📔 കഥ

#📙 നോവൽ - കാശിയുടെ പെണ്ണ് 💐💐 പാർട്ട് 108 ജിഫ്ന നിസാർ 💥 വയ്യാതെ പോയതിനൊക്കെ വഴക്കുണ്ടാക്കാൻ കാത്ത് നിന്ന കാർത്തുവിന്റെ അരികിലേക്ക് പാടെ വാടി തകർന്ന് കൊണ്ടാണ് കാശി തിരികെ വന്ന് കയറിയത്.. "അവന് വയ്യ കുഞ്ഞാറ്റെ .."എന്ന് മാത്രം പറഞ്ഞിട്ട് ശിവ കാശിയെ അവിടെയാക്കി തിരിച്ചു പോകുകയും ചെയ്തു. വന്നതേ കയറി കിടന്നവന്റെ അരികിലേക്ക് അവന്റെ സങ്കടവും ദേഷ്യവുമെല്ലാം ഉൾകൊള്ളാൻ പാകത്തിന് തന്നെയാണ് കാർത്തു ചെന്നതും. വേദനക്കുന്നുണ്ടൊ എന്നവൾ അലിവോടെ ചോദിച്ചു കൊണ്ടാ കൈയ്യിലും നെറ്റിയിലും തലോടി. ഇല്ലെന്നവൻ തലയാട്ടി കാണിച്ചു. എത്രയൊക്കെ ഇല്ലെന്ന് പറഞ്ഞാലും വിഷ്ണു ചെയ്തതോന്നും തന്നെ അവന് വിട്ട് കളയാൻ വയ്യ. ഉൾകൊള്ളാൻ ഒട്ടും വയ്യ. കയ്യിൽ വന്നു ചേരുന്ന കുറച്ചു കാശിനു വേണ്ടി തന്റെ സഹോദരൻ ഇത്രയും നീചമായി ചിന്തിച്ചു കൂട്ടി അതിന് വേണ്ടി ഓരോന്നും ചെയ്തത് അവന്റെ ഉള്ളിലങ്ങനെ തിളച്ചു മറിഞ്ഞു.. അതിനൊപ്പം തന്നെ ഭവ്യയുടെ അവസ്ഥ. തന്നെ ഒരുപാട് വേദനിപ്പിച്ചിട്ടും തനിക്കാ വേദന കാണാൻ വയ്യ. ഇതിനെല്ലാം അമ്മയുടെ ഒത്തശാ കൂടിയുണ്ടെന്നുള്ള അറിവ്. അതെല്ലാമവന് സഹിക്കാൻ കഴിയുന്നതിലും എത്രയോ അധികമാണ്. "കഴിക്കാൻ വേണോ.. വിശക്കുന്നുണ്ടൊ?.." കാർത്തു വിടാതെ അവനെ മലർത്തി കിടത്താൻ ശ്രമിച്ചു. വല്ലാണ്ട് ബലം പിടിക്കാതെ അവൻ അവളെ അനുസരിക്കുകയും ചെയ്തു. എന്തിനാ ഈ കണ്ണിങ്ങനെ നിറച്ചു വേദനിക്കുന്ന.. ന്റെ കാശിയെട്ടൻ ഒരു തെറ്റും ചെയ്തിട്ടില്ല.. തെറ്റ് ചെയ്തവർ വേദനിക്കട്ടെ.. അവർക്ക് മതി ശിക്ഷ.. " ചുവന്നു കലങ്ങി കിടക്കുന്ന അവന്റെ കണ്ണിലേക്കു നോക്കുമ്പോൾ അത്രയും വേദന അവൾക്കും തോന്നി. ആ രണ്ടു കവിളിലും കൈ ചേർത്ത് വെച്ച് കൊണ്ടാ നെറ്റിയിൽ ചുണ്ട് ചേർത്തു കൊണ്ടവൾ പറയുമ്പോൾ കാശി കാർത്തുവിനെ പിടിച്ചു വലിച്ചു കൊണ്ടവന്റെ അരികിലേക്ക് കിടത്തി. ഉള്ളൂലക്കുന്ന സങ്കടങ്ങളിൽ ഒരുപാട് നാളുകൾക്ക് ശേഷമാണ് അവനത്ര മാത്രം കരുതലോടെ.. സ്നേഹത്തോടെ ഒരു ആശ്വാസം ലഭിക്കുന്നത്. ശിവക്ക് ശേഷം..കാർത്തു ഇത് പോലെയൊക്കെ അവൻ മാത്രമേ പറഞ്ഞിട്ടുള്ളു. നെഞ്ച് നീറുന്നത്.. ഉള്ള് കടയുന്നത്.. എല്ലാം അവൻ മാത്രമേ അറിഞ്ഞിട്ടുള്ളു. അവളോടുള്ള അടങ്ങാത്ത പ്രണയത്തോടെ തന്നെ അവനാ നെഞ്ചിലേക്ക് മുഖം പൂഴ്ത്തി. ചുട്ട് പൊള്ളുന്നാ ഹൃദയതിനല്പം ആശ്വാസം ലഭിച്ചത് പോലൊരു കുളിർമ. വയ്യാത്ത കൈ അനക്കാതെ.. നെറ്റിയിലെ മുറിവ് ഒട്ടുമേ വേദനിക്കാതെ അവൾ അവനെ ഒതുക്കി പിടിച്ചു.. അവനാഗ്രഹിക്കുന്ന പോലെ.. 💥💥 നീ ഇങ്ങനെ കരയാതെ അനി .. നോക്കിക്കേ.. എനിക്കിപ്പോ ഒന്നുല്ല.. " പ്രഭാകാരൻ അയാളെ കൊണ്ട് കഴിയുന്ന പോലെ അനിലയെ സമാധാനിപ്പിച്ചു. അപ്പോഴും നടുക്കം വിട്ട് പോകാതെ അയാൾക്ക് മുന്നിൽ അവളുണ്ട്. അനില.. ഗിരിയുടെ ഭാര്യ.. അന്നത്തെ ആ ദിവസം ഓർക്കുമ്പോൾ അവൾക്കപ്പോഴും നടുക്കമാണ്. വീണ്ടും വീണ്ടും വായിച്ച വിഷ്ണുവിന്റെ മെസ്സേജ്.. "ഒന്നുമില്ല.. എനിക്ക് നിന്നെയൊന്നു സ്നേഹിക്കാൻ.. അത്രയേ വേണ്ടൂ.. കുറച്ചു നാളായി ഉള്ള മോഹം.. അത് തുറന്നു പറഞ്ഞു.. നിനക്ക് വേണമെങ്കിലും ഇല്ലേലും എനിക്ക് പറയാനുള്ളത് ഞാൻ പറഞ്ഞു.. എനിക്കത്രമാത്രം ഇഷ്ടമുള്ളത് കൊണ്ടല്ലേ അനി..." തേൻ പുരട്ടിയ അവന്റെ പ്രലോഭനം. കൊടിയ പാപമാണ്. അറിഞ്ഞു കൊണ്ട് അതിലേക്കാണ് അവൻ തന്നെ ക്ഷണിക്കുന്നത് വിട്ടിട്ട് തിരികെ നടക്കാൻ കഴിയാത്ത പോലൊരു മാന്ത്രികമായ ആവിശ്യം. ആദ്യമൊക്കെ അടുക്കാതെ മാറി നിന്നെങ്കിലും പിന്നെ പിന്നെ താനും അതിലേക്ക് വീണു പോയി.. ഉള്ളിൽ ഇനിയൊരിക്കലും ഉണ്ടാവില്ലെന്ന് കരുതിയ കുറെ പുതിയ മോഹങ്ങൾ കൂടി മുളപൊട്ടി. മരിച്ചു പോയ പ്രിയപ്പെട്ടവനെ മറന്നു.. കുഞ്ഞി മക്കളെ മറന്നു.. പിടിക്കപെട്ടാൽ ചാർത്തി കിട്ടുന്ന വൃത്തിക്കെട്ട ആ പേരിനെ.. പദവിയെ മറന്നു..നിരന്തരം വിളിച്ചും പറഞ്ഞും വിഷ്ണു തന്നെ അങ്ങനെ ആക്കി എടുത്തു.. അതവന്റെ മിടുക്ക്. ഒടുവിൽ അവൻ വിളിക്കുന്നയിടത്തേക്ക് പോകാൻ തീരുമാനം എടുത്തു.. അത് തന്റെ തെറ്റ്.. അതവനോട് പറയാൻ മാത്രം സൗകര്യം കിട്ടിയില്ല.. അതിനു മുന്നേ.. അനില വിറയലോടെ ബാഗിൽ പിടി മുറുക്കി.. എല്ലാം അറിഞ്ഞപ്പോൾ.. അന്ന്.. വളരെ മുന്നേ തന്നെ.. ആ കട തുടങ്ങിയാ ആദ്യനാളുകളിൽ തന്നെ.. വിഷ്ണുവിന്റെ പോയ്‌ മുഖത്തെ കുറിച്ചും.. വൃത്തികെട്ട ഉദ്ദേശത്തെ കുറിച്ചും മുന്നറിയിപ്പ് തന്നൊരാൾ.. പ്രഭാകരൻ.. അയാളെ തിരഞ്ഞോടി വന്നതാണവൾ. എന്നാൽ അന്ന് ഗിരിയുടെ മരണം പോലും വിഷ്ണുവിന്റെ വാക്കുകൾ ഏറ്റുള്ള മുറിവ് കൊണ്ടാണെന്നും തനിക്ക് പറ്റിയ അപകടത്തിലും വിഷ്ണുവിന്റെ പങ്കിനെ കുറിച്ചുമെല്ലാം പ്രഭാകരൻ വീണ്ടും പറയുമ്പോൾ അത് അങ്ങനെ തന്നെയാണെന്ന് അനിലയും വിശ്വസിച്ചു..ഉറപ്പിച്ചു. അപ്പോൾ മാത്രമായിരുന്നു.. താൻ ചെന്ന് ചാടി കൊടുക്കാൻ തുനിഞ്ഞ ആ കുഴിയുടെ ആഴം അവൾക്ക് മുന്നിൽ കൂടുതൽ വെളിവായതും. "അവനെതിരെ നമ്മൾക്കും ഒരു പെറ്റിഷൻ കൊടുത്താലോ മോളെ. ഈ കൂട്ടത്തിൽ എന്റെ ഗിരിക്കും നീതി കിട്ടട്ടെ എന്ന് പ്രഭാകരൻ തന്റെ ആവിശ്യം പറഞ്ഞപ്പോൾ അനില വീണ്ടും ഞെട്ടി. വേണ്ട.. വേണ്ട പ്രഭാകരേട്ടാ .. ന്തായാലും ഗിരിയേട്ടൻ പോയ്‌.. ഇനിയിപ്പോ എന്തൊക്കെ ചെയ്താലും ആ ആളെ നിക്ക് തിരിച്ചു കിട്ടില്ലല്ലോ. ഇനിയിതിന്റെ പേരിൽ പുതിയൊരു പ്രശ്നം.. എനിക്ക് വയ്യ.. പേടിയാ.. " അനില പതറി കൊണ്ടാണ് പറയുന്നത്. ഇനിയതിന്റെ കൂടെ പോയാൽ താനും അവനും തമ്മിലുള്ള...പിടിക്കപ്പെടാനുള്ള സാധ്യത കൂടിയുണ്ട്. അവൾക്കത് ഓർക്കാൻ കൂടി കഴിഞ്ഞില്ല. പറ്റി പോയ്‌.. അരുതാത്ത ഒന്നും നടന്നിട്ടില്ല. പക്ഷേ നടക്കുമായിരുന്നു. അങ്ങോട്ട് തന്നെയാണ് അവൻ തന്നെ കൂടെ കൊണ്ട് പോയിരുന്നത്. തല നാഴിരക്ക് രക്ഷപ്പെട്ടു പോന്നതാണ്. ഇന്നിപ്പോ അതോർക്കുമ്പോൾ കുറ്റബോധം കൊണ്ട് ഉള്ളും ഉയിരും നീറുന്നു.. ഇത്രയും അതപതിച്ചു പോയല്ലോ താൻ എന്നോർത്ത് സ്വയം ലജ്ജ തോന്നുന്നു.. എന്തിന്റെ പേരിലായാലും ഇനിയും അതിലെക്കൊരു തിരിച്ചു പോക്കില്ലെന്ന് കൂടി അവളാ നിമിഷം ഉറപ്പിച്ചു കഴിഞ്ഞു.. 💥💥 രണ്ടു ദിവസങ്ങൾക്കിപ്പുറം.. വീട്ടുകാരെ കൂട്ടി കാശിയെ കാണാൻ അശോകന്റെ വീട്ടിലേക്ക് ചെന്നതാണ് ശിവ. അങ്ങോട്ട്... അതിനി എന്തിന്റെ പേരിലായാലും കയറി ചെല്ലാനൊരു മടുപ്പുണ്ടവനും. അതവർ ഒന്നും പറഞ്ഞിട്ടല്ല. ചെല്ലുമ്പോൾ നന്നായി തന്നെ സ്വീകരിക്കും.. പക്ഷേ എന്തോ ഒരു... ഒരു വല്ലായ്മ. കാശി അങ്ങോട്ടേക്ക് വന്ന് പെട്ടിട്ട് ഒരാഴ്ച്ചയായി. അതിനിടക്ക് ശിവ ആകെ അങ്ങോട്ട് പോയത് രണ്ടോ മൂന്നോ തവണ മാത്രം. ഇതിപ്പോ അമ്മയ്ക്കും അമ്മൂനും അവനെ കാണാതെ വയ്യെന്നായി. താൻ കൂടെ വന്നില്ലേലും അങ്ങോട്ട് പോകുമെന്ന് പറഞ്ഞവർക്കൊപ്പം പോന്നതാണ് അവൻ. ഇത് വരെയും കാര്യങ്ങളൊന്നും തന്നെ മുഴുവനും അറിയാത്ത അവർ, വിഷ്ണുവിന്റെ അറസ്റ്റൊട് കൂടി ഇനിയൊന്നും അറിയാൻ ബാക്കിയില്ലാത്ത പോലാണ്. അപ്പോൾ മുതലാണ് അവനെ കാണാനുള്ള ആഗ്രഹവും തീവ്രമായത്. കണ്ടേ ഒക്കൂ എന്ന് വാശി പിടിച്ചു തുടങ്ങിയത്. "അല്ലാ.. ആരാത്.. കയറി വാ.. വാ.ശിവ ." കോളിങ് ബെല്ലടിച്ചു കാത്തു നിൽക്കുമ്പോഴും വരരുതായിരുന്നു എന്ന് തന്നെയായിരുന്ന ശിവക്ക് തുളസിയുടെ ആ ക്ഷണം.. അത്‌ കേട്ടപ്പോൾ തോന്നിയ ആശ്വാസം. വീട്ടുകാരെ കൂട്ടി കൊണ്ട് വന്നതൊക്കെ അവർക്കിഷ്ടമാവുമോ എന്നൊരു ആശങ്കയുണ്ടായിരുന്നു അവന്. ബന്ധമുള്ളത് കാശ്ശിയുമായിട്ടാണ്. അശോകന്റെ കുടുംബത്തിന് താൻ തീർത്തും അന്യനാണ്. പക്ഷേ അവരുടെ ഹൃദയം നിറച്ചു കൊണ്ടുള്ള ആ സ്വീകരണം. തുളസിയും അശോകേട്ടനും. കാശിനാഥന് പ്രിയപ്പെട്ടതൊക്കെ അവർക്കും പ്രിയപ്പെട്ടത് തന്നെയാണ് എന്ന് പ്രവർത്തി കൊണ്ട് തെളിയിച്ചവർ.. ശിവക്കൊപ്പം അവന്റമ്മയ്ക്കും അമ്മൂനും കൂടി വല്ലാത്തൊരു സമാധാനം തോന്നിയിരുന്നു.. അപ്പോൾ മുതൽ.. 💥💥 ഇപ്പൊ വന്നേക്കാം അമ്മേ.. " ഫോൺ വെച്ച് കഴിഞ്ഞതും കാർത്തു കള്ളത്തരത്തോടെ കാശിയെ നോക്കി. മ്മ്ഹ്ഹ്.. അവളുടെ നോട്ടം കണ്ടിട്ട് അവനൊന്നു പുരികം പൊക്കി കൊണ്ട് ചോദിച്ചു. "താഴേക്ക് ചെല്ലാൻ.. അമ്മയാണ് വിളിച്ചത്.." അവൾക്കതെ ചിരി തന്നെയാണ്. "ആരെങ്കിലും ഗസ്റ്റ്‌ ഉണ്ടോ.. അവന്റെ മുഖം ചുളിഞ്ഞു. "പിന്നേയ്.. ഉണ്ടുണ്ട്.." അവളവനെ എഴുന്നേൽപ്പിച്ചു കൊണ്ട് തുറന്നിട്ട ഷർട്ടിന്റെ ബട്ടണിട്ട് കൊടുത്തു. "ആരാണാവോ.. ഞാൻ വരണോ.." കാശി കുട്ടികളെ പോലെ ഒന്ന് ചൂനുങ്ങി. അവൾക്ക് മുന്നിൽ മാത്രം.. അവനെന്തേന്ത്‌ ഭാവങ്ങളാണന്നോ..! "പിന്നെ..വേണ്ടേ..കാശ്യേട്ടൻ തീർച്ചയായും വരണം.. കാമുകി കാണാൻ വന്നിട്ട് പോകണ്ടിരുന്ന മോശമായി പോകില്ലേ.. " "കാമുകിയോ.. അവനവളെ തുറിച്ചു നോക്കി. "ആഹ്.. നിങ്ങടെ കാമുകി.. അമ്മൂസ്.. കാശ്യേട്ടന്റെ സ്വന്തം കുമ്മൂസ്..കാശ്വേട്ടൻ കൈ വിട്ടാ മരിച്ചു കളയും ന്നും പറഞ്ഞോണ്ട് ഒന്നര കാലിൽ നിന്ന നിങ്ങളുടെ സ്വന്തം.. അമ്മൂസ്.. ന്തേയ്‌.. കാണണ്ടേ.." അവളാ കവിളിൽ നുള്ളി കള്ളത്തരത്തോടെ തന്നെ പറഞ്ഞു. കാര്യം മനസ്സിലായ പോലെ കാശിയൊന്ന് തലയാട്ടി ചിരിച്ചു. "ഒന്നും മറന്നിട്ടില്ല.. ല്ലേ.. അവനൊരു താളത്തിൽ ചോദിച്ചു. ഇല്ലാ.." ആവിശ്യം വരുമ്പോ എനിക്കിട്ട് കുത്താൻ സ്റ്റോക്ക് ചെയ്തു വെച്ചേക്കുവാണോ " "അതേ.. അത് ഞങ്ങൾ പെണ്ണുങ്ങളുടെ ഒരു സീക്രട്ട് രഹസ്യമാണ്.. ചുമ്മാതൊന്നും അല്ലല്ലോ.. അന്നീ കുമ്മൂസിന്റെ പേരിൽ എന്നെ എത്ര വേദനിപ്പിച്ചു.. എന്തൊക്കെ പറഞ്ഞു.. ഒടുക്കം സഹിക്കാൻ വയ്യാതെ ഞാൻ അവളെ പോയ്‌ കാണേണ്ടി വന്നു.." കാർത്തു വെറുതെ മുഖം വീർപ്പിച്ചു. "അതിനുള്ളത് കൂടി കാശിനാഥൻ നിന്നെയിപ്പോ സ്നേഹിച്ചു കടം വീട്ടുന്നില്ലെടി പൊണ്ടാട്ടി..ഇനിയും അതിങ്ങനെ കുത്തി പറയാതെ.." അവനവളുടെ ഇടുപ്പിൽ കയ്യിട്ടു പിടിച്ചു കൊണ്ട് അടുത്തേക്ക് നിർത്തി. "നിന്റെ കാശ്യേട്ടന് ഒരു കാമുകിയെ ഒള്ളു.. അന്നും ഇന്നും.ഇനി എന്നും..അവളെ നിന്റെ കാശ്യേട്ടൻ സ്വന്തമാക്കിയും കഴിഞ്ഞു.. കേട്ടോ.." കവിളിലൊരു നുള്ള് അവൾക്കും കൊടുത്തു കൊണ്ടവൻ താഴേക്ക് പോകാൻ ധൃതി കാണിച്ചു. അവരെയൊക്കെ കാണാൻ അവന് അത്ര ആഗ്രഹമുണ്ടായിരുന്നു. പതിയെ പോ.. അവരവിടെ തന്നെ ഉണ്ട്.. നിങ്ങളെ കാണാതെ എങ്ങും പോകില്ല.. " സ്റ്റെപ്പ് ഓടിയിറങ്ങുന്നവനെ നോക്കി പിന്നിൽ നിന്നും കാർത്തു ഓർമ്മിപ്പിച്ചു.. "അമ്മേ..." അതൊന്നും കേൾക്കാതെ ധൃതിയിലിറങ്ങി ചെന്നവൻ ആദ്യം കണ്ടതും അവരെ തന്നെയാണ്. ശിവ പറഞ്ഞു കൊടുത്തതിലും വലിയ പരിക്കുകളോടെ കാശി മുന്നിൽ ചെന്ന് നിൽകുമ്പോൾ അവരുടെ രൂക്ഷമായ നോട്ടം ശിവക്ക് നേരെയാണ്. "ഇതാണോ നീ പറഞ്ഞ ചെറിയ മുറിവുകൾ എന്നായിരുന്നു അതിനർഥം.. "വച്ചു കെട്ട് കണ്ട് പേടിക്കേണ്ട അമ്മേ.. രണ്ടൂസം കൊണ്ടിത് അഴിക്കാനാവും ന്നാ എന്റെ ഡോക്ടർ ഭാര്യ പറഞ്ഞത്.." കാർത്തുവിനെ കൂടി ഒന്ന് പാളി നോക്കി കുസൃതിയോടെയാണ് കാശി പറയുന്നത്. അവളാണ് മുറിവ് ക്ളീൻ ചെയ്തു മാറ്റി കെട്ടി കൊടുക്കുന്നത്. അമ്മു കൂടി വന്നിട്ട് അവനോട് ഒട്ടി നിൽക്കുന്നതും മുറിവൊക്കെ നോക്കി തലോടി നിറയെ വർത്താനം പറയുന്നതുമെല്ലാം കാർത്തു ചിരിയോടെയാണ് നോക്കി നിൽക്കുന്നത്. പക്ഷേ കാശി നോക്കുമ്പോൾ അവൾ കണ്ണുരുട്ടി കാണിക്കും.. കാശിയോടുള്ള സ്നേഹമവർ കാർത്തുവിലേക്കും പകർന്നു കൊടുക്കുന്നുണ്ട്. ആദ്യം കണ്ട ചെറിയൊരു പരിചയം ഉണ്ടായിരുന്ന അമ്മുവും കാര്ത്തുവും.. പിന്നെ അവരുടേയാ വരവോടെ അത് അൽപ്പം കൂടി അടുക്കുകയും ചെയ്തു. അതിഥികളായി വന്നവരുടെ വയറും മനസ്സും ഒരുപോലെ നിറക്കാനുള്ള ശ്രമത്തിലായിരുന്നു തുളസി. അശോകനും അവർക്കടുത്തേക്കിരുന്നു കൊണ്ട് നന്നായി സംസാരിച്ചു. ശിവ അത്ഭുതത്തോടെ കാശിയെ ആണ് നോക്കിയത്. അങ്ങനൊരു അശോകേട്ടനെ അവരപ്പോൾ മാത്രമാണ് അടുത്തറിഞ്ഞതും. സന്തോഷം നിറഞ്ഞ ആ കൂടി ചേരലിലേക്ക് അന്ന് മറ്റൊരു അതിഥി കൂടി വന്ന് ചേർന്നു.. . അവരോട്ടും പ്രതീക്ഷിക്കാതെ.. പുതിയൊരു വഴിതിരിവ് പോലെ...ഒരാൾ. തുടരും.... ന്നാലും പ്പോ അതാരാ ന്നാ 😎 കലാശകൊട്ടു തുടങ്ങും മുൻപ് പറഞ്ഞു തീർക്കേണ്ട കുറച്ചു കാര്യങ്ങൾ കൂടിയുണ്ട്. അതാണിപ്പോ കാണുന്നത്. അല്ലാതെ വലിച്ചു നീട്ടി വിടുന്നില്ല ന്ന് 😆 റിവ്യൂ ഇട്ടിട്ട് പോണേ. ടൈം ഒന്നും നോക്കണ്ട ട്ടോ.. മുടങ്ങാതെ എത്തിക്കാൻ പറ്റണെ ന്ന് മാത്രമാണ് ഇന്റെ മനസ്സിലിപ്പോ.. അത്രേം കിടന്നു പോയി.. 🥴 പനിയൊക്കെ വന്നത് പോലെ പോയി.. പക്ഷേ കൂടെ കൊണ്ട് വന്നവരെ.. അതായത് തലവേദന ചുമ മേല് വേദന ഇജ്ജാതി വൃത്തികെട്ട സാധനങ്ങളെ പഹയൻ പോയപ്പോ കൂടെ കൊണ്ടോവാൻ മറന്നെന്ന് തോന്നുന്നു 😬😬😬 സ്നേഹത്തോടെ jif❣️ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ

🩷 നീയാം ജീവൻ 🩷 Part 41 💞💞💞💞💞💞💞 രാവിലെ... ശേഖരന്റെ വീട്ടിൽ. ടിവിയിൽ ന്യൂസ് ചാനലുകൾ മാറിമാറി ഒരേ വാർത്ത തന്നെ കാണിക്കുകയായിരുന്നു. "പ്രമുഖ വ്യവസായി ശേഖരനെതിരെ ഗുരുതര ആരോപണങ്ങൾ..." "യുവാവിനെ ആക്രമിക്കാൻ ശ്രമിച്ച കേസിൽ അന്വേഷണം..." "സാമ്പത്തിക തട്ടിപ്പിനൊപ്പം ക്രിമിനൽ ബന്ധങ്ങളും പരിശോധിക്കുന്നു..." ടിവിയുടെ റിമോട്ട് ശേഖരൻ ദേഷ്യത്തിൽ ചുമരിലേക്ക് എറിഞ്ഞു. ധടാം...! ഗംഗ ഞെട്ടി നോക്കി. ശേഖരൻ : "ഇതെല്ലാം ഒരാളുടെ കളിയാണ്..." ഗംഗ : "ശിവാംശ്..." ശേഖരൻ പല്ല് കടിച്ചു. ശേഖരൻ : "അതെ... അവൻ ജീവനോടെ ഉണ്ട്..." പക്ഷേ... അവന്റെ മനസ്സിൽ ഇപ്പോൾ മറ്റൊരു സംശയവും വളരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അഹല്യ... അവളുടെ കണ്ണുകൾ. അവളുടെ സംസാരരീതി. തന്നെ കണ്ടപ്പോൾ അവൾ കാണിച്ച വെറുപ്പ്. ഇതെല്ലാം അയാളെ അസ്വസ്ഥനാക്കിയിരുന്നു. ശേഖരൻ ഫോൺ എടുത്തു. "റാഫി..." "സാർ..." "ഡോക്ടർ അഹല്യയെ കുറിച്ച് എനിക്ക് എല്ലാം അറിയണം." "സാർ...?" "അവളുടെ ജനനം മുതൽ ഇന്നുവരെ...ആരാ അവളുടെ മാതാപിതാക്കൾ...എവിടെയാണ് വളർന്നത്...ആരൊക്കെയാ അവളുടെ കൂടെ ഉള്ളത്...എല്ലാം..." അവൻ ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തു. അയാളുടെ മനസ്സിൽ എന്തോ കണക്ഷൻ രൂപപ്പെടുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷേ അത് എന്താണെന്ന് മാത്രം മനസ്സിലാകുന്നില്ല. 💞💞💞💞💞💞💞 ഹായന്റെ ഓഫീസ്. മുന്നിൽ ഫയലുകൾ നിരന്നുകിടക്കുന്നു. സ്ക്രീനിൽ ശേഖരന്റെ കമ്പനിയുടെ ഓഹരി വില. ഓരോ മണിക്കൂറും അത് താഴേക്ക് പോവുകയാണ്. ഹായന്റെ ചുണ്ടിൽ ചെറിയൊരു പുഞ്ചിരി. അപ്പോഴാണ് യദു അകത്തേക്ക് വന്നത്. യദു : "ഓഹോ..." "ഇവിടെ ഒരാൾ മറ്റൊരാളുടെ ജീവിതം നശിപ്പിക്കുന്ന തിരക്കിൽ ആണല്ലോ..." ഹായൻ ചിരിച്ചു. ഹായൻ : "തുടങ്ങിയിട്ടേ ഉള്ളൂ..." യദു : "പാവം ശേഖരൻ..." ഹായൻ : "അവനെ പാവം എന്ന് വിളിച്ചാൽ നിന്നെ ഞാൻ തല്ലും..." യദു ഉടനെ വായ അടച്ചു. 💞💞💞💞💞💞💞 അന്നേ വൈകുന്നേരം... ഗംഗ വീണ്ടും ഹായനെ കാണാൻ വന്നു. ഇത്തവണ അവളുടെ മുഖത്ത് പതിവ് അഭിനയം ഒന്നും ഇല്ല. ദേഷ്യം മാത്രം. അവൾ നേരെ ഹായന്റെ റൂമിലേക്ക് കയറി. ഗംഗ : "നിനക്ക് എന്താ സംഭവിച്ചത് ഹായൻ...? എന്തിനാ നീ എന്നിൽ നിന്ന് അകന്ന് പോകുന്നത്...?" ഹായൻ ശാന്തമായി അവളെ നോക്കി. ഒരുപാട് നിമിഷങ്ങൾ... പിന്നെ കസേരയിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റു. അവളുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു. ഗംഗയുടെ കണ്ണുകളിൽ വീണ്ടും പ്രതീക്ഷ നിറഞ്ഞു. പക്ഷേ... അടുത്ത നിമിഷം അവളുടെ ലോകം തകർന്നു. ഹായൻ : "നമ്മുടെ ബന്ധം...ഇവിടെ അവസാനിച്ചു ഗംഗ..." ഗംഗയുടെ മുഖം വെളുത്തു. ഗംഗ : "എന്ത്...?" ഹായൻ : "ഞാൻ പറഞ്ഞത് കേട്ടില്ലേ...ഇനി എനിക്ക് നിന്നോട് ഒരു ബന്ധവും ഇല്ല...ഫോൺ ചെയ്യരുത്...കാണാൻ വരരുത്... എന്റെ ജീവിതത്തിൽ നിന്ന് പൂർണ്ണമായി ഇറങ്ങി പോകണം..." ഓരോ വാക്കും അവളുടെ നെഞ്ചിലേക്ക് കുത്തിയിറങ്ങുന്ന പോലെ. ഗംഗ : "ഹായൻ..." ഹായൻ : "Get out." ഒരു നിമിഷം... ഒരു നിമിഷം മാത്രം... ഗംഗ അവനെ നോക്കി നിന്നു. പിന്നെ... അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ സ്നേഹം അല്ല... വെറുപ്പ് നിറഞ്ഞു. അവൾ അവിടെ നിന്ന് ഇറങ്ങി. കാറിൽ കയറിയതും... സ്റ്റിയറിങ്ങിൽ കൈ ഇടിച്ചു. ഗംഗ : "എന്നെ വേണ്ടേ...? നിന്നെ ഞാൻ കാണിച്ചു തരാം ഹായൻ...നീ ആരുടെ അടുത്തേക്ക് പോകുന്നുവോ...അവളെ ഞാൻ ഇല്ലാതാക്കും..." അവളുടെ കണ്ണുകൾ ഭ്രാന്തമായി തിളങ്ങി. 💞💞💞💞💞💞💞 അതേസമയം... ഹോസ്പിറ്റലിൽ... അഹല്യ ഡ്യൂട്ടി കഴിഞ്ഞ് ഇറങ്ങുകയായിരുന്നു. പുറത്ത്... യദു കാത്ത് നിൽക്കുന്നു. അവനെ കണ്ടതും അഹല്യ ചിരിച്ചു. അഹല്യ : "ഇന്ന് എന്താ സ്പെഷ്യൽ...?" യദു : "ഒരു കാര്യം ചോദിക്കാനുണ്ട്..." അഹല്യ : "എന്താ...?" യദു ഒന്ന് ആലോചിച്ചു. പിന്നെ നേരെ ചോദിച്ചു. "എന്നെ ഇഷ്ടമാണോ...?" അഹല്യയുടെ കണ്ണുകൾ വലുതായി. യദു : "ഉത്തരം മാത്രം മതി..." അഹല്യ കുറച്ച് നേരം മിണ്ടിയില്ല. പിന്നെ... വളരെ പതിയെ... തലയാട്ടി. അതൊരു ചെറിയ ചലനം മാത്രം ആയിരുന്നു. പക്ഷേ യദുവിന് അത് ലോകം കിട്ടിയ പോലെ. യദു : "സത്യം...?" അഹല്യ : "മ്മ്..." യദു തലയിൽ കൈ വെച്ചു. യദു : "അയ്യോ...ഞാൻ ഇപ്പോ ബോധം കെട്ട് വീഴും..." അഹല്യ ചിരിച്ചു. അവനെ ആദ്യമായി ഇങ്ങനെ സന്തോഷത്തോടെ കാണുകയായിരുന്നു. 💞💞💞💞💞💞💞 അതേസമയം... വീട്ടിൽ... ആമി ഒറ്റയ്ക്ക് റൂമിൽ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. അവളുടെ മനസ്സിൽ എന്തോ സംശയം. ഹായൻ ഒളിപ്പിക്കുന്ന കാര്യങ്ങൾ. അവന്റെ മാറ്റങ്ങൾ. അവന്റെ ചില നോട്ടങ്ങൾ. ഇതെല്ലാം. അവൾ പതിയെ അവന്റെ റൂമിലേക്ക് നടന്നു. അവിടെ... മേശപ്പുറത്ത് ചില ഫയലുകൾ കിടക്കുന്നു. അവൾ തുറക്കാൻ ഉദ്ദേശിച്ചില്ല. പക്ഷേ... ഒരു പേപ്പർ താഴെ വീണു. അത് എടുക്കാൻ കുനിഞ്ഞപ്പോഴാണ് അവളുടെ കണ്ണിൽ ഒരു പേര് പതിഞ്ഞത്. "ശിവാംശ് വർമ്മ" ആമി ഞെട്ടി. വീണ്ടും ആ പേര് വായിച്ചു. ശിവാംശ് വർമ്മ. ഹൃദയമിടിപ്പ് കൂടി. ആ പേര് എന്തുകൊണ്ടോ പരിചിതമായി തോന്നി. അവൾ ഫയൽ തുറന്നു. അകത്ത് പഴയ ചില രേഖകൾ. ചില ഫോട്ടോകൾ. അവയിൽ ഒന്നിൽ... ഇപ്പോഴുള്ള ഹായനോട് അത്ഭുതകരമായ സാമ്യമുള്ള ഒരാൾ. ആമിയുടെ കൈ വിറച്ചു. "ഇതാരാ...?" അപ്പോഴാണ്... പുറത്ത് നിന്ന് കാലൊച്ച കേട്ടത്. ഹായൻ. ആമി വേഗം ഫയൽ അടച്ചു. പക്ഷേ... അവളുടെ മനസ്സിൽ സംശയത്തിന്റെ വിത്ത് വീണു കഴിഞ്ഞിരുന്നു. 💞💞💞💞💞💞💞 മറ്റൊരിടത്ത്... ശേഖരന്റെ ആളുകൾ അഹല്യയെ കുറിച്ചുള്ള വിവരങ്ങൾ ശേഖരിക്കുകയായിരുന്നു. ഒരു പഴയ ആശുപത്രി രേഖ. ഒരു പഴയ പേര്. ഒരു തീയതി. അവരുടെ കയ്യിൽ പതിഞ്ഞു. ആ രേഖ കണ്ടതും ആ ആളിന്റെ മുഖം മാറി. അവൻ ഉടനെ ശേഖരനെ വിളിച്ചു. "സാർ...ഡോക്ടർ അഹല്യയെ കുറിച്ച് ചില കാര്യങ്ങൾ കിട്ടിയിട്ടുണ്ട്..." ശേഖരൻ എഴുന്നേറ്റു നിന്നു. "എന്താ...?" "സാർ..." "ഇത് കേട്ടാൽ നിങ്ങൾ ഞെട്ടും..." 💞💞💞💞💞💞💞 തുടരും... 🔥 #നോവൽ #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ #💌 പ്രണയം #📙 നോവൽ

കല്ലെകുളങ്ങര ഭഗവതി ക്ഷേത്രം #📔 കഥ #അമ്മേ ദേവി #ദേവി #Kallekulangara #ക്ഷേത്രം