Hidden face. Part 1 ആരോൺ തന്റെ കാൽമുട്ടുകൾ മടക്കി നെഞ്ചോട് ചേർത്ത് പിടിച്ച്, മണൽത്തരികളിൽ തലോടി വരുന്ന തിരമാലകളെ നോക്കി ഇരുന്നു. അവന്റെ ഉള്ളിലെ സങ്കടങ്ങളുടെ തിരമാലകൾ ഇതിലും വലുതായിരുന്നു. ആഴക്കടലിന്റെ അനന്തതയിലേക്ക് നോക്കി ഇരിക്കുമ്പോൾ അവനറിയാമായിരുന്നു, ഈ ഇരുണ്ട കാഴ്ചയേക്കാൾ ഇരുണ്ടതാണ് അവന്റെ ഭാവി എന്ന്. ഒരാഴ്ചയായി അവന്റെ ഉറക്കം നഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നു, മനസ്സിൽ ഒരു പെരുമ്പറ കൊട്ടുന്ന പോലെ, ഭയവും കുറ്റബോധവും ഇടകലർന്ന ഒരു വികാരം. എന്നാൽ, ഒരു കാര്യത്തിൽ അവന് ഉറപ്പുണ്ടായിരുന്നു - അവൻ ഒന്നും ചെയ്തിട്ടില്ല. ​ചക്രവാളത്തിൽ സൂര്യൻ ചുവന്നുതുടുത്ത് കടലിലേക്ക് താഴ്ന്നു പോകാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു. ആകാശം കടുഞ്ചുവപ്പും ഓറഞ്ചും കലർന്ന ഒരു ക്യാൻവാസ് പോലെ മാറി. ആ നിമിഷമാണ്, കൈയ്യിലിരുന്ന ഫോൺ റിങ് ചെയ്തത്..സ്‌ക്രീനിൽ തെളിഞ്ഞ പേര് കണ്ടപ്പോൾ അവന്റെ നെഞ്ചൊന്ന് പിടഞ്ഞു. 'മുത്തശ്ശൻ'. ​ആരോൺ മടിച്ചു. ഈ കോൾ എടുക്കണോ വേണ്ടയോ എന്ന് അവൻ ഒരു നിമിഷം ചിന്തിച്ചു.... ഒരു നിമിഷത്തെ മൗനത്തിനൊടുവിൽ, ആ വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ അവൻ കോൾ അറ്റൻഡ് ചെയ്തു. ​"ഹലോ..." അവന്റെ ശബ്ദം നേർത്തതായിരുന്നു, മണലിൽ വീഴുന്ന മഞ്ഞുതുള്ളി പോലെ. ​മറുതലയ്ക്കൽ ഒരു ഇടിമുഴക്കം പോലെ ആ വൃദ്ധന്റെ ശബ്ദം. "നീ എവിടെയാണ്, ആരോൺ? ഉടൻ തന്നെ ഇങ്ങോട്ട് തിരിച്ചു വരണം! ഒരൊറ്റ നിമിഷം പോലും വൈകരുത്!" ​ആ ദേഷ്യം കലർന്ന വാക്കുകൾ ആരോണിന്റെ ഉള്ളുലച്ചു. ​"മുത്തശ്ശാ... ഞാൻ... ഞാൻ ഒന്നും ചെയ്തിട്ടില്ല... പ്ലീസ്, എന്നെ വിശ്വസിക്കൂ..." അവന്റെ ശബ്ദം ഇടറി, കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞൊഴുകാൻ തുടങ്ങി. അവന്റെ നിസ്സഹായത ആ വാക്കുകളിൽ നിറഞ്ഞു. ​എന്നാൽ, ആ വൃദ്ധൻ അതൊന്നും കേൾക്കാൻ കൂട്ടാക്കിയില്ല. ഒരു മറുപടിക്ക് കാത്തുനിൽക്കാതെ ഫോൺ കട്ടായി. ​ആരോൺ ഫോൺ മണലിലേക്ക് ഇട്ടു. സൂര്യൻ പൂർണ്ണമായും കടലിൽ മറഞ്ഞിരുന്നു. ലോകം നിശ്ശബ്ദമായതുപോലെ. അവൻ വീണ്ടും അവിടെത്തന്നെ ഇരുന്നു. എന്നാൽ, ഇനിയും വൈകിക്കൂടാ. ​മരണം പോലും ഭേദപ്പെട്ട ഒരു ഒളിച്ചോട്ടമാണ് അവൻ തോന്നി പക്ഷേ അതിനുമുമ്പ് സത്യം പുറത്തുവരണം അവൻ ഉറപ്പിച്ചു.. ​അവൻ എഴുന്നേറ്റു. കാൽപ്പാടുകൾ പതിഞ്ഞ മണലിലൂടെ കുറച്ചകലെ നിർത്തിയിരുന്ന കറുത്ത സെഡാനിലേക്ക് നടന്നു. ഡോർ തുറന്ന് അകത്ത് കയറി. കാർ സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്തു. ​നഗരത്തിലേക്കുള്ള ഹൈവേയിൽ കാർ കയറിയതും, ആരോൺ ഫോൺ എടുത്തു. അവന്റെ അവസാനത്തെ പ്രതീക്ഷയായിരുന്നു അത്. അവൻ ഒരു നമ്പർ ഡയൽ ചെയ്തു. 'അലൻ'. ​രണ്ട് റിംഗുകൾക്ക് ശേഷം അലൻ ഫോൺ എടുത്തു. ​"ഡാ, നീ എവിടെയായിരുന്നു?! രണ്ട് ദിവസമായി ഞാൻ എത്ര തവണ വിളിച്ചു! നിനക്കെന്താ ഫോൺ എടുക്കാൻ ഇത്ര ബുദ്ധിമുട്ട്?! നിന്നെ കാണാതായതോടെ ഇവിടത്തെ കാര്യങ്ങളെല്ലാം ആകെ കുഴപ്പത്തിലായി!" നിരാശയും ദേഷ്യവും, ഒപ്പം കൂട്ടുകാരനോടുള്ള ആധിയും കലർന്ന സ്വരത്തിൽ അലൻ ചോദിച്ചു. ​"ഡാ, എന്നെ ആരും വിശ്വസിക്കുന്നില്ല, അലൻ... ഞാൻ... ഞാൻ ഒന്നും ചെയ്തിട്ടില്ല. എന്തിനാണ് എല്ലാവരും എന്നെ മാത്രം കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നത്?എല്ലാരും എന്നെ ഉപേക്ഷിച്ചു പോയിട്ടേയുള്ളു.. ഞാൻ എന്നും തനിച്ചാണ്.. ആരോണിന്റെ ശബ്ദം ഇടറി, അവന്റെ കണ്ണുകൾ വീണ്ടും ഈറനണിഞ്ഞു. ​അലന്റെ ശബ്ദത്തിലെ ദേഷ്യം കുറഞ്ഞു, പകരം ഒരു മൃദുലത വന്നു. "ഹേയ്, നീ കരയുകയാണോ? എന്താടാ കാര്യം? പേടിക്കാതെ പറ. ഞാൻ നിന്റെ കൂടെയുണ്ട്. എന്ത് ചെയ്തിട്ടില്ലെന്നാ നീ പറയുന്നത്? എനിക്ക് ഒന്നും മനസ്സിലാവുന്നില്ല. എന്താ സംഭവിച്ചതെന്ന് വ്യക്തമായി പറ." ​"അതൊരു വലിയ കഥയാണ്, അലൻ. ഫോണിൽ പറഞ്ഞാൽ തീരില്ല... സത്യമായിട്ടും ഞാൻ ചെയ്തതല്ല. എനിക്ക് അങ്ങനെ ചിന്തിക്കാൻ കൂടെ പറ്റില്ലടാ.. പിന്നെ എങ്ങനെയാ ഞാൻ... സത്യം എനിക്ക് തെളിയിക്കണം.. പക്ഷെ എങ്ങനെ? എനിക്ക് നീ മാത്രമേയുള്ളൂ... ഞാൻ നിന്റെ അടുത്തേക്ക് വരുവാണ്. ഒരു 10 മിനിറ്റ്. അപ്പോ എല്ലാം പറയാം." ആരോൺ കിതപ്പോടെ പറഞ്ഞു. ​"ഇപ്പോയോ? അതിന് നീ നാട്ടിൽ ഉണ്ടോ? ഡാ, ഇതൊക്കെ എപ്പോ... എങ്ങോട്ടാ നീ വരുന്നത്? വീട്ടിൽ വേണ്ട, ഇവിടെ നിന്നെ പെട്ടെന്ന് കണ്ടാൽ പ്രശ്നമാണ്. നീ സിറ്റിയിലേക്കുള്ള അപാർട്‌മെന്റിലേക്ക് വാ.. പിന്നെ നീ സൂക്ഷിച്ചു വരണം, ആരോൺ. എല്ലാത്തിനും നിന്റെ കൂടെ ഞാൻ ഉണ്ടാകും.. ഡോണ്ട് വറി." അലൻ ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. ​"ഓക്കേ ടാ, 5 മിനിറ്റ്. ഞാൻ എത്തും...." ​അലൻ തുടർന്ന് സംസാരിക്കുന്നതിന് മുൻപ് തന്നെ, റോഡിലെ ഹെഡ്‌ലൈറ്റുകളുടെ അതിശക്തമായ വെളിച്ചത്തിൽ ആരോണിന്റെ കണ്ണുകൾ മങ്ങി. അവന്റെ നേരെ ചീറിപ്പാഞ്ഞ് വന്ന ഒരു ലോറി. ബ്രേക്കിൽ കാലമർത്താൻപോലും സമയം കിട്ടിയില്ല. ​അവൻ അതിവേഗം സ്റ്റിയറിംഗ് വെട്ടിച്ചു. ​അടുത്ത നിമിഷം കാർ നിയന്ത്രണം വിട്ട് റോഡിന്റെ അരികിലെ കൊക്കയിലേക്ക് മറിഞ്ഞു. ലോഹങ്ങൾ കൂട്ടിയിടിക്കുന്ന ഭീകര ശബ്ദം അവിടെ പ്രതിധ്വനിച്ചു. ഒരു ഞെട്ടലോടെ മൊബൈൽ ഫോൺ ആരോണിന്റെ കയ്യിൽ നിന്നും തെറിച്ചുപോയി. ​അലന്റെ ശബ്ദം ഫോണിൽ നേർത്തുപോയിരുന്നു: "ഡാ? ആരോൺ?! നീ എവിടെ പോയി... എന്താ ശബ്ദം? നീ ഓക്കെയാണോ?" ​കൊക്കയുടെ അരികിലെ പുല്ലുകൾക്കിടയിൽ, പൊടിപടലങ്ങൾക്കിടയിൽ, തകർന്നുകിടക്കുന്ന കാറിനരികിലായി, മൊബൈൽ ഫോൺ ഇപ്പോഴും പ്രകാശിച്ചു നിന്നു  'അലൻ' എന്ന് .. #📙 നോവൽ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ