#🙋‍♀️ എൻ്റെ സ്റ്റാറ്റസുകൾ ചില മനുഷ്യർ നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലേക്ക് കടന്നുവരുന്നത് വളരെ സാധാരണമായിരിക്കും പക്ഷേ അവർ നമ്മുടെ ഹൃദയത്തിൽ ഒരു സ്ഥാനം നേടിയെടുക്കുമ്പോൾ, അവരെ കാണണമെന്ന ആഗ്രഹം അസാധാരണമാകുന്നു. 💔✨ ഒരു മെസ്സേജോ, ഒരു ഫോൺകോളോ, ഒരു വീഡിയോ കോളോ കുറച്ച് നിമിഷങ്ങൾ ആശ്വാസം തരാം പക്ഷേ ചില സമയങ്ങളിൽ അതൊന്നും മതിയാകില്ല. അവരുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി സംസാരിക്കണം. അവരുടെ അടുത്തിരുന്ന് നിശബ്ദത പോലും പങ്കിടണം അവർ ചിരിക്കുമ്പോൾ അത് നേരിൽ കാണണം വിഷമിക്കുമ്പോൾ ആ കൈകളിൽ കൈ ചേർത്ത് ആശ്വസിപ്പിക്കണം എന്നൊക്കെയുള്ള ആഗ്രഹങ്ങൾ മനസ്സിൽ നിറയും. 🫂❤️ ദൂരം എത്ര ചെറുതായാലും വലുതായാലും, സ്നേഹിക്കുന്ന ഒരാളെ കാണാൻ കഴിയാത്ത അവസ്ഥ ചിലപ്പോൾ ഹൃദയത്തെ വല്ലാതെ തളർത്തും. സാങ്കേതിക വിദ്യ എത്ര മുന്നേറിയാലും, ഒരു സ്‌ക്രീനിന് അപ്പുറത്ത് കാണുന്ന മുഖത്തിന് പകരം, അടുത്തിരുന്ന് കാണുന്ന ഒരൊറ്റ നിമിഷത്തിന്റെ വില ഒരിക്കലും കുറയില്ല. 🌙 സ്നേഹം എന്നത് സംസാരിക്കുന്ന വാക്കുകളിൽ മാത്രം ജീവിക്കുന്നതല്ല. ചിലപ്പോൾ ഒരാളുടെ സാന്നിധ്യത്തിലാണ് അത് കൂടുതൽ മനോഹരമാകുന്നത്. ❤️ പക്ഷേ അതിലും വലിയൊരു സത്യമുണ്ട്. നമ്മൾക്ക് ഒരാളെ കാണണമെന്ന് ആഗ്രഹമുണ്ടാകാം. അവരുടെ ശബ്ദം കേൾക്കണമെന്ന് തോന്നാം. അവരുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി മണിക്കൂറുകളോളം സംസാരിക്കണമെന്ന് മനസ്സ് കൊതിക്കാം. എന്നാൽ ആ ആഗ്രഹങ്ങൾ അവർക്കും ഉണ്ടാകണം. 💔 കാരണം സ്നേഹം പിടിച്ചുവാങ്ങാൻ കഴിയുന്ന ഒന്നല്ല. ആരുടെയെങ്കിലും സമയം ആവശ്യപ്പെട്ട് സ്വന്തമാക്കാനും കഴിയില്ല അത് ഹൃദയത്തിൽ നിന്ന് സ്വാഭാവികമായി വരേണ്ടതാണ്. 🌹 നമ്മൾ എത്ര സ്നേഹിച്ചാലും, എത്ര കാത്തിരുന്നാലും, എത്ര പ്രതീക്ഷിച്ചാലും. നമ്മളെ കാണാനുള്ള ആഗ്രഹം അവർക്കില്ലെങ്കിൽ, നമ്മളെ കേൾക്കാനുള്ള ആകാംക്ഷ അവർക്കില്ലെങ്കിൽ, അവരുടെ ജീവിതത്തിൽ നമ്മുടെ സാന്നിധ്യത്തിന് അത്ര പ്രാധാന്യമില്ലെങ്കിൽ. ആ സത്യം അംഗീകരിക്കുകയെന്നത് തന്നെയാണ് ഏറ്റവും വലിയ വേദന. 😔 ചിലപ്പോൾ, നമ്മൾ ഒരാളെ കാണാൻ കൊതിക്കുന്നതിലും കൂടുതൽ, അവർക്കും നമ്മളെ കാണാൻ കൊതിക്കണം എന്ന ആഗ്രഹമാണ് ഹൃദയത്തെ വേദനിപ്പിക്കുന്നത് ❤️‍🩹 "കാണണമെന്ന തോന്നൽ തന്നെയാണ് ഒരാളെ ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ടവനാക്കുന്നത്. പക്ഷേ ആ തോന്നൽ ഇരുവശത്തും ഒരുപോലെ ഉണ്ടാകുമ്പോഴാണ് സ്നേഹം പൂർണമാകുന്നത്..🥰🥰

#🙋‍♀️ എൻ്റെ സ്റ്റാറ്റസുകൾ അവസാന സന്ദേശം 😔🥺👩‍❤️‍👨🫶🤝✍️ അവൾ പോയിട്ട് വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞിരുന്നു... ജീവിതം മുന്നോട്ട് പോയി. പക്ഷേ ചില ഓർമ്മകൾ മാത്രം സമയം എത്ര കടന്നുപോയാലും പഴകാറില്ല... അവളുടെ പേരുള്ള ഒരു നോട്ടിഫിക്കേഷൻ വന്നാൽ പോലും ഹൃദയം പഴയ പോലെ മിടിക്കുമായിരുന്നു. അത്രമേൽ സ്നേഹിച്ചിരുന്നു അയാൾ. ഒരു രാത്രി... പഴയ ചിത്രങ്ങളും സന്ദേശങ്ങളും നോക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ അയാളുടെ കണ്ണുകൾ ഒരു സന്ദേശത്തിൽ തറച്ചു നിന്നു. അവൾ അവസാനമായി അയച്ച സന്ദേശം. "എന്നെ മറക്കരുത്..." വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് വായിച്ച അതേ വാക്കുകൾ. പക്ഷേ അന്ന് അനുഭവിച്ച വേദനയേക്കാൾ ഇന്ന് അതിന് കൂടുതൽ ഭാരം തോന്നി. അയാൾ ഫോണിന്റെ സ്ക്രീനിൽ വിരൽ ഓടിച്ചു. മായ്ച്ചുകളയാമായിരുന്നു... എല്ലാ ഓർമ്മകളും... എല്ലാ സന്ദേശങ്ങളും. എല്ലാ ചിത്രങ്ങളും. പക്ഷേ... മറക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവരാണ് ഓർമ്മകൾ മായ്ക്കുന്നത്. അയാൾക്ക് അവളെ മറക്കേണ്ടിയിരുന്നില്ല. കാരണം അവൾ ഒരു ഓർമ്മ മാത്രമായിരുന്നില്ല. അയാളുടെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും മനോഹരമായ കാലഘട്ടമായിരുന്നു. ആ രാത്രി... ഒരിക്കലും അയക്കില്ലെന്ന് അറിയാവുന്ന ഒരു സന്ദേശം അയാൾ എഴുതി. "സുഖമാണോ...? നീ സന്തോഷവതിയാണെന്ന് ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നു... നിന്നെ ഞാൻ ഒരിക്കലും വെറുത്തിട്ടില്ല. ഇന്നും ഇല്ല... നീ എന്റേതായില്ല എന്ന വിഷമമുണ്ട്. പക്ഷേ ഒരിക്കൽ നീ എന്റെ ജീവിതത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നല്ലോ എന്ന സന്തോഷം അതിലും വലുതാണ്... നന്ദി... സ്നേഹിക്കാൻ പഠിപ്പിച്ചതിന്. വേദന സഹിക്കാൻ പഠിപ്പിച്ചതിന്. ഇന്നും എന്റെ ഹൃദയത്തിന്റെ ഏറ്റവും മനോഹരമായ ഭാഗമായതിന്..." സന്ദേശം എഴുതി തീർന്നപ്പോൾ അയാളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞിരുന്നു. പക്ഷേ ഇത്തവണ ആ കണ്ണുനീരിൽ വേദന മാത്രമല്ലായിരുന്നു. സ്നേഹവും ഉണ്ടായിരുന്നു. നന്ദിയും ഉണ്ടായിരുന്നു. കാരണം ചില മനുഷ്യർ നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ വരുന്നത് കൂടെ ജീവിക്കാനല്ല... സ്നേഹം എന്താണെന്ന് പഠിപ്പിക്കാനാണ്. ഫോൺ ഓഫ് ചെയ്യുന്നതിന് മുൻപ് അയാൾ അവസാനമായി അവളുടെ ചിത്രം നോക്കി. പതിയെ ചിരിച്ചു. എന്നിട്ട് മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു... "നിന്നെ ഞാൻ മറന്നിട്ടില്ല... മറക്കുകയും ഇല്ല..." അങ്ങനെ അവസാനിക്കാത്ത ഒരു പ്രണയത്തിന് അയാൾ വീണ്ടും ഒരു അവസാന സന്ദേശം എഴുതി...✍️

#🙋‍♀️ എൻ്റെ സ്റ്റാറ്റസുകൾ #💞 നിനക്കായ് കുളിരുള്ള രാത്രിയിൽ നീലാകാശം നോക്കി നിന്നിലെ ഓർമ്മകളിലേക്ക് അലിഞ്ഞു ചേരുമ്പോൾ മനസ്സിൽ വല്ലാത്ത കുളിരാണ്...നിന്നോടുള്ള സ്നേഹത്തിനേ എങ്ങനെ വർണ്ണിക്കണം എന്നറിയില്ല ഒരുപക്ഷേ കടലിലെ മൺ തരിയേക്കാൾ എത്രയോ ആയിരിക്കാം നിന്നോടുള്ള എൻ്റെ സ്നേഹം...കൂട്ടത്തിൽ നിന്നും ഒറ്റപ്പെട്ട് നിൽക്കുന്ന നിന്നെ കൈ പിടിച്ചു വാടാതെ,വീഴാതെ സ്നേഹവും വാത്സല്യവും തന്നു കൂടെ നിറുത്താൻ ആണ് ആഗ്രഹിച്ചിട്ടുള്ളത്...എത്രയോ രാത്രികളിൽ നിൻ്റെ കരിമഷിയിൽ കലർന്ന കണ്ണുനീർ എൻ്റെ നെഞ്ചില് പതിച്ചിട്ടുണ്ട്...ഈ കൈകളിൽ ആ കുഞ്ഞു മുഖം വെച്ച് കിടക്കുമ്പോൾ അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല ഇത്രയും ആഴത്തിൽ ആണ് നീ പതിഞ്ഞിരിക്കുന്നത് എന്ന്... അത്രത്തോളം മനസ്സിൽ തഴുകി തലോടി കൊണ്ട് നടക്കുന്നു ഈ നെഞ്ചില് ആരോരും അറിയാതെ...എന്നെന്നും നിൻ്റെ കൂടെ...ഒരു നിഴലായി സ്വന്തം...ഷാഹി

#🙋‍♀️ എൻ്റെ സ്റ്റാറ്റസുകൾ #💞 നിനക്കായ് പ്രിയപെട്ടവളെ , ഇഷ്ടമാണ് നിന്നെ ഒരുപാട് അതിലേറെ മിസ്സ്‌ ചെയ്യുന്നുണ്ട് ഞാൻ ഇപ്പോൾ. നീ എനിക്ക് ആരാണെന്ന് ചോദിച്ചാൽ ഒറ്റവാക്കിൽ പറയാനുള്ളത് നീ എനിക്ക് എന്റെ എല്ലാം എല്ലാം ആണ്. കൂടെ ഉള്ള ഓരോ നിമിഷവും എനിക്ക് ഞാനായി ജീവിക്കാൻ കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. നിന്റെ സ്നേഹം വിട്ട് പോകുമോ എന്ന് ഓർക്കുമ്പോ തന്നെ ചങ്ക് പിടയും പലവട്ടം ഞാൻ പോകുകയാണെന്നു പറഞ്ഞു പോയിട്ട് തിരിച്ചു വന്നിട്ടുണ്ട്. പോകുകയാണെന്ന് പറയുമ്പോ ചങ്ക് തകരും പിന്നെ ആ ശബ്ദം കേട്ടാലേ അത് തണുക്കു. എന്നും പെയ്യാറുള്ള മഴയും ആ മഴയെ സ്നേഹിക്കുന്ന ഞാനും ‎എന്നാൽ ഇന്ന് ആ മഴ ഒന്ന് ആസ്വദിക്കണം എങ്കിൽ നീ വേണം കൂടെ നിന്റെ ശബ്ദം കേൾക്കാതെ ഒരു ദിവസം പോലും ഉണ്ടാകരുത് എന്നാണ് എന്റെ പ്രാർത്ഥന എന്റെ ചുണ്ടിൽ വിരിയുന്ന ഓരോ പുഞ്ചിരിയും നിനക്കുള്ള സമ്മാനം ആണ് ഒരുപാട് സ്നേഹത്തോടെ നിന്റെ മാത്രം....

#💞 നിനക്കായ് #🙋‍♀️ എൻ്റെ സ്റ്റാറ്റസുകൾ ഒരു ചെടിയും മണ്ണും പ്രണയിച്ചു... 🌱🤎 ഒരു ചെറിയ ചെടി മണ്ണിന്റെ മാറിൽ മുളച്ചുവന്നു. ഓരോ ദിവസവും അത് വളർന്നു, ഇലകൾ വിരിഞ്ഞു, പൂക്കൾ പുഞ്ചിരിച്ചു. അവളെ കാണാൻ എല്ലാവരും വന്നു. അവളുടെ ഭംഗിയെ പുകഴ്ത്തി, പൂക്കളെ സ്നേഹിച്ചു. ഒരു ദിവസം ചെടി മണ്ണിനോട് ചോദിച്ചു: "എന്നെ എല്ലാവരും ഇഷ്ടപ്പെടുന്നു... എന്റെ പൂക്കളെ നോക്കി സന്തോഷിക്കുന്നു... പക്ഷേ നീ എന്തുകൊണ്ടാണ് എപ്പോഴും മൗനമായി നിൽക്കുന്നത്?" മണ്ണ് പതിയെ ചിരിച്ചു. "നിന്റെ പൂക്കളെ സ്നേഹിക്കാൻ ഒരുപാട് പേർ ഉണ്ടാകും... നിന്റെ ഇലകൾ കൊഴിഞ്ഞാൽ ചിലർ മറന്നേക്കും... പക്ഷേ നിന്റെ വേരുകൾ തളരുമ്പോൾ, നിന്നെ താങ്ങി നിർത്താൻ ഞാൻ മാത്രമേ ഉണ്ടാകൂ..." കാലങ്ങൾ മാറി... മഴയും വെയിലും വന്നു പോയി... പൂക്കൾ കൊഴിഞ്ഞു, ഇലകൾ വാടി. എല്ലാവരും ചെടിയുടെ ഭംഗി നഷ്ടപ്പെട്ടെന്ന് പറഞ്ഞു. പക്ഷേ മണ്ണ് മാത്രം അവളെ വിട്ടുപോയില്ല. അവളുടെ ഓരോ വേരിനെയും നെഞ്ചോട് ചേർത്ത് പിടിച്ചു. വീണ്ടും തളിർക്കാനുള്ള ശക്തി നൽകി. കാരണം മണ്ണിന്റെ സ്നേഹം പൂക്കളോടായിരുന്നില്ല.. അവളുടെ ജീവനോടായിരുന്നു. അപ്പോഴാണ് ചെടി മനസ്സിലാക്കിയത്... പൂക്കളെ സ്നേഹിക്കുന്നവർ ഒരുപാട് ഉണ്ടാകും, പക്ഷേ വേരുകളെ ചേർത്ത് പിടിക്കുന്നവരാണ് യഥാർത്ഥ പ്രണയങ്ങൾ... 🌱🌿🌿🍂🍂 🦋ഷാഹി 🕊️

#🙋‍♀️ എൻ്റെ സ്റ്റാറ്റസുകൾ ഒരു നിമിഷമെങ്കിലും സ്വയം ചോദിച്ചുനോക്കൂ... നമ്മൾ ശരിക്കും നമുക്കായി ജീവിച്ചിട്ടുണ്ടോ...? ജനിച്ച നാൾ മുതൽ ഇന്നുവരെ, മറ്റുള്ളവരുടെ സന്തോഷങ്ങൾക്കും പ്രതീക്ഷകൾക്കും വേണ്ടിയാണ് പലപ്പോഴും നമ്മൾ ജീവിച്ചത്. കുടുംബത്തിനായി, സുഹൃത്തുകൾക്കായി, ബന്ധങ്ങൾക്കായി... അങ്ങനെ എല്ലാവർക്കും വേണ്ടി സമയം കണ്ടെത്തിയപ്പോൾ, സ്വന്തം മനസ്സിന് വേണ്ടി മാറ്റിവെച്ച സമയം എത്രയുണ്ടായിരുന്നു...? ഇഷ്ടങ്ങൾ പലതും മനസ്സിൽ കുഴിച്ചുമൂടി... പറയാൻ ആഗ്രഹിച്ച വാക്കുകൾ വിഴുങ്ങി... പോകാൻ ആഗ്രഹിച്ച വഴികൾ ഉപേക്ഷിച്ചു... മറ്റുള്ളവർക്ക് വിഷമമാകരുതെന്ന് കരുതി സ്വന്തം വേദനകൾ പോലും ഒളിപ്പിച്ചു. പലപ്പോഴും നമ്മൾ കരഞ്ഞത് പോലും ആരും കാണാത്ത ഇടങ്ങളിലായിരുന്നു... എല്ലാവരുടെയും ജീവിതത്തിൽ നല്ലൊരു കഥാപാത്രമാകാൻ ശ്രമിക്കുന്നതിനിടയിൽ, സ്വന്തം ജീവിതത്തിലെ നായകനോ നായികയോ ആകാൻ നമ്മൾ മറന്നുപോയി. മറ്റുള്ളവരുടെ സ്വപ്നങ്ങൾക്ക് നിറം പകർന്നുകൊടുക്കുമ്പോൾ, സ്വന്തം സ്വപ്നങ്ങൾ നിറം മങ്ങിപ്പോയത് പോലും ശ്രദ്ധിച്ചില്ല... ചിലപ്പോൾ രാത്രിയുടെ നിശബ്ദതയിൽ ഒറ്റയ്ക്ക് ഇരിക്കുമ്പോൾ മനസ്സ് ചോദിക്കും... "ഇത്ര വർഷങ്ങൾ ജീവിച്ചു, പക്ഷേ അതിൽ എത്ര വർഷങ്ങൾ എന്റേതായിരുന്നു?" എന്ന്. ആ ചോദ്യം കേൾക്കുമ്പോൾ ഉള്ളിൽ ഒരു നൊമ്പരം തോന്നും... കാരണം അതിന്റെ ഉത്തരം പലർക്കും അറിയാം... ജീവിതം ഒരിക്കലും തിരികെ തരാത്ത ഒന്നാണ് സമയം. നഷ്ടപ്പെട്ട പണവും ബന്ധങ്ങളും ചിലപ്പോൾ തിരികെ കിട്ടും... പക്ഷേ നമുക്കായി ജീവിക്കാതെ കടന്നുപോയ ദിവസങ്ങൾ ഒരിക്കലും തിരികെ വരില്ല.. ജീവിതത്തിന്റെ പകുതിയിലേറെ സമയം മറ്റുള്ളവർക്കായി ജീവിച്ചശേഷം, ഒരുനാൾ കണ്ണാടിക്ക് മുന്നിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ ഒരു ചോദ്യം മാത്രം ബാക്കിയാകും... "എല്ലാവർക്കും വേണ്ടി ജീവിച്ച ഞാൻ ഒരിക്കലെങ്കിലും എനിക്കുവേണ്ടി ജീവിച്ചിട്ടുണ്ടോ... .അതുകൊണ്ട് ജീവിതത്തിന്റെ തിരക്കുകൾക്കിടയിലും സ്വയം മറക്കരുത്. എല്ലാവരെയും സ്നേഹിക്കൂ... എല്ലാവർക്കും വേണ്ടി ജീവിക്കൂ... പക്ഷേ അതിനിടയിൽ സ്വന്തം മനസ്സിനെയും സ്നേഹിക്കാൻ മറക്കരുത്. കാരണം ഈ ലോകത്ത് എല്ലാവർക്കും വേണ്ടി ജീവിച്ച ഒരാളായി മാത്രമല്ല, ഒരിക്കലെങ്കിലും നമുക്കായി ജീവിച്ച ഒരാളായി കൂടി ഓർമ്മിക്കപ്പെടാൻ നമ്മൾ അർഹരാണ്...❤️ Self Love and Self Respect Is Important🔥🥰 🦋ഷാഹി 🕊️

#🙋‍♀️ എൻ്റെ സ്റ്റാറ്റസുകൾ ഇന്നലെ വൈകുന്നേരം അവളുടെ ഒരു മെസേജ് വന്നു. "ഷാഹി ... ഇന്നത്തെ പ്ലാൻ എന്താണ്?" "ഇതുവരെ ഒന്നും തീരുമാനിച്ചിട്ടില്ല," ഞാൻ പറഞ്ഞു. അൽപനേരം കഴിഞ്ഞ് അവൾ വീണ്ടും ചോദിച്ചു. "എന്തെങ്കിലും പ്ലാൻ ഉണ്ടോ?" "ഇല്ല... നീ പറ." അപ്പോൾ അവൾ മൃദുവായി പറഞ്ഞു, "നമുക്ക് ബീച്ചിലേക്ക് പോയാലോ? എനിക്ക് ജസ്റ്റ് ഒന്ന് അവിടെ ഇരിക്കണം തോന്നുന്നു... നിന്റെ കൂടെ." ആ വാക്കുകളിൽ ഒരു പ്രത്യേക ആഗ്രഹം ഉണ്ടായിരുന്നു. വൈകുന്നേരം ഏഴുമണിക്ക് ഞാൻ അവളുടെ വീടിനു മുന്നിൽ എത്തി. ബ്ലാക്ക് ഡ്രസ്സിൽ അവൾ അതീവ സുന്ദരിയായിരുന്നു. കാറിൽ കയറിയ ശേഷം ഞങ്ങൾ ബീച്ചിലേക്ക് യാത്ര തിരിച്ചു. അവിടെ എത്തി ഇറങ്ങാൻ നേരം അവൾ ബാഗിൽ നിന്ന് ഒരു കവർ എടുത്ത് എനിക്ക് തന്നു. "ഇത് ഇടണം." തുറന്ന് നോക്കിയപ്പോൾ ഒരു ബ്ലാക്ക് ഷർട്ടും വെള്ള പാന്റും. അവളുടെ ഇഷ്ടത്തിന് ഞാൻ അത് ധരിച്ചു. തിരമാലകളും തണുത്ത കാറ്റും മാത്രം സാക്ഷിയായി ഞങ്ങൾ കടൽത്തീരത്ത് ഇരുന്നു. ആദ്യം പല കാര്യങ്ങളും സംസാരിച്ചു. പിന്നെ വാക്കുകൾക്ക് പകരം കണ്ണുകളായിരുന്നു സംസാരിച്ചത്. കുറച്ചുനേരം കഴിഞ്ഞ് അവൾ എന്റെ കൈ പിടിച്ചു. പിന്നീട് എന്റെ തോളിലേക്ക് ചാഞ്ഞു. അവളുടെ മനസ്സിൽ പറയാനുണ്ടായിരുന്ന പല കാര്യങ്ങൾക്കും മറുപടിയായി ഞാൻ അവളുടെ തലയിൽ ഒരു സ്നേഹചുംബനം നൽകി. പിന്നെ നെറ്റിയിലും. അത് കിട്ടിയ നിമിഷം അവളുടെ മുഖത്ത് വിരിഞ്ഞ സന്തോഷം ഇന്നും എന്റെ മനസ്സിലുണ്ട്. പെട്ടെന്ന് അവൾ എന്നെ മുറുകെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. കരഞ്ഞുകൊണ്ട് അവൾ പറഞ്ഞു, "നിന്നെ നഷ്ടപ്പെടുമോ എന്ന് ഞാൻ ഭയപ്പെട്ടു ഷാഹി ... ഇപ്പോഴാണ് എനിക്ക് സമാധാനമായത്." അൽപനേരം നിശ്ശബ്ദമായി നിന്ന ശേഷം അവൾ വീണ്ടും പറഞ്ഞു, "നീ എന്റേതാണ്... നീ എന്നെ വിട്ട് എവിടെയും പോകില്ലെന്ന് എനിക്ക് ഇപ്പോൾ മനസ്സിലായി." ആ നിമിഷം അവളുടെ കണ്ണുനീർ പോലും എനിക്ക് സ്നേഹത്തിന്റെ ഭാഷയായി തോന്നി. കടലും കാറ്റും ചന്ദ്രപ്രകാശവും സാക്ഷിയായി കുറച്ചുനേരം കൂടി ഞങ്ങൾ അവിടെ ഇരുന്നു. പിന്നീട് അവളെ വീട്ടിൽ എത്തിച്ച് ഞാൻ മടങ്ങി. പക്ഷേ ആ രാത്രി മുഴുവൻ എന്റെ മനസ്സിൽ നിറഞ്ഞുനിന്നത് അവളുടെ ആ വാക്കുകളായിരുന്നു... "നീ എന്റേതാണ്..." ❤️

#🙋‍♀️ എൻ്റെ സ്റ്റാറ്റസുകൾ പ്രണയവും സൗഹൃദവും ഒരാളിൽ നിന്നു തന്നെ ലഭിക്കുന്നത് ജീവിതത്തിൽ അപൂർവമായി കിട്ടുന്ന ഒരു അനുഗ്രഹം പോലെയാണ്. ❤️ കാരണം പലപ്പോഴും പ്രണയം വേറെയൊരാളിൽ നിന്ന്, സൗഹൃദം വേറെയൊരാളിൽ നിന്ന് എന്നിങ്ങനെ വിഭജിക്കപ്പെടുന്ന ലോകത്തിൽ രണ്ടും ഒരാളിൽ തന്നെ കണ്ടുകിട്ടുമ്പോൾ അത് ബന്ധത്തെ കൂടുതൽ ആഴമുള്ളതാക്കും. അവൻ/അവൾ വെറും പ്രിയപ്പെട്ട ആളല്ല നിങ്ങളുടെ മനസ്സിനെ മനസ്സിലാക്കുന്ന കൂട്ടുകാരനും, നിങ്ങളുടെ മൗനങ്ങൾ പോലും വായിച്ചെടുക്കുന്ന പ്രണയവും ആകുന്നു. അങ്ങനെ ഒരാൾ ജീവിതത്തിൽ ഉണ്ടെങ്കിൽ വലിയ വാക്കുകൾ വേണ്ട, വലിയ തെളിവുകളും വേണ്ട ഒറ്റൊരു “നീ ഉണ്ടല്ലോ” എന്ന വിശ്വാസം മതി ലോകം സമാധാനമായി തോന്നാൻ. 🌸 പക്ഷേ ഒരു കാര്യം ഓർക്കണം അത്തരം ബന്ധങ്ങൾ “പൂർണ്ണമായി കിട്ടി” എന്ന ഉറപ്പിൽ അല്ല, ഒരുമിച്ച് വളർത്തിയെടുക്കുന്ന സ്നേഹത്തിലും മനസ്സിലാക്കലിലുമാണ് നിലനിൽക്കുന്നത്.❤️❤️

#🙋‍♀️ എൻ്റെ സ്റ്റാറ്റസുകൾ രാവിലെ കണ്ണുതുറന്ന നിമിഷം മുതൽ മനസ്സിന്റെ ആഴങ്ങളിൽ ഒരു പേരറിയാത്ത ശൂന്യത കൂടുകൂട്ടിയിരിക്കുന്നു. ഇന്നലെ വരെ പ്രിയപ്പെട്ടതായി തോന്നിയ ബന്ധങ്ങളും വാക്കുകളും ഇന്ന് എവിടെയോ അകന്നുപോയതുപോലെ. ആരും എന്നെ തള്ളിപ്പറഞ്ഞിട്ടില്ല, ആരും വിടപറഞ്ഞിട്ടില്ല; എന്നിട്ടും ഞാൻ ആരുടെയോ ജീവിതത്തിന്റെ അരികിൽ നിന്ന് പതിയെ മാഞ്ഞുപോകുന്ന ഒരക്ഷരമായി മാറിയെന്ന തോന്നൽ ഹൃദയത്തെ മുറിവേൽപ്പിക്കുന്നു. ചുറ്റും മനുഷ്യരുടെ ശബ്ദങ്ങളുണ്ട്, പുഞ്ചിരികളുണ്ട്, ജീവിതത്തിന്റെ തിരക്കുകളുണ്ട്. പക്ഷേ അവയ്ക്കിടയിൽ ഞാൻ മാത്രം ഒരു നിർജന ദ്വീപുപോലെ ഒറ്റപ്പെട്ടുനിൽക്കുന്നു. ഒരിക്കൽ എന്നെ തേടിയെത്തിയിരുന്ന ഓർമ്മകൾക്കും ഇന്ന് വഴിതെറ്റിയതുപോലെ. എന്റെ സാന്നിധ്യം ആരുടെയും കാത്തിരിപ്പല്ലെന്നും, എന്റെ അഭാവം ആരുടെയും നഷ്ടമല്ലെന്നും മനസ്സ് ആവർത്തിച്ചു പറയുമ്പോൾ, ഉള്ളിൽ ഒരു നിശ്ശബ്ദ കൊടുങ്കാറ്റ് വീശിത്തുടങ്ങുന്നു. വിടപറച്ചിലുകളൊന്നുമില്ലാതെ ചില ബന്ധങ്ങൾ അകലാറുണ്ട്. അസ്തമയസൂര്യൻ കടലിനുള്ളിലേക്ക് പതിയെ മറയുന്നതുപോലെ, ചില സ്നേഹങ്ങളും ചില അടുപ്പങ്ങളും ഒരു വാക്കുപോലും പറയാതെ ജീവിതത്തിൽ നിന്ന് ഒഴുകിപ്പോകും. ഇന്ന് എന്റെ മനസ്സും അങ്ങനെ ഒരു സന്ധ്യാകടലാണ്—തിരമാലകളില്ലാതെ കലങ്ങുന്ന, ആരോ ഉണ്ടായിരുന്നു എന്ന ഓർമ്മയും ആരുമില്ല എന്ന യാഥാർത്ഥ്യവും തമ്മിൽ കുടുങ്ങിക്കിടക്കുന്ന ഒരു സന്ധ്യാകടൽ. ആ ഏകാന്തതയുടെ നടുവിൽ ഞാൻ നിൽക്കുന്നു; മറന്നുപോയ ഒരു ഗാനത്തിന്റെ അവസാന വരിപോലെ, ആരും വായിക്കാത്ത ഒരു പുസ്തകത്തിലെ മടക്കിവെച്ച താളുപോലെ. ഇന്നത്തെ ഈ നിശ്ശബ്ദ വേദനയ്ക്ക് ഒരുപക്ഷേ നാളെ ഒരു അർത്ഥം കിട്ടുമായിരിക്കും. പക്ഷേ ഇന്ന്, ഞാൻ അനുഭവിക്കുന്നത്—ഒരാളാൽ ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ടതല്ല, മറിച്ച് പതിയെ മറക്കപ്പെട്ടുപോകുന്നതിന്റെ ആഴമേറിയ ദുഃഖമാണ്. ✨🥀............ ✍🏼

#🙋‍♀️ എൻ്റെ സ്റ്റാറ്റസുകൾ ചില വിയോഗങ്ങൾ വെറും വാർത്തകളല്ല... അത് ഹൃദയത്തിന്റെ ഒരു കോണിൽ ഉണ്ടാകുന്ന വലിയ ശൂന്യതയാണ്. നമ്മളെ ഒരുപാട് ചിരിപ്പിച്ച, ചിലപ്പോൾ ചിന്തിപ്പിച്ച, ചിലപ്പോൾ കണ്ണ് നനയിച്ച ആ മഹാനായ കലാകാരൻ ഇന്ന് ഓർമ്മകളിലേക്ക് മറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. സ്ക്രീനിൽ അദ്ദേഹം പ്രത്യക്ഷപ്പെടുമ്പോൾ അറിയാതെ നമ്മുടെ മുഖത്ത് ഒരു പുഞ്ചിരി വിരിയുമായിരുന്നു. ജീവിതത്തിന്റെ ഭാരങ്ങൾക്കിടയിൽ ഒരു നിമിഷമെങ്കിലും നമ്മളെ സന്തോഷിപ്പിക്കാൻ അദ്ദേഹത്തിന് കഴിഞ്ഞിരുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ വിയോഗം ഒരു നടന്റെ മരണം മാത്രമല്ല, മലയാളികളുടെ കുടുംബത്തിലെ ഒരാളെ നഷ്ടപ്പെട്ടതുപോലെയുള്ള വേദനയാണ്. ഒരു കലാകാരന്റെ യഥാർത്ഥ വിജയം അദ്ദേഹം നേടിയ പുരസ്‌കാരങ്ങളിലല്ല, ജനങ്ങളുടെ ഹൃദയത്തിൽ നേടിയ സ്ഥാനത്തിലാണ്. ആ സ്ഥാനത്ത് സലിം കുമാർ എന്ന പേര് എന്നും മായാതെ നിലനിൽക്കും. വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞാലും അദ്ദേഹത്തിന്റെ കഥാപാത്രങ്ങൾ കാണുമ്പോൾ നമ്മൾ ചിരിക്കും, പക്ഷേ ഇന്ന് ആ ചിരികൾക്കിടയിൽ ഒരു തുള്ളി കണ്ണീരും ഉണ്ടാകും. ജീവിതം അവസാനിച്ചാലും ഓർമ്മകൾക്ക് മരണമില്ല. നിങ്ങൾ നൽകിയ സന്തോഷ നിമിഷങ്ങളും, മനോഹരമായ കഥാപാത്രങ്ങളും, മലയാളികളുടെ ഹൃദയത്തിൽ നിങ്ങൾക്കായി ഒരുക്കിയ സ്നേഹത്തിന്റെ ഇടവും ഒരിക്കലും മായുകയില്ല. ഇന്ന് ഒരു കലാകാരൻ വിടപറഞ്ഞു... പക്ഷേ ഒരു ഓർമ്മ, ഒരു ചിരി, ഒരു കാലഘട്ടം മലയാളികളുടെ മനസ്സിൽ എന്നും ജീവിച്ചിരിക്കും. 🌹 പ്രിയ കലാകാരന് ഹൃദയം നിറഞ്ഞ ആദരാഞ്ജലികൾ...🌹🌹🌹