"ഒത്തിരി ഇഷ്ട്ടം ആയിരുന്നു യദു എനിക്ക് നിന്നെ.... എന്റെ ജീവനേക്കാൾ ഏറെ സ്നേഹിച്ചതല്ലേ നിന്നെ ഞാൻ.... ആ എന്നോട് ഇങ്ങനെ ചെയ്യാൻ നിനക്കെങ്ങനെ തോന്നി.... ഞാൻ... ഞാൻ നിനക്ക് ആരായിരുന്നു യദു....." അവന് മുന്നിൽ അലറുകയായിരുന്നു അവൾ. ഹൃദയം മുറിഞ്ഞു ചോരഹൃദയം..... "ഒത്തിരി ഇഷ്ട്ടം ആയിരുന്നു യദു എനിക്ക് നിന്നെ.... എന്റെ ജീവനേക്കാൾ ഏറെ സ്നേഹിച്ചതല്ലേ നിന്നെ ഞാൻ.... ആ എന്നോട് ഇങ്ങനെ ചെയ്യാൻ നിനക്കെങ്ങനെ തോന്നി.... ഞാൻ... ഞാൻ നിനക്ക് ആരായിരുന്നു യദു....." അവന് മുന്നിൽ അലറുകയായിരുന്നു അവൾ. ഹൃദയം മുറിഞ്ഞു ചോര കിനിഞ്ഞവളുടെ വേദന.. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ നിന്നൊഴുകുന്ന കണ്ണുനീരിന്റെ ചൂടിൽ താൻ വെന്തുരുകി പോകും എന്ന് തോന്നി അവന്..... എങ്കിലും അവൻ നിസ്സംഗത പാലിച്ചു.... ചെയ്ത് പോയതിൽ തെല്ലും കുറ്റബോധം തോന്നിയില്ല... പക്ഷേ അവന്റെ കൂസലില്ലാത്ത ഭാവത്തിൽ ഉള്ള നിൽപ്പ് അവളുടെ ഹൃദയം തകർത്തിരുന്നു.... തൽഫലമായി അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞൊഴുകി... ആ കണ്ണുനീർ കണ്ടിട്ടും അവനിൽ ഭാവമാറ്റം ഒന്നും തന്നെ ഇല്ലായിരുന്നു.. പകരം വിരിഞ്ഞത് ഒരു പുച്ഛം പോലെ.... അവളുടെ മനസ്സ് നൊന്തു പോയി... "ഇത്ര സില്ലി ആയി ചിന്തിക്കല്ലേ ദീപു നീ .... ബി പ്രാക്ടിക്കൽ...... ഞാൻ പറഞ്ഞല്ലോ.... സാക്ഷി ..... അവളാണ് എന്റെ സങ്കല്പത്തിൽ ഉള്ള പെണ്ണ്... A modern girl.... No.... ഈ ജനറേഷനിൽ ഉള്ള പെണ്ണ്.... A smart girl.... അല്ലാതെ നിന്നെ പോലെ ആരോടും മിണ്ടാതെ മിണ്ടപൂച്ച ആയി മുടി നിറയെ എണ്ണയും തേച്ചു പഴകിയ ചുരിദാറും ഇട്ടു നടക്കുന്ന ഒരുത്തി അല്ല.... നിന്നോട് ഞാൻ പറഞ്ഞിട്ടുള്ളതല്ലേ ഡ്രെസ്സിങ്ങിൽ ഒക്കെ ഇത്തിരി ശ്രദ്ധിക്കാൻ.... ഡ്രെസ് ഇത്തിരി നരച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ അത്‌ ഇടരുത് എന്ന് പറഞ്ഞിട്ടില്ലേ .... അതേ പോലെ നിന്റെ ഈ തലമുടിയും കോലവും... പുരികം ഒന്ന് ത്രെഡ് ചെയ്യാൻ പറഞ്ഞാൽ പോലും നിനക്ക് പറ്റില്ല... അതേപോലെ നിനക്ക് ആളുകളോട് ഒക്കെ ഇത്തിരി സ്മാർട്ട് ആയിട്ടു സംസാരിച്ചാൽ എന്താ... അതൊന്നും നിനക്ക് പറ്റില്ല.... എന്നെ അനുസരിക്കാനും...." അവൻ പരിഹാസത്തോടെ പറഞ്ഞതും അവളുടെ തല താഴ്ന്നു..... ശെരിയാ... അവൻ പറഞ്ഞതെല്ലാം ശെരിയാ... താൻ.. തനിക്ക് കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല അത്‌ പോലെയൊന്നും... "നീ സാക്ഷിയെയും നിന്നെയും വെച്ച് ഒന്ന് കമ്പയർ ചെയ്ത് നോക്ക്.... അപ്പൊ അറിയാം ഡിഫറെൻസ്..... പോരാത്തതിന് സ്വന്തം ഐഡന്റിറ്റി പോലും എന്താണെന്ന് നിനക്കറിയോ ദീപു... അങ്ങനെ ഒരുത്തിയെ ഞാൻ കൂടെ കൂട്ടണോ... എന്റെ അമ്മ ചൂലും കെട്ട് എടുക്കും എന്റെ പെണ്ണാണ് എന്നും പറഞ്ഞു നിന്നെയും കൊണ്ട് ഞാൻ ചെന്നാൽ..... ഇനിയും പറയടീ... ഇല്ലിക്കൽ തറവാട്ടിലെ യാദവ് കൃഷ്ണൻ നിന്നെ പോലെ ഒരു തേർഡ് റേറ്റ് പെണ്ണിനെ അവിടത്തെ മരുമകളാക്കണോ..." പരിഹാസത്തോടെ അവൻ പറയെ ദീപുവിന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു.... എന്നും കൂടെയുണ്ടാവും എന്ന് പറഞ്ഞവൻ ആണ്... അമ്മ പൊന്ന് പോലെ നോക്കും എന്ന് പറഞ്ഞവൻ ആണ് ഇപ്പൊ... മറ്റൊരുവളെ കണ്ടപ്പോ അവന് താൻ വെറുമൊരു തേർഡ് റേറ്റ് പെണ്ണ്... "പിന്നെന്തിനായിരുന്നു യദു എന്റെ പുറകെ നടന്നു എന്റെ സ്നേഹം പിടിച്ചു വാങ്ങിച്ചെടുത്തത്... എന്നെ ഒരു വിഡ്ഢിയാക്കിയത്.... ഞാൻ പരഞ്ഞതല്ലായിരുന്നോ നിന്നോട് എനിക്ക് ഇതിലൊന്നും താല്പര്യം ഇല്ലെന്ന്... എന്നിട്ടും നീ... " വേദനയോടെ അവൾ ചോദിക്കുമ്പോഴും അവന്റെ മുഖത്ത് പരിഹാസം തന്നെ... അവന്റെ വാക്കുകളിലും ആ പരിഹാസം മുന്നിട്ട് നിന്നു.... "ഹ്... അതോ... അന്ന് നിന്നെ കണ്ടപ്പോ എനിക്കൊരു കൗതുകം തോന്നി... അപ്പൊ പിന്നാലെ നടന്നു... എനിക്ക് കുറച്ചു നാള് കൊണ്ട് നടക്കാൻ ഒരുത്തി.. ഒരു ടൈം പാസ്സിന്... അത്രയേ ഉള്ളൂ അത്‌..... എനിക്ക് പറ്റിയ ഒരുത്തിയെ കണ്ടപ്പോ അവിടെ കഴിഞ്ഞു എനിക്ക് നിന്നോടുള്ള പ്രേമം.... ഇനി എന്റെ മുന്നിൽ പോലും വന്നേക്കരുത് നീ....." പുച്ഛത്തോടെ ഒരു താക്കീതിന്റെ സ്വരത്തിൽ അവൻ പറയെ അവളുടെ ഹൃദയം പൊടിയും പോൽ വേദനിച്ചു.... തന്റെ സ്നേഹം അവന് വെറുമൊരു തമാശയായിരുന്നു എന്ന്.... താൻ വെറുമൊരു കളിപ്പാവ ആയിരുന്നു ..... ദീപിക എന്ന തനിക്ക് ആദ്യമായി പ്രണയം തോന്നിയവൻ.... അവനാണ് തന്റെ സ്നേഹത്തെ ചവിട്ടിയരച്ചത്..... യദു.... യാദവ് കൃഷ്ണൻ.... തന്റെ പ്രണയം.... അല്ല... തനിക്ക് മാത്രം ആയിരുന്നു പ്രണയം.... ഉൾവലിഞ്ഞ പ്രകൃതം ആയിരുന്നു തനിക്ക് ചെറുപ്പം മുതലേ... ഒരു ഓർഫനെജിൽ ആയിരുന്നു താൻ വളർന്നത്.... അച്ഛനും അമ്മയും ആരാണെന്ന് അറിയാത്തവൾ..... പലയിടത്തു നിന്നും കേൾക്കുന്ന പരിഹാസങ്ങൾ കാരണം ആളുകളെ കാണുമ്പോഴേ തനിക്ക് പേടി ആയിരുന്നു.... ആരോടും അധികം കൂട്ടില്ലാതെ കൂട്ടുകാരികൾ ഇല്ലാത്ത ബാല്യം.... ഓർഫനേജിലെ മറ്റു കുട്ടികളും ആയിട്ടും കൂട്ടൊന്നും ഇല്ലായിരുന്നു... ഓരോരുത്തർക്കും ഓരോ ഗാങ് ഉണ്ടാകും.... താൻ അതിലൊന്നും പെടില്ലായിരുന്നു.... ഒറ്റക്കായിരുന്നു... അന്നും ഇന്നും... അതിനിടയിൽ എപ്പോഴോ ആണ് തന്റെ പിന്നാലെ വരുന്നവനെ ശ്രദ്ധിക്കാൻ തുടങ്ങിയത്.... ഇഷ്ട്ടം പറഞ്ഞപ്പോ പേടി ആയിരുന്നു... പിന്നെയും പിന്നെയും പിന്നാലെ വരുന്നത് കണ്ട് എപ്പോഴോ ഇഷ്ട്ടപ്പെട്ടു പോയി.... നാലു വർഷത്തെ പ്രണയം.... ഡിഗ്രി കഴിഞ്ഞ് ഒരു പ്രൈവറ്റ് കമ്പനിയിൽ ജോലി കിട്ടിയപ്പോൾ സന്തോഷമായിരുന്നു തനിക്ക്... ഇനി എത്രയും പെട്ടെന്ന് യദുവിന്റെ ആകാമല്ലോ എന്ന്... അവന്റെ കൂടെ അധികം ചുറ്റാൻ ഒന്നും പോയിട്ടില്ല..... എങ്കിലും ഒരുമിച്ചുള്ള നിമിഷങ്ങൾ സന്തോഷമായിരുന്നു ഇരുവർക്കും.... ഒരിക്കലും അവന്റെ സ്നേഹം കപടമാണ് എന്ന് തോന്നിയിട്ടില്ല.... പക്ഷെ... ആ ഇടക്കാണ് സാക്ഷി എന്ന പേര് തങ്ങൾക്ക് ഇടയിലേക്ക് വന്നത്.... അവന്റെ ഓഫീസിൽ പുതുതായി വന്നു ജോയിൻ ചെയ്ത ഒരുത്തി.... മോഡേൺ ആയിട്ടുള്ള ഒരു പെണ്ണ്.... അവരുടെ ഓഫീസിലേക്ക് യദുവിനെ കാണാൻ പോകുമ്പോൾ കണ്ടിട്ടുണ്ട് പലപ്പോഴും.... എപ്പോഴും യദുവിന്റെ സീറ്റിന്റെ അടുത്തു ഉണ്ടാകും.... ആ പെണ്ണിന്റെ മുഖത്ത് നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്നത് പുച്ഛമാണെന്ന് തോന്നും പലപ്പോഴും.... യദുവിന്റെ വാക്കുകളിൽ ഒക്കെ അവളോട് ആരാധനയാണ് എന്ന് തോന്നിയിട്ടുണ്ട്.... അതിനെ ചൊല്ലി വഴക്കിട്ടിട്ടുണ്ട്.... പോകെ പോകെ അവന്റെ ഓഫീസിൽ പോകുമ്പോൾ പലപ്പോഴും ഒരുമിച്ചിരുന്നു സംസാരിക്കുന്ന അവരെ കണ്ടിട്ടുണ്ട്... സംശയം ഒന്നും തോന്നിയിരുന്നില്ല... പിന്നീട് തന്റെ ഓഫീസിലെ ജിയ പറഞ്ഞു അവരെ രണ്ട് പേരെയും പലയിടത്തും വെച്ച് ഒരുമിച്ചു കാണാറുണ്ട് എന്ന്.. വിശ്വസിച്ചില്ല താൻ .... രണ്ട് ദിവസം ആയിട്ട് അവനെ വിളിച്ചിട്ട് കിട്ടാതായതോടെ യദുവിന്റെ ഫ്ലാറ്റിലേക്ക് പോയതാണ് ഇന്ന്... വയ്യാതെ എങ്ങാനും ആണോ എന്നറിയില്ലല്ലോ.... മുൻപൊക്കെ എന്ത് അസുഖം ഉണ്ടെങ്കിലും തന്നെ വിളിച്ചു പറയുമായിരുന്നു... താൻ തന്നെയാണ് ഫ്ലാറ്റിൽ ചെന്നു അവന് ഭക്ഷണവും മരുന്നും എല്ലാം എടുത്തു കൊടുക്കാറ്... അപ്പോഴുള്ള അവന്റെ ചെറിയ കുസൃതികൾ ഒക്കെ താൻ തടയാറും ഇല്ല.... ഇന്ന് ചെന്നു calling bell അടിച്ചിട്ടും ഡോർ തുറന്നില്ല... പക്ഷെ ഡോറിൽ ഒന്ന് തള്ളിയതും അത്‌ തുറന്നു വന്നു.... അകത്തേക്കു കയറിയപ്പോൾ അവിടെ ആരും ഇല്ലാത്തത് പോലെ.... അവൻ ഇല്ലെന്ന് കരുതി... എന്തെ ഡോർ അടക്കാഞ്ഞേ... ലോക്ക് ചെയ്യാൻ മറന്നു പോയിരിക്കുമൊ... നാട്ടിലേക്ക് പോയിരിക്കുമോ എന്നൊക്കെ കരുതി തിരിച്ചു പോരാൻ ഒരുങ്ങുമ്പോൾ ആണ് ബാൽക്കണിയിൽ നിന്നും എന്തൊക്കെയോ അടക്കി പിടിച്ചു സംസാരിക്കുന്നത് പോലെയുള്ള ശബ്ദം കേൾക്കുന്നത്.... അങ്ങോട്ട് ചെന്നതും ചെല്ലരുതായിരുന്നു എന്ന് തോന്നിപ്പോയി.... കണ്ണുകൾ ഇറുക്കിയടച്ചു പോയി..... അപ്പോഴും കണ്ണിൽ തെളിയുന്നത് ബാൽക്കണിയിൽ നിലത്ത് കിടന്നു ഒന്നായി കൊണ്ടിരിക്കുന്ന രണ്ട് രൂപങ്ങൾ...... വെറുപ്പ് തോന്നി.... അറപ്പ് തോന്നിപ്പോയി..... ഇറങ്ങി ഓടുകയായിരുന്നു അവിടെ നിന്നും..... ജീവിക്കണ്ട എന്ന് തോന്നിപ്പോയി.... അവസാനമായി അവനെ ഒന്ന് കൂടെ വിളിച്ചു.... പിരിയാം എന്ന് പറയാൻ... അവിടെ നിന്ന് കുറച്ചു സമയത്തിന് മറുപടി ഒന്നും വന്നില്ല..... പിന്നെ പറഞ്ഞു അവന് തന്നെ ഒന്ന് കാണണം എന്ന്..... അതായിരുന്നു ഈ കൂടിക്കാഴ്ച.... താൻ കണ്ട ആ സംഭവത്തെ കുറിച്ച് ചോദിച്ചെങ്കിലും അവന്റെ മുഖത്ത് ഞെട്ടലോ പേടിയോ ഒന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല..... അവൻ പറഞ്ഞ കാര്യം ഞെട്ടിച്ചത് തന്നെയായിരുന്നു..... ഒരു വർഷം ആയി അവർ റിലേഷനിൽ ആണെന്ന്... പലപ്പോഴും അവന്റെ ഫ്ലാറ്റിൽ അവൾ ഒരുമിച്ചു താമസിക്കാറുണ്ടെന്ന്.. ഇവിടെ വിഡ്ഢിയായത് താൻ ആണ്.... താൻ മാത്രം ആണ്.... ഒന്നും അറിയാതെ പോയി.... അവന്റെ മാറ്റങ്ങൾ ശ്രദ്ധിക്കാതെ പോയി..... ഒരു തരം പുച്ഛത്തോടെ തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുന്നവനെ നോക്കി കണ്ണുകൾ വാശിയോടെ തുടച്ചു കൊണ്ട് അവൾ അവിടെ നിന്നും ഇറങ്ങി..... ജീവിതം അവസാനിപ്പിക്കാൻ തന്നെ ആയിരുന്നു അപ്പോൾ തീരുമാനം.... എങ്ങനെ എങ്കിലും മരിക്കണം എന്നേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ അവിടെ നിന്ന് പോരുമ്പോൾ...... ഇനിയും ആർക്ക് വേണ്ടിയാണ് താൻ ജീവിക്കുന്നത്... ജനിപ്പിച്ച അച്ഛനും അമ്മയ്ക്കും തന്നെ വേണ്ട.... അവര് ആരാണെന്ന് പോലും അറിയില്ല... ഈ ഭൂമിയിൽ ജനിച്ചു പോയത് കൊണ്ട് മാത്രം ഇതുവരെ ജീവിച്ചു പോന്നതാണ്.... ആദ്യമായി യദുവിന്റെ അടുത്ത് നിന്നും സ്നേഹം കിട്ടിയപ്പോൾ ഒരുപാട് സന്തോഷിച്ചു... തന്നെ സ്നേഹിക്കാൻ തനിക്ക് സ്നേഹിക്കാൻ ഒരാളെ കിട്ടിയ സന്തോഷം ആയിരുന്നു... അവന് വേണ്ടി ജീവിക്കണം എന്ന് തോന്നി.... അവനുമൊത്ത് സന്തോഷത്തോടെ അവന്റെ കുഞ്ഞുങ്ങളും ആയിഅവന്റെ അമ്മയുടെ സ്നേഹം നേടി വലിയൊരു കുടുംബത്തിൽ ജീവിക്കുന്നത് സ്വപ്നം കണ്ടു.... സ്നേഹം മാത്രം മതിയായിരുന്നു തനിക്ക്... അല്ലാതെ അവന്റെ വീട്ടിലെ സ്വത്തോ ഒന്നും കണ്ടിട്ടല്ലായിരുന്നു... എന്നിട്ട് തന്നെ അവൻ ചതിച്ചു.... ഇനി വയ്യ... തന്റെ ഈ ജീവിതം കൊണ്ട് ഇനിയൊന്നും നേടാനില്ല.... മരിച്ചേ മതിയാകൂ.... എങ്ങനെ ആയിരിക്കണം മരണം എന്ന് ചിന്തിച്ചതും മനസ്സിലേക്ക് ഓടിയെത്തിയത് ഏതെങ്കിലും വണ്ടിക്ക് മുന്നിലേക്ക് ചാടാൻ തന്നെ ആയിരുന്നു.... വൈകുന്നേരം ആയത് കൊണ്ട് റോഡിൽ നല്ല തിരക്കുണ്ട്... ചാടിയാൽ ഉടനെ മരിക്കണം... ഒരിക്കലും മറ്റുള്ളവർക്ക് ഒരു ഭാരമായി തന്റെ ജീവൻ ബാക്കി ഉണ്ടാവരുത്... ഇനിയും ആരുടെയും ജീവിതത്തിൽ ഭാരമാകാൻ വയ്യ..... റോഡിലേക്ക് നോക്കിയതും അകലെ നിന്നും ഒരു സ്വിഫ്റ്റ് കാർ വരുന്നത് കണ്ടു.... കണ്ണുകൾ ഇറുക്കിയടച്ചു ധൈര്യം വരുത്തി..... ഈ ലോകം വിട്ട് പോകാൻ മനസ് കൊണ്ട് തയ്യാറെടുത്തു..... കാർ അടുത്തേക്കെത്തിയതും അതിന്റെ മുന്നിലേക്ക് ചാടിയതും ഒരുമിച്ചായിരുന്നു..... കാർ ദേഹത്തു തട്ടിയതും റോഡിലേക്ക് കമിഴ്ന്നു വീണിരുന്നു .... തന്റെ ദേഹത്തൂടെ കാർ ഇപ്പോൾ കയറിയിറങ്ങും എന്ന് കരുതി വേദന സഹിക്കാൻ തയ്യാറെടുത്തു.... പക്ഷെ കാർ തന്റെ തൊട്ടടുത്തു ബ്രേക്ക്‌ പിടിച്ചു നിർത്തിയതാണ് കണ്ടത്.... ടയർ റോഡിൽ ഉരയുന്ന ഒരുതരം അരോചകമായ ശബ്ദവും.... അപ്പോഴേക്കും ആരൊക്കെയോ അടുത്തേക്ക് വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു... കാറിന്റെ ഡോർ തുറക്കുന്നത് കണ്ടതും വേഗം എഴുന്നേറ്റ് ഇരുന്നു.... കൈ മുട്ട് ഉരഞ്ഞു പൊട്ടിയിരുന്നു.... വിചാരിച്ച കാര്യം നടക്കാത്തത്തിൽ സങ്കടവും ദേഷ്യവും ആണ് തോന്നിയത്.... പക്ഷെ മുന്നിലേക്ക് വന്ന ആളെ കണ്ട് അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ ഞെട്ടിപ്പോയിരുന്നു.... ഗൗതം...... അതേ... ഗൗതം തന്നെയാണ്... യദുവിന്റെ ഫ്രണ്ട്.... ഓടി വന്ന അവന്റെ മുഖത്തും അവളെ കണ്ട് പകപ്പായിരുന്നു... "ദീപിക...." ഞെട്ടൽ അവന്റെ സ്വരത്തിൽ തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു.... പിന്നെ അത്‌ ദേഷ്യം ആയി മാറി... "ചാവാൻ ഇറങ്ങിയേക്കുവാണോ ഡീ നീ....." പല്ല് കടിച്ചു കൊണ്ടവൻ പറഞ്ഞതും അവൾ തല താഴ്ത്തി.... പുറകിൽ നിന്നും ഒരുപാട് വണ്ടികളുടെ നീണ്ട ഹോണടി... അക്ഷമരായി പലരും ചീത്ത പറയുന്നത് കേൾക്കാം.... ചുറ്റും കൂടിയവർ ഒരു കാഴ്ച കാണും പോലെ നോക്കി നിന്നു... പിന്നെ പരിചയം ഉള്ളവരാണ് എന്ന് മനസ്സിലായത് കൊണ്ടാവും മുറുമുറുത്തു കൊണ്ട് പിരിഞ്ഞു പോയി.... "വാ... എണീക്ക്...." ചുറ്റും ഒന്ന് നോക്കി അത്‌ പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അവൻ അവളുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു വലിച്ചു.... വേദനിച്ചുവെങ്കിലും പതിയെ എഴുന്നേറ്റു..... " നിനക്ക് എവിടേക്കാ പോണ്ടേ... ഞാൻ കൊണ്ട് വിടാം....." "വേണ്ട...." "എന്തെ... ഇനിയും മറ്റുള്ളോർക്ക് പണി കൊടുക്കാൻ വല്ല വണ്ടിക്കും അട വെക്കാൻ ആണോ...." അവന്റെ ശബ്ദത്തിൽ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ദേഷ്യം അവൾക്ക് മനസ്സിലായി ... ഒന്നും മിണ്ടാൻ നിന്നില്ല.... അവളെ ദേഷ്യത്തോടെ നോക്കി കാറിനടുത്തേക്ക് നടന്നു അവൻ... പിന്നെ അവളെ തിരിഞ്ഞു നോക്കി.... "ദീപിക... വാ.... വന്നു കാറിൽ കേറ് ....." "ഞാൻ... ഞാനില്ല....." "മര്യാദക്ക് വന്നു വണ്ടീല് കേറടി....." അവൻ അലറിയതും വേറൊന്നും ഓർക്കാതെ അവൾ കാറിന്റെ പിന്നിലേക്ക് കയറിയിരുന്നു..... അവളെ ദേഷ്യത്തോടെ ഒന്ന് നോക്കി അവൻ കാർ മുന്നോട്ട് എടുത്തു..... ഹോണടിച്ചും ചീത്ത പറഞ്ഞും പുറകിൽ നിന്നും വണ്ടികളുടെ നീണ്ട നിര തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു.... ഗൗതം കാറിന്റെ സ്പീഡ് കൂട്ടി.... ദീപിക പുറത്തേക്ക് നോക്കി ഇരുന്നതേ ഉള്ളൂ..... അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു വന്നു.... മരിക്കാൻ പോലുമുള്ള അവകാശം തനിക്ക് ഇല്ലേ.... ഇനിയും ആരൊക്കെയാണ് തന്റെ ജീവിതത്തെ നിയന്ത്രിക്കുന്നത്.... കാറിന്റെ ഗ്ലാസ്സിലൂടെ ഗൗതം തന്നെ ശ്രദ്ധിക്കുന്നത് അവൾ അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല.... നിറയുന്ന കണ്ണുകൾ ഇടയ്ക്കിടെ തുടക്കുന്നവളെ കണ്ട് അവന്റെ നെറ്റി ചുളിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.... കാർ എവിടെയോ നിർത്തിയത് അറിഞ്ഞപ്പോൾ ആണ് ദീപിക ചുറ്റും നോക്കുന്നത്.... റോഡിന്റെ ഇരുവശവും പുഴ... സൈഡിലേക്ക് ഒതുക്കി ഇട്ടിരിക്കുകയാണ് കാർ.... "ഇറങ്ങ്...." ബാക്കിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു അവൻ പറഞ്ഞതും ഒന്നും മിണ്ടാതെ ഇറങ്ങി..... കാറിൽ ചാരി നെഞ്ചിൽ കൈ കെട്ടി നിന്ന് തന്നെ രൂക്ഷമായി നോക്കുന്നവനെ നോക്കാൻ കഴിയാതെ തല താഴ്ത്തി നിന്നു.... " എന്തായാലും നീ മരിക്കാൻ നടക്കണതല്ലേ.... ഒരു കാര്യം ചെയ്യ്.... ഇവിടന്ന് നേരെ താഴേക്ക് ചാടിക്കോ.. രണ്ട് വശത്തും നിറയെ വെള്ളം ഉണ്ട്.... ലാവിഷായി വെള്ളം കുടിച്ചു മരിക്കാം നിനക്ക്... മറ്റുള്ളോർക്ക് ഒരു ബുദ്ധിമുട്ട് ഉണ്ടാവേം ഇല്ല....." ദീപു ഞെട്ടി അവനെ നോക്കി.... "എന്തെ... ചാടുന്നില്ലേ....." ദേഷ്യത്തോടെ തന്നെയാണ് അവൻ ചോദിച്ചത്..... അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു.... "ഭീരുക്കളാണ് ആത്മഹത്യ ചെയ്യുന്നത് ദീപിക.... നീ മരിക്കാൻ വേണ്ടിയാണ്‌ എന്റെ വണ്ടിയുടെ മുന്നിൽ ചാടിയത് എന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായി... ഏതോ ഒരുത്തി ചാടാൻ റെഡി ആയി നിൽക്കുന്നതാണ് എന്ന് മനസ്സിലായപ്പോൾ തന്നെ കാർ ഞാൻ സ്ലോ ആക്കിയിരുന്നു..... ഒരു ഞെട്ടലായിരുന്നു മനസ്സിൽ..... അതിലും കൂടുതൽ ഞെട്ടിയത് അത്‌ നീയാണ് എന്ന് മനസ്സിലായപ്പോൾ ആണ്...." ദീപു മറുപടിയൊന്നും പറയാതെ നിന്നതേയുള്ളു.... "എന്താ നിന്റെ പ്രശ്നം ദീപിക... യദുവുമായിട്ട് പിണങ്ങിയിട്ടാണോ നീ ഇത് ചെയ്യാൻ തുനിഞ്ഞത് .... ഒരു പിണക്കം വരുമ്പോഴേക്കും ആത്മഹത്യ ചെയ്യാൻ ഒരുങ്ങിയാൽ പിന്നെ ഈ ലോകത്ത് മനുഷ്യര് തന്നെ ഇല്ലാതാകുമല്ലോ ദീപിക....." വീണ്ടും യദുവിന്റെ പേര് കേട്ടതും ദീപു പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു പോയി.... ഗൗതം അന്താളിച്ചു കൊണ്ട് അവളെ നോക്കി..... "എന്താ... എന്തിനാ നീയിങ്ങനെ കരയുന്നെ ... എന്താ ഉണ്ടായേ നിങ്ങൾക്കിടയിൽ....." അവൻ ചോദിക്കുന്നത് കേട്ടിട്ടും അവൾ കരഞ്ഞു കൊണ്ടേ ഇരുന്നു.... 📖 കഥയുടെ ബാക്കി ഭാഗങ്ങൾ ഇവിടെ വായിക്കാം: 👉 https://share.aksharathalukal.in/s/50798/view വായിച്ചിട്ട് അഭിപ്രായം പറയണേ 🥰 #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ #📙 നോവൽ