ലൈല മജ്നു ❤️ Part - -------------------- “ഐഷു... ഡീ... ഐഷു...” ഉമ്മയുടെ ശബ്ദം എന്റെ സ്വപ്നങ്ങളെ കീറി കടന്നപ്പോൾ ഞാന്‍ ഞെട്ടി എഴുന്നേറ്റു. കണ്ണുകൾ ഇപ്പോഴും മങ്ങിയിരുന്നു, ഹൃദയം ഭാരം നിറഞ്ഞു. “രാവിലെ തന്നെ എന്തിനാ ഉമ്മ ഒച്ചയുണ്ടാക്കുന്നത്...” ഞാൻ വഴുതിവിളിച്ചു. “എന്താണ് നിനക്ക് അറിയില്ലേ... എന്ത് കോലമാടി ഇത്? ഇന്ന് നിന്റെ നിക്കാഹ് ആണ് പെണ്ണേ...” ഒരു നിമിഷം ലോകം നിലച്ചുപോയ പോലെ തോന്നി. എന്റെ മനസ്സിൽ ഒരുപാട് ശബ്ദങ്ങൾ, പക്ഷെ ചുണ്ടുകളിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങിയത് ഒറ്റ വാക്ക് മാത്രം— “ഹം...” “എന്ത് ഹം! ഒന്ന് വേഗം പോയി റെഡിയാവു.” ഉമ്മ പോയി. ഞാൻ ഒറ്റയ്ക്ക്. എന്റെ മുറിയിലൊക്കെ വെളിച്ചം നിറഞ്ഞിരുന്നെങ്കിലും, എന്റെ മനസ്സിൽ ഇരുട്ട് മാത്രം. ഇന്ന് എന്റെ നിക്കാഹ്. ഏതൊരു പെൺകുട്ടിയും സ്വപ്നം കാണുന്ന ദിവസം. പക്ഷേ ഞാൻ സ്വപ്നം കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത ദിനം. ഒരിക്കലും കാത്തിരുന്നില്ലാത്ത, തയ്യാറാക്കിയിരുന്നില്ലാത്ത ദിനം. “ഹലോ, കല്യാണ പെണ്ണേ! റെഡി ആയില്ലേ?” പെട്ടെന്ന് പുറകിൽ കേട്ട ശബ്ദം, ഞാൻ തിരിഞ്ഞു നോക്കി. അമ്മൂവും ദിയയും! എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട ഫ്രണ്ട്സ്. അവരെ കണ്ടതും മനസ്സിലെ കെട്ടുപാടുകൾ പൊട്ടിത്തെറിച്ചു. ഞാൻ ഓടിപ്പോയി അവരെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കരഞ്ഞു. “എന്താടി... എന്തിനാ കരയുന്നെ?” ഫിദയുടെ ശബ്ദത്തിൽ ആശങ്ക. “എനിക്കൊന്നും പറ്റുന്നില്ലെടി... മനസ്സ് തകരുന്നു... എനിക്ക് ഇങ്ങനെ അഭിനയിച്ചു നിൽക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല...” “ഐഷു, ഇന്ന് നിന്റെ നിക്കാഹ് ആണ്. സന്തോഷിക്കേണ്ട ദിനം. മറക്കാൻ ശ്രമിക്കു...” “അവനെ എനിക്ക് മറക്കാനാവില്ല...” അവരുടെ മുഖത്ത് വിഷമം തെളിഞ്ഞു. “ഐഷു, ഇതുവരെ ഞങ്ങൾ നിന്നെ പിന്തുടർന്നു... പക്ഷേ ഇനി കഴിയില്ല.” എന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു. ഹൃദയം വീണ്ടും പൊട്ടിത്തെറിക്കാനൊരുങ്ങി. അപ്പോഴാണ് എന്റെ പേര് കേട്ടു താഴെ നിന്നൊരു വിളി. “മോളെ, റെഡി ആവാൻ തുടങ്ങിയില്ലേ?” ഇക്കയുടെ ശബ്ദം, അതിൽ കരുതലും അല്പം ഭയവും. “ഇക്ക... ഞാൻ...” “മോളെ, എനിക്കറിയാം നീ ഒരിക്കലും തയ്യാറല്ലെന്ന്. പക്ഷേ ഉപ്പാനെയും ഉമ്മനെയും സങ്കടത്തിലാക്കാൻ നീ അനുവദിക്കരുത്. പടച്ചോൻ നിനക്ക് നല്ലൊരു ജീവിതം കൊടുക്കും. അവനെ മറക്കാൻ ശ്രമിക്കൂ. നിനക്ക് അതിലും നല്ലവനാണ് കൈ പിടിക്കാൻ പോകുന്നത്.” ഞാൻ തലകുനിച്ചു. വാക്കുകൾ വഴി കണ്ടെത്തിയില്ല. ഹൃദയം മാത്രം മിണ്ടി: ‘ഹനു...’ ദിയ എന്റെ തോളിൽ കൈ വെച്ചു. “ഐഷു, വിഷമിക്കണ്ട, ഞങ്ങൾ നിന്നെ റെഡി ആക്കി തരാം.” --- ഇന്ന് എന്റെ നിക്കാഹ്. ഓരോ നിമിഷവും ഹൃദയത്തിൽ കല്ല് പോലെ വീഴുന്നു. ഞാൻ കണ്ണാടിക്ക് മുന്നിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ, എന്റെ പ്രതിബിംബം തന്നെ ചോദിച്ചു പോലെ തോന്നി: “നീ സന്തോഷമാണോ?” എന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഉത്തരം എഴുതിയിരുന്നു. എനിക്ക് ഒരിക്കലും സങ്കൽപ്പിക്കാൻ പോലും സാധിച്ചില്ല, ഹനുവല്ലാതെ മറ്റാരെങ്കിലും എന്റെ ജീവിതത്തിൽ വരുമെന്ന്. --- *~ FLASH BACK ~* “ആഹാ! ഇന്ന് നേരത്തെ എഴുന്നേറ്റോ? നിനക്കു നേരത്തെ എഴുന്നേൽക്കാനും അറിയാം!” ഉമ്മയുടെ ശബ്ദത്തിൽ ലാളിത്യവും സ്‌നേഹവും. “പിന്നല്ലാ ഉമ്മ! ഇന്ന് എന്റെ കോളേജ് ഫസ്റ്റ് ഡേ അല്ലേ? എനിക്കു കുറച്ച് എനർജി വേണ്ടേ!” “അത് ശരിയാ. ഐഷു, റാഗിംഗ് ഒക്കെ ഉണ്ടാവും, ശ്രദ്ധിച്ചു കൈകാര്യം ചെയ്യണേ.” “അത് പറയണ്ട ഇക്ക. അത് ഒക്കെ ഞാൻ നോക്കും.” ഭക്ഷണം കഴിച്ചു വീട്ടിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി. ഹൃദയം നിറഞ്ഞ ആവേശം. സൂര്യപ്രകാശം പോലും ഇന്ന് എനിക്കായി മാത്രം തെളിഞ്ഞതുപോലെ. “ഉമ്മ, ഇക്ക, ബൈ!” “വണ്ടി പതിയെ കൊണ്ടു പോയി മോളെ!” “ഉമ്മേ... ഞാനെന്താ ഫസ്റ്റ് ടൈം വണ്ടി എടുക്കുന്നെ?” “എങ്കിലും നിനക്ക് സ്പീഡ് കൂടുതലാണ്!” ഞാൻ ചിരിച്ചു. “ഹോ, ആയിക്കോട്ടെ 😏” പെട്ടെന്ന് ഓർമ്മവന്നു—അമ്മുവിനെ കൂടി പിക്ക് ചെയ്യണം! “ഡി വേഗം കയറു!” “ഹോ, ഇതാ വരുന്നു! എന്തിനാ ഇത്രേ തിരക്ക് കൂട്ടുന്നത്?” “ഫസ്റ്റ് ഡേ തന്നെ എന്തിനാ ലേറ്റ് ആകുന്നത്!” ഞങ്ങൾ ചിരിച്ചു മുന്നോട്ട്. ഞാൻ സ്പീഡ് കൂട്ടി. കാറ്റും എന്റെ സന്തോഷവും തമ്മിൽ മത്സരം തുടങ്ങി. പെട്ടെന്ന്— ഒരു അമ്മൂമ്മ എന്റെ വണ്ടിയുടെ മുന്നിൽ! ബ്രേക്ക്! ഒരു നിലവിളി! “ഐഷു!” വണ്ടി നിന്നു. ഹൃദയം കഴുത്തിൽ. വേഗം ഇറങ്ങി. “അമ്മൂമ്മേ, ഒന്നും പറ്റിയില്ലല്ലോ?” “ഇല്ല മോളെ... ഭയപ്പെടുത്തി പോയി.” ഞാൻ ആശ്വസിച്ചു. ആ നിമിഷത്തിലാണ്— “ഡി...!” ഒരു ശബ്ദം. ഒരു നേർക്കാഴ്ച. . (തുടരും) --- ഇഷ്ടമായെങ്കിൽ കമന്റിൽ അറിയിക്കണേ ❤️#❤️ പ്രണയ കവിതകൾ #📙 നോവൽ #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ