🪞The girl who forgot herself 🕷️ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ #🧟 പ്രേതകഥകൾ! © This is a fictional story. So try to see this story as  just story.... [ഇതൊരു സാങ്കല്പിക കഥയാണ്. അതുകൊണ്ട് ഈ കഥയെ വെറും കഥയായി തന്നെ കാണാൻ ശ്രമിക്കുക.] 🪞The girl who forgot herself 🕷️ ✍🏻Thasneem ഭാഗം 1 ആ രാത്രി,എന്നത്തേതിനേക്കാളും തികച്ചും വ്യത്യസ്‌തമായിരുന്നു. അസാധാരണമായുള്ള നിശബ്ദതയും, രാത്രിയിലെ ഇരുട്ടിന് പതിവിലേ ഇരുണ്ട നിറവുമായിരുന്നു. ശാന്തമായി വീശിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന മന്ദമാരുതൻ പോലും നിലച്ചതുപോലെ... എന്തോ വലിയൊരു സംഭവം നടക്കാനിരിക്കുന്നതിന്റെ സൂചനകളാണിതെല്ലാമെന്ന് പ്രകൃതി നമ്മളോട് പറയാതെ പറയുന്നപോലെയായിരുന്നു...! ഞാൻ ഗാഢനിദ്രയിലായിരുന്നു... പക്ഷെ...,അപ്പോൾ "മർയം..." ആ ശബ്ദ‌ം എൻ്റെ കാതുകളിൽ ഒഴുകിയെത്തിയത്...അത് കേൾക്കുമ്പോൾ ഞാൻ പൂർണ്ണമായും ഉണർന്നില്ല..,പക്ഷെ ഉറക്കത്തിനിടയിലും ഞാനാ ശബ്ദം വ്യക്തമായി കേട്ടു. "മർയം.." ഇപ്പോൾ ആ ശബ്ദ‌ം, എൻ്റെ വളരെ അടുത്ത് നിന്നാണ്...ഒന്നുകൂടി വ്യക്തതയിലെനിക്ക് കേൾക്കാൻ പറ്റുന്ന പാകത്തിന്. ഞാനെൻ്റെ കണ്ണുകളൊന്ന് ചിമ്മിത്തുറന്നു... എൻ്റെ ഹൃദയം വളരെ വേഗത്തിൽ ശക്തമായി മിടിച്ചുകൊണ്ടേയിരുന്നു...,പക്ഷെ എന്തുകൊണ്ടാണെന്നറിയില്ല എനിക്കൊട്ടും തന്നെ ഭയം ഇല്ലായിരുന്നു. പക്ഷെ എന്തോ ഒരു ജിജ്ഞാസ എന്നെ പിടികൂടിയിരുന്നു. പെട്ടന്നാണ് അത് സംഭവിച്ചത്..., ഇരുട്ടിൻ്റെ മറവിൽ നിന്നും, എൻ്റെ ബെഡിൻ്റെ അരികിലേക്കായി ഒരു കൈ നീണ്ടുവന്നു. അതൊരു മനുഷ്യൻ്റെ കൈ പോലെയായിരുന്നു..., ബെഡ് ലാമ്പിൻ്റെ വെളിച്ചം കൊണ്ടാണോ എന്താണെന്നോ അറിയിയില്ല.,ആ കൈയുടെ നിറം കറുപ്പിനും വയലറ്റിനും ഇടയിലുള്ള ഒരുതരം നിറമായിരുന്നു. ആ കൈ പതുക്കെ എൻ്റെ നേരെയെത്തി. ഒട്ടും തന്നെ ഭയം തോന്നാത്തത് കൊണ്ടും, ഇതെന്നെ ദ്രോഹിക്കാനോ വേദനിപ്പിക്കാനോ ഒന്നുമല്ല വന്നത എന്ന, ഉൾമനസ്സിൻ്റെ തോന്നലിനാലും ഞാനതിനെ ഒഴിവാക്കാനോ...,ഒഴിഞ്ഞുമാറാനോ ഒന്നുംതന്നെ ശ്രമിച്ചില്ല... ഇരുട്ടിൽ നിന്നും പ്രത്യേകം മനസ്സിലാക്കാൻ സാധിക്കുന്ന വിധത്തിൽ, ആ കൈയിൽ നിന്നും എന്തോ ഒരു വസ്‌തു കണ്ണഞ്ചിപ്പിക്കുന്ന വയലറ്റ് നിറത്തിലുള്ള ശോഭയോടെ വെട്ടിത്തിളങ്ങി..! ഒരുജോഡി കമ്മൽ. വലിയതും.., വയലറ്റ് കല്ലുകൾ കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ചതുമായ ആ കമ്മലുകൾക്ക് അസാധാരണമായ ഭംഗിയുമുണ്ടായിരുന്നു... അതിലെ കല്ലുകൾ ഇരുട്ടിൽ പോലും വല്ലാതെ പ്രകാശിച്ചിരുന്നു...കണ്ണിൽ കുത്തിത്തുളച്ചു കയറുന്നതുപോലെ അല്ല.., കണ്ണുകളെയും മനസ്സിനെയും മയക്കുന്ന വിധത്തിൽ. കൈയിലുള്ള കമ്മലുകൾ എൻ്റെ അരികിലേക്ക് നീട്ടിപ്പിടിച്ചുകൊണ്ട് കൊണ്ട് ആ ശബ്ദ‌ം വീണ്ടും പറഞ്ഞു.... "ഇത് നിനക്കാണ്..." ഞാനൊന്നും ചിന്തിക്കാതെ കൈനീട്ടി കമ്മലുകൾ വാങ്ങി... അതിൽ തൊട്ട നിമിഷം തന്നെ ശരീരത്തെ മുഴുവൻ കോരിത്തരിപ്പിക്കുന്ന രീതിയിലുള്ള തണുപ്പ് രണ്ടുമൂന്ന് സെക്കൻ്റ് നേരത്തേക്ക് മാത്രം എന്നിൽ വന്നുചേർന്നു... പേടിപ്പെടുത്തുന്ന പോലെ അല്ല, ആശ്വസിപ്പിക്കുന്ന പോലെ. എന്തോ ആ ശബ്ദ‌ദത്തോടും ആ കൈയോടും എനിക്കൊട്ടും തന്നെ അപരിചിതത്വം തോന്നിയിരുന്നില്ല. മറിച്ച് പരിചിതത്വംമാണ് തോന്നിയിരുന്നത്. അതുകൊണ്ട് തന്നെ എനിക്ക് ആ വ്യക്തിയെ കുറിച്ച് കൂടുതൽ അറിയണമെന്ന് തോന്നി...,ഞാൻ ആ വ്യക്തിയോട് സംസാരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.... "നിങ്ങൾ ആരാണ്, എവിടെ നിന്നും...." പക്ഷെ എനിക്കെൻ്റെ വാക്കുകൾ മുഴവനാക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. അതിന് മുൻപ് തന്നെ ആ കൈ, ഇരുട്ടിന്റെ മറവിലേക്ക് വെളുത്ത പുകച്ചുരുളായി അപ്രത്യക്ഷമായിരുന്നു. എൻ്റെ റൂമിൽ വീണ്ടും ഞാൻ തനിച്ചായി..,പക്ഷെ എൻ്റെ കൈയിൽ ആ, ഒരുജോഡി കമ്മലുകളും ഉണ്ടായിരുന്നു. അതിലെ തണുപ്പ്, തിളക്കം എന്നിവയൊക്കെ ഇതൊരു സ്വപ്‌പ്നം മാത്രമല്ല എന്നെനിക്ക് മനസ്സിലാക്കിത്തന്നിരുന്നു. അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ ഞാൻ എണീച്ചതും നേരെ നോക്കിയത് എന്റെറെ കൈയിലേക്ക് ആയിരുന്നു. പക്ഷെ എന്റെ കൈകളിൽ ആ കമ്മലുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല....! എന്താണ് എനിക്ക് ചുറ്റും നടക്കുന്നതെന്ന് മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയാതെ ഞാൻ കുഴങ്ങി..., എൻ്റെ രൂപം നോക്കാൻ വേണ്ടി റൂമിലെ ഒരു സൈഡിൽ വച്ചിരിക്കുന്ന ലോങ്ങ് മിററിൽ നോക്കിയതും.... അതാ എൻ്റെ ഇരുചെവികളിലും ആ കമ്മൽ തുങ്ങിക്കിടക്കുന്നു..., വയലറ്റ് നിറത്തിലുള്ള ഒരു ജോഡി കമ്മലുകൾ...! തുടരും... വീശിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന മന്ദമാരുതൻ പോലും നിലച്ചതുപോലെ... എന്തോ വലിയൊരു സംഭവം നടക്കാനിരിക്കുന്നതിന്റെ സൂചനകളാണിതെല്ലാമെന്ന് പ്രകൃതി നമ്മളോട് പറയാതെ പറയുന്നപോലെയായിരുന്നു...! ഞാൻ ഗാഢനിദ്രയിലായിരുന്നു... പക്ഷെ...,അപ്പോൾ "മർയം..." ആ ശബ്ദ‌ം എൻ്റെ കാതുകളിൽ ഒഴുകിയെത്തിയത്...അത് കേൾക്കുമ്പോൾ ഞാൻ പൂർണ്ണമായും ഉണർന്നില്ല..,പക്ഷെ ഉറക്കത്തിനിടയിലും ഞാനാ ശബ്ദം വ്യക്തമായി കേട്ടു. "മർയം.." ഇപ്പോൾ ആ ശബ്ദ‌ം, എൻ്റെ വളരെ അടുത്ത് നിന്നാണ്...ഒന്നുകൂടി വ്യക്തതയിലെനിക്ക് കേൾക്കാൻ പറ്റുന്ന പാകത്തിന്. ഞാനെൻ്റെ കണ്ണുകളൊന്ന് ചിമ്മിത്തുറന്നു... എൻ്റെ ഹൃദയം വളരെ വേഗത്തിൽ ശക്തമായി മിടിച്ചുകൊണ്ടേയിരുന്നു...,പക്ഷെ എന്തുകൊണ്ടാണെന്നറിയില്ല എനിക്കൊട്ടും തന്നെ ഭയം ഇല്ലായിരുന്നു. പക്ഷെ എന്തോ ഒരു ജിജ്ഞാസ എന്നെ പിടികൂടിയിരുന്നു. പെട്ടന്നാണ് അത് സംഭവിച്ചത്..., ഇരുട്ടിൻ്റെ മറവിൽ നിന്നും, എൻ്റെ ബെഡിൻ്റെ അരികിലേക്കായി ഒരു കൈ നീണ്ടുവന്നു. അതൊരു മനുഷ്യൻ്റെ കൈ പോലെയായിരുന്നു..., ബെഡ് ലാമ്പിൻ്റെ വെളിച്ചം കൊണ്ടാണോ എന്താണെന്നോ അറിയിയില്ല.,ആ കൈയുടെ നിറം കറുപ്പിനും വയലറ്റിനും ഇടയിലുള്ള ഒരുതരം നിറമായിരുന്നു. ആ കൈ പതുക്കെ എൻ്റെ നേരെയെത്തി. ഒട്ടും തന്നെ ഭയം തോന്നാത്തത് കൊണ്ടും, ഇതെന്നെ ദ്രോഹിക്കാനോ വേദനിപ്പിക്കാനോ ഒന്നുമല്ല വന്നത എന്ന, ഉൾമനസ്സിൻ്റെ തോന്നലിനാലും ഞാനതിനെ ഒഴിവാക്കാനോ...,ഒഴിഞ്ഞുമാറാനോ ഒന്നുംതന്നെ ശ്രമിച്ചില്ല... ഇരുട്ടിൽ നിന്നും പ്രത്യേകം മനസ്സിലാക്കാൻ സാധിക്കുന്ന വിധത്തിൽ, ആ കൈയിൽ നിന്നും എന്തോ ഒരു വസ്‌തു കണ്ണഞ്ചിപ്പിക്കുന്ന വയലറ്റ് നിറത്തിലുള്ള ശോഭയോടെ വെട്ടിത്തിളങ്ങി..! ഒരുജോഡി കമ്മൽ. വലിയതും.., വയലറ്റ് കല്ലുകൾ കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ചതുമായ ആ കമ്മലുകൾക്ക് അസാധാരണമായ ഭംഗിയുമുണ്ടായിരുന്നു... അതിലെ കല്ലുകൾ ഇരുട്ടിൽ പോലും വല്ലാതെ പ്രകാശിച്ചിരുന്നു...കണ്ണിൽ കുത്തിത്തുളച്ചു കയറുന്നതുപോലെ അല്ല.., കണ്ണുകളെയും മനസ്സിനെയും മയക്കുന്ന വിധത്തിൽ. കൈയിലുള്ള കമ്മലുകൾ എൻ്റെ അരികിലേക്ക് നീട്ടിപ്പിടിച്ചുകൊണ്ട് കൊണ്ട് ആ ശബ്ദ‌ം വീണ്ടും പറഞ്ഞു.... "ഇത് നിനക്കാണ്..." ഞാനൊന്നും ചിന്തിക്കാതെ കൈനീട്ടി കമ്മലുകൾ വാങ്ങി... അതിൽ തൊട്ട നിമിഷം തന്നെ ശരീരത്തെ മുഴുവൻ കോരിത്തരിപ്പിക്കുന്ന രീതിയിലുള്ള തണുപ്പ് രണ്ടുമൂന്ന് സെക്കൻ്റ് നേരത്തേക്ക് മാത്രം എന്നിൽ വന്നുചേർന്നു... പേടിപ്പെടുത്തുന്ന പോലെ അല്ല, ആശ്വസിപ്പിക്കുന്ന പോലെ. എന്തോ ആ ശബ്ദ‌ദത്തോടും ആ കൈയോടും എനിക്കൊട്ടും തന്നെ അപരിചിതത്വം തോന്നിയിരുന്നില്ല. മറിച്ച് പരിചിതത്വംമാണ് തോന്നിയിരുന്നത്. അതുകൊണ്ട് തന്നെ എനിക്ക് ആ വ്യക്തിയെ കുറിച്ച് കൂടുതൽ അറിയണമെന്ന് തോന്നി...,ഞാൻ ആ വ്യക്തിയോട് സംസാരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.... "നിങ്ങൾ ആരാണ്, എവിടെ നിന്നും...." പക്ഷെ എനിക്കെൻ്റെ വാക്കുകൾ മുഴവനാക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. അതിന് മുൻപ് തന്നെ ആ കൈ, ഇരുട്ടിന്റെ മറവിലേക്ക് വെളുത്ത പുകച്ചുരുളായി അപ്രത്യക്ഷമായിരുന്നു. എൻ്റെ റൂമിൽ വീണ്ടും ഞാൻ തനിച്ചായി..,പക്ഷെ എൻ്റെ കൈയിൽ ആ, ഒരുജോഡി കമ്മലുകളും ഉണ്ടായിരുന്നു. അതിലെ തണുപ്പ്, തിളക്കം എന്നിവയൊക്കെ ഇതൊരു സ്വപ്‌പ്നം മാത്രമല്ല എന്നെനിക്ക് മനസ്സിലാക്കിത്തന്നിരുന്നു. അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ ഞാൻ എണീച്ചതും നേരെ നോക്കിയത് എന്റെറെ കൈയിലേക്ക് ആയിരുന്നു. പക്ഷെ എന്റെ കൈകളിൽ ആ കമ്മലുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല....! എന്താണ് എനിക്ക് ചുറ്റും നടക്കുന്നതെന്ന് മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയാതെ ഞാൻ കുഴങ്ങി..., എൻ്റെ രൂപം നോക്കാൻ വേണ്ടി റൂമിലെ ഒരു സൈഡിൽ വച്ചിരിക്കുന്ന ലോങ്ങ് മിററിൽ നോക്കിയതും.... അതാ എൻ്റെ ഇരുചെവികളിലും ആ കമ്മൽ തുങ്ങിക്കിടക്കുന്നു..., വയലറ്റ് നിറത്തിലുള്ള ഒരു ജോഡി കമ്മലുകൾ...! തുടരും...