would deny the reality of the physical world we see with our eyes or touch with our hands. The noises we hear, the food we taste, and the aroma we smell are all judged as real because we believe what our five senses perceive. When our consciences perceive divine truths, those truths are more certain than all sensory knowledge. Why? Because God is the one directly communicating to us. Reflect today on Jesus’ crystal-clear teaching on the Eucharist. We must hear and understand what He said. Our faith in the Eucharist must become certain. Allow the Father’s Voice to resonate within your mind so that you are more certain that the Eucharist is the Flesh and Blood of the Son of God than anything else you believe. Strengthen your faith, knowing that His Flesh and Blood bring you to eternal life. My Eucharistic Lord, I believe that You gave Your life for the salvation of all and that the gift of eternal salvation is given to us through the Sacraments. I believe that the Eucharist is Your Flesh and Blood, Your Divine Essence. Please strengthen my faith so that I am more open to the abundant grace You wish to bestow through this Precious Gift. Jesus, I trust in You. #Bible reading

பைபிள் வாசகங்கள்: ஏப்ரல் 24 : முதல் வாசகம் பிற இனத்தவருக்கு எனது பெயரை எடுத்துச்செல்ல நான் தேர்ந்தெடுத்துக்கொண்ட கருவியாய் சவுல் இருக்கிறார். திருத்தூதர் பணிகள் நூலிலிருந்து வாசகம் 9: 1-20 அந்நாள்களில் சவுல் சீறியெழுந்து ஆண்டவரின் சீடர்களைக் கொன்றுவிடுவதாக அச்சுறுத்தி வந்தார். தலைமைக் குருவை அணுகி, இந்தப் புதிய நெறியைச் சார்ந்த ஆண், பெண் யாராய் இருந்தாலும் அவர்களைக் கைது செய்து எருசலேமுக்கு இழுத்துக்கொண்டு வரத் தமஸ்கு நகரிலுள்ள தொழுகைக் கூடங்களுக்குக் கடிதங்களைக் கேட்டு வாங்கினார். இவ்வாறு அவர் புறப்பட்டுச் சென்று தமஸ்குவை நெருங்கியபோது, திடீரென வானத்திலிருந்து தோன்றிய ஓர் ஒளி அவரைச் சூழ்ந்து வீசியது. அவர் தரையில் விழ, “சவுலே, சவுலே, ஏன் என்னைத் துன்புறுத்துகிறாய்?” என்று தம்மோடு பேசும் குரலொன்றைக் கேட்டார். அதற்கு அவர், “ஆண்டவரே நீர் யார்?” எனக் கேட்டார். ஆண்டவர், “நீ துன்புறுத்தும் இயேசு நானே. நீ எழுந்து நகருக்குள் செல்; நீ என்ன செய்யவேண்டும் என்பது அங்கே உனக்குச் சொல்லப்படும்” என்றார். அவரோடு பயணம் செய்தோர் இக்குரலைக் கேட்டனர். ஆனால் ஒருவரையும் காணாமல் வாயடைத்து நின்றனர். சவுல் தரையிலிருந்து எழுந்தார். தம் கண்கள் திறந்திருந்தும் அவரால் எதையும் பார்க்க முடியவில்லை. எனவே அவர்கள் அவருடைய கைகளைப் பிடித்து அவரைத் தமஸ்குவுக்கு அழைத்துச் சென்றார்கள். அவர் மூன்று நாள் பார்வையற்றிருந்தார். அந்நாள்களில் அவர் உண்ணவுமில்லை, குடிக்கவுமில்லை. தமஸ்குவில் அனனியா என்னும் பெயருடைய சீடர் ஒருவர் இருந்தார். ஆண்டவர் அவருக்குத் தோன்றி, “அனனியா!” என அழைக்க, அவர், “ஆண்டவரே, இதோ அடியேன்” என்றார். அப்போது ஆண்டவர் அவரிடம், “நீ எழுந்து நேர்த் தெரு என்னும் சந்துக்குப் போய் யூதாவின் வீட்டில் சவுல் என்னும் பெயருடைய தர்சு நகரத்தவரைத் தேடு. அவர் இப்போது இறைவனிடம் வேண்டிக்கொண்டிருக்கிறார். அனனியா என்னும் பெயருடைய ஒருவர் வந்து தாம் மீண்டும் பார்வையடையுமாறு தம்மீது கைகளை வைப்பதாக அவர் காட்சி கண்டுள்ளார்” என்று கூறினார். அதற்கு அனனியா மறுமொழியாக, “ஆண்டவரே, இம்மனிதன் எருசலேமிலுள்ள இறைமக்களுக்கு என்னென்ன தீமைகள் செய்தான் என்பதைப் பற்றிப் பலர் கூறக் கேட்டிருக்கிறேன். உம் பெயரை அறிக்கையிடும் அனைவரையும் கைது செய்வதற்காகத் தலைமைக் குருக்களிடமிருந்து அதிகாரம் பெற்று இங்கே வந்திருக்கிறான்” என்றார். அதற்கு ஆண்டவர் அவரிடம், “நீ செல். அவர் பிற இனத்தவருக்கும் அரசருக்கும் இஸ்ரயேல் மக்களுக்கும் முன்பாக எனது பெயரை எடுத்துச்செல்ல நான் தேர்ந்தெடுத்துக்கொண்ட கருவியாய் இருக்கிறார். என் பெயரின் பொருட்டு அவர் எத்துணை துன்புறவேண்டும் என்பதை நான் அவருக்கு எடுத்துக் காட்டுவேன்” என்றார். அனனியா அங்கிருந்து போய் அந்த வீட்டுக்குள் சென்று, கைகளை அவர்மீது வைத்து, “சகோதரர் சவுலே, நீர் வந்த வழியில் உமக்குத் தோன்றிய ஆண்டவராகிய இயேசு நீர் மீண்டும் பார்வை அடையவும் தூய ஆவியால் ஆட்கொள்ளப்படவும் என்னை உம்மிடம் அனுப்பியுள்ளார்” என்றார். உடனே அவருடைய கண்களிலிருந்து செதில்கள் போன்றவை விழவே, அவர் மீண்டும் பார்வையடைந்தார். பார்வையடைந்ததும் அவர் எழுந்து திருமுழுக்குப் பெற்றார். பின்பு சவுல் உணவு அருந்தி வலிமை பெற்றார். சில நாள்களாக சவுல் தமஸ்குவில் சீடர்களுடன் தங்கியிருந்தார். உடனடியாக அவர் இயேசுவே இறைமகன் என்று தொழுகைக் கூடங்களில் பறைசாற்றத் தொடங்கினார். ஆண்டவரின் அருள்வாக்கு. ஏப்ரல் 24 : பதிலுரைப் பாடல் திபா 117: 1. 2 (பல்லவி: மாற் 16: 15) பல்லவி: உலகெங்கும் சென்று நற்செய்தியைப் பறைசாற்றுங்கள். அல்லது: அல்லேலூயா. 1 பிற இனத்தாரே! நீங்கள் அனைவரும் ஆண்டவரைப் போற்றுங்கள்! மக்களினத்தாரே! நீங்கள் அனைவரும் அவரைப் புகழுங்கள்! - பல்லவி 2 ஏனெனில், ஆண்டவர் நமக்குக் காட்டும் மாறாத அன்பு மிகப் பெரியது; அவரது உண்மை என்றென்றும் நிலைத்துள்ளது. அல்லேலூயா! - பல்லவி நற்செய்திக்கு முன் வாழ்த்தொலி யோவா 6: 56 அல்லேலூயா, அல்லேலூயா! “எனது சதையை உண்டு எனது இரத்தத்தைக் குடிப்போர் என்னோடு இணைந்திருப்பர், நானும் அவர்களோடு இணைந்திருப்பேன்,” என்கிறார் ஆண்டவர். அல்லேலூயா. ஏப்ரல் 24 : நற்செய்தி வாசகம் எனது சதை உண்மையான உணவு. எனது இரத்தம் உண்மையான பானம். ✠ யோவான் எழுதிய தூய நற்செய்தியிலிருந்து வாசகம் 6: 52-59 அக்காலத்தில் “நாம் உண்பதற்கு இவர் தமது சதையை எப்படிக் கொடுக்க இயலும்?” என்ற வாக்குவாதம் யூதர்களிடையே எழுந்தது. இயேசு அவர்களிடம், “உறுதியாக உங்களுக்குச் சொல்கிறேன்: மானிட மகனுடைய சதையை உண்டு அவருடைய இரத்தத்தைக் குடித்தாலொழிய நீங்கள் வாழ்வு அடையமாட்டீர்கள். எனது சதையை உண்டு என் இரத்தத்தைக் குடிப்பவர் நிலைவாழ்வைக் கொண்டுள்ளார். நானும் அவரை இறுதி நாளில் உயிர்த்தெழச் செய்வேன். எனது சதை உண்மையான உணவு. எனது இரத்தம் உண்மையான பானம். எனது சதையை உண்டு எனது இரத்தத்தைக் குடிப்போர் என்னோடு இணைந்திருப்பர், நானும் அவர்களோடு இணைந்திருப்பேன். வாழும் தந்தை என்னை அனுப்பினார். நானும் அவரால் வாழ்கிறேன். அதுபோல் என்னை உண்போரும் என்னால் வாழ்வர். விண்ணகத்திலிருந்து இறங்கி வந்த உணவு இதுவே; இது நம் முன்னோர் உண்ட உணவு போன்றது அல்ல. அதை உண்டவர்கள் இறந்து போனார்கள். இவ்வுணவை உண்போர் என்றும் வாழ்வர்.” இயேசு கப்பர்நாகுமில் உள்ள தொழுகைக்கூடத்தில் இவ்வாறு கற்பித்தார். ஆண்டவரின் அருள்வாக்கு. ------------------------------------------------------------------------ மீண்டும் பார்வையடைவோம் பாஸ்கா காலத்தின் மூன்றாம் வாரம் வெள்ளிக்கிழமை I திருத்தூதர் பணிகள் 9: 1-20 திருப்பாடல் 117: 1, 2 (மாற்கு 16: 15) II யோவான் 6: 52-59 மீண்டும் பார்வையடைவோம் அறிவோம்; அறிவிப்போம் இயேசு பேசிய ஒவ்வொரு சொல்லிலும் ஆழமான பொருள் இருந்தது; ஆனால், அவரது சீடர்களும் மக்களும் அதனை மேலோட்டமாகப் புரிந்துகொண்டார்கள் என்பதுதான் வேதனையிலும் வேதனை! இன்றைய நற்செய்தியில் இயேசு, வாழ்வளிக்கும் உணவைப் பற்றிப் பேசுகின்றபோது, அவரது சீடர்கள், அதனை மேலோட்டமாகப் புரிந்துகொண்டு, “நாம் உண்பதற்கு இவர் தமது சதையை எப்படிக் கொடுக்க இயலும்?” என்று பேசிக்கொள்கின்றார்கள். அப்போதுதான் இயேசு அவர்களுக்கு அதற்குரிய விளக்கத்தைத் தருகின்றார். இன்றைய முதல் வாசகத்தில் பவுலின் அழைப்பைக் குறித்து வாசிக்கின்றோம். பவுல் ஒரு காலத்தில் கிறிஸ்துவைப் பற்றி முழுமையாகப் புரிந்துகொள்ளாமல் பார்வையின்றி இருந்தார். அவர் தமஸ்கு நகர் நோக்கிப் போகும் வழியில் இயேசு அவரைத் தடுத்தாட்கொண்டு, அவர் மீண்டுமாகப் பார்வை பெறச் செய்கின்றார். இதனால் அவர் மிகுந்த வல்லமையோடு பிறவினத்தாருக்கு இயேசுவைப் பற்றிய நற்செய்தியை அறிவிக்கத் தொடங்குகின்றார். இன்று நாம் பதிலுரைப்பாடலைப் பாடலாக, “உலங்கெங்கும் சென்று நற்செய்தியைப் பறைசாற்றுங்கள்” என்று பாடினோம். ஆண்டவர் இயேசு தம் சீடர்களுக்குக் கொடுத்த இந்தக் கட்டளைக்கேற்பப் பவுல் உலகெங்கும் சென்று, படைப்பிற்கெல்லாம் இயேசுவைப் பற்றிப் பிழையற அறிவித்தார். பவுலைப் போன்று இயேசுவே வாழ்வளிக்கும் உணவு என்பதை நாம் உணர்ந்வதர்களாய், அவரது வார்த்தையின்படி நடந்து, நிலைவாழ்வைப் பெறுவோம். நற்கருணையில் வீற்றிருக்கும் ஆண்டவர் நர்சியா நகர்ப் புனித பெனடிக்டின் ஊருக்கு அருகாமையில் உள்ளது காசியா (Cascia). இந்த ஊருக்கு ஒரு சிறப்பு உண்டு. அது என்னவெனில், இங்குதான் புனித ரீட்டாவின் உடல் வைக்கப்பட்டுள்ளது. 1330 ஆண்டு இங்கே பங்குப் பணியாளராகப் பணியாற்றிய அருள்பணியாளர் ஒருவர் சாகும் தறுவாயில் இருந்த ஒருவருக்கு நோயில் பூசுதல் என்ற அருளடையாளம் கொடுப்பதற்காகக் கிறிஸ்துவின் திருவுடலை – நற்கருணையை அதற்குரிய பாத்திரத்தில் எடுத்துச் செல்லாமல், தான் சொல்லும் கட்டளை செபப் புத்தகத்தில் எடுத்துச் சென்றார். அவர் நோயாளரின் வீட்டிற்குச் சென்று, கட்டளை செபப் புத்தகத்தைத் திறந்து பார்த்தபோது, அதிலிருந்து இரத்தம் வழிந்து கொண்டிருந்தது. அதைப் பார்த்து அவர் வியந்து போனார். இயேசுவின் இரத்தம் தோய்ந்த அந்தக் கட்டளை செபப் புத்தகத்தின் பக்கங்கள் இன்று காசியா நகரில் மக்களின் பார்வைக்கு வைக்கப்பட்டது. நற்கருணையில் இயேசு மெய்யாகவே இருக்கின்றார் என்பதற்கு இந்த நிகழ்வு ஒரு சான்று. இயேசு நற்கருணையில் இருக்கும்போது, அவரை நம்பி ஏற்றுக்கொண்டு, அவர் வழியில் நாம் நடக்கும்போது வாழ்வடைக்கின்றோம். ஆன்றோரின் வார்த்தை “நற்கருணை, இயேசு கிறிஸ்து மானிடர்மீது கொண்ட அன்பின் வெளிப்பாடு” – மரிய கொரற்றி. தீர்மானங்கள் 1) அறியாமையை அகற்றி, ஆண்டவரைப் பற்றி அறிவில் வளர்வோம். 2) ஆண்டவரைப் பற்றி அறிந்தபின், அவரை மற்றவருக்கு அறிவிப்போம். 3) ஆண்டவர் அனைவருக்கும் பொதுவானவர் என்பதால், நாம் அனைவரும் சகோதரரர் சகோதரிகள் என்ற உணர்வோடு வாழ்வோம். - மறைத்திரு. மரிய அந்தோணிராஜ், பாளையங்கோட்டை மறைமாவட்டம். #பைபிள் வசனங்கள்

Bible reading: April 23rd : First Reading Philip baptizes a eunuch A Reading from the Acts of Apostles 8: 26-40 In those days: An angel of the Lord said to Philip, “Rise and go towards the south to the road that goes down from Jerusalem to Gaza.” This is a desert place. And he rose and went. And there was an Ethiopian, a eunuch, a court official of Candace, queen of the Ethiopians, who was in charge of all her treasure. He had come to Jerusalem to worship and was returning, seated in his chariot, and he was reading the prophet Isaiah. And the Spirit said to Philip, “Go over and join this chariot.” So Philip ran to him and heard him reading Isaiah the prophet and asked, “Do you understand what you are reading?” And he said, “How can I, unless someone guides me?” And he invited Philip to come up and sit with him. Now the passage of the Scripture that he was reading was this: “Like a sheep he was led to the slaughter and like a lamb before its shearer is silent, so he opens not his mouth. In his humiliation justice was denied him. Who can describe his generation? For his life is taken away from the earth.” And the eunuch said to Philip, “About whom, I ask you, does the prophet say this, about himself or about someone else?” Then Philip opened his mouth, and beginning with this Scripture he told him the good news about Jesus. And as they were going along the road they came to some water, and the eunuch said, “See, here is water! What prevents me from being baptized?” And he commanded the chariot to stop, and they both went down into the water, Philip and the eunuch, and he baptized him. And when they came up out of the water, the Spirit of the Lord carried Philip away, and the eunuch saw him no more, and went on his way rejoicing. But Philip found himself at Azotus, and as he passed through he preached the gospel to all the towns until he came to Caesarea. The Word of the Lord. April 23rd : Responsorial Psalm Psalm 66:8–9, 16–17, 20 (R. 1) Response : Cry out with joy to God, all the earth. O peoples, bless our God; let the voice of his praise resound, of the God who gave life to our souls and kept our feet from stumbling. R.: Cry out with joy to God, all the earth Come and hear, all who fear God; I will tell what he did for my soul. To him I cried aloud, with exaltation ready on my tongue. R.: Cry out with joy to God, all the earth Blest be God, who did not reject my prayer, nor withhold from me his merciful love. R.: Cry out with joy to God, all the earth Alleluia V. Alleluia. R. Alleluia. V. I am the living bread that came down from heaven, says the Lord; if anyone eats of this bread, he will live for ever. R. Alleluia. April 23rd: Gospel I am the living bread which has come down from heaven A Reading from the Holy Gospel according to St.John 6 : 44-51 At that time: Jesus said to the crowds, “No one can come to me unless the Father who sent me draws him. And I will raise him up on the last day. It is written in the Prophets, ‘And they will all be taught by God.’ Everyone who has heard and learned from the Father comes to me— not that anyone has seen the Father except he who is from God; he has seen the Father. Truly, truly, I say to you, whoever believes has eternal life. I am the bread of life. Your fathers ate the manna in the wilderness, and they died. This is the bread that comes down from heaven, so that one may eat of it and not die. I am the living bread that came down from heaven. if anyone eats of this bread, he will live for ever. And the bread that I will give for the life of the world is my flesh.” The Gospel of the Lord. ____________ Today's Gospel Reflection: Jesus said to the crowds: “No one can come to me unless the Father who sent me draw him, and I will raise him on the last day.” John 6:44. In today’s Gospel, Jesus continues His conversation with the crowd who sought Him out after performing the miracle of the multiplication of the loaves and fishes. As the conversation continues, Jesus deepens His clarity about His relationship with the Father, His divine identity, the Father’s action in our lives, and the gift of Himself as the Bread of Life. The passage above reveals an essential spiritual principle we must understand as we work to strengthen our relationship with God: Faith is a response to the Father’s call, not something we initiate on our own. This principle is crucial because faith is not primarily a resolution we make to grow closer to God; rather, it begins as a resolution from the Father in Heaven Who draws us to Himself by drawing us to His Son, Jesus, especially in the Eucharist. Practically speaking, this principle must guide our prayer lives. Though it’s good to make a conscious effort to pray every day, to meditate on the Scriptures, recite devotions, and attend Mass as often as possible, we must always see those efforts as a response to God’s invitation rather than our own good idea. It’s a subtle, though important, distinction. To illustrate, consider the Gospel story of the contrasting prayer of the Pharisee and the tax collector in Luke 18:9–14. In that parable, the Pharisee offered many prayers each day and fasted regularly, but his prayers went unheard and his fasting was unfruitful. Why? Because his actions were not initiated by God but were works of his own doing. In contrast, the tax collector, aware of his sin and need for God’s mercy, humbled himself and prayed, “O God, be merciful to me a sinner.” That prayer was beautiful and fruitful because it was a response to God Who revealed his sin to him and called him to repent, which he did. Today’s Gospel lesson comes to us within the context of Jesus’ teaching on the Eucharist. Therefore, we must especially apply His opening words to the way we participate in the Mass. Our choice to attend Mass is not something we do as a favor to God. Instead, our participation in the Mass must be a response to the Father Who offers us the Body and Blood, Soul and Divinity of Jesus, His Son, as the spiritual food we need in order to attain everlasting life. Participation in the Mass is God’s gift to us, and our response must be authentic prayer. Our participation in the Mass becomes authentic when we recognize that the Father is inviting us to receive the Eucharist as “the living bread that came down from heaven” and Jesus’ “Flesh for the life of the world.” The Mass is about receiving God into our lives, not because we choose to put Him there, but because we say “Yes” to His invitation to be drawn to Him. The word “Eucharist” means “thanksgiving,” and this must be our prayerful response to such a great gift. We must foster an attitude of sincere gratitude for the Father’s invitation to share in the Sacrifice of His Son so as to be given the unmerited gift of eternal life. Reflect today on your participation in the Mass. If you ever feel that your attendance is a favor to God, pause and listen to the Father’s voice calling you. Try to hear Him invite you to this most precious Feast. Become aware of the Father drawing you to the Mass, to His Son, the source of eternal life. Respond with humble gratitude, knowing that there is no greater gift you can receive. Heavenly Father, You constantly speak to me, call to me, and draw me to Your Son. Please open my ears to hear Your gentle voice, offering me the Body and Blood, Soul and Divinity of Your Son in the Holy Eucharist. May my participation in that unfathomable Gift be one of sincere gratitude for the eternal gifts You invite me to receive. Jesus, I trust in You. #Bible reading

பைபிள் வாசகங்கள்: ஏப்ரல் 18 : முதல் வாசகம் நீர் முழுஉள்ளத்தோடு நம்பினால் தடையில்லை. திருத்தூதர் பணிகள் நூலிலிருந்து வாசகம் 8: 26-40 அந்நாள்களில் ஆண்டவரின் தூதர் பிலிப்பிடம், “நீ எழுந்து எருசலேமிலிருந்து காசாவுக்குச் செல்லும் வழியாகத் தெற்கு நோக்கிப் போ” என்றார். அது ஒரு பாலைநிலப் பாதை. பிலிப்பு அவ்வாறே புறப்பட்டுப் போனார். அப்போது எத்தியோப்பிய அரச அலுவலர் ஒருவர் எருசலேம் சென்று, கடவுளை வணங்கிவிட்டுத் திரும்பிச் சென்றுகொண்டிருந்தார். அவர் ஓர் அலி; எத்தியோப்பிய அரசியான கந்தகியின் நிதியமைச்சர். அவர் தமது தேரில் அமர்ந்து எசாயாவின் இறைவாக்கு நூலைப் படித்துக் கொண்டிருந்தார். தூய ஆவியார் பிலிப்பிடம், “நீ அந்தத் தேரை நெருங்கிச் சென்று அதனோடு கூடவே போ” என்றார். பிலிப்பு ஓடிச் சென்று, அவர் எசாயாவின் இறைவாக்கு நூலை வாசிப்பதைக் கேட்டு, “நீர் வாசிப்பதின் பொருள் உமக்குத் தெரிகின்றதா?” என்று கேட்டார். அதற்கு அவர், “யாராவது விளக்கிக்காட்டாவிட்டால் எவ்வாறு என்னால் தெரிந்துகொள்ள முடியும்?” என்று கூறித் தேரில் ஏறித் தன்னோடு அமருமாறு பிலிப்பை அழைத்தார். அவர் வாசித்துக்கொண்டிருந்த மறைநூல் பகுதி பின்வருமாறு: “அடிப்பதற்கு இழுத்துச்செல்லப்பட்ட ஆட்டுக் குட்டிபோலும், உரோமம் கத்தரிப்போன் முன்னிலையில் கத்தாத செம்மறி போலும் அவர் தம் வாயைத் திறவாதிருந்தார். தாழ்வுற்ற நிலையில் அவருக்கு நீதி வழங்கப்படவில்லை. அவருடைய தலைமுறையைப்பற்றி எடுத்துரைப்பவன் யார்? ஏனெனில் அவருடைய உயிர்தான் எடுக்கப்பட்டுவிட்டதே!” அவர் பிலிப்பிடம், “இறைவாக்கினர் யாரைக் குறித்து இதைக் கூறுகிறார்? தம்மைக் குறித்தா, அல்லது மற்றொருவரைக் குறித்தா? தயவு செய்து கூறுவீரா?” என்று கேட்டார். அப்போது பிலிப்பு, இந்த மறைநூல் பகுதியிலிருந்து தொடங்கி, இயேசுவைப்பற்றிய நற்செய்தியை அவருக்கு அறிவித்தார். அவர்கள் போய்க்கொண்டிருந்தபோது வழியில் தண்ணீர் இருந்த ஓர் இடத்துக்கு வந்தார்கள். அப்போது அவர், “இதோ, தண்ணீர் உள்ளதே, நான் திருமுழுக்குப் பெற ஏதாவது தடை உண்டா?” என்று கேட்டார். அதற்குப் பிலிப்பு, “நீர் முழு உள்ளத்தோடு நம்பினால் தடையில்லை” என்றார். உடனே அவர், “இயேசு கிறிஸ்து இறைமகன் என்று நம்புகிறேன்” என்றார். உடனே அமைச்சர் தேரை நிறுத்தக் கூறினார். பிலிப்பு, அமைச்சர் ஆகிய இருவரும் தண்ணீருக்குள் இறங்கினர். பிலிப்பு அவருக்குத் திருமுழுக்கு கொடுத்தார். அவர்கள் தண்ணீரிலிருந்து வெளியேறினவுடனேயே ஆண்டவரின் ஆவியார் பிலிப்புவை எடுத்துச் சென்றுவிட்டார். அமைச்சர் அதன்பின் அவரைக் காணவில்லை; அவர் மகிழ்ச்சியோடு தம் வழியே சென்றார். பின்பு பிலிப்பு ஆசோத்து என்னும் இடத்தில் காணப்பட்டார். செசரியா போய்ச் சேரும்வரை அவர் சென்ற நகரங்களிலெல்லாம் நற்செய்தியை அறிவித்தார். ஆண்டவரின் அருள்வாக்கு. ஏப்ரல் 23 : பதிலுரைப் பாடல் திபா 66: 8-9. 16-17. 20 (பல்லவி: 1) பல்லவி: அனைத்துலகோரே! கடவுளைப் போற்றி ஆர்ப்பரியுங்கள்! அல்லது: அல்லேலூயா. 8 மக்களினங்களே! நம் கடவுளைப் போற்றுங்கள்; அவரைப் புகழ்ந்துபாடும் ஒலி கேட்கச் செய்யுங்கள். 9 நம்மை உயிர்வாழச் செய்தவர் அவரே; அவர் நம் கால்களை இடற விடவில்லை. - பல்லவி 16 கடவுளுக்கு அஞ்சி நடப்போரே! அனைவரும் வாரீர்! கேளீர்! அவர் எனக்குச் செய்ததனை எடுத்துரைப்பேன். 17 அவரிடம் மன்றாட என் வாய் திறந்தது; அவரை ஏத்திப் புகழ என் நா எழுந்தது. - பல்லவி 20 என் மன்றாட்டைப் புறக்கணியாத கடவுள் போற்றி! தம் பேரன்பை என்னிடமிருந்து நீக்காத இறைவன் போற்றி! - பல்லவி நற்செய்திக்கு முன் வாழ்த்தொலி யோவா 6: 51 அல்லேலூயா, அல்லேலூயா! “விண்ணகத்திலிருந்து இறங்கி வந்த வாழ்வு தரும் உணவு நானே. இந்த உணவை எவராவது உண்டால் அவர் என்றுமே வாழ்வார்,” என்கிறார் ஆண்டவர். அல்லேலூயா. ஏப்ரல் 23 : நற்செய்தி வாசகம் விண்ணகத்திலிருந்து இறங்கி வந்த வாழ்வு தரும் உணவு நானே. ✠ யோவான் எழுதிய தூய நற்செய்தியிலிருந்து வாசகம் 6: 44-51 அக்காலத்தில் இயேசு யூதர்களைப் பார்த்துக் கூறியது: “என்னை அனுப்பிய தந்தை ஈர்த்தாலொழிய எவரும் என்னிடம் வர இயலாது. என்னிடம் வருபவரை நானும் இறுதி நாளில் உயிர்த்தெழச் செய்வேன். ‘கடவுள்தாமே அனைவருக்கும் கற்றுத்தருவார்’ என இறைவாக்கு நூல்களில் எழுதியுள்ளது. தந்தைக்குச் செவிசாய்த்து அவரிடமிருந்து கற்றுக்கொண்ட அனைவரும் என்னிடம் வருவர். கடவுள்தாமே கற்றுத்தருவார் என்பதிலிருந்து தந்தையை எவராவது கண்டுள்ளார் என்று பொருள் கொள்ளக்கூடாது. கடவுளிடமிருந்து வந்துள்ளவர் மட்டுமே கடவுளைக் கண்டுள்ளார். உறுதியாக உங்களுக்குச் சொல்கிறேன்: என்னை நம்புவோர் நிலைவாழ்வைக் கொண்டுள்ளனர். வாழ்வு தரும் உணவு நானே. உங்கள் முன்னோர் பாலை நிலத்தில் மன்னாவை உண்டபோதிலும் இறந்தனர். உண்பவரை இறவாமல் இருக்கச் செய்யும் உணவு விண்ணகத்திலிருந்து இறங்கி வந்த இந்த உணவே. விண்ணகத்திலிருந்து இறங்கி வந்த வாழ்வு தரும் உணவு நானே. இந்த உணவை எவராவது உண்டால் அவர் என்றுமே வாழ்வார். எனது சதையை உணவாகக் கொடுக்கிறேன். அதை உலகு வாழ்வதற்காகவே கொடுக்கிறேன்.” ஆண்டவரின் அருள்வாக்கு. -------------------------------------------------------------------- கற்றுத் தரும் ஆண்டவர் பாஸ்கா காலத்தின் மூன்றாம் வாரம் வியாழக்கிழமை I திருத்தூதர் பணிகள் 8: 26- 40 திருப்பாடல் 96: 8-9, 16-17, 20 (1) II யோவான் 6: 44-51 கற்றுத் தரும் ஆண்டவர் அறியாமையை அகற்றி, அறிவில் வளர்வோம் ஆண்டவராகிய கடவுள் நம்முடைய வாழ்வில் செய்த நன்மைகளையெல்லாம் நினைத்துப் பார்த்து, அவற்றிற்கெல்லாம் நாம் நன்றி செலுத்தத் தொடங்கினால் வாழ்நாள் போதாது. எகிப்தில் அடிமைகளாக இருந்த இஸ்ரயேல் மக்களை ஆண்டவராகிய கடவுள் விடுவித்து, அவர்களை வாக்களிக்கப்பட்ட கானான் நாட்டில் குடியமர்த்தினார். நடுவில் அவர்களைச் செங்கடலையும் யோர்தான் ஆற்றினையும் அற்புதமாகக் கடக்கச் செய்தார். இப்படியெல்லாம் நன்மைகளைச் செய்த ஆண்டவரைப் போற்றிப் புகழவேண்டும் என்ற அழைப்பினைத் தருகின்றது இன்று நாம் பதிலுரைப்பாடலாகப் பாடக்கேட்ட திருப்பாடல் 66. இத்திருப்பாடல், இஸ்ரயேல் மக்களுக்கு ஆண்டவர் செய்த நன்மைகளைப் பட்டியலிட்டாலும், அனைத்துலகோருக்கும் ஆண்டவர் நன்மை செய்திருப்பதால் அவரை அனைவரும் போற்றி ஆர்ப்பரிப்பது தகுதியும் நீதியுமாகும். கடவுள் நம் அனைவருக்கும் செய்த நன்மைகளுள் மிகவும் முக்கியமான ஒன்று ‘கற்றுத் தந்தது’. நற்செய்தியில் ஆண்டவர் இயேசு வாழ்வு தரும் உணவைப் பற்றிப் பேசும்போது, “கடவுள்தாமே அனைவருக்கும் கற்றுத் தருவார்” என்று இறைவாக்கினர் எசாயா நூலில் (எசா 54: 13) இடம்பெறும் இறைவார்த்தையை மேற்கோள் காட்டிப் பேசுகின்றார். யூதர்களைப் பொறுத்தளவில் கடவுள் கற்றுத்தராமல் எவரும் அறிந்துகொள்ள முடியாது என்ற நம்பிக்கை இருந்தது. அதையே இயேசு வாழ்வளிக்கும் உணவைப் பற்றிப் பேசும்போது மேற்கோள் காட்டுகின்றார். யூதர்கள் அழிந்து போகும் மன்னாவைப் பற்றிப் பேசும்போது இயேசு அழியா உணவைப் பற்றி அவர்களுக்குக் கற்றுத் தருகின்றார். இன்றைய முதல் வாசகத்தில் திருத்தொண்டர்களில் ஒருவரான பிலிப்பு எத்தியோப்பிய நிதியமைச்சருக்கு இயேசுவைப் பற்றிக் கற்பிக்கின்றார். அவரும் இறுதியில் ஆண்டவர் இயேசுவின்மீது நம்பி கொள்கின்றார். இதன்மூலம் கற்றுத் தருதல் எவ்வளவு முக்கியம் என்பதை நாம் புரிந்து கொள்ளலாம். ஆகையால், நமக்குக் கற்றுத் தரும் ஆண்டவரைப் போற்றிப் புகழும் நாம், அவர் கற்றுத் தந்ததை மற்றவருக்குக் கற்றுத் தந்து, அவர்மீது நம்பிக்கை கொள்ளச் செய்வோம். கற்றுத்தந்த மைக்கேல் ஆஞ்சலோ உலகப் புகழ்பெற்ற ஓவியரான மைக்கேல் ஆஞ்சலோ தன்னிடம் ஓவியம் கற்றுக் கொள்ளவேண்டும் என்ற ஆர்வத்தோடு வந்த இளைஞர்களுக்கு ஓவியம் கற்றுக்கொடுத்து வந்தார் ஒருநாள் தன்னுடைய பயிற்சிப் பட்டறையில் ஓவியம் வரைய இருந்த ஓர் இளைஞனிடமிருந்து தூரிகையை வாங்கி, சிறிதுநேரம் ஓவியம் வரைந்துவிட்டு, அதை முடிக்காமலேயே தூரிகையை அவனிடம் திருப்பித் தந்தார். ஒரு வினாடி என்ன செய்வதென்று தெரியாமல் திகைத்த இளைஞன் மைக்கேல் ஆஞ்சலோவிடம், “ஓவியத்தை வரையத் தொடங்கி, அதனை முடிக்குமுன்னே தூரிகையை என்னிடம் தந்துவிட்டுப் போகிறீர்களே! இந்த ஓவியத்தை நான் எப்படி முடிப்பது?” என்றான். அப்போது மைக்கேல் ஆஞ்சலோ அவனிடம், “நான் ஓவியம் வரையும்போது பார்த்தாய் அல்லவா! அது தந்த உத்வேகத்தைக் கொண்டு, இந்த ஓவியத்தை வரைந்து முடி” என்றார். மைக்கேல் ஆஞ்சலோ தன்னிடம் பயிற்சி பெற்ற இளைஞனுக்கு எப்படி ஓவியம் வரையவேண்டும் என்று கற்றுத் தந்தாரோ, அப்படி இயேசுவும் நமக்கு எதைக் கற்பிக்க வேண்டும் என்று கற்றுத் தந்திருக்கின்றார். அதனால் அவரது போதனையை, அவரது வாழ்வை மற்றவருக்கும் கற்பித்து, இயேசுவை எல்லாரும் அறியச் செய்வோம் ஆண்டவரின் வார்த்தை “நான் உங்களுக்குக் கற்றுத் தரும் நியமங்கள், முறைமைகளின்படி ஒழுகுங்கள்” (இச 4:1). தீர்மானங்கள் 1) ஆண்டவரைப் பற்றி அறிவில் வளர உறுதி ஏற்போம். 2) நாம் கற்றுக்கொண்ட கடவுளின் வார்த்தையை மற்றவருக்கும் கற்றுத் தருவோம். 3) நம்முடைய வாழ்வில் பல நன்மைகளைச் செய்திருக்கும் ஆண்டவரைப் போற்றிப் புகழ்வோம் #பைபிள் வசனங்கள் - மறைத்திரு. மரிய அந்தோணிராஜ், பாளையங்கோட்டை மறைமாவட்டம்.

Bible reading: April 22nd : First reading They went from place to place, preaching the Good News A Reading from the Acts of Apostles 8:1-8 There arose on that day a great persecution against the church in Jerusalem, and they were all scattered throughout the regions of Judea and Samaria, except the apostles. Devout men buried Stephen and made great lamentation over him. But Saul was ravaging the church, and entering house after house, he dragged off men and women and committed them to prison. Now those who were scattered went about preaching the word. Philip went down to the city of Samaria and proclaimed to them the Christ. And the crowds with one accord paid attention to what was being said by Philip, when they heard him and saw the signs that he did. For unclean spirits, crying out with a loud voice, came out of many who had them, and many who were paralysed or lame were healed. So there was much joy in that city. The Word of the Lord. April 22nd : Responsorial Psalm Psalm 66:1-3a, 4-5, 6-7a (R. 1) Response : Cry out with joy to God, all the earth. Cry out with joy to God, all the earth; O sing to the glory of his name. O render him glorious praise. Say to God, “How awesome your deeds! R.: Cry out with joy to God, all the earth Before you all the earth shall bow down, shall sing to you, sing to your name!” Come and see the works of God: awesome his deeds among the children of men. R.: Cry out with joy to God, all the earth He turned the sea into dry land; they passed through the river on foot. Let our joy, then, be in him; he rules forever by his might. R.: Cry out with joy to God, all the earth Alleluia V. Alleluia. R. Alleluia. V. Everyone who believes in the Son shall have eternal life, and I will raise him up on the last day, says the Lord. R. Alleluia. April 22nd : Gospel It is my Father's will that whoever sees the Son should have eternal life A Reading from the Holy Gospel according to St.John 6:35-40 At that time: Jesus said to the crowds, “I am the bread of life; whoever comes to me shall not hunger, and whoever believes in me shall never thirst. But I said to you that you have seen me and yet do not believe. All that the Father gives me will come to me, and whoever comes to me I will never cast out. For I have come down from heaven, not to do my own will but the will of him who sent me. And this is the will of him who sent me, that I should lose nothing of all that he has given me, but raise it up on the last day. For this is the will of my Father, that everyone who looks on the Son and believes in him should have eternal life, and I will raise him up on the last day.” The Gospel of the Lord. ___________ Today's Gospel Reflection: Jesus said to the crowds, “I am the bread of life; whoever comes to me will never hunger, and whoever believes in me will never thirst. But I told you that although you have seen me, you do not believe.” John 6:35–36 Some who listened to Jesus’ Bread of Life Discourse must have been shocked. Those who listened with faith began to believe in Him, even though their understanding was not complete. Those who listened with skepticism were not only shocked but angered, as evidenced by their reaction. Today’s Gospel marks Jesus’ clearest revelation of His divine identity and mission, inviting us to accept Him into our lives. After proclaiming Himself to be the Bread of Life, Jesus reveals His unity with the Father in Heaven Who sent Him on His mission. He proclaims that He “will not reject anyone who comes to” Him because He “came down from heaven” to do the will of the Father Who sent Him. Jesus concludes with a declaration about the Father’s will and Jesus’ mission: “Everyone who sees the Son and believes in him may have eternal life, and I shall raise him on the last day” (cf. John 6:37–40). Again, without the ears of faith, what Jesus revealed must have been shocking. At that time, the people of Israel were used to listening to rabbis who interpreted the Law of Moses, the psalms, and the prophets for them. These educated teachers often spoke clearly and with authority, but never like Jesus. His clarity and authority were pronounced, and His message He taught was new. Not even the prophets of old spoke like Him. When they prophesied, they usually began by saying, “Thus says the Lord…” Jesus’ teaching took a drastic shift by essentially proclaiming, “I AM the Lord…” Though some might have been skeptical and critical, it’s important for us to consider those who were humble of heart who listened to Jesus’ words with openness and faith. As they heard this new and amazing teaching, their hearts would have responded, “Yes!”, while their minds would have said, “I don’t understand.” When we experience the gift of faith, we will find we have that same reaction. God’s revealed and mysterious truths often stir our spirits first, calling us to believe, and only once we believe, is clarity given. In fact, faith often precedes understanding, inviting us to trust first and receive deeper insights in time. For that reason, we must understand that belief does not require perfect understanding. It’s appropriate to believe in our spirit, even though our minds have not yet grasped the truth we believe. This is especially the case with the Eucharist. Saint John Vianney once said, “There is nothing so great as the Eucharist. If God had something more precious, He would have given it to us.” Do you believe that? Of all the material possessions we might obtain in this life, nothing is more valuable, important, or precious than the Eucharist. Why? Because the Eucharist is Jesus Himself. He is the Bread of Life. His Body and Blood, Soul and Divinity enter our souls when we receive this precious gift. After Jesus said to the crowds, “whoever comes to me will never hunger, and whoever believes in me will never thirst,” He said that some would not believe in Him. But those who do believe, despite an incomplete understanding of the Eucharist, are promised they will “never hunger” and “never thirst.” Clearly, the hunger and thirst Jesus speaks of are far greater than physical needs. It’s the longing that comes from the depths of our being, desiring fulfillment, contentment, and peace. It’s a desire to be made whole, free from guilt and shame, satisfied beyond any natural satisfaction. This is the Eucharist. Jesus is truly present in the Eucharist, desiring to satisfy our souls’ every longing. Reflect today on Jesus’ invitation to satiate your soul’s deepest hunger and thirst through the Eucharist. He calls you to a personal encounter, to find in Him the true satisfaction that the world cannot give. We attempt to acquire that satiation through many passing means, such as pleasures, comforts, indulgences, wealth, and prestige. None of it works. As you look into your soul and identify the many longings you have, turn to Him alone Who satisfies. Renew your faith in the Eucharist and receive the satiation He desires to bestow. My Eucharistic Lord, You have promised that if I come to You, You will satisfy my deepest longings, every hunger and thirst. I do come to You and believe that You are the Bread of Life, the only means to the Father. I renew my faith in Your True Presence in the Eucharist and pray that every time I receive You, my heart will be open to Your transforming love. Jesus, I trust in You. #Bible reading

பைபிள் வாசகங்கள்: ஏப்ரல் 22 : முதல் வாசகம் தாங்கள் சென்ற இடமெல்லாம் நற்செய்தியை அறிவித்து வந்தனர். திருத்தூதர் பணிகள் நூலிலிருந்து வாசகம் 8: 1b-8 அந்த நாள்களில் எருசலேம் திருச்சபை பெரும் இன்னலுக்கு உள்ளாகியது. திருத்தூதர்களைத் தவிர மற்ற அனைவரும் யூதேயா, சமாரியாவின் நாட்டுப் புறமெங்கும் சிதறடிக்கப்பட்டுப் போயினர். இறைப்பற்று உள்ள மக்கள் ஸ்தேவானை அடக்கம் செய்து, அவருக்காக மாரடித்துப் பெரிதும் புலம்பினர். சவுல் வீடுவீடாய் நுழைந்து ஆண்களையும் பெண்களையும் இழுத்துக் கொண்டுபோய், அவர்களைச் சிறையிலடைக்கச் செய்தார். இவ்வாறு அவர் திருச்சபையை அழித்துவந்தார். சிதறிய மக்கள் தாங்கள் சென்ற இடமெல்லாம் நற்செய்தியை அறிவித்து வந்தனர். பிலிப்பு சமாரியா நகர் சென்று அங்குள்ள மக்களுக்கு மெசியாவைப்பற்றி அறிவித்தார். பிலிப்பு சொன்னவற்றைக் கேட்டும் அவர் செய்த அரும் அடையாளங்களைக் கண்டும் வந்த திரளான மக்கள் ஒருமனத்தோடு அவருக்குச் செவிசாய்த்தனர். ஏனெனில் பலரைப் பிடித்திருந்த தீய ஆவிகள் அவர்களிடமிருந்து உரத்த குரலுடன் கூச்சலிட்டுக்கொண்டே வெளியேறின. முடக்குவாதமுற்றோர், கால் ஊனமுற்றோர் பலரும் குணம் பெற்றனர். இதனால் அந்நகரில் பெரும் மகிழ்ச்சி உண்டாயிற்று. ஆண்டவரின் அருள்வாக்கு. ஏப்ரல் 22 : பதிலுரைப் பாடல் திபா 66: 1-3a. 4-5. 6-7a (பல்லவி: 1) பல்லவி: அனைத்துலகோரே! கடவுளைப் போற்றி ஆர்ப்பரியுங்கள்! அல்லது: அல்லேலூயா. 1 அனைத்துலகோரே! கடவுளைப் போற்றி ஆர்ப்பரியுங்கள்! 2 அவரது பெயரின் மாட்சியைப் புகழ்ந்து பாடுங்கள்; அவரது புகழை மேன்மைப்படுத்துங்கள். 3a கடவுளை நோக்கி ‘உம் செயல்கள் எவ்வளவு அஞ்சத்தக்கவை’ என்று சொல்லுங்கள். - பல்லவி 4 ‘அனைத்துலகோர் உம்மைப் பணிந்திடுவர்; அவர்கள் உம் புகழ் பாடிடுவர்; உம் பெயரைப் புகழ்ந்து பாடிடுவர்’ என்று சொல்லுங்கள். 5 வாரீர்! கடவுளின் செயல்களைப் பாரீர்! அவர் மானிடரிடையே ஆற்றிவரும் செயல்கள் அஞ்சுதற்கு உரியவை. - பல்லவி 6 கடலை உலர்ந்த தரையாக அவர் மாற்றினார்; ஆற்றை அவர்கள் நடந்து கடந்தார்கள். ஆங்கே அவரில் நாம் அகமகிழ்ந்தோம். 7a அவர் தமது வலிமையால் என்றென்றும் அரசாள்கிறார்! - பல்லவி நற்செய்திக்கு முன் வாழ்த்தொலி யோவா 6: 35 அல்லேலூயா, அல்லேலூயா! வாழ்வு தரும் உணவு நானே. என்னிடம் வருபவருக்குப் பசியே இராது, என்கிறார் ஆண்டவர். அல்லேலூயா. ஏப்ரல் 22 : நற்செய்தி வாசகம் மகனைக் கண்டு அவரிடம் நம்பிக்கை கொள்ளும் அனைவரும் நிலைவாழ்வு பெறவேண்டும் என்பதே என் தந்தையின் திருவுளம். ✠ யோவான் எழுதிய தூய நற்செய்தியிலிருந்து வாசகம் 6: 35-40 அக்காலத்தில் இயேசு மக்கள் கூட்டத்தை நோக்கி: “வாழ்வு தரும் உணவு நானே. என்னிடம் வருபவருக்குப் பசியே இராது; என்னிடம் நம்பிக்கை கொண்டிருப்பவருக்கு என்றுமே தாகம் இராது. ஆனால், நான் உங்களுக்குச் சொன்னவாறே நீங்கள் என்னைக் கண்டிருந்தும் நம்பவில்லை. தந்தை என்னிடம் ஒப்படைக்கும் அனைவரும் என்னிடம் வந்து சேருவர். என்னிடம் வருபவரை நான் புறம்பே தள்ளிவிடமாட்டேன். ஏனெனில் என் சொந்த விருப்பத்தை நிறைவேற்ற அல்ல, என்னை அனுப்பியவரின் விருப்பத்தை நிறைவேற்றவே நான் விண்ணகத்திலிருந்து இறங்கி வந்தேன். அவர் என்னிடம் ஒப்படைக்கும் எவரையும் நான் அழிய விடாமல் இறுதி நாளில் அனைவரையும் உயிர்த்தெழச்செய்ய வேண்டும். இதுவே என்னை அனுப்பியவரின் திருவுளம். மகனைக் கண்டு அவரிடம் நம்பிக்கை கொள்ளும் அனைவரும் நிலைவாழ்வு பெற வேண்டும் என்பதே என் தந்தையின் திருவுளம். நானும் இறுதி நாளில் அவர்களை உயிர்த்தெழச் செய்வேன்” என்று கூறினார். ஆண்டவரின் அருள்வாக்கு. -------------------------------------------------------------------- “நற்செய்தியை அறிவித்து வந்தனர்” பாஸ்கா காலத்தின் மூன்றாம் வாரம் புதன்கிழமை I திருத்தூதர் பணிகள் 8: 1b-8 திருப்பாடல் 66: 1-3a, 4-5, 6-7a, (1) II யோவான் 6: 35-40 “நற்செய்தியை அறிவித்து வந்தனர்” அறிவிப்பின் முக்கியம்! ‘தீமையிலும் ஒரு நன்மை உண்டு’ என்று சொல்வார்கள் அல்லவா! அப்படித்தான் தொடக்கக் காலகட்டத்தில் கிறிஸ்தவர்கள் துன்புறுத்தப்பட்டபோது, அவர்கள் பல இடங்களுக்கும் சிதறிப் போனார்கள். அவ்வாறு சிதறிப் போனவர்கள் தாங்கள் சென்ற இடங்களிலெல்லாம் இயேசுவைப் பற்றி நற்செய்தியை அறிவித்தார்கள். இதனால் பலரும் அவர்மீது நம்பிக்கை கொண்டார்கள். இங்கே கடவுளின் வார்த்தையை அறிவிப்பதன் முக்கியத்துவத்தை நாம் உணர வேண்டும். புனித பவுல் உரோமையருக்கு எழுதிய திருமுகத்தில், “அறிவிக்கப்பட்டதைக் கேட்டால்தான் நம்பிக்கை உண்டாகும்” (உரோ 10: 17) என்கிறார். பல இடங்களுக்கும் சிதறிப் போன தொடக்கக்கால கிறிஸ்தவர்கள் இயேசுவைப் பற்றி அறிவித்ததாலேயே கிறிஸ்தவர்களின் எண்ணிக்கை பெருகியது. நற்செய்தியில் இயேசு, “வாழ்வு தரும் உணவு நானே. என்னிடம் வருபவருக்குப் பசியே இராது; என்னிடம் நம்பிக்கை கொண்டிருப்பவருக்கு என்றுமே தாகம் இராது” என்கிறார். இயேசு இவ்வாறு சொன்னதை அவரது சீடர்களே முதலில் ஏற்றுக்கொள்ளத் தயங்கினாலும; பின்னர் அவர்கள் ஏற்றுக்கொண்டார்கள். ஆகையால், நாம் இயேசுவைப் போன்று, தொடக்கக்கால கிறிஸ்தவர்களைப் போன்று நற்செய்தி அறிவிப்போம்; அதைக் கேட்கும் மக்கள் ஆண்டவர்மீது நம்பிக்கை கொள்வார்கள். அதனால் அவர்கள் ஆண்டவர் தரும் நிலைவாழ்வைப் பெறுவர். அப்போது இன்று நாம் பதிலுரைப்பாடலாகப் பாடக்கேட்ட திருப்பாடல் 66 இல் இடம்பெறுவது போல், அனைத்துலகோரும் கடவுளைப் போற்றி ஆர்ப்பரிக்கும் நிலை ஏற்படும். அறிவிக்கப்பட்டதால் நம்பினார் ரிச்சர்ட் வேவர் என்றொரு கிறிஸ்தவர் இருந்தார். கிறிஸ்துவின்மீது மிகுந்த நம்பிக்கை கொண்டிருந்த இவர், நிலக்கரி சுரங்கத்தில் வேலை பார்த்து வந்தார். இவர் தன்னோடு வேலை பார்த்து வந்த சக தொழிலாளர்களிடம் தொடர்ந்து இயேசுவைப் பற்றி அறிவித்து வந்தார். ஒருநாள் இவர் இயேசுவைப் பற்றிச் சக தொழிலாளர்களிடம் அறிவிக்கும்போது, ஒருவர் இவரிடம், “நீ இப்படியே செய்து வந்தால், நான் என்ன செய்வேன் என்று எனக்குத் தெரியாது” என்றார். “என்னை நீ என்ன வேண்டுமானாலும் செய்யலாம்; ஆனால், நான் இயேசுவைப் பற்றி அறிவிப்பதை மட்டும் விடவே மாட்டேன்” என்றார் இவர். உடனே அந்தத் தொழிலாளி, இவரது வலது கன்னத்தில் தாக்க, இவர் மறுகன்னத்தையும் திரும்பிக் காட்டினார். அப்போதும் அவர் இவரது மறுகன்னத்தைக் கடுமையாகத் தாக்கிவிட்டு, அங்கிருந்து போய்விட்டார். மறுநாள் காலையில் எல்லாருக்கும் வேலைக்கு வந்தபோது, ரிச்சர்ட் வேவர் தன்னைத் தாக்கியவரிடம் கிறிஸ்துவைப் பற்றி அறிவித்தபோது, அவரது உள்ளம் திறந்தது; கிறிஸ்துவை அவர் நம்பி ஏற்றுக்கொண்டார். இயேசுவைப் பற்றித் தொடர்ந்து அறிவிக்கும்போது, அது மக்கள் நடுவில் மிகப்பெரிய மாற்றத்தை ஏற்படுத்தும் என்பதற்கு இந்த நிகழ்வு ஒரு சான்று. ஆகையால், நாம் இயேசுவைப் பற்றி மனந்தளராமல் அறிவித்து, பலரும் அவர்மீது நம்பிக்கை கொள்ளச் செய்வோம். ஆண்டவரின் வார்த்தை “இறைவார்த்தையை அறிவி, வாய்ப்புக் கிடைத்தாலும் கிடைக்காவிட்டாலும் இதைச் செய்வதில் நீ கருத்தாய் இரு” (2 திமொ 4:2) தீர்மானங்கள் 1) இடர் வந்தபோதும் இடையறாது நற்செய்தியை அறிவிப்போம் 2) இயேசுவை நம்பி ஏற்றுக்கொள்வோம்; ஏனெனில், அவரால்தான் நமக்கு நிலைவாழ்வு அளிக்க முடியும். 3) துன்பங்களைக் கண்டு கலங்கிட வேண்டும். அதுவே இன்பத்திற்கான நுழைவாயில் - மறைத்திரு. மரிய அந்தோணிராஜ், பாளையங்கோட்டை மறைமாவட்டம். #பைபிள் வசனங்கள்

Bible reading: April 20th : First Reading They could not get the better of Stephen because the Spirit prompted what he said A Reading from the Acts of Apostles 6: 8-15 In those days: Stephen, full of grace and power, was doing great wonders and signs among the people. Then some of those who belonged to the synagogue of the Freedmen (as it was called), and of the Cyrenians, and of the Alexandrians, and of those from Cilicia and Asia, rose up and disputed with Stephen. But they could not withstand the wisdom and the Spirit with which he was speaking. Then they secretly instigated men who said, “We have heard him speak blasphemous words against Moses and God.” And they stirred up the people and the elders and the scribes, and they came upon him and seized him and brought him before the Council, and they set up false witnesses who said, “This man never ceases to speak words against this holy place and the law, for we have heard him say that this Jesus of Nazareth will destroy this place and will change the customs that Moses delivered to us.” And gazing at him, all who sat in the Council saw that his face was like the face of an angel. The Word of the Lord. April 20th : Responsorial Psalm Psalm 119:23–24, 26–27, 29–30 (R. 1b) Response : Blessed are those who walk in the law of the Lord. Though princes sit plotting against me, your servant ponders your statutes. See, your decrees are my delight; your statutes are my counsellors. R.: Blessed are those who walk in the law of the Lord. I declared my ways and you answered me; teach me your statutes. Make me grasp the way of your precepts, and I will ponder your wonders. R.: Blessed are those who walk in the law of the Lord. Keep me from the way of falsehood; grant me mercy by your law. I have chosen the way of faithfulness; your decrees I have upheld. R.: Blessed are those who walk in the law of the Lord. Alleluia V. Alleluia. R. Alleluia. V. Man shall not live by bread alone, but by every word that comes from the mouth of God. R. Alleluia. April 20th : Gospel Do not work for food that cannot last, but for food that endures to eternal life A Reading from the Holy Gospel according to St.John 6:22-29 After five thousand men had eaten their fill, the disciples of Jesus saw him walking on the sea. On the next day the crowd that remained on the other side of the lake saw that there had been only one boat there, and that Jesus had not entered the boat with his disciples, but that his disciples had gone away alone. Other boats from Tiberias came near the place where they had eaten the bread after the Lord had given thanks. So when the crowd saw that Jesus was not there, nor his disciples, they themselves got into the boats and went to Capernaum, seeking Jesus. When they found him on the other side of the lake, they said to him, “Rabbi, when did you come here?” Jesus answered them, “Truly, truly, I say to you, you are seeking me, not because you saw signs, but because you ate your fill of the loaves. Do not work for the food that perishes, but for the food that endures to eternal life, which the Son of Man will give to you. For on him God the Father has set his seal.” Then they said to him, “What must we do, to be doing the works of God?” Jesus answered them, “This is the work of God, that you believe in him whom he has sent.” The Gospel of the Lord. ______________ Today's Gospel Reflection: “Rabbi, when did you get here?” Jesus answered them and said, “Amen, amen, I say to you, you are looking for me not because you saw signs but because you ate the loaves and were filled. Do not work for food that perishes but for the food that endures for eternal life, which the Son of Man will give you. For on him the Father, God, has set his seal.” John 6:26–27 The crowd desired one thing, but Jesus desired another. This reality is common to us all. Earlier in this chapter from John’s Gospel, Jesus miraculously fed 5,000 men—not counting the women and children—with five barley loaves and two fish. The crowd was so ecstatic that they wanted to carry Jesus off and crown Him king. Jesus, however, had no desire to be an earthly king, so He withdrew to a mountain to be alone. The next morning, when the crowd discovered Jesus had left, they searched for Him and found Him in Capernaum with the Twelve. When they found Him, they asked, “Rabbi, when did you get here?” Jesus’ response revealed their true motivation: “You are looking for me not because you saw signs but because you ate the loaves and were filled.” In other words, they desired another meal. Their interest in Jesus was superficial. In John’s Gospel, Jesus’ miracles are referred to as “signs.” These signs point to His divine Sonship and salvific mission, revealing Him as the source of eternal life. Jesus recognized that the people sought Him not because they sought spiritual understanding or insight into His divine nature, but solely for material satisfaction—another meal. The crowd desired physical food, but Jesus desired to give them spiritual nourishment to strengthen their faith so that they would believe and receive the eternal and superabundant treasures He came to bestow. Jesus then exhorted them to work for “food that endures for eternal life.” That “food” is their belief in Him, whom the Father sent to bring eternal life. We often find ourselves desiring the passing things of this world more than we desire God. It is natural, not sinful, to experience physical hunger and desire food. But if such desires become the driving force in our lives, then they become disordered. In addition to natural desires, our spiritual desires can also become misguided. For example, if we seek Jesus in prayer solely because we have a favor to ask of Him, then we are acting much like the crowd in today’s Gospel, and Jesus’ words to them would apply to us: “Do not work for food that perishes but for the food that endures for eternal life, which the Son of Man will give you.” Our pursuit of Jesus must not be centered on our own ideas of what is best for us. Only God knows what is best. We must understand this and allow Him to redirect our desires to seek what is eternal. We must not only seek but also desire God’s work in our lives. His greatest work is that we “believe in the one he sent.” We must desire faith in Jesus and His eternal plan, abandoning every superficial or misguided pursuit. Reflect today on what you desire most from your relationship with our Lord. If your ambitions are earthly and fleeting, look higher. Seek the eternal realities God wishes to bestow, and work to realign your desires toward those alone. God is aware of our natural needs and will provide for them according to His will when we prioritize understanding Him, His divine Sonship, and His mission. Learn from the crowd in today’s Gospel and heed Jesus’ gentle rebuke. Believe in the One the Father sent—Jesus, the Son of God—and all good and eternal things will be lavished upon you according to His will. My heavenly King, You desire to be the King of my life, directing my every action and controlling my every desire. I give all control to You, dear Lord, and ask that you redirect my every ambition and desire in accord with Your perfect will. Jesus, I trust in You. #Bible reading

பைபிள் வாசகங்கள்: ஏப்ரல் 21 : முதல் வாசகம் ஆண்டவராகிய இயேசுவே, எனது ஆவியை ஏற்றுக்கொள்ளும். திருத்தூதர் பணிகள் நூலிலிருந்து வாசகம் 7: 51- 8: 1a அந்நாள்களில் ஸ்தேவான் மக்களையும் மூப்பரையும் மறைநூல் அறிஞரையும் நோக்கிக் கூறியது: “திமிர் பிடித்தவர்களே, இறைவார்த்தையைக் கேட்க மறுக்கும் செவியும் ஏற்க மறுக்கும் உள்ளமும் கொண்டவர்களே, உங்களுடைய மூதாதையரைப் போல நீங்களும் தூய ஆவியாரை எப்போதும் எதிர்க்கிறீர்கள். எந்த இறைவாக்கினரைத்தான் உங்கள் மூதாதையர் துன்புறுத்தாமல் இருந்தார்கள்? நேர்மையாளருடைய வருகையை முன்னறிவித்தோரையும் அவர்கள் கொலை செய்தார்கள். இப்போது நீங்கள் இயேசுவைக் காட்டிக் கொடுத்துக் கொன்றுவிட்டீர்கள். கடவுளின் தூதர்கள் வழியாய்த் தரப்பட்ட திருச்சட்டத்தை நீங்கள் பெற்றிருந்தும் அதனைக் கடைப்பிடிக்கவில்லை.” இவற்றைக் கேட்டவர்கள் உள்ளம் கொதித்தெழுந்து, அவரைப் பார்த்துப் பற்களை நறநறவெனக் கடித்தார்கள். அவரோ தூய ஆவியின் வல்லமையை நிறைவாய்ப் பெற்று, வானத்தை உற்றுநோக்கினார். அப்போது கடவுளின் மாட்சியையும் அவர் வலப்பக்கத்தில் இயேசு நிற்பதையும் கண்டு, “இதோ, வானம் திறந்திருப்பதையும், மானிட மகன் கடவுளது வலப்பக்கத்தில் நிற்பதையும் காண்கிறேன்” என்று கூறினார். ஆனால் அவர்கள் தங்கள் செவிகளை அடைத்துக்கொண்டு, பெருங் கூச்சலிட்டு, ஒருமிக்க அவர் மேல் பாய்ந்தார்கள். நகரத்திற்கு வெளியே இழுத்துக் கொண்டுபோய் அவர்மேல் கல்லெறிந்தார்கள். சாட்சிகள் தங்கள் மேலுடைகளைச் சவுல் எனும் இளைஞரிடம் ஒப்படைத்தார்கள். அவர்கள் ஸ்தேவான்மீது கல்லெறிந்தபோது அவர், “ஆண்டவராகிய இயேசுவே, எனது ஆவியை ஏற்றுக்கொள்ளும்” என்று வேண்டிக்கொண்டார். பின்பு முழந்தாள்படியிட்டு, உரத்த குரலில், “ஆண்டவரே, இந்தப் பாவத்தை இவர்கள்மேல் சுமத்தாதேயும்” என்று சொல்லி உயிர்விட்டார். ஸ்தேவானைக் கொலை செய்வதற்குச் சவுலும் உடன்பட்டிருந்தார். ஆண்டவரின் அருள்வாக்கு. ஏப்ரல் 21 : பதிலுரைப் பாடல் திபா 31: 2cd-3. 5,6-7a. 16,20b (பல்லவி: 5a) பல்லவி: உமது கையில் என் உயிரை ஒப்படைக்கின்றேன். அல்லது: அல்லேலூயா. 2cd எனக்கு அடைக்கலம் தரும் கற்பாறையாய் இரும்; என்னைப் பாதுகாக்கும் வலிமைமிகு கோட்டையாய் இரும். 3 ஆம், என் கற்பாறையும் கோட்டையும் நீரே; உமது பெயரின் பொருட்டு எனக்கு வழிகாட்டி என்னை நடத்தியருளும். - பல்லவி 5 உமது கையில் என் உயிரை ஒப்படைக்கின்றேன்; வாக்குப் பிறழாத இறைவனாகிய ஆண்டவரே, நீர் என்னை மீட்டருளினீர். 6 நானோ, பயனற்ற சிலைகளில் பற்றுடையோரை வெறுத்து, ஆண்டவர் மீது நம்பிக்கை வைக்கின்றேன். 7a உமது பேரன்பில் நான் களிகூர்வேன்; அக்களிப்பேன். - பல்லவி 16 உமது முகத்தின் ஒளி அடியேன் மீது வீசும்படி செய்யும்; உமது பேரன்பால் என்னை விடுவித்தருளும். 20b மனிதரின் சூழ்ச்சியினின்று அவர்களைக் காப்பாற்றி, உமது முன்னிலையின் மறைப்பினுள் வைத்துள்ளீர்! நாவுகள் கிளப்பும் பூசலினின்று அவர்களைப் பாதுகாத்து உமது கூடாரத்தினுள் வைத்துக் காக்கின்றீர்! - பல்லவி நற்செய்திக்கு முன் வாழ்த்தொலி யோவா 6: 35 அல்லேலூயா, அல்லேலூயா! வாழ்வு தரும் உணவு நானே. என்னிடம் வருபவருக்குப் பசியே இராது, என்கிறார் ஆண்டவர். அல்லேலூயா. ஏப்ரல் 21 : நற்செய்தி வாசகம் வானிலிருந்து உங்களுக்கு உணவு அருளியவர் மோசே அல்ல; என் தந்தையே. யோவான் எழுதிய நற்செய்தியிலிருந்து வாசகம் 6: 30-35 அக்காலத்தில் மக்கள் இயேசுவிடம், “நாங்கள் கண்டு உம்மை நம்பும் வகையில் நீர் என்ன அரும் அடையாளம் காட்டுகிறீர்? அதற்காக என்ன அரும் செயல் செய்கிறீர்? எங்கள் முன்னோர் பாலை நிலத்தில் மன்னாவை உண்டனரே! ‘அவர்கள் உண்பதற்கு வானிலிருந்து உணவு அருளினார்’ என்று மறைநூலிலும் எழுதப்பட்டுள்ளது அல்லவா!” என்றனர். இயேசு அவர்களிடம், “உறுதியாக உங்களுக்குச் சொல்கிறேன்: வானிலிருந்து உங்களுக்கு உணவு அருளியவர் மோசே அல்ல; வானிலிருந்து உங்களுக்கு உண்மையான உணவு அருள்பவர் என் தந்தையே. கடவுள் தரும் உணவு வானிலிருந்து இறங்கி வந்து உலகுக்கு வாழ்வு அளிக்கிறது” என்றார். அவர்கள், “ஐயா, இவ்வுணவை எங்களுக்கு எப்போதும் தாரும்” என்று கேட்டுக்கொண்டார்கள். இயேசு அவர்களிடம், “வாழ்வு தரும் உணவு நானே. என்னிடம் வருபவருக்குப் பசியே இராது; என்னிடம் நம்பிக்கை கொண்டிருப்பவருக்கு என்றுமே தாகம் இராது” என்றார். ஆண்டவரின் அருள்வாக்கு. ---------------------------------------------------- I திருத்தூதர் பணிகள் 7: 51-8: 1a II யோவான் 6: 30-35 “இந்தப் பாவத்தை இவர்கள்மேல் சுமத்தாதேயும்” தன் தம்பியைக் கொன்றவனுக்காக இறைவனிடம் மன்றாடிய அண்ணன்: ஒரு கிறிஸ்தவக் கிராமத்தில் அண்ணன், தம்பி இருவர் இருந்தனர். இவர்கள் இருவரும் சொந்தமாகவும், அதே நேரத்தில் தனித்தனியாகவும் தொழில் செய்துவந்தனர். இருவருடைய தொழிலும் நன்றாக நடைபெற்றன. இதில் தம்பிக்குத் தொழில்ரீதியாக நிறைய எதிரிகள் உருவானார்கள். அதில் ஓர் எதிரி அவரைத் திட்டமிட்டுக் கொலைசெய்தான். செய்தியறிந்த அண்ணன் மிகவும் வருந்தினார். அவருக்கு அறிமுகமானவர்கள் எல்லாரும் அவரிடம் வந்து, கொலையாளிக்குத் தக்க தண்டனையை நீதிமன்றத்திலிருந்து வாங்கித் தருமாறு கேட்டுக்கொண்டார்கள்; ஆனால், அவர் அவர்களிடம், “நான் என்னுடைய தம்பியைக் கொலை செய்தவரை நீதிமன்றத்தில் நிறுத்தித் தண்டனையை வாங்கிதரப் போவதில்லை; மாறாக நான் அவருக்காக இறைவனிடம் மன்றாடப் போகிறேன்” என்றார். அவர் இவ்வாறு சொன்னதைக் கேட்டு, அவரை வியப்போடு பார்த்தவர்களிடம் அவர், “வழக்கமாக எனக்கு நெருக்கமாக இருப்பவர்களின் பெயர்களை ஒரு குறிப்பேட்டில் எழுதி வைத்து, அவர்களுக்காக நான் இறைவனிடம் வேண்டுவேன். இப்பொழுது என்னுடைய தம்பி இறந்துவிட்டான் அல்லவா! அதனால் நான் அவனுடைய பெயரை நீக்கிவிட்டு, அவனுடைய பெயர் இருந்த இடத்தில், அவனைக் கொலை செய்தவனுடைய பெயரை எழுதி, அவனுக்காக இறைவனிடம் மன்றாடப் போகிறேன்” என்றார். தன் தம்பியைக் கொலை செய்தவனுக்காக இறைவனிடம் மன்றாடிய அந்த அண்ணன்தான் உள்ளத்தால் எத்துணை உயர்ந்தவராக இருக்கின்றார்! இன்றைய முதல் வாசகத்தில் ஸ்தேவான் தன்னைக் கல்லால் எறிந்து கொன்றவர்களுக்காக இறைவனிடம் மன்றாடுவதைக் குறித்து வாசிக்கின்றோம். அதைக் குறித்து நாம் சிந்திப்போம். திருவிவிலியப் பின்னணி: ஸ்தேவன் மக்களையும் மூப்பர்களையும் மறைநூல் அறிஞர்களையும் பார்த்து, “இறைவார்த்தையைக் கேட்க மறுக்கும் செவியும், ஏற்க மறுக்கும் உள்ளமும் கொண்டவர்களே...” என்று சொன்னதும், அவர்கள் உள்ளம் கொதித்தெழுந்து, அவர்மீது கல்லெறிகின்றார்கள். அப்பொழுது ஸ்தேவான் சொல்லக்கூடிய வார்த்தைகள்தான்: “ஆண்டவரே, இந்தப் பாவத்தை இவர்கள்மேல் சுமத்தாதேயும்” என்பதாகும். “தந்தையே இவர்களை மன்னியும்” (லூக் 23: 34) என்ற இயேசுவின் வார்த்தைகளை ஒத்திருக்கும் ஸ்தேவானின் வார்த்தைகள், அவர் தன்னைக் கல்லால் எறிந்து கொன்றவர்களை மன்னிப்பதை வெளிப்படுத்துவையாக இருக்கின்றன. ஸ்தேவான் தன்னைக் கொன்றவர்களை மன்னித்தன் மூலம் இயேசுவின் உண்மையான சீடராகின்றார். நாமும் நமக்கெதிராகத் தீமை செய்தவர்களை மன்னித்து, அவரது உண்மையான சீடர்களாவோம். சிந்தனைக்கு:  மன்னிப்பே மகிழ்ச்சிக்கான வழி – பழமொழி  எப்பொழுதும் உங்களுடைய பகைவர்களை மன்னியுங்கள். ஏனெனில், மன்னிப்பை போன்று வேறு எதுவும் உங்களுடைய பகைவர்களுக்கு எரிச்சல் முட்டாது – ஆஸ்கர் வைல்ட்  ஒருவர் செய்த குற்றங்களை மன்னித்து, இந்த மண்ணில் அன்பும் அமைதியும் தழைக்கச் செய்வோம். இறைவாக்கு: ‘ஆண்டவர் மன்னித்தது போல, நீங்களும் மன்னிக்க வேண்டும்’ (கொலோ 3: 13) என்பார் புனித பவுல். எனவே, ஆண்டவர் நம்மை மன்னித்தது போல், ஒருவர் மற்றவரை மன்னித்து, இறையருளை நிறைவாகப் பெறுவோம். - மறைத்திரு. மரிய அந்தோணிராஜ், பாளையங்கோட்டை மறைமாவட்டம். #பைபிள் வசனங்கள்