@kissakal
@kissakal

കിസ്സകളുടെ സുൽത്താൻ

🔝 കിസ്സകളുടെ കലവറ#⃣ 🔜 kissakaludesulthan@gmail.com📧 http://kissakaludesulthan.blogspot.com

#അമ്മത്തൊട്ടിൽ# "സീമേ.. ബ്ളൗസ് മുഴുവൻ നനഞ്ഞല്ലോ ? മുന്താണിക്കിടയിലൂടെ, സീമയുടെ നനഞ്ഞ് കുതിർന്ന നിറഞ്ഞ മാറിടം നോക്കി, അടുത്തിരുന്ന ഷീല അവളോട് പറഞ്ഞു. "ങ്ഹാ ചേച്ചീ.. കുഞ്ഞ് കുടിക്കേണ്ട സമയം കഴിഞ്ഞില്ലേ?എനിക്കാണെങ്കിൽ പാല് നിറഞ്ഞിട്ട് ,വല്ലാതെ കഴക്കുകയും ചെയ്യുന്നു." "താനൊരു കാര്യം ചെയ്യ്, ബാത്റൂമിൽ പോയിട്ട് കുറച്ച് പിഴിഞ്ഞ് കളയ് ,അല്ലെങ്കിൽ ആകെ ബുദ്ധിമുട്ടാകും" ഷീലേച്ചിയുടെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം, സീമ ബാത്രൂമിലേക്ക് പോയി. കോമൺ ബാത്റൂമായത് കൊണ്ട്, അവൾ അകത്ത് കയറി, കതകടച്ച് ഭദ്രമായി കുറ്റിയിട്ടു. എന്നിട്ട് ,ബ്ളൗസിൻ്റെ ഹുക്കുകൾ വിടർത്തിയിട്ട് ,മാറിടങ്ങൾ ഓരോന്നായ് പുറത്തെടുത്ത്, കൈവിരലുകൾ കൊണ്ടമർത്തി കുറെശ്ശെ പാല് പിഴിഞ്ഞ്, വാഷ് ബെയ്സനിലേക്ക് കളഞ്ഞു. തൻ്റെ കുഞ്ഞ് കുടിക്കേണ്ട പാലാണ്, താനിങ്ങനെ പാഴാക്കി കളയുന്നത് എന്നോർത്തപ്പോൾ, അവൾക്ക് വല്ലാത്ത സങ്കടം തോന്നി. പ്രസവം കഴിഞ്ഞ് മൂന്ന് മാസമേ ആയിട്ടുള്ളു, അപ്പോഴേക്കും ലീവ് തീർന്നു ,കുറച്ച് ദിവസം കൂടി ലീവ് എക്സ്റ്റൻ്റ് ചെയ്യാൻ ആപ്ളിക്കേഷൻ കൊടുത്തെങ്കിലും, അനുവദിച്ച് കിട്ടിയില്ല, വേണമെങ്കിൽ ലോസ് ഓഫ് പേ എടുത്ത് കൊള്ളാൻ പറഞ്ഞു ,പക്ഷേ ശബ്ബളം കിട്ടില്ലല്ലോ, അത് കൊണ്ട് വേണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞു. പെൺമക്കളെ കെട്ടിച്ചു വിട്ട കടങ്ങൾ തീർക്കാൻ വേണ്ടിയാണ്, മകനെ കൊണ്ട് ജോലിയുള്ള പെണ്ണിനെ തന്നെ കല്യാണം കഴിപ്പിച്ചതെന്ന്, അമ്മായി അമ്മ എപ്പോഴും പറയാറുണ്ട്. അങ്ങനെയുള്ളപ്പോൾ, ശബ്ബളമില്ലാതെ ലീവെടുത്ത് വീട്ടിൽ നിന്നാൽ, അവരുടെ മുഖം കറുക്കും, മാത്രമല്ല കുത്ത് വാക്കും ,കോള് വാക്കും കൊണ്ട്, ചിലപ്പോൾ തൻ്റെ സ്വസ്ഥതയും സമാധാനവും പോയെന്നിരിക്കും ,എന്തായാലും കുറച്ച് നാള്, തൻ്റെ കുഞ്ഞ് മുലപ്പാലിനായി കരഞ്ഞ് കൊണ്ടിരിക്കും ,താനിത് പോലെയെന്നും നെഞ്ച് വേദന സഹിക്കേണ്ടിയും വരും ,സഹിക്കുക തന്നെ ,അല്ലാതെ വേറെ വഴിയില്ലല്ലോ പെട്ടെന്ന് കതകിൽ മുട്ടുന്ന ശബ്ദം കേട്ട് സീമ ,ബ്ളൗസും , സാരിയും നേരെയാക്കി വേഗം വാതില് തുറന്നു. ക്ളർക്ക് വിനോദായിരുന്നു അത് . "ങ്ഹാ, മേഡമായിരുന്നോ? ഞാൻ കരുതി ആ പ്യൂൺ ഗോപാലനായിരിക്കുമെന്ന് , അവനിത് പോലെ ബാത്റൂമിൽ കയറി, ഏറെ നേരം ഇരിക്കുന്ന പതിവുണ്ട്" അയാളുടെ മുഖത്ത് നോക്കി, ഒന്ന് മന്ദഹസിച്ചിട്ട് സീമ വേഗം തൻ്റെ സീറ്റിലേക്ക് പോയി. കമ്പ്യൂട്ടറിൻ്റെ മുന്നിലിരിക്കുമ്പോഴും, സീമയുടെ മനസ്സ് നിറയെ കുഞ്ഞിനെ കുറിച്ചുള്ള ചിന്തകളായിരുന്നു' മോൻ വിശന്ന് കരയുന്നുണ്ടാവുമോ? താൻ ഇറങ്ങുന്നതിന് മുൻപ് വയറ് നിറച്ച് പാല് കൊടുത്ത് ഉറക്കിയിട്ടാണ്, ഓഫീസിലേക്ക് വന്നത് ഇപ്പോൾ ഉണരേണ്ട സമയമായി, ഉണരുമ്പോൾ അവന് കൊടുക്കാനുള്ള പാല്, തിളപ്പിച്ച് കുപ്പിയിലൊഴിച്ച് വച്ചിട്ടുണ്ട്. ബാലേട്ടൻ്റെ അമ്മയോട് താനത് എടുത്ത് പറയുകയും ചെയ്തു. "ഞാനും മൂന്നാലെണ്ണത്തിനെ പെറ്റ് വളർത്തിയതാ, എനിക്കറിയാം കുഞ്ഞിന് വിശക്കുമ്പോൾ പാല് കൊടുക്കണമെന്ന് " താൻ , കുഞ്ഞിൻ്റെ കാര്യം ആവർത്തിച്ച് പറഞ്ഞതിൻ്റെ നീരസം, അമ്മയുടെ സംസാരത്തിലുണ്ടായിരുന്നു. അമ്മ ദേഷ്യപ്പെട്ടാലും വേണ്ടില്ല ,വീട്ടിലേക്ക് ഒന്ന് വിളിച്ച് നോക്കാം, അല്ലാതെ തനിക്കൊരു സമാധാനവും കിട്ടില്ല. ഇരുന്നിട്ട് ഇരിപ്പുറക്കാതെ സീമ, മൊബൈലെടുത്ത് വീട്ടിലേക്ക് വിളിച്ചു. "ഹലോ" അവിടെ അമ്മയാണ് ഫോണെടുത്തത്. "അമ്മേ ..കുഞ്ഞ് ഉണർന്നോ ? "ഉം ,കുഞ്ഞുണരുകയും ചെയ്തു, ഞാനവന് പാല് കൊടുക്കുകയും ചെയ്തു" "എന്നിട്ടവൻ ഉറങ്ങിയോ അമ്മേ..? "എവിടുന്നുറങ്ങാൻ ,അവൻ അച്ഛൻ്റെ കയ്യിലിരുന്ന് കളിക്കുന്നു" "ങ്ഹേ, അച്ഛൻ്റെ കയ്യിലോ ?അപ്പോൾ ബാലേട്ടൻ ഓഫീസിൽ നിന്ന് വന്നോ? "ങ്ഹാ വന്നു ,നീ അവൻ്റെ ഫോണിലേക്ക് വിളിക്ക് ,അപ്പോൾ വിശേഷങ്ങളൊക്കെ നേരിട്ട് ചോദിച്ചറിയാമല്ലോ" അതും പറഞ്ഞ് അമ്മ ,ലാൻറ്ഫോണിൻ്റെ റിസീവർ താഴ്ത്തി വച്ചപ്പോൾ,ആകാംക്ഷയോടെ സീമ ,ബാലൻ്റെ മൊബൈലിലേക്ക് വിളിച്ചു. "ബാലേട്ടാ ... എന്താ നേരത്തെ വന്നത് ,ലീവെടുത്തോ? "ങ്ഹാ എനിക്ക് അവിടെ ചെന്നിട്ട് ഒരു സമാധാനവുമില്ല സീമേ.. ഇന്നലെ വരെ മോൻ്റെ കാര്യങ്ങൾ നോക്കാൻ നീയടുത്തുണ്ടായിരുന്നല്ലോ, ഇന്നിപ്പോൾ നീ പോയിക്കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ,എൻ്റെ മനസ്സില് വല്ലാത്തൊരു ഭീതി ,അമ്മ നോക്കുമെങ്കിലും ,പശുവിനെ കെട്ടാനോ മറ്റോ അമ്മ പറമ്പിലേക്കു പോകുമ്പോൾ ,മോൻ തനിച്ചാവില്ലേ?അപ്പോൾ അവൻ ഉണർന്ന് തൊട്ടിലിൽ നിന്ന് താഴെ വീഴുമോ, എന്നൊക്കെയുള്ള ആശങ്ക കാരണം ഞാനൊരു ലീവെടുത്ത് ഇങ്ങോട്ട് പോന്നു" "ആങ്ഹാ, അപ്പോൾ എനിക്ക് മാത്രമല്ല ,ബാലേട്ടൻ്റെ മനസ്സിലും ഉത്ക്കണ്ഠയുണ്ടായിരുന്നല്ലേ? "അത് പിന്നെ, ഇല്ലാണ്ടിരിക്കുമോ? അവൻ എൻ്റെ ചോരയല്ലേടീ..." "അതൊക്കെ ശരി തന്നെ, ഇന്ന് ലീവെടുത്തെന്ന് കരുതി നാളെ മുതൽ എന്ത് ചെയ്യും? "അതിന് ഞാനൊരു വഴി കണ്ടിട്ടുണ്ട്, നിനക്കല്ലേ ലീവ് തീർന്ന് പോയിട്ടുള്ളു ,എനിക്ക് പക്ഷേ സർവ്വീസിൽ കയറിയ കാലം തൊട്ടുള്ള ലീവുകൾ അക്കൗണ്ടിൽ കിടപ്പുണ്ടല്ലോ ?അത് കൊണ്ട് നാളെ തന്നെ, രണ്ട് മാസത്തേക്ക് ഞാൻ ലീവ് കൊടുക്കാൻ പോകുവാ ,അതാകുമ്പോൾ, നീ ജോലിക്ക് പോയാലും, ദിവസം രണ്ട് പ്രാവശ്യമെങ്കിലും, എനിക്ക് കുഞ്ഞിനെയും കൊണ്ട് നിൻ്റെ ഓഫീസിലെത്താൻ പറ്റും ,അപ്പോൾ അവിടെയിരുന്ന് നിനക്കവന് വയറ് നിറച്ച് മുലപ്പാല് കൊടുക്കാമല്ലോ? "അത് കൊള്ളാമല്ലോ ,നല്ല ഐഡിയ ,പക്ഷേ രണ്ട് മാസം കഴിയുമ്പോൾ പിന്നെ എന്ത് ചെയ്യും" "അപ്പോഴേക്കും എനിക്ക് ട്രാൻസ്ഫറായിട്ട് ഞാൻ വീടിനടുത്തേക്ക് വരുമല്ലോ? പിന്നെ ലീവെടുക്കാതെ തന്നെ ലഞ്ച് ബ്രേക്കിനും ,ടീ ബ്രേക്കിനുമൊക്കെ ഒരഡ്ജസ്റ്റ്മെൻറിൽ നമുക്ക് കാര്യങ്ങൾ നടത്താം ,നീ സമാധാനമായിരിക്ക് എല്ലാം ശരിയാവും" ബാലേട്ടൻ്റെ ആ പിന്തുണ മതിയായിരുന്നു അവൾക്ക്, പിന്നീടവൾ സമാധാനത്തോടെ തൻ്റെ ജോലിയിൽ വ്യാപൃതയായി.സജി തൈപ്പറമ്പ് #📔 കഥ #📙 നോവൽ #വായനശാല
### ദിവ്യഗർഭം "നീ എന്താ പറയുന്നത് ദീപേ? ഇതൊക്കെ ഇക്കാലത്ത് നടക്കുന്നതാണോ? സന്ദീപ് ഇതൊക്കെ കണ്ട് മിണ്ടാതിരിക്കുന്നോ?" ചേച്ചിയുടെ ആ ചോദ്യം കേട്ട് അവളൊന്ന് വിതുമ്പി.. മാസങ്ങളായി അവളനുഭവിക്കുന്ന സംഘർഷങ്ങൾക്ക് ഒരു പരിഹാരം തേടിയാണ് അവൾ അവരോട് കാര്യങ്ങൾ അവതരിപ്പിച്ചത്... " സന്ദീപിനും ഒന്നും പറയാൻ പറ്റാത്ത അവസ്ഥയാണ് ചേച്ചി.. അത് പോലെയാണ് അമ്മ എന്നോട് സ്നേഹം കാണിക്കുന്നത്.. പിന്നെ മകന്റെ ഇഷ്ടത്തിന് നടത്തിയ വിവാഹമല്ലേ? " "എന്നാലും ഇത് ഇത്തിരി കടന്ന കയ്യല്ലേ? മരുമകൾ ഗർഭിണിയാവാതിരിക്കാൻ മരുമകളോടൊപ്പം കിടക്കുക എന്ന് പറയുന്നതിന് എന്ത് ന്യായീകരണം ആണ് ഉള്ളത്.. നീ ഇത് അവനോട് പറഞ്ഞ് എത്രയും പെട്ടെന്ന് ഒരു പരിഹാരം കണ്ടില്ലെങ്കിൽ പ്രശ്നങ്ങൾ കൂടുതൽ വഷളാവുമേ പറഞ്ഞേക്കാം.. അല്ലെങ്കിൽ ഇലക്കും മുള്ളിനും കേടില്ലാതെ ഒരു വാടക വീടെടുത്ത് മാറുക.." അവർ പറഞ്ഞതിന് മറുപടി പറയാനാവാതെ അവൾ വിങ്ങിപ്പൊട്ടിക്കൊണ്ടിരുന്നു.. "ഞാനെന്ത് ചെയ്യാനാ ചേച്ചി.. ഒറ്റ മകനല്ലേ.. ആളുകൾ എന്താ പറയാ.. അമ്മയെ ഒറ്റക്കാക്കി ഭാര്യയോടൊപ്പം പോയെന്ന് പറയില്ലേ? പിന്നെ കടയും വീടുമെല്ലാം അമ്മയുടെ പേരിലല്ലേ? അമ്മ എന്നോട് സന്ദീപിനെ അറിയിക്കരുതെന്ന് പറഞ്ഞ് ഒരു രഹസ്യം പറഞ്ഞു അതാ എനിക്ക് ഒരിക്കലും ഉൾക്കൊള്ളാനാവാത്തത്" ദീപ പറഞ്ഞത് കേട്ട് അവർ ആകാംക്ഷയോടെ അവളെ നോക്കി... "എന്താ അത്?" " ഞങ്ങൾക്ക് കുട്ടി ജനിച്ചാൽ അമ്മയുടെ ജീവന് ആപത്താണെന്ന് കുടുംബ ജ്യോത്സ്യൻ പറഞ്ഞെത്രേ.. അത് കൊണ്ട് ഒരിക്കലും അത് സംഭവിച്ച് കൂട എന്നും തുടർന്ന് എനിക്ക് ദിവ്യ ഗർഭമുണ്ടാകുമെന്നും അങ്ങനെ ജനിക്കുന്ന കുഞ്ഞിനെ ഈ കുടുംബത്തെ രക്ഷിക്കാനാവൂ എന്നും പറഞ്ഞു.. ഞാനെന്താ പറയാ.. ഇത് സന്ദീപിനോട് പറയരുതെന്നും അഥവാ പറഞ്ഞാൽ അമ്മ പിന്നെ ജീവിച്ചിരിക്കില്ലെന്നും പറഞ്ഞു.. " അവൾ പറഞ്ഞത് കേട്ട് കാര്യങ്ങളുടെ കിടപ്പുവശം അത്ര പന്തിയല്ലെന്ന് അവർക്ക് തോന്നി.. കാരണം അമ്മയുടെ സ്വഭാവം അവർക്കറിയുന്നത് ആണ്.. ഏത് സമയവും ജോത്സ്യനായി ആലോചിച്ചേ ഓരോ കാര്യങ്ങളും ചെയ്യാറുള്ളൂ.. അവരെ ധിക്കരിച്ച് മകൻ വിവാഹം കഴിച്ചതിൽ അവർക്ക് കടുത്ത അമർഷവും ഉണ്ടായിരുന്നു.. ഏറ്റവും അതിശയം പുറത്ത് ആർക്കും ഒരു സംശയവും വരാത്ത തരത്തിൽ സ്നേഹം അഭിനയിക്കുകയാവാം ആ അമ്മ എന്നും അവർക്ക് തോന്നി.. ഇതിൽ നിന്നും എങ്ങനെയെങ്കിലും അവളെ രക്ഷിച്ചില്ലെങ്കിൽ വിഷയം രൂഷമാവുമെന്ന് അവർക്കറിയാമായിരുന്നു.. "നീ വിഷമിക്കാതിരിക്ക് മോളെ.. ചേച്ചി ഒരു വഴി കണ്ടിട്ടുണ്ട്.. നീ അത് പോലെ ചെയ്താ മതി.. ഇനിയും ഇത് ഇങ്ങനെ വിട്ടാ ശരിയാവില്ല.. " അവർ പറഞ്ഞത് കേട്ട് കണ്ണുകൾ തുടച്ചുകൊണ്ട് അവൾ പ്രതീക്ഷയോടെ അവരുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി.. അവർ അവൾക്ക് ആ പോംവഴി പറഞ്ഞു കൊടുത്തു.. അത് കേട്ടതും അവളുടെ മുഖം തെളിഞ്ഞെങ്കിലും എന്തെങ്കിലും പ്രശ്നമുണ്ടാകു മോ എന്ന സംശയം അവൾക്കുണ്ടായിരുന്നു.. പക്ഷെ അവർ അവൾക്ക് ധൈര്യം പകർന്ന് നൽകി.. അങ്ങനെ രണ്ട് മൂന്ന് മാസം കടന്നു പോയി.. അപ്പോഴാണ് അമ്മയെ ഞെട്ടിച്ച് കൊണ്ട് ആ വാർത്ത അവൾ പറഞ്ഞത്... " ഞാൻ ഗർഭിണിയാണ് അമ്മേ... ഇന്നലെ ഡോക്ടറുടെ അടുത്ത് പോയിരുന്നു.. എല്ലാം ഓക്കെ ആയിട്ട് അമ്മയെ അറിയിക്കാമെന്നു വച്ചു... " അവൾ പറഞ്ഞത് കേട്ട് നെഞ്ചിൽ ഇടിത്തീ വീണപോലെ അവർ നിന്നു.. എന്നാലും ഇതെങ്ങനെ സംഭവിച്ചു എന്നോർത്ത് അവർ അതിശയിച്ചു.. " അതെങ്ങനാ മോളേ.. നിന്നോട് ഞാൻ പറഞ്ഞിരുന്നതല്ലേ? നിനക്ക് എന്റെ ജീവനിൽ ഒരു വിലയുമില്ലല്ലേ? " അവർ അങ്ങനെയേ പറയൂ എന്ന് അവൾക്കറിയാമായിരുന്നു.. " അതെന്താ അമ്മേ അങ്ങനെ പറയുന്നത്.. ഞാനമ്മയുടെ അടുത്തല്ലേ എന്നും കിടക്കാറുള്ളത്..അത് അമ്മയോടുള്ള സ്നേഹം കൊണ്ടല്ലേ? " "പിന്നെങ്ങനെ ഇത് സംഭവിച്ചു?" " അത് നല്ല ചോദ്യം.. അമ്മ അല്ലേ പറഞ്ഞത് എനിക്ക് ദിവ്യഗർഭം ഉണ്ടാകുമെന്ന് ജ്യോത്സ്യൻ പറഞ്ഞിരുന്നുവെന്ന്.. അങ്ങനെ ഉണ്ടായാൽ അത് ഈ കുടുംബത്തിനും അമ്മയുടെ ആയുസ്സിനും നല്ലതാണെന്നും അമ്മ പറഞ്ഞില്ലേ? ഇത് ദിവ്യഗർഭമാ അമ്മേ... ഞാൻ രണ്ട് ദിവസം മുന്ന് സ്വപനം കണ്ടിരുന്നു..ഭഗവതി വന്ന് എന്നെ അനുഗ്രഹിക്കുന്നതും ഒരു ഉരുണ്ട വെളിച്ചം എ ന്റെ വയറിലേക്ക് കയറുന്നതും... എല്ലാം ഭഗവതിയുടെ മായ.. അമ്മ വേഗം ഒരുങ്ങ് അമ്പലത്തിൽ പോയി ഇതിന് പകരമായി ഭഗവതിക്ക് ഒരു പട്ടും പൂവും കൊടുക്കണം.. " അവൾ പറഞ്ഞത് കേട്ട് അവർ രണ്ടു കൈയും മുകളിലേക്കുയർത്തി ഭഗവതിയെ വിളിച്ചു.. "എല്ലാം അമ്മയുടെ മായ" അമ്മ പറഞ്ഞത് കേട്ട് അവൾക്ക് ചിരിയാണ് വന്നത്.. ചേച്ചി പറഞ്ഞ് കൊടുത്തത് പോലെ അമ്മ എന്നും രാത്രി കുടിക്കാറുള്ള കഷായത്തിൽ അവരറിയാതെ ഉറക്കഗുളിക പൊടിച്ചിട്ടിരുന്നു അവൾ.. ബോധം കെട്ടു അവരുറങ്ങുമ്പോൾ അവൾ അവന്റെ ചൂടുപറ്റി കിടക്കുകയായിരുന്നു.. രാവിലെ ആകുമ്പോൾ ഒന്നുമറിയാത്തതു പോലെ അവൾ അവരുടെ അടുത്ത് വന്ന് കിടക്കുകയും ചെയ്യും.. അങ്ങനെയാണ് ആ ദിവ്യഗർഭം ഉണ്ടായതെന്ന് അവർക്കറിയില്ലല്ലോ... ഉടനെ പോയി ജോത്സ്യനെ കണ്ട് നന്ദി പറയുമ്പോൾ നിരത്തി വച്ച കവിടികൾ നോക്കി അത്ഭുതപെട്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു അയാൾ.പ്രവീൺ ചന്ദ്രൻ #📔 കഥ #📙 നോവൽ #വായനശാല
#ഓട്ടോഗ്രാഫ് "മോളേ.... എന്റെ മോൾക്ക് ആണൊരുത്തന്റെ കൂടി ഓടി പൊയ്ക്കൂടെ?" രാവിലെ മുതൽ തുടങ്ങിയ വീട്ടിലെ പണികൾ തീർത്ത്, ഒരു കാക്കകുളിയും പാസ്സാക്കി, പഴയ ബാഗുമെടുത്ത് പുറത്തേക്കിറങ്ങിയപ്പോഴാണ് ജാനുവമ്മയുടെ ആ ചോദ്യം, ദയ കേട്ടത്. ദയ തിരിഞ്ഞു, തന്റെ അടുത്ത് കൂനി -നിൽക്കുന്ന ജാനുവമ്മയുടെ നരച്ച മുടിയിഴകളിൽ പുഞ്ചിരിയോടെ താലോടുമ്പോൾ അവളുടെ കണ്ണുനിറഞ്ഞിരുന്നു. " ഓടാനാണെങ്കീ എനിക്ക് പണ്ടേ ഓടി പോകാമായിരുന്നില്ലേ എന്റെ പിന്നാലെ എത്ര പേരാണ് നടന്നിരുന്നതെന്ന് അമ്മൂമ്മക്കറിയാലോ?" ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു കൊണ്ട് ദയ ജാനുവമ്മയുടെ ഒട്ടിയ കവിൾ പിടിച്ചു നുള്ളി. " എന്നാ നീ ഓടി പോകണ്ട ! ഇവിടെ തന്നെ തപസ്സു ചെയ്തോ? വല്യ കൊമ്പത്ത് നിന്ന് ആളു വരും നിന്നെ കെട്ടാൻ " കെറുവിച്ചുക്കൊണ്ട്, വടിയും ഊന്നി പിൻതിരിഞ്ഞ ജാനുവമ്മയുടെ കൈ പിടിച്ചു ദയ! " ന്റെ ചുന്ദരിക്കുട്ടി പിണങ്ങി പോകല്ലേ ?ഈ തത്തമ്മ ചുണ്ട് ഇന്ന് ചുകന്നിട്ടില്ലല്ലോ?തമ്പ്രാട്ടിയുടെ വെറ്റിലയൊക്കെ കഴിഞ്ഞോ?" ദയയുടെ ചോദ്യം കേട്ടപ്പോൾ ജാനുവമ്മ തിരിഞ്ഞു നിന്നു നിരാശയോടെ തലയാട്ടി. "ചിണുങ്ങണ്ട ചുന്ദരീ! ഞാൻ വരുമ്പോൾ കൊണ്ടു വരാം " ജാനുവമ്മയുടെ താടിയിൽ ഒരു നുള്ളും കൊടുത്ത്, ഓടി പോകുന്ന ദയ യെ നോക്കി നിന്ന അവരുടെ കൺ കുഴികളിൽ നീരുറവ ഉടലെടുത്തിരുന്നു. പാടവരമ്പിലൂടെ, ബസ് സ്റ്റോപ്പ് ലക്ഷ്യമാക്കി നടക്കുമ്പോഴും, ദയയുടെ മനസ്സിൽ ജാനുവമ്മയുടെ ചോദ്യം അലയടിക്കുകയായിരുന്നു. തന്റെ അവസ്ഥയിൽ ഏറ്റവും ദു:ഖിക്കുന്നത് ജാനുവമ്മയാണ്. കിടന്ന കിടപ്പിൽ നിന്ന് തനിക്കൊരു മോചനമില്ലായെന്നും, ഇനി വരാനുള്ളത് മരണമാണെന്നും തിരിച്ചറിഞ്ഞ അമ്മ ജാനുവമ്മയോട് ഒരിക്കൽ പറയുന്നത് ഞാൻ കേട്ടിരുന്നു. " ജാനുവമ്മേ ഞാൻ പോയാലും എന്റെ മക്കളെ ഒന്നു നോക്കിക്കോണെ" പറഞ്ഞു തീരും മുൻപെ കരഞ്ഞു പോയ അമ്മയെ മാറോട് ചേർത്ത് ജാനുവമ്മയും കരഞ്ഞിരുന്നു അപ്പോൾ. ഓരോന്നും -ഓർത്തു നടന്നപ്പോൾ, കൺമഷി പടരാത്ത അവളുടെ മിഴികളിൽ കണ്ണീർ പടർന്നു തുടങ്ങിയിരുന്നു. ചരലിട്ട നിരത്തിലൂടെ കയറി ബസ് സ്റ്റോപ്പിലെത്തും മുൻപെ, കലുങ്കിലിരുന്നവരും.പാടത്തിരിക്കുന്നവരും കമന്റടിക്കുന്നത് കേട്ടപ്പോൾ രൂക്ഷമായൊന്നു നോക്കി അവരെ വിറപ്പിക്കുമ്പോൾ, ഉള്ളിന്റെ ഉള്ളിൽ തേങ്ങൽ ഉതിർന്നിരുന്നു' ബസ് സ്റ്റോപ്പിൽ നിൽക്കുമ്പോഴാണ് തന്റെ കൂടെ പഠിച്ച ഗീതയെയും, അവളുടെ ഒക്കത്തിരിക്കുന്ന കുഞ്ഞിനെയും കണ്ടത്. അവളോട് സംസാരിച്ചു നിൽക്കെ ബസ്സു വരുന്നതു കണ്ടപ്പോൾ, സ്നേഹത്തോടെ കുഞ്ഞിന്റെ കവിളിൽ തട്ടി, ബസ്സിലേക്കു കയറി. ബസ്സിലിരിക്കുമ്പോഴും വിഷാദമായ ഓർമ്മകൾ അവളെ മൂടുകയായിരുന്നു. ടെക്സ്റ്റയിൽസിലക്ക് കയറി, ബാഗ് വെക്കാൻ റൂമിലേക്ക് കയറിയപ്പോൾ, അവൾ നിലകണ്ണാടിയിൽ തന്റെ രൂപം നോക്കി. ജാനുവമ്മ ആ ചോദ്യം ചോദിച്ചതെന്തിനായിരുന്നുവെന്ന് ഓർമ്മപ്പെടുത്തുന്നതായിരുന്നു നിലകണ്ണാടിയിലെ ദയയുടെ പ്രതിരൂപം! തന്റെ പ്രതിരൂപത്തെ നോക്കി ഒരു വരണ്ട ചിരിയും പാസ്സാക്കി അവൾ ജോലിയിൽ വ്യാപൃതയായി: അഞ്ചു മണിയായപ്പോൾ, മുതലാളിയോട് അനുവാദം ചോദിച്ച് കടയിൽ നിന്നിറങ്ങുമ്പോൾ, അവൾ വല്ലാതെ ക്ഷീണിച്ചിരുന്നു. ബസ്സിലിരിക്കുമ്പോഴും, വീട്ടിലെത്തിയാൽ ചെയ്തു തീർക്കേണ്ട പണികളെ കുറിച്ചായിരുന്നു ദയയുടെ ചിന്ത. അമ്മയുടെ മരണത്തോടെ തുടങ്ങിയ ഓട്ടമാണ്! അമ്മ മരിച്ചപ്പോൾ,ഏഴാംക്ലാസ്സിൽ വെച്ച് പഠിപ്പ് നിർത്തി വീട്ടുജോലികൾ ഏറ്റെടുത്തതാണ്. ഇന്നേവരെ അനിയത്തിയെ ഒരു ബുദ്ധിമുട്ടും അറിയിച്ചിട്ടില്ല. അവൾ സഹായിക്കാൻ വരുമ്പോൾ താൻ തടയും: " ചേച്ചിയ്ക്കോ പഠിക്കാൻ പറ്റില്ല. ആ വിഷമം തീരണമെങ്കിൽ ന്റെ മോൾ പഠിച്ച് വല്യ ഉദ്യോഗസ്ഥയാകണം" മാടിനെ പോലെ ഇങ്ങിനെ പണിയെടുക്കുമ്പോഴും അനിയത്തിയെ പറ്റിയുള്ള സ്വപ്നം തന്നെയായിരുന്നു മനസ്സിൽ. മക്കളെ പറ്റി സ്വപ്നം കാണേണ്ട അച്ഛൻ മദ്യഷാപ്പുകളിൽ കിടന്നുറങ്ങുമ്പോൾ, തന്റെ ജീവിതം ഒരു മെഴുക് തിരി ആകട്ടെയെന്ന് അവളും ആഗ്രഹിച്ചു. എന്തും സഹിക്കാം, ഏതും ക്ഷമിക്കാം. പക്ഷെ കുടിച്ചു വന്നു വൈകിട്ടുള്ള പൂരപ്പാട്ടാണ്, ചിലപ്പോ ഴൊക്കെ ആത്മഹത്യയെ പറ്റി ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നത്. തെരുവ് നാടകം കാണാനെന്നവണ്ണം അയൽവക്കക്കാർ വട്ടമിടുമ്പോൾ, അച്ചന്റെ ആവേശം കൂടും. അതു കണ്ട്, നാണം കൊണ്ട് തൊലിയുരിഞ്ഞ്, അനിയത്തിയെയും മാറോടണച്ച് -മുറിയുടെ മൂലയിലിരുന്നു കരയും! വീട്ടിൽ മാത്രമല്ല നാട്ടിലും ഇതേ കോലത്തിലാണെന്ന് ജാനുവമ്മ ഒരു മാസം മുന്നെ പറഞ്ഞിരുന്നു. കള്ള് കുടിക്കാൻ പോയ ചങ്ങാതികൾ ഒന്നും രണ്ടും പറഞ്ഞ് കലഹിച്ചതും, കത്തിയെടുത്ത് കുത്തിയതും കേട്ടപ്പോൾ മിണ്ടാനാവാത്ത ഒരു തരം മരവിപ്പോടെ ജാനുവമ്മയെ നോക്കിയിരുന്നു പോയി. "മോൾ പേടിക്കണ്ട: കുത്തു ക്കൊണ്ടവൻ വല്യ പുള്ളിയാ. അവൻ പൈസ കൊടുത്ത് ആൾക്കാരെ ഇറക്കിയിട്ടുണ്ടെന്നാണ് കേൾവി " അതു കേട്ടപ്പോൾ നെഞ്ചിലൂടെ ഒരു ഈർച്ചവാൾ കടന്നു പോയി! കുടിച്ചു വന്നാൽ ഇടിയും തൊഴിയും ഒരുപാട് തരുന്നുണ്ടെങ്കിലും, അമ്മയുടെ ഉദരത്തിൽ രൂപം കൊള്ളാൻ നിമിത്തമായത് ആ ആൾ അല്ലേ? ഓരോന്നോർത്തു സ്റ്റോപ്പ് എത്തിയതറിഞ്ഞില്ല ദയ. നനഞ്ഞ കണ്ണുകൾ തുടച്ച് ബസ്സിറങ്ങിയ, അവൾ മാവേലി സ്റ്റോറിലേക്ക് നടന്നു. സാധനങ്ങളൊക്കെ വാങ്ങി, കൈയ്യിൽ കരുതിയ സഞ്ചിയിൽ നിക്ഷേപിച്ച്, വീട്ടിലക്കുള്ള ഇടവഴിയിലേക്ക് നടന്നപ്പോഴാണ്, പിന്നിൽ നിന്നു ഒരു ബൈക്ക് ഹോൺ അടിച്ച് അവളെ കടന്നു പോയത് ! കുട്ടികളെ മാറോടടുക്കി പിടിച്ചതു പോലെ, മൂന്നാല് മദ്യ കുപ്പികളും പിടിച്ചു പിന്നിലിരിക്കുന്ന ആൾ, തന്നെ കണ്ടപ്പോൾ തല കുമ്പിട്ടതും, ചുണ്ടിൽ അറിയാതെ ഒരു പുഞ്ചിരി വിടർന്നു. ഒന്നു രണ്ടു മാസമായി തന്നെ പിൻതുടരുന്ന ആൾ ആണ് അതെന്ന് മനസ്സിലായി, അമ്പലത്തിൽ വെച്ചും, ബസ് സ്റ്റോപ്പിൽ വെച്ചും, ഇടവഴിയിൽ വെച്ചും ഓരോ പുഞ്ചിരിയും തന്ന് കടന്നു പോകാറുള്ള ആൾ. ആദ്യമാദ്യം ആ പുഞ്ചിരിക്ക് മറുപടിയായ് താൻ രൂക്ഷമായാണ് നോക്കിയതെങ്കിലും, പിന്നെ പിന്നെ തന്റെ ചുണ്ടിലും പുഞ്ചിരി വിരിയുന്നതും അവളറിഞ്ഞു. ഇവിടെയെങ്ങും ഇതിനു മുൻപ് കണ്ടതായ ഓർമ്മയില്ല: ഓമനത്തമുള്ളവരെ കണ്ടാൽ ഒരു പുഞ്ചിരി കൊടുക്കുന്നതിൽ തെറ്റില്ലായെന്ന് മനസ്സിനെ സമാധാനിപ്പിച്ച്, നടന്നപ്പോഴാണ് ജാനുവമ്മയുടെ വാക്കുകൾ ഓർമ്മ വന്നതും, അവൾ ഞെട്ടിയതും ! അച്ഛനെ വകവരുത്താൻ, ആൾക്കാരെ പൈസ കൊടുത്തു വരുത്തിയിട്ടുണ്ടെത്ര ! അതിലൊരാളായിക്കുമോ ഇയാളെന്ന ചിന്തയിൽ, ദയയുടെ നടത്തത്തിന് വേഗതയേറി: പതിനഞ്ച് മിനിറ്റ് കൊണ്ട് അവൾ വീടിന്റെ പടിയെത്തുമ്പോഴെക്കും, വിയർപ്പിൽ നനഞ്ഞു കുതിർന്നു. സംഭ്രമത്തോടെ വീട്ടിലേക്ക് നോക്കിയ ദയ, വീട്ടിൽ നിന്നിറങ്ങി വരുന്ന ആളെ കണ്ട് ഞെട്ടി, തന്നെ കടന്നു പോയ ബൈക്കിന്റെ പിന്നിൽ, തന്നെ കണ്ടപ്പോൾ കുനിഞ്ഞിരുന്നവൻ. സാധനങ്ങളവിടെയിട്ട്, വീട്ടിലേക്ക് ഓടി വന്ന ദയയ്ക്കു നേരെ, എന്നത്തെയും പോലെ ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ അയാൾ പറഞ്ഞതവൾ കേട്ടെങ്കിലും, എന്തിനാണെന്ന് ചോദിക്കാനുള്ള സമയം അവൾക്കുണ്ടായിരുന്നില്ല വീട്ടിൽ ഓടിക്കയറിയ അവൾ, നനഞ്ഞ കോഴിയെ പോലെ അച്ഛനിരിക്കുന്നത് കണ്ട് ആശ്വാസത്തോടെ ചോദിച്ചു. " അച്ഛൻ ഇന്ന് ഷാപ്പിൽ പോയില്ലേ?" കുമാരൻ ദയനീയമായി മകളെ നോക്കി. "ഇനി എന്നെ ഷാപ്പിൽ കണ്ടാൽ മുട്ടുകാൽ തല്ലിയൊടിക്കുമെന്ന് പറഞ്ഞിട്ടാണ് ഇപ്പോൾ അയാൾ പോയത്?" ഇടവഴി മറയുന്ന ആളെ ഒരു നിമിഷം ദയ നോക്കി നിന്നു. " അത് വലിയേടത്തെ ശേഖരൻ മുതലാളിയുടെ പെങ്ങളുടെ മോനാണ്. പറഞ്ഞാൽ പറഞ്ഞതുപോലെ ചെയ്യുന്ന നാറിയാണ്" "ഇയാളെ ഇവിടെയൊന്നും കണ്ടിട്ടില്ലല്ലോ അച്ഛാ " " ആ പന്നി ലണ്ടനിലോ, അമേരിക്കയിലോ ആണെന്നു തോന്നുന്നു. മൂന്നു മാസത്തെ ലീവിന് വന്നതാണെന്നാ കേട്ടത്. അമ്മ വീട്ടിനടുത്ത് എന്തോ പ്രശ്നം ഉണ്ടാക്കിയിട്ട് അവിടെ നിന്ന് മുങ്ങിയിട്ട് ഇവിടെയാ പൊങ്ങിയത്!" ഇനി എനിക്കു രക്ഷയില്ല" അച്ഛന്റെ ദീനസ്വരം കേട്ടപ്പോൾ ദയയ്ക്ക് വിഷമമേറി! ''അച്ഛനോടെന്തിന് ആൾക്ക് പക? " "രണ്ടു മാസം മുൻപ് ഞാനൊരു ദാസനെ കുത്തിയില്ലേ?അവന്റെ ചങ്ങാതിയാണെന്നു തോന്നുന്നു " ഉള്ളിലെ സംഭ്രമത്തോടെ അച്ഛനൊരു കട്ടൻ ചായയിട്ടു കൊടുത്തപ്പോഴായിരുന്നു, പോകുന്ന പോക്കിൽ അയാൾ പറഞ്ഞ വാചകം അവൾക്ക് ഓർമ്മ വന്നത്. അവൾ ഓടി ചെന്ന് പഴകിയ മേശയുടെ വലിപ്പ് തുറന്നു! നാലാക്കി മടക്കിയ കടലാസ്സ് അവൾ നിവർത്തി: "ദയയുടെ അച്ഛനെ ഞാൻ ഭീക്ഷണിപ്പെടുത്തിയത്, ആർക്കും വേണ്ടിയല്ല! എനിക്ക് വേണ്ടി തന്നെയാണ്! കാരണം എന്റെ അമ്മായച്ഛൻ അലമ്പനാണെന്ന് ആരും പറയാതിരിക്കാൻ! എന്നാലും കള്ള് കുടി പെട്ടെന്ന് നിർത്താൻ എന്റെ അമ്മായച്ഛനു -കഴിയില്ല എന്നറിയാം! അതു കൊണ്ട് നാലു ബോട്ടിൽ മദ്യം അമ്മിത്തറയുടെ അരികിൽ വെച്ചിട്ടുണ്ട്! അത് ഒന്നോ രണ്ടോ പെഗ്ഗ് കൊടുത്ത് കുറച്ചു വരിക ! അവൾ അമ്മിത്തറയുടെ അരികിലേക്ക് ഓടി! ഒരു സഞ്ചിയിൽ നിറച്ചു വെച്ചിരിക്കുന്ന ബോട്ടിലുകൾ കണ്ട് അവൾ അന്തം വിട്ടു എഴുത്തിലേക്ക് നോക്കി - " മദ്യം കഴിഞ്ഞാൽ ആരെങ്കിലും കൊണ്ട് വാങ്ങിപ്പിക്കുക! കുറച്ച് പൈസയും എടിഎം കാർഡും നീ കത്ത് എടുത്ത മേശവലിപ്പിൽ ഒരു മൂലയിലായി വെച്ചിട്ടുണ്ട് " അവൾ പൈസയും, എ.ടി.എം കാർഡും എടുത്ത് നോക്കിക്കൊണ്ടു അമ്പരന്നു: " ഞാൻ ആരാണെന്ന് നീ അത്ഭുതപ്പെടുന്നുണ്ടാകും! ആദ്യമായി എനിക്ക് ഇഷ്ടം തോന്നിയ പെൺക്കുട്ടിയാണ് നീ! പക്വതയെത്താത്ത കാലത്ത് നിന്നോടൊപ്പം നടക്കണമെന്ന് തോന്നിയ ഇഷ്ടം, ഇപ്പോഴും മായാതെ നിൽക്കുന്നുണ്ട്. നാലാം ക്ലാസ്സിൽ വെച്ചു പിരിഞ്ഞ നിനക്ക് എന്നെ ഓർമ്മയുണ്ടാവില്ല! പക്ഷേ നിന്നെ മറക്കാൻ എനിക്കും! " ദീപു " അവൾ പതിയെ മന്ത്രിച്ചു. "അതെ ദീപു തന്നെയാണ്. അന്ന് പിരിഞ്ഞതിൽ പിന്നെ ഇപ്പോഴാണ് നാം കാണുന്നത് - ഒരു പാട് മാറി പോയി! നമ്മുടെ -മനസ്സല്ലട്ടോ- നമ്മുടെ ശരീരപ്രകൃതം! പ്രണയിക്കണമെന്നുണ്ട്! ഒരു പാട് ! പക്ഷെ നമ്മൾക്ക് വിവാഹം കഴിഞ്ഞിട്ട് മതി പ്രണയം! പിന്നെ ഞാൻ ഏഴ് മണിക്ക് ഇവിടെ നിന്ന് എയർപോർട്ടിലേക്ക് പോകും - ഒരു വർഷം കഴിഞ്ഞ് വന്നിട്ട് നമ്മുടെ കല്യാണം! ഇത്രയ്ക്കും ചങ്കൂറ്റത്തോടെ ഇതൊക്കെ എഴുതുന്നത്, നീ എനിക്കു തന്ന പുഞ്ചിരിയുടെ ധൈര്യത്തിലാണ് ട്ടോ! കത്ത് വായിച്ചു തീർന്നതും അവൾ ക്ലോക്കിലേക്ക് നോക്കി. ഏഴു മണി' അവൾ ശരം വേഗം കണക്കെ വീട്ടിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങിയോടി! പടിയിൽ തടഞ്ഞ് അവൾ വീണെങ്കിലും, അതൊന്നും കണക്കാക്കാതെ അവൾ ഓടി! ചരലിട്ട റോഡിലെത്തിയപ്പോഴെയ്ക്കും, പൊടിപറത്തി വരുന്ന ഒരു കാർ അവൾക്കരികിൽ പതിയെ നിന്നു! കാറിൽ ഇരുന്നു ദീപു, ഒരു ഫോട്ടോ അവൾക്കു നേരെ നീട്ടി! ഫോട്ടോയും വാങ്ങി ദയ നോക്കുമ്പോൾ, കാർ പതിയെ നീങ്ങുകയായിരുന്നു! പ്രൈമറി ക്ലാസ്സിലെ ഗ്രൂപ്പ് ഫോട്ടോയും പിടിച്ച്, ഓടിയകലുന്ന കാറിനെയും നോക്കി ,സന്തോഷം കൊണ്ട് പൊട്ടികരയുകയായിരുന്നു അവൾ.സന്തോഷ് അപ്പുക്കുട്ടൻ #📔 കഥ #📙 നോവൽ #വായനശാല
"കല്യാണം കഴിഞ്ഞിട്ടു ഒരു വർഷം തികഞ്ഞില്ലല്ലോ... മാത്രമല്ല നിനക്കു ജോലി കിട്ടിയിട്ട് അധികം ആയിട്ടുമില്ല.. അതിനിടയിൽ ലോങ്ലീവ് ഒക്കെ ബുദ്ധിമുട്ടാകും... അതുകൊണ്ടു ഈ കുട്ടി നമുക്ക് വേണ്ട...." മാസമുറ തെറ്റിയിട്ടു രണ്ടുമാസമായെന്നും നമുക്കൊന്നു ഡോക്ടറെ കാണാം എന്നും എന്റെ ഭർത്താവിനോട് പറഞ്ഞപ്പോൾ ഉള്ള പ്രതികരണം ഇതായിരുന്നു.... "ഒന്നു ഡോക്ടറെ കന്സലറ്റ് ചെയ്യുന്നതിന് ഇപ്പൊ എന്താ ആനന്ദ്... ഇൻകേസ് ഇതു അതു തന്നെ ആണെങ്കിൽ ബാക്കി ട്രീറ്റ്‌മെന്റ് തുടങ്ങേണ്ട... അല്ലാതെ നി പറയുന്നത് പോലെ വേണ്ടാന്ന് വെക്കാൻ പറ്റുമോ..." "ഞാൻ എന്റെ കാര്യം പറഞ്ഞു... ഇനി നിന്റെ ഇഷ്ടം പോലെ ചെയ്...." "നമുക്കും ഒരു കുഞ്ഞു വേണ്ടേ ആനന്ദ്..." ."അതിനിപ്പോൾ ഇവിടൊരു കുട്ടി ഉണ്ടല്ലോ... എന്റെ ഏട്ടന്റെ കുട്ടി... നി അതിനെ വളർത്തിക്കൊ...." "അതു ഏട്ടന്റെ അല്ലേ... അല്ലാതെ എന്റെയും നിന്റെയും അല്ലല്ലോ..." കരണം പുകച്ചുകൊണ്ടു ഒരടി ആയിരുന്നു അതിനവന്റെ മറുപടി.... "നി എന്താടീ പറഞ്ഞതു... എന്റെ ഏട്ടന്റെ കുട്ടി എന്റേതാണെന്നോ.... നശിച്ചവളേ... അതെങ്ങനാ സ്വന്തം വീട്ടിൽ ആണുങ്ങളെ ബഹുമാനിച്ചു ശീലം ഉണ്ടെങ്കിൽ അല്ലേ വന്നു കയറിയിടത്തും അതു കാണിക്കൂ.... നിന്റെ വീട്ടിൽ നിന്റെ അച്ഛന് എന്തേലും വോയ്സ് ഉണ്ടോടീ... ശവമല്ലേ അയാളവിടെ....നിന്റെ അമ്മേടേം അനിയത്തിയുടേം ചിലവിൽ അല്ലെടീ അയാൾ അവിടെ ജീവിക്കുന്നെ....." എനിക്ക് ജോലി കിട്ടിയതു മുതൽ എന്റെ സാലറി കംപ്ലീറ്റ് വാങ്ങി ചിലവാക്കുന്ന ആളാണ് ആ പറഞ്ഞതു.... അടച്ചിട്ട റൂമിനുള്ളിൽ നിന്നും ആനന്ദ് ഇതൊക്കെ പറയുമ്പോൾ പുറത്തു ചെവി വട്ടം പിടിച്ചു അമ്മയും നാത്തൂനും ഉണ്ടാകുമെന്ന് എനിക്കറിയാമായിരുന്നു.... അതുകൊണ്ട് തന്നെയാണ് ഞാൻ പറഞ്ഞത് "എന്റെ അച്ഛൻ ശവമാണെങ്കിൽ നിനക്ക് നഷ്ടമൊന്നുമില്ലല്ലോ... ആ പാവം മനുഷ്യൻ ആയകാലത്തു മരുഭൂമിയിൽ കിടന്നു കഷ്ടപെട്ടിട്ടാ ഞങ്ങളെ പോറ്റിയതും , എനിക്കും എന്റനിയത്തിക്കും നല്ല വിദ്യാഭ്യാസം തന്നതും നി ഉദ്ദേശിച്ചതിലും കൂടുതൽ വാരി തന്നു എന്നെ നിനക്ക് കെട്ടിച്ചു തന്നതും....അല്ലാതെ നിന്റച്ഛനെ പോലെ ആദ്യഭാര്യ മരിച്ചു മൂന്നുമാസം കഴിഞ്ഞയുടനെ അവരുടെ അനിയത്തിയെ കെട്ടിയിട്ടില്ല... അങ്ങേര് ഇവിടെ ജീവിച്ചകാലം വരെ നിന്റമ്മയുടെ അടിമ ആയിരുന്നെന്ന് എനിക്കറിയാം... വെറുതെ എന്നെ കൊണ്ട് നിന്റേം കുടുംബത്തിന്റേം ചരിത്രം വിളമ്പിക്കരുത്...." കരണം പുകഞ്ഞ വേദനെയെക്കാൾ എന്റെ അച്ഛനെ പറഞ്ഞതായിരുന്നു എനിക്ക് സഹിക്കാതിരുന്നത്.... എന്നെ എന്തു വേണമെങ്കിലും പറഞ്ഞോട്ടെ ചെയ്തോട്ടെ പക്ഷെ ഞങ്ങൾക്കു വേണ്ടി മാത്രം ജീവിച്ച ആ പാവം മനുഷ്യനെ ചീത്ത പറയുന്നത് കേട്ടു നിക്കാൻ എനിക്ക് ആവില്ലായിരുന്നു.... "ആനന്ദേ... എടാ വാതിൽ തുറക്കു..." പുറത്തു നിന്നും അമ്മ വാതിലിനു തട്ടി വിളിക്കാൻ തുടങ്ങി... ആനന്ദ് ഉടനെ ചെന്നു വാതിൽ തുറന്നു... "എടാ , ഇവള് നിന്നോട് പറഞ്ഞതൊക്കെ ഞങ്ങള് കേട്ടു... ഇപ്പൊ... ഈ നിമിഷം ഇവളെ ഇവളുടെ വീട്ടിൽ കൊണ്ടു ചെന്നുവിടണം... എന്നിട്ട് ആ നായ ഉണ്ടല്ലോ , ഇവളടച്ചൻ അയാളുടെ മുഖത്തു നോക്കി നാലു വർത്താനം പറയണം... എന്നിട്ടു നി ഇങ്ങോട്ട് വന്നാ മതി.... ഇനിയിപ്പോ വയറ്റിൽ ഉണ്ടെങ്കി തന്നെ അത് നിന്റെ ആണെന്ന് എന്താ ഉറപ്പു... രാവിലെ കെട്ടിയൊരുങ്ങി പോകുന്നത് എന്തിനാണെന്ന് ആർക്കറിയാം....." അമ്മയുടെ വിഷം നിറഞ്ഞ വാക്കുകൾ കേട്ട് എന്നെ തിരിഞ്ഞു നോക്കിയ ആനന്ദിന്റെ മുഖത്തു കാറിതുപ്പാനാണ് എനിക്ക് തോന്നിയത്‌.... "നിന്റെ അച്ഛനെകൊണ്ടു അവൾ പറഞ്ഞതൊക്കെ കേട്ടു നിന്നല്ലോ നീ... നിന്റെ സ്ഥാനത്തു ഞാൻ ആണെങ്കിൽ ചവിട്ടി അവളുടെ അടിനാഭി കലക്കിയേനെ...." അല്ലെങ്കിലും പണ്ടേ എരിതീയില് എണ്ണ ഒഴിക്കാൻ ചേച്ചി മിടുക്കിയാ.... "അപ്പോൾ എന്റച്ഛനെ നിങ്ങടെ അനിയൻ പറഞ്ഞതൊന്നും കേട്ടില്ലാരുന്നോ ചേച്ചി...." "ഭാര്യയുടെ അച്ഛനെ ഭർത്താവ് ചീത്ത പറയുന്നത് ലോകത്തിലെ ആദ്യത്തെ സംഭവം ഒന്നുമല്ല...." അവരുടെ ന്യായീകരണം കേട്ട ഞാൻ അടിമുടി വിറച്ചു.... "അപ്പോൾ ചേച്ചീടെ ഭർത്താവ് നിങ്ങടെ അച്ഛനെ തെറിപറയലുണ്ടാകും അല്ലെ...." "എടാ ആനന്ദേ നി കേട്ടില്ലേ അവള് പറഞ്ഞതു.... ചവിട്ടി കലക്കെടാ അവളേ...." ചേച്ചിയുടെ ആഹ്വാനം കേട്ടു എന്റെ നാഭിക്കു നേരെ ഉയർന്ന അവന്റെ കാലുകൾ കണ്ണീരിനിടയിലും ഞാൻ കണ്ടു.... വിവാഹം കഴിഞ്ഞു ഈ വീട്ടിൽ എത്തിയപ്പോൾ തുടങ്ങിയതാ ആനന്ദിന്റെ അമ്മ എന്നെയും എന്റെ വീട്ടുകാരെയും പുച്ഛിക്കാൻ... അവരെ അപേക്ഷിച്ച് സാമ്പത്തികമായി താഴ്ന്ന നിലയിലായിരുന്ന എന്നെ അവരുടെ മകൻ മൂന്നുവർഷം പുറകെ നടന്നു സ്നേഹം കാണിച്ചു കെട്ടി കൊണ്ടു വന്നതാണ്... എന്നിട്ടും ഞാൻ അവരുടെ മകനെ വലവീശി പിടിച്ചെന്നാ നാടുനീളെ പറഞ്ഞു നടക്കുന്നത്... പലതവണ എന്നോടും പറഞ്ഞപ്പോൾ ഒരു തവണ ഞാൻ ചോദിച്ചു "'അമ്മ മോനെ നല്ല രീതിയിൽ വളർത്തിയിരുന്നെങ്കിൽ ഞാൻ വീശുന്ന വലയിൽ കുടുങ്ങാൻ ആ മോൻ വരില്ലായിരുന്നല്ലോ എന്നു...." അതിനു അന്നവിടെ നടന്ന പുകിലൊന്നും പറയണ്ട.... രാവിലെ എഴുന്നേറ്റ് ജോലിക്ക് പോകുന്ന എന്നെ കഷ്ടപെടുത്താൻ വേണ്ടി മാത്രം ഗ്യാസ് തീർന്നിട്ടും പുതിയ സിലിണ്ടർ എടുക്കാതിരുന്നു അവർ.... നല്ല വിറകടുപ്പിൽ ഭക്ഷണം പാകം ചെയ്ത് ശീലമുള്ള എന്നെ അങ്ങനെ തോൽപ്പിക്കാൻ പറ്റില്ലെന്ന് മനസ്സിലായപ്പോൾ എനിക്കും മുന്നേ ഏഴുന്നേറ്റു അടുപ്പിൽ വെള്ളം ഒഴിച്ചു നനച്ചു വെക്കുമായിരുന്നു എന്റെ അമ്മായിയമ്മ.... അടുത്ത മാസത്തിലെ സാലറിയിൽ നിന്നു ഞാനൊരു ഇൻഡക്ഷൻ കൂക് ടോപ്പ് വാങ്ങിയപ്പോൾ കറന്റ് ബില്ല് കൂടുമെന്ന് പറഞ്ഞതായി പിന്നത്തെ അങ്കം... പി എച് ഡി പൈപ്പിൽ നിന്നും വരുന്ന വെള്ളം എടുത്താൽ വെള്ളക്കരം കൂടും ,എന്നാ കിണറിൽ മോട്ടോർ ഇടാൻ പോയാൽ കറന്റ് ബില്ലും കൂടും... ചുരുക്കത്തിൽ നാല്പതിരണ്ടു അടി താഴ്ചയുള്ള കിണറിൽ നിന്നും ഞാൻ വെള്ളം കോരണം.... ഇതൊക്കെയും കുഴപ്പമില്ല , സഹിക്കാൻ ഞാൻ തയ്യാറായിരുന്നു... മാസം അമ്പതിനായിരത്തിന് അടുപ്പിച്ചുള്ളഎന്റെ സാലറി മുഴുവൻ വാങ്ങി ചിലവാക്കിയിട്ടും ബസ് കാശിനു വേണ്ടി വരെ കെട്ടിയോന്റടുത്തു കൈ നീട്ടുമ്പോൾ ഒരു പറച്ചിലുണ്ട്... "പൈസക്കാണേൽ അമ്മയോട് ചോദിക്ക് എന്നു...." നല്ലൊരു സാരിയോ നല്ല ഭക്ഷണമോ ഒന്നും എനിക്ക് കിട്ടാറില്ല.... രാവിലെ ഓഫീസിൽ പോകുന്നതിനു മുൻപ് ഞാനുണ്ടാക്കുന്ന ഭക്ഷണവും അതിനു ശേഷം ഉണ്ടാക്കുന്ന മത്സ്യവും മാംസവും പൊരിച്ചതും കരിച്ചതുമൊക്കെ ഉച്ചക്ക് ഉണ്ടാകും... രാത്രി കഞ്ഞിയും പയറും മാത്രം.... എല്ലാം സഹിച്ചും ക്ഷമിച്ചും നിന്നിട്ടും വീണ്ടും വീണ്ടും പാതാളത്തിലേക്ക് ചവിട്ടു താഴ്ത്തുമ്പോൾ പിന്നെ ഞാനെന്തു വേണം.... അമ്മയും നാത്തൂനും എടത്തിയമ്മയും എന്തു വെണമെങ്കിലും കാണിക്കട്ടെ... എന്റെ ഭർത്താവ് എന്റെ കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ.... ഒന്നു ചേർത്തു പിടിച്ചു നിനക്ക് ഞാനില്ലേ എന്നു പറഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ... വല്ലപ്പോഴും ഒന്നു പുറത്തു കൊണ്ടുപോയിരുന്നെങ്കിൽ... ഒരു ദിവസമെങ്കിലും പാതിരാത്രി കഴിഞ്ഞിട്ടല്ലാതെ ബെഡ്റൂമിലേക്കു വന്നിരുന്നെങ്കിൽ... തന്റെ ആവശ്യത്തിനു വേണ്ടി മാത്രം ഉള്ള തലോടലുകൾ നിന്നെ സന്തോഷിപ്പിക്കുന്നുണ്ടോ എന്നു ചോദിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ.... ഇന്നും ഞാൻ അയാളുടെ ഭാര്യയായി കഴിഞ്ഞേനെ.... അന്നത്തെ ആ കോലാഹലത്തിനു ശേഷം രക്തത്തിൽ കുളിച്ചു കിടന്ന എന്നെ ഹോസ്പിറ്റലിൽ കൊണ്ടിട്ടു ആനന്ദ് പോയപ്പോൾ , എന്റെ ഉള്ളിലുണ്ടായിരുന്ന ജീവന്റെ തുടിപ്പിനെ പൂർണ്ണമായും തുടച്ചു നീക്കി എന്റെ ജീവനെങ്കിലും രക്ഷിച്ചെടുക്കാൻ ഡോക്ടർമാർ പ്രായത്നിക്കുമ്പോൾ , ആനന്ദിനെ അവിടെങ്ങും കണ്ടിരുന്നില്ലത്രേ.... എന്റെ അച്ഛന്റെയും അമ്മയുടെയും പ്രാർത്ഥനയുടെ ഫലമായി ഞാൻ ജീവനോടെ തിരിച്ചു വന്നപ്പോൾ ആദ്യമായി അച്ഛന്റെയും അമ്മയുടെയും മുന്നിൽ ഞാൻ കരഞ്ഞു.... അപ്പോൾ അവർ ഒന്നു മാത്രമേ പറഞ്ഞുള്ളൂ... "നി ഒരിക്കലും ഞങ്ങൾക്ക് ഒരു ബാധ്യതയല്ല...." ചുറ്റും നിന്നു ബന്ധുക്കളും നാട്ടുകാരും പരിഹസിച്ചപ്പോഴും എന്നെ ചേർത്തുപിടിച്ച എന്റെ അച്ഛന്റെ കൈകൾക്ക് ശക്തി ഉണ്ടാരുന്നു.... "ശവം" എന്നു എന്റെ ഭർത്താവ് ആക്ഷേപിച്ച എന്റെ അച്ഛന്റെ ശക്തിയിലും സംരക്ഷണയിലും മാത്രമായിരുന്നു പിന്നീടുള്ള എന്റെ ജീവിതം.... ഇന്ന് നാലാളുടെ മുന്നിൽ നിൽക്കാനും സംസാരിക്കാനും എനിക്ക് പ്രോത്സാഹനമായി ഉള്ളതും എന്റെ അച്ഛൻ തന്നെ ആണ്.... ഞാൻ പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞതും സദസ്സിൽ ഉയർന്ന കരഘോഷത്തിന്റെ നടുവിലൂടെ അച്ഛൻ വേദിയിലേക്ക് വന്നു... മികച്ച യുവ സംരംഭക എന്ന ഈ അവാർഡ് എന്റെ അച്ഛന്റെ കയ്യിൽ നിന്നും വാങ്ങുന്നതായിരുന്നു എന്റെയും സന്തോഷം.ശിവന്യഅഭിലാഷ് #📔 കഥ #📙 നോവൽ #വായനശാല
# ഒരു ചാറ്റിങ് കഥ # പുലർച്ചെ തന്നെ എണീറ്റു അടുക്കളയിലെ പണികൾ ഓരോന്നായി തീർക്കുക ആണ് ഭാമ. മക്കൾക്കു സ്കൂളിൽ പോണം...8 മണിക്ക് ആണ് സ്കൂൾ ബസ്‌. ഭർത്താവിന് ഓഫീസിൽ പോണം.. കുറച്ചു നേരം ബസിൽ യാത്ര ചെയ്യണം. 7.30 ആകുമ്പോൾ അയാൾക്കും പോണം. ചോറും രണ്ടു കൂട്ടം കൂട്ടാനും നന്ദന് നിർബന്ധം ആണ്. രാവിലെ ചായയും പലഹാരവും ഉണ്ടാക്കണം. മക്കൾ ആണെങ്കിൽ ഉണർന്നിട്ടും ഇല്ല. അവരെ ഉറക്കം ഉണർത്തുന്നത് തന്നെ വലിയൊരു പണിയാ. നന്ദൻ രാവിലെ തന്നെ ഫോണിൽ നോക്കി കൊണ്ടിരിക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ ഭാമയ്ക്കു കലി കയറി. ഓഹ് കൊച്ചുവെളുപ്പാൻ കാലത്തു തന്നെ ആ കുന്ത്രാണ്ടവും കൊണ്ടിരിക്കാതെ എന്നെ ഒന്നു സഹായിക്കു മനുഷ്യാ.. ആ പിള്ളേരെ ഒന്നുണർത്തുവെങ്കിലും ചെയ്യ്... അവൾ നിന്നു കലി തുള്ളി. അതു കേട്ടപ്പോളെ നന്ദൻ ഡാറ്റ ഓഫ് ചെയ്തു ഫോൺ വച്ചിട്ട് അകത്തേക്കോടി. പിന്നെ അവിടൊരു കോലാഹലം തന്നെ നടന്നു. നന്ദനും ഭാമയും മക്കളും വീടിനുള്ളിലൂടെ പറന്നു നടക്കുന്നു. ആദ്യം നന്ദൻ.. പിന്നാലെ മക്കൾ ഹോ നേരം വെളുത്തു രണ്ടു മൂന്നു മണിക്കൂർ ചക്രശ്വാസം വലിക്കുവാ ഇവിടെ ബാക്കിയുള്ളോർ. ഒരു ചായ കുടിച്ചിട്ടേ ഉള്ളു ഇനി ബാക്കി കാര്യം. പാലും തേയിലയും മധുരവും ഒക്കെ പാകത്തിന് ചേർത്ത ഒരു അസ്സല് ചായയും ആയി അവൾ മുറിയിൽ കയറി. മേശപുറത്ത് ഇരിക്കുന്ന തന്റെ മൊബൈൽ എടുത്തു. നെറ്റ് ഓൺ ചെയ്തു.. പട പടാന്നു മെസ്സേജുകളുടെ ബഹളം. അവൾ മുഖപുസ്തകത്തിൽ മുഖം വ്യക്തം ആക്കാത്ത തന്റെ ചാറ്റിങ് ഫ്രണ്ടിനെ നോക്കി. പച്ച കത്തി കിടക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോളേ ചെറിയൊരു ചിരി അവളിൽ പടർന്നു. മുഖം വ്യക്തം ആക്കാത്ത വ്യക്തി ആണെങ്കിലും അയാളൊരു മാന്യൻ ആണ്. അതിനാൽ തന്നെ ഭാമ അയാളോട് ഫ്രീ ആയി ചാറ്റ് ചെയ്യാറും ഉണ്ട്. ഭാമ : ഹായ് പെട്ടെന്ന് തന്നെ അയാളുടെ റിപ്ലൈ വന്നു : ഹായ് :ഗുഡ്മോർണിംഗ് :ഗുഡ്മോർണിംഗ് ഡാ താൻ ഫ്രീ അയോടോ.. അയാൾ ചോദിച്ചു ഭാമ : ആ ഒരു വിധത്തിൽ അച്ഛനെയും മക്കളെയും ഒരുക്കി വിട്ടു 😃 അയാൾ ഒരു ലാഫിങ് ഇമോജി ഇങ്ങോട്ട്. ഭാമ : ഉം ഇയാൾ എന്തിനാ ചിരിക്കുന്നത്.. തന്റെ വർത്തമാനം കേട്ടാൽ ചിരി വരും ഭാമ കുട്ടി ഭാമ :ഓഹ് ഇയാൾ ചിരിച്ചോ... ചായ കുടിച്ചോ? ഇല്ലടോ... ഇത്തിരി ചായ തരുമോ? ഭാമ :ഞാൻ ചായ കുടിച്ചോണ്ടിരിക്കുന്നു. മം ഇനിയെന്താ പരുപാടി ഭാമ : ഒന്നും ഇല്ലടോ.. ഇനി കുറെ നേരം റസ്റ്റ്‌ എടുക്കണം.. പണികൾ ഒക്കെ ഒരു മാതിരി തീർന്നു. ഇനി കുറച്ചു അല്ലറ ചില്ലറ പണികൾ... അതൊക്കെ പതിയെ തീർത്താൽ മതി. ഒക്കെ ടാ നീ റസ്റ്റ്‌ എടുക്കു ഞാൻ പിന്നെ വരാം... ഇങ്ങനെ ഓരോ ദിവസവും കഴിഞ്ഞു പോയി. നന്ദനും മക്കളും പോകാൻ നോക്കി ഇരിക്കും ഭാമ ഫോണിൽ കയറാൻ. തന്നെ സഹായിക്കാത്ത ഭർത്താവിനെ കുറിച്ചാണ് അവൾ ഏറെയും പറയുക. അയാൾ അവൾ പറയുന്നത് ക്ഷമയോടെ കേൾക്കും. ഒരു ദിവസം... അയാൾ ഭാമയോട് ഡോ തന്നോടൊരു കാര്യം ചോദിക്കട്ടെ ഭാമ. ഉം ചോദിക്ക് തനിക്കു തന്റെ ഭർത്താവിനെ ഇഷ്ടം അല്ലെ... ഭാമ :അതെന്തൊരു ചോദ്യം.. ആ മനുഷ്യൻ ഇല്ലാതെ എനിക്ക് പറ്റുമോടോ.. തന്നെയോ... ഭാമ :എന്നെ നന്ദേട്ടന് ജീവനാ അപ്പോൾ താൻ തന്റെ ഭർത്താവിനെ ഒരിക്കൽ പോലും കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത എന്നോട് കുറ്റം പറയുന്നത് ശരിയാണോ ഭാമയ്ക്ക് അതങ്ങു കൊണ്ടു ഡോ രാവിലെ ഭർത്താവും മക്കളും പോയി കഴിഞ്ഞാൽ തന്നെ എപ്പോളും ഓൺലൈനിൽ കാണും രാത്രി വൈകിയും തന്നെ കാണും തന്റെ ഭർത്താവ് തന്നെ ശ്രദ്ധിക്കാറില്ലേ ഭാമ :അതിനു നന്ദേട്ടന് എവിടെ സമയം.. ഏതു നേരവും ഫോണിൽ അല്ലെ താനോ... ഭാമയ്ക്കു മിണ്ടാട്ടം ഇല്ല :ഡോ : ഉം :എന്താ മിണ്ടാത്തത് :ഒന്നും ഇല്ല ഭാമ തന്റെ ഭർത്താവ് ഒരു ഉദ്യോഗസ്ഥൻ അല്ലെ. അയാൾക്ക് എന്തെല്ലാം കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യാൻ ഉണ്ടാകും... അയാൾ കഷ്ടപ്പെടുന്നത് തനിക്കും മക്കൾക്കും വേണ്ടി അല്ലെ... മേലുദ്യോഗസ്ഥന്റെ ശകാരം.. ജോലിക്കൂടുതൽ.. യാത്ര ക്ഷീണം ഒക്കെ അയാളെ തളർത്തുന്നു ണ്ടാവില്ലേ. ഹൌസ് ലോൺ, പിള്ളേരുടെ ഫീസ്, വീട്ടുകാര്യം.. ഇതൊക്കെ അയാളുടെ ഉറക്കം കെടുത്തുന്നു ണ്ടാവാം.... അയാൾ കയറി വരുമ്പോൾ ഒരു ചിരിയോടെ എതിരേറ്റു കൂടെ... വിശ്രമവേളയിൽ അയാൾക്കൊപ്പം ഇരുന്നു ഓഫീസ് വിശേഷങ്ങൾ ചോദിച്ചു കൂടെ... സ്നേഹത്തോടെ ആ തലയിൽ ഒന്നു തഴുകി ക്കൂടെ... ആ നെറ്റിയിൽ ഒന്ന് ചുംബിച്ചു കൂടെ... അയാളുടെ വിയർപ്പല്ലെടോ... തന്റെയും മക്കളുടെയും അന്നം. രാവിലെ 3 മണിക്കൂർ പണി ചെയ്യുമ്പോൾ തന്റെ ജോലികൾ തീരും.. തനിക്കു വിശ്രമിക്കാം.. അയാളോ?... അവർ പോയതിനു ശേഷം തനിക്കു ചെയ്യാൻ എന്തെല്ലാം കാര്യങ്ങൾ ഉണ്ട്. എന്റെ ഉപദേശം ഇയാൾക് ബോർ അടിച്ചോ.... ഭാമ :ഇല്ല.. സത്യം ആണ് താൻ പറഞ്ഞത്... ഞാൻ ശ്രദ്ധിക്കാതെ പോയ പലതും ശരി ഡോ ഞാൻ പോണു പിന്നെ കാണാം ഭാമ ഫോൺ മാറ്റിവെച്ചു വീടിനുള്ളിൽ മൊത്തം ഒന്നു നോക്കി.. ഒരു മുറിയിൽ കട്ടിലിൽ നിറയെ തുണികൾ വീടിന്റെ അങ്ങിങ്ങായി മാറാല ശരിയാണ് താൻ ഇതൊന്നും വൃത്തി ആക്കാറില്ല. അവൾ തുണികൾ ഒക്കെ മടക്കി വച്ചു വീടു വൃത്തി ആക്കി പറമ്പ് തൂത്തു വാരി കരിയില കത്തിച്ചു ഉള്ള സ്ഥലത്തു എന്തെങ്കിലും കൃഷി ചെയ്യണം വെറുതെ ഫോണിൽ കയറി കളയുന്ന സമയം മതി ഇതെല്ലാം ചെയ്യാൻ ഒരിക്കൽ പോലും കാണാത്ത ആ ഫ്രണ്ട് വേണ്ടി വന്നു തനിക്കു കുറച്ചു കാര്യങ്ങൾ മനസിലാക്കാൻ... ഓരോ ദിവസവും കഴിയുന്തോറും തന്റെ ഭാമയിൽ പ്രകടം ആയ മാറ്റങ്ങൾ വരുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ നന്ദന് ഉള്ളിൽ ചിരി പൊട്ടി.. അവൾക്കറിയില്ലല്ലോ അവളോട്‌ സംസാരിക്കുന്ന മുഖം ഇല്ലാത്ത ചാറ്റിങ് ഫ്രണ്ട് താൻ ആണെന്ന്.രമ്യ വിജീഷ് #📔 കഥ #📙 നോവൽ #വായനശാല
മോളേ അച്ചു ഇന്നല്ലെ മോളെഴുതിയ പരീക്ഷയുടെ റിസൽട്ട് വരുന്നത്? അതെ അച്ഛാ കിട്ടുമോ മോളെ കിട്ടും അച്ഛാ എനിക്കുറപ്പുണ്ട്. അച്ഛന് അച്ഛൻ്റെ മോളെ വിശ്വാസം ഇല്ലേ അതല്ല മോളെ വല്യ വല്യ ആളുകളുടെ മക്കളൊക്കെ എഴുതിയിട്ടുണ്ടല്ലോ ഈ പരീക്ഷ അവരോടൊക്കെ ജയിക്കുകയാന്ന് വെച്ചാ അതോർത്താ അച്ഛനൊരു വിഷമം അച്ഛൻ പേടിക്കണ്ട അച്ഛൻ്റെ ഈ അച്ചു ജയിക്കും എന്നാൽ അച്ഛൻ പോയിട്ട് വരാം മോളെ ഇന്ന് പോകണോ അച്ഛാ റിസൽട്ട് അറിയുമ്പോൾ അച്ഛനും അമ്മയും എൻ്റെ കൂടെ വേണമെന്നാ ആഗ്രഹം അതിന് അച്ഛൻ ജോലി കഴിഞ്ഞ് ഇന്ന് നേരത്തെ വരാം പിന്നെ അമ്മ അമ്മയുടെ ആത്മാവ് ഇത് കാണുന്നുണ്ട് മോളെ. അവളുടെ പ്രാർത്ഥന നിങ്ങൾടെ കൂടെ എന്നും ഉണ്ട് എന്നാ ശരിമോളെ അച്ഛൻ പോയിട്ട് നേരത്തെ വരാം ,########################## അച്ഛന് പ്രത്യേകിച്ച് പണിയൊന്നും ഇല്ല പാടത്തും പറമ്പിലും പണിക്ക് പോകും പിന്നെ പഞ്ചായത്ത്കാർ. വിളിക്കുമ്പോൾ ഓട നന്നാക്കാനും പോകും' ഒരു ദിവസം പോലും വീട്ടിലിരിക്കില്ല എനിക്ക് 5 ഉം അനിയത്തിക്ക് 3 ഉം വയസുള്ളപ്പോൾ അമ്മ മരിച്ചതാ. അമ്മ പോയേ പിന്നെ അച്ഛൻ വിശ്രമം എന്താന്ന് അറിഞ്ഞിട്ടില്ല. രാവും പകലും ഇല്ലാതെ ഞങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി കഷ്ടപ്പെട്ടു. മക്കളെ നന്നായി പഠിപ്പിക്കണം എന്നൊരാഗ്രഹമേ അച്ഛനുള്ളു. അച്ഛനെപ്പോഴും പറയും. മക്കളെ അച്ഛൻ ഈ കഷ്ടപ്പെടുന്നത് എൻ്റെ മക്കൾക്ക് വേണ്ടിയാ ഓടയിലെ ചെളിയും മണ്ണും കോരുമ്പോളും അച്ഛൻ്റെ മനസ്സിൽ അച്ഛൻ്റെ മക്കളെയുള്ളു. അച്ഛനെ പോലെ എൻ്റെ മക്കൾ ആകരുത്. പണവും സ്ഥാനമാനങ്ങളും ജോലിയും ഇല്ലാത്തവർക്ക് ഈ സൂഹത്തിൽ ഒരു വിലയും ഇല്ല അതുകൊണ്ട് എൻ്റെ മക്കൾ നന്നായി പഠിച്ച് സ്വന്തം കാലിൽ നിൽക്കാനുള്ള ശേഷി നേടണമെന്ന് . ഇത് കേട്ട് വളർന്നതുകൊണ്ടും അച്ഛൻ്റെ കഷ്ടപ്പാട് കണ്ട് വളർന്നതുകൊണ്ടാവാം ഞങ്ങൾ നന്നായി പഠിച്ചു.സ്കൂൾ വിട്ടു വന്നാൽ ഞങ്ങൾക്ക് ആവശ്യത്തിന് പണിയുണ്ട് വീട്ടുപണിയിൽ ആദ്യമൊക്കെ അച്ഛനെ സഹായിക്കും പിന്നെ പിന്നെ ഞങ്ങൾ 2 പേരും ഏറ്റെടുത്തു ആ ഇല്ലായ്മയിലും ഞങ്ങളെ ഒരു കുറവും അറിയിക്കാതെ അചൻ വളർത്തി. ഇന്ന് സിവിൽ സർവ്വീസ് പരീക്ഷയുടെ ഫലം വരുന്ന ദിവസമാണ്. അച്ഛൻ്റെ ഇത്ര നാളത്തെ കഷ്ടപാടിൻ്റെ ഫലം കൂടിയാണ് വരുന്നത്. കിട്ടും എന്നുറപ്പാണ്. ഫോൺ റിംഗ് ചെയ്യുന്ന കേട്ടാണ് ചിന്തയിൽ നിന്ന് ഉണർന്നത് ഹലോ ആര്യ ങേ സത്യമാണോ നീ പറഞ്ഞത് അതെ അച്ചു. ശരി ആര്യ ഞാൻ അച്ഛനെ ഒന്ന് വിളിച്ച് പറയട്ടെ. സിവിൽ പരീക്ഷയിൽ മുന്നാം റാങ്ക് എനിക്കാണന്ന് മുന്നാം റാങ്ക് പ്രതിക്ഷിച്ചിരുന്നില്ല. 100 നുള്ളിൽ ഏതെങ്കിലും ഒരു റാങ്ക് പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നു. അച്ഛനെ വിളിക്കാനാണേൽ ഫോണും ഇല്ല അനിയത്തിയെ വിളിച്ച് പറയാം ഹലോ ആരതി കുട്ടി ഹലോ ചേച്ചി കുട്ടിയേ എന്തായി റിസർട്ട് ആറിഞ്ഞോ മോളെ അറിഞ്ഞു മുന്നാം റാങ്ക് ദൈവമേ എൻ്റെ പ്രാർത്ഥന കേട്ടു .അച്ഛൻ എവിടെ ചേച്ചി അച്ഛൻ പണിക്ക് പോയി മോളെ നിനക്ക് ഇന്ന് വരാൻ പറ്റോ ഞാൻ വരും ചേച്ചി എൻ്റെ ചേച്ചികുട്ടീടെ സന്തോഷത്തിൽ ഈ അനിയത്തി കുട്ടി കൂടി വേണ്ടെ മോളെ ആരൊക്കെയോ ഇങ്ങോട് വരുന്നു. ശരി ചേച്ചിക്കുട്ടിയെ ചക്കര ഉമ്മ ഫോൺ കട്ട് ചെയ്ത് മുൻവശത്തേക്ക് വന്നപ്പോ കണ്ടത് കുറെ കാറും ജീപ്പും ബൈക്കും മുറ്റത്തേക്ക് വരുന്നതാ പോലീസ് ജീപ്പിൽ നിന്ന് അച്ഛൻ ഇറങ്ങന്നുണ്ട്.അച്ഛനെ കണ്ടതും ഞാൻ ഓടി ചെന്ന് അച്ഛനെ കെട്ടിപിടിച്ചു - അച്ഛാ അച്ചൂ പാസ്സായി എന്നും പറഞ്ഞ് ആ കാല് തൊട്ട് നമസ്കരിരിക്കുമ്പോൾ അവിടുന്നും ഇവിടുന്നും ഫ്ലാഷുകൾ മിന്നുന്നത് ഞാൻ അറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല മോളെ അച്ഛൻ ആകെ മുഷിഞ്ഞിരിക്കുവാ ദേ മോള് ഇതാരൊക്കെയാവന്നിരിക്കുന്നത് എന്ന് നോക്കിയെ ഞാനപ്പോഴാണ് അവരെയെല്ലാം ശ്രദ്ധിച്ചത്. മന്ത്രി ,രാഷ്ട്രിയ പ്രമുഖർ ,ജില്ലാ കളക്ടർ, ഉയർന്ന പോലീസ് ഉദ്യോഗസ്ഥർ, പത്രക്കാർ, ചാനലുകാർ അച്ഛൻ അവരെയെല്ലാം ഞങ്ങളുടെ ചെറിയ വീട്ടിലേക്ക് ക്ഷണിച്ചു.ഈ സമയം ഫോട്ടോഗ്രാഫർമാർ വീടിൻ്റേയും പരിസരത്തിൻ്റേയും ഫോട്ടോ എടുക്കുന്ന തിരക്കില്ലായിരുന്നു. ഈ സമയം മന്ത്രി എൻ്റെ അടുത്തേക്ക് വരുന്നത് കണ്ട് എല്ലാവരും ഞങ്ങൾക്ക് ചുറ്റും കൂടി അശ്വതി അഭിനന്ദനങ്ങൾ താങ്കു സാർ എല്ലാവരുടെയും അഭിനന്ദനങ്ങൾക്ക് മുന്നിൽ കൈകൂപ്പി അവരോടെല്ലാം നന്ദി പറഞ്ഞു. മാഡം മാഡത്തിൻ്റെ ഈ വിജയത്തിൻ്റെ പിന്നിൽ ആരൊക്കെയാണ്. ഒരേ ഒരാൾ അതാരാണ് മാഡം ഞാൻ പുറകോട്ട് തിരിഞ്ഞ് അച്ഛനെ തിരഞ്ഞു. തിരക്കുകളിൽ നിന്നെല്ലാം മാറി അച്ഛൻമാറി നിൽക്കുന്നു. ഞാൻ കൈ കാട്ടി അച്ഛനെ വിളിച്ചു. ആ ഒരാൾ ദാ എൻ്റെ അച്ഛനാണ്. ശരി മാഡം മാഡത്തിൻ്റെ മോട്ടിവേറ്റർ ആരാണ്. അതും എൻ്റെ അച്ഛനാണ്. എൻ്റെ അച്ഛനെ ചേർത്ത് പിടിച്ച് ഞാനതു പറയുമ്പോൾ അച്ഛൻ്റെ കണ്ണുകൾ 2ഉം നിറഞ്ഞ് ഒഴുകുകയായിരുന്നു. അതൊന്ന് വിശദികരിക്കാമോ മാഡം വിശദികരിക്കാനൊന്നുമില്ല. മക്കൾക്ക് വേണ്ടി ജീവിച്ച ഒരച്ഛനാണ് ഞങ്ങളുടെ അച്ഛൻ. അച്ഛൻ്റെ ചെറുപ്പത്തിലെ ഭാര്യ നഷ്ടപ്പെട്ടു. വേണമെങ്കിൽ അച്ഛന് മറ്റൊരു വിവാഹം കഴിക്കാമായിരുന്നു.അതുമല്ലങ്കിൽ ഭാര്യ മരിച്ച ദുഃഖത്തിന് കള്ളും കുടിച്ച് നടക്കാമായിരുന്നു. പക്ഷേ ഞങ്ങൾടെ അച്ഛൻ അച്ഛൻ്റെ സുഖങ്ങളെല്ലാം മാറ്റി വെച്ച് ഞങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി ജീവിച്ചു. ഇന്ന് ഈ വിജയത്തിൽ എന്ത് തോന്നുന്നു മാഡത്തിന്. ഈ വിജയം മാഡം പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നോ. എൻ്റെ വിജയമല്ല ഇത് എൻ്റെ അച്ഛൻ്റെ വിജയമാണ്.ഇതിൽ ഞാൻ അഭിമാനം കൊള്ളുന്നു. ആരേയും പറ്റിച്ചോ വഞ്ചിച്ചോ നേടിയ വിജയമല്ല ഇത്. എൻ്റെ അച്ഛൻ്റെ വിയർപ്പിൻ്റെ ഫലമാണ് ഈ വിജയം. മക്കൾക്ക് വേണ്ടി എന്ത് ജോലി ചെയ്യാനും തയ്യാറായ എൻ്റെ അച്ഛനാണ്. എൻ്റെ റോൾ മോഡൽ. ഈ വിജയം എങ്ങനെ ആഘോഷിക്കാനാണ് മാഡം താത്പര്യപ്പെടുന്നത്. എൻ്റെ അച്ഛനോടും അനിയത്തിയോടും കൂടി ഒരു കേക്ക് മുറിച്ച് അഘോഷിക്കണം എന്നാണ് ആഗ്രഹിക്കുന്നത്. അതു കണ്ട് ഞങ്ങളുടെ അമ്മയുടെ ആത്മാവ് സന്തോഷിക്കും' അച്ഛനോട് ഒരു ചോദ്യം മൂത്ത മോൾ IAS ഉന്നത വിജയം നേടിയിരിക്കുന്നു. ഇളയ മോൾMBBS ന് പഠിക്കുന്നു. താങ്കൾക്ക് മക്കളെയോർത്ത് അഭിമാനം തോന്നുന്നില്ലേ.ഈ സമയം താങ്കൾ ആരോടൊക്കെയാണ് കടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്. ദൈവത്തോടാണ് എനിക്ക് കടപ്പാട് എനിക്ക് ജോലി ചെയ്യാനുള്ള ആയുസ്സും ആരോഗ്യവും തന്നത് അവിടുന്നാണല്ലോ. പിന്നെ എൻ്റെ കഷ്ടപാട് കണ്ട് എൻ്റെ കൂടെ നിന്ന എൻ്റെ മക്കളോട് നന്ദിയുണ്ട്. എന്നെ തോൽപ്പിച്ച് കളഞ്ഞില്ലല്ലോ .എൻ്റെ മക്കളെ ഓർത്ത് അഭിമാനം തോന്നുന്നു. മക്കൾ രണ്ട് പേരും നല്ല നിലയിൽ എത്തിയ സ്ഥിക്ക് താങ്കൾക്ക് വിശ്രമിക്കാലോ അല്ലേ ഇനി. ഒരിക്കലും ഇല്ല .പണിയെടുക്കാൻ ആരോഗ്യം ഉള്ളിടത്തോളം കാലം ഞാൻ പണിയെടുക്കും. ഒരു കലക്ടറുടെ അച്ഛൻ ഓടകോരാൻ പോകുവാന്ന് അറിഞ്ഞാൽ അത് മക്കൾക്ക് നാണക്കേടാകില്ല. ഇല്ല ഒരിക്കലും ഇല്ല അതിൽ ഞങ്ങൾക്ക് അഭിമാനമേയുള്ളു. ഈ ഓട കോരിയാ അച്ഛൻ ഞങ്ങളെ പഠിപ്പിച്ചതും വളർത്തിയതും. അന്ന് തോന്നാത്ത നാണക്കേട് ഞങ്ങൾക്ക് ഇനിയും തോന്നില്ല അവർ പോയി കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അച്ഛൻ എന്നേയും കൂട്ടി അമ്മയുടെ ഫോട്ടോയുടെ മുന്നിൽ നിർത്തി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. നിൻ്റെ ആഗ്രഹം പോലെ ഒരാളെ ഡോക്ടറും ഒരാളെ കളക്ടറും ആക്കിയിട്ടുണ്ട്. ഇന്ന് വരെ നീ ഇല്ലാന്നുള്ള കുറവ്വ് എനിക്ക് ഉണ്ടായിട്ടില്ല. കാരണം നിൻ്റെ സ്വപ്നം നിൻ്റെ ആഗ്രഹം അതു മാത്രമായിരുന്നു മനസ്സിൽ മോളെ അമ്മയുടെ അനുഗ്രഹം വാങ്ങ്. ഞാൻ ആ ഫോട്ടോ തൊട്ട് മുത്തുമ്പോൾ അമ്മ കൂടെയുള്ളതുപോലെ തോന്നി. അമ്മയില്ലാത്ത കുറവ്വ് ഇന്നുവരെ തോന്നിയിട്ടില്ല. അച്ഛനായിരുന്നു ഞങ്ങൾക്ക് അച്ഛനും അമ്മയും.ഷൈനി വർഗീസ് #📔 കഥ #📙 നോവൽ #വായനശാല
എഴുന്നേറ്റ ഉടനെ തന്നെ കുളിക്കണം ...വിനുവേട്ടന്റെ അമ്മക്ക് അത്‌ നിർബന്ധമാണ് ...വിവാഹം കഴിഞ്ഞ ആദ്യ നാളിൽ തന്നെ ഞാനും അത് ശീലമാക്കി തുടങ്ങി ...തുടക്കത്തിൽ അതെനിക്ക് ഇത്തിരി ബുദ്ധിമുട്ടുള്ള കാര്യമായിരുന്നു ...ബാംഗ്ലൂരിൽ വിനുവേട്ടനുമായി ഇഷ്ടത്തിലായിരുന്ന കാലം തൊട്ടെ വർക്ക് കഴിഞ്ഞു വന്നായിരുന്നു കുളി ..ഒരു പക്ഷേ അതുകൊണ്ടായിരിക്കാം ... പോരാത്തതിന് വീട്ടുജോലി ചെയ്യണ്ട കാര്യം പറഞ്ഞാൽ ഞാൻ കുഴഞ്ഞു പോകും ... അവിടെ ഫ്ലാറ്റിലായിരുന്നപ്പോൾ വാസു മാമ്മ ഒരു സർവെന്റിനെ തുണക്ക് ആക്കിയിരുന്നു . ഞാൻ കമ്പനിയിലേക്ക് ഇറങ്ങുമ്പോഴേക്കും ലഞ്ചിനുള്ള കാര്യങ്ങൾ വരെ ആ സ്‌ത്രീ ചെയ്‌തു തരുമായിരുന്നു . വീട്ടിലായിരുന്നപ്പോഴാകട്ടെ ഏക മകളെന്ന ലാളനയിൽ ഒരു പണിയും ചെയ്യിപ്പിക്കിലായിരുന്നു ...അതുകൊണ്ടു തന്നെ അടുക്കള പണിയൊന്നും വല്ല്യേ വശമില്ല ... ''നീ അടുക്കളേല് കേറാതിരിക്കയാണ് നല്ലത് കൃഷ്ണേ ...വെറുതെ വയറ് കേടാക്കാൻ വയ്യാഞ്ഞിട്ടാണ്...'' കളിയാക്കാനാണെങ്കിലും വിനുവേട്ടൻ ഇടക്കിടെ അതെന്നെ ഓര്‍മ്മപ്പെടുത്താറുണ്ട് ... ഒന്നും ചെയ്യാനറിയില്ലെങ്കിലും അടുക്കളേല് കേറി ..എന്തിൽ തുടങ്ങണം എന്നറിയാതെ തട്ടി തടഞ്ഞ് അമ്മ ചെയ്യുന്നതും നോക്കി നിന്നു ... ''അമ്മ ഒരു പ്രത്യേക സ്വഭാവക്കാരിയാണ് ... ദേഷ്യം വന്നാൽ പ്രകടിപ്പിക്കാൻ മടിക്കില്ല ...പക്ഷേ മനസ്സിലൊന്നും വെക്കില്ലെടോ ...'' ഒരിക്കൽ അമ്മയെ കുറിച്ച് ചോദിച്ചപ്പോൾ വിനുവേട്ടൻ പറഞ്ഞത്‌ ഓർമ്മ വന്നു . ''നോക്കി നിൽക്കാതെ നീ ആ സാമ്പാറുകഷ്ണം അരിയൂ കൃഷ്ണേ ....'' അമ്മ പറഞ്ഞു ... അത് കേട്ടതും എനിക്കൊരു വെപ്രാളം ആയിരുന്നു ... സാമ്പാറുകഷ്ണങ്ങൾ ഏതൊക്കെ ആണെന്ന് പോലും നന്നായി അറിയില്ലായിരുന്നു എന്നതാണ് സത്യം . പച്ചക്കറികളെല്ലാം ഒരു വിധത്തിലാണ് മുറിച്ചു കഴുകി കൊടുത്തത് . അപ്പോഴേക്കും തേങ്ങ ചുട്ടരച്ചു വെച്ച ഒരു ചമ്മന്തിയും നെയ്മീൻ കറിയും അമ്മ പാകമാക്കി കഴിഞ്ഞിരുന്നു ...എനിക്ക് എന്നോട് തന്നെ ലജ്ജ തോന്നി പോയി ...വിനുവേട്ടനെ നാണം കെടുത്താതിരിക്കാനെങ്കിലും ഇതൊക്കെ ഒന്ന് പഠിച്ചെടുക്കണമെന്നു കരുതി ... മേശ പുറത്ത് വിഭവങ്ങളെല്ലാം നിരത്തി വെച്ചതിന് ശേഷമാണ് അമ്മ അച്ഛനെയും വിനുവേട്ടനെയും വിളിക്കാനായി എന്നെ പറഞ്ഞയച്ചത് ... കല്യാണം ഉറപ്പിക്കാൻ വന്നതിൽ പിന്നെ ഇവിടത്തെ അച്ഛന്‍ എന്നോട് ഒന്ന് സംസാരിച്ചിട്ട് പോലുമില്ല...കണ്ടാൽ ഗൗരവം വിടാതെ ഒന്ന് ചിരിക്കുക മാത്രമാണ് ചെയ്യാറ് ...പതിവ് തെറ്റിക്കാതെ ഇപ്രാവശ്യവും അതാവർത്തിച്ചു ... ''അച്ഛനും വിനുവും കഴിച്ചതിന് ശേഷം നമുക്കിരിക്കാം... '' അതെന്താ അമ്മേ ..ഇനി പണിയൊന്നും ഇല്ലാലോ ..നമുക്ക് എല്ലാർക്കും കൂടി ഒരുമിച്ചിരിക്കാം... ഇവിടെ അങ്ങനെയാണ് പതിവ് ...പുതിയ ആചാരങ്ങളൊന്നും വേണ്ട ... അമ്മ പറഞ്ഞു നിർത്തി . ഇങ്ങനെ ഒരു വേർത്തിരിവിന്റെ ആവശ്യം ഇവിടെ ഉണ്ടോ ... ആരോടെന്നില്ലാതെ എന്റെ ആ ചോദ്യത്തിന് മറുപടി എന്നോണം വിനുവേട്ടൻ കടുപ്പിച്ചൊന്നു നോക്കി . അതെന്നെ വളരെ അധികം വേദനിപ്പിച്ചു ...ഇതാദ്യമായാണ് ഞാൻ ഇങ്ങനെ ഒഴിഞ്ഞു മാറി നിക്കേണ്ടി വരുന്നത് ...വീട്ടിലെല്ലാവരും ഒരുമിച്ചിരുന്നായിരുന്നു കഴിക്കാറ് ... പിന്നെ അമ്മയെ കൂടുതലായി എതിർക്കാൻ ഞാനും ഒരുക്കം അല്ലായിരുന്നു ... ''കൃഷ്ണ ...കുറച്ചു സാമ്പാർ ഇങ്ങു ഒഴിച്ചേ ...'' വിഷയം മാറ്റാൻ എന്നോണമായിരുന്നു വിനുവേട്ടൻ അത് പറഞ്ഞത് . അബദ്ധമെന്ന് പറഞ്ഞാൽ മതിയാവില്ല... കയ്യിൽ നിന്നു പാത്രം വഴുതി നിലത്തു വീണതും അച്ഛന്റെ ദേഹത്തേക്ക് തെറിച്ചതും ഒരുമിച്ചായിരുന്നു ...ഒരു നിമിഷം എന്റെ ശ്വാസം നിലച്ചെന്ന് തോന്നി പോയി ... ഒന്നും മിണ്ടാൻ നിന്നില്ല ...ഊണ് മുഴുവിപ്പിക്കാതെ അച്ഛൻ എഴുനേറ്റ് കയ്യ് കഴുകി ഉമ്മറത്തേക്ക് പോയി .. '' ഒരു കാര്യം കണ്ടറിഞ്ഞു ചെയ്യില്ല ....'' ബാക്കിയെന്നോണം അമ്മ പിറുപിറുക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു . അതും കൂടി ആയപ്പോൾ കണ്ണുനീരിനെ അടക്കി നിർത്താനായില്ല ...നിയന്ത്രണം നഷ്ട്ടപെട്ട് അവ പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങും മുന്നേ ഞാൻ റൂമിലേക്ക് ഓടി ... അന്നേരം ഞാൻ എന്റെ അച്ഛനെയും അമ്മയെയും ഓർത്തുപോയി ...എന്തു കാര്യമായിട്ടായിരുന്നു അവര്‍ എന്നെ നോക്കിയിരുന്നത് ...ഒരു തേങ്ങൽ എന്നിൽ അവശേഷിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു ... ''എന്റെ മോള് അത് കാര്യം ആക്കണ്ട ...'' വിനുവേട്ടൻ ഡോർ അടച്ച് അകത്തേക്ക് വന്നിട്ടുണ്ടായിരുന്നു ... എനിക്ക് ചീത്ത വാക്കു കേട്ടതിന്റെ വിഷമം ആ മുഖത്ത് വ്യക്തമായി അറിയാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നു . '' അച്ഛന്റെ മുന്നിൽ വെച്ച് ഞാൻ പോലും ശബ്ദം ഉയർത്തി സംസാരിക്കാറില്ല ... അത് കൊണ്ടാണ് അമ്മയങ്ങനെ പെരുമാറിയത് . '' എനിക്ക് മനസിലാകും നിന്നെ ..സിറ്റിയിൽ പഠിച്ചു വളർന്ന നിനക്ക് ഇതൊന്നും കേട്ടുനിൽക്കാൻ സാധിച്ചെന്നു വരില്ല ...'' '' ഏയ്യ് ഇല്ല വിനുവേട്ടാ ... എനിക്ക് മനസിലാകും പെട്ടന്നുള്ള ഈ മാറ്റം അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്യാൻ ആർക്കായാലും ഒരു ബുദ്ധിമുട്ട് കാണില്ലേ ...അത്രേയുള്ളൂ...'' ''ഹും ..സാരല്ല്യടോ ..ശരി ആവും . പിന്നെ അമ്മ ... അതൊരു പാവം ആണ് .ഈ കാട്ടണ കോലാഹലം മാത്രേ ഉള്ളു .നീ കണ്ടോ ... വൈകുന്നേരം ആവുമ്പോഴേക്കും മോളെന്നും വിളിച്ചു നിന്റെ അടുത്തെത്തും ...'' വിനുവേട്ടന്റെ ചിരിച്ചുകൊണ്ടുള്ള ആ വാക്കുകൾ കേട്ടതും എനിക്ക് പകുതി ആശ്വസമായി .പിന്നെ കുറച്ചു നേരം ആ നെഞ്ചത്ത് കാതമർത്തി കിടന്നു .. * * * * * * * * * * * * * * * * പിറ്റേ ദിവസം പതിവുതെറ്റിക്കാതെ ഊണ് വിളമ്പി.. അച്ഛനും ഏട്ടനും വന്നിരുന്നു . ടേബിളിന്റെ ഇരുവശത്തായി കിടന്ന കസേരയിൽ പിടിച്ചു ഞാനും അമ്മയും നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു ... ''ദേവു ..നീയ്യും മോളും കൂടി ഇരിക്ക് ...'' അമ്മയോടായി അച്ഛൻ അത് പറഞ്ഞപ്പോൾ കൗതുകമായിരുന്നു അവർക്ക് . ആ കണ്ണുകൾ ഈറഞ്ഞണിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു ... ''കാലം ഇത്ര കഴിഞ്ഞില്ലേ ...ഇനി ചില പതിവുകളൊക്കെ അങ്ങ് തെറ്റട്ടെ ....'' അതും പറഞ്ഞ് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അച്ഛൻ അമ്മയുടെ പാത്രത്തിലേക്ക് ചോറു വിളമ്പി ... അതിശയം തോന്നി ..അതിലേറെ എനിക്ക് പറഞ്ഞറിയിക്കാനാകാത്ത സന്തോഷമായിരുന്നു . ''പക്ഷേ ..ഇതെല്ലാം കണ്ടിട്ടും വിനുവേട്ടൻ ഒന്നും മിണ്ടാതെ എന്നെ തന്നെ നോക്കി പുഞ്ചിരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു ...'' പെട്ടന്നുണ്ടായ അച്ഛന്റെ ഈ മാറ്റത്തിന് കാരണം എന്താണെന്നും .. ഇതിനിടയില്‍ എന്തു സംഭവിച്ചു എന്നും എത്ര ചിന്തിച്ചിട്ടും എനിക്ക് ഒരു പിടുത്തവും കിട്ടുന്നില്ല .. മാളവിക ശ്രീകൃഷ്ണ #📔 കഥ #📙 നോവൽ #വായനശാല