കോളേജ് ഓഡിറ്റോറിയം ഒരു കടൽ പോലെ നിശബ്ദമായിരുന്നു. സ്റ്റേജിലെ സ്പോട്ട് ലൈറ്റ് തെളിഞ്ഞപ്പോൾ, ആ പ്രകാശവലയത്തിനുള്ളിൽ ഒരു ക്യാൻവാസും നിറക്കൂട്ടുകളുമായി സിദ്ധാർത്ഥ് നിന്നു. 'ലൈവ് പെയിന്റിംഗ്' ആരംഭിക്കുകയാണ്. അവന്റെ വിരലുകൾ ചായങ്ങളിൽ മുങ്ങി ക്യാൻവാസിലൂടെ മാന്ത്രികത തീർക്കുമ്പോൾ, സദസ്സ് ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിച്ച് ആ വിസ്മയം നോക്കിനിന്നു. എന്നാൽ സിദ്ധാർത്ഥിന്റെ ലോകം ആ ക്യാൻവാസിലും, മുൻനിരയിൽ ഇരിക്കുന്ന തന്റെ ജൂനിയർ സാറയിലുമായി ചുരുങ്ങിയിരുന്നു. സാറയുടെ തിളക്കമുള്ള കണ്ണുകളും, അവളുടെ ചുണ്ടിലെ ആ ചെറിയ പുഞ്ചിരിയും സിദ്ധാർത്ഥിന്റെ ഉള്ളിൽ പടരുന്ന അനുരാഗത്തിന്റെ നിഴലുകളായിരുന്നു. ഓരോ തവണ ബ്രഷ് ക്യാൻവാസിൽ തൊടുമ്പോഴും അവൻ തന്റെ പ്രണയത്തെ ആ നിറങ്ങളിൽ ചാലിച്ചു ചേർത്തു. അധികം വൈകാതെ ക്യാൻവാസിൽ ഒരു മനോഹരമായ പെൺമുഖം തെളിഞ്ഞു വന്നു—അത് സാറയുടേതാണെന്ന് തിരിച്ചറിയാൻ അവിടെ കൂടിയിരുന്നവർക്ക് അധികം സമയം വേണ്ടി വന്നില്ല. സാറ വിടർന്ന കണ്ണുകളോടെ, കൗതുകം കലർന്ന ആദരവോടെ തന്റെ ചിത്രം പൂർത്തിയാകുന്നത് നോക്കിയിരുന്നു. അവർക്കിടയിൽ വാക്കുകളില്ലാത്ത ഒരു ഹൃദയസംവാദം ആ നിമിഷം നടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷേ, സ്റ്റേജിന്റെ കർട്ടന് പിന്നിൽ ഒരു നിഴലായി മേഘ്ന നിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു. സിദ്ധാർത്ഥിന്റെ സഹപാഠി. വർഷങ്ങളായി അവന്റെ നിഴലായി കൂടെയുള്ളവൾ. അവൻ വരയ്ക്കുന്ന ഓരോ ചിത്രത്തിലും എന്നെങ്കിലുമൊരിക്കൽ തന്റെ മുഖം തെളിയുമെന്ന് അവൾ രഹസ്യമായി കൊതിച്ചിരുന്നു. പണ്ട് കോളേജ് ഡേയ്ക്ക് അവൻ തനിക്ക് നൽകിയ ആ റോസാപ്പൂവ് ഇപ്പോഴും അവളുടെ പുസ്തകത്താളുകളിൽ വാടാതെ ഇരിപ്പുണ്ട്. ആ കരുതലും സൗഹൃദവും പ്രണയമാണെന്ന് അവൾ ആത്മാർത്ഥമായി വിശ്വസിച്ചു. പെയിന്റിംഗ് പൂർത്തിയായപ്പോൾ ഓഡിറ്റോറിയം കയ്യടികളാൽ മുഖരിതമായി. സിദ്ധാർത്ഥ് മൈക്കിലൂടെ വിറയ്ക്കുന്ന സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു: "ഈ ചിത്രം എനിക്ക് ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ട ഒരാൾക്ക് വേണ്ടിയുള്ളതാണ്..." അവന്റെ നോട്ടം സാറയുടെ കണ്ണുകളിൽ തറഞ്ഞു നിന്നു. ആ വാക്കുകൾ മേഘ്നയുടെ ഹൃദയത്തിൽ ഒരു ആണി പോലെ തറച്ചു. അവളുടെ പ്രതീക്ഷകളുടെ ചീട്ടുകൊട്ടാരം ഒരൊറ്റ നിമിഷം കൊണ്ട് തകർന്നു വീണു. സാറയുടെ മുഖത്ത് വിരിഞ്ഞ ആ നാണവും സന്തോഷവും കണ്ടപ്പോൾ, സിദ്ധാർത്ഥിന്റെ ഹൃദയത്തിൽ തനിക്കൊരിക്കലും ഒരിടമില്ലെന്ന് അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. അവൻ പണ്ട് തന്നെ ചേർത്തുപിടിച്ചതും ആശ്വസിപ്പിച്ചതും വെറും സൗഹൃദം മാത്രമായിരുന്നുവെന്ന കയ്പ്പേറിയ സത്യം അവളുടെ നനഞ്ഞ കണ്ണുകളിലൂടെ പുറത്തേക്ക് ഒഴുകി. ആരവങ്ങൾക്കിടയിൽ നിന്നും ആരും കാണാതെ മേഘ്ന പതുക്കെ പുറത്തേക്ക് നടന്നു. സ്റ്റേജിൽ നിന്നും താഴേക്ക് ഇറങ്ങാൻ തുടങ്ങുമ്പോഴാണ് സിദ്ധാർത്ഥിന്റെ കണ്ണുകൾ യാദൃശ്ചികമായി അവളുടെ തളർന്ന രൂപത്തിൽ പതിഞ്ഞത്. ആ നനഞ്ഞ കണ്ണുകളും വിറയ്ക്കുന്ന ചുണ്ടുകളും കണ്ടപ്പോൾ, അറിയാതെ അവന്റെ ഉള്ളിലൊന്ന് പിടഞ്ഞു. ഒരാളുടെ പ്രണയസാഫല്യം മറ്റൊരാൾക്ക് വിരഹത്തിന്റെ നോവാകുന്നത് അവൻ ആ നിമിഷം വിങ്ങലോടെ തിരിച്ചറിയുകയായിരുന്നു... #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #📙 നോവൽ