🥀श्री हरि चरित्र-whatsapp🥀: Jay Swaminarayan: 🍃🍃🌼🍃🍃 બાળ ચરીત્ર...          વળી એક મહા અદ્ભૂત ચરિત્રની વાર્તા કહું તે સાંભળો. એક સમયે ધર્મદેવ વસંત પંચમીના દિવસે કેસર, પતંગ, કેસુડાં, એ આદિકના રંગ તથા ચુવાચંદન, અગરજા, અબીલ, ગુલાલ, પીચકારીઓ એ સર્વે રમવાનો સામાન પોતાના ઘર થકી ઉત્તર તરફ આંબલીવાળા ચોકમાં એકઠો કરાવીને ઘનશ્યામ મહારાજને તથા તેમના સખાઓને રમવાની આજ્ઞા કરી. ત્યારે તે રામપ્રતાપભાઈ, ઇચ્છારામભાઈ તથા વેણી, માધવ અને પ્રાગ એ આદિક ઘનશ્યામ મહારાજની સાથે સામસામી પીચકારીઓ લઇને રમવા લાગ્યા. તેમાં શ્રીહરિ પોતે પીચકારી ભરી ભરીને ચોતરા ઉપર ઊભા રહીને તે રંગ નાખતા હતા. અને રૂમાલમાં ગુલાલ ભરીને સર્વેના ઉપર ઉડાડતા હતા. અને “છપૈયાપુરમાં મચાઈ” તે પદ તાળી પાડીને પોતે બોલે તે સર્વે સખા ઝીલતા હતા.અને તે પદ પૂરું થયા પછી પોતાના સખાઓ પોતા ઉપર રંગ પીચકારીએ કરીને નાખતા હતા. તે સમયે ઘનશ્યામ મહારાજ પોતે પોતાના બે હાથના અંગુઠાથી બે કાનની સરતો દબાવીને તુલસીદાસનાં પદો બોલે જે:- હોરી ખેલે રઘુવીરા, અવધમેં હોરી ખેલે રઘુવીરા. એ પદ બોલતા સતા પરસ્પર રમતા હતા. તે સમયે રંગ તથા ગુલાલ ઉડે તેની ગરદે કરીને સમગ્ર આકાશ છાઇ ગયો. તેથી સૂર્ય પણ ઢંકાઇ ગયો. અને તે સમયની શોભા શેષ શારદાથી વર્ણવી ન શકાય અને તે સમયે ઢોલ ત્રાંસાં આદિક વાજીંત્ર વાગતાં હતાં. તે વાજીંત્રનો શબ્દ અને શ્રીહરિ હોરી હોરી એવો શબ્દ બોલે તેના પડછંદા ચારે દિશાઓ અને ચારે ખૂણાને વિષે અભિવ્યાપીને ઉપર પાંચ લોક ભેદીને સત્યલોક સુધી તે પડછંદા પહોંચતા હતા. તે સાંભળીને બ્રહ્મા, ભવ, સનકાદિક મુનિ અને ઇન્દ્રાદિક દેવો તે સર્વે પોતપોતાના સેવકો સહિત વાજીંત્રોને લઈને તે રમત જોવા માટે આકાશમાં આવીને પોતાના દુંદુભી વાજાં વગાડીને જય જય એવા શબ્દ બોલીને ચંદન પુષ્પનો વરસાદ શ્રીહરિ ઉપર કરતા હતા. અને સનકાદિક મુનિઓ તો શ્રીહરિના સખાઓ જેવાં રૂપ ધારણ કરીને ભેગા રમવા લાગ્યા. આવી રીતની અલૌકિક આશ્ચર્યકારી રમત જોઈને ધર્મદેવના મનમાં ભગવાન સાથે રમવાની ઇચ્છા થઇ. તેથી પોતે કેડય બાંધીને તેમના ભેગા જઈને રમવા લાગ્યા. ત્યારે તો વળી મોતી તરવાડી, વશરામ તરવાડી એ આદિક વણિક પુરવાસીજન ભેગા આવીને રમવા લાગ્યા. તે લીલા જોવા માટે વૈરાજપુરૂષ, પ્રધાન પુરૂષ અને મૂળપ્રકૃતિ-પુરૂષ તથા ભૂમાપુરૂષ, એ સર્વે પોતાના પાર્ષદ સહિત આવતા હતા. તે આવીને મહા મોટો રંગોચ્છવ જોઈને અતિ પ્રસન્ન થયા થકા ચંદન પુષ્પના વરસાદ કરીને જય જય એવા શબ્દ બોલતા સતા, સ્તુતિઓ કરતા હતા.           અને તેમના ઉપર રંગ ગુલાલના છાંટા શ્રીહરિ નાંખીને તેમના મનોરથને પૂર્ણ કરતા હતા. આવી રીતે ઘણા સમય સુધી રંગે રમીને ગાજતે વાજતે રમતા રમતા નારાયણ સરોવરમાં જળક્રીડા કરવા માટે ગયા. અને તે સરોવરને વિષે શ્રીહરિના સંગાથે તે સર્વે સખા દેવ મુનિ જળક્રીડા કરતા હતા. તે જળક્રીડા કરી રહ્યા એટલે તે સર્વે આવેલા દેવ ઋષિ તે સર્વે રજા માગીને આકાશમાર્ગે અદ્રશ્ય થઇ ગયા. પછી ઘનશ્યામ મહારાજ સહિત ધર્મદેવ વાજતે ગાજતે ઘેર આવતા હતા. ત્યાર પછી ભક્તિમાતાએ ભક્ષ્ય, ભોજ્ય, લેહ્ય, ચોશ્ય એ ચાર પ્રકારની બનાવેલી રસોઈને ધર્મદેવ રામપ્રતાપભાઈ સહિત જમીને પોતે આંબલી હેઠે ચોતરા ઉપર પોઢી ગયા. તે એક નિદ્રા લઈને અડધી રાત્યના સમયે ધર્મદેવ સહિત રામપ્રતાપભાઈ આવીને તે ચોતરા ઉપર શ્રીહરિના સમીપે બેઠા અને ધર્મદેવ બે હાથ જોડીને નમસ્કાર કરીને પૂછવા લાગ્યા જે, હે ઘનશ્યામભાઈ ! હે હરે! હે નિલકંઠ ! હે અક્ષરાધિપતિ પૂર્ણ-પુરૂષોત્તમ ! તમો મારા પુત્રભાવે કરીને આ ચોકમાં આવો મહા મોટો રંગ ઉચ્છવ કર્યો તે તમારા રંગોત્સવમાં અનેક બ્રહ્માંડાધિપતિ તથા નારદ સનકાદિ મુનિઓ તે પણ તમારા ભેગા આવીને રમ્યા. એવી રીતે આ છપૈયાપુરમાં વસંત, ફુલડોલ, રામનવમી, જન્માષ્ટમી અને પ્રબોધિની એ આદિક ઉત્સવના દિવસને વિષે તમો દર વર્ષે બહુ પ્રકારના ઉચ્છવ-સમૈયા કરતા હવા. માટે હે ભગવન્ ! આ રંગ ઉત્સવમાં કેટલો કાળ વીતી ગયો તે મને કહો. આ છપૈયાપુર અને આ જે નારાયણ સરોવર આદિક જે સરોવર તથા વિશ્વામિત્રી નદી, તેનો મહિમા જેમ છે તેમ કૃપા કરીને કહો. એવું સાંભળીને અતિ પ્રસન્ન થઈને ધર્મદેવ પ્રત્યે બોલ્યા જે, હે પિતા ! ધર્મ દાદા ! આ છપૈયાપુર અને આ નારાયણ સરોવર આદિકનો મહિમા શેષ શારદાદિક કોટી કલ્પ સુધી કહે તો પણ પાર પામે નહિં. પરંતુ તમોએ પૂછ્યું માટે સંક્ષેપથી કહું તે સાંભળો; જે મનુષ્ય આ પુરની ચારે બાજુ અષ્ટાદશ યોજન પર્યંત દિવસ રાત્રિમાં છપૈયાપુર એવું જીભે કરીને નામ ઉચ્ચારણ કરશે, તથા શ્રવણે સાંભળશે, તેનાં સર્વે પાપો બળીને ભસ્મ થઇ જશે. અને વળી આ પુરની રજ અજાણે જેના માથે ઉડીને પડશે, તે મનુષ્ય સર્વ પાપોથી મૂકાઈને સ્વર્ગને પામશે. અને આ સરોવરને જે જન નજરે દેખશે તે શ્વેતદ્વીપ ધામને પામશે અને નારાયણ સરોવરના જળનું જે આચમન કરશે તે વૈકુંઠધામને પામશે. અને જે મનુષ્ય આ સરોવરમાં સ્નાન કરશે તે જીવ ગોલોક ધામને પામશે. અને વળી અમારી સ્મૃતિએ સહિત મહિમાપૂર્વક આ સરોવરમાં સ્નાન કરશે. તે જન આત્યંતિક જે અક્ષરધામ તેને પામશે. અને વળી જે મનુષ્ય આ સરોવરમાંથી મૂઠી ભરીને ધૂળ્ય બહાર કાઢીને પાળ્ય ઉપર નાખશે. તે જીવ બદ્રિકાશ્રમ ધામને પામશે. અને જે મનુષ્ય મૃત્યુ પામેલો તેના અસ્થિનો તલ જેવડો કટકો આ વિશ્વામિત્રી નદીના ગૌઘાટમાં નાખશે તે જીવ સાત પેઢીએ સહિત સ્વર્ગલોકને પામશે. અને જે મનુષ્ય આ સરોવરના કિનારે તથા ગૌઘાટના આરે તથા મીનસાગરના કિનારે તથા ખાંપા તળાવડીના કાંઠે શ્રાદ્ધાદિક ક્રિયા કરશે. તે પણ ભગવાનના અક્ષરધામને પામશે. અને વળી હે ધર્મદેવ ! આ સરોવરમાં આજ દિવસથી આરંભીને ગંગા આદિક અડસઠ તીર્થ નિવાસ કરી રહ્યાં છે. એમ તમો જાણો. અને જે જે ભગવાનના અવતાર છે તથા બ્રહ્માંડાધિપતિ જે જે દેવતા છે તથા સનકાદિક અઠયાસી હજાર ઋષિઓ છે તથા નવલખા પર્વત ઉપર નવલાખ સિધ્ધો છે, એ આદિક જે જે ભગવાનના આશ્રિત મુનિઓ તથા દેવ અને સર્વે બ્રહ્માંડના વાસી અનુક્રમે કરીને આ સરોવરમાં હંમેશાં સ્નાન કરવા આવે છે. અને સ્નાન કરીને અમારાં દર્શન તથા પૂજા, પરિક્રમા, સાષ્ટાંગ નમસ્કાર કરીને પોતપોતાના સ્થાન પ્રત્યે જાય છે. અને વળી આ બ્રહ્માંડમાં એવું કોઈ તીર્થ સ્થાનક નથી જે, આ છપૈયાપુરને તથા નારાયણ સરોવરને તથા આ ધર્મતળાવ તથા ખાંપા તલાવડી તથા આ જે વિશ્વામિત્રીનદી તથા ભૂતિયો કૂવો તથા છપૈયાપુરની ભૂમિકા અને આ જે અમારૂં જન્મસ્થાનક તથા આ જે કૂવો તેની ઉપમા બીજા કોઈને આપીએ તેવું કોઈ સ્થાનક નથી. માટે અમારા સંબંધને પામ્યા એવા જે જીવ કીડી, મકોડી, કીટ, પતંગ, વેલી, વૃક્ષ, પશુ, પક્ષી, સ્થાવર, જંગમ,મનુષ્ય, પર્વત જે જે અમારા સંબંધને પામ્યા તથા અમારા આશ્રિતના સંબંધને પામશે તે સર્વે મોક્ષને પામશે. આવી રીતનો અપાર મહિમા છે. તેના કોટીમા ભાગની બરોબર ચાર ધામ અને સાત પુરીઓ અને બીજાં જે જે તીર્થ, તે પણ થાય એમ નથી. એમ, હે પિતા ધર્મદેવ ! તમે જાણો. અને વળી નિયમે યુક્ત અને ભગવાનના ભક્ત એવા જે સાધુ બ્રાહ્મણ તેઓને જમાડીને વસ્ત્ર દક્ષિણા આપશે તથા ગાય આદિકનાં દાન કરશે અને વળી ભગવાનનાં મંદિર આદિક બીજી જગ્યાઓ કરાવશે તે મનુષ્ય દેહ મૂકીને વિમાન ઉપર બેસીને અક્ષરધામમાં ભગવાનના સાધર્યપણાને પામશે. અને વળી જે કોઇ મંદિર કરાવીને તે મંદિરમાં મૂર્તિઓ પધરાવીને વાંસે પૂજા પ્રવાહ ચલાવશે તે ધણી દેહ મૂકીને અક્ષરધામમાં ભગવાનના સાધમ્યપણાને પામીને હજુર સેવામાં રહેશે. અને વળી નારાયણ સરોવરના કિનારે કીડી આદિક જીવજંતુને અન્નનો કણકો નાખશે તે મનુષ્ય, દેહ મૂકીને સ્વર્ગને પામશે. અને આ સરોવર ઉપર થઈને જે કોઈ પક્ષી ઉડીને જશે તે સ્વર્ગને પામશે. અને વળી હે ધર્મદેવ ! તમોએ મને પૂછ્યું હતું જે રંગ ઉત્સવમાં કેટલો કાળ ગયો ? તે પણ હું તમોને સંક્ષેપે કરી કહું છું, જે અમારે રંગ રમતાં રમતાં મહા વૈરાટનો ત્રુટી કાળ જતો રહ્યો; એમ તમો કાળની ગતિને જાણો. આવી રીતે ઘનશ્યામ મહારાજના મુખ થકી વાત સાંભળીને રામપ્રતાપભાઈ સહિત ધર્મદેવ અતિ રાજી થયા થકા મહા આશ્ચર્ય પામીને પગે લાગતા હતા.                           🍃🍃🌼🍃🍃 #🙏 સ્વામિનારાયણ મંદિર #અનાદિમુક્તરાજ શ્રી અબજીબાપા #🦋😊 𝗝𝗮𝘆 𝘀𝘄𝗮𝗺𝗶𝗻𝗮𝗿𝗮𝘆𝗮𝗻 🤗 ##જય સ્વામિનારાયણ #✋ જય સ્વામીનારાયણ