രുദ്രദൃഷ്ടി ഭാഗം 30 ഹിമാലയത്തിന്റെ മുകൾത്തട്ടിൽ അന്ധകാസുരൻ ഒരു കറുത്ത പർവ്വതം പോലെ വളർന്നു നിന്നു. ഇന്ദ്രജിത്ത് തന്റെ ജ്ഞാനദൃഷ്ടി ബലിനൽകി അയച്ച ആ പ്രകാശ ഗോപുരം ധനുഷിന്റെ സിരകളിൽ അഗ്നിയായി പടർന്നു…. അന്ധകാസുരന്റെ ആയിരം കറുത്ത സൂര്യന്മാർ ഹിമാലയത്തിലെ പകലിനെ ഇരുട്ടിലാക്കി. ആ ഇരുട്ടിൽ യോദ്ധാക്കൾക്ക് പരസ്പരം കാണാൻ പോലും കഴിയാതായി. എന്നാൽ ധനുഷ് ഇപ്പോൾ വെറുമൊരു യോദ്ധാവല്ല അവൻ അച്ഛന്റെ ജ്ഞാനവും സ്വന്തം വജ്രവീര്യവും ചേർന്ന മഹാകാലന്റെ പ്രതിരൂപമായിരുന്നു…. "ധനൂ നീ അസുരനെ നേരിടൂ.. ഞങ്ങൾ താരയെ കണ്ടെത്താം" മൈഥിലി വിളിച്ചു പറഞ്ഞു….. മൈഥിലിയും നകുലനും മഞ്ഞുമലയുടെ ആഴത്തിലുള്ള ഒരു ഗുഹയിലേക്ക് കുതിച്ചു. അവിടെ യഥാർത്ഥ താരയെ ചങ്ങലയ്ക്കൽ ബന്ധിച്ചിരുന്നു. ഗുഹയ്ക്ക് കാവൽ നിന്നത് ശബ്ദരഹിതരായ പന്ത്രണ്ട് അസുരന്മാരായിരുന്നു…. നകുലൻ തന്റെ വില്ല് താഴെ വെച്ചു. "ഇവിടെ ശബ്ദമില്ലെങ്കിൽ ഞാൻ എന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പ് കൊണ്ട് ഇവരെ വീഴ്ത്തും".. അവൻ തന്റെ നാഡിമിടിപ്പിന്റെ താളത്തിൽ അമ്പുകൾ തൊടുത്തുവിട്ടു. മൈഥിലി തന്റെ അഗ്നി കൊണ്ട് ചങ്ങലകൾ ഉരുക്കി താരയെ മോചിപ്പിച്ചു….. മലമുകളിൽ അന്ധകാസുരൻ ധനുഷിനു നേരെ തന്റെ കറുത്ത കൈകൾ നീട്ടി. ആ കൈകൾ തൊടുന്നിടമെല്ലാം ശൂന്യതയായി മാറി….. ധനുഷിന്റെ വജ്രദൃഷ്ടി ആ ഇരുട്ടിനെ കീറാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും അസുരൻ ചിരിച്ചു…. "നീ വെളിച്ചം ഉപയോഗിക്കുന്നു പക്ഷേ ഞാൻ വെളിച്ചമില്ലായ്മയാണ്.. നിന്റെ അച്ഛൻ ഇപ്പോൾ ഒരു അന്ധനായ ശവം മാത്രമാണ്"... ഈ വാക്കുകൾ കാശിയിലെ മഠത്തിലിരുന്ന രുദ്രാവതിയുടെ കാതുകളിൽ മുഴങ്ങി. തന്റെ പ്രിയതമൻ രക്തം വാർന്ന് കാഴ്ചയില്ലാതെ വീണത് കണ്ടപ്പോൾ അവളിലെ കരുണ രൗദ്രമായി മാറി. അവൾ ഗംഗാതീരത്തേക്ക് ഓടി….. "ഹേ ഗംഗേ.. നിന്റെ ശാന്തത മതിയാക്കൂ... ഇന്ന് നീ ശത്രുവിനെ വിഴുങ്ങുന്ന സംഹാരരുദ്രയാകുക".... രുദ്രാവതിയുടെ തലമുടി അഴിഞ്ഞുലഞ്ഞു. ഗംഗയിലെ ജലം ആകാശത്തോളം ഉയർന്നു. അവൾ ആ ജലപ്രവാഹത്തെ ഹിമാലയത്തിന്റെ മുകളിലേക്ക് ഒരു അദൃശ്യ പാതയിലൂടെ തിരിച്ചുവിട്ടു…. ഹിമാലയത്തിൽ അന്ധകാസുരൻ ജയിക്കുമെന്ന് കരുതിയ നിമിഷം, ആകാശത്തുനിന്ന് ഗംഗാ പ്രവാഹം ഒരു വജ്രായുധം പോലെ താഴേക്ക് പതിച്ചു. ആ ജലം അസുരന്റെ കറുത്ത സൂര്യന്മാരെ കെടുത്തിക്കളഞ്ഞു….. "ഇതാണ് പ്രകൃതിയുടെ മറുപടി" വേദ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു. വേദ തന്റെ വനശക്തിയാൽ ആ ജലത്തെ മരവിപ്പിച്ച് ലക്ഷക്കണക്കിന് മഞ്ഞുവാളുകളാക്കി മാറ്റി. ധനുഷ് തന്റെ ശൂലം ഉയർത്തി. ഇന്ദ്രജിത്ത് നൽകിയ ജ്ഞാനവും രുദ്രാവതി നൽകിയ ജലശക്തിയും വേദയുടെ പ്രകൃതിബലവും ആ ശൂലത്തിന്റെ മുനയിൽ ഒന്നിച്ചു. അവൻ അസുരന്റെ നെഞ്ചിന്റെ മധ്യത്തിലേക്ക് ആഞ്ഞുതറച്ചു…. "ഓം ഹ്രീം മഹാകാലായ നമ:" ഒരു വലിയ സ്ഫോടനത്തോടെ അന്ധകാസുരൻ തകർന്നു. അവന്റെ ശരീരം കരിങ്കല്ലുകളായി മാറി ഹിമാലയത്തിൽ ചിതറി. ഇരുട്ട് മാറി സൂര്യൻ ഉദിച്ചു. പക്ഷേ കാശിയിൽ ഇന്ദ്രജിത്ത് അബോധാവസ്ഥയിലായിരുന്നു. ധനുഷും വേദയും യോദ്ധാക്കളും കാശിയിൽ തിരിച്ചെത്തി. രുദ്രാവതി ഇന്ദ്രജിത്തിന്റെ തല തന്റെ മടിയിൽ വെച്ച് കരയുകയായിരുന്നു. ധനുഷ് ഇന്ദ്രജിത്തിന്റെ പാദങ്ങളിൽ വീണു…. "അച്ഛാ... അങ്ങ് നൽകിയ വെളിച്ചം ലോകത്തെ രക്ഷിച്ചു.".... ഇന്ദ്രജിത്ത് പതുക്കെ കണ്ണ് തുറന്നു. കാഴ്ചയില്ലെങ്കിലും അവൻ മകന്റെ മുഖം തന്റെ കൈകൾ കൊണ്ട് തപ്പി നോക്കി…. "എനിക്ക് കാണാം ധനൂ... നിന്റെ വിജയത്തിലൂടെ ഞാൻ എല്ലാം കാണുന്നു." കാലഭൈരവൻ വീണ്ടും പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. ഇത്തവണ കാലഭൈരവന്റെ കൂടെ മഹാദേവന്റെ നിഴലുമുണ്ടായിരുന്നു…. "ഇന്ദ്രജിത്ത് നിന്റെ വംശം ഇനി രുദ്രരക്ഷകർ എന്നറിയപ്പെടും. നകുലനും മൈഥിലിയും താരയും കാലനും നിന്റെ വംശത്തിന്റെ തൂണുകളായി നിലകൊള്ളും. കലിയുഗത്തിന്റെ അന്ത്യം വരെ കാശി ഈ യോദ്ധാക്കളാൽ സംരക്ഷിക്കപ്പെടും."... ഇന്ദ്രജിത്ത് ഇപ്പോൾ ഒരു പുരാതന ഋഷിയെപ്പോലെ മഠത്തിൽ ഇരിക്കുന്നു. ധനുഷും വേദയും ലോകത്തിന്റെ നാനാഭാഗത്തുമുള്ള തിന്മകളെ നേരിടാൻ തയ്യാറെടുക്കുന്നു. നകുലൻ വായുവിനെയും മൈഥിലി അഗ്നിയെയും താര മിന്നലിനെയും കാലൻ മരണത്തെയും കാവൽ നിൽക്കുന്നു….. തുടരും…. ✍️സന്തോഷ്‌ ശശി….. #📔 കഥ #✍ തുടർക്കഥ #കഥ,ത്രില്ലെർ,ഹൊറർ #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ

രുദ്രദൃഷ്ടി ഭാഗം 29 ഹിമാലയത്തിന്റെ മഞ്ഞുമൂടിയ കൊടുമുടികളിൽ അന്ധകാരത്തിന്റെ നിഴൽ വീണിരിക്കുന്നു. കാശിയിൽ നിന്ന് തുടങ്ങിയ ഈ യുദ്ധം ഇപ്പോൾ കൈലാസത്തിന്റെ താഴ്വരകളിലേക്ക് പടരുകയാണ്…. ധനുഷ് വേദ മൈഥിലി നകുലൻ കാലൻ പിന്നെ പുതുതായി വന്ന താര. അവർ ആറുപേരും ഹിമാലയത്തിന്റെ ഉന്നതങ്ങളിൽ എത്തി. അവിടെ വായുവിന് പോലും രക്തത്തിന്റെ ഗന്ധമായിരുന്നു…. അന്ധകാസുരൻ തന്റെ കിരീടം സ്ഥാപിക്കാൻ തിരഞ്ഞെടുത്തത് മൃതസഞ്ജീവനി വളരുന്ന പവിത്രമായ കുന്നുകളായിരുന്നു….. യാത്രയ്ക്കിടയിൽ മൈഥിലിയും താരയും തമ്മിലുള്ള അകൽച്ച ധനുഷ് ശ്രദ്ധിച്ചു. മൈഥിലി അഗ്നിയാണെങ്കിൽ താര മിന്നലാണ്…. "നീ എന്തിനാണ് വന്നത് താര.. അച്ഛൻ നിന്നോട് ആകാശം കാക്കാൻ അല്ലേ പറഞ്ഞത്" മൈഥിലി രോഷത്തോടെ ചോദിച്ചു…… താര പരിഹാസത്തോടെ ചിരിച്ചു. "ഭൂമി കത്തുമ്പോൾ ആകാശം മാത്രം എങ്ങനെ ശാന്തമാകും സഹോദരീ.. നിന്റെ അഗ്നി കൊണ്ട് ഈ അസുരനെ തോൽപ്പിക്കാനാവില്ലെന്ന് നിനക്കും അറിയാം.".... അവരുടെ തർക്കം തടഞ്ഞത് നകുലനാണ്. അവൻ തന്റെ വില്ല് താഴ്ത്തി നിലത്ത് ചെവി ഓത്തു. "ശബ്ദം നിർത്തൂ... മഞ്ഞിനടിയിൽ എന്തോ ഒന്ന് ശ്വസിക്കുന്നുണ്ട്".... പെട്ടെന്ന് അവർക്ക് ചുറ്റുമുള്ള മഞ്ഞ് മലകൾ ഇടിഞ്ഞു വീണു. മഞ്ഞിനുള്ളിൽ നിന്ന് മരവിച്ച നീലനിറമുള്ള കൈകൾ പുറത്തുവന്നു. നൂറുകണക്കിന് ഹിമപ്രേതങ്ങൾ അവരെ വളഞ്ഞു… അവയുടെ കണ്ണുകൾക്ക് പകരം വെളുത്ത കുഴികളായിരുന്നു. അവ ഓരോ തവണ സ്പർശിക്കുമ്പോഴും യോദ്ധാക്കളുടെ ശരീരത്തിലെ ചൂട് കുറഞ്ഞുവന്നു…. കാലൻ സ്മശാന കാവൽക്കാരൻ തന്റെ തലയോട്ടി മന്ത്രം ചൊല്ലിയെങ്കിലും ഹിമപ്രേതങ്ങൾക്ക് ആത്മാവില്ലാത്തതിനാൽ അവയെ നിയന്ത്രിക്കാൻ അവനായില്ല. നകുലന്റെ അസ്ത്രങ്ങൾ മഞ്ഞിൽ തറഞ്ഞു നിന്നു…. "വേദാ നിന്റെ ഹരിതചൈതന്യം ഉണർത്തൂ".. ധനുഷ് അലറി….. വേദ തന്റെ കൈകൾ മഞ്ഞിൽ പൂഴ്ത്തി. മഞ്ഞിനടിയിലെ മരവിച്ച വേരുകളെ അവൾ ഉണർത്തി. ആ വേരുകൾ മഞ്ഞ് തുളച്ച് പുറത്തുവന്ന് ഹിമപ്രേതങ്ങളെ വരിഞ്ഞുമുറുക്കി. ധനുഷ് തന്റെ വജ്രദൃഷ്ടി കൊണ്ട് ആ വേരുകളിലേക്ക് ഊർജ്ജം നൽകി അവയെ വജ്രം പോലെ കടുപ്പമുള്ളതാക്കി…. യുദ്ധം മുറുകുന്നതിനിടയിൽ താര ഒരു മിന്നൽപ്പിണർ തൊടുത്തുവിട്ടത് ശത്രുവിന് നേരെയല്ല മറിച്ച് മൈഥിലിക്ക് നേരെയായിരുന്നു.. മൈഥിലി തെറിച്ചുവീണു… "താര.. നീ എന്താണ് ചെയ്തത്" ധനുഷ് ഞെട്ടിപ്പോയി….. താരയുടെ രൂപം മാറാൻ തുടങ്ങി. അവൾ യഥാർത്ഥ താരയായിരുന്നില്ല. അന്ധകാസുരന്റെ മായയാൽ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ട ഒരു ചാരയായിരുന്നു അവൾ. യഥാർത്ഥ താരയെ അവർ തടവിലാക്കിയിരിക്കുകയാണ്… "ഇന്ദ്രജിത്തിന്റെ വംശം ഇന്ന് ഈ ഹിമാലയത്തിൽ അവസാനിക്കും" താരയുടെ രൂപത്തിൽ ഉള്ളവൾ അട്ടഹസിച്ചു…. കാശിയിൽ ഇരുന്നുകൊണ്ട് ഇന്ദ്രജിത്ത് ഇതെല്ലാം തന്റെ ജ്ഞാനദൃഷ്ടിയാൽ കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നു. തന്റെ മകനും കൂട്ടരും അപകടത്തിലാണെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞ അവൻ ഒരു കഠിനമായ തീരുമാനമെടുത്തു… "രുദ്രാവതീ എന്റെ ഈ ജ്ഞാനദൃഷ്ടി ഇപ്പോൾ എനിക്ക് വേണ്ട. ഇത് പ്രപഞ്ചത്തിലെ എല്ലാ വെളിച്ചത്തെയും ഹിമാലയത്തിലേക്ക് എത്തിക്കാനുള്ള ഒരു മാധ്യമമായി ഞാൻ മാറുന്നു."... ഇന്ദ്രജിത്ത് ധ്യാനത്തിലിരുന്നു. അവന്റെ നെറ്റിയിലെ ജ്ഞാനദൃഷ്ടിയിൽ നിന്ന് ഒരു പ്രകാശഗോപുരം ആകാശത്തേക്ക് ഉയർന്നു. കാശിയിൽ നിന്ന് ഹിമാലയത്തിലേക്ക് ആ പ്രകാശം ഒരു പാലം പോലെ നീണ്ടു. ആ പ്രകാശത്തിലൂടെ ഇന്ദ്രജിത്ത് തന്റെ ആയുസ്സിന്റെ പകുതി ശക്തിയായി ധനുഷിനു കൈമാറി…. അച്ഛന്റെ ശക്തി തന്നിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുന്നത് ധനുഷ് അറിഞ്ഞു. അവന്റെ വജ്രദൃഷ്ടി ഇപ്പോൾ സൂര്യനെക്കാൾ തിളക്കമുള്ളതായി. അവൻ ആ താരയുടെ രൂപത്തിൽ ഉള്ളവളെ ഒരു നോട്ടം കൊണ്ട് ഭസ്മമാക്കി. ഹിമപ്രേതങ്ങൾ ഉരുകിത്തീർന്നു….. പക്ഷേ, മലമുകളിൽ അന്ധകാസുരൻ തന്റെ പൂർണ്ണരൂപം പ്രാപിച്ചു കഴിഞ്ഞിരുന്നു. അവന്റെ തലയ്ക്ക് ചുറ്റും ആയിരം കറുത്ത സൂര്യന്മാർ ഉദിച്ചു…. "ഇന്ദ്രജിത്ത് തന്റെ കണ്ണുകൾ തന്നു, ഇനി നിനക്ക് എന്ത് തരാനുണ്ട് ധനുഷ്".. അസുരൻ ഗർജ്ജിച്ചു….. തുടരും…. ✍️സന്തോഷ്‌ ശശി…. #💞 പ്രണയകഥകൾ #📙 നോവൽ #കഥ,ത്രില്ലെർ,ഹൊറർ #✍ തുടർക്കഥ #📔 കഥ

ഭദ്രകാളീപഥം ഭാഗം 12 ഭദ്രയുടെ വിവാഹം ഒരു സാധാരണ വിവാഹമായിരുന്നില്ല; അത് ഭക്തിയുടെയും കർമ്മത്തിന്റെയും പുതിയൊരു ഘട്ടത്തിലേക്കുള്ള പ്രവേശനമായിരുന്നു. കാലനേമിയുടെ വധത്തിന് ശേഷം ഗ്രാമത്തിൽ സമാധാനം തിരിച്ചുവന്നെങ്കിലും, ഭദ്രയുടെ മാതാപിതാക്കൾക്കും ഗ്രാമവാസികൾക്കും ഒരു ആഗ്രഹമുണ്ടായിരുന്നു ഭദ്രയ്ക്ക് ഒരു ജീവിതപങ്കാളി വേണം…… ഭദ്രയുടെ വിവാഹവാർത്ത കേട്ടപ്പോൾ പല ദേശങ്ങളിൽ നിന്നും വീരന്മാരായ യോദ്ധാക്കളും രാജകുമാരന്മാരും എത്തിച്ചേർന്നു. എന്നാൽ ഭദ്രയ്ക്ക് ഒരു നിബന്ധനയുണ്ടായിരുന്നു. തന്റെ ഉള്ളിലെ കാളീചൈതന്യത്തെയും തന്റെ പോരാട്ടവീര്യത്തെയും ഉൾക്കൊള്ളാൻ കഴിയുന്ന ഒരാളെ മാത്രമേ അവൾ വിവാഹം കഴിക്കൂ…… ഒരു വലിയ സ്വയംവര പന്തൽ ഒരുങ്ങി. ഓരോരുത്തരായി വന്ന് തങ്ങളുടെ കരുത്ത് തെളിയിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. എന്നാൽ ക്ഷേത്രമുറ്റത്തെ വലിയൊരു ശിവചാപം ഉയർത്താൻ ആർക്കും കഴിഞ്ഞില്ല….. സ്വയംവരം അവസാനിക്കാറായപ്പോൾ, ഒരു സാധാരണ വനവാസിയുടെ വേഷത്തിൽ ഒരു യുവാവ് അവിടേക്ക് കടന്നുവന്നു. അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ രുദ്രന്റെ അതേ തിളക്കമുണ്ടായിരുന്നു. അവൻ ശാന്തനായി നടന്നുചെന്ന് ആ വില്ല് കൈയിലെടുത്തു. തൂവൽ പോലെ ലഘുവായി അവൻ അത് ഉയർത്തിയപ്പോൾ ഗ്രാമവാസികൾ അത്ഭുതപ്പെട്ടു…… അവൻ ആ വില്ലിൽ നാൺ തൊടുത്തു. ആ ശബ്ദം ഒരു ഇടിമുഴക്കം പോലെ ഗ്രാമത്തിലാകെ മുഴങ്ങി. ഭദ്ര പുഞ്ചിരിയോടെ അവന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു. അവൾക്ക് മനസ്സിലായി, തന്റെ ലക്ഷ്യങ്ങളിൽ കൂട്ടിരിക്കാൻ മഹാദേവൻ അയച്ച തുണയാണ് ഇതെന്ന്. അവന്റെ പേര് ശിശുപാലൻ എന്നായിരുന്നു…. കാളീക്ഷേത്രത്തിന് മുന്നിൽ വെച്ചായിരുന്നു വിവാഹം. സ്വർണ്ണാഭരണങ്ങൾക്ക് പകരം ഭദ്ര അണിഞ്ഞത് രുദ്രാക്ഷമാലകളും കാട്ടുപൂക്കളുമായിരുന്നു. വിവാഹസമയത്ത് ആകാശത്തുനിന്ന് പൂമഴ പെയ്തു…. വിവാഹശേഷം ശിശുപാലൻ ഭദ്രയുടെ കാതുകളിൽ മന്ത്രിച്ചു… "നീ ഒരു വീട്ടമ്മയായി മാത്രം ഒതുങ്ങേണ്ടവളല്ല ഭദ്രേ. നമ്മൾ ഒന്നിച്ചു ചേർന്ന് അധർമ്മത്തിനെതിരെ ഇനിയും പോരാടേണ്ടതുണ്ട്.".... ഭദ്രയും ശിശുപാലനും ആ ഗ്രാമത്തിൽ തന്നെ താമസിപ്പിച്ചു. അവർ ചേർന്ന് യുവാക്കൾക്കായി ഒരു ധർമ്മ പാഠശാല തുടങ്ങി. അവിടെ ആയോധനകലയും ആത്മീയതയും ഒന്നിച്ചു പഠിപ്പിച്ചു. ഭദ്ര ഗ്രാമത്തിലെ സ്ത്രീകൾക്ക് സ്വയം പ്രതിരോധിക്കാനുള്ള വിദ്യകൾ പകർന്നുനൽകി….. ഭദ്രയുടെ കുടുംബം പട്ടിണിയിൽ നിന്ന് കരകയറി. അവൾ ഒരു പാവപ്പെട്ട പെൺകുട്ടിയിൽ നിന്ന് ഒരു നാടിന്റെ മാതാവായും ആചാര്യയായും ഉയർന്നു….. ഭദ്രയുടെ വിവാഹത്തോടെ അവളുടെ ജീവിതം കൂടുതൽ അർത്ഥവത്തായി. അവൾക്ക് സ്നേഹിക്കാൻ ഒരു പങ്കാളിയും, പോരാടാൻ ഒരു കൂട്ടാളിയും ലഭിച്ചു. തുടരും… ✍️സന്തോഷ്‌ ശശി…. #📔 കഥ #✍ തുടർക്കഥ #കഥ,ത്രില്ലെർ,ഹൊറർ #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ

രുദ്രദൃഷ്ടി ഭാഗം 28 മഠത്തിന്റെ ഭൂഗർഭ അറകളിൽ നിന്ന് ഉയർന്നുവന്ന ആ തണുത്ത കാറ്റ് ഇന്ദ്രജിത്തിന്റെ രക്തത്തെപ്പോലും മരവിപ്പിക്കുന്നതായിരുന്നു. മൈഥിലിയുടെ മുന്നറിയിപ്പ് കേട്ടതും ധനുഷ് തന്റെ വജ്രദൃഷ്ടിയാൽ മഠത്തിന്റെ തറയിലേക്ക് നോക്കി. അവിടെ കണ്ട കാഴ്ച അവനെ നടുക്കി. മഠത്തിന്റെ അടിത്തട്ടിൽ, കാലങ്ങളായി ആരും തുറക്കാത്ത ഒരു രഹസ്യ അറയുണ്ടായിരുന്നു. അവിടെ അന്ധകാസുരന്റെ ശ്വാസം ഒരു കറുത്ത ഗോളമായി വളരുകയാണ്. കർണ്ണപിശാച് വെറുമൊരു ശ്രദ്ധതിരിക്കൽ മാത്രമായിരുന്നു. യഥാർത്ഥ ശത്രു മഠത്തിന്റെ അടിത്തറ തുരന്ന് കാശിയുടെ ഹൃദയത്തിലേക്ക് വിഷം പടർത്തുകയായിരുന്നു…. "ധനുഷ്, വേദ, മൈഥിലി... നിങ്ങൾ താഴേക്ക് പോകുക. നകുലനും കാലനും എന്റെ കൂടെ മുകളിൽ കാവൽ നിൽക്കട്ടെ" ഇന്ദ്രജിത്ത് ആജ്ഞാപിച്ചു… ഭൂഗർഭ അറയിലേക്ക് ഇറങ്ങിയവർ കണ്ടത് ഭയാനകമായ കാഴ്ചകളായിരുന്നു. ചുവരുകളിൽ നിന്ന് ചോര ഒലിക്കുന്നു. അവിടെ മാംസഭുക്കുകളായ ആയിരക്കണക്കിന് പ്രാണികൾ ധനുഷിനെ വളഞ്ഞു. മൈഥിലി തന്റെ കൈകളിൽ നിന്ന് അഗ്നിവർഷം നടത്തി ആ പ്രാണികളെ ഭസ്മമാക്കി….. "സൂക്ഷിക്കൂ ഈ പ്രാണികൾ വെറും പ്രാണികളല്ല അവ അന്ധകാസുരന്റെ കണ്ണുകളാണ്" മൈഥിലി മുന്നറിയിപ്പ് നൽകി.. പെട്ടെന്ന് വേദ നിലവിളിച്ചു. അവൾ നിൽക്കുന്ന മണ്ണ് ഒരു ദ്രാവകം പോലെ ഉരുകാൻ തുടങ്ങി. അത് അവളെ താഴേക്ക് വലിച്ചെടുത്തു. വേദയെ രക്ഷിക്കാൻ ധനുഷ് കൈ നീട്ടിയെങ്കിലും മണ്ണിൽ നിന്ന് ഉയർന്നുവന്ന അസ്ഥികൂടങ്ങൾ അവന്റെ കാലുകളിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു….. "ധനൂ.. വജ്രദൃഷ്ടി ഉപയോഗിക്കൂ" വേദ മണ്ണിൽ താഴ്ന്നുപോകുന്നതിനിടയിൽ വിളിച്ചുപറഞ്ഞു….. ധനുഷ് തന്റെ നെറ്റിയിലെ കണ്ണിൽ നിന്ന് പുറപ്പെടുവിച്ച പ്രകാശം ആ ഭൂഗർഭ അറയെ മുഴുവൻ വെളുപ്പിച്ചു. ആ വെളിച്ചത്തിൽ മണ്ണ് വീണ്ടും കടുപ്പമുള്ളതായി മാറി. വേദയെ അവൻ വലിച്ചുയർത്തി. പക്ഷേ അപ്പോഴേക്കും അറയുടെ മധ്യത്തിൽ അന്ധകാസുരന്റെ പകുതി ഉണർന്ന രൂപം പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. അതിന് മുഖമില്ലായിരുന്നു, പകരം ആയിരം കൈകളായിരുന്നു…. ശത്രു ശക്തനാണെന്ന് കണ്ട വേദ തന്റെ കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന പവിത്രമായ ഒരു വനമൂലിക ധനുഷിന്റെ ശൂലത്തിൽ തേച്ചു.. "ധനൂ.. നിന്റെ വജ്രശോഭ ഇതിലേക്ക് ആവാഹിക്കൂ. പ്രകൃതിയും ദൈവീക നീതിയും ഒന്നാകട്ടെ"..... വേദ പറഞ്ഞു… ധനുഷ് തന്റെ സർവ്വശക്തിയും ആ ശൂലത്തിലേക്ക് പകർന്നു. അത് ഒരു പച്ചനിറത്തിലുള്ള മിന്നലായി മാറി. ആ ശൂലം അന്ധകാസുരന്റെ രൂപത്തിന് നേരെ തൊടുത്തുവിട്ടപ്പോൾ, അറ തകർന്നുപോകുന്ന തരത്തിൽ ഒരു സ്ഫോടനമുണ്ടായി. ആ രൂപം താൽക്കാലികമായി ചിതറിപ്പോയെങ്കിലും ഒരു അശരീരി മുഴങ്ങി… "ഇന്ദ്രജിത്ത്... നീ നിന്റെ കുടുംബത്തെ രക്ഷിച്ചേക്കാം.. പക്ഷേ കാശിയുടെ പുറത്തുള്ള സ്മശാനങ്ങളിൽ ഞാൻ എന്റെ സൈന്യത്തെ ഉണർത്തിക്കഴിഞ്ഞു".... ഇതേ സമയം നകുലന്റെ അസ്ത്രങ്ങൾ തീർന്നുതുടങ്ങിയിരുന്നു. കർണ്ണപിശാചിന്റെ സൈന്യം വർദ്ധിച്ചുവന്നു. ഈ സമയം ഭസ്മം പൂശിയ സ്മശാന കാവൽക്കാരൻ മുന്നോട്ട് വന്നു. അവൻ തന്റെ കയ്യിലുള്ള തലയോട്ടി നിലത്ത് അടിച്ചു…. "മരിച്ചവർ മടങ്ങിവരട്ടെ"... പെട്ടെന്ന് കാശിയിലെ സ്മശാനങ്ങളിൽ നിന്ന് പുരാതന യോദ്ധാക്കളുടെ ആത്മാക്കൾ എഴുന്നേറ്റു വന്നു. അവർ കർണ്ണപിശാചിന്റെ സൈന്യത്തെ നേരിട്ടു…. നകുലൻ തന്റെ വില്ല് മാറ്റി വെച്ച് ശബ്ദതരംഗങ്ങൾ കൊണ്ട് പിശാചിന്റെ മസ്തിഷ്കം തകർക്കാൻ തുടങ്ങി….. യുദ്ധം മുറുകുന്നതിനിടയിൽ, ആകാശത്തുനിന്ന് ഒരു പെൺകുട്ടി താഴേക്ക് പതിച്ചു. കയ്യിൽ മിന്നൽപ്പിണരുകൾ ഏന്തിയ അവൾ താനൊരു ആകാശവാണി ആണെന്ന് സ്വയം പരിചയപ്പെടുത്തി. അവൾ മൈഥിലിയുടെ സഹോദരിയായിരുന്നു….. അവളുടെ പേര് താര എന്നായിരുന്നു…. "യുദ്ധം ഇവിടെയല്ല അവസാനിക്കുന്നത്, ഹിമാലയത്തിന്റെ മുകളിൽ അന്ധകാസുരന്റെ കിരീടം സ്ഥാപിക്കപ്പെടാൻ പോകുന്നു" അവൾ പുതിയ രഹസ്യം വെളിപ്പെടുത്തി….. തുടരും…. ✍️സന്തോഷ്‌ ശശി…. #📙 നോവൽ #കഥ,ത്രില്ലെർ,ഹൊറർ #💞 പ്രണയകഥകൾ #✍ തുടർക്കഥ #📔 കഥ

ഭദ്രകാളീപഥം ഭാഗം 11 കാലനേമിയുടെ ഹൃദയത്തിൽ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്ന കാലബിന്ദുവാണ് അവന്റെ അമരത്വത്തിന്റെ രഹസ്യമെന്ന് ഭദ്ര തിരിച്ചറിഞ്ഞു. പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ മുഴുവൻ കറുപ്പും ആവാഹിച്ച ആ ബിന്ദു തകർക്കാതെ അവനെ തോൽപ്പിക്കാനാവില്ല….. മഹാകാളി രൂപം പൂണ്ട ഭദ്രയുടെ എട്ടു കൈകളിലും ആയുധങ്ങൾ മിന്നിത്തിളങ്ങി. അവൾ ഓരോ തവണ കാലനേമിയെ ആഞ്ഞുവെട്ടുമ്പോഴും അവന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് കറുത്ത പുക ഉയർന്നു കൊണ്ടിരുന്നു. കാലനേമി തന്റെ നഖങ്ങൾ കൊണ്ട് വായുവിൽ വരഞ്ഞപ്പോൾ അവിടെ വിഷലിപ്തമായ കറുത്ത ശരങ്ങൾ രൂപപ്പെട്ടു. അവ ഭദ്രയുടെ ദേഹത്ത് തട്ടി ചിതറി…. "രുദ്രാ നിന്റെ അംശം എന്റെ മുൻപിൽ വീണുകഴിഞ്ഞു. ഇനി ഈ പെണ്ണിനെ ഞാൻ കാലത്തിന്റെ ചങ്ങലയിൽ തളയ്ക്കും".... കാലനേമി ഗർജ്ജിച്ചു. നിലത്തു വീണു കിടന്ന രുദ്രൻ തന്റെ കൈകൾ മണ്ണിൽ അമർത്തി. അവൻ മന്ത്രിച്ചു… "ശരീരമല്ല ആത്മാവാണ് ആയുധം."... അവന്റെ ഹൃദയത്തിൽ നിന്ന് ഒരു സുവർണ്ണ നൂൽ പോലെ ഒരു പ്രകാശരശ്മി പുറപ്പെട്ട് ഭദ്രയുടെ ഉടവാളിൽ ചെന്ന് തറച്ചു. ആ പ്രകാശം ഭദ്രയ്ക്ക് ഒരു ഉൾക്കാഴ്ച നൽകി. കാലനേമിയുടെ നെഞ്ചിന്റെ മധ്യഭാഗത്ത് ചലിക്കുന്ന ഒരു കറുത്ത ഗോളം അവൾ കണ്ടു. അതായിരുന്നു കാലബിന്ദു. അത് ഓരോ നിമിഷവും അതിന്റെ സ്ഥാനം മാറിക്കൊണ്ടിരുന്നു….. ഭദ്ര തന്റെ വേഗത വർദ്ധിപ്പിച്ചു. അവൾ ഒരു മിന്നൽ പിണർ പോലെ കാലനേമിക്ക് ചുറ്റും കറങ്ങി. അവൻ ആശയക്കുഴപ്പത്തിലായി. ആ സമയം നോക്കി ഭദ്ര തന്റെ വാൾ വായുവിൽ എറിഞ്ഞു. വാൾ വായുവിൽ വെച്ച് പലതായി പിളർന്ന് കാലനേമിയെ നാലുഭാഗത്തുനിന്നും വളഞ്ഞു….. ഭദ്ര തന്റെ യഥാർത്ഥ വാളുമായി നേരെ കാലനേമിയുടെ നേർക്ക് കുതിച്ചു. അവൻ അവളെ തടയാൻ തന്റെ ഇരുമ്പു കൈകൾ നീട്ടിയെങ്കിലും, ഭദ്ര വഴുതിമാറി അവന്റെ നെഞ്ചിന് നേരെ വാൾ ആഴ്ത്തി….. "ഇത് ധർമ്മത്തിന്റെ വാളാണ്, ഇതിനെ തടയാൻ നിന്റെ അന്ധകാരത്തിന് കഴിയില്ല"... വാളിന്റെ അഗ്രം കാലബിന്ദുവിൽ സ്പർശിച്ചതും, കാലനേമിയുടെ ഉള്ളിൽ നിന്ന് ഒരു മഹാസ്ഫോടനം ഉണ്ടായി. പ്രപഞ്ചം മുഴുവൻ വിറയ്ക്കുന്നതുപോലെ ഒരു ശബ്ദം. കാലബിന്ദു ചിന്നിച്ചിതറിയതോടെ കാലനേമിയുടെ ശരീരം പുകയായി അന്തരീക്ഷത്തിൽ അലിഞ്ഞു ചേർന്നു…. അന്ധകാരം നീങ്ങി. പ്രഭാത സൂര്യന്റെ ആദ്യ കിരണങ്ങൾ ധർമ്മപുരിയിൽ പതിച്ചു…. മഹാകാളി രൂപത്തിൽ നിന്ന് ഭദ്ര പതുക്കെ പഴയ പെൺകുട്ടിയായി മാറി. അവൾ ഓടിച്ചെന്ന് രുദ്രനെ താങ്ങിപ്പിടിച്ചു…. രുദ്രന്റെ ശരീരത്തിലെ മുറിവുകൾ പതുക്കെ ഉണങ്ങാൻ തുടങ്ങി… അവൻ പുഞ്ചിരിയോടെ അവളെ നോക്കി…. "നീ നിന്റെ ദൗത്യം പൂർത്തിയാക്കി ഭദ്രേ. അധർമ്മത്തിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ നിഴൽ നീ നീക്കം ചെയ്തിരിക്കുന്നു.".... യുദ്ധം ജയിച്ചെങ്കിലും രുദ്രന്റെ സമയം അവസാനിക്കാറായെന്ന് ഭദ്രയ്ക്ക് തോന്നി…. "നീ പോവുകയാണോ" അവൾ ചോദിച്ചു….. "ഞാൻ എങ്ങും പോകുന്നില്ല ഭദ്രേ" രുദ്രൻ പറഞ്ഞു. "നീ അനീതിക്കെതിരെ വാളെടുക്കുമ്പോഴെല്ലാം നിന്റെ കൈക്കരുത്തായി ഞാൻ ഉണ്ടാകും. നിന്റെ ഉള്ളിലെ ഭക്തിയാണ് എന്റെ വിലാസം." രുദ്രൻ സാവധാനം പ്രകാശത്തിൽ അലിഞ്ഞു ചേർന്നു. ഭദ്ര തന്റെ ഉടവാളുമായി ഗ്രാമത്തിലേക്ക് മടങ്ങി. അവൾ ഇപ്പോൾ വെറുമൊരു പെൺകുട്ടിയല്ല ഒരു നാടിന്റെ കാവൽമാലാഖയാണ്….. തുടരും…. ✍️സന്തോഷ്‌ ശശി…. #📔 കഥ #✍ തുടർക്കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ #കഥ,ത്രില്ലെർ,ഹൊറർ #📙 നോവൽ

രുദ്രദൃഷ്ടി ഭാഗം 27 ധനുഷിന്റെയും വേദയുടെയും വിവാഹം പ്രപഞ്ചശക്തികളുടെ ഒരു മഹാസംഗമമായിരുന്നു. എന്നാൽ ആ സന്തോഷത്തിന് മേൽ കരിനിഴൽ വീഴ്ത്തിക്കൊണ്ട് പാതാളത്തിന്റെ ആഴങ്ങളിൽ അടിച്ചമർത്തപ്പെട്ട പുരാതന തിന്മകൾ ഉണരാൻ തുടങ്ങി… ധനുഷും വേദയും കാശിയിൽ തിരിച്ചെത്തി. പക്ഷേ കാശിയുടെ ആകാശം ഇപ്പോൾ പഴയതുപോലെയല്ല. പക്ഷികൾ ദിശതെറ്റി പറക്കുന്നു, ഗംഗയിലെ ജലം കലങ്ങി മറിയുന്നു. ഇന്ദ്രജിത്ത് തന്റെ ജ്ഞാനദൃഷ്ടിയാൽ തിരിച്ചറിഞ്ഞു… ശത്രു വരുന്നത് ദൂരെയെവിടെ നിന്നോ അല്ല, നാം ചവിട്ടിനിൽക്കുന്ന ഈ മണ്ണിൽ നിന്നാണെന്ന്. ഈ പ്രതിസന്ധി ഘട്ടത്തിൽ മൂന്ന് പുതിയ യോദ്ധാക്കൾ കാശിയിൽ എത്തിച്ചേർന്നു… നകുലൻ (ശബ്ദവേധി)...ദക്ഷിണ ഭാരതത്തിലെ വനങ്ങളിൽ നിന്ന് വന്നവൻ. അവന് കണ്ണിന്റെ ആവശ്യമില്ല, ശബ്ദ തരംഗങ്ങൾ കൊണ്ട് ശത്രുവിന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പ് വരെ കേൾക്കാൻ കഴിയും. ഒരു അദൃശ്യനായ വില്ലാളിയാണ് അവൻ. മൈഥിലി (അഗ്നിപുത്രി)... ജ്വാലകളെ നിയന്ത്രിക്കാൻ കഴിവുള്ളവൾ. അവൾ നടക്കുമ്പോൾ പാദങ്ങളിൽ നിന്ന് കനലുകൾ ചിതറും. ഭാരതത്തിന്റെ കിഴക്കൻ മലനിരകളിൽ നിന്ന് വന്ന താന്ത്രിക വിദ്യയിൽ അഗ്രഗണ്യ…. കാലൻ (സ്മശാന കാവൽക്കാരൻ)... ശരീരം മുഴുവൻ ഭസ്മം പൂശിയ, മുഖം മറച്ച ഒരു നിഗൂഢ രൂപം. മരിച്ചുപോയവരുടെ ആത്മാക്കളോട് സംസാരിക്കാനും അവരെ യുദ്ധത്തിന് വിളിക്കാനും ഇയാൾക്ക് കഴിയും….. ഒരു പ്രദോഷ സന്ധ്യയിൽ കാശി വിശ്വനാഥ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ തറ വിണ്ടുകീറി. അതിൽ നിന്ന് കറുത്ത പുക ഉയർന്നു…. അന്ധകാസുരന്റെ സേനാപതിയായ കർണ്ണപിശാച് പുറത്തുവന്നു. അയാൾക്ക് കണ്ണുകളില്ലായിരുന്നു, പക്ഷേ ആയിരം കാതുകളുണ്ടായിരുന്നു…. നഗരത്തിലെ കൊച്ചു കുട്ടികൾ ഉറക്കത്തിൽ എഴുന്നേറ്റ് നടക്കാൻ തുടങ്ങി. അവർ ഒരു പ്രേതബാധയേറ്റ പോലെ ക്ഷേത്രത്തിന് നേരെ നടന്നു. കർണ്ണപിശാച് പുറപ്പെടുവിക്കുന്ന ഒരു പ്രത്യേക തരം ശബ്ദം അവരുടെ തലച്ചോറിനെ നിയന്ത്രിക്കുകയായിരുന്നു… "അവർ ബലികളാകാൻ പോവുകയാണ്" വേദ ഭയത്തോടെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു…. ധനുഷ് തന്റെ വജ്രദൃഷ്ടി തൊടുത്തുവിട്ടു, പക്ഷേ കർണ്ണപിശാച് ആ വെളിച്ചത്തെ ശബ്ദതരംഗങ്ങൾ കൊണ്ട് തടുത്തെറിഞ്ഞു… "നകുലാ നിന്റെ അസ്ത്രം ലക്ഷ്യം കാണണം" ഇന്ദ്രജിത്ത് നകുലന് നിർദ്ദേശം നൽകി…. നകുലൻ തന്റെ വില്ല് കുലച്ചു. കണ്ണടച്ച് അവൻ കർണ്ണപിശാചിന്റെ ശബ്ദത്തിന്റെ ഉറവിടം കണ്ടെത്തി. അവൻ അയച്ച അസ്ത്രം പിശാചിന്റെ ഒരു കാത് തകർത്തു. വേദന കൊണ്ട് പിശാച് അലറിയപ്പോൾ, മൈഥിലി തന്റെ കൈകളിൽ നിന്ന് അഗ്നിഗോളങ്ങൾ തൊടുത്തുവിട്ടു. സ്മശാന കാവൽക്കാരനായ കാലൻ തന്റെ മന്ത്രത്താൽ മരിച്ചുപോയ വീരന്മാരുടെ ആത്മാക്കളെ ഉണർത്തി പിശാചിന്റെ സൈന്യത്തെ തടഞ്ഞു….. വേദ തന്റെ കൈകൾ നിലത്ത് അമർത്തി. മണ്ണിൽ നിന്ന് വലിയ വേരുകൾ ഉയർന്നു വന്ന് കുട്ടികളെ പിടിച്ചുനിർത്തി. ധനുഷ് ആ വേരുകളിലൂടെ തന്റെ വജ്രശോഭ കടത്തിവിട്ടു. അതോടെ കുട്ടികളെ ബാധിച്ചിരുന്ന മന്ത്രവാദം നീങ്ങി…. യുദ്ധം മുറുകിയപ്പോൾ കർണ്ണപിശാച് തന്റെ അവസാന തന്ത്രം പുറത്തെടുത്തു. അവൻ നഗരത്തിലെ കിണറുകളിലെ വെള്ളം രക്തമാക്കി മാറ്റി. ആ രക്തം കുടിച്ചവർ അസുരന്മാരായി മാറാൻ തുടങ്ങി…. യുദ്ധത്തിനിടയിൽ മൈഥിലി ഒരു കാര്യം ശ്രദ്ധിച്ചു…. "ഇന്ദ്രജിത്ത് ഈ പിശാച് വെറുമൊരു നിഴലാണ്. യഥാർത്ഥ ശത്രു നിങ്ങളുടെ മഠത്തിന്റെ അടിയിൽ തന്നെയാണ് ഒളിച്ചിരിക്കുന്നത്".... ഇന്ദ്രജിത്ത് ഞെട്ടിപ്പോയി. തന്റെ വംശത്തിന്റെ അടിത്തറയിൽ തന്നെ ശത്രു പാളയം അടിച്ചിരിക്കുന്നുവോ.. തുടരും…. ✍️ സന്തോഷ്‌ ശശി…. #📙 നോവൽ #കഥ,ത്രില്ലെർ,ഹൊറർ #💞 പ്രണയകഥകൾ #✍ തുടർക്കഥ #📔 കഥ

ഭദ്രകാളീപഥം ഭാഗം 10 അസുരരക്തന്റെ അന്ത്യത്തിന് പിന്നാലെ ആകാശം പുകപടലങ്ങളാൽ മൂടപ്പെട്ടു. ധർമ്മപുരിയുടെ മണ്ണിൽ നിന്ന് പടർന്ന ആ പുകയ്ക്ക് ചീഞ്ഞളിഞ്ഞ മൃതദേഹങ്ങളുടെ ഗന്ധമായിരുന്നു. അന്ധകാരത്തിന്റെ അധിപനായ കാലനേമി വെറുമൊരു മന്ത്രവാദിയല്ല, യുഗങ്ങളായി ഉറങ്ങിക്കിടന്നിരുന്ന ഒരു പുരാതന രാക്ഷസശക്തിയായിരുന്നു…. ധർമ്മപുരിയുടെ കൊട്ടാരത്തിന് മുകളിൽ കറുത്ത മിന്നലുകൾ വെട്ടി. പുകയ്ക്കുള്ളിൽ നിന്ന് പത്തടിയോളം ഉയരമുള്ള, നീളൻ നഖങ്ങളും തീക്കണ്ണുകളുമുള്ള കാലനേമി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. അവന്റെ ചിരി കേട്ടപ്പോൾ ഗ്രാമവാസികളുടെ കാതുകളിൽ നിന്ന് ചോര പൊടിഞ്ഞു…. "രുദ്രാ..." കാലനേമി അലറി. "പതിനായിരം വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് കൈലാസത്തിൽ വെച്ച് നിന്റെ ഗുരു എനിക്ക് നൽകിയ ശാപം ഇന്ന് തീരുകയാണ്. നിന്റെ ഈ മാനുഷിക രൂപം എന്നെ തടയാൻ പോന്നതല്ല".... ആദ്യമായി ഭദ്ര രുദ്രന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു നിഴൽ കണ്ടു.. ഭയമല്ല, മറിച്ച് തന്റെ ഭൂതകാലത്തെക്കുറിച്ചുള്ള വലിയൊരു വേദനയായിരുന്നു അത്…. "ഭദ്രേ," രുദ്രൻ തളർന്ന സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു. "കാലനേമി എന്റെ പഴയ ശത്രുവാണ്. ഇവനെ കൊല്ലാൻ സാധാരണ ദിവ്യശക്തികൾ പോരാ. എന്റെ ഈ ശരീരം ഒരു പരിധിക്കപ്പുറം അവന്റെ ശക്തിയെ പ്രതിരോധിക്കില്ല. നീ നിന്റെ ഉള്ളിലെ കാളീചൈതന്യത്തിന്റെ പരമമായ രൂപം പുറത്തെടുക്കേണ്ടി വരും."..... കാലനേമി തന്റെ വിരലുകൾ വായുവിൽ ചലിപ്പിച്ചു. പെട്ടെന്ന് ഭദ്രയും രുദ്രനും ഒരു രക്ത പത്മവ്യൂഹത്തിനുള്ളിൽ അകപ്പെട്ടു… ആ വ്യൂഹത്തിനുള്ളിൽ സമയം നിലച്ചുപോയി. ഭദ്രയ്ക്ക് അവളുടെ വാൾ ഉയർത്താൻ പോലും കഴിയാത്തവിധം ശരീരം തളർന്നു. ഓരോ നിമിഷവും അവളുടെ ഓർമ്മകൾ മാഞ്ഞുപോകാൻ തുടങ്ങി….. "നിന്റെ ഭക്തിയും നിന്റെ വാളും ഇവിടെ ഉപയോഗശൂന്യമാണ് പെണ്ണേ" കാലനേമി പരിഹസിച്ചു…… ഭദ്ര പൂർണ്ണമായും മായയിൽ അകപ്പെട്ടുവെന്ന് കണ്ടപ്പോൾ രുദ്രൻ ഒരു കഠിനമായ തീരുമാനമെടുത്തു. അവൻ തന്റെ ത്രിശൂലം നെഞ്ചോട് ചേർത്ത് പിടിച്ച് ധ്യാനിച്ചു. അവന്റെ നെറ്റിയിലെ മൂന്നാം കണ്ണ് പതുക്കെ തുറക്കാൻ തുടങ്ങി….. "ഭദ്രേ... നിനക്ക് വഴികാട്ടാൻ ഞാൻ എന്റെ പ്രാണശക്തിയെ പ്രകാശമാക്കി മാറ്റുന്നു. ആ പ്രകാശത്തിൽ നീ സത്യം കാണുക"... രുദ്രന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് ഒരു വലിയ തേജസ്സ് പുറപ്പെട്ടു. ആ പ്രകാശം രക്ത പത്മവ്യൂഹത്തെ തകർത്തു തരിപ്പണമാക്കി. മായ മാഞ്ഞപ്പോൾ ഭദ്ര കണ്ടത് കാലനേമി രുദ്രനെ തന്റെ ഇരുമ്പ് കൈകൾ കൊണ്ട് വരിഞ്ഞുമുറുക്കുന്നതാണ്. രുദ്രന്റെ പ്രഭ മങ്ങാൻ തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു…. തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട വഴികാട്ടിയും പോരാളിയുമായ രുദ്രൻ മരണത്തോടടുക്കുന്നത് കണ്ട ഭദ്രയുടെ ഉള്ളിൽ നടുക്കം മാറി രൗദ്രം നിറഞ്ഞു. അവൾ തന്റെ വാൾ ആകാശത്തേക്ക് ഉയർത്തി നിലവിളിച്ചു….. ഭൂമി പിളർന്നു. കാളിക്ഷേത്രത്തിലെ സർവ്വ മണികളും ഒരേസമയം മുഴങ്ങി. ഭദ്രയുടെ രൂപം മാറാൻ തുടങ്ങി. അവളുടെ നിറം കടുംനീലയായി മാറി, എട്ടു കൈകളിൽ വിവിധ ആയുധങ്ങൾ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. അവൾ വെറുമൊരു ഭദ്രയല്ല, മഹാകാളി ആയി മാറി….. മഹാകാളി രൂപം പൂണ്ട ഭദ്രയുടെ മുന്നിൽ കാലനേമി വിറച്ചുപോയി. അവൾ തന്റെ വാൾ കൊണ്ട് കാലനേമിയുടെ ഒരു കൈ വെട്ടിമാറ്റി. പക്ഷേ ആ മുറിവിൽ നിന്ന് ചോരയ്ക്ക് പകരം കറുത്ത സർപ്പങ്ങൾ പുറത്തുവന്നു…… രുദ്രൻ തളർന്ന് വീണുകൊണ്ടു പറഞ്ഞു… "അവന്റെ ഹൃദയത്തിലെ 'കാലബിന്ദു' തകർക്കൂ ഭദ്രേ... എങ്കിൽ മാത്രമേ ഈ അന്ധകാരം നീങ്ങൂ"..... തുടരും…. ✍️സന്തോഷ്‌ ശശി…. #📔 കഥ #✍ തുടർക്കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ #കഥ,ത്രില്ലെർ,ഹൊറർ #📙 നോവൽ

രുദ്രദൃഷ്ടി ഭാഗം 26 കാശിയുടെ മണ്ണിൽ ധനുഷ് തന്റെ വജ്രദൃഷ്ടിയുമായി വളർന്നു. അവന്റെ ശക്തികൾക്ക് ഒരു പൂർണ്ണത ലഭിക്കണമെങ്കിൽ പ്രകൃതിയുടെ ചൈതന്യമുള്ള ഒരു തുണ വേണമെന്ന് ഇന്ദ്രജിത്ത് തിരിച്ചറിഞ്ഞു….. ഇതിനിടെ ഹിമാലയത്തിന്റെ താഴ്വരയിലുള്ള നീലിഗിരി എന്ന നിഗൂഢമായ വനത്തിൽ നിന്ന് ഒരു വാർത്ത കാശിയിലെത്തി. അവിടെയുള്ള പുരാതനമായ ഒരു ദേവീക്ഷേത്രത്തിൽ, കാവൽക്കാരുടെ മകളായി വേദ എന്നൊരു പെൺകുട്ടിയുണ്ട്. അവൾ ജനിച്ചത് വനത്തിലെ ഔഷധസസ്യങ്ങളുടെ ഗന്ധത്തോടും വന്യമൃഗങ്ങളുടെ സ്നേഹത്തോടുമാണ്. അവളുടെ കൈകൾ തൊടുന്നിടത്ത് ഉണങ്ങിയ മരങ്ങൾ പോലും തളിർക്കും.. അവൾ വനദുർഗ്ഗയുടെ ചൈതന്യം പേറുന്നവളാണ്…… ഇന്ദ്രജിത്തും രുദ്രാവതിയും ധനുഷുമായി നീലിഗിരിയിലേക്ക് യാത്ര തിരിച്ചു. വേദയെ കണ്ട നിമിഷം തന്നെ ധനുഷിന്റെ വജ്രദൃഷ്ടി ശാന്തമായി. കാഠിന്യമേറിയ വജ്രത്തിന് മുകളിൽ വീണ മഞ്ഞുതുള്ളി പോലെയായിരുന്നു വേദയുടെ സാന്നിധ്യം…. "ധനുഷ് കാലത്തിന്റെ നീതിയാണെങ്കിൽ, വേദ പ്രകൃതിയുടെ കരുണയാണ്. ഇവർ ഒന്നിക്കുന്നത് ലോകത്തിന്റെ നിലനിൽപ്പിന് അത്യാവശ്യമാണ്" നീലിഗിരിയിലെ മുതിർന്ന സന്യാസി പ്രവചിച്ചു…. വിവാഹനിശ്ചയത്തിന്റെ രാത്രിയിൽ വനത്തിൽ ഒരു ഭീകരമായ മാറ്റമുണ്ടായി. പണ്ട് ഇന്ദ്രജിത്ത് തോൽപ്പിച്ച ശത്രുക്കളുടെ അവശേഷിച്ച ക്രോധം കാലസർപ്പംഎന്ന രൂപത്തിൽ ആഴ്ന്നിറങ്ങി. അത് വേദയുടെ മന്ത്രശക്തിയെ തകർക്കാൻ ശ്രമിച്ചു…. വിവാഹമണ്ഡപത്തിന് ചുറ്റും കറുത്ത പുക പടർന്നു. അഗ്നികുണ്ഡത്തിലെ തീ കറുത്ത നിറമായി മാറി. വേദയുടെ ചുറ്റും വായുവിൽ അദൃശ്യമായ സർപ്പങ്ങൾ ചുറ്റിപ്പിണഞ്ഞു. അവൾ ബോധരഹിതയായി താഴെ വീണു… "വേദാ" ധനുഷ് അവളെ പിടിക്കാൻ ആഞ്ഞു. പക്ഷേ സർപ്പത്തിന്റെ വിഷം അവനെ പിന്നോട്ട് തെറിപ്പിച്ചു. ഇന്ദ്രജിത്ത് തന്റെ ജ്ഞാനദൃഷ്ടി കൊണ്ട് ആ സർപ്പത്തിന്റെ ഉറവിടം കണ്ടെത്തി… "ഇത് പുറത്തുനിന്നുള്ള ശത്രുവല്ല വേദയുടെ ഉള്ളിലെ പ്രകൃതിശക്തിയെ തളർത്താൻ ശ്രമിക്കുന്ന പാതാള വിഷമാണ്".... ധനുഷ് തന്റെ വജ്രദൃഷ്ടി ഉണർത്തി കറുത്ത പുകയെ തുളച്ചു കയറി. എന്നാൽ വേദയാണ് അത്ഭുതം കാണിച്ചത്. ബോധം തിരിച്ചു കിട്ടിയ നിമിഷം അവൾ തന്റെ കൈകൾ നിലത്ത് അമർത്തി. വനത്തിലെ മരങ്ങൾ പെട്ടെന്ന് വളർന്ന് ആ കറുത്ത സർപ്പത്തെ വരിഞ്ഞുമുറുക്കി…. "എന്റെ പ്രകൃതിയെ അശുദ്ധമാക്കാൻ നിനക്ക് കഴിയില്ല" വേദയുടെ ശബ്ദം ഒരു ദേവിയുടേത് പോലെ മുഴങ്ങി…. വേദയുടെ പച്ചപ്പും ധനുഷിന്റെ വജ്രശോഭയും ഒന്നിച്ചപ്പോൾ ആ കറുത്ത വിഷം അമൃതമായി മാറി. പ്രകൃതിയും നീതിയും ഒന്നിച്ച നിമിഷം ആയിരുന്നു അത്..... ഗംഗയുടെയും പ്രകൃതിയുടെയും സാന്നിധ്യത്തിൽ ഹിമാലയ സാനുക്കളിൽ വെച്ച് ധനുഷും വേദയും വിവാഹിതരായി. ആകാശത്ത് ദേവദുന്ദുഭികൾ മുഴങ്ങി. ഇന്ദ്രജിത്ത് തന്റെ മകന്റെയും മരുമകളുടെയും കൈകൾ ചേർത്തുപിടിച്ചു…. "ഇനി നിങ്ങൾ വെറുമൊരു ദമ്പതികളല്ല. ധനുഷ് വജ്രത്തിന്റെ കാഠിന്യത്തോടെ ലോകത്തെ കാക്കുമ്പോൾ വേദ വനത്തിന്റെ തണലോടെ ലോകത്തെ പോഷിപ്പിക്കും."... ഇന്ദ്രജിത്ത് പറഞ്ഞു… വിവാഹം ശുഭകരമായി കഴിഞ്ഞെങ്കിലും, വേദ ധനുഷിന്റെ കാതിൽ ഭയത്തോടെ ഒരു രഹസ്യം മന്ത്രിച്ചു…. "ധനുഷ് നമ്മൾ ഒന്നിച്ചപ്പോൾ എന്റെ ജ്ഞാനത്തിൽ ഒരു പുതിയ ചിത്രം തെളിഞ്ഞു. ഭൂമിക്കടിയിൽ ഒരു വലിയ ഉറക്കം അവസാനിക്കുന്നു... അന്ധകാസുരൻ ഉണരാൻ പോകുന്നു" തുടരും…. ✍️സന്തോഷ്‌ ശശി.. #കഥ,ത്രില്ലെർ,ഹൊറർ #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ #✍ തുടർക്കഥ #📔 കഥ

ഭദ്രകാളീപഥം ഭാഗം 9 രുദ്രന്റെ ജീവൻ തിരിച്ചുകിട്ടിയതോടെ ഗ്രാമത്തിൽ വലിയൊരു ഉൽസവം തന്നെ നടന്നു. എന്നാൽ ആ സന്തോഷം അധികനേരം നീണ്ടുനിന്നില്ല. ഭദ്രയ്ക്കും രുദ്രനും ഒരു പുതിയ നിയോഗം കാത്തിരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു… അയൽരാജ്യമായ ധർമ്മപുരിയിൽ നിന്ന് വന്ന ഒരു ദൂതൻ ക്ഷീണിതനായി ഭദ്രയുടെ മുന്നിൽ വീണു…. "രക്ഷിക്കണം… ഞങ്ങളുടെ രാജ്യം നശിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്…. അഘോരലക്ഷ്മണൻ തോറ്റെങ്കിലും, അവൻ തന്റെ അവസാന തന്ത്രമായി പാതാളത്തിൽ നിന്ന് രക്തബീജൻ എന്ന അസുരന്റെ അംശമുള്ള ഒരു യോദ്ധാവിനെ ഉണർത്തിയിരിക്കുന്നു".... രക്തബീജന്റെ പ്രത്യേകത ഭയാനകമായിരുന്നു.. അവന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് വീഴുന്ന ഓരോ തുള്ളി ചോരയിൽ നിന്നും പുതിയൊരു അസുരൻ ജന്മമെടുക്കും. സാധാരണ ആയുധങ്ങൾ കൊണ്ട് അവനെ കൊല്ലാൻ ശ്രമിക്കുന്നത് ശത്രുക്കളുടെ എണ്ണം വർദ്ധിപ്പിക്കുകയേ ഉള്ളൂ….. രുദ്രനും ഭദ്രയും ഉടൻ തന്നെ ധർമ്മപുരിയിലേക്ക് യാത്ര തിരിച്ചു. പോകുന്ന വഴിയിൽ രുദ്രൻ ഭദ്രയ്ക്ക് ഒരു ഉപദേശം നൽകി… "ഭദ്രേ, ഈ യുദ്ധം ബലം കൊണ്ടല്ല, ബുദ്ധി കൊണ്ടും യോഗശക്തി കൊണ്ടും ജയിക്കേണ്ടതാണ്. നിന്റെ വാൾ അവന്റെ ചോര നിലത്തു വീഴ്ത്തിയാൽ ആയിരം ശത്രുക്കൾ ജനിക്കും. അതുകൊണ്ട് ചോര നിലം തൊടാൻ അനുവദിക്കരുത്.".... ഭദ്ര തന്റെ ഉടവാൾ നോക്കി. അവൾക്ക് മനസ്സിലായി, ഇത് തന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ പരീക്ഷണമാണെന്ന്. പോർക്കളത്തിലെ മായക്കാഴ്ച ധർമ്മപുരിയിലെത്തിയ അവർ കണ്ടത് ചോരപ്പുഴ ഒഴുകുന്ന കാഴ്ചയാണ്. മധ്യത്തിൽ ഭീമാകാരനായ അസുരരക്തൻ അട്ടഹസിച്ചു നിൽക്കുന്നു. ഭദ്ര മുന്നോട്ട് പാഞ്ഞതും അസുരൻ തന്റെ ഗദ കൊണ്ട് അവളെ നേരിട്ടു…. ആവേശത്തിൽ ഭദ്ര അവന്റെ കൈയ്യിൽ ഒരു മുറിവേൽപ്പിച്ചു. പെട്ടെന്ന്, നിലത്തു വീണ ചോരത്തുള്ളികളിൽ നിന്ന് പത്തോളം പുതിയ അസുരന്മാർ ഉയർന്നുവന്നു.. ഭദ്ര ഞെട്ടിപ്പോയി. അവൾ എത്രത്തോളം വെട്ടുന്നോ അത്രത്തോളം ശത്രുക്കൾ വർദ്ധിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു….. ഭദ്ര പ്രതിസന്ധിയിലായപ്പോൾ രുദ്രൻ തന്റെ ത്രിശൂലം ആകാശത്തേക്ക് ഉയർത്തി. ആകാശം കറുത്തിരുണ്ടു. അവൻ തന്റെ താണ്ഡവ നൃത്തം ആരംഭിച്ചു. രുദ്രന്റെ ഓരോ ചുവടുവെപ്പിലും ഭൂമിയിൽ നിന്ന് വലിയ മൺപാത്രങ്ങൾ രൂപപ്പെട്ടു വന്നു…. "ഭദ്രേ! ഇപ്പോൾ തന്നെ നിന്റെ കാളീരൂപം കൈക്കൊള്ളുക! അവന്റെ രക്തം ഭൂമിയിൽ വീഴാതെ പാനം ചെയ്യുക" രുദ്രൻ വിളിച്ചുപറഞ്ഞു….. ഭദ്ര തന്റെ കണ്ണുകൾ അടച്ചു. അവളുടെ ശരീരം വായുവിൽ ഉയർന്നു. അവൾ കാളീദേവിയുടെ ഭയാനകവും എന്നാൽ ദിവ്യവുമായ രൂപം സ്വീകരിച്ചു. അവൾ അസുരരക്തനെ വായുവിൽ വെച്ച് തന്നെ നേരിട്ടു. ഓരോ തവണ വാൾ വീശുമ്പോഴും, ഒഴുകുന്ന രക്തം നിലം തൊടുന്നതിന് മുൻപ് അവൾ തന്നെ അത് ഇല്ലാതാക്കി….. അസുരരക്തൻ ശക്തി ക്ഷയിച്ച് നിലവിളിച്ചു. ഭദ്ര അവന്റെ കഴുത്തിൽ വാൾ വെച്ചു. ആ സമയം രുദ്രൻ തന്റെ ത്രിശൂലത്തിൽ നിന്ന് ഒരു ദിവ്യ ജ്വാല അസുരന്റെ മേൽ ചൊരിഞ്ഞു. രക്തം മുഴുവൻ അഗ്നിയിൽ ചാരമായി മാറി. അസുരരക്തൻ എന്നെന്നേക്കുമായി ഇല്ലാതായി…. വിജയശ്രീലാളിതയായ ഭദ്ര ശാന്തയായി. യുദ്ധം അവസാനിച്ചെങ്കിലും ആകാശത്ത് ഒരു പുതിയ നിഴൽ രൂപം അവർ കണ്ടു. അഘോരലക്ഷ്മണന്റെ യജമാനൻ, അന്ധകാരത്തിന്റെ അധിപനായ കാലനേമി ഉണർന്നു കഴിഞ്ഞിരുന്നു….. തുടരും.. ✍️സന്തോഷ്‌ ശശി.. #📔 കഥ #✍ തുടർക്കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📙 നോവൽ #കഥ,ത്രില്ലെർ,ഹൊറർ

രുദ്രദൃഷ്ടി ഭാഗം 25 ഇന്ദ്രജിത്തിന്റെയും രുദ്രാവതിയുടെയും ധനുഷിന്റെയും ജീവിതം കാശിയുടെ പുണ്യഭൂമിയിൽ ഒരു മഹാസംഗമത്തിലേക്ക് നീങ്ങുകയാണ്… ഛായാപുരുഷന്റെ അന്ത്യത്തോടെ കാശിയിൽ ശാന്തി കൈവന്നെങ്കിലും, ആകാശം ഒരു വിചിത്രമായ ചെമ്പുനിറം കൈവരിച്ചു. പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ ചക്രഗതിയിൽ എന്തോ വലിയ മാറ്റം സംഭവിക്കാൻ പോകുന്നുവെന്ന് ഇന്ദ്രജിത്തിന്റെ ജ്ഞാനദൃഷ്ടി അവനെ ഓർമ്മിപ്പിച്ചു…. "ഇന്ദ്രജിത്ത്, നോക്കൂ..." രുദ്രാവതി ആകാശത്തേക്ക് വിരൽ ചൂണ്ടി. സപ്തർഷി മണ്ഡലത്തിലെ നക്ഷത്രങ്ങൾ സ്ഥാനം മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ഇത് മഹാപ്രളയത്തിന്റെയോ അതോ പുതിയൊരു യുഗപ്പിറവിയുടെയോ സൂചനയാണ്….. ആ രാത്രിയിൽ ഇന്ദ്രജിത്തിനും രുദ്രാവതിക്കും ധനുഷിനും ഒരേ സ്വപ്നം ദർശിച്ചു. "നിങ്ങളുടെ പരീക്ഷണം അവസാനിക്കുന്നില്ല. ഭൂമിയിലെ തിന്മകൾ ഒരു രൂപത്തിലല്ല, ആയിരം ഭാവങ്ങളിലാണ് വരുന്നത്. ഇന്ദ്രജിത്ത് നീ ജ്ഞാനമാണ് രുദ്രാവതി നീ കരുണയാണ് ധനുഷ് നീ കഠിനമായ നീതിയാണ്. നിങ്ങൾ മൂന്നുപേരും ഒന്നിക്കുമ്പോൾ മാത്രമേ പ്രപഞ്ചം സുരക്ഷിതമാകൂ." കാലഭൈരവൻ തന്റെ വിശ്വരൂപത്തിൽഅവരുടെ സ്വപ്നത്തിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട് അവരോട് പറഞ്ഞു…. പെട്ടെന്ന് കാശി വിശ്വനാഥ ക്ഷേത്രത്തിന് മുന്നിലെ ഭൂമി പിളർന്നു. അവിടെ നിന്ന് പുരാതനമായ ഒരു ശില ഉയർന്നു വന്നു. അതിൽ രക്തവർണ്ണത്തിൽ ഒരു ലിപി തെളിഞ്ഞു. അത് വായിക്കാൻ ധനുഷിനു മാത്രമേ കഴിയുമായിരുന്നുള്ളൂ….. "അച്ഛാ ഇത് പറയുന്നത്... ആത്മബലി നൽകാത്തവന് അമരത്വം ലഭിക്കില്ല എന്നാണ്" ധനുഷ് അത് വായിച്ചതും ആ ശിലയിൽ നിന്ന് കറുത്ത സർപ്പങ്ങൾ പുറത്തേക്ക് വരാൻ തുടങ്ങി. അവ നഗരത്തിലെ ജനങ്ങളെ ആക്രമിക്കുന്നതിന് പകരം ക്ഷേത്രത്തിലെ ജ്യോതിർലിംഗത്തെ വരിഞ്ഞു മുറുക്കി….. ഭഗവാന്റെ ചൈതന്യം മറയ്ക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന ഈ ഇരുണ്ട ശക്തിയെ തടയാൻ ഇന്ദ്രജിത്ത് തന്റെ ശൂലം ഉയർത്തി. പക്ഷേ ആ ശിലയുടെ ശക്തി ഇന്ദ്രജിത്തിന്റെ ജ്ഞാനത്തെയും തടഞ്ഞു….. "നമുക്ക് ഒന്നിച്ച് നിൽക്കാം" രുദ്രാവതി വിളിച്ചു പറഞ്ഞു…. അവൾ തന്റെ ഗംഗാ ചൈതന്യം കൊണ്ട് ഒരു ജലവലയം തീർത്തു. ഇന്ദ്രജിത്ത് തന്റെ ജ്ഞാനദൃഷ്ടി കൊണ്ട് ആ ശിലയുടെ ഹൃദയസ്ഥാനം കണ്ടെത്തി. ധനുഷ് തന്റെ വജ്രദൃഷ്ടി ആ സ്ഥാനത്തേക്ക് കേന്ദ്രീകരിച്ചു…. മൂന്ന് ശക്തികളും ഒന്നിച്ചപ്പോൾ ഒരു വലിയ സ്ഫോടനമുണ്ടായി. കാശിയിലെ ഘാട്ടുകൾ ആ വെളിച്ചത്തിൽ കുളിച്ചു. ആ കറുത്ത സർപ്പങ്ങൾ വെണ്ണീറായി മാറി. പക്ഷേ, ആ ശിലയുടെ ഉള്ളിൽ നിന്ന് ഒരു ശബ്ദം കേട്ടു…. അത് കാലഭൈരവന്റെ തന്നെ ചിരിയായിരുന്നു.. ഭൈരവൻ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. "ഇന്ദ്രജിത്ത്, നിന്റെ കാഴ്ച നീ നൽകി. രുദ്രാവതി അവളുടെ പ്രാണൻ നൽകി. ധനുഷ് അവന്റെ അഹങ്കാരം നൽകി. ഇപ്പോൾ നിങ്ങൾ പൂർണ്ണരായിരിക്കുന്നു. ഇനി നിങ്ങൾക്ക് ഭയപ്പെടാനില്ല. ഈ ലോകം നിങ്ങളെ കാവൽക്കാരായി ഓർക്കില്ലായിരിക്കാം, പക്ഷേ പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ ഓരോ കണികയിലും നിങ്ങളുടെ സാന്നിധ്യമുണ്ടാകും.".... കാലഭൈരവൻ തന്റെ കൈ ഉയർത്തി. അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൈയ്യിൽ നിന്ന് ഒരു പ്രകാശം അവരുടെ നേരെ ചെന്നു…. ഇന്ദ്രജിത്തിന്റെ കണ്ണുകളിൽ പെട്ടെന്ന് ഒരു കുളിർമ്മ പടർന്നു. അവൻ പതിയെ കൺപോളകൾ തുറന്നു…. "രുദ്രാവതീ... എനിക്ക് കാണാം ഞാൻ നിന്നെ കാണുന്നു"... ഇന്ദ്രജിത്ത് ആഹ്ലാദത്തോടെ പറഞ്ഞു.. വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം ഇന്ദ്രജിത്തിന് തന്റെ ഭൗതികമായ കാഴ്ച തിരികെ ലഭിച്ചു. പക്ഷേ ആ കണ്ണുകൾ പഴയതുപോലെയല്ലായിരുന്നു. അവയിൽ പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ മുഴുവൻ നീലിമയും കലർന്നിരുന്നു. അവൻ രുദ്രാവതിയെയും തന്റെ ധീരനായ മകനെയും ആലിംഗനം ചെയ്തു….. ഗംഗാനദിയിലെ തിരമാലകൾ അവരുടെ പാദങ്ങളിൽ തൊട്ടു വന്ദിച്ചു. സൂര്യൻ ഉദിച്ചുയർന്നപ്പോൾ ഇന്ദ്രജിത്തും രുദ്രാവതിയും ധനുഷും പുതിയൊരു ലക്ഷ്യത്തിലേക്ക് നടന്നു. അവർ ഇനി വെറുമൊരു കുടുംബമല്ല, ലോകത്തിന്റെ കാവൽക്കാരായ ത്രിശക്തികളാണ്. കാശിയിലെ പുരാതനമായ ആ വഴികളിൽ ആരൊക്കെയോ മന്ത്രിക്കുന്നു.. തിന്മകൾ എത്ര വളർന്നാലും, ഒരു ജ്ഞാനദൃഷ്ടിയും ഒരു കരുണയുടെ ഉറവിടവും ഒരു വജ്രത്തിന്റെ കാഠിന്യവും അവിടെ കാവലുണ്ടാകുമെന്ന്…. തുടരും….. ✍️സന്തോഷ്‌ ശശി…. #📙 നോവൽ #കഥ,ത്രില്ലെർ,ഹൊറർ #💞 പ്രണയകഥകൾ #✍ തുടർക്കഥ #📔 കഥ