​അവളുടെ രണ്ട് വീടുകൾ ​പലപ്പോഴും പെണ്ണ് ഒരിടത്തും സ്വന്തമല്ലാത്തവളായി മാറുന്നു. ​ജനിച്ചു വളർന്ന വീട്ടിൽ അവൾ 'പോകേണ്ടവളാണ്'. വിവാഹം കഴിഞ്ഞു ചെന്ന വീട്ടിൽ അവൾ 'വന്നവളാണ്'. ഈ രണ്ടിനും ഇടയിൽ അവളുടെ സ്വന്തം എന്ന് പറയാൻ എന്തുണ്ട്? ​വാതിലുകൾ അടയ്ക്കുമ്പോൾ അവൾ കരയുന്നത് ആരെയും കാണിക്കാനല്ല. തന്റെ സ്വപ്നങ്ങളെ അടുക്കളയിലെ പുകമറയ്ക്കുള്ളിൽ ഹോമിക്കേണ്ടി വന്ന ഒരുവളുടെ നിശബ്ദമായ വിലാപമാണത്. സ്നേഹത്തോടെ ഒന്ന് ചേർത്തുപിടിക്കാൻ, "നീ കൂടെയുള്ളതാണ് എന്റെ ഭാഗ്യം" എന്ന് ആരെങ്കിലും ഒന്ന് പറയാൻ അവൾ കൊതിക്കുന്നുണ്ടാവാം. ​മറ്റുള്ളവർക്ക് വേണ്ടി ജീവിച്ചു തീർക്കുന്നതിനിടയിൽ, അവൾക്ക് അവളുടേതായ ഒരു ആകാശം നഷ്ടമാകുന്നു. ആ ആകാശത്ത് അവൾക്ക് പറക്കണമെന്നില്ലായിരുന്നു, ഒന്നു നിവർന്നു നിൽക്കാൻ ഒരു തുള്ളി പരിഗണന മതിയായിരുന്നു. പക്ഷേ കിട്ടാതെ പോയ ആ പരിഗണനയുടെ മുറിവുകൾ കാലം പോലും മായ്ക്കാതെ അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു കനലായി നീറിക്കൊണ്ടിരിക്കും #📙 നോവൽ #📔 കഥ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #💞 പ്രണയകഥകൾ